ការបឺតស្រូបថាមពលពណ៌ស្វាយ

សម្លឹងមើលរាងកាយដែលខ្លោចរងាលគួរឱ្យអាណិតរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ដែលនាងកំពុងឱបជាប់ទ្រូង ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ យុនជឺ (Yun Zhi) បានប្រែប្រួលភ្លាមៗ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ កូនតោស្លាបស្វាយអាមេទីស (Amethyst Winged Lion) បានគ្រហឹមយ៉ាងខ្លាំង និងស្ទុះចេញពីក្នុងរូងភ្នំ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលភ្នែករបស់វាសម្លឹងចំ យុនជឺ ដែលកំពុងហោះអណ្តែតលើអាកាស វាក៏ប្រញាប់ធាក់ក្រញាំជាប់នឹងដីដើម្បីបញ្ឈប់ល្បឿនភ្លាមៗ។ សភាវគតិដឹងពីគ្រោះថ្នាក់ដ៏ឆ្លាតវៃរបស់សត្វចម្លែក បានប្រាប់វាថា ស្ត្រីនៅពីមុខវាមិនមែនជាអត្ថិភាពដែលវាអាចប្រមាថបានឡើយ។

ខណៈដែលកូនតោអាមេទីសរៀបនឹងដកថយ យុនជឺ ដែលមានផ្ទៃមុខត្រជាក់ស្រឹប បានគ្រវីដាវក្នុងដៃ។ បន្ទះខ្យល់ពណ៌បៃតងដ៏មហិមាបានផ្ទុះចេញពីចុងដាវ និងកាប់ទៅលើរាងកាយរបស់វាដោយល្បឿនផ្លេកបន្ទោរ។ ភ្លាមៗនោះ ផ្កាភ្លើងបានខ្ទាតរសាត់ពេញទិសទី។

«វូ!» ដោយសាររងការវាយប្រហារយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ កូនតោអាមេទីសបានបញ្ចេញសំឡេងស្រែកយ៉ាងឈឺចាប់។ ការវាយប្រហាររបស់ យុនជឺ បានបន្សល់ទុកនូវស្នាមប្រេះយ៉ាងជ្រៅនៅលើស្រទាប់អាមេទីសដែលការពារខ្នងរបស់វា។

«ចង្រៃយក៍! ឯងហ៊ានធ្វើបាបកូនយើងផងឬ? យើងមិនលើកលែងឱ្យឯងទេថ្ងៃនេះ!» នៅខណៈដែល យុនជឺ វាយប្រហារ អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដ៏ខ្លាំងក្លាមួយត្រូវបានបោះចុះពីលើមេឃ។ សំឡេងគ្រហឹមដោយកំហឹងរបស់តោស្លាបស្វាយអាមេទីស បានបន្លឺកក្រើកពេញផ្ទៃមេឃ។

«ហ៊ឹម!» យុនជឺ ហិតសម្បោរយ៉ាងត្រជាក់ និងបង្វិលដៃនៅពីមុខខ្លួន។ ព្យុះសង្ឃរាពណ៌បៃតងដ៏ខ្លាំងក្លាមួយបានលេចឡើងជុំវិញខ្លួននាងភ្លាមៗ។ វាបង្វិលយ៉ាងសាហាវ រុញច្រានអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលបាញ់សំដៅមករកនាងឱ្យខ្ទាតចេញ។

ស្លាបពណ៌បៃតងនៅពីក្រោយខ្នងរបស់ យុនជឺ បានវាយខ្លាំងៗ ខណៈដែលនាងប្រញាប់ដកថយដោយប្រើដៃម្ខាងឱប សៀវយ៉ាន ដែលកំពុងសន្លប់។ នៅពេលនាងដកថយ ដាវវែងដ៏ចម្លែកក្នុងដៃនាងបានរាំក្នុងជ្រុងមិនធម្មតា។ មួយរំពេចនោះ ដាវវែងក៏ញ័រ ហើយសម្រែកដ៏ត្រជាក់មួយបានបន្លឺចេញពីបបូរមាត់ក្រហមស្រស់៖ «កំពូលខ្យល់: អាចម៍ផ្កាយប្រល័យ (Wind’s Peak, Killer Meteorite)»។

ឮសម្រែកដ៏ពិរោះរបស់ យុនជឺ, តោស្លាបស្វាយអាមេទីស ក៏បញ្ចេញសំឡេងគ្រហឹមយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។ រាងកាយរបស់វាស្ទុះចុះមកក្រោមភ្លាមៗ និងលេចមុខនៅពីមុខកូនរបស់វាក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែក។ ក្បាលដ៏ធំរបស់វាគ្រវីម្តងទៀត បង្កើតជាពន្លឺពណ៌ស្វាយគ្របដណ្តប់ពេញជើងមេឃ។

នៅពេលតោស្លាបស្វាយអាមេទីសរៀបនឹងប្រើបច្ចេកទេសវាយប្រហារដ៏ខ្លាំងបំផុតដើម្បីទប់ទល់នឹងការវាយប្រហាររបស់ យុនជឺ (ដែលធ្លាប់វាយបំបែកស្នែងរបស់វាពីមុន) យុនជឺ បែរជាគ្រាន់តែវាយស្លាប និងប្រញាប់ទុកដាវវែងចូលក្នុងចិញ្ចៀនរក្សាទុកវិញយ៉ាងលឿន។ បន្ទាប់មក នាងក៏ងាកក្រោយ និងលោតផ្លោះខ្លួនពីរបីដង រួចបាត់ខ្លួនចូលទៅក្នុងជើងមេឃជាមួយ សៀវយ៉ាន។

«មនុស្សល្បិចកល! យើង តោស្លាបស្វាយអាមេទីស នឹងមិនបោះបង់ការសងសឹកលើឯងឡើយ!» ឃើញ យុនជឺ រត់គេចខ្លួនភ្លាមៗ វាក៏ដឹងថាខ្លួនត្រូវចាញ់បោក។ ពន្លឺពណ៌ស្វាយលើខ្លួនវាថយចុះយឺតៗ ខណៈសំឡេងគ្រហឹមដោយកំហឹងរបស់វានៅតែបន្តបន្លឺក្នុងជួរភ្នំយ៉ាងយូរ។

ដោយមិនខ្វល់ពីសំឡេងគ្រហឹមដែលញ័ររន្ធត់លើអាកាស យុនជឺ ឱប សៀវយ៉ាន និងបន្តហោះសំដៅទៅច្រកចេញនៃជួរភ្នំសត្វចម្លែក (Magic Beast Mountain Range) ដូចជាដុំភ្លើងផ្កាយ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ពួកគេបានចាកចេញពីតំបន់ស្នូលនៃជួរភ្នំ។ ពេលនោះទើបនាងរកកន្លែងសម្ងាត់មួយដើម្បីចុះចតយឺតៗ។

បន្ទាប់ពីចុះចតក្នុងព្រៃដ៏ក្រាស់ យុនជឺ ប្រញាប់ដាក់ សៀវយ៉ាន ចុះលើដី។ ដៃរបស់នាងប៉ះនឹងរាងកាយគេ ហើយនាងក៏លាន់មាត់ទាំងភ្ញាក់ផ្អើលថា៖ «ថាមពលដ៏មហិមាអីយ៉ាងនេះ។ តើអាល្អិតនេះបានធ្វើរឿងអ្វីឱ្យប្រាកដទៅ?»

ដេកនៅលើដីដ៏ត្រជាក់ រាងកាយទាំងមូលរបស់ សៀវយ៉ាន បានប្រែជាខ្មៅខ្លោច។ គេបន្តរើបម្រះទាញសម្លៀកបំពាក់ទាំងមិនដឹងខ្លួន។ នៅពេលគេហាមាត់ ថែមទាំងមានចំហាយទឹកភាយចេញមកទៀតផង។

ឃើញ សៀវយ៉ាន បញ្ឈរខ្លួនដោយការឈឺចាប់ ភាពភ័យព្រួយបានកើតឡើងក្នុងចិត្ត យុនជឺ។ នាងគិតមួយសន្ទុះ ខាំធ្មេញ រួចក៏លេចមុខនៅពីក្រោយខ្នង សៀវយ៉ាន។ នាងលូកដៃទៅសង្កត់ស្រាលៗលើខ្នងរបស់ សៀវយ៉ាន ដែលក្តៅដូចជាចង្ក្រាន។

បបូរមាត់ក្រហមស្រស់របស់ យុនជឺ បញ្ចេញខ្យល់ដង្ហើមយឺតៗ ខណៈនាងបិទភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាត។ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ដែលដូចជាមហាសមុទ្រក្នុងខ្លួននាង បានហូរតាមដៃ និងចាក់ចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់ សៀវយ៉ាន យ៉ាងប្រញាប់។

កម្លាំងធាតុរបស់ យុនជឺ គឺមិនមែនជាអ្វីដែលកម្លាំងធាតុកម្រិតលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) របស់ សៀវយ៉ាន អាចប្រៀបផ្ទឹមបានឡើយ។ ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់នាង កម្លាំងធាតុធាតុខ្យល់ដែលចូលក្នុងខ្លួន សៀវយ៉ាន បានគ្រប់គ្រងលើផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ (Qi Paths) ទាំងអស់។ កម្លាំងធាតុពណ៌លឿងស្រាលរបស់ សៀវយ៉ាន ត្រូវបានដេញឱ្យត្រលប់ទៅក្នុងបង្រួមកម្លាំងធាតុ (Vortex/Cyclone) ក្នុងពោះរបស់គេវិញ។

បន្ទាប់ពីរៀបចំកម្លាំងធាតុរបស់ សៀវយ៉ាន រួចរាល់ យុនជឺ ក៏ងាកមកចាប់អារម្មណ៍លើថាមពលពណ៌ស្វាយដែលកំពុងជ្រាបពេញរាងកាយខាងក្នុងរបស់ សៀវយ៉ាន វិញ។

ប្រឈមមុខនឹងថាមពលដែលមិនស្គាល់ប្រភពតែមានឥទ្ធិពលខ្លាំងនេះ កម្លាំងធាតុធាតុខ្យល់ដ៏ខ្លាំងពូកែមិនបាននៅស្ងៀមឡើយ។ នៅក្នុងផ្លូវថាមពលកម្លាំង ខ្សែថាមពលពណ៌ស្វាយជាច្រើនត្រូវបានដេញតាមកម្ចាត់ដោយថាមពលធាតុខ្យល់។

ទោះបីជាថាមពលពណ៌ស្វាយខ្លាំងមែន ប៉ុន្តែវាមិនអាចទប់ទល់នឹងកងទ័ពកម្លាំងធាតុធាតុខ្យល់ដែលមិនចេះរីងស្ងួតបានឡើយ។ នៅខណៈនោះ វាបានក្លាយជាដូចជាឆ្កែអនាថាដែលព្យាយាមរត់គេចខ្លួន។

នៅពេលវារត់គេច មានថាមពលពណ៌ស្វាយខ្លះបានរលាយចូលទៅក្នុងឈាម សាច់ និងឆ្អឹងរបស់ សៀវយ៉ាន ជាបន្តបន្ទាប់។ រាល់ពេលដែលវាបញ្ចូលគ្នា ស្នាមពណ៌ស្វាយស្រាលៗនឹងលេចឡើងនៅកន្លែងនោះ។ មិនយូរប៉ុន្មាន ខ្លួន សៀវយ៉ាន ពេញដោយស្នាមពណ៌ស្វាយទាំងនេះ។ ដោយគ្មានកន្លែងសល់ ថាមពលពណ៌ស្វាយដែលសេសសល់បានប្រមូលផ្តុំគ្នា បង្កើតជាដុំថាមពលពណ៌ស្វាយទំហំប៉ុនកណ្តាប់ដៃ ដែលកំពុងញ័រទទ្រើតនៅមុខកម្លាំងធាតុធាតុខ្យល់ដែលកំពុងឡោមព័ទ្ធវា។

«អាល្អិតដែលបង្កបញ្ហា... ចប់ត្រឹមនេះហើយ...» នៅខាងក្រៅរាងកាយ យុនជឺ ដែលបិទភ្នែកជិត ក៏និយាយឡើង។

បន្ទាប់ពីសម្តីរបស់ យុនជឺ កម្លាំងធាតុធាតុខ្យល់ដែលឡោមព័ទ្ធថាមពលពណ៌ស្វាយ ក៏ស្ទុះទៅត្របាក់វាភ្លាមៗ។

ហាក់ដូចជាដឹងពីគ្រោះថ្នាក់ ដុំថាមពលពណ៌ស្វាយនេះស្រាប់តែញ័រយ៉ាងខ្លាំង។ នៅលើផ្ទៃរបស់វា អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយចាប់ផ្តើមឆាបឆេះ ដុតបំផ្លាញកម្លាំងធាតុធាតុខ្យល់មួយចំនួនដែលស្ទុះចូលមក។

«ពិតជាចម្លែកបន្តិចមែន។» ការផ្លាស់ប្តូរនៃថាមពលពណ៌ស្វាយ មិនបានធ្វើឱ្យ យុនជឺ ភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងឡើយ។ បន្ទាប់ពីដកដង្ហើមធំបន្តិច កម្លាំងធាតុធាតុខ្យល់ដែលចាក់ចូលក្នុងខ្លួន សៀវយ៉ាន ក៏ប្រែទៅជាព្យុះពណ៌បៃតង។ ព្យុះនោះបង្វិលក្នុងល្បឿនលឿន និងមួយសន្ទុះក្រោយមក ក៏ស្រូបយកដុំភ្លើងពណ៌ស្វាយចូលទៅក្នុងនោះ។ ភ្លាមៗនោះ ព្យុះពណ៌បៃតងបានក្លាយជាខ្យល់កួចដែលផ្លាស់ប្តូរពណ៌រវាងបៃតង និងស្វាយ។

ព្យុះបន្តបង្វិលយ៉ាងលឿន ខណៈដែល យុនជឺ គ្រប់គ្រងកម្លាំងរបស់វា និងបន្តជម្រះចោលនូវភាពសាហាវ នៅក្នុងថាមពលពណ៌ស្វាយនោះ។

បន្ទាប់ពីត្រូវបានជម្រះចោល គ្រាប់ពូជនៃភាពសាហាវឃោឃៅត្រូវបានបោះចេញពីព្យុះ និងត្រូវបានកម្ចាត់ដោយកងទ័ពកម្លាំងធាតុធាតុខ្យល់នៅខាងក្រៅស្ទើរតែភ្លាមៗ។

នៅពេលព្យុះបង្វិលកាន់តែលឿន ពណ៌ស្វាយនៅក្នុងព្យុះចម្រុះក៏ចាប់ផ្តើមរលាយបាត់ រហូតដល់វាមិនបង្កជាគ្រោះថ្នាក់ទៀតឡើយ។ រំពេចនោះ ព្យុះក៏ឈប់បង្វិល និងរលាយបាត់ទៅបន្តិចម្តងៗ។

បន្ទាប់ពីព្យុះបាត់ទៅ អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយស្រាលមួយបានលេចឡើងក្នុងខ្លួន សៀវយ៉ាន។

អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយលើកនេះ មើលទៅមានសភាពស្ងប់ស្ងាត់ជាងមុនឆ្ងាយណាស់។ ចរិតវាយប្រហារសាហាវរបស់វាត្រូវបានកាត់បន្ថយ។ អ្វីដែលនៅសេសសល់ឥឡូវនេះ គឺជាថាមពលដ៏បរិសុទ្ធដែលមនុស្សអាចបឺតស្រូប និងចម្រាញ់បាន។

យុនជឺ ដកដង្ហើមធំស្រាលៗ ខណៈនាងសម្លឹងមើលអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនោះ។ ម្រាមដៃនាងកន្ត្រាក់លើខ្នង សៀវយ៉ាន បញ្ជូនខ្យល់ដ៏ខ្លាំងមួយកាត់តាមខ្លួនគេ។ ភ្លាមៗនោះ អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយស្រាលត្រូវបានបោះសំដៅទៅរកបង្រួមកម្លាំងធាតុ (Vortex) ដែលកំពុងបង្វិលយឺតៗក្នុងពោះផ្នែកខាងក្រោមរបស់ សៀវយ៉ាន។

ក្រោមក្រសែភ្នែករបស់ យុនជឺ អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយស្រាលបានកាត់តាមផ្លូវថាមពលកម្លាំងមួយចំនួន រួចក៏បាញ់ចូលទៅក្នុងបង្រួមកម្លាំងធាតុ។

ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយចូលទៅក្នុងនោះ វាបានបង្កឱ្យមានចលនាដ៏ធំមួយ។ មិនត្រឹមតែល្បឿនបង្វិលនៃបង្រួមកម្លាំងធាតុកើនឡើងលឿនជាងមុនប៉ុណ្ណោះទេ វាក៏បានពង្រីកខ្លួនយ៉ាងរហ័សពីទំហំដើម (ប្រហែលបាតដៃពីរ) ផងដែរ។

នៅក្នុងបង្រួមកម្លាំងធាតុពណ៌លឿងស្រាល ដុំភ្លើងពណ៌ស្វាយបន្តបង្វិលជាមួយគ្នា។ នៅពេលវាបង្វិល ខ្សែអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយជាច្រើនត្រូវបានបំបែកចេញ និងប្រែទៅជាថាមពលមូលដ្ឋានដែលរលាយចូលទៅក្នុងបង្រួមកម្លាំងធាតុ។

បង្រួមកម្លាំងធាតុបន្តពង្រីកខ្លួនរហូតដល់មានទំហំប៉ុនបាល់បោះ ហើយទំហំនេះគឺជាលទ្ធផលនៃការសង្កត់ពីខាងក្រៅដោយ យុនជឺ។ ប្រសិនបើនាងមិនជួយសង្កត់ទេ វាមុខជាបន្តពង្រីកខ្លួនទៀតមិនខាន។ វាជាការពិតដែលទំហំនៃបង្រួមកម្លាំងធាតុតំណាងឱ្យការកើនឡើងនៃកម្លាំង ប៉ុន្តែក្នុងនាមជាអ្នកមានបទពិសោធន៍ យុនជឺ ដឹងថា ប្រសិនបើអនុញ្ញាតឱ្យ សៀវយ៉ាន ឡើងលំដាប់លឿនពេកដោយមិនបាច់ខំប្រឹង វានឹងផ្តល់ផលអាក្រក់សម្រាប់រយៈពេលវែង។

ឃើញថាបង្រួមកម្លាំងធាតុឈប់ពង្រីកខ្លួន យុនជឺ ដែលបានបញ្ចប់ភារកិច្ច ក៏ចាប់ផ្តើមដកកម្លាំងធាតុដែលនាងបានចាក់ចូលក្នុងខ្លួន សៀវយ៉ាន ចេញវិញ។ ខ្សែកម្លាំងធាតុធាតុភ្លើងជាច្រើនដែលខ្លាំងជាងមុន បានចាប់ផ្តើមហូរចេញពីបង្រួមកម្លាំងធាតុរបស់ សៀវយ៉ាន បន្ទាប់ពីការដកថយនៃកម្លាំងធាតុរបស់នាង។ ជាចុងក្រោយ ពួកវាចាប់ផ្តើមហូរកាត់ផ្លូវថាមពលកម្លាំងធាតុទាំងអស់របស់ សៀវយ៉ាន យ៉ាងមានរបៀបរៀបរយឡើងវិញ។

ជាមួយនឹងការដកចេញនូវថាមពលដែលបង្កបញ្ហាក្នុងខ្លួន រូបរាងខាងក្រៅនៃរាងកាយរបស់ សៀវយ៉ាន ក៏ចាប់ផ្តើមត្រលប់មកពណ៌ធម្មតាវិញ។ ផ្ទៃមុខដែលធ្លាប់តែឈឺចាប់ ក៏ចាប់ផ្តើមស្ងប់ស្ងាត់យឺតៗ ខណៈរាងកាយដែលប្រកាច់ ក៏ប្រែជាសម្រាក និងលាតសន្ធឹង។

លើករាងកាយរបស់ សៀវយ៉ាន ដោយដៃទាំងពីរ យុនជឺ បានដាក់គេថ្នមៗលើវាលស្មៅ។ នាងជូតញើសចេញពីមុខ និងអង្គុយចុះក្បែរគេ ដកដង្ហើមវែងៗពីរបីដង។ បន្ទាប់មក នាងក៏ផ្អៀងក្បាលសម្លឹងមើលមុខយុវជនដែលកំពុងដេកលក់។ មួយសន្ទុះធំក្រោយមក នាងដកដង្ហើមធំម្តងទៀត និងគ្រវីក្បាល។ លូកដៃចេញទៅ នាងបានដកចិញ្ចៀនរក្សាទុករបស់ សៀវយ៉ាន និងដកយកគ្រីស្តាល់ព្រលឹងស្វាយ (Purple Spirit Crystal) ចេញមក។

កាន់គ្រីស្តាល់ព្រលឹងស្វាយដ៏កក់ក្តៅយ៉ាងថ្នមៗ យុនជឺ ខ្សឹបថា៖ «អរគុណ។»

យុនជឺ ក្រោកឈរ ខាំបបូរមាត់ក្រហមស្រស់។ នាងក្រឡេកមើលជុំវិញ មុននឹងចាប់ផ្តើមដោះសម្លៀកបំពាក់ដ៏សាមញ្ញរបស់នាងចេញយឺតៗ។ ពណ៌ក្រហមឆ្អៅលេចឡើងលើផ្ទៃមុខនាងនៅពេលនាងធ្វើបែបនោះ។ តាមរយៈការទាញនៃម្រាមដៃ រាងកាយដ៏ទាក់ទាញដែលមើលទៅដូចជាត្រូវបានឆ្លាក់ចេញពីត្បូងដ៏ស្រស់ស្អាត ក៏ត្រូវបានលាតត្រដាងក្នុងព្រៃដ៏ក្រាស់។

បន្ទាប់ពីដោះសម្លៀកបំពាក់យ៉ាងសមសួន យុនជឺ បានដកអាវក្រោះក្នុង (inner vest) ពណ៌ខៀវដែលមានពន្លឺចម្លែកភាយចេញមក។ នៅពេលនាងដកវាចេញរួច នាងក៏ប្រញាប់ស្លៀកសម្លៀកបំពាក់វិញទាំងក្តីអៀនខ្មាស។

កាន់អាវក្រោះដែកក្នុងដៃទាំងពីរ យុនជឺ បត់វាដោយប្រុងប្រយ័ត្ន និងដាក់វានៅក្បែរ សៀវយ៉ាន ដែលកំពុងដេកលក់។ នាងនិយាយតិចៗថា៖ «អាវក្រោះស្នូលសមុទ្រ (Sea’s Core Vest) នេះ ត្រូវបានបង្កើតឡើងពីលោហៈចម្លែកក្នុងពោះរបស់ត្រីបាឡែនខៀវកន្ទុយបី ដែលជាសត្វចម្លែកសមុទ្រលំដាប់ទី ៦។ កម្លាំងការពាររបស់វា គឺអាស្រ័យលើកម្លាំងរបស់អ្នកពាក់។ ទោះបីជាកម្លាំងឯងត្រឹមតែលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ក៏ដោយ ក៏សូម្បីតែការវាយប្រហាររបស់លំដាប់គ្រូ (Dou Shi) ក៏មិនអាចធ្វើបាបឯងបានដោយងាយឡើយ... ឯងបានជួយខ្ញុំច្រើនដងហើយ ដូច្នេះទុកថានេះជារង្វាន់ចុះ។»

បន្ទាប់ពីរៀបចំអាវក្រោះរួចរាល់ យុនជឺ ផ្អៀងក្បាលគិតមួយសន្ទុះ។ នាងក៏ដករមូរ (scrolls) ពីរចេញពីចិញ្ចៀនរក្សាទុក ដាក់វានៅលើអាវក្រោះ និងនិយាយតិចៗថា៖ «នេះគឺជារមូរដែលមានផ្ទុកវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ (Qi Method) ធាតុភ្លើងថ្នាក់អាថ៌កំបាំងកម្រិតខ្ពស់ (High Xuan) និងបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ (Dou Technique) ថ្នាក់អាថ៌កំបាំងកម្រិតកណ្តាល (Middle Xuan)។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាវត្ថុទាំងនេះនឹងជួយលោកនាពេលអនាគត។»

នៅពេលរៀបចំរបស់របរគ្រប់យ៉ាងរួចរាល់ យុនជឺ ក៏ឈរក្បែរ សៀវយ៉ាន។ ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងមានអារម្មណ៍ម្យ៉ាងដែលមិនអាចពណ៌នាបាន។ នាងសម្លឹងមើលមុខយុវជនដ៏សង្ហានោះ និងស្នាមញញឹមដ៏ល្វីងជូរចត់ស្រាប់តែលេចឡើងលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាត។ «បន្ទាប់ពីហ្វឹកហាត់ម្នាក់ឯងអស់ជាច្រើនឆ្នាំ មិននឹកស្មានថា... យុវជនម្នាក់នេះ...»

«អ៊ឹម... យើងនឹងជួបគ្នាទៀតប្រសិនបើមាននិស្ស័យ អាល្អិត...» ដកដង្ហើមធំតិចៗ យុនជឺ ឱនខ្លួនចុះ និងថើបថ្នមៗលើថ្ងាសរបស់ សៀវយ៉ាន។ ស្លាបពណ៌បៃតងនៅពីក្រោយខ្នងបានវាយខ្លាំងៗ ហើយនាងក៏ហោះចូលទៅក្នុងមេឃយ៉ាងសមសួន។

នៅលើវាលស្មៅ ក្លិនក្រអូបស្រាលៗនៅតែមាន ប៉ុន្តែស្រីស្អាតបានចាកចេញបាត់ទៅហើយ...