ត្រាពិសពស់មរណៈទាំងប្រាំ

ជាមួយនឹងទឹកមុខស្រអាប់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានហោះហើរយ៉ាងលឿនទៅមុខអស់មួយសន្ទុះនៅក្នុងវាលខ្សាច់ មុនពេលបេះដូងរបស់គេចាប់ផ្តើមត្រលប់មកសភាពស្ងប់ស្ងាត់វិញបន្តិចម្តងៗ។ ល្បឿនរបស់គេក៏ថយចុះយឺតៗ។ នៅពេលដែលគេនឹកឃើញដល់អាកប្បកិរិយាដែលគេបានបង្ហាញដាក់ យុន ជឺ (Yun Zhi) គេមិនអាចទប់ញញឹមយ៉ាងជូរចត់បានឡើយ។ វាហាក់ដូចជាគេបានធ្វើហួសហេតុពេកហើយ។

«នាងមានបំណងល្អណែនាំកន្លែងហ្វឹកហាត់ដើម្បីផលប្រយោជន៍របស់ខ្ញុំសោះ។ អើយ... ខ្ញុំពិតជាឆេវឆាវពេកហើយ។» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គោះថ្ងាសខ្លួនឯងថ្នមៗ រួចដកដង្ហើមធំតិចៗ។

ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានយកបាតដៃអង្អែលថ្ងាសថ្នមៗ។ គេនឹកឃើញពីរបៀបដែល យុន ជឺ (Yun Zhi) មានអារម្មណ៍ទាល់ច្រកបន្ទាប់ពីបានឃើញគេ ប៉ុន្តែនាងនៅតែបោះបង់ចោលបំណងក្នុងការដណ្តើមយក អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flames)។ អារម្មណ៍ខុសឆ្គង និងដឹងកំហុសនៅក្នុងចិត្តរបស់គេកាន់តែមានភាពក្រាស់ក្រែលឡើង។

ស្លាបនៅលើខ្នងរបស់គេរលាស់តិចៗ ហើយរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានឈប់នៅលើអាកាស។ គេបានងាកក្បាលត្រឡប់ទៅវិញ សម្លឹងមើលទៅចុងកន្ទុយភ្នែកនៃវាលខ្សាច់ រួចរអ៊ូរទាំទាំងស្ទាក់ស្ទើរថា៖ «តើខ្ញុំគួរតែត្រឡប់ទៅមើលបន្តិចទេ?»

ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ជ្រួញចិញ្ចើម ហើយគិតមួយសន្ទុះ។ កន្ទុយភ្នែករបស់គេក្រឡេកមើលទៅ ទ្រនាប់ផ្កាឈូកបៃតង (Green Lotus Seat) ដែលគេកំពុងកាន់នៅក្នុងដៃ រួចដកដង្ហើមធំតិចៗ។ គេខ្សឹបប្រាប់ខ្លួនឯងថា៖ «ជាមួយនឹងសមត្ថភាពរបស់នាង លំដាប់ស្តេច (Dou Wang) ពីរនាក់ មិនគួរអាចធ្វើអ្វីនាងបានឡើយ។ នាពេលនេះខ្ញុំកំពុងតែយកកំណប់ទ្រព្យដ៏ពិសេសដូចជា អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ជាប់នឹងខ្លួន។ ប្រសិនបើខ្ញុំត្រឡប់ទៅវិញ ខ្ញុំអាចនឹងនាំបញ្ហាជាច្រើនទៅឱ្យនាងវិញទេ»។

ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានរអ៊ូរទាំម្នាក់ឯងមួយសន្ទុះ។ នៅពេលដែលគេកំពុងតែរៀបចំចាកចេញ ស្រាប់តែផ្ទៃមេឃដ៏ស្ងប់ស្ងាត់នៅតំបន់វាលខ្សាច់ផ្នែកខាងក្នុងដ៏ឆ្ងាយ ប្រែជាមានភាពបក់បោកយ៉ាងខ្លាំងក្លា។ កម្លាំងដ៏សាហាវឃោរឃៅខ្លាំងចំនួនប្រាំខ្សែ បានបាញ់ចេញពីជើងមេឃ។ កម្លាំងខុសៗគ្នាទាំងប្រាំនោះ ត្រូវបានបែងចែកជាសសរពន្លឺពណ៌ដ៏ធំសម្បើមចំនួនប្រាំ។ ពួកវាប្រៀបដូចជាសសរប្រាំដែលកំពុងតែទ្រផ្ទៃមេឃពណ៌ខៀវស្រងាត់ដ៏ធំល្វឹងល្វើយ។

«នេះជាអ្វី?» សម្លឹងមើលយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ទៅលើសសរពន្លឺដ៏ធំទាំងប្រាំនៅចុងកន្ទុយភ្នែក ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានប្រែប្រួលភ្លាមៗ ខណៈដែលគេស្រែកឡើងដោយមិនដឹងខ្លួន។

«អ្នកខ្លាំងពូកែនៃ កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់ (Snake-People race)... លំដាប់ស្តេច ប្រាំនាក់។» សំឡេងដ៏ចាស់ជរា និងភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិចរបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បានបន្លឺឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)៖ «មើលទៅអ្នកខ្លាំងរបស់ កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់ មកដល់លឿនណាស់។ នារីម្នាក់ឈ្មោះ យុន ជឺ (Yun Zhi) នោះ ហាក់ដូចជាកំពុងជួបបញ្ហាហើយ។»

«លំដាប់ស្តេច ប្រាំនាក់?» ឮបែបនេះ បេះដូងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស្រាប់តែលោតញាប់ភ្លាមៗ។ ទឹកមុខរបស់គេស្រអាប់ចុះភ្លាម។ គេជ្រួញចិញ្ចើម រួចនិយាយថា៖ «ល្បឿនរបស់ពួកគេពិតជាលឿនពេកហើយ... ប៉ុន្តែជាមួយនឹងកម្លាំងរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) វាមិនគួរមានបញ្ហាអ្វីទេមែនទេ? យ៉ាងណាមិញ នាងគឺជា លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang)។»

«រឿងនោះពិបាកនិយាយណាស់... លំដាប់អធិរាជ អាចនឹងខ្លាំងពូកែខ្លាំង ប៉ុន្តែ លំដាប់ស្តេច ក៏មិនអន់ខ្សោយពេកដែរ។ ជាងនេះទៅទៀត វាជាការរួមផ្សំគ្នានៃ លំដាប់ស្តេច ដល់ទៅប្រាំនាក់... ហើយអ្នកខ្លាំងរបស់កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់ ដឹងពី បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ (Dou Techniques) មួយចំនួនដើម្បីរួមបញ្ចូលកម្លាំងរបស់ពួកគេ ដោយសារតែខ្សែលោហិតរបស់ពួកគេ។ ប្រសិនបើរួមបញ្ចូលរឿងទាំងនេះ នោះ យុន ជឺ (Yun Zhi) ច្បាស់ជាមានបញ្ហាមិនតិចទេក្នុងការទប់ទល់នឹងពួកគេ។» យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បានបញ្ចេញមតិរបស់គាត់។

ការជ្រួញចិញ្ចើមរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) កាន់តែជ្រៅទៅៗ។ មួយសន្ទុះធំក្រោយមក គេបានខាំបបូរមាត់ សម្លឹងមើលទៅលើសសរថាមពលដ៏ធំទាំងប្រាំនៅលើវាលខ្សាច់ រួចនិយាយដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរថា៖ «បើអញ្ចឹង យើងនឹងត្រឡប់ទៅវិញ!»

«ស្រេចតែឯងចុះ។» យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) មិនសូវខ្វល់ខ្វាយចំពោះរឿងនេះឡើយ។

ស៊ាវ យាន (Xiao Yan) ងក់ក្បាល ឱបទ្របល័្លង្កផ្កាឈូកបៃតង រួចបក់ស្លាបពពកស្វាយ (Purple Cloud Wings) នៅលើខ្នងរបស់គេថ្នមៗ។ គេបានងាកខ្លួន រួចហោះត្រឡប់ទៅតាមផ្លូវចាស់យ៉ាងលឿន។

នៅក្នុងវាលខ្សាច់ពណ៌មាសដ៏ធំល្វឹងល្វើយគ្មានទីបញ្ចប់ រូបរាងកាយចំនួនប្រាំមួយបានអណ្តែតនៅលើលំហអាកាសដ៏ទទេស្អាត។ នៅពីក្រោយខ្នងរបស់ពួកគេម្នាក់ៗ សុទ្ធតែមានស្លាបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi) មួយគូកំពុងតែបក់រលាស់។ នៅពេលដែលស្លាបកម្លាំងធាតុបក់រលាស់ ខ្យល់បក់ស្រទន់បាននាំយកនូវរលកធូលីខ្សាច់ពណ៌លឿងឱ្យហុយឡើង។

នៅចំកណ្តាលនៃការចោមរោមរបស់រូបរាងកាយទាំងប្រាំ មនុស្សក្នុងអាវគ្របដណ្តប់ពណ៌ខ្មៅឈរយ៉ាងត្រជាក់។ ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងក្រឡេកមើលទៅមនុស្សទាំងប្រាំនាក់ដែលនៅជុំវិញខ្លួន រួចនិយាយដោយស្រទន់ថា៖ «ល្បឿនរបស់ពួកអ្នក ពិតជាធ្វើឱ្យខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើលមែន។»

«ផក់!» យ៉ាន ស៊ី (Yan Ci) ដែលមានផ្ទៃមុខស្លេកស្លាំងបន្តិច បានព្រួសឈាមស្រស់លាយនឹងស្លេស្មមួយមាត់មកលើដី។ សម្លៀកបំពាក់របស់គេនាពេលនេះដាច់រហែកអស់ហើយ ហើយរាងកាយទាំងមូលរបស់គេពោរពេញទៅដោយឈាម។ របួសដ៏គួរឱ្យខ្លាច និងគួរឱ្យរន្ធត់ជាច្រើនបានលេចឡើងនៅលើពោះផ្នែកខាងក្រោម និងនៅលើដៃរបស់គេ។

នៅពេលដែលគេ និងបុរសពាក់អាវពណ៌ប្រផេះបានឈានមុខគេក្នុងការរារាំង យុន ជឺ (Yun Zhi) អម្បាញ់មិញនេះ នារីដែលគ្របដណ្តប់ដោយពណ៌ខ្មៅទាំងស្រុងម្នាក់នេះ បានធ្វើសកម្មភាពដូចជានារីដែលមានគំនុំម្នាក់ ដែលហាក់ដូចជាត្រូវបុរសបោះបង់ចោលអញ្ចឹង។ នាងស្រាប់តែវាយប្រហារទៅលើពួកគេភ្លាមៗនៅពេលដែលបានជួបគ្នា ដោយមិនផ្តល់ឱកាសឱ្យពួកគេបាននិយាយសូម្បីតែមួយម៉ាត់។ ស្ថិតក្រោមស្ថានភាពបែបនេះ ដែលពួកគេមិនទាន់មានពេលរៀបចំខ្លួន យ៉ាន ស៊ី (Yan Ci) បានរងការវាយប្រហារមុនគេបង្អស់។

ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែពីរបីនាទីខ្លីប៉ុណ្ណោះ យ៉ាន ស៊ី (Yan Ci) បានរងរបួសយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរក្រោមការវាយប្រហាររបស់មនុស្សក្នុងអាវគ្របដណ្តប់ពណ៌ខ្មៅ។ ប្រសិនបើអ្នកខ្លាំងរបស់កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់បីនាក់ទៀត មិនបានមកដល់ទាន់ពេលវេលាទេ គេប្រហែលជាត្រូវរងរបួសធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំងជាមិនខាន សូម្បីតែមានការជួយជ្រោមជ្រែងពីបុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះក៏ដោយ។

លំដាប់ស្តេច អាចនឹងត្រូវបានចាត់ទុកថាជាអ្នកខ្លាំងពូកែម្នាក់ ប៉ុន្តែពួកគេស្ថិតក្នុងថ្នាក់ខុសគ្នាស្រឡះពី លំដាប់អធិរាជ។ ជាមួយនឹង លំដាប់ស្តេច តែពីរនាក់ ពួកគេមិនមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការប្រឈមមុខជាមួយ លំដាប់អធិរាជ ឡើយ។ លើសពីនេះ វិធីសាស្ត្រប្រយុទ្ធរបស់ យ៉ាន ស៊ី (Yan Ci) តែងតែជាការបុកទង្គិចគ្នាដោយចំៗ។ តាមរយៈការប្រយុទ្ធគ្នាបែបនេះជាមួយ លំដាប់អធិរាជ គេច្បាស់ជាស្ថិតក្នុងស្ថានភាពចាញ់ប្រៀបយ៉ាងខ្លាំង។ ពិតណាស់ មូលហេតុដ៏សំខាន់បំផុតសម្រាប់របួសរបស់គេ គឺដោយសារតែមនុស្សក្នុងអាវគ្របដណ្តប់ពណ៌ខ្មៅនោះ មានភាពសាហាវឃោរឃៅខ្លាំងណាស់ក្នុងការវាយប្រហាររបស់នាង។

«ការវាយប្រហាររបស់អ្នកពិតជាសាហាវណាស់។ មិនត្រឹមតែមិនសុំទោស បន្ទាប់ពីបានចូលមកក្នុងទឹកដីនៃកុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់របស់យើងដោយអំនួតនោះទេ ប៉ុន្តែអ្នកបែរជាធ្វើសកម្មភាពយ៉ាងក្រអឺតក្រទមបែបនេះទៅវិញ។ តើអ្នកពិតជាគិតថាកុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់របស់យើង មិនមានអ្នកណាអាចកំចាត់អ្នកបានមែនទេ?» បុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះសម្លឹងមើលទៅមនុស្សក្នុងអាវគ្របដណ្តប់ពណ៌ខ្មៅដោយខ្សែភ្នែកដ៏ត្រជាក់ស្រប ខណៈដែលគេនិយាយដោយសំឡេងធ្ងន់ៗ។

«ហិហិ សុំទោសអី? ប៉ុន្តែទោះបីជាខ្ញុំសុំទោសក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំមិនគិតថាពួកអ្នកនឹងព្រមទទួលយកវាដែរ។ ដោយសារតែវាគ្មានប្រយោជន៍ តើហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំត្រូវសុំទោស?» មនុស្សក្នុងអាវគ្របដណ្តប់ពណ៌ខ្មៅសើចដោយរាបស្មើថា៖ «កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់ដែលបាត់បង់ ស្តេចស្រី មេឌូសា (Queen Medusa) ទៅហើយនោះ ហាក់ដូចជាមិនអាចបង្កបញ្ហាអ្វីបានច្រើនឡើយ។»

«ពួកមនុស្សថោកទាប និងគ្មានការអៀនខ្មាស់! ប្រសិនបើពួកអ្នកមិនបានមកបង្កការរំខានដល់ព្រះនាងទេ តើការវិវត្តន៍របស់ព្រះនាងអាចនឹងបរាជ័យយ៉ាងដូចម្តេច?» យ៉ាន ស៊ី (Yan Ci) ស្រែកឡើងទាំងកំហឹង។

«ឆើសៗ ប្រសិនបើអ្នកពិតជាគិតបែបនោះមែន នោះខ្ញុំខ្លាចថាអ្នកយល់ខុសទាំងស្រុងហើយ។ ទោះបីជាការវិវត្តន៍របស់ ស្តេចស្រី មេឌូសា ហាក់ដូចជាបរាជ័យក៏ដោយ ប៉ុន្តែព្រះនាងត្រូវបានចិញ្ចឹមបីបាច់ដោយខ្ញុំ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំអាចដឹងច្បាស់បន្តិចបន្តួចថា ព្រះនាងមិនទាន់សុគតពិតប្រាកដឡើយ។ ថ្ងៃណាមួយនៅពេលអនាគត ព្រះនាងនឹងត្រលប់មកកាន់ វាលខ្សាច់ ថាហ្គើ (Tager Desert) វិញ ហើយដឹកនាំកុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់របស់យើងឱ្យចាកចេញពីកន្លែងចង្រៃនេះម្តងទៀត!» បុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះសើចដោយត្រជាក់ថា៖ «នៅពេលដែលពេលវេលានោះមកដល់ យើងច្បាស់ជានឹងទៅទូទាត់បញ្ជីរឿងរ៉ាវទាំងអស់នៅថ្ងៃនេះមិនខាន។»

«ឈ្មោះរបស់អ្នកគួរតែជា យីន ស៊ី (Yin Shi) មែនទេ? ជាបុរសចំណាស់ម្នាក់ដែលទទួលបានការគោរពយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងកុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់។ កម្លាំងបច្ចុប្បន្នរបស់អ្នកបានឡើងដល់ លំដាប់ស្តេច ផ្កាយប្រាំបីហើយ... អ្វីដែលអ្នកបាននិយាយ... អា ប្រហែលជាអញ្ចឹង... ប្រសិនបើមានថ្ងៃបែបនោះពិតមែន ខ្ញុំពិតជាសង្ឃឹមថានឹងអាចផ្លាស់ប្តូរបទពិសោធន៍ប្រយុទ្ធជាមួយព្រះនាងម្តងទៀត។» ពេលឮអ្វីដែលបុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះបានប្តេជ្ញាចិត្ត យុន ជឺ (Yun Zhi) ជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច។ នាងបានរលាស់ដៃថ្នមៗភ្លាមៗ រួចនិយាយដោយរាបស្មើ។

«ចក្រភព ជា ម៉ា បច្ចុប្បន្ន មាន លំដាប់អធិរាជ ចំនួនបីនាក់ដែលគេស្គាល់។ ខ្ញុំធ្លាប់បានជួបពួកគេទាំងអស់រួចមកហើយ។ ដូចនេះ... ខ្ញុំក៏អាចចំណាំអ្នកបានដែរ។ ហិហិ នៅពីក្រោយខ្នងរបស់អ្នកពិតជាមានកម្លាំងដ៏ធំសម្បើមមួយ ប៉ុន្តែចាំមើលចុះ។ កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់របស់យើង ច្បាស់ជាសងសឹកមិនខាន!» បុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះសើចដោយត្រជាក់។

«ជាការគំរាមកំហែងដែលគ្មានន័យ...»

យុន ជឺ (Yun Zhi) សើចស្រទន់ រួចគ្រវីក្បាល។ នាងពិតជាមិនមែនជាមនុស្សអសមត្ថភាពម្នាក់ ដែលនឹងត្រូវភ័យខ្លាចដោយសារតែការគំរាមកំហែងធម្មតានោះឡើយ។ ភ្លាមៗនោះ នាងបានសើច ហើយលើកដាវវែងនៅក្នុងដៃរបស់នាងឡើងយឺតៗ ដែលកំពុងតែបញ្ចេញពន្លឺពណ៌បៃតង។ ជ្រុងមាត់ដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងត្រូវបានលើកឡើងជាជ្រុងដ៏ត្រជាក់មួយ ខណៈដែលនាងសើចតិចៗថា៖ «ដោយសារតែអ្នកបាននិយាយសម្តីសាហាវៗបែបនេះរួចហើយ នោះកុំបន្ទោសខ្ញុំថាគ្មានក្តីមេត្តាឱ្យសោះ... ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំចង់ដឹងណាស់ថា តើក្នុងចំណោមពួកអ្នកទាំងប្រាំនាក់ មានប៉ុន្មាននាក់ដែលអាចរត់គេចខ្លួនបាន។»

«ហ៊ឹស! អ្នកអាចនឹងជា លំដាប់អធិរាជ មែន ប៉ុន្តែវាមិនងាយស្រួលនោះទេ ក្នុងការចង់ដោះស្រាយជាមួយពួកយើង លំដាប់ស្តេច ទាំងប្រាំនាក់នេះ!» ពេលឮសម្តីរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) មនុស្សពស់វ័យកណ្តាលម្នាក់ដែលពាក់អាវពណ៌បៃតង បានស្រែកឡើងជាមួយនឹងទឹកមុខដ៏កាចសាហាវ និងឃោរឃៅ។

«បើអញ្ចឹង... ចូលមកសាកល្បងមើលចុះ។»

ដៃដ៏ស្រទន់របស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) បានអង្អែលកាត់មុខដាវដ៏មុតស្រួចថ្នមៗ។ សំឡេងដាវបន្លឺឡើងយ៉ាងច្បាស់ពេញផ្ទៃអាកាស។ នៅខណៈពេលដែលសំឡេងដាវបន្លឺឡើង រាងកាយរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) ស្រាប់តែបាត់ស្រមោល។ ពេលដែលនាងលេចមុខឡើងវិញ នាងបានទៅដល់ពីក្រោយខ្នងរបស់មនុស្សពស់ពាក់អាវពណ៌បៃតងនោះរួចទៅហើយ។ នៅចុងដាវ ចំហាយដាវពណ៌បៃតងខ្ចីបានលាតសន្ធឹងចេញមកជាងបីហត្ថ។ ក្នុងលក្ខណៈដ៏ល្បិចកល និងសាហាវឃោរឃៅ វាបានចាក់តម្រង់ទៅកាន់ចំណុចស្លាប់របស់ភាគីម្ខាងទៀត។

នៅខណៈពេលដែលរាងកាយរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) បាត់ស្រមោលភ្លាម មនុស្សពស់ពាក់អាវពណ៌បៃតងដែលមានបទពិសោធន៍ប្រយុទ្ធក្រាស់ក្រែល បានដឹងខ្លួនមុន។ គេបានគ្រវីកន្ទុយពស់របស់គេ ខណៈដែលរាងកាយរបស់គេបត់បែនយ៉ាងចម្លែកទៅខាងឆ្វេងប្រហែលកន្លះជំហាន។ តាមរយៈការធ្វើបែបនេះ គេបានគេចផុតពីមុខដាវដ៏ត្រជាក់នោះទាំងប្រផិតប្រផើយ។

ទោះបីជាការវាយប្រហារលើកដំបូងរបស់នាងមិនបានសម្រេចក៏ដោយ ក៏គ្មានការប្រែប្រួលណាមួយនៅលើទឹកមុខរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) ឡើយ។ នាងបានលែងដាវពីបាតដៃរបស់នាង។ ភ្លាមៗនោះ ដាវវែងដ៏ចម្លែកនោះបានទំលាក់នៅលើបាតដៃរបស់នាង ហើយចាប់ផ្តើមបង្វិលយ៉ាងលឿន។

មុខដាវដ៏មុតស្រួចបានបង្កើតជាពន្លឺដ៏ត្រជាក់មួយ ហើយបានកាត់ចង្កេះរបស់មនុស្សពស់ពាក់អាវពណ៌បៃតងថ្នមៗ។ ស្រកាពស់ដ៏រឹងមាំដែលគ្របដណ្តប់លើចង្កេះរបស់គេ គឺប្រៀបដូចជាក្រដាសស្តើងចំពោះចំហាយដាវដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងជាមួយនឹងការបង្ហាប់ថាមពលយ៉ាងខ្លាំងក្លា ហើយមិនអាចបង្កើតជាការទប់ទល់ណាមួយចំពោះការវាយប្រហារនេះឡើយ។

«ឆ្វាច់...» សំឡេងដ៏គួរឱ្យតក់ស្លុតនៃមុខដាវដែលកាត់សាច់ បានបន្លឺឡើងនៅលើអាកាស។

មនុស្សពស់ពាក់អាវពណ៌បៃតងបានយកដៃខ្ទប់ចង្កេះរបស់គេយ៉ាងតឹង។ ឈាមពណ៌ក្រហមស្រស់បានជ្រាបចេញពីចន្លោះម្រាមដៃរបស់គេ ហើយបន្តស្រក់ចុះមកក្រោម។ ការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងក្លាបានធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខរបស់គេពោរពេញទៅដោយញើសជោក។

ចាប់តាំងពីពេលនៃការវាយប្រហារភ្លាមៗរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) រហូតដល់ពេលដែលមនុស្សពស់ពាក់អាវពណ៌បៃតងដកថយជាមួយនឹងរបួស វាបានចំណាយពេលត្រឹមតែមួយប្រភាគតូចនៃមួយវិនាទីប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលដែលអ្នករាល់គ្នាដឹងខ្លួនឡើងវិញ មនុស្សពស់ពាក់អាវពណ៌បៃតង ដែលជាអ្នកខ្លាំងម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកកំពូលរបស់កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់ ត្រូវបានរងរបួស និងដកថយក្នុងសភាពខ្ទេចខ្ទាំរួចទៅហើយ។

«ល្បឿនរបស់នាងលឿនពេកហើយ។ កុំប្រឈមមុខនឹងនាងតែម្នាក់ឯង។ ត្រាពិសពស់មរណៈទាំងប្រាំ (Five Snake Death Poison Seal)!» បុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះប្រញាប់ស្រែកឡើងជាមួយនឹងផ្ទៃមុខស្រអាប់ ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលទៅមនុស្សពស់ដែលរងរបួស។

នៅពេលដែលគេស្រែកឡើង ដៃរបស់បុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះបានចាប់ផ្តើមបង្កើតជាត្រាដៃ (Hand Seals) យ៉ាងលឿន ដែលធ្វើឱ្យភ្នែករបស់អ្នកដទៃមើលសឹងតែមិនទាន់។ នៅពេលដែលត្រាទាំងនេះកំពុងត្រូវបានបង្កើតឡើង ពន្លឺពណ៌បៃតងស្ងប់ស្ងាត់ដ៏ធំមួយត្រូវបានប្រមូលផ្តុំយ៉ាងលឿននៅក្នុងបាតដៃរបស់គេ។

នៅខណៈពេលបន្ទាប់ពីមនុស្សពាក់អាវពណ៌ប្រផេះចាប់ផ្តើមបង្កើតត្រា មនុស្សបួននាក់ដែលនៅសល់ក៏បានចាប់ផ្តើមធ្វើការបង្កើតត្រាយ៉ាងលឿនផងដែរ។ ពួកគេធ្លាប់បានហ្វឹកហាត់ត្រាបែបនេះរាប់មិនអស់មកហើយ ដូច្នេះហើយ ពួកគេអាចបំពេញត្រាដ៏ស្មុគស្មាញនេះបានយ៉ាងលឿននៅពេលដែលពួកគេបានឮបញ្ជា។

នៅខណៈពេលដែលពួកគេទាំងប្រាំនាក់បង្កើតត្រារួចរាល់ រង្វង់នៃរបាំងថាមពលពន្លឺពណ៌បៃតងខ្ចីមួយ បានលេចឡើងពីកន្លែងដែលគ្មានប្រភព ដោយបានគ្របដណ្តប់ពួកគេយ៉ាងរឹងមាំនៅក្នុងនោះ។ វាច្បាស់ណាស់ថា នេះជាវិធានការដែលត្រូវបានធ្វើឡើងដើម្បីការពារកុំឱ្យគូប្រកួតបើកការវាយប្រហារលួចវាយឆ្មក់ភ្លាមៗ ទៅលើអ្នកបង្កើតត្រា។

ពន្លឺដែលចាប់អារម្មណ៍មួយបានភ្លឺកាត់ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) ខណៈដែលនាងសម្លឹងមើលទៅលើថាមពលដែលកាន់តែមានភាពក្រាស់ក្រែលឡើងនៅក្នុងដៃរបស់ពួកគេទាំងប្រាំនាក់។ នាងធ្លាប់បានឮពីភាពចម្លែកនៃ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ របស់កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់។ នេះជាពិសេសសម្រាប់បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធរួមបញ្ចូលគ្នា ដែលអាចរួមបញ្ចូលកម្លាំងធាតុជាច្រើនឱ្យទៅជាតែមួយ ហើយបាញ់វាចេញមកក្នុងពេលតែមួយ ដោយសម្រេចបាននូវគោលបំណងក្នុងការតតាំងជាមួយអ្នកខ្លាំងដែលមានថ្នាក់ខ្ពស់ជាង។

ដោយឃើញបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធរួមបញ្ចូលគ្នាដែលពួកគេកំពុងប្រើប្រាស់នាពេលនេះ វាហាក់ដូចជាស្ថិតនៅជុំវិញថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan) កម្រិតខ្ពស់។ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធរួមបញ្ចូលគ្នានៃកម្រិតនេះ អាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាកម្រិតខ្ពស់បំផុតមួយក្នុងចំណោមកុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់។ ដូច្នេះ មានតែមេដឹកនាំនៃកុលសម្ព័ន្ធធំៗទាំងប្រាំបីប៉ុណ្ណោះ ដែលមានសមត្ថភាព និងលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការប្រើប្រាស់វា។

«ត្រាពិសពស់មរណៈទាំងប្រាំ! បង្កើតឡើង!»

បន្ទាប់ពីការស្រែកតិចៗដោយបុរសចំណាស់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះ ពន្លឺនៅក្នុងដៃរបស់ លំដាប់ស្តេច ទាំងប្រាំនាក់ស្រាប់តែក្លាយជាអស្ចារ្យ និងត្រចះត្រចង់ខ្លាំងណាស់។ នៅខណៈពេលបន្ទាប់ សសរថាមពលពណ៌បៃតងស្ងប់ស្ងាត់ដែលមានកម្ពស់រាប់សិបហត្ថ ស្រាប់តែបាញ់ចេញពីបាតដៃរបស់ពួកគេទាំងប្រាំនាក់។

បន្ទាប់ពីសសរថាមពលពណ៌បៃតងស្ងប់ស្ងាត់បាញ់ចេញពីបាតដៃរបស់ពួកគេ ពួកវាបានចាប់ផ្តើមបង្វិលចូលគ្នាទៅវិញទៅមក។ មួយសន្ទុះក្រោយមក សសរថាមពលដ៏ធំសម្បើមមួយស្រាប់តែលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមេឃ។

នៅពេលដែលសសរថាមពលនេះលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមេឃ ខ្យល់ដ៏កាចសាហាវបានបក់បោកនៅក្នុងវាលខ្សាច់។ ចំហាយមួយដែលពោរពេញទៅដោយភាពស្រេកឃ្លានឈាម និងភាពសាហាវយង់ឃ្នង ស្រាប់តែលេចចេញមកពីក្នុងសសរថាមពលនោះ។

សសរថាមពលដ៏ធំសម្បើមនោះស្រាប់តែចាប់ផ្តើមបត់បែន ហើយប្រែរូបរាងទៅជាពស់ថាមពលពណ៌បៃតងដែលមានប្រវែងជាងមួយរយហត្ថ!

«ស៊ីស!» ការលេចឡើងនៃពស់ថាមពលពណ៌បៃតង បានបណ្តាលឱ្យខ្យល់កាចសាហាវនៃវាលខ្សាច់កាន់តែខ្លាំងឡើង។ ម្តងមួយៗ ព្យុះកំបុតត្បូងដែលទស្សនាអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ បានចាប់ផ្តើមបង្វិលយ៉ាងលឿននៅក្បែររាងកាយរបស់ពស់ថាមពលពណ៌បៃតង។ សំឡេងវីវូដែលបង្កើតឡើងដោយពួកវា បានលាន់ឮរំពងពេញវាលខ្សាច់។

ភាពភ្ញាក់ផ្អើល និងភាពម៉ឺងម៉ាត់បានលេចឡើងនៅក្នុងភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) ខណៈដែលនាងសម្លឹងមើលទៅពស់ថាមពលពណ៌បៃតងដ៏ធំសម្បើមនៅលើផ្ទៃមេឃ។ នាងមិននឹកស្មានថា លំដាប់ស្តេច ទាំងប្រាំនាក់នេះ អាចបង្ហាញនូវកម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លាបែបនេះឡើយ។

«មិនចម្លែកទេដែល បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ របស់កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់មានឈ្មោះល្បីល្បាញខ្លាំងនៅក្នុង ទ្វីបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Continent)។ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធរួមបញ្ចូលគ្នាដ៏ចម្លែកបែបនេះ ពិតជាធ្វើឱ្យមនុស្សភ្ញាក់ផ្អើលមែន...» យុន ជឺ (Yun Zhi) ដកដង្ហើមធំតិចៗ។ នាងបានក្តាប់ដាវយ៉ាងតឹង ហើយកម្លាំងទាំងអស់នៅក្នុងរាងកាយរបស់នាង ស្រាប់តែប្រែប្រួលរហូតដល់មានភាពមុតស្រួចដូចជាមុខដាវ។ ព្យុះសង្ឃរាពណ៌បៃតងដ៏ធំជាច្រើន បានចាប់ផ្តើមប្រមូលផ្តុំយ៉ាងលឿននៅជុំវិញរាងកាយរបស់នាង។

ខណៈពេលដែលនាងសម្លឹងមើលយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ទៅលើពស់ពណ៌បៃតងដ៏ធំសម្បើមដែលកំពុងតែសម្រុកចូលមក ចុងជើងរបស់ យុន ជឺ (Yun Zhi) បានទាត់នៅលើលំហអាកាសដ៏ទទេស្អាតថ្នមៗ ខណៈដែលការវាយប្រហារដ៏ខ្លាំងក្លាមួយត្រូវបានរៀបចំរួចជាស្រេចនៅក្នុងដៃរបស់នាង។ នាងហៀបនឹងសម្រុកទៅមុខទៅហើយ ប៉ុន្តែទឹកមុខរបស់នាងស្រាប់តែប្រែប្រួលភ្លាមៗ ហើយនាងបានប្រញាប់ងាកក្បាលត្រឡប់ទៅវិញ។

នៅឯជើងមេឃ រូបរាងកាយមនុស្សម្នាក់ដែលត្រូវបានគ្របដណ្តប់ទាំងស្រុងដោយអណ្តាតភ្លើងពណ៌សដ៏ក្រាស់ក្រែល បានភ្លឺឡើងពីរបីដង ហើយបានលេចមុខឡើងយ៉ាងចម្លែកនៅពីមុខ យុន ជឺ (Yun Zhi) ប្រៀបដូចជាគេអាចផ្លាស់ទីក្នុងលំហ (Teleport) អញ្ចឹង។ ដៃរបស់គេបានក្រឡាប់ចាក់ ហើយអណ្តាតភ្លើងពណ៌សដ៏ច្របូកច្របូលមួយ បានលេបត្របាក់ជើងមេឃយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅ។ បន្ទាប់ពីនោះមក វាប្រៀបដូចជារលកយក្សដ៏ធំសម្បើមមួយ នៅពេលដែលវាបានលេបត្របាក់ពស់ពណ៌បៃតងដ៏ធំនោះទាំងស្រុង...

ដោយអណ្តែតនៅលើលំហអាកាស យុន ជឺ (Yun Zhi) បានសម្លឹងមើលយ៉ាងស្រគាំងស្រគង់ទៅលើទិដ្ឋភាពភ្លាមៗនេះ។ ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាង ពោរពេញទៅដោយភាពស្រឡាំងកាំង និងភាពភ្ញាក់ផ្អើលក្នុងពេលតែមួយ...