ភ្លើងវិញ្ញាណជ្រាបចូលបេះដូង (Fallen Heart Flame)

នៅក្នុងរូងភ្នំដ៏ចង្អៀត យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) បានសម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) ដែលកំពុងហ្វឹកហាត់ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ទាំងបិទភ្នែក។ ដោយយកដៃញីភ្នែកដែលឡើងក្រហមបន្តិច យ៉ាវឡាវ ដឹងថាគាត់គឺជាមូលហេតុមួយដែលធ្វើឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន ជ្រើសរើសវិជ្ជាដ៏គ្រោះថ្នាក់នេះ។ អារម្មណ៍ជាច្រើនបានផុសឡើងក្នុងចិត្តចាស់ជរារបស់គាត់ ខណៈដែលគាត់ងាកទៅរកមេឃ។ ជាមួយនឹងការដកដង្ហើមធំ គាត់បានរអ៊ូតិចៗថា៖ «កុំបារម្ភអី គ្រូនឹងបណ្តុះបណ្តាលឯងឱ្យក្លាយជា អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist) ដែលឆ្នើមបំផុតមិនខាន......»

បន្ទាប់ពីទម្លុះដល់ លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ម្នាក់ៗនឹងមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីហ្វឹកហាត់ វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ (Qi Method)។ បន្ទាប់ពីហ្វឹកហាត់រួច កម្លាំងធាតុពណ៌សដែលគ្មានធាតុនៅក្នុងខ្លួន នឹងប្រែទៅជាធាតុដូចគ្នាទៅនឹងវិជ្ជាដែលបានហ្វឹកហាត់នោះ។

គេមិនត្រូវការពេលយូរពេកទេសម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរកម្លាំងធាតុលើកដំបូង ដូច្នេះត្រឹមតែពីរម៉ោងក្រោយមក ស៊ាវយ៉ាន ក៏បើកភ្នែកយឺតៗពីទម្រង់អង្គុយពែនភ្នែន។

បន្ទាប់ពីបានហ្វឹកហាត់វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុរួចមក ស៊ាវយ៉ាន មើលទៅពោរពេញដោយភាពរស់រវើក និងកម្លាំងមាំមួនជាងមុន។ ជាមួយនឹងស្មារតីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ផ្ទៃមុខដ៏ស្រទន់របស់គេកាន់តែភ្លឺថ្លាដូចជាត្បូងពេជ្រដ៏ស្រស់ស្អាត។

ស៊ាវយ៉ាន ព្រិចភ្នែកពីរបីដង ដើម្បីឱ្យភ្នែករបស់គេស៊ាំទៅនឹងពន្លឺនៅក្នុងរូងភ្នំ ដែលបានប្រែជាភ្លឺជាងមុនឆ្ងាយណាស់។ គេញញឹមតិចៗ គេដឹងថាការកើនឡើងនៃភាពរហ័សរហួននេះ គឺដោយសារតែការហ្វឹកហាត់វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ។

«ឯងជោគជ័យហើយមែនទេ?» យ៉ាវឡាវ សួរទាំងស្នាមញញឹម។

«បាទ។» ស៊ាវយ៉ាន ងក់ក្បាល រួចលូកបាតដៃចេញមក។ បង្រួមកម្លាំងធាតុ (Qi Vortex) នៅក្នុងខ្លួនរបស់គេបានវិល ខណៈដែលខ្សែនៃកម្លាំងធាតុពណ៌លឿងខ្ចីបានចាកចេញពីបង្រួមកម្លាំងធាតុ មុនពេលទៅឈប់ត្រង់ចំណុចប្រមូលផ្ដុំនៅលើបាតដៃរបស់គេ។

ការបញ្ចេញកម្លាំងធាតុឱ្យចេញជារូបរាង (Materializing Dou Qi) អាចធ្វើទៅបានសម្រាប់តែអ្នកដែលបានដល់កម្រិត លំដាប់គ្រូធំ (Da Dou Shi) ឡើងទៅប៉ុណ្ណោះ។ បច្ចុប្បន្ន ស៊ាវយ៉ាន ច្បាស់ណាស់ថាមិនទាន់មានកម្លាំងដល់កម្រិតនោះទេ ដូច្នេះកម្លាំងធាតុនៅក្នុងខ្លួនរបស់គេ មិនអាចបញ្ចេញមកក្រៅបាតដៃបានឡើយ។ កម្លាំងធាតុទាំងនោះបានត្រឹមតែជាប់គាំង ដែលធ្វើឱ្យបាតដៃរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ប្រែជាមានពន្លឺពណ៌លឿងស្រអាប់ ដូចជាទៀនដែលជិតរលត់ ដែលស្ទើរតែមិនអាចដេញភាពងងឹតចេញបាន។

ពណ៌លឿងខ្ចី គឺជាពណ៌នៃ វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ ថ្នាក់លឿង (Huang Qi Method) កម្រិតទាប ធាតុភ្លើង។ កម្រិតនៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះកាន់តែខ្ពស់ ពណ៌របស់វាក៏កាន់តែដិតខ្លាំងដែរ។

នៅពេលដែលភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើលពន្លឺពណ៌លឿងដ៏តិចតួចនៅលើបាតដៃ ស៊ាវយ៉ាន ក៏គ្រវីក្បាលទាំងទាល់តម្រិះ។ គេងើបក្បាលឡើង រួចបង្ខំស្នាមញញឹមនិយាយថា៖ «មុនពេលដែល "វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង" នេះវិវត្ត កម្លាំងធាតុរបស់ខ្ញុំនឹងមានកម្រិតទាបជាងអ្នកដទៃស្ទើរតែទាំងអស់។ មិនបាច់និយាយដល់អ្នកដែលមានកម្រិតខ្ពស់ជាងទេ សូម្បីតែអ្នកដែលមានកម្រិតស្មើគ្នា ប៉ុន្តែគេហ្វឹកហាត់ ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan Level) ក៏ខ្ញុំមិនប្រាកដថាអាចឈ្នះគេបានដែរ...»

«ទោះបីជា "វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង" ពេលនេះស្ថិតក្នុង ថ្នាក់លឿង កម្រិតទាបក៏ដោយ ប៉ុន្តែអានុភាពរបស់វាមិនចាញ់ ថ្នាក់លឿង កម្រិតមធ្យមឡើយ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ទោះបីជាវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុខ្សោយ ប៉ុន្តែឯងនៅមាន បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ (Dou Techniques) មិនមែនឬ? បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង បីប្រភេទ គឺគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបំពេញគម្លាតនៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះរបស់ឯងហើយ។» យ៉ាវឡាវ ញញឹមលួងលោម ស៊ាវយ៉ាន។ ភ្លាមៗនោះ គាត់ក៏បានបន្ថែមការព្រមានថា៖ «ដោយសារវិធីសាស្ត្រដាំដុះរបស់ឯងអន់ជាងគេ វាក៏មានន័យថាការស៊ូទ្រាំរបស់ឯងក៏មិនអាចប្រៀបធៀបជាមួយគេបានដែរ។ ដូច្នេះ ក្នុងការប្រយុទ្ធនាពេលអនាគត ឯងត្រូវតែមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត កុំធ្វើចលនាណាដែលឥតប្រយោជន៍ ហើយរាល់ក្បាច់ប្រយុទ្ធទាំងអស់ ត្រូវតែដាក់កម្លាំងឱ្យអស់! ត្រូវប្រាកដថាបញ្ចប់ការប្រយុទ្ធនីមួយៗឱ្យបានលឿនបំផុត!»

ស៊ាវយ៉ាន ងក់ក្បាលយល់ព្រម ប៉ុន្តែផ្ទៃមុខរបស់គេនៅតែជ្រីវជ្រួញ ហាក់ដូចជានៅមានអារម្មណ៍បាក់ទឹកចិត្តបន្តិច។

ដោយឃើញទឹកមុខបែបនេះរបស់ ស៊ាវយ៉ាន និងដោយដឹងពីចរិតរបស់គេ យ៉ាវឡាវ ក៏គ្រវីក្បាលទាំងទាល់តម្រិះ។ គ្មានជម្រើសផ្សេង គាត់មានតែសុខចិត្តចំណាយដើមទុន ហើយនិយាយថា៖ «នៅពេលដែលឯងហ្វឹកហាត់បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធទាំងបីដែលឯងមានឱ្យបានស្ទាត់ជំនាញ គ្រូនឹងផ្ដល់បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្មីមួយទៀតឱ្យឯង។ បើឱ្យឥឡូវ ឯងនឹងរៀនមិនអស់ទេ ឯងគួរតែយល់ពីគោលការណ៍នេះមែនទេ?»

«ថ្នាក់អ្វីដែរ?» ភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន ភ្លឺឡើងភ្លាម ខណៈដែលគេសួរយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។

ទាំងខឹងទាំងគ្រឺតចំពោះចរិតប្រុងប្រយ័ត្នរបស់ ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាវឡាវ អង្អែលពុកចង្ការបស់គាត់ រួចហក់មាត់ស្រាលៗ៖ «អ្វីដែលគ្រូអាចនិយាយបានគឺ វានឹងមិនទាបជាងកម្រិតនៃ "កម្លាំងផ្ទុះប្រាំបីទិស" (Octane Blast) ឡើយ។»

ឮសម្ដីនេះ ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ក៏ភ្លឺថ្លាដូចព្រះអាទិត្យភ្លាម។ កម្លាំងផ្ទុះប្រាំបីទិស គឺជាបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង កម្រិតខ្ពស់ តើមានអ្វីដែលអាចខ្ពស់ជាងនេះទៀត?

ថ្នាក់ដី (Di Level)!

ទោះបីជា ថ្នាក់ដី ខ្ពស់ជាង ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង កម្រិតខ្ពស់ត្រឹមតែមួយកម្រិតក៏ដោយ ប៉ុន្តែគម្លាតរវាងកម្រិតទាំងពីរគឺធំធេងណាស់។ ប្រសិនបើមានទ្រព្យសម្បត្តិ និងសំណាងបន្តិច គេអាចនឹងទទួលបានបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់អាថ៌កំបាំងកម្រិតខ្ពស់ពីការដេញថ្លៃលំដាប់ខ្ពស់ម្តងម្កាល។ ប៉ុន្តែបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដី អាចនិយាយបានថាមិនមានតម្លៃនៅលើទីផ្សារឡើយ ព្រោះធ្លាប់បានឮថា នៅរាជធានីនៃ អាណាចក្រជាម៉ា (Jia Ma Empire) តម្លៃនៃបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដីមួយ បានហក់ឡើងដល់តម្លៃមហាសាលប្រហែលដប់លាន ដែលស្មើនឹងពន្ធពេញមួយឆ្នាំនៃអាណាចក្រជាម៉ាទាំងមូល។

ទោះបីជាវាខុសគ្នាត្រឹមតែមួយកម្រិតក៏ដោយ ប៉ុន្តែតម្លៃរវាងកម្រិតទាំងពីរគឺលើសគ្នាជាងមួយរយដង។ តាមរយៈនេះ គេអាចមើលឃើញថា ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង និងថ្នាក់ដី គឺជាគោលការណ៍ពីរដែលខុសគ្នាដាច់ស្រឡះ។

ដោយគិតអំពីកម្រិតដ៏អស្ចារ្យដែលល្បីដូចជារឿងព្រេងនេះ អារម្មណ៍របស់ ស៊ាវយ៉ាន ក៏ពុះកញ្ជ្រោល ចង់ឱ្យ យ៉ាវឡាវ បង្រៀនគេភ្លាមៗតែម្តង។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីគិតពីឋានៈ និងទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកទាំងពីរ គេក៏សម្រេចចិត្តបោះបង់គំនិតដ៏គួរឱ្យអស់សំណើចនោះចោលវិញដោយស្ដាប់បង្គាប់។

«លោកគ្រូ តើពេលណាទើបលោកគ្រូបង្រៀនខ្ញុំពីការចម្រាញ់ថ្នាំ?» បោះបង់គំនិតអំពីបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដីមួយឡែកសិន ស៊ាវយ៉ាន ក៏សួរម្តងទៀត។

«ការចម្រាញ់ថ្នាំ មិនមែនសម្រាប់មករៀននៅក្នុងត្រកូលដ៏តូចមួយនេះទេមែនទេ?» យ៉ាវឡាវ ឆ្លើយទាំងគ្រវីក្បាល។ គាត់ញញឹម រួចបន្តថា៖ «ក្រៅពីនេះ ពេលវេលាជិតពាក់កណ្តាលបានកន្លងផុតទៅហើយ ចាប់តាំងពីឯងបានធ្វើការភ្នាល់រយៈពេលបីឆ្នាំរវាងឯង និង ណឡាន យ៉ានរ៉ាន។ វាគឺជាការល្ងង់ខ្លៅដែលនៅបន្តក្នុង ទីក្រុងអ៊ូតាំង (Wu Tan City) ទៀត ល្បឿននៃការហ្វឹកហាត់នៅទីនេះគឺយឺតពេកហើយ។ លើសពីនេះ គ្រូមិនអាចប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រហ្វឹកហាត់មួយចំនួនបានទេ ដោយសារមូលហេតុស្មុគស្មាញ និងផ្សេងៗទៀត។ ដូច្នេះ គ្រូចង់នាំឯងទៅធ្វើដំណើរហ្វឹកហាត់រយៈពេលជាងមួយឆ្នាំ។»

«ជាងមួយឆ្នាំ?» ឮបែបនេះ ស៊ាវយ៉ាន ហាក់ដូចជាមានភាពរារែកបន្តិច ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគេនឹកឃើញដល់ស្រ្តីដែលមានឫកពាខ្ពស់ម្នាក់នោះ គេក៏ងក់ក្បាលយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ រួចតបថា៖ «បាទ មួយឆ្នាំក៏មួយឆ្នាំទៅ។ តើពេលណាទើបយើងចេញដំណើរ?»

«ចាំពីរខែទៀតសិនចុះ។» យ៉ាវឡាវ ញញឹមនិយាយ។

«ហេតុអ្វីបានជាត្រូវចាំយូរម្ល៉េះ?» ស៊ាវយ៉ាន សួរដោយងឿងឆ្ងល់។

«ពីព្រោះមួយខែក្រោយមក គឺជាពេលដែល សាលា ជា ណាន (Jia Nan Academy) ទទួលចុះឈ្មោះសិស្សថ្មី ហើយឯងត្រូវទៅចុះឈ្មោះនៅទីនោះ។» យ៉ាវឡាវ ញញឹមតិចៗឆ្លើយ។

ក្រឡេកភ្នែកមើល ស៊ាវយ៉ាន បង្ខំស្នាមញញឹម រួចសួរថា៖ «តើខ្ញុំត្រូវទៅធ្វើអ្វីនៅទីនោះ? ខ្ញុំមិនខ្វះវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ ឬបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធទេ តើពួកគេនៅមានអ្វីអាចបង្រៀនខ្ញុំបានទៀត?»

«គ្រូមិនបានឱ្យឯងទៅរៀនអ្វីនៅទីនោះទេ។» យ៉ាវឡាវ សម្លឹងមើលគេទាំងជ្រួញចិញ្ចើម។ គាត់បន្ទាបសំឡេង រួចនិយាយថា៖ «ឯងត្រូវទៅសាលា ជា ណាន ដើម្បីស្វែងរក អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) ប្រភេទមួយ។ គ្រូធ្លាប់ទទួលបានព័ត៌មានថា នៅសាលា ជា ណាន គួរតែមានអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌មួយប្រភេទដែលមានឈ្មោះថា "ភ្លើងវិញ្ញាណជ្រាបចូលបេះដូង" (Fallen Heart Flame)។ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌នេះ ស្ថិតក្នុងលំដាប់ទី ១៤ ក្នុង បញ្ជីអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌! ប្រសិនបើឯងអាចទទួលបានអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌នេះ "វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង" អាចនឹងវិវត្តបាន......»

«ភ្លើងវិញ្ញាណជ្រាបចូលបេះដូង?»

ស៊ាវយ៉ាន ខ្សឹបឈ្មោះដ៏ចម្លែកនេះតិចៗម្នាក់ឯង ខណៈដែលភ្នែករបស់គេចាប់ផ្តើមភ្លឺឡើងបន្តិចម្តងៗ។