កម្លាំងធាតុកម្រិត ៩ (9 Duan Qi)

នៅក្នុងព្រៃតូចដ៏ខៀវស្រងាត់ ខ្សែនៃ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ពណ៌សបានហូរតាមអាកាស ហើយត្រូវបានស្រូបចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ជាបន្តបន្ទាប់ ខណៈដែលរូបគេកំពុងលង់លក់ក្នុងដំណេក។

សម្លឹងមើលទៅ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ដែលហាក់បីដូចជាបានក្លាយទៅជាចំណុចស្រូបទាញថាមពល ស៊ុនអឺ (Xun Er) មានអារម្មណ៍រំភើប និងភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។ នាងបានដើរចេញឱ្យឆ្ងាយពីគេបន្តិចដោយស្ងៀមស្ងាត់ រួចឈរយាមយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ននៅក្បែរនោះ។ ប្រសិនបើ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ត្រូវបានរំខានឱ្យភ្ញាក់ពីដំណាក់កាលនៃការហ្វឹកហាត់នេះ រូបគេនឹងបាត់បង់ឱកាសក្នុងការឈានទៅរកកម្រិតបន្ទាប់។

ជោគជ័យនៃការវិវត្តកម្រិតរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) អាចនិយាយបានថាជារឿងជោគជ័យទៅហើយ។

ខណៈដែល កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ត្រូវបានស្រូបចូល ស្នាមនៃភាពនឿយហត់នៅលើផ្ទៃមុខរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ក៏បានរលាយបាត់បន្តិចម្តងៗ។ ប្រៀបដូចជាបំណែកត្បូងភ្នែកឆ្មាដ៏កក់ក្តៅ ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់គេបានបញ្ចេញពន្លឺស្រទន់។

ក្នុងរយៈពេលមួយម៉ោងបន្ទាប់ ហេតុការណ៍ទាំងនេះបានបន្តកើតឡើងនៅក្នុងព្រៃដ៏ក្រាស់ រហូតដល់ទីបញ្ចប់។

នៅទីបំផុត នៅពេលដែល កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ឆ្នូតចុងក្រោយបានចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ព្រៃតូចនេះក៏បានត្រលប់មករកភាពស្ងប់ស្ងាត់ដើមវិញ ចំណែកកាំរស្មីព្រះអាទិត្យដ៏ក្តៅក្រហាយនៅតែបន្តជះមកលើព្រៃដដែល។

ទោះបីជាភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បិទជិតក៏ដោយ ប៉ុន្តែទ្រូងរបស់គេបានឡើងចុះយ៉ាងមានលំនឹង និងស្មើគ្នា។ ឃើញបែបនេះ ស៊ុនអឺ (Xun Er) បានដកដង្ហើមធំដោយក្ដីធូរស្រាល រួចសើចយ៉ាងស្រទន់៖ “ចុងក្រោយ បងឈានដល់ កម្លាំងធាតុ (Duan Qi) កម្រិត ៩ ហើយ។ ប្រហែលជាក្នុងរយៈពេលកន្លះឆ្នាំទៀត បង សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) នឹងអាចបង្រួមកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Cyclone) ហើយក្លាយជា លំដាប់អ្នកហាត់ហាត់ (Dou Zhe) ពិតប្រាកដម្នាក់។”

ស្នាមញញឹមដ៏រីករាយលេចលើបបូរមាត់ ស៊ុនអឺ (Xun Er) បានលោតឡើងលើថ្មក្បែរនោះ ហើយអង្គុយពែនភ្នែន។ នាងបានយកកែងដៃច្រត់លើជង្គង់ បាតដៃទាំងពីរទ្រចង្កា ខណៈដែលម្រាមដៃដាក់លើថ្ពាល់ រង់ចាំ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ភ្ញាក់ឡើង។

មេឃបានចាប់ផ្តើមប្រែជាព្រលប់ នៅពេលដែល សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ភ្ញាក់ពីដំណេកដ៏ជ្រៅរបស់គេ។ គេបានព្រិចភ្នែកដោយភាពងឿងឆ្ងល់ សម្លឹងមើលទៅជុំវិញខ្លួនមុននឹងដឹងខ្លួនឡើងវិញ។ ងើបក្បាលឡើង ភ្នែករបស់គេបានប្រសព្វជាមួយរូបរាងកាយមួយដែលត្រូវបានរុំព័ទ្ធដោយពន្លឺពណ៌មាសនៃព្រះអាទិត្យរៀបលិច។ ភ្នែកដ៏ស្រស់ថ្លា ប្រៀបដូចជាទឹកថ្លាឆ្វេងបានជួបភ្នែករបស់គេ។ គេក៏ញញឹម។

“តើបង សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ភ្ញាក់ហើយឬ?” ស៊ុនអឺ (Xun Er) បានសើចយ៉ាងគួរឱ្យស្រឡាញ់ ខណៈដែលនាងសួរទៅកាន់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ដែលទើបតែភ្ញាក់។

ញញឹមទាំងងក់ក្បាល សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានក្រោកឈរឡើង។ គេបានគ្រវីកដៃដែលកំពុងតែស្ពឹក ហើយលាតសន្ធឹងខ្លួនយ៉ាងខ្ជិលច្រអូស។ សំឡេង “គ្រឹប គ្រាប់” នៃឆ្អឹងដែលប៉ះគ្នាបានបន្លឺឡើងពីក្នុងរាងកាយដែលទើបតែដំឡើងកម្រិត កម្លាំងធាតុ (Duan Qi)។

ដោយនៅតែងឿងឆ្ងល់ចំពោះអារម្មណ៍នៃការទម្លុះកម្រិត សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានក្តាប់ដៃ រួចលាតចេញវិញ គេបានងើបក្បាលឡើងបន្តិច ផ្ទៃមុខពោរពេញដោយភាពមន្ទិលសង្ស័យ៖ “ស្អីគេ...... បងហាក់ដូចជាឈានដល់ កម្លាំងធាតុ (Duan Qi) កម្រិត ៩ ហើយមែនទេ?”

សម្លឹងមើលទឹកមុខងឿងឆ្ងល់របស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ដោយក្ដីចាប់អារម្មណ៍ ស៊ុនអឺ (Xun Er) ក៏ចាប់ផ្ដើមសើច។

បន្ទាប់ពីឃើញការងក់ក្បាលរបស់ ស៊ុនអឺ (Xun Er) ជ្រុងមាត់របស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានងើបឡើងជាស្នាមញញឹម។ ចិត្តរបស់គេមានភាពរំភើបយ៉ាងខ្លាំង ទោះបីជាគេមិនដឹងថាគួរយំឬសើចក៏ដោយ។ លើកមុនដែលគេទម្លុះកម្រិត គឺនៅពេលដែលគេកំពុងដេក។ លើកនេះ គេក៏ទម្លុះកម្រិតនៅពេលកំពុងដេកទៀត។ វិធីទម្លុះកម្រិតបែបនេះ គឺពិតជាគួរឱ្យអស់សំណើចបន្តិចហើយ។

គេបានដាល់ទៅលើអាកាសពីរបីដងយ៉ាងរហ័ស និងមានអារម្មណ៍ថា កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ខ្លាំងជាងកាលពីប៉ុន្មានម៉ោងមុនឆ្ងាយណាស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) មិនអាចទប់សំណើចបានឡើយ។

បន្ទាប់ពីភាពរំភើបបានធូរស្រាលបន្តិច សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ចាប់អារម្មណ៍ឃើញពណ៌មេឃដែលប្រែជាអាប់អួ។ គេបានញញឹមបែបសុំទោសទៅកាន់ ស៊ុនអឺ (Xun Er) ដោយដឹងថានាងបានរង់ចាំគេពេញមួយរសៀល។

ខណៈពេលដែលកំពុងស្លៀកពាក់ គេចាប់ផ្តើមនិយាយលេងសើចជាមួយ ស៊ុនអឺ (Xun Er) ថា “មិនទាន់ទៅទេអី? ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃល្អ ចាំបងប៉ាវឯងញ៉ាំអីឆ្ងាញ់ៗនៅទីក្រុងវូថាង (Wu Tang City)។”

“ស៊ីស៊ី (Xixi) អញ្ចឹងខ្ញុំចង់ញ៉ាំអាហារដែលថ្លៃបំផុត...” នាងបានតបវិញដោយសំណើចស្រាលៗ។ នាងបានលោតចុះពីលើថ្ម រួចដើរមកក្បែរ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បញ្ចេញនូវសំឡេងសើចដូចជួងបន្លឺឡើងពេញព្រៃខៀវស្រងាត់។

......

ដើម្បីថ្លែងអំណរគុណដល់ ស៊ុនអឺ (Xun Er) ដែលបានរង់ចាំពេញមួយរសៀល សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បាននាំនាងដើរលេងជុំវិញទីក្រុងវូថាង (Wu Tang City) មុននឹងបែកគ្នាត្រលប់ទៅក្នុងត្រកូលវិញ។

ដោយអូសជើងដែលនៅតែមានអារម្មណ៍រំភើបត្រលប់ទៅបន្ទប់វិញ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានទម្លាក់ខ្លួនទៅលើគ្រែយ៉ាងធ្ងន់ ហើយឱបភួយរបស់គេ។ គេបានរអ៊ូរទាំម្នាក់ឯងថា “ចុងក្រោយ ខ្ញុំនឹងក្លាយជា លំដាប់អ្នកហឹ្វកហាត់ (Dou Zhe) ម្តងទៀតហើយ...”

“ហេ ការទម្លុះកម្រិតដែលឯងទើបតែធ្វើបាននេះ... គឺដោយសារតែក្មេងស្រីម្នាក់នោះទេមែនទេ?” នៅចំកណ្តាលបន្ទប់ សំឡេងសើចរបស់បុរសចំណាស់ម្នាក់ស្រាប់តែបន្លឺឡើង។

បើកភ្នែកម្ខាង សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានសម្លឹងមើលទៅ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) យ៉ាងខ្ជិលច្រអូស រួចជ្រួញចិញ្ចើម៖ “តើវាពាក់ព័ន្ធអ្វីជាមួយ ស៊ុនអឺ (Xun Er)?”

“អឺ នាងពិតជាមានចំណែកមែន បើមិនអញ្ចឹងទេ ឯងប្រហែលជាត្រូវចំណាយពេលមួយសប្តាហ៍ទៀត ទើបអាចទម្លុះកម្រិតដោយខ្លួនឯងបាន។” រូបរាងដ៏ថ្លាឆ្វេងរបស់ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) បានអង្គុយលើកៅអី សំឡេងរាបស្មើរបស់លោកបន្លឺឡើងពេញបន្ទប់។

សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) គ្រវីស្មាដោយមិនចង់ប្រកែក រួចទម្លាក់ក្បាលទៅលើភួយវិញ។ “ឥឡូវនេះខ្ញុំនៅកម្រិត ៩ ហើយ ប្រសិនបើចង់ទម្លុះទៅជា លំដាប់អ្នកហាត់ហាត់ (Dou Zhe) ខ្ញុំបារម្ភថាវាអាចនឹងត្រូវចំណាយពេលកន្លះឆ្នាំទៀត...” បន្ទាប់ពីនិយាយបែបនេះ គេក៏ឈប់បន្តិច រួចគ្រវែងភួយចេញ។ ផ្ទៃមុខដែលធ្លាប់តែផ្តោតអារម្មណ៍បានប្រែជាអាប់អួ សំឡេងរបស់គេប្រែជាត្រជាក់៖ “មួយឆ្នាំបានកន្លងផុតទៅហើយ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅតែមិនទាន់ក្លាយជា លំដាប់អ្នកហាត់ហាត់ (Dou Zhe) ផ្កាយមួយនៅឡើយទេ។ ប្រសិនបើរឿងរ៉ាវនៅតែបន្តបែបនេះ... ខ្ញុំបារម្ភថាខ្ញុំនឹងមិនអាចដេញទាន់ ណាលាន យ៉ានរ៉ាន់ (Nalan Yanran) ក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំឡើយ។”

នៅពេលឮបែបនេះ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) បានងើបភ្នែកសម្លឹងមើលគេ ប៉ុន្តែនៅតែរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់។

“ណាលាន យ៉ានរ៉ាន់ (Nalan Yanran) កំពុងត្រូវបានហ្វឹកហាត់ឱ្យក្លាយជាមេបក្សបន្ទាប់របស់ បក្សពពកអ័ព្ទ (Faction of Misty Cloud)។ ទេពកោសល្យ (Talent) របស់នាងមិនអាចនិយាយបានថាទាបឡើយ ហើយ បក្សពពកអ័ព្ទ (Faction of Misty Cloud) ក៏ខ្លាំងខ្លាណាស់ដែរ។ ពួកគេថែមទាំងមាន អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist) ដ៏ខ្លាំងពូកែគឺ ស្តេចថ្នាំ គូហេ (Pill King Gu He) នៅក្នុងចំណោមពួកគេទៀត... ប្រសិនបើគាត់ជួយ ណាលាន យ៉ានរ៉ាន់ (Nalan Yanran) ល្បឿនរបស់នាងនឹងគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំងណាស់។ វានឹងមិនយឺតជាងល្បឿនហ្វឹកហាត់របស់ខ្ញុំឡើយ។” សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) គិតម្នាក់ឯង។

យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) បានងាកក្បាលមើល សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ហើយឃើញភ្នែកដ៏ភ្លឺថ្លាដូចគ្រីស្តាល់របស់គេកំពុងសម្លឹងមកខ្លួនយ៉ាងខ្លាំង។ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ចាប់ផ្ដើមសើចភ្លាមៗ ប៉ុន្តែនៅតែមិនទាន់ផ្តល់មតិអ្វីឡើយ។

សម្លឹងមើលមុខ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានត្រឹមតែពេបមាត់។ ពាក្យសម្តីរបស់គេហាក់គ្មានន័យសោះ...

“ហេ៎...” បន្ទាប់ពីស្ងាត់មួយសន្ទុះ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ក៏ដកដង្ហើមធំ។ លោកបានក្រោកឈរដើរទៅរក សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ជ្រុងមាត់ចាប់ផ្តើមងើបឡើងជាស្នាមញញឹម៖ “អាល្អិត គូហេ (Gu He) នោះ គ្មានអ្វីលើសពី អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist) ថ្នាក់ទី ៦ នោះទេ។ តើគេមានតម្លៃសមនឹងហៅថា ស្តេចថ្នាំ (Pill King) ដែរឬទេ? ក្រៅពីចម្រាញ់ថ្នាំ តើគេអាចធ្វើអ្វីបានទៀត?”

ឮ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) និយាយបែបនេះ ផ្ទៃមុខរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ស្រាប់តែប្រែជាញញឹមភ្លាមៗ។ នៅខណៈនេះ គេដឹងថាគ្រូដ៏អាថ៌កំបាំងម្នាក់នេះ ជិតនឹងបញ្ចេញសមត្ថភាពពិតប្រាកដហើយ...

“ថ្ងៃស្អែក ឯងទៅទិញគ្រឿងផ្សំខ្លះមក។ ម្សៅប្រមូលផ្ដុំថាមពល (Qi Gathering Powder) ឯងនឹងបានញ៉ាំវាដូចជាគ្រាប់ស្ករគ្រាប់អញ្ចឹង... ខ្ញុំមិនជឿថាក្មែងស្រី ណាលាន (Nalan) នោះ នឹងទទួលបានការឧបត្ថម្ភបែបនេះឡើយ!” ដោយដាក់ដៃទាំងពីរនៅពីក្រោយខ្នង យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) បានសើចចំអកដោយមោទនភាព។