គុជយិន

«ឈីង តាន់ តើភាពត្រជាក់ខ្លាំងបានរើឡើងវិញទៀតហើយមែនទេ?»

នៅពេលដែល លីន ដុង មានអារម្មណ៍ថាមានរលកនៃភាពត្រជាក់ខ្លាំងបញ្ចេញមកពីក្នុងខ្លួនរបស់ ឈីង តាន់ គេក៏មិនអាចទប់ចិត្តមិនឱ្យញ័រខ្លួនបានឡើយ ហើយក៏សួរដោយក្តីបារម្ភ។

«មែនហើយ» ឈីង តាន់ ខំប្រឹងឆ្លើយទាំងធ្មេញញាក់។ រាងកាយដ៏ស្គមស្គាំងរបស់នាងញ័រទទ្រើតដោយសារភាពត្រជាក់ ហើយមានទឹកមុខបង្ហាញពីការឈឺចាប់នៅលើផ្ទៃមុខតូចរបស់នាង។

«បងនឹងទៅហៅលោកឪពុក!» លីន ដុង និយាយយ៉ាងប្រញាប់។

«កុំទៅអី សូមបងកុំទៅ!» ពេលឮពាក្យទាំងនេះ ឈីង តាន់ ក៏ចាប់ដៃអាវរបស់ លីន ដុង យ៉ាងរហ័ស។ ភ្លាមនោះ ខ្យល់ត្រជាក់ក៏បង្កើតបានជាស្រទាប់សាយសត្វស្តើងៗនៅលើដៃអាវរបស់គេ។ «វាមិនមានប្រយោជន៍អ្វីទេ។ ម្យ៉ាងទៀត កម្រនឹងឃើញលោកឪពុកមានអារម្មណ៍ល្អបែបនេះណាស់ សូមបងកុំរំខានគាត់អី ប្អូនអាចទ្រាំបាន»។

ពេលសម្លឹងមើលផ្ទៃមុខតូចដែលស្លេកស្លាំងដូចសពរបស់ ឈីង តាន់ លីន ដុង ក៏មានអារម្មណ៍ឈឺចាប់ក្នុងចិត្តកាន់តែខ្លាំង។ គេខាំធ្មេញហើយងក់ក្បាលយល់ព្រម។ គេដឹងថា ឈីង តាន់ និយាយត្រូវ ទោះបីជាគេទៅហៅលោកឪពុកមកក៏មិនមានប្រយោជន៍អ្វីដែរ ហើយវានឹងធ្វើឱ្យមានមនុស្សបារម្ភកើនឡើងដល់ពីរនាក់ប៉ុណ្ណោះ។

ឈីង តាន់ តែងតែរងទុក្ខដោយសារភាពត្រជាក់ខ្លាំងនេះតាំងពីតូច។ បន្ទាប់ពីរយៈពេលមួយរយៈ ខ្យល់ត្រជាក់ដ៏ក្រាស់នឹងផ្ទុះចេញពីក្នុងខ្លួនរបស់នាង។ ក្រោមឥទ្ធិពលនៃភាពត្រជាក់នេះ ផ្នែកខាងក្នុងនៃរាងកាយនាងនឹងត្រូវរងការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំង។ ក្នុងរយៈពេលដប់ឆ្នាំកន្លងមកនេះ នាងបានរងទុក្ខយ៉ាងខ្លាំងដោយសារភាពត្រជាក់ខ្លាំងនេះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សូម្បីតែ លីន ស៊ាវ ក៏មិនអាចរកវិធីណាមួយដើម្បីសម្រាលស្ថានភាពរបស់នាងបានដែរ។ គាត់ធ្លាប់ព្យាយាមប្រើថាមពលយានដើម្បីបង្ខំឱ្យភាពត្រជាក់ខ្លាំងចេញពីខ្លួននាង ប៉ុន្តែចុងក្រោយគាត់ត្រូវដេកសម្រាកលើគ្រែជិតកន្លះខែដើម្បីកម្ចាត់ភាពត្រជាក់ខ្លាំងដែលជ្រៀតចូលក្នុងខ្លួនគាត់វិញ។

ដូច្នេះ រាល់ពេលដែលភាពត្រជាក់ខ្លាំងរើឡើងក្នុងខ្លួនរបស់ ឈីង តាន់ ពួកគេទាំងបីនាក់បានត្រឹមតែមើលនាងរងទុក្ខដោយអស់សង្ឃឹម ខណៈដែលចិត្តរបស់ពួកគេហាក់ដូចជាត្រូវកាត់ជាចំណែកៗ។

«ឱ្យបងបីអូនទៅបន្ទប់វិញ»។ ដោយឃើញថា ឈីង តាន់ កំពុងតែរឹងខ្លួនដោយសារការឈឺចាប់ គេក៏បីនាងឡើងភ្លាមៗ ដោយឱបនាងយ៉ាងណែនក្នុងដៃ ហើយរត់ដូចមនុស្សឆ្កួតទៅកាន់បន្ទប់របស់នាង។

«ហ្ស៊ីស ហ្ស៊ីស!»

ពេលរត់ចូលក្នុងបន្ទប់ លីន ដុង បានដាក់ ឈីង តាន់ លើគ្រែយ៉ាងរហ័ស។ បន្ទាប់មក គេក៏ប្រញាប់ត្រដុសដៃដែលស្ពឹកដោយសារភាពត្រជាក់ខ្លាំង ហើយមានអារម្មណ៍ដូចជាមានម្ជុលចាក់។

«បងប្រុសលិន ដុង បង... បងគួរតែត្រឡប់ទៅវិញសិនទៅ ប្អូនអាចទ្រាំបាន» ឈីង តាន់ លាក់រាងកាយដ៏ស្គមស្គាំងរបស់នាងក្រោមភួយខណៈដែលនាងរអ៊ូយ៉ាងខ្សោយ។ ប៉ុន្តែនៅពេលនាងនិយាយ រាងកាយរបស់នាងចាប់ផ្តើមញ័រខ្លាំងជាងមុន។ មើលទៅភាពត្រជាក់ខ្លាំងលើកនេះហាក់ដូចជាខ្លាំងក្លាជាងពេលមុនៗ។

«ត្រជាក់ណាស់... ត្រជាក់ណាស់...»

ឈីង តាន់ លៀនក្បាលតូចរបស់នាងចេញពីភួយ ផ្ទៃមុខតូចរបស់នាងស្លេកដូចក្រដាស ហើយសក់របស់នាងមានគ្រីស្តាល់ទឹកកកចាំងផ្លេកៗ។

ពេលឃើញទិដ្ឋភាពនេះ លីន ដុង ដែលឈរនៅក្បែរនោះក៏មានការព្រួយបារម្ភនិងរំជើបរំជួលយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលគេដើរចុះឡើងនៅក្បែរគ្រែ។ ភ្លាមៗនោះ ជំហានរបស់គេក៏ឈប់។ ដោយខាំធ្មេញ គេក៏ដោះស្បែកជើងចេញហើយលោតឡើងលើគ្រែ រួចឱប ឈីង តាន់ យ៉ាងណែនតាមរយៈភួយ។

អ្នកហ្វឹកហាត់សុទ្ធតែមានកម្លាំងជីវិតដ៏រឹងមាំ។ លីន ដុង សង្ឃឹមថានឹងប្រើកម្ដៅរាងកាយរបស់គេដើម្បីសម្រាលការឈឺចាប់របស់ ឈីង តាន់។ ទោះបីជាគេយល់ថាទង្វើរបស់គេប្រហែលជាមិនអាចជួយអ្វីបានច្រើនក៏ដោយ ក៏គេមិនអាចទ្រាំមើល ឈីង តាន់ រងទុក្ខដោយសារភាពត្រជាក់ខ្លាំងតែម្នាក់ឯងបានឡើយ។

«បងប្រុសលិន ដុង សូមកុំធ្វើបែបនេះ!»

ឈីង តាន់ ឆ្លើយតបយ៉ាងប្រញាប់នៅពេលនាងមានអារម្មណ៍ថាមានការឱបពី លីន ដុង។ ទោះបីជា ឈីង តាន់ ស្ទើរតែសន្លប់ដោយសារភាពត្រជាក់ខ្លាំងក៏ដោយ ក៏សកម្មភាពរបស់ លីន ដុង បានធ្វើឱ្យនាងដឹងខ្លួនឡើងវិញខ្លះ។ នាងដឹងច្បាស់ថាភាពត្រជាក់ខ្លាំងក្នុងខ្លួននាងមានឥទ្ធិពលខ្លាំងប៉ុណ្ណា សូម្បីតែ លីន ស៊ាវ ដែលស្ថិតនៅកម្រិតយានកម្រិតដី ក៏ពិបាកនឹងដោះស្រាយជាមួយវាដែរ។ តើ លីន ដុង ដែលត្រឹមតែស្ថិតនៅកម្រិតទី៤នៃការហ្វឹកហាត់រាងកាយ អាចទប់ទល់នឹងវាដោយរបៀបណា?

«ធ្វើជាក្មេងល្អទៅ បងមិនអីទេ...» លីន ដុង ខាំធ្មេញហើយឱប ឈីង តាន់ យ៉ាងណែន។ ទោះបីជាពួកគេមានភួយខណ្ឌក៏ដោយ ក៏គេមានអារម្មណ៍ថាដូចជាកំពុងឱបដុំទឹកកកអាយុកាលរាប់ពាន់ឆ្នាំ។ ភាពត្រជាក់ដែលចាក់ដល់ឆ្អឹងគឺដូចជាម្ជុលមុតស្រួចរាប់ពាន់ដើមដែលចាក់ទម្លុះរាងកាយរបស់គេមិនឈប់ឈរ។

មិនបាច់និយាយទេ មួយសន្ទុះក្រោយមក រាងកាយរបស់ លីន ដុង ក៏ចាប់ផ្តើមញ័រដែរ។ សាយសត្វបានលេចឡើងនៅលើចិញ្ចើមរបស់គេ ខណៈដែលធ្មេញរបស់គេញាក់មិនឈប់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីជាឈឺចាប់យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ការឱបរបស់ លីន ដុង កាន់តែណែនឡើង។

ឈីង តាន់ ផ្អែកក្បាលតូចរបស់នាងលើទ្រូងរបស់ លីន ដុង ដោយភ្នែកសម្លឹងមើល លីន ដុង ដែលកំពុងញ័រខ្លួនមិនឈប់ ហើយកំពុងខាំបបូរមាត់ដើម្បីទ្រាំនឹងភាពត្រជាក់។ ទឹកភ្នែកចាប់ផ្តើមហូរនៅពេលនាងមានអារម្មណ៍ថាកម្ដៅដ៏ស្រទន់មួយបានផុសចេញពីជម្រៅចិត្តរបស់នាង។ នាងដឹងថានាងគ្រាន់តែជាក្មេងកំព្រា ប៉ុន្តែ លីន ដុង និងក្រុមគ្រួសាររបស់គេតែងតែប្រព្រឹត្តចំពោះនាងដូចជាសមាជិកគ្រួសារម្នាក់។

«អរគុណបងប្រុសលិន ដុង» ឈីង តាន់ រអ៊ូតិចៗខណៈដែលនាងចាប់ផ្តើមបាត់បង់ស្មារតី ហើយត្របកភ្នែករបស់នាងក៏បិទចុះយឺតៗ។

នៅពេលដែលស្រទាប់សាយសត្វលើរាងកាយរបស់ លីន ដុង កាន់តែក្រាស់ ស្មារតីរបស់គេក៏ចាប់ផ្តើមរលត់ទៅដែរ។ ភ្លាមៗនោះ មុនពេលដែលគេជិតសន្លប់ កម្លាំងបឺតចម្លែកមួយបានកើតឡើងពីតំបន់ទ្រូងរបស់គេ។ មិនយូរប៉ុន្មាន គេមានអារម្មណ៍ថាភាពត្រជាក់ខ្លាំងដែលមិនឈប់ឈរក្នុងខ្លួនរបស់គេត្រូវបានបឺតស្រូបចេញបន្តិចម្តងៗដោយកម្លាំងនេះ។

ភាពត្រជាក់ខ្លាំងដែលចាក់ដល់ឆ្អឹងបានចាកចេញពីរាងកាយរបស់គេយ៉ាងរហ័ស ហើយ លីន ដុង ក៏ចាប់ផ្តើមដឹងខ្លួនឡើងវិញយឺតៗ។ នៅពេលគេសម្លឹងមើលសាយសត្វដែលកំពុងរលាយនៅលើដៃរបស់គេ គេក៏ស្រឡាំងកាំងមួយសន្ទុះមុននឹងប្រញាប់បើកអាវរបស់គេ។ នៅទីនោះ មានយ័ន្តថ្មដែលគេតែងតែដាក់ជាប់ខ្លួន កំពុងបញ្ចេញពន្លឺភ្លឺស្រទន់។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ គេក៏អាចមានអារម្មណ៍ស្រពិចស្រពិលថាមានអារម្មណ៍ត្រជាក់ចេញពីវា។

«យ័ន្តថ្មបានបឺតស្រូបភាពត្រជាក់ខ្លាំងមែនទេ?» លីន ដុង ព្រិចភ្នែកដោយស្នាមញឹមមិនគួរឱ្យជឿបានលេចឡើងលើមុខរបស់គេ។ គេមិននឹកស្មារតីថាភាពត្រជាក់ខ្លាំងនេះ ដែលសូម្បីតែលោកឪពុកក៏អស់វិធីដោះស្រាយ អាចត្រូវបានបឺតស្រូបដោយយ័ន្តថ្មនេះសោះ!

ខណៈដែល លីន ដុង នៅតែមានការងឿងឆ្ងល់ចំពោះហេតុការណ៍នេះ ឈីង តាន់ ដែលដំបូងឡើយបានសន្លប់ ក៏បញ្ចេញសំឡេងយំតិចៗ។ ភ្នែករបស់នាងបើកយឺតៗ ដោយដឹងភ្លាមៗពីការផ្លាស់ប្តូរក្នុងខ្លួននាង ហើយក៏ឧទានថា៖ «ភាពត្រជាក់ខ្លាំងបានថយចុះហើយមែនទេ?»

«មើលទៅដូចជាមែនហើយ» លីន ដុង ឆ្លើយដោយស្នាមញឹម ខណៈដែលគេអេះក្បាល។ បន្ទាប់មក គេក៏លែង ឈីង តាន់ ហើយនិយាយថា៖ «ឥឡូវវាថយចុះហើយ អ្វីៗគឺល្អទាំងអស់។ សម្រាកទៅ»។

«ចាស បងប្រុសលិន ដុង អរគុណបង» ឈីង តាន់ រអ៊ូតិចៗ ដោយថ្ពាល់របស់នាងប្រែជាពណ៌ផ្កាឈូកស្រាលៗនៅពេលនាងសម្លឹងមើលមុខដ៏ញញឹមរបស់ លីន ដុង។

«យើងជាគ្រួសារតែមួយ មិនចាំបាច់និយាយពាក្យទាំងនេះទេ» លីន ដុង ទះទ្រូងខ្លួនឯងដោយញញឹម ហើយនិយាយដោយទឹកមុខមាំមួន។ ដោយឃើញថាវាយប់ជ្រៅហើយ គេក៏សម្រេចចិត្តមិននៅយូរទៀតឡើយ ហើយក៏គ្រវីដៃលា ឈីង តាន់ មុននឹងងាកដើរចេញពីបន្ទប់របស់នាង។

ដោយសម្លឹងមើលរូបរាងដែលកំពុងដើរចេញរបស់ លីន ដុង ឈីង តាន់ មើលទៅដូចជាក្មេងស្រីដ៏ស្រស់ស្អាតម្នាក់ពេលនាងដេកលើគ្រែ ដោយភាពទន់ខ្សោយរបស់នាងមើលទៅមានមន្តស្នេហ៍និងគួរឱ្យស្រឡាញ់។ ថ្ពាល់របស់នាងផ្អែកលើដៃតូចៗ ហើយជើងតូចៗរបស់នាងដែលសដូចត្បូងថ្ម ក៏យោលចុះឡើងយឺតៗលើខ្នងរបស់នាង។ នៅលើបបូរមាត់របស់នាង មានស្នាមញឹមដ៏ផ្អែមល្ហែម ដែលធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតដូចទេវតារបស់នាងកាន់តែភ្លឺថ្លា។

បន្ទាប់ពីចាកចេញពីបន្ទប់របស់ ឈីង តាន់ លីន ដុង ក៏រត់ទៅបន្ទប់របស់គេយ៉ាងលឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ។ គេចាក់សោទ្វារយ៉ាងរហ័សមុននឹងដកយ័ន្តថ្មដែលដាក់នៅជិតទ្រូងរបស់គេចេញមក។ ក្រោមពន្លឺភ្លើង គ្រីស្តាល់ពណ៌សដូចទឹកដោះគោទំហំប៉ុនគ្រាប់សណ្តែកចំនួនបីបានលេចឡើងពីប្រហោងតូចនៅចំកណ្តាលយ័ន្តថ្ម។

លីន ដុង បានយកគ្រីស្តាល់ទំហំប៉ុនគ្រាប់សណ្តែកពណ៌សដូចទឹកដោះគោទាំងបីនោះចេញដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។ នៅពេលដែលវាវិលមកលើបាតដៃរបស់គេ គេមានអារម្មណ៍ថាមានអារម្មណ៍ត្រជាក់ដែលជ្រាបចូលដល់ឆ្អឹង។ ភាពត្រជាក់ខ្លាំងដែលមានក្នុងគុជទាំងនេះគឺស្ទើរតែដូចគ្នាទៅនឹងភាពត្រជាក់ខ្លាំងដែលមានក្នុងខ្លួនរបស់ ឈីង តាន់ ដែរ គ្រាន់តែភាពត្រជាក់ពីគ្រីស្តាល់ទាំងនេះហាក់ដូចជាស្រទន់ជាង។

«នេះប្រហែលជាត្រូវបានកកចេញពីភាពត្រជាក់ខ្លាំងដែលត្រូវបានបឺតស្រូបចេញពីខ្លួនរបស់ ឈីង តាន់...»

លីន ដុង រអ៊ូខណៈដែលគេក្តាប់ម្រាមដៃលើគុជពណ៌សទាំងបីនោះ។ ថាមពលយិនដែលមានក្នុងគុជទាំងនេះមិនមានលក្ខណៈហិង្សាដូចអ្វីដែលគេបានឃើញក្នុងខ្លួនរបស់ ឈីង តាន់ ឡើយ។ តាមពិតទៅ វាអាចទៅរួចដែលគេអាចស្រូបយកថាមពលយិនពីគុជទាំងនោះចូលក្នុងខ្លួនបាន។

ទោះបីជាគេនៅឆ្ងាយពីការឈានដល់កម្រិតយានកម្រិតដីក៏ដោយ ក៏ លីន ដុង ដឹងថាបន្ទាប់ពីឈានដល់កម្រិតយានកម្រិតដី ជំហានដ៏សំខាន់បំផុតគឺការស្រូបយកថាមពលយិន ដែលមានរវាងមេឃនិងដី ចូលទៅក្នុងខ្លួន។ បន្ទាប់មក ថាមពលយិននឹងរួមបញ្ចូលជាមួយថាមពលយានដែលមានក្នុងខ្លួន ដែលជួយបង្កើនសក្តានុពលវាយប្រហារនៃថាមពលយានរបស់ខ្លួនយ៉ាងខ្លាំង។ បន្ទាប់មក នៅពេលដែលគេឈានដល់កម្រិតយានកម្រិតមេឃ គេត្រូវស្រូបយកថាមពលយ៉ាង ដែលមានរវាងមេឃនិងដី ចូលទៅក្នុងខ្លួន។ នៅទីបំផុត នៅពេលដែលថាមពលយិនយ៉ាងក្នុងខ្លួនមានភាពស៊ីសង្វាក់គ្នា គ្រាប់ថាមពលយាននឹងត្រូវបានបង្កើតឡើង។

ដូច្នេះ វិធីសាស្ត្រហ្វឹកហាត់នេះត្រូវបានគេហៅថា «លួចយិនយ៉ាង»។

ដូច្នេះសម្រាប់ដំណាក់កាលយានកម្រិតដី និងយានកម្រិតមេឃ ថាមពលយិនយ៉ាងអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាសមាសធាតុដ៏សំខាន់បំផុត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក្នុងមេឃនិងដី ថាមពលយិនយ៉ាងអាចត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាកម្រិតនិងប្រភេទផ្សេងៗគ្នា ដោយនីមួយៗមានគុណសម្បត្តិនិងគុណវិបត្តិរៀងៗខ្លួន។ មនុស្សភាគច្រើននឹងជ្រើសរើសស្រូបយកថាមពលយិនយ៉ាងដោយផ្ទាល់ពីមេឃនិងដី ព្រោះវាជាវិធីសាស្ត្រដែលងាយស្រួលបំផុត។ យ៉ាងណាមិញ ថាមពលយិនយ៉ាងពិសេសមិនមែនងាយនឹងរកបាននោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វិធីសាស្ត្រនេះនឹងធ្វើឱ្យពួកគេខ្សោយជាងបន្តិច។

ជាការពិតណាស់ អ្នកមានមួយចំនួននឹងជ្រើសរើសស្រូបយកថាមពលយិនយ៉ាងពិសេសវិញ។ តាមវិធីនេះ ពួកគេនឹងខ្លាំងជាងអ្នកហ្វឹកហាត់ដែលស្ថិតនៅកម្រិតដូចគ្នាជាមួយពួកគេ។

ម្យ៉ាងទៀត កម្រិតគុណភាពនៃថាមពលយិនយ៉ាងដែលត្រូវបានស្រូបយកក្នុងអំឡុងដំណាក់កាលយានកម្រិតដី និងយានកម្រិតមេឃកាន់តែខ្ពស់ គ្រាប់ថាមពលយានដែលបង្កើតឡើងនឹងកាន់តែខ្លាំង!

ដូច្នេះ អ្នកមានមួយចំនួននឹងចំណាយធនធានយ៉ាងច្រើនដើម្បីស្វែងរកថាមពលយិនយ៉ាងពិសេសគ្រប់ប្រភេទ ដើម្បីឱ្យគ្រាប់ថាមពលយានដែលបង្កើតឡើងមានគុណភាពខ្ពស់ជាងមុន។

ជាក់ស្តែង ទោះបីជា លីន ដុង មិនដែលបានប៉ះពាល់ជាមួយថាមពលយិនពីមុនមកក៏ដោយ ក៏គេប្រាកដក្នុងចិត្តថាគុជយិនពណ៌សនៅក្នុងដៃរបស់គេគឺមានគុណភាពខ្ពស់ជាងថាមពលយិនធម្មជាតិដែលរកបានរវាងមេឃនិងដីយ៉ាងពិតប្រាកដ។

ប្រហែលជាថាមពលយិនដែលមានក្នុងនោះអាចត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាកម្រិតទី៣ ឬខ្ពស់ជាងនេះ។

ហើយសម្រាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ជំនាញនៅកម្រិតយានកម្រិតដី ទាំងនេះគឺជាកំណប់ទ្រព្យដ៏មានតម្លៃដែលគេអាចសម្លាប់ដើម្បីទទួលបានវា!