ការរកប្រាក់ (Raising Money)

ពិតណាស់ ការនិយាយថាគេនឹងអាចញ៉ាំ គ្រាប់ថ្នាំប្រមូលផ្ដុំថាមពល (Qi Gathering Pills) ដូចជាគ្រាប់ស្ករគ្រាប់នោះ គឺជាការអួតអាងបន្តិចហើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បើផ្អែកលើជំនាញរបស់ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ឱ្យតែមានគ្រឿងផ្សំគ្រប់គ្រាន់ ការជួយ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ចម្រាញ់គ្រាប់ថ្នាំប្រមូលផ្ដុំថាមពលរាប់សិបគ្រាប់ គឺមិនមែនជាបញ្ហានោះទេ។

ប៉ុន្តែ ទោះបីជាមានការអះអាងដ៏អស្ចារ្យរបស់ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ក៏ដោយ ក៏ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) គ្មានពេលនឹងរំភើបចិត្តឡើយ។ រាល់ពេលដែលគ្រឿងផ្សំដែលត្រូវការត្រូវបានពោលចេញពីមាត់របស់ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) មិនអាចទប់អារម្មណ៍តក់ស្លុតដែលធ្លាក់ចុះកាន់តែខ្លាំងឡើងៗបានឡើយ។

“ថ្ងៃស្អែក ត្រៀមឱ្យខ្ញុំនូវ ផ្កាឈូកស្លឹកខ្មៅ (Inky Leaf Lotus) អាយុ ៥០ ឆ្នាំចំនួន ៤ ទង, ផ្លែពិសពស់ទុំ (Ripened Snake Venom Fruits) ចំនួន ២ ផ្លែ, ស្មៅប្រមូលផ្ដុំវិញ្ញាណ (Spirit Gathering Grass) អាយុ ២០ ឆ្នាំមួយបាច់ និងស្នូលថាមពល (Magic Stone) ធាតុទឹកថ្នាក់ទី ២ មួយគ្រាប់” សំឡេងរាបស្មើរបស់ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) បានបន្លឺឡើង ហើយនៅពេលលោកឃើញទឹកមុខស្រឡាំងកាំងរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) លោកក៏ទប់ចិត្តមិនភ្ញាក់ផ្អើលមិនបាន។ “តើមានរឿងអ្វី?”

“ផ្កាឈូកស្លឹកខ្មៅ អាយុ ៥០ ឆ្នាំ? ផ្កាដែលមានអាយុប៉ុណ្ណឹង គេលក់ក្នុងតម្លៃ ៣០០០ កាក់មាស ហើយនោះគ្រាន់តែមួយទងប៉ុណ្ណោះ! ផ្លែពិសពស់ទុំ? នោះត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាគ្រឿងផ្សំចម្រាញ់ថ្នាំកម្រិតទាបកំពូល សូម្បីតែតាមហាងលក់ថ្នាំក៏គ្មានដែរ លុះត្រាតែមានសំណាងខ្លាំងទើបអាចរកបាន ហើយយ៉ាងហោចណាស់ក៏ត្រូវចំណាយ ៨០០០ កាក់មាសដែរដើម្បីទិញមួយផ្លែ។ ចុះ ស្មៅប្រមូលផ្ដុំវិញ្ញាណ អាយុ ២០ ឆ្នាំ? ឱព្រះជាម្ចាស់អើយ ខ្ញុំធ្លាប់តែឮថាវត្ថុនេះលេចមុខនៅក្នុងការដេញថ្លៃតែម្តងគត់ ហើយតម្លៃចាប់ផ្តើមគឺ ១០,៥០០ កាក់មាស! សូម្បីតែស្នូលថាមពលធាតុទឹកថ្នាក់ទី ២ ដែលជាគ្រឿងផ្សំថោកបំផុត ក៏ត្រូវចំណាយយ៉ាងហោចណាស់ ២០០០ កាក់មាសដែរ។” សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានជូតញើសថ្ងាស ហើយថ្ងូរដោយការឈឺចាប់ “គ្រឿងផ្សំទាំងនេះតែឯង នឹងត្រូវអស់ប្រហែល ៥០,០០០ កាក់មាស។ តើឱ្យខ្ញុំទៅរកលុយច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់បែបនេះពីណា?”

“អឺ...” លឺ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) រអ៊ូរទាំ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) គ្រាន់តែពេបមាត់ ហើយគ្រវីស្មាបែបចំអក “ការរកគ្រឿងផ្សំទាំងនោះគឺជាបញ្ហារបស់ឯង។ វាមិនពាក់ព័ន្ធនឹងខ្ញុំទេ ខ្ញុំទទួលខុសត្រូវតែលើការចម្រាញ់គ្រឿងផ្សំតែប៉ុណ្ណោះ។”

“ចង្រៃយ៍ពិតមែន។ តម្លៃគ្រប់យ៉ាងគឺខ្ពស់ហួសហេតុពេកហើយ។ ប្រសិនបើខ្ញុំពិតជាត្រូវញ៉ាំ ម្សៅប្រមូលផ្ដុំថាមពល (Qi Gathering Powder) ដូចស្ករគ្រាប់មែននោះ ខ្ញុំបារម្ភថា សូម្បីតែទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ត្រកូលសៀវ (Xiao Clan) ក៏មិនអាចទប់ទល់នឹងចំណាយនេះបានដែរ។” ដោយស្តីបន្ទោសខ្លួនឯង សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានស្ទាបកាតពណ៌បៃតងដែលគេលាក់ទុកក្រោមខ្នើយដោយការស្តាយក្រោយ។ គេនិយាយយ៉ាងអស់សង្ឃឹមថា “ខ្ញុំសល់លុយតែ ១០,០០០ កាក់មាសប៉ុណ្ណោះពីការលក់ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង (Foundation Elixir) វានឹងមិនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទិញគ្រឿងផ្សំដែលលោកគ្រូត្រូវការឡើយ។”

យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) បានសើច ខណៈអង្គុយលើកៅអីយ៉ាងរំភើយ ដោយបង្ហាញថាបញ្ហារកគ្រឿងផ្សំមិនមែនជារឿងដែលលោកត្រូវបារម្ភឡើយ។

ដោយញីលើក្បាលខ្លួនឯង សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បង្ហាញទឹកមុខឈឺចាប់ ខណៈបន្តគិត “ដំបូង ខ្ញុំនឹងប្រើលុយនេះដើម្បីទិញគ្រឿងផ្សំសម្រាប់ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង (Foundation Elixir) សិន។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំនឹងយកវាទៅលក់នៅសាលដេញថ្លៃ បើមិនអញ្ចឹងទេ ខ្ញុំគ្មានផ្លូវរកលុយបានគ្រប់គ្រាន់ឡើយ។”

យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ងក់ក្បាលដោយពេញចិត្ត។ សម្រាប់លោក ការចម្រាញ់របស់កម្រិតទាបដូចជាទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង មិនមែនជារឿងលំបាកឡើយ។ ដោយដកដង្ហើមធំខ្លីៗ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានទម្លាក់ខ្លួនដេកលើគ្រែ ហើយសើចយ៉ាងជូរចត់ “ភាពក្រីក្រ ពិតជាគួរឱ្យធុញថប់ណាស់...”

ព្រឹកបន្ទាប់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានលួចចេញពីត្រកូលទៅកាន់ហាងលក់ថ្នាំក្នុងទីក្រុងវូថាង (Wu Tan City) ហើយទិញគ្រឿងផ្សំទាំងអស់ដែលត្រូវការសម្រាប់ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង (Foundation Elixir)។ បន្ទាប់មក សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ក៏រកផ្ទះសំណាក់ មួយនៅកន្លែងដាច់ស្រយាល ហើយចូលទៅខាងក្នុង។

ដោយសារតែគេនឹងលក់ទឹកវិញ្ញាណនេះឱ្យអ្នកដទៃប្រើ គេអាចឱ្យ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) លាយគ្រឿងផ្សំចូលគ្នាដោយមិនចាំបាច់ខ្វល់ខ្វាយច្រើនឡើយ។ ដូច្នេះ ដូចកាលពីលើកមុនដែរ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានទិញគ្រឿងផ្សំដែលថោកបំផុត និងមានគុណភាពទាបបំផុត។

ដោយសារតែគេត្រូវការលុយជាបន្ទាន់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានទិញគ្រឿងផ្សំគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងចំនួន ៧ ដប ដែលបានធ្វើឱ្យលុយក្នុងកាតពណ៌បៃតងអស់រលីងពីខ្លួន។

ខណៈរង់ចាំ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ចម្រាញ់គ្រឿងផ្សំ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ចាប់ផ្តើមបង្វិលកាតពណ៌បៃតងក្នុងដៃ។ ដោយគ្រវីក្បាលដោយមិនដឹងខ្លួន សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ដឹងថាខ្លួនឯងបានត្រលប់ទៅរកស្ថានភាពក្រីក្រដដែលវិញហើយ។

លើកនេះ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ចំណាយពេលពេញមួយម៉ោងដើម្បីបង្កើតទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងទាំងអស់។ ដោយរៀបចំដបត្បូងពណ៌សទាំង ៧ យ៉ាងមានរបៀបនៅលើតុ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) មិនអាចទប់ស្នាមញញឹមយ៉ាងរីករាយបានឡើយ។ គេបានរុំដបនីមួយៗដោយក្រណាត់យ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន រួចចងវាជាប់នឹងខ្នង។

ដោយស្ទាបអង្អែលទឹកវិញ្ញាណនៅលើខ្នងថ្នមៗ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានគ្របអាវឃ្លុំខ្មៅដ៏ធំមួយដើម្បីលាក់បាំងទាំងខ្លួនគេ និងដបថ្នាំពីការមើលឃើញ មុននឹងសើចម្នាក់ឯងខណៈដើរចេញពី ផ្ទះសំណាក់។

នៅក្នុងការដេញថ្លៃលំដាប់អភិជន (Primer Auction House) ខាងក្នុងសាលត្រួតពិនិត្យវត្ថុមានតម្លៃ។

អ្នកដេញថ្លៃកំពូលរបស់អភិជន (Primer) គឺ យ៉ាហ្វី (Ya Fei) កំពុងសម្លឹងមើលដបត្បូងតូចៗចំនួន ៧ ដែលពោរពេញដោយទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងនៅពីមុខនាងដោយភាពតក់ស្លុត។ ភ្នែករបស់នាងបានបាត់បង់ពន្លឺធម្មតា ហើយនាងបានអោនទៅមុខក្នុងកម្រិតមួយដែលគួរឱ្យបារម្ភ។

“ក្អក...” ដោយអង្គុយមិនឆ្ងាយប៉ុន្មានពី យ៉ាហ្វី (Ya Fei) ជាមួយនឹងថង់ខ្មៅរបស់គេ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានក្អក បញ្ជូនអារម្មណ៍នាងឱ្យត្រលប់មកវិញ។

ដៃដ៏សខ្ចីរបស់នាងបានស្ទាបដបត្បូងទាំងនោះថ្នមៗ ខណៈដែលនាងហិតក្លិនវាដើម្បីព្យាយាមបញ្ជាក់ពីភាពត្រឹមត្រូវនៃទឹកវិញ្ញាណ។ បន្ទាប់ពីមួយសន្ទុះ នាងបានហុចដបទាំងនោះទៅឱ្យ គូនី (Gu Ni) ដែលជាអ្នកជំនាញខាងចម្រាញ់ថ្នាំនៃការដេញថ្លៃ។

ដោយទទួលយកទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងពីនាង គូនី (Gu Ni) ចាប់ផ្តើមពិនិត្យមើលដបយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ រួចនិយាយថា “ដបទាំងនេះពិតជាទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងពិតមែន...”

នៅពេលឮការបញ្ជាក់របស់ គូនី (Gu Ni) ចិញ្ចើមរបស់ យ៉ាហ្វី (Ya Fei) បានលោតឡើងដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល។ នាងបានសង្កេតមើលរូបរាងគ្របដណ្តប់ដោយអាវឃ្លុំខ្មៅនៅពីមុខនាង ហើយផ្ទៃមុខរបស់នាងក៏បង្ហាញស្នាមញញឹម។ ដោយបញ្ចេញនូវមន្តស្នេហ៍ឱ្យអស់ពីសមត្ថភាព នាងបាននិយាយថា “ខ្ញុំមិននឹកស្មានថា កន្លះឆ្នាំក្រោយមក លោកពូបាននាំអាជីវកម្មដ៏ធំបែបនេះមកឱ្យយើងឡើយ។”

“តើពេលណាទឹកវិញ្ញាណនេះនឹងត្រូវបានលក់?” រូបរាងក្នុងអាវឃ្លុំបានសួរដោយប្រើសំឡេងរបស់ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao)។

“តើលោកពូត្រូវការលុយភ្លាមៗមែនទេ? ប្រសិនបើលោកមិនសូវរវល់ទេ ខ្ញុំសូមណែនាំឱ្យរង់ចាំ ១ ឬ ២ ថ្ងៃទៀត។ ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង ៧ ដប កម្រនឹងមានលក់ក្នុងពេលតែមួយ។ ប្រសិនបើលោកអនុញ្ញាតឱ្យសាលដេញថ្លៃផ្សព្វផ្សាយរឿងនេះ នោះប្រាក់ចំណេញរបស់លោកនឹងកាន់តែខ្ពស់ជាមិនខាន...” យ៉ាហ្វី (Ya Fei) ញញឹមយ៉ាងផ្អែមល្ហែមខណៈដែលនាងផ្ដល់យោបល់។

ឮបែបនេះ រូបរាងក្នុងអាវឃ្លុំបាននៅស្ងៀមមួយភ្លែត ហើយត្រឹមតែមួយសន្ទុះ សំឡេងថ្ងូរយល់ព្រមតិចៗត្រូវបានបន្លឺឡើង។

ឮចម្លើយរបស់គេ ស្នាមញញឹមលើផ្ទៃមុខរបស់ យ៉ាហ្វី (Ya Fei) បានរលាយបាត់មួយភ្លែត។ ដៃដ៏សខ្ចីរបស់នាងបានលើកពែងតែមកប៉ះបបូរមាត់។ ឥឡូវនេះ នាងអាចប្រាកដបានថា រូបរាងក្នុងអាវឃ្លុំខ្មៅនេះគឺជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist) ថ្នាក់ទី ២ ឬអាចជាថ្នាក់ទី ៣ ផងក៏មិនដឹង!

បន្ទាប់ពីក្រេបតែមួយក្អឹក រូបរាងក្នុងអាវឃ្លុំបាននិយាយម្តងទៀតដោយសំឡេងមនុស្សចាស់ថា “ប្រហែលជាសាលដេញថ្លៃរបស់អ្នក អាចជួយរកគ្រឿងផ្សំចម្រាញ់ថ្នាំខ្លះសម្រាប់ខ្ញុំដែរឬទេ?”

ភ្នែកដ៏ភ្លឺថ្លារបស់ យ៉ាហ្វី (Ya Fei) បានចែងចាំងខណៈនាងអង្គុយលើកៅអី។ ដោយញញឹមយ៉ាងស្រស់ នាងបាននិយាយថា “តើលោកពូចង់បានគ្រឿងផ្សំអ្វីខ្លះ?”

“ផ្កាឈូកស្លឹកខ្មៅ អាយុ ៥០ ឆ្នាំចំនួន ៤ ទង, ផ្លែពិសពស់ទុំ ២ ផ្លែ, ស្មៅប្រមូលផ្ដុំវិញ្ញាណ អាយុ ២០ ឆ្នាំមួយបាច់ និងស្នូលថាមពល (Magic Core) ធាតុទឹកថ្នាក់ទី ២ មួយគ្រាប់...”

នៅក្បែរ យ៉ាហ្វី (Ya Fei) ផ្ទៃមុខរបស់ គូនី (Gu Ni) បានប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលឮឈ្មោះគ្រឿងផ្សំទាំងនោះ។ ភ្នែករបស់គាត់បង្ហាញនូវភាពងឿងឆ្ងល់ខណៈសម្លឹងមើលរូបរាងក្នុងអាវឃ្លុំខ្មៅ។

“ហិហិ យ៉ាហ្វី ពិតជានឹងជួយលោកពូស្វែងរកគ្រឿងផ្សំទាំងនោះជាមិនខាន។ ភ្លាមៗដែលខ្ញុំបានឮដំណឹងពីវត្ថុណាមួយ ខ្ញុំនឹងជម្រាបលោកពូភ្លាម។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំចង់ដឹងថាលោកពូរស់នៅឯណា? តើយើងនឹងទាក់ទងគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?” ខណៈដែល យ៉ាហ្វី (Ya Fei) សួរ នាងបានក្រឡេកមើល គូនី (Gu Ni) ហើយឃើញភាពតក់ស្លុតនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គាត់។ ឃើញបែបនេះ បេះដូងនាងបានលោតញាប់ញ័រ ប៉ុន្តែនាងមិនបានបង្ហាញភាពភ្ញាក់ផ្អើលលើផ្ទៃមុខឡើយ។

“មិនចាំបាច់ព្យាយាមទាក់ទងខ្ញុំទេ។ ប្រសិនបើគ្រឿងផ្សំណាមួយលេចឡើង សូមដកចំណាយចេញពីតម្លៃលក់ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងទៅ។ ខ្ញុំនឹងមកម្តងទៀត។” នៅក្រោមអាវឃ្លុំខ្មៅ សំឡេងមនុស្សចាស់ដ៏មានអំណាចបានបន្លឺឡើង។ “ខ្ញុំក៏មានកិច្ចការផ្សេងទៀតដែលត្រូវដោះស្រាយ មិនអាចបង្អង់យូរបានទេ។ ខ្ញុំនឹងត្រលប់មកវិញក្នុងរយៈពេលពីរថ្ងៃ។” និយាយរួច បុរសក្នុងអាវឃ្លុំបានក្រោកឈរ ហើយដើរចេញពីសាលដេញថ្លៃ។

តាមដានមើលគេដែលកំពុងបាត់ខ្លួននៅតាមផ្លូវបត់ យ៉ាហ្វី (Ya Fei) បានរួមភ្នែកតូច “តើមានអ្វីខុសប្លែកជាមួយគ្រឿងផ្សំដែលគាត់បានសួររកមែនទេ លោកពូ គូនី (Gu Ni)?”

គូនី (Gu Ni) គ្រវីក្បាល ហើយដកដង្ហើមធំមុននឹងសើចយ៉ាងជូរចត់ “ប្រសិនបើខ្ញុំចាំមិនខុសទេ ទាំងនេះគឺជាគ្រឿងផ្សំដើម្បីចម្រាញ់ និងបង្កើត ម្សៅប្រមូលផ្ដុំថាមពល (Qi Gathering Powder)។”

ផ្ទៃមុខរបស់ យ៉ាហ្វី (Ya Fei) ប្រែប្រួលភ្លាមៗបន្ទាប់ពីឮបែបនោះ “តើគេមិនត្រូវក្លាយជា អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist) ថ្នាក់ទី ៤ ទេឬ ទើបអាចសាកល្បងបង្កើត ម្សៅប្រមូលផ្ដុំថាមពល បាន?”

ដោយងក់ក្បាល គូនី (Gu Ni) បន្តថា “វាហាក់ដូចជាអញ្ចឹងមែន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងអាណាចក្រជាម៉ា (Jia Ma Empire) មិនមានអ្នកចម្រាញ់ថ្នាក់ទី ៤ លើសពី ២០ នាក់ឡើយ។ ហេតុអ្វីបានជាយើងមិនដែលឮអំពីបុរសអាថ៌កំបាំងក្នុងអាវឃ្លុំម្នាក់នេះពីមុនមក?”

យ៉ាហ្វី (Ya Fei) គ្រវីក្បាលថ្នមៗ ភ្នែករបស់នាងពោរពេញដោយភាពចង់ដឹងចង់ឃើញ ខណៈដែលនាងនិយាយថា “អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist) ថ្នាក់ទី ៤... ប្រសិនបើខ្ញុំមានឱកាស ខ្ញុំពិតជានឹងធ្វើឱ្យគាត់ជំពាក់គុណខ្ញុំឱ្យខានតែបាន!”