សមត្ថភាព

នៅពេលដែលពស់ថាមពលពណ៌បៃតងដ៏ធំសម្បើម បានមកបះទង្គិចគ្នាជាមួយនឹងអណ្តាតភ្លើងពណ៌សដ៏ក្រាស់ក្រែលដែលកំពុងតែបក់បោកមកនោះ វាបានចាប់ផ្តើមរលាយបាត់ទៅវិញយ៉ាងលឿនស្លេវ ប្រៀបដូចជាព្រិលដែលត្រូវនឹងកំដៅអញ្ចឹង។ ត្រឹមតែមួយប៉ប្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ ពស់ដ៏សាហាវឃោរឃៅដែលធ្លាប់តែគ្រហឹមពេញផ្ទៃមេឃ បានបាត់ស្រមោលសូន្យឈឹងពីលើអាកាស។ អ្វីដែលបន្សល់ទុក មានតែសំឡេងស្រែកយំយ៉ាងស្រងែកស្រងោចរបស់វា ដែលលាន់ឮរំពងថ្នមៗនៅលើមេឃ... រហូតដល់វាបានរលាយបាត់ទៅទាំងស្រុង។

ការប្រែប្រួលភ្លាមៗនេះ បានធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាបង្ហាញទឹកមុខស្រឡាំងកាំងជាខ្លាំង។ មួយសន្ទុះធំក្រោយមក ខ្សែភ្នែកដ៏រន្ធត់ចិត្តជាច្រើន ទើបប្រញាប់ងាកទៅសម្លឹងមើលមនុស្សអណ្តាតភ្លើងនៅលើមេឃ។

រូបរាងកាយមនុស្សម្នាក់នោះឈរនៅក្រោមផ្ទៃមេឃពណ៌ខៀវស្រងាត់ ហើយអណ្តាតភ្លើងពណ៌សដ៏ក្រាស់ក្រែលនៅតែបន្តបត់បែននៅលើរាងកាយរបស់គេ ដោយបានគ្របដណ្តប់គេជិតឈឹងទាំងស្រុង។ ដោយសារតែអណ្តាតភ្លើងនោះមានភាពក្រាស់ក្រែលខ្លាំងពេក មនុស្សនៅខាងក្រៅពិតជាមានការលំបាកក្នុងការមើលមុខមាត់ពិតប្រាកដរបស់មនុស្សដែលនៅខាងក្រោមនោះណាស់។ សីតុណ្ហភាពដ៏ខ្ពស់ដែលបង្កឡើងដោយអណ្តាតភ្លើង ក៏បានធ្វើឱ្យខ្យល់អាកាសនៅជុំវិញនោះមើលទៅមានភាពវឹកវរ និងខូចទ្រង់ទ្រាយបន្តិចដែរ។ បើមើលពីចម្ងាយ វាប្រៀបដូចជាមានស្នាមផ្នត់ដានបានកើតឡើងនៅក្នុងខ្យល់អាកាស ដែលមើលទៅមានភាពចម្លែកអស្ចារ្យខ្លាំងណាស់។

ទោះបីជា លំដាប់ស្តេច (Dou Wang) ទាំងប្រាំនាក់នៃ កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់ (Snake-People race) ស្ថិតនៅឆ្ងាយបន្តិចក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែអាចមានអារម្មណ៍ដឹងពីកំដៅដ៏ខ្លាំងក្លាដែលជះចេញពីអណ្តាតភ្លើងពណ៌សនោះដែរ។ បន្ទាប់ពីលេបទឹកមាត់ក្អឹកៗ ពួកគេបានសម្លឹងមើលមុខគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយអាចមើលឃើញពីក្តីបារម្ភ និងភាពភ័យខ្លាចនៅក្នុងចិត្តរបស់រៀងៗខ្លួន។

«តើអ្នកជាអ្នកណា? ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមកលូកដៃចូលក្នុងកិច្ចការរបស់កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់របស់យើង?» ការលេចមុខឡើងភ្លាមៗនៃរូបរាងកាយមនុស្សអណ្តាតភ្លើង និងការវាយប្រហារដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ចិត្តដែលគេបានបញ្ចេញមកនោះ បានធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខរបស់បុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះប្រែជាស្រអាប់ចុះខ្លាំងជាងមុន។ ទោះជាយ៉ាងណា ស្ថិតក្រោមស្ថានភាពបែបនេះ គេមិនហ៊ានធ្វើការប្រមាថដល់អ្នកខ្លាំងដ៏អាថ៌កំបាំងដែលមិនស្គាល់ប្រភពច្បាស់លាស់ម្នាក់នេះដោយផ្តេសផ្តាស់ឡើយ។ គេបានងាកមើលមុខគ្នាយ៉ាងដឹងចិត្ត រួចដើរទៅមុខមួយជំហាន ហើយសួរដោយសំឡេងធ្ងន់ៗ។

«គ្មានហេតុផលអ្វីទេ... គឺមកពីខ្ញុំចូលចិត្ត។» សំឡេងដ៏ចាស់ជរាមួយដែលមិនលឿនមិនយឺត បានបន្លឺចេញពីក្នុងអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស។ សំឡេងរាបស្មើ នេះ បានធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខរបស់ក្រុមបុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះប្រែជាអាក្រក់មើលខ្លាំងណាស់។

ដោយឈរនៅចម្ងាយមិនឆ្ងាយប៉ុន្មានពីក្រោយខ្នងរបស់មនុស្សអណ្តាតភ្លើង យុន ជឺ (Yun Zhi) មានការស្រឡាំងកាំងបន្តិច ខណៈដែលនាងសម្លឹងមើលទៅរូបរាងកាយមនុស្សនៅចំពោះមុខ។ នាងបានជ្រួញចិញ្ចើមចូលគ្នាថ្នមៗមួយសន្ទុះ។ ទោះជាយ៉ាងណា នាងមិនអាចនឹកឃើញដល់អ្នកខ្លាំង លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) ណាម្នាក់ ដែលអាចគ្រប់គ្រងអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស នៅក្នុង ចក្រភព ជា ម៉ា (Jia Ma Empire) នោះឡើយ។

ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) ពិនិត្យមើលទៅលើអណ្តាតភ្លើងពណ៌សដែលកំពុងបត់បែននោះ មុនពេលប្រស្រីភ្នែករបស់នាងស្រាប់តែរួមតូចភ្លាមៗ។ មួយខណៈក្រោយមក ភាពភ្ញាក់ផ្អើលបានភ្លឺកាត់ភ្នែករបស់នាង... តាមរយៈការដឹងរបស់នាង នាងអាចមានអារម្មណ៍ដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា ទោះបីជាមានសីតុណ្ហភាពក្តៅខ្លាំងជះចេញពីអណ្តាតភ្លើងពណ៌សដ៏ក្រាស់នោះក៏ដោយ ប៉ុន្តែអណ្តាតភ្លើងនោះហាក់ដូចជាមានផ្ទុកនូវដុំទឹកកកត្រជាក់រាប់ពាន់ឆ្នាំ (Thousand Years Cold Ice) ។ ប៉ុន្តែ តើទឹកកកអាចបញ្ចេញអណ្តាតភ្លើងដ៏ក្តៅគគុកបែបនេះយ៉ាងដូចម្តេចទៅ? តើរបស់ដ៏ចម្លែកនេះជាអ្វីទៅ?

«កុំប្រាប់ណា... កុំប្រាប់ណាថានេះគឺជា អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flames)?» យុន ជឺ (Yun Zhi) ព្រិចភ្នែករបស់នាង ហើយនឹកឃើញដល់អណ្តាតភ្លើងធម្មជាតិដ៏ចម្លែកទាំងនោះ។ បេះដូងរបស់នាងបានលោតញាប់យ៉ាងខ្លាំង។ ក្រៅពីអារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើលនៅក្នុងចិត្ត នាងក៏មិនដឹងថាគួរយំឬគួរសើចនោះឡើយ។ នាងពិតជាមានសំណាងបានឃើញ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ដល់ទៅពីរប្រភេទនៅក្នុងថ្ងៃនេះ ខណៈដែលជាធម្មតា ពួកវាគឺជាវត្ថុដែលកម្រនឹងបានជួបប្រទះបំផុត។ តើរឿងនេះអាចចាត់ទុកថាជាសំណាងល្អបានដែរទេ?

«លោកព្រឹទ្ធាចារ្យ អរគុណខ្លាំងណាស់សម្រាប់ការជួយជ្រោមជ្រែង។ ប៉ុន្តែពួកមនុស្សកំប្លែងដែលចូលចិត្តលោតកញ្ជ្រោលទាំងនេះ មិនបានបង្កជាការគំរាមកំហែងខ្លាំងពេកសម្រាប់ខ្ញុំឡើយ...» បន្ទាប់ពីគ្រវីក្បាលដើម្បីជម្រុះចោលនូវគំនិតទាំងនោះចេញ យុន ជឺ (Yun Zhi) បាននិយាយទាំងស្នាមញញឹមទៅកាន់មនុស្សអណ្តាតភ្លើងនៅចំពោះមុខ ខណៈដែលក្តីដឹងគុណ និងភាពទន់ភ្លន់បានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាង។

«ប្រហែលជាអញ្ចឹងហើយ...» រូបរាងកាយមនុស្សអណ្តាតភ្លើងនិយាយដោយស្ងប់ស្ងាត់ថា៖ «ខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សដែលចូលចិត្តលូកដៃចូលក្នុងរឿងរ៉ាវរបស់អ្នកដទៃនោះទេ។ ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារតែមានមនុស្សម្នាក់មកធ្វើការស្នើសុំទេ ខ្ញុំក៏មិនចំណាយកម្លាំងចិត្តយ៉ាងច្រើនដើម្បីប្រញាប់ប្រញាល់មកទីនេះដែរ។»

«ការស្នើសុំរបស់មនុស្សម្នាក់អី?» ឮបែបនេះ យុន ជឺ (Yun Zhi) ស្រឡាំងកាំងមួយភ្លែត។ នាងបានជ្រួញចិញ្ចើមចូលគ្នា រួចសួរថា៖ «លោកព្រឹទ្ធាចារ្យ តើខ្ញុំអាចដឹងបានទេថា តើអ្នកណាជាអ្នកដែលបានស្នើសុំឱ្យអ្នកមកជួយខ្ញុំ? តើជា គូ ហឺ (Gu He) មែនទេ?»

«ហិហិ។ គូ ហឺ (Gu He) អាចនឹងមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញគ្រាន់បើនៅក្នុង ចក្រភព ជា ម៉ា ប៉ុន្តែគាត់មិនទាន់មានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការមកស្នើសុំឱ្យខ្ញុំធ្វើអ្វីមួយនោះឡើយ។» សំឡេងសើចដ៏ចាស់ជរាចេញពីមនុស្សអណ្តាតភ្លើង មានបង្កប់នូវភាពមើលងាយបន្តិចបន្តួច។

ដោយឮមនុស្សអណ្តាតភ្លើងបដិសេធភ្លាមៗបែបនេះ យុន ជឺ (Yun Zhi) មានការស្រឡាំងកាំងម្តងទៀត។ ភាពមន្ទិលសង្ស័យមួយបានភ្លឺកាត់ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាង។ ក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងអស់ដែលនាងបានស្គាល់ មិនមានមនុស្សច្រើននាក់ដែលមានសមត្ថភាពអាចអញ្ជើញ លំដាប់អធិរាជ ម្នាក់ឱ្យចេញមុខធ្វើសកម្មភាពនោះឡើយ។ ជាងនេះទៅទៀត ការមកដល់វាលខ្សាច់របស់នាងនាពេលនេះ គឺជាផ្នែកមួយនៃផែនការសម្ងាត់។ មានមនុស្សតែពីរបីនាក់ប៉ុណ្ណោះដែលបានដឹងអំពីរឿងនេះ។ ដូចនេះ មានតែ គូ ហឺ (Gu He) ប៉ុណ្ណោះដែលមានលទ្ធភាពខ្ពស់ជាងគេ។ ប៉ុន្តែតាមរយៈសម្តីរបស់បុរសចំណាស់ម្នាក់នេះ វាហាក់ដូចជាគេមិនសូវយកចិត្តទុកដាក់នឹង ស្តេចថ្នាំ នោះឡើយ។

«ឈប់គិតទៅ។ បន្ទាប់ពីកំចាត់ពួកមនុស្សពស់កន្ទុយវែងទាំងនេះរួច ខ្ញុំក៏ត្រូវប្រញាប់ទៅធ្វើកិច្ចការមួយចំនួនដែរ។» មនុស្សអណ្តាតភ្លើងគ្រវីដៃ រួចនិយាយយ៉ាងរាបស្មើ។ គេបានងើបក្បាលឡើងភ្លាមៗ ហើយសម្លឹងមើលទៅ លំដាប់ស្តេច ទាំងប្រាំនាក់នៅលើអាកាស។ គេនិយាយដោយសំឡេងស្ងប់ស្ងាត់ថា៖ «ខ្ញុំធ្លាប់ល្បីមកយូរហើយថា បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ (Dou Techniques) របស់កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់ គឺមានភាពប្លែកខុសគេខ្លាំងណាស់។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំចង់សាកល្បងទប់ទល់នឹងពួកវាបន្តិចមើល។»

ជ្រុងមាត់របស់បុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះបានកន្ត្រាក់តិចៗ ខណៈដែលខ្សែភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើលទៅមនុស្សអណ្តាតភ្លើងដោយភាពកាចសាហាវ។ ទោះបីជាមានបទពិសោធន៍ច្រើនក៏ដោយ គេបានដឹងខ្លួនថាគេមិនអាចកំណត់ពីប្រភពរបស់អ្នកខ្លាំងនៅចំពោះមុខម្នាក់នេះបានឡើយ។ គេមានអារម្មណ៍មិនសូវស្រួលចិត្ត ហើយអារម្មណ៍របស់គេក៏ចាប់ផ្តើមស្រអាប់ចុះបន្តិចម្តងៗ។ ពួកគេនៅតែអាចពឹងផ្អែកលើការរួមបញ្ចូល កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) របស់ពួកគេ ដើម្បីប្រយុទ្ធតតាំងជាមួយ លំដាប់អធិរាជ តែម្នាក់បានមួយរយៈពេល។ ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើមាន លំដាប់អធិរាជ ដល់ទៅពីរនាក់ នោះពួកគេទាំងប្រាំនាក់ច្បាស់ជាត្រូវបរាជ័យក្រោមដៃគូប្រកួតយ៉ាងងាយស្រួលជាមិនខាន។ បុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះដឹងច្បាស់ណាស់ថា លំដាប់អធិរាជ ខ្លាំងពូកែដល់កម្រិតណា ហើយពិតណាស់ គេដឹងពីគម្លាតខុសគ្នារវាងក្រុមរបស់គេ និងគូប្រកួត។

«កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់ មិនដែលមានគំនុំជាមួយអ្នកឡើយ។ ប៉ុន្តែ សកម្មភាពរបស់អ្នកនៅថ្ងៃនេះ នឹងត្រូវកត់ចំណាំទុកដោយកុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់របស់យើង...» ទោះបីជាក្រុមរបស់ពួកគេចាញ់ប្រៀបខាងកម្លាំងក៏ដោយ ក៏បុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះមិនចង់បង្ហាញភាពទន់ជ្រាយឡើយ។ ដូចនេះ ទោះបីជាស្ថិតក្នុងស្ថានភាពចាញ់ប្រៀប ក៏បុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះនៅតែរក្សាស្នាមញញឹមដ៏ត្រជាក់ ខណៈដែលគេបានបន្សល់ទុកនូវសម្តីដ៏ម៉ឺងម៉ាត់។ បន្ទាប់ពីនោះមក គេបានបញ្ចេញសំឡេងស្រែកយ៉ាងខ្លាំង រួចស្រែកថា៖ «ដកថយ!»

នៅពេលឮបុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះស្រែក បុរស លំដាប់ស្តេច ទាំងបួននាក់ដែលនៅជុំវិញនោះបានស្ទាក់ស្ទើរមួយភ្លែត មុនពេលពួកគេសម្លឹងមើលទៅមនុស្សអណ្តាតភ្លើងនៅលើមេឃដោយភាពមិនសុខចិត្ត។ ដៃរបស់ពួកគេបានបង្កើតជាត្រា (Seals) ក្នុងពេលដំណាលគ្នា។ បន្ទាប់ពីសំឡេងស្រែកមួយបានបន្លឺឡើង មនុស្សពស់ទាំងប្រាំនាក់ហាក់ដូចជាបានផ្ទុះឡើង។ ពស់ថាមពលតូចៗជាច្រើនបានសម្រុកចេញមកគ្រប់ទិសទី នៅខណៈពេលដែលសំឡេងផ្ទុះបានបន្លឺឡើងនៅលើអាកាស ហើយចាប់ផ្តើមរត់គេចខ្លួនទៅកាន់គ្រប់ទិសទីនៅក្នុងវាលខ្សាច់។

នៅពេលដែលនាងបានឃើញក្រុមរបស់បុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះមានបំណងចង់រត់គេចខ្លួន យុន ជឺ (Yun Zhi) បានជ្រួញចិញ្ចើម។ នាងហៀបនឹងចលនារាងកាយរបស់នាងដើម្បីទៅរារាំងពួកគេទៅហើយ ប៉ុន្តែមនុស្សអណ្តាតភ្លើងម្នាក់នោះបានរលាស់ដៃរបស់គេ។

យុន ជឺ (Yun Zhi) មានតែបញ្ឈប់សកម្មភាពរបស់នាង នៅពេលដែលនាងបានឃើញចលនារបស់មនុស្សអណ្តាតភ្លើង។

បន្ទាប់ពីមនុស្សអណ្តាតភ្លើងបានសម្លឹងមើលយ៉ាងត្រជាក់ទៅលើពស់ថាមពលតូចៗរាប់មិនអស់ដែលកំពុងរត់គេចខ្លួនមួយភ្លែត គេបានគ្រវីបាតដៃទាំងពីររបស់គេថ្នមៗ។ ភ្លាមៗនោះ ម្ជុលដ៏មុតស្រួចចំនួនប្រាំដើមដែលត្រូវបានបង្រួមឡើងពីអណ្តាតភ្លើងពណ៌សដ៏ក្រាស់ បានចាប់ផ្តើមបង្កើតរូបរាងយ៉ាងលឿននៅពីមុខគេ។

ខណៈពេលដែលម្ជុលអណ្តាតភ្លើងដ៏មុតស្រួចទាំងប្រាំកំពុងតែបង្វិលខ្លួនយឺតៗ មនុស្សអណ្តាតភ្លើងបានសម្លឹងមើលយ៉ាងត្រជាក់ទៅលើពស់ថាមពលតូចៗនៅជុំវិញខ្លួន ដែលហាក់ដូចជាបានគ្របដណ្តប់ពេញទីកន្លែងទាំងមូល។ ថាមពលខាងវិញ្ញាណ (Spiritual Strength) ដ៏ខ្លាំងក្លារបស់គេបានផ្ទុះចេញពីរាងកាយ ហើយបានពិនិត្យស្វែងរកដើម្បីស្វែងរក រាងកាយពិតប្រាកដ (Real body) ដែលលាក់ខ្លួននៅក្នុងចំណោមពស់តូចៗរាប់មិនអស់នោះ។ ភ្លាមៗនោះ គេបានបញ្ចេញស្នាមញញឹមដ៏ត្រជាក់មួយ។ គេបានចុចម្រាមដៃថ្នមៗ ហើយម្ជុលអណ្តាតភ្លើងពណ៌សដ៏មុតស្រួចទាំងប្រាំដើម ស្រាប់តែបាញ់សំដៅទៅកាន់ទិសដៅខុសៗគ្នាទាំងប្រាំ។

ម្ជុលអណ្តាតភ្លើងពណ៌សដ៏មុតស្រួចទាំងនោះអាចនឹងមើលទៅមានទំហំតូចល្អិត ប៉ុន្តែពួកវាបានបន្សល់ទុកនូវស្នាមដានពណ៌សស្រអាប់ពីរបីខ្សែនៅលើផ្ទៃមេឃពណ៌ខៀវ នៅពេលដែលពួកវាបានកាត់ខ្យល់អាកាស។ សីតុណ្ហភាពក្តៅខ្លាំងដែលផ្ទុកនៅក្នុងពួកវា ក៏បានបណ្តាលឱ្យខ្យល់អាកាសនៅជុំវិញនោះ ត្រូវរលាយសូន្យទៅជាគ្មានអ្វីសោះ។

ដោយឃើញថាម្ជុលអណ្តាតភ្លើងដ៏តូចដែលកំពុងតែបង្វិលខ្លួនទាំងនេះ អាចបង្កើតនូវកម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លាបែបនេះ ទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អើលមួយបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi)។ ក្តីចង់ដឹងចង់ឃើញដែលនាងមានចំពោះអត្តសញ្ញាណរបស់មនុស្សដ៏អាថ៌កំបាំងនៅចំពោះមុខម្នាក់នេះ ក៏កាន់តែរីកធំឡើងៗដែរ។

ម្ជុលអណ្តាតភ្លើងដ៏មុតស្រួចបានកាត់ផ្ទៃមេឃក្នុងល្បឿនលឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ ហើយបានចាក់ចូលទៅក្នុងចំណោមពស់ថាមពលតូចៗដែលកំពុងរត់ទៅគ្រប់ទិសទី។ ទោះបីជាពស់ថាមពលតូចៗភាគច្រើនមើលទៅដូចគ្នាទាំងស្រុងក៏ដោយ ប៉ុន្តែម្ជុលដ៏មុតស្រួចទាំងនោះហាក់ដូចជាមានគោលដៅយ៉ាងច្បាស់លាស់។ នៅតាមផ្លូវ ពួកវាបានដុតកំទេចពស់តូចៗពីរបីក្បាលដែលរារាំងផ្លូវរបស់ពួកវាឱ្យទៅជាគ្មានសល់ អ្វីសោះ មុនពេលចាក់ទម្លុះយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅទៅលើពស់ដ៏តូចល្អិតចំនួនប្រាំក្បាល។

ហាក់ដូចជាមានអារម្មណ៍ដឹងពីការវាយប្រហារដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ចិត្តដែលជិតមកដល់ ពស់តូចៗទាំងប្រាំក្បាលបានប្រញាប់ងាកក្បាលត្រឡប់មកវិញ។ ភាពរន្ធត់ចិត្តដូចជាមនុស្ស បានលេចឡើងនៅក្នុងភ្នែករាងត្រីកោណរបស់ពួកវា នៅពេលដែលពួកវាបានឃើញម្ជុលអណ្តាតភ្លើងកំពុងតែបាញ់សំដៅមកកាន់ពួកវា។

«ការលែងខ្លាឱ្យត្រលប់ទៅកាន់ភ្នំវិញ មិនមែនជាស្ទីលរបស់ខ្ញុំនោះឡើយ។ ចាប់តាំងពីយើងបានក្លាយជាសត្រូវនឹងគ្នាទៅហើយ ខ្ញុំច្បាស់ជានឹងមិនបន្សល់ទុកនូវគ្រាប់ពូជនៃបញ្ហានោះឡើយ...» មនុស្សអណ្តាតភ្លើងនិយាយដោយស្រទន់ ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលយ៉ាងរាបស្មើទៅលើពស់តូចៗទាំងប្រាំក្បាល ដែលជិតនឹងត្រូវបុកទង្គិចដោយម្ជុលអណ្តាតភ្លើង។ នៅពីក្រោយខ្នងរបស់គេ យុន ជឺ (Yun Zhi) មិនបាននិយាយអ្វីឡើយ នៅពេលដែលនាងបានឃើញសកម្មភាពរបស់មនុស្សអណ្តាតភ្លើង។ នាងមិនមែនជាមនុស្សប្រភេទដែលល្ងង់ខ្លៅនោះឡើយ។ នៅពេលដែលដល់ពេលត្រូវចិត្តដាច់ នាងនឹងមានភាពសាហាវឃោរឃៅ ជាងសូម្បីតែអ្នកសម្លាប់មនុស្សមួយចំនួនទៅទៀត។។ ដោយបានឈានដល់ឋានៈ និងកម្លាំងរបស់នាងនាពេលនេះ នាងបានស្ទាត់ជំនាញក្នុងការសម្រេចចិត្តថា តើពេលណាត្រូវមានភាពសាហាវឃោរឃៅ ហើយពេលណាត្រូវមានក្តីមេត្តា។

នៅលើមេឃ ម្ជុលអណ្តាតភ្លើងដ៏មុតស្រួចទាំងប្រាំដើម រួមជាមួយនឹងសំឡេងផ្ទុះដ៏ខ្លាំងក្លា បានបាញ់សំដៅយ៉ាងសាហាវទៅលើពស់តូចៗទាំងប្រាំក្បាល។ ទោះជាយ៉ាងណា រឿងមួយបានកើតឡើងនៅខណៈពេលដែលម្ជុលទាំងនោះជិតនឹងប៉ះពាល់ដល់រាងកាយរបស់ពួកវា។

«ហ៊ឹស...» នៅខណៈមុនពេលដែលពស់តូចៗទាំងប្រាំក្បាលជិតនឹងត្រូវបុកទង្គិច មនុស្សអណ្តាតភ្លើងស្រាប់តែញ័ររន្ធត់យ៉ាងខ្លាំង។ សំឡេងថ្ងូរតិចៗមួយបានបន្លឺឡើងពីក្នុងអណ្តាតភ្លើង។

ដោយឮសំឡេងថ្ងូរនេះយ៉ាងច្បាស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) បានគាំងស្មារតីមួយភ្លែត ហើយប្រញាប់សួរថា៖ «លោកព្រឹទ្ធាចារ្យ តើអ្នកមិនអីទេមែនទេ?» ផ្ទៃមុខរបស់នាងបានប្រែប្រួលភ្លាមៗ បន្ទាប់ពីនាងបាននិយាយសម្តីទាំងនោះរួច។ នេះគឺដោយសារតែនាងមានអារម្មណ៍ដឹងពី ចំហាយ ដ៏ខ្លាំងក្លាអស្ចារ្យមួយ ស្រាប់តែពុះកញ្ជ្រោលឡើងពីក្នុងអណ្តាតភ្លើងពណ៌សដ៏ក្រាស់នោះ។ ចំហាយ នេះបានលេចឡើងពីកន្លែងដែលគ្មានប្រភព ហើយបានរីករាលដាលពេញលំហអាកាសដ៏ទទេស្អាតដូចជាផ្លេកបន្ទោរ។ វាបានដេញតាមទាន់ម្ជុលអណ្តាតភ្លើងទាំងប្រាំដើមនោះយ៉ាងលឿន។ ជាមួយនឹងការរលាស់តិចៗ វាបានអង្រួនម្ជុលដ៏មុតស្រួចទាំងប្រាំដើមដែលត្រូវបានបង្រួមឡើងពី អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ឱ្យរលាយសូន្យទៅជាគ្មានអ្វីសោះ។

ស្ថិតក្នុងកំឡុងពេលដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុតនេះ ពស់តូចៗទាំងប្រាំក្បាលបានគ្រវីកន្ទុយពស់របស់ពួកវា ហើយបានខំប្រឹងរូងរាងកាយរបស់ពួកវាចូលទៅក្នុងទួលខ្សាច់យ៉ាងខ្លាំង ដោយបានបាត់ស្រមោលពីខ្សែភ្នែករបស់មនុស្សទាំងពីរនាក់ ក្នុងសភាពដ៏គួរឱ្យអាម៉ាស់ខ្លាំងណាស់។

«សត្វចង្រៃ...» សំឡេងដ៏ចាស់ជរា និងខឹងសម្បារមួយបានបន្លឺឡើងពីក្នុងអណ្តាតភ្លើងពណ៌សដ៏ក្រាស់ នៅពេលដែលគេបានឃើញពស់តូចៗទាំងប្រាំក្បាលបានបាត់ស្រមោល។

នៅពេលដែលការជេរប្រមាថទាំងខឹងសម្បារបានធ្លាក់ចុះ ចំហាយ ដ៏គួរឱ្យខ្លាច និងព្រៃផ្សៃស្រអាប់នោះ ក៏បានរលត់ទៅវិញបន្តិចម្តងៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ចំហាយ នោះបានបាត់ស្រមោលទាំងស្រុង ហាក់ដូចជាវាមិនធ្លាប់បានលេចឡើងទាល់តែសោះអញ្ចឹង។

«អើយ... ពិតជាខាតបង់កម្លាំងទទេមែន...» មនុស្សអណ្តាតភ្លើងដកដង្ហើមធំ រួចគ្រវីក្បាល។ គេបានរលាស់ដៃអាវយ៉ាងខ្លាំង ហាក់ដូចជាកំពុងតែស្តីបន្ទោសរឿងអ្វីមួយអញ្ចឹង។ បន្ទាប់មក គេបានងាកខ្លួនមកវិញ ក្រឡេកមើលទៅ យុន ជឺ (Yun Zhi) ដ៏ស្រស់ស្អាត មុនពេលហោះតម្រង់ឆ្ពោះទៅកាន់ជាយនៃវាលខ្សាច់។

នៅពេលដែលគេកំពុងតែហោះកាត់ស្មារបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) មនុស្សអណ្តាតភ្លើងបានបង្អង់ល្បឿនបន្តិច។ មានការស្ទាក់ស្ទើរមួយភ្លែត មុនពេលគេនិយាយថា៖ «អូ ពិតមែនហើយ មានអាល្អិតម្នាក់បានប្រាប់ខ្ញុំឱ្យមកប្រាប់ពាក្យសុំទោសចំពោះអ្នកផង។ គេហាក់ដូចជាបានធ្វើហួសហេតុបន្តិចកាលពីពីរបីនាទីមុននេះ...»

នៅពេលឮបែបនេះ រាងកាយដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) បានគាំងរឹង។ បបូរមាត់ក្រហមមានសំណើមតូចរបស់នាងបានបើកហើបបន្តិច ហើយផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាង ពោរពេញទៅដោយភាពស្រឡាំងកាំងទាំងស្រុង។ តាមរយៈព័ត៌មានបន្តិចបន្តួចនេះ ដែលមនុស្សដ៏អាថ៌កំបាំងម្នាក់នោះបានទម្លាយចេញមកដោយអចេតនា នាងបានដឹងថា... អ្នកខ្លាំង លំដាប់អធិរាជ ដែលបានប្រញាប់ប្រញាល់មកជួយជ្រោមជ្រែងនាងម្នាក់នេះ... តាមពិតទៅ គឺជាមនុស្សដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានអញ្ជើញមកសោះ។

«អាល្អិតម្នាក់នេះ... កម្លាំង (ឬឥទ្ធិពល) របស់គេពិតជាមិនតូចឡើយ... មើលទៅកាលពីមុន ខ្ញុំពិតជាបានវាយតម្លៃឯងទាបពេកហើយ។» យុន ជឺ (Yun Zhi) រអ៊ូរទាំទាំងក្តីរន្ធត់ចិត្ត ខណៈដែលនាងងាកក្បាលទៅសម្លឹងមើលរូបរាងកាយមនុស្សអណ្តាតភ្លើង ដែលបានបាត់ស្រមោលយ៉ាងលឿនពីចុងកន្ទុយភ្នែករបស់នាង។