ការប្រកួតប្រជែងរវាងបងប្អូន

នៅលើទីលានដ៏ធំល្វឹងល្វើយ រូបរាងមនុស្សពីរនាក់ ពណ៌ប្រាក់មួយ និងពណ៌ស្វាយមួយ ហាក់ដូចជាកំពុងសម្រុកកាត់សមរភូមិដ៏ច្របូកច្របល់ បង្កើតបានជាផ្លូវពីរយ៉ាងច្បាស់។ កន្លែងណាដែលពួកគេឆ្លងកាត់ គឺបន្សល់ទុកនូវចន្លោះទទេរដ៏វែងមួយ។

"ផាំង!" បន្ទាប់ពីសំឡេងប៉ះគ្នាយ៉ាងខ្លាំងនៃលោហៈ រលកថាមពលដ៏កាចសាហាវបានបាញ់ចេញពីកណ្តាលទីលាន។ រំពេចនោះ ការប្រយុទ្ធដ៏ច្របូកច្របល់ក្នុងរង្វង់ ១០ ម៉ែត្រជុំវិញពួកគេទាំងពីរ ត្រូវបានជម្រះឱ្យក្លាយជាទីធ្លារង្វង់មូលដ៏ទទេស្អាតមួយ។

ដោយកាន់ ដាវធំខ្មៅ (Heavy Xuan Ruler) យ៉ាងណែន ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានងើបភ្នែកសម្លឹងមើលលំពែងវែងដែលកំពុងចាក់មករកគេយ៉ាងរហ័សរហួនដូចជាសត្វពស់ពិស។ នៅចុងលំពែងមានធ្នូរន្ទះពណ៌ប្រាក់លោតចុះឡើងៗ។ បន្ទាប់ពីដកដង្ហើមចូលតិចៗ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏គ្រវីដាវដ៏ធ្ងន់ក្នុងដៃយ៉ាងខ្លាំង។

"ឆឹង!" ចុងលំពែងបានបុកទង្គិចនឹងតួដាវដ៏ធំ។ ក្រោមសម្ពាធនៃកម្លាំងដែលដាវធំផ្ទុកមក លំពែងវែងដែលតូចត្រូវបានសង្កត់ឱ្យកោងដូចជាធ្នូ ដែលចុងរបស់វាស្ទើរតែប៉ះនឹងដងលំពែងត្រង់កន្លែងដែល ស៊ាវ លី (Xiao Li) កំពុងកាន់។

"ហ៊ីៗ អាល្អិត ឯងពិតជាមានកម្លាំងខ្លាំងមែន។" ឃើញថាខ្លួនចាញ់ប្រៀបបន្តិចបន្ទាប់ពីការផ្លាស់ប្តូរដំបូង ស៊ាវ លី មិនអាចទប់សំណើចបានឡើយ។ នៅលើបាតដៃរបស់គេ ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) ចាប់ផ្តើមប្រមូលផ្តុំ ហើយបុកទង្គិចយ៉ាងខ្លាំងទៅលើលំពែង។ រលកនៃថាមពលរន្ទះបានហូរតាមលំពែង ហើយចូលទៅក្នុងដាវធំយ៉ាងរហ័ស។

នៅពេលដែលចរន្តរន្ទះចូលទៅក្នុងដាវធំ បាតដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងកាន់ ដាវធំខ្មៅ យ៉ាងណែន ក៏ញ័រតិចៗភ្លាមៗ។ ថាមពលប្រយុទ្ធភ្លើងពណ៌ស្វាយ (Purple Flame Dou Qi) នៅក្នុងខ្លួនរបស់គេបានហូរមកយ៉ាងលឿន ដើម្បីបណ្តេញថាមពលដែលធ្វើឱ្យស្ពឹកស្រពន់នោះចេញពីរាងកាយ។

"ស៊ាវ-យ៉ាន-ជឺ ពេលដែលបងទីពីរប្រយុទ្ធជាមួយដៃគូ គឺមិនមានការកម្តៅសាច់ដុំនោះទេ។ ដោយសារពួកយើងនឹងប្រយុទ្ធគ្នា បងនឹងប្រើកម្លាំងឱ្យអស់ពីសមត្ថភាព។ ឯងប្រយ័ត្នខ្លួនឱ្យមែនទែន!"

ក្នុងខណៈដែលបាតដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ញ័រ ស៊ាវ លី បញ្ចេញសំណើច "ហ៊ីៗ"។ លំពែងវែងបានបង្វិលយ៉ាងចម្លែក ហើយកកិតកាត់ដាវធំ បង្កើតបានជាផ្កាភ្លើងសន្ធោសន្ធៅ បន្ទាប់មកវាក៏ចាក់ទៅយ៉ាងខ្លាំងក្លា។

"រន្ទះបីស្រទាប់ (Triple Lightning Arc Dance)!"

នៅពេលដែលលំពែងចាប់ផ្តើមធ្វើចលនា ស៊ាវ លី បានស្រែកហៅតិចៗ។ រំពេចនោះ ធ្នូរន្ទះរាងដូចពស់ចំនួនបីបានលេចឡើងភ្លាមៗនៅលើលំពែង។ ធ្នូរន្ទះទាំងនោះបានភ្លឺផ្លេកខ្វាត់ខ្វែងគ្នា ជាមួយនឹងសំឡេង "ជីៗ" ដែលពួកវានីមួយៗសុទ្ធតែផ្ទុកនូវថាមពលដ៏ខ្លាំងក្លាដែលគ្មាននរណាហ៊ានមើលស្រាលឡើយ។

"រន្ទះបីស្រទាប់?"

"អូ... មិនទាន់បានប៉ុន្មានផង មេដឹកនាំកងពលទីពីរបានប្រើ រន្ទះបីស្រទាប់ បាត់ទៅហើយ?" ឃើញការវាយប្រហាររបស់ ស៊ាវ លី សំឡេងភ្ញាក់ផ្អើលជាច្រើនបានបន្លឺឡើងពីខាងក្រោមទីលានប្រយុទ្ធ។ រន្ទះបីស្រទាប់ នេះគឺជាក្បាច់សម្លាប់របស់ ស៊ាវ លី។ វាជារឿងនឹកស្មានមិនដល់ដែលគេបានប្រើវា បន្ទាប់ពីការប្រយុទ្ធបានត្រឹមតែមួយសន្ទុះខ្លី។ តើគេចង់បញ្ចប់ការប្រយុទ្ធឱ្យលឿនឬ?

"កេៗ មើលទៅប្អូនប្រុស ស៊ាវ យ៉ាន នឹងត្រូវរងទុក្ខហើយ។ រន្ទះបីស្រទាប់ របស់មេដឹកនាំកងពលទីពីរ គឺជាបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan Class) កម្រិតទាប។ ជាមួយនឹងឥទ្ធិពលធ្វើឱ្យស្ពឹកស្រពន់នៃថាមពលប្រយុទ្ធធាតុរន្ទះ សូម្បីតែលំដាប់គ្រូ (Dou Shi) ផ្កាយបួន ក៏មិនហ៊ានទទួលវាដោយផ្ទាល់ដែរ។ មើលចុះ ពួកគេទើបតែចាប់ផ្តើមសោះ ប៉ុន្តែមេដឹកនាំកងពលទីពីរបានប្រើវាទៅហើយ។ មើលទៅប្អូនប្រុស ស៊ាវ យ៉ាន ពិតជាខ្លាំងគ្រាន់បើ។" សមាជិកម្នាក់ក្នុងចំណោមថ្នាក់ដឹកនាំជាន់ខ្ពស់នៃក្រុមកងពលទាហានស៊ីឈ្នួលខ្សាច់ដែក នៅលើវេទិកាខ្ពស់បានសើច។

"បុរសម្នាក់នេះពិតជាចេះធ្វើបាបគេមែន។ មិនត្រឹមតែមានកម្រិតខ្ពស់ជាង ស៊ាវ យ៉ាន ទេ ថែមទាំងប្រើបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់អាថ៌កំបាំងទៀត..." ស្វៀ ឡាន (Xue Lan) ធ្វើមាត់ប៉បបក់ ហើយនិយាយការពារ ស៊ាវ យ៉ាន ពីភាពមិនយុត្តិធម៌។

"ហាហា ថាមពលប្រយុទ្ធធាតុរន្ទះ របស់ប្អូនទីពីរ គឺជាប្រភេទដែលសម្រុកចេញតែម្តងឱ្យអស់។ ប្រសិនបើការប្រយុទ្ធអូសបន្លាយពេលយូរ វានឹងក្លាយជាផលវិបាកសម្រាប់គាត់។ ដូច្នេះ ទោះបីជាគាត់ប្រយុទ្ធជាមួយនរណាក៏ដោយ គាត់ត្រូវតែជ្រើសរើសវិធីដែលលឿនបំផុតដើម្បីសម្រេចលទ្ធផល។ បើមិនដូច្នោះទេ នៅពេលដែលកម្លាំងគាត់ចុះខ្សោយ គាត់នឹងធ្លាក់ក្នុងស្ថានភាពមិនល្អ" ស៊ាវ ទិង (Xiao Ding) ញញឹម គ្រវីក្បាល ហើយពន្យល់។

ឮបែបនេះ ម្នាក់ៗញញឹមទាំងអស់សង្ឃឹម។ ពួកគេបានត្រឹមតែបន់ស្រន់ក្នុងចិត្តឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន អាចទប់ទល់នឹងការវាយប្រហារនេះបាន។

នៅក្នុងទីលានប្រយុទ្ធ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏មានអារម្មណ៍តក់ស្លុតបន្តិចដែរ នៅពេលឃើញ ស៊ាវ លី បង្ហាញបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធរបស់គេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការហ្វឹកហាត់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរពេញមួយឆ្នាំនេះ បានធ្វើឱ្យកម្លាំងផ្លូវចិត្តរបស់គេឈានដល់កម្រិតមួយដែលខ្លួនគេកាលពីមុនមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមបាន។ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក គេក៏មានអារម្មណ៍ស្ងប់វិញ។ ថាមពលប្រយុទ្ធភ្លើងពណ៌ស្វាយ បានហូរចេញពី គ្រឹះកម្លាំងធាតុ (Vortex) ក្នុងខ្លួនរបស់គេ ហើយគ្របដណ្តប់លើតួដាវ ដើម្បីការពារកុំឱ្យថាមពលធាតុរន្ទះរបស់ ស៊ាវ លី ប្រើប្រាស់ដាវជាស្ពានចូលមកក្នុងខ្លួន និងធ្វើឱ្យគេស្ពឹក។

បន្ទាប់ពីត្រូវបានរុំព័ទ្ធទាំងស្រុងដោយភ្លើងពណ៌ស្វាយ ដាវធំខ្មៅ ដែលត្រូវបានរុញច្រានដោយកម្លាំងពេញរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បាននាំមកនូវខ្យល់ដ៏មានសម្ពាធ ខណៈដែលវាបោកបុកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើលំពែងវែងដែលកំពុងចាក់មករកគេយ៉ាងលឿន។

ក្រោមកែវភ្នែកដ៏តានតឹងរបស់អ្នករាល់គ្នា ដាវធំ និងលំពែងវែងបានប៉ះទង្គិចគ្នាយ៉ាងខ្លាំង។ មួយសន្ទុះក្រោយមក សំឡេងផ្ទុះបានបន្លឺឡើង ហើយស្នាមប្រេះតូចៗបានលេចឡើងនៅលើកម្រាលថ្មត្រង់កន្លែងដែលជើងរបស់ពួកគេឈរ។

"ឆឹង!" ចុងលំពែងបានចាក់ទៅលើដាវធំយ៉ាងរហ័ស។ ឆ្នូតនៃធ្នូរន្ទះបានបោកបក់យ៉ាងសាហាវទៅលើដាវ។ កម្លាំងដ៏ខ្លាំង និងសាហាវដែលវានាំមក បានធ្វើឱ្យដាវធំខ្ពស់ឡើងភ្លាមៗ។ បន្ថែមពីលើនេះ ការប៉ះទង្គិចពីធ្នូរន្ទះក៏បានធ្វើឱ្យថាមពលភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅលើដាវធំរលាយបាត់អស់ពាក់កណ្តាល។ "ហ៊ីៗ" ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវបានបង្ខំឱ្យថយក្រោយមួយជំហានទាំងពិបាកកាន់ដាវធំក្នុងដៃ ស៊ាវ លី បានសើច។ ទោះជាយ៉ាងណា គេមិនបានបញ្ឈប់ឡើយ។ ខណៈពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងត្រូវបានរុញឱ្យថយក្រោយ លំពែងវែងបានបន្តចាក់យ៉ាងខ្លាំងទៅលើដាវធំដែលមិនទាន់មានពេលតបតវិញ។

"ឆឹង!" សំឡេងដ៏ច្បាស់មួយទៀតបានបន្លឺឡើង។ ថាមពលភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅលើដាវធំបានរលាយបាត់អស់ទាំងស្រុង។

"ឆឹង!" បន្ទាប់ពីកម្ចាត់ភ្លើងពណ៌ស្វាយអស់ លំពែងរបស់ ស៊ាវ លី បានបន្តចាក់ចេញដូចផ្លេកបន្ទោរ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ថាមពលរន្ទះចុងក្រោយក៏បានផ្ទុះចេញពីលំពែង ហើយបោកបុកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើដាវធំ។ បន្ទាប់ពីសំឡេងដ៏ខ្លាំងមួយ ដាវធំខ្មៅ បានរបូតចេញពីដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហើយក្រឡាប់ជាងដប់ជុំ មុននឹងធ្លាក់ទៅលើដី។

"អាល្អិត ការប្រយុទ្ធចប់ត្រឹមនេះហើយ។" ដោយកាន់លំពែងវែងក្នុងដៃ ស៊ាវ លី ញញឹមដាក់ ស៊ាវ យ៉ាន។

"ហុឺ..." ឃើញអាវុធរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន របូតចេញពីដៃ សំឡេងដកដង្ហើមធំបានបន្លឺឡើងជុំវិញទីលាន។ ក្នុងការប្រយុទ្ធបែបនេះ ការបាត់បង់អាវុធគឺស្មើនឹងការឈានជើងចូលទៅក្នុងភាពបរាជ័យទៅហើយ។

តាមស្ថានភាពធម្មតា វាក៏គួរតែដូច្នោះមែន។ ប៉ុន្តែសម្រាប់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្ថានភាពនេះគឺផ្ទុយស្រឡះ។ ដាវធំខ្មៅ ក្នុងដៃរបស់គេពិតជាអាចបង្កើនកម្លាំងវាយប្រហារមែន ប៉ុន្តែវាក៏ជាគ្រឿងរារាំងសម្រាប់ ស៊ាវ យ៉ាន ផងដែរ។ នៅពេលមានដាវធំជាប់ខ្លួន មិនត្រឹមតែល្បឿនរបស់គេត្រូវបានបង្ក្រាបយ៉ាងខ្លាំងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថាមពលប្រយុទ្ធក្នុងខ្លួនត្រូវតែប្រើអស់ពីកម្លាំង ដើម្បីទប់ទល់នឹងការប្រយុទ្ធកម្រិតនេះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលដាវធំរបូតចេញពីដៃ ចំណងចុងក្រោយដែលបង្ក្រាបកម្លាំងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវបានដកចេញទាំងស្រុង។

ស៊ាវ យ៉ាន បន្ទាប់ពីបោះបង់បន្ទុកនៃដាវធំ គឺជាកម្រិតកំពូលរបស់គេ!

ដូច្នេះ នៅពេលដែលគេឮសម្តីរបស់ ស៊ាវ លី ស៊ាវ យ៉ាន គ្រាន់តែគ្រវីស្មារាបស្មើ រួចនិយាយថា "វាមិនប្រាកដនោះទេ។"

ឃើញមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នៅតែញញឹមយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ ស៊ាវ លី ស្រឡាំងកាំងបន្តិច។ ភ្លាមៗនោះ លំពែងវែងក្នុងដៃរបស់គេបានតម្រង់មករកស្មារបស់ ស៊ាវ យ៉ាន តិចៗ។

"ជំហានផ្ទុះ (Explosive Steps)!"

ដោយងើបមុខឡើង ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមយ៉ាងស្រស់។ នៅពេលដែលគេស្រែកហៅ ជើងរបស់គេបានជាន់ដីយ៉ាងខ្លាំង។ ជាមួយនឹងសំឡេងផ្ទុះនៃថាមពល រាងកាយរបស់គេបានបាញ់ចេញទៅ ហើយលេចមុខនៅក្បែរ ស៊ាវ លី ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក។

នៅក្នុងទីលានប្រយុទ្ធ អ្នករាល់គ្នាដែលបានឃើញល្បឿនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន មិនអាចទប់ការស្រែកភ្ញាក់ផ្អើលបានឡើយ។ ច្បាស់ណាស់ ពួកគេមិនយល់ថា ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ ហេតុអ្វីបានជាល្បឿនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន កើនឡើងយ៉ាងគំហុក ហាក់ដូចជាគេបានលេបថ្នាំទិព្វអ្វីម្យ៉ាង។

ការលេចមុខភ្លាមៗរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នៅក្បែរ ស៊ាវ លី បានធ្វើឱ្យភាពភ្ញាក់ផ្អើលឆាបឆេះកាត់ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវ លី។ បាតដៃរបស់គេដែលកាន់លំពែងយ៉ាងណែន ស្រាប់តែទាញមកក្រោយវិញ។ លំពែងបានធ្វើចលនាជុំវិញចង្កេះរបស់គេ ហើយបង្វិលយ៉ាងលឿនដូចជាកង្ហារខ្យល់។ ខណៈពេលកំពុងបង្វិល ឆ្នូតនៃពន្លឺរន្ទះបានលោត និងភ្លឺផ្លេកៗ។

ដោយឈានជើងតិចៗទៅលើចុងលំពែង រូបរាងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានហក់ថយក្រោយយ៉ាងលឿនម្តងទៀត លើសពីការរំពឹងទុករបស់អ្នករាល់គ្នា។

ខណៈពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងហោះថយក្រោយ បាតដៃរបស់គេស្រាប់តែលាតចេញ ហើយក្តាប់យ៉ាងណែនភ្លាមៗ។ រំពេចនោះ កម្លាំងស្រូបដ៏សាហាវបានហូរចេញពីបាតដៃរបស់គេ។ នៅចម្ងាយមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន ស៊ាវ លី មិនមានពេលទប់ទល់ឡើយ។ រាងកាយរបស់គេលែងនឹងន ហើយលំពែងដែលកំពុងបង្វិលដូចកង្ហារត្រូវបានទាញរេទៅគ្រប់ទិសទី។ ការវាយប្រហារមិនអាចបន្តបានទៀតឡើយ។

ជាមួយនឹងកម្លាំងស្រូបចេញពីបាតដៃ រាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងហោះថយក្រោយ ក៏បានឈប់យ៉ាងចម្លែក។ គេងើបក្បាលឡើង សម្លឹងមើល ស៊ាវ លី ដែលកំពុងត្រូវបានស្រូបមក រួចញញឹម។ ជើងរបស់គេបានជាន់ដីយ៉ាងខ្លាំងម្តងទៀត។ បន្ទាប់ពីសំឡេងផ្ទុះ រាងកាយរបស់គេបានលេចមុខនៅចំពោះមុខ ស៊ាវ លី ដូចជាផ្លេកបន្ទោរ។

"បងទីពីរ ដាវធំនោះមិនមែនជាអាវុធរបស់ខ្ញុំទេ។ អ្វីដែលខ្ញុំជំនាញបំផុតនោះគឺ... ការប្រយុទ្ធកៀក!" ស៊ាវ យ៉ាន ស្រាប់តែសើចតិចៗ ខណៈដែលភ្នែកទាំងពីរគូបានប្រសព្វគ្នាក្នុងចម្ងាយជិត។ ក្រោមខ្សែភ្នែកដែលរួញតូចរបស់ ស៊ាវ លី ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានក្តាប់ជាកណ្តាប់ដៃភ្លាមៗ។ បន្ទាប់មក ដោយគ្រវីដៃឱ្យរាងកាយអាចខ្ចីកម្លាំងបង្វិលខ្លួនបានពាក់កណ្តាល ស៊ាវ យ៉ាន បានបែរខ្នងផ្អែកទៅលើទ្រូងរបស់ ស៊ាវ លី យ៉ាងចម្លែក។

ដោយបែរខ្នងរក ស៊ាវ លី កែងដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានផ្អាកមួយភ្លែត មុនពេលវានាំមកនូវសំឡេងខ្យល់ដ៏មុតស្រួច ហាក់ដូចជាបានទម្លុះរបាំងខ្យល់ ខណៈដែលវាបោកបុកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើទ្រូងរបស់ ស៊ាវ លី។

ដោយមានអារម្មណ៍ពីកម្លាំងដ៏គួរឱ្យខ្លាចដែលកែងដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន មាន ទឹកមុខរបស់ ស៊ាវ លី បានប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំង។ ពន្លឺដ៏មហិមាបានឆាបឆេះក្នុងភ្នែករបស់គេ។ កណ្តាប់ដៃស្តាំដែលនៅក្បែរទ្រូង ក៏ដាល់ចុះមកយ៉ាងខ្លាំង។

នៅពេលកណ្តាប់ដៃរបស់ ស៊ាវ លី ដាល់ចុះមក ពន្លឺពណ៌ប្រាក់ដ៏មុតស្រួចមួយត្រូវបានបញ្ចេញចេញពីទ្រូងរបស់គេ ហើយចុងក្រោយក៏បង្កើតបានជាខែលពណ៌ប្រាក់តូចមួយ ប៉ុនចានដែកបោកខោអាវ នៅចម្ងាយប្រហែលកន្លះអុិនឈ៍ពីទ្រូងរបស់គេ។

"កេៗ... ប្អូនទីពីរប្រហែលជាត្រូវបង្ខំដល់កម្រិតបំផុតហើយ។ គាត់ថែមទាំងបានប្រើ ខែលរន្ទះប្រាក់ (Silver Lightning Shield) ដែលជាក្បាច់ការពារជីវិតទៀត..." ឃើញខែលពណ៌ប្រាក់តូចមួយនៅលើទ្រូងរបស់ ស៊ាវ លី ស៊ាវ ទិង គ្រវីក្បាលហើយខ្សឹបតិចៗ។

"ខ្ញុំដឹងហើយថា ស៊ាវ-យ៉ាន-ជឺ តែងតែមានក្បាច់លាក់ទុកជានិច្ច។ ការវិនិច្ឆ័យកម្លាំងរបស់គេត្រឹមតែសម្បកក្រៅ គឺជាទង្វើដ៏ឆោតល្ងង់បំផុត" ស៊ាវ ទិង សម្លឹងមើលដាវធំខ្មៅនៅក្នុងទីលានប្រយុទ្ធ ហើយញញឹម។ "អ្នករាល់គ្នា តើមិនបានចាប់អារម្មណ៍ទេឬថា ចាប់តាំងពីដាវធំបែកចេញពីគេ ល្បឿន និងកម្លាំងរបស់ ស៊ាវ-យ៉ាន-ជឺ បានកើនឡើងប្រហែល ៣០ ទៅ ៤០ ភាគរយ?"

ឮបែបនេះ ភាពភ្ញាក់ផ្អើល និងស្ងើចសរសើរបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់ ស្វៀ ឡាន និងអ្នកដទៃទៀតដែលនៅក្បែរ។

នៅក្នុងទីលានប្រយុទ្ធ ស៊ាវ យ៉ាន មានអារម្មណ៍ពីការប្រែប្រួលថាមពលនៅពីក្រោយគេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ កម្លាំងនៅលើកែងដៃរបស់គេមិនបានថយចុះឡើយ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក វាបានបោកបុកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើខែលពណ៌ប្រាក់តូចនោះ។

"ផាំង!" បន្ទាប់ពីសំឡេងដ៏ខ្លាំងមួយ អ្នករាល់គ្នាអាចមើលឃើញនឹងភ្នែកថា រលកថាមពលដែលគ្មានរូបរាងមួយក្រុម ស្រាប់តែរីកសាយចេញពីចន្លោះរាងកាយទាំងពីរ។ វាបានរីកសាយក្នុងរង្វង់ ១០ ម៉ែត្រ មុនពេលវារលាយបាត់ទៅបន្តិចម្តងៗ។

នៅក្នុងទីលានប្រយុទ្ធ រាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន និង ស៊ាវ លី ទាំងពីរបានឈប់ងក់ភ្លាមៗ។ អ្នករាល់គ្នាអាចមើលឃើញថា នៅត្រង់ចំណុចដែលកែងដៃ និងខែលពណ៌ប្រាក់ប៉ះគ្នា ខែលពណ៌ប្រាក់កំពុងបញ្ចេញរលកថាមពលម្តងមួយៗយ៉ាងខ្លាំងក្លា។

រលកថាមពលបានរីកសាយយ៉ាងលឿន។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ពួកវាក៏រលាយអស់។ រាងកាយទាំងពីរក៏ហោះថយក្រោយដូចជាត្រូវបានឆក់រន្ទះ។

"អាល្អិត បងមិននឹកស្មានថាឯងថែមទាំងចេះបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធផ្លូវកាយកម្រិតខ្ពស់បែបនេះសោះ។ ហ៊ីៗ ប៉ុន្តែភាពខុសគ្នានៃកម្លាំងរបស់ពួកយើងគឺធំពេក។ វាវាមិនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបំបែក ខែលរន្ទះប្រាក់ របស់បងបានឡើយ..." ស៊ាវ លី ស្រាប់តែនិយាយ ខណៈពេលដែលរាងកាយរបស់គេកំពុងថយក្រោយយ៉ាងលឿន។

"កេៗ... វាមិនប្រាកដនោះទេ" ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមរាបស្មើ កណ្តាប់ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្រាប់តែក្តាប់យ៉ាងណែន ហើយគេក៏ស្រែកតិចៗថា "ផ្ទុះ!"

"ផាំង!" នៅពេលដែលសំឡេងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បញ្ចប់ សំឡេងផ្ទុះតិចៗមួយបានបន្លឺចេញពីខាងក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ លី ដែលកំពុងថយក្រោយ។ រំពេចនោះ ស៊ាវ លី ហាក់ដូចជាត្រូវបានផ្លេកបន្ទោរបាញ់ចំ ខណៈដែលរាងកាយរបស់គេញ័រយ៉ាងខ្លាំងមួយសន្ទុះ។ ផ្ទៃមុខរបស់គេក៏ប្រែជាស្លេកស្លាំងភ្លាមៗ។

រាងកាយរបស់ ស៊ាវ លី ក៏ចាប់ផ្តើមហោះថយក្រោយកាន់តែខ្លាំង។ រាល់ពេលដែលជើងរបស់គេជាន់លើដី វានឹងបន្សល់ទុកនូវស្នាមជើងយ៉ាងជ្រៅ។

បន្ទាប់ពីថយក្រោយបានប្រហែល ២០ ជំហាន ស៊ាវ លី ក៏បានរក្សាលំនឹងរាងកាយរបស់គេវិញ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅខណៈពេលនោះ រូបរាងមនុស្សម្នាក់បានភ្លឺផ្លេកនៅចំពោះមុខគេ ហើយចុងលំពែងដ៏មុតស្រួចមួយត្រូវបានដាក់ផ្អិតនឹងបំពង់ករបស់គេ។

"បងទីពីរ បងបានមើលស្រាលគូប្រកួតរបស់បងហើយ..." ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹម ហើយនិយាយតិចៗ ខណៈដែលគេតម្រង់ចុងលំពែងដ៏មុតស្រួចទៅរក ស៊ាវ លី។