ការកម្ទេចឱសថនៅកណ្ដាលផ្លូវ (Midway Destruction of Medicine)

រទេះសេះប្រាំពីរ ឬប្រាំបីគ្រឿង កំពុងតែបរយឺតៗតាមដងផ្លូវនៅក្រោមពន្លឺព្រះអាទិត្យដ៏ក្ដៅហែងនាពេលថ្ងៃត្រង់។ ក្នុងកម្ដៅដ៏សន្ធោសន្ធៅនេះ ក្រុមអ្នកយាមនៅជុំវិញរទេះសុទ្ធតែជោកជាំដោយញើស ហើយសំឡេងរអ៊ូរទាំដោយភាពមួម៉ៅបានបន្លឺចេញពីរទេះសេះទាំងនោះ។

ក្នុងក្រុមការពារនោះ មានវត្តមានរបស់ ជាលៀនូ (Jia Lie Nu) ដែលជា លំដាប់គ្រូធំ (Da Dou Shi) ផ្កាយបី និងជាព្រឹទ្ធាចារ្យម្នាក់ក្នុងចំណោមព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងពីរនៃត្រកូលជាលៀ ដែលត្រូវបានចាត់ទុកថាជាអ្នកខ្លាំងបំផុតម្នាក់ក្នុងទីក្រុង អ៊ូថាន់ (Wu Tan City)។ ជាមួយនឹងកម្លាំងរបស់គេ ការដែលគេមកការពារក្បួនដឹកជញ្ជូនឱសថដោយផ្ទាល់បែបនេះ បានបង្ហាញពីសារៈសំខាន់នៃឱសថទាំងនេះចំពោះត្រកូល។ ទោះជាយ៉ាងណា មើលទៅ ជាលៀនូ ហាក់ដូចជាមិនទាន់ទទួលបានព័ត៌មានអំពីការបាត់ខ្លួនរបស់ លីវស៊ី (Liu Xi) នៅឡើយទេ បើមិនដូច្នោះទេ លោកព្រឹទ្ធាចារ្យរូបនេះច្បាស់ជាប្រញាប់នាំយកឱសថដ៏មានតម្លៃទាំងនេះត្រឡប់ទៅវិញភ្លាមៗមិនខាន។

ជាលៀនូ អង្គុយពត់ជើងនៅលើរទេះសេះមួយគ្រឿង។ ទោះបីជារទេះសេះរលាក់ខ្លាំងយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏រាងកាយរបស់គេមិនរង្គើឡើយ។ ដោយសារតែធ្លាប់រស់នៅក្នុងភាពស៊ីវិល័យ និងផាសុកភាពអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ គេចាប់ផ្ដើមអស់ការអត់ធ្មត់បន្ទាប់ពីធ្វើដំណើរអស់រយៈពេលពីរថ្ងៃ។

«មកពីត្រកូលស៊ាវចង្រៃនោះទាំងអស់។ មិនយូរមិនឆាប់ ខ្ញុំនឹងកម្ទេចពួកឯងឱ្យអស់»។ ជាលៀនូ ខាំធ្មេញ និងរអ៊ូទាំងកំហឹង។ បន្ទាប់មក គេងាកក្បាលបន្តិច និងសង្កេតមើលឱសថដែលរៀបចំទុកយ៉ាងមានរបៀបតាមរយៈបង្អួចនៅពីក្រោយគេ។ ទឹកមុខរាបស្មើរបស់គេប្រែជាបង្ហាញភាពទាល់តម្រិះបន្តិច។

ទោះបីជាចិញ្ចៀនស្ដុកទុកនឹងធ្វើឱ្យការដឹកជញ្ជូនកាន់តែងាយស្រួលក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែចិញ្ចៀនកម្រិតទាបមួយមានទំហំត្រឹមតែពីរ ឬបីម៉ែត្រគូបប៉ុណ្ណោះ ហើយដើម្បីស្ដុកទុកឱសថទាំងអស់នេះ គឺត្រូវការចិញ្ចៀនកម្រិតទាបយ៉ាងហោចណាស់ប្រាំ។ ចិញ្ចៀនទាំងនេះគឺកម្រ និងមានតម្លៃថ្លៃណាស់ សូម្បីតែត្រកូលជាលៀទាំងមូលក៏មានត្រឹមតែពីរវង់ដែរ។ ដូច្នេះហើយ ទើបពួកគេមានតែប្រើវិធីដ៏ស្មុគស្មាញដោយប្រើរទេះសេះដើម្បីដឹកជញ្ជូនឱសថបែបនេះ។

ខណៈដែលកំពុងព្រិចភ្នែកដោយភាពហត់នឿយ និងរៀបនឹងសម្រាក ជាលៀនូ ក៏ដឹងថាមានរទេះសេះនៅខាងមុខបានឈប់ភ្លាមៗ។ សំឡេងស្រែកជេរតិចៗបានបន្លឺឡើងពេញអាកាស។

ជ្រួញចិញ្ចើមចូលគ្នា ជាលៀនូ រៀបនឹងហៅអ្នកណាម្នាក់ឱ្យទៅពិនិត្យមើលថាមានរឿងអ្វីកើតឡើង ស្រាប់តែអ្នកយាមនៃត្រកូលជាលៀម្នាក់បានរត់មកពីខាងមុខយ៉ាងប្រញាប់។ គេរាយការណ៍យ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់ថា៖ «លោកព្រឹទ្ធាចារ្យ មានបុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅម្នាក់កំពុងរាំងផ្លូវរបស់យើង»។

ឮបែបនេះ ផ្ទៃមុខរបស់ ជាលៀនូ ប្រែជាស្រអាប់។ ឥឡូវនេះពួកគេបានចូលមកដល់ទឹកដីទីក្រុង អ៊ូថាន់ ហើយ តើនរណាហ៊ានមករារាំងពួកគេ?

ជាមួយនឹងពន្លឺដ៏ ត្រជាក់ លេចឡើងក្នុងភ្នែក ជាលៀនូ ងក់ក្បាលបន្តិច និងលោតចុះពីរទេះសេះ។ គេដើរយ៉ាងលឿនសំដៅទៅខាងមុខក្បួន ហើយទីបំផុតក៏បានឃើញបុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅម្នាក់កំពុងអង្គុយលើផ្ទាំងថ្មដ៏ធំមួយនៅកណ្ដាលផ្លូវ។ ទោះបីជាគេមិនអាចមើលឃើញមុខរបស់បុរសនោះក៏ដោយ ក៏គេអាចដឹងពីបំណងអាក្រក់តាមរយៈក្រសែភ្នែករបស់បុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅម្នាក់នោះដែរ។

«តើឯងជានរណា? ហេតុអ្វីបានជាមករាំងផ្លូវរបស់យើង?» ក្រសែភ្នែករបស់ ជាលៀនូ បាន ឆ្វៀល មើលរាងកាយបុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅនោះ មុននឹងសួរដោយសំឡេងធ្ងន់។

«ពួកឯងច្បាស់ជាសមាជិកនៃត្រកូលជាលៀហើយមែនទេ?» សំឡេងដ៏ចំណាស់មួយបានបន្លឺចេញពីក្រោមអាវធំពណ៌ខ្មៅ។

ផ្ទៃមុខរបស់ ជាលៀនូ ញាក់បន្តិច។ ជាមួយនឹងទឹកមុខមាំ គេគ្រវីដៃមួយចំហៀង។ អ្នកយាមរាប់សិបនាក់នៅពីក្រោយគេ ក៏ដកអាវុធចេញពីចង្កេះភ្លាមៗ និង សម្លឹង មើលបុរសអាថ៌កំបាំងគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅនោះដោយមិនរាក់ទាក់ឡើយ។

«អឹម មើលទៅខ្ញុំស្មានមិនខុសមែន»។ មើលប្រតិកម្មរបស់ ជាលៀនូ បុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅគ្រាន់តែញញឹម និងលោតចុះពីលើផ្ទាំងថ្មដ៏ធំ រួចដើរសំដៅមកកាន់ក្បួនដឹកជញ្ជូន។

សម្លឹង មើលបុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅដែលកំពុងដើរចូលមកដោយខ្សែភ្នែកដ៏ ត្រជាក់ ជាលៀនូ ចាប់យកធ្នូ និងព្រួញដ៏ធំមួយពីអ្នកយាមនៅក្បែរគេ។ គេទាញខ្សែធ្នូឡើងរហូតដល់កោងដូចវង់ព្រះចន្ទ។ នៅពេលព្រលែងដៃ ព្រួញក៏ក្លាយជាខ្យល់ដ៏កំណាច និងបាញ់សំដៅទៅរកបំពង់ករបស់បុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅ។

អមជាមួយព្រួញ គឺសំឡេងហួចនៃខ្យល់ដ៏គួរឱ្យខ្លាច។ ទោះជាយ៉ាងណា នៅពេលដែលវាស្ថិតនៅចម្ងាយតែមួយម៉ែត្រពីបុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅ អណ្ដាតភ្លើងពណ៌សមួយក្រុមបានលេចឡើងភ្លាមៗ និងរំលាយព្រួញនោះឱ្យក្លាយជាផេះខ្មៅភ្លាមៗនៅពេលប៉ះនឹងភ្លើង។

ឃើញទិដ្ឋភាពនៅចំពោះមុខ ផ្ទៃមុខរបស់ ជាលៀនូ ប្រែពណ៌។ ភាពមិនស្រណុកក្នុងចិត្តចាប់ផ្ដើមកើតមានឡើង។ មើលទៅបុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅនៅចំពោះមុខនេះ មិនខ្សោយជាង លំដាប់គ្រូធំ ឡើយ។

ដកដង្ហើមចេញយឺតៗ ជាលៀនូ ចាប់យកលំពែងវែងពណ៌ខៀវចាស់ពីអ្នកយាមនៅពីក្រោយគេ។ កម្លាំងធាតុ ពណ៌ខៀវស្រាលត្រូវបានបញ្ចេញចេញពីរាងកាយរបស់គេ។ ភ្លាមៗនោះ ខ្យល់ជុំវិញប្រែជាសើមជាងមុន។ ច្បាស់ណាស់ វិធីសាស្ត្រដាំដុះ (Qi Method) របស់គេ គឺស្ថិតក្នុងធាតុទឹកដ៏អាថ៌កំបាំង និងត្រជាក់។

កាន់លំពែងវែង ជាលៀនូ សម្លឹង ទៅបុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅមិនដាក់ភ្នែក។ គេរៀបចំជំហរបន្តិច មុននឹងលោតឡើងពីដីភ្លាមៗ។ រាងកាយរបស់គេប្រែជាពន្លឺពណ៌ខៀវ ស្ទុះទៅមុខ និងចូលក្បែរបុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅយ៉ាងលឿន។

នៅលើអាកាស ជាលៀនូ បង្ហាញទឹកមុខមាំមួន ខណៈដែលលំពែងវែងញ័រយ៉ាងខ្លាំង និងហិង្សា។ កម្លាំងធាតុ នៅលើលំពែងបានជះពន្លឺយ៉ាងខ្លាំងក្លា។ ជាមួយនឹងការរំញ័រនៃលំពែង សំឡេងផ្ទុះក៏បានបន្លឺតាមក្រោយ។

«រលកជាន់គ្នា!» (Overlapping Waves)

«រលកជាន់គ្នា» ដែលជា បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ (Dou Technique) ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan) កម្រិតទាប គឺជាបច្ចេកទេសដ៏ខ្លាំងបំផុតដែល ជាលៀនូ អាចគ្រប់គ្រងបានពេញលេញ។ ការហ្វឹកហាត់អស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ បានអនុញ្ញាតឱ្យគេប្រើបច្ចេកទេសនេះដល់កម្រិតឥតខ្ចោះ។ នៅពេលបញ្ចេញវាដោយកម្លាំងពេញទំហឹង សូម្បីតែ លំដាប់គ្រូធំ ផ្កាយប្រាំមួយ ក៏មិនហ៊ានមើលស្រាលវាដែរ។

បន្ទាប់ពីសំឡេងស្រែករបស់ ជាលៀនូ រលកពណ៌ខៀវដ៏ធំដែលកើតចេញពីថាមពលបានបញ្ចេញចេញពីលំពែងពណ៌ខៀវដ៏ភ្លឺចែងចាំង។ រលកថាមពលដ៏ធំបានហក់ឡើងខ្ពស់ទៅលើមេឃ មុននឹងធ្លាក់បុកសំដៅទៅរកបុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅដែលឈរនៅស្ងៀម...

នៅជុំវិញក្បួនដឹកជញ្ជូន សំឡេងស្រែកហ៊ោដោយមោទនភាពបានផ្ទុះឡើង នៅពេលឃើញលោកព្រឹទ្ធាចារ្យរបស់ពួកគេបង្ហាញកម្លាំងដូចជាអាទិទេព។ ពេញមួយផ្លូវ ក្រុមរបស់ពួកគេបានជួបចោរប្លន់ជាច្រើន ប៉ុន្តែពួកវាគ្រប់គ្នាត្រូវបានសម្លាប់នៅក្រោមលំពែងរបស់ ជាលៀនូ ទាំងអស់។ ក្នុងភ្នែករបស់មនុស្សភាគច្រើន ជនរងគ្រោះម្នាក់ទៀតរៀបនឹងលេចឡើងហើយ។

រលកពណ៌ខៀវដ៏ធំបានបោកបក់កាត់ផ្ទៃមេឃ។ នៅក្នុងនោះ ពន្លឺតូចមួយស្រាប់តែរីកធំឡើង។ ដូចជាផ្លេកបន្ទោរ លំពែងវែងបានបាញ់សំដៅទៅរកក្បាលរបស់បុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅ។

«ស្លាប់ទៅ!» ឃើញថាគោលដៅស្ថិតនៅក្នុងចម្ងាយដែលអាចកម្ទេចបាន ទឹកមុខដ៏កំណាចបានភ្លឺឡើងលើមុខរបស់ ជាលៀនូ ខណៈដែលគេញញឹមយ៉ាង ត្រជាក់។ ថាមពលបានផ្ទុះចេញពីលំពែងក្នុងដៃរបស់គេយ៉ាងខ្លាំងខ្លា។

ចំពេលដែលលំពែងវែងរៀបនឹងបុកក្បាលរបស់គេ បុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅក៏ងើបក្បាលឡើងយឺតៗ។ រូបភាពនៃផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់សង្ហា និងស្អាតបាត ដែលត្រូវបានបង្ហាញនៅក្រោមពន្លឺព្រះអាទិត្យ បានដក់ជាប់ក្នុងភ្នែករបស់ ជាលៀនូ។

«នេះ... គឺជាអាល្អិតនៃត្រកូលស៊ាវនោះមែនទេ?»

ចំណាំមុខដ៏ស៊ាំនេះបាន ភ្នែករបស់ ជាលៀនូ រួមតូច ហើយចេតនាសម្លាប់បានកើតឡើងភ្លាមៗ។

លំពែងវែងកាន់តែខិតជិតមកដល់។ ទោះជាយ៉ាងណា ចំពេលដែលវារៀបនឹងប៉ះនឹងរាងកាយ អណ្ដាតភ្លើងពណ៌សស្រាប់តែហូរចេញពីរាងកាយរបស់បុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅ។ ទីបំផុត វាបានក្លាយជាប្រភពភ្លើង និងបោកបក់សំដៅទៅរក ជាលៀនូ ដែលកំពុងស្ថិតនៅលើអាកាស។

អណ្ដាតភ្លើងពណ៌សបានឆាបឆេះកាត់មេឃ ហើយគ្រប់គ្នាមានអារម្មណ៍រងាញាក់ដល់ស្បែក។ ភ្លាមៗនោះ រលក លំពែង និងមនុស្ស... បានរលាយបាត់អស់គ្មានសល់។

នៅលើដងផ្លូវ សំឡេងហ៊ោត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់ភ្លាមៗ។ អ្នកយាមនៃត្រកូលជាលៀ ប្រៀបដូចជាទាក្រៀតក ពួកគេម្នាក់ៗបើកមាត់ធំៗ និងដកដង្ហើមញាប់ៗ។ ភាពក្រអឺតក្រទមនៅលើផ្ទៃមុខ បានប្រែទៅជាភាពភ័យខ្លាចយឺតៗ។ នៅពេលដែលក្រសែភ្នែករបស់ពួកគេធ្លាក់មកលើបុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅម្តងទៀត ភាពតក់ស្លុតក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ គឺមិនខុសពីការមើលទៅសត្វចម្លែកឡើយ។

ឆ្វៀល មើលពួកអ្នកយាមដោយទឹកមុខរាបស្មើ បុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅលើកដៃឡើងយឺតៗ។ អណ្ដាតភ្លើងពណ៌សពីរបីក្រុមបានលេចឡើង។ គេគ្រវីម្រាមដៃ អណ្ដាតភ្លើងក៏ស្ទុះទៅមុខ និងធ្លាក់លើរទេះសេះតិចៗ នៅក្រោមក្រសែភ្នែកសម្លឹងមើលរបស់គ្រប់គ្នា។

«ប៊ូម!»

ជាមួយនឹងសំឡេងផ្ទុះយ៉ាងខ្លាំង រទេះសេះ និងឱសថទាំងអស់បានឆាបឆេះ និងប្រែជាផេះភ្លាមៗ នៅចំពោះមុខក្រសែភ្នែកដ៏ភ្លឺភ្នែករបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា។