ឧប្បត្តិហេតុ (Accident)

សម្លឹងមើលទៅសមត្ថភាពរបស់សាលដេញថ្លៃលំដាប់អភិជន (Primer Auction House) ក្នុងការចែកចាយព័ត៌មាន ម្នាក់ៗមិនអាចទប់ចិត្តមិនសរសើរបានឡើយថាវាពិតជាមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ខ្លាំងណាស់។ ទើបតែបានមួយថ្ងៃប៉ុណ្ណោះចាប់តាំងពី សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានប្រគល់ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង (Foundation Elixirs) របស់គេទៅឱ្យសាលដេញថ្លៃ ប៉ុន្តែស្ទើរតែគ្រប់ត្រកូលដែលមានឥទ្ធិពលក្នុងទីក្រុងវូថាង (Wu Tan City) សុទ្ធតែបានឮដំណឹងនេះ ដែលបង្កឱ្យមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។

រឿងមួយដែលខុសប្លែកគ្នារវាងការដេញថ្លៃលើកនេះ និងលើកមុន គឺតួឯកនៃកម្មវិធី។ ការដេញថ្លៃលើកមុនបានបង្ហាញនូវបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ (Dou Technique) ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan) កម្រិតខ្ពស់ ដែលជាវត្ថុមានតម្លៃកប់ពពកនៅគ្រប់ពេលវេលា ហេតុដូច្នេះមានតែមហាអំណាចធំៗប៉ុណ្ណោះដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការដេញថ្លៃ ចំណែកអ្នកដែលមានឋានៈទាបជាងបានត្រឹមតែឈរមើលដោយក្តីប្រាថ្នាតែប៉ុណ្ណោះ។

ប៉ុន្តែសម្រាប់មនុស្សជាច្រើន ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង (Foundation Elixir) គឺជាគោលដៅដែលជាក់ស្តែងជាង។ ដើម្បីជួយឱ្យកូនៗរបស់ពួកគេក្លាយជា លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ឱ្យបានឆាប់តាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ព្រឹទ្ធាចារ្យជាច្រើននៃត្រកូលផ្សេងៗសុទ្ធតែរីករាយនឹងចំណាយប្រាក់យ៉ាងច្រើនលើវត្ថុដែលមានប្រយោជន៍ដូចជាទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងនេះ។

ព័ត៌មានអំពីទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងបានរីករាលដាលខ្លាំងរហូតធ្វើឱ្យទីក្រុងវូតាន់ (Wu Tan City) ពោរពេញដោយភាពរំភើប សូម្បីតែ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ដែលសម្ងំខ្លួនយ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងត្រកូល ក៏បានឮដំណឹងនេះដែរ។ ឃើញភាពចលាចលដែលបង្កឡើងដោយទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងចំនួន ៧ ដបបែបនេះ ទោះបីជាមានភាពភ្ញាក់ផ្អើលក៏ដោយ ក៏ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) មានអារម្មណ៍ដឹងគុណដែលបានបញ្ជាក់ពីមន្តស្នេហ៍ដ៏វិសេសវិសាលដែលគ្រាប់ថ្នាំមាននៅលើទ្វីបមួយនេះ។

នៅថ្ងៃទីពីរ ត្រកូលសៀវ (Xiao Clan) ក៏បានទទួលការអញ្ជើញពីសាលដេញថ្លៃលំដាប់អភិជន (Primer Auction House) ផងដែរ។ ភាគច្រើនទំនងជាដោយសារតែ សៀវចាន់ (Xiao Zhan) ធ្លាប់បានទិញទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងកាលពីលើកមុន។ ព្រឹទ្ធាចារ្យ (Elders) ជាច្រើនរូបក្នុងត្រកូលមានចំណាប់អារម្មណ៍ចំពោះការលេចវត្តមាននៃទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង ជាពិសេសអ្នកដែលមានកូនៗដែលមិនទាន់ឈានដល់កម្រិត លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe)។

សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ដើមឡើយបានគ្រោងនឹងលួចចេញក្រៅនៅពេលរសៀល ប៉ុន្តែមុនពេលផែនការរបស់គេបានសម្រេច គេត្រូវបានរារាំងដោយអ្នកនាំសាររបស់ សៀវចាន់ (Xiao Zhan)។ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) គ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីដើរតាមពីក្រោយអ្នកនាំសារទៅកាន់ច្រកចូលនៃត្រកូលឡើយ។

នៅមាត់ច្រកចូល សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) មិនត្រឹមតែឃើញ សៀវចាន់ (Xiao Zhan) ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏មានព្រឹទ្ធាចារ្យ (Elders) ជាច្រើនរូបទៀតដែលបានជួបជុំគ្នានៅទីនោះ ប្រកបដោយភាពអ៊ូអរ និងរំភើប។

ងើបក្បាលឡើងឃើញ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) កំពុងដើរមកយ៉ាងរំភើយ សៀវចាន់ (Xiao Zhan) ដែលកំពុងញញឹមបានបក់ដៃហៅ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ឱ្យមកខាងមុខ។

សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានដកដង្ហើមធំ នៅពេលឃើញឪពុករបស់គេបក់ដៃហៅ។ ខណៈពេលដែលគេដើរទៅខាងមុខ ក្រសែភ្នែករបស់គេបានធ្លាក់ទៅលើរូបរាងពីរនាក់នៅក្បែរ សៀវចាន់ (Xiao Zhan) ហើយចិញ្ចើមរបស់គេក៏ជ្រួញចូលគ្នាភ្លាមៗ។

“យឺតយ៉ាវដូចជាស្រី...” សៀវយូ (Xiao Yu) បានចំអកឱ្យ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ដែលកំពុងធ្វើមុខជូរ។ នាងត្រូវបានគេឱ្យមកឈរចាំ ‘ព្រះនាងម្ចាស់’ រូបនេះពេញមួយថ្ងៃ ហេតុនេះនាងមានអារម្មណ៍ខឹងបន្តិចបន្តួច។

“តើបងស្រីពិតជាប្រញាប់ប្រញាល់ទៅពិធីបុណ្យសពរបស់អ្នកមែនទេ?” សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានតបវិញយ៉ាងព្រងើយកន្តើយ ធ្វើឱ្យ សៀវយូ (Xiao Yu) ខាំធ្មេញដោយភាពខឹងសម្បារ ស្ទើរតែបែកធ្មេញទៅហើយ។

“ភីសសសស!” នៅក្នុងចំណោមហ្វូងមនុស្ស សំឡេងសើចចំអករបស់យុវតីម្នាក់បានបន្លឺឡើងដូចជាសំឡេងជួងប្រាក់។

ងាកក្បាលទៅមើល សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ឃើញ ស៊ុនអឺ (Xun Er) កំពុងឈរនៅកណ្តាលហ្វូងមនុស្ស។ គេបានគ្រវីស្មាដាក់នាង រួចញញឹមតបវិញ៖ “តើឯងក៏ទៅសាលដេញថ្លៃដែរមែនទេ?”

“នៅក្នុងត្រកូលពិតជាគួរឱ្យធុញណាស់។ ខ្ញុំគួរតែចេញទៅមើលខាងក្រៅខ្លះនៅពេលណាដែលអាច...” ស៊ុនអឺ (Xun Er) បានសម្រុកតាមហ្វូងមនុស្សមកឈរនៅក្បែរ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) អមដោយសំណើចដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងនៅពេលនាងដើរមក។

“តើមានអ្វីសម្រាប់អូនទៅ? ក្រៅពី... យ៉ាងច្រើនត្រឹមតែទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងពីរបីដប? គ្មានអ្វីដែលមានប្រយោជន៍សម្រាប់អូននៅទីនោះទេមែនទេ?” សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានសួរដោយស្នាមញញឹមនៅលើផ្ទៃមុខ។

“ហឹស! ឯងនៅតែហ៊ានតមាត់ទៀតមែនទេ? ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារតែទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងទាំងនោះទេ ឯងគ្មានផ្លូវមកជិតកម្រិតរបស់ខ្ញុំឡើយ?” សៀវនីង (Xiao Ning) តបវិញយ៉ាងជូរចត់ ជើងរបស់គេនៅតែមិនទាន់រឹងមាំល្អនៅឡើយ ដោយសារគេទើបតែបានជាសះស្បើយទាំងស្រុង។ គេទើបតែជាសះស្បើយពីការប្រយុទ្ធជាមួយ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) កាលពី ២ ខែមុន ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ នៅពេលគេឃើញមនុស្សពីរនាក់ដែលគេធ្លាប់ចំអក កំពុងឈរនៅកៀកគ្នាខ្លាំងបែបនេះ ថ្ពាល់របស់គេប្រែជាក្រហមដោយភាពច្រណែន។ វាហាក់ដូចជាគេបានភ្លេចមេរៀនដែល សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានបង្រៀនគេ បន្ទាប់ពីការឈឺចាប់ទាំងនោះ។

“ឯងនៅតែចង់ឈឺខ្លួនទៀតមែនទេ?” ងើបក្បាលមើលគេ ទឹកមុខរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ប្រែជាគ្រោះថ្នាក់ដែលពិបាកនឹងស្មាន គ្មាននរណាដឹងថាគេកំពុងញញឹមឬអត់នោះទេ។

“ឯង...” កំហឹងរបស់ សៀវនីង (Xiao Ning) កាន់តែខ្លាំងឡើង រួមជាមួយនឹងការក្តាប់កណ្តាប់ដៃយ៉ាងណែន ប៉ុន្តែយឺតៗ កណ្តាប់ដៃរបស់គេក៏បានរលាយ ហើយត្រលប់ទៅរកសភាពដើមវិញ។ ដោយការចំអក គេបន្តថា៖ “កុំទាន់អាលមានមោទនភាពចំពោះខ្លួនឯងពេក ទោះបីជាឯងអាចធ្វើឱ្យខ្ញុំរបួសកាលពីលើកមុនក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំនៅតែត្រូវអរគុណឯងសម្រាប់ការផ្ដល់បទពិសោធន៍នេះ។ ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារតែរយៈពេលនៃការព្យាបាលនេះទេ ខ្ញុំប្រហែលជាមិនអាចឈានទៅជិត កម្លាំងធាតុ (9 Duan Dou Qi) កម្រិត ៩ បានឡើយ។ យ៉ាងយូរត្រឹម ៧ ថ្ងៃទៀត ខ្ញុំនឹងអាចទម្លុះដល់កម្រិត ៩! បន្ទាប់ពីនោះ យើងនឹងចាំមើលថាអ្នកណាដែលចង់វាយគ្នាម្តងទៀត ហើយអ្នកណាជាអ្នកឈ្នះ!”

ឮ សៀវនីង (Xiao Ning) និយាយបែបនេះ សមាជិកត្រកូលដែលមានវ័យចំណាស់នៅជុំវិញមិនអាចទប់ចិត្តមិនភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះការអះអាងរបស់គេឡើយ។ សូម្បីតែព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយដែលនៅក្បែរនោះ ក៏មិនអាចលាក់បាំងនូវមោទនភាពនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គាត់បានដែរ។ ពិតមែនហើយ ចៅប្រុសម្នាក់នេះមិនដែលធ្វើឱ្យគាត់ខកបំណងឡើយ។

ចិញ្ចើមរបស់ សៀវចាន់ (Xiao Zhan) ជ្រួញចូលគ្នាដោយការធុញទ្រាន់ ខណៈដែលលោកសម្លឹងមើលទៅព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយ។ នៅពេលដែលលោកបម្រុងនឹងបក់ដៃផ្តល់សញ្ញាឱ្យគ្រប់គ្នាត្រៀមខ្លួនចេញដំណើរ លោកក៏ឈប់ភ្លាមៗនៅពេលឃើញស្នាមញញឹមរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ចំពោះ សៀវនីង (Xiao Ning) ហើយលោកក៏មានអារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើលមួយភ្លែត រហូតដល់ពាក្យសម្តីដែលបម្រុងនឹងនិយាយ បានគាំងនៅក្នុងមាត់។

ប្រឈមមុខនឹង សៀវនីង (Xiao Ning) ដែលផ្ទៃមុខនៅតែមានស្នាមចំអកដ៏ក្រអឺតក្រទម សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានស្ងាបមួយ បន្ទាប់ពីភាពស្ងប់ស្ងាត់មួយសន្ទុះ។ បន្ទាប់មកគេបានគ្រវីក្បាល ហើយនិយាយដោយសំឡេងរាបស្មើថា៖ “អឺ... រឿងនេះពិតជាគួរឱ្យអៀនខ្មាសបន្តិចហើយ។ កាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុន ខ្ញុំបាន... ឧប្បត្តិហេតុ... ឈានដល់ កម្លាំងធាតុ (9 Duan Qi) កម្រិត ៩ ទៅហើយ។ ខ្ញុំបារម្ភថា វាហាក់ដូចជាឯងនៅតែដើរយឺតជាងខ្ញុំមួយជំហានដដែល។”

“អឺ...”

ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីឮ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) និយាយបែបនេះ សមាជិកត្រកូលទាំងអស់នៅជុំវិញនោះបានធ្លាក់ក្នុងភាពស្ងៀមស្ងាត់។ ទឹកមុខនៃភាពតក់ស្លុត និងភ្ញាក់ផ្អើលបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខគ្រប់គ្នា ខណៈដែលពួកគេសម្លឹងមើលទៅមុខដ៏ព្រងើយកន្តើយរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan)។ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) និយាយថាគេបានទម្លុះកម្រិត... ដោយសារឧប្បត្តិហេតុ?

ដោយមិនដឹងថាគួរយំឬសើច គ្រប់គ្នាមានគំនិតស្រដៀងគ្នា។ អាល្អិតម្នាក់នេះបានវាយចំចំណុចឈឺចាប់បំផុតរបស់ សៀវនីង (Xiao Ning) ចំជាគួរឱ្យអាណិត សៀវនីង (Xiao Ning) ខ្លាំងណាស់...

ស្នាមញញឹមដ៏ក្រអឺតក្រទមរបស់ សៀវនីង (Xiao Ning) បានកកស្ងៀមភ្លាមៗ នៅពេលដែលគេឮ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) និយាយ។ មាត់របស់គេចាប់ផ្តើមញ័រយឺតៗ ហើយបំពង់ករបស់គេកំពុងតែរង្គើ។ ដោយសម្លឹងមើល សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) មិនដាក់ភ្នែកអស់មួយសន្ទុះ ទីបំផុត សៀវនីង (Xiao Ning) ក៏ដកថយទៅវិញដោយទឹកមុខអស់សង្ឃឹម។ គេធ្លាប់គិតថាគេអាចរក្សាមុខមាត់ខ្លះជាមួយនឹងការទម្លុះកម្រិតដែលគេរំពឹងទុក ប៉ុន្តែអ្នកណាទៅដឹងថាគេបែរជាត្រូវជួបនឹងសម្តីដែលរឹតតែតក់ស្លុតជាងនេះទៅទៀត។

ដៃដ៏ទន់ល្មៃបានជួយទប់ សៀវនីង (Xiao Ning) ដែលកំពុងតែអស់សង្ឃឹម ខណៈដែល សៀវយូ (Xiao Yu) សម្លឹងមើល សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) យ៉ាងកាចសាហាវ ហាក់ដូចជាចង់ចោះឱ្យធ្លាយរូបគេអញ្ចឹង។ អ្វីដែលគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះ គឺនាងមិនបាននិយាយអ្វីដើម្បីចំអកឱ្យគេឡើយ នាងគ្រាន់តែគិតក្នុងចិត្តថា៖ “តើអាល្អិតម្នាក់នេះហ្វឹកហាត់ដោយរបៀបណាទៅ? វាទើបតែពីរខែប៉ុណ្ណោះ...... តើគេអាចឈានដល់កម្រិត ៩ យ៉ាងដូចម្តេចទៅ?”

ទោះបីជាមានការមិនចុះសម្រុងគ្នារវាងពួកគេក៏ដោយ ក៏ សៀវយូ (Xiao Yu) នៅតែមានអារម្មណ៍តក់ស្លុតចំពោះការវិវត្តដ៏រហ័សរហួនរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan)។

“ហា៎ហា៎ ......” សំឡេងសើចយ៉ាងខ្លាំងបានបន្លឺឡើងពី សៀវចាន់ (Xiao Zhan) ភាពធុញទ្រាន់ពីមុនរបស់លោកបានរលាយបាត់អស់ នៅពេលលោកឃើញទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អើលរបស់សមាជិកត្រកូល។ ដោយក្រឡេកមើលទៅព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយ លោកបានញញឹមហើយនិយាយថា៖ “តោះយើងទៅ ការដេញថ្លៃជិតចាប់ផ្តើមហើយ បើបង្អង់យូរទៀត យើងនឹងបាត់បង់ឱកាស។”

សម្លឹងមើលពួកព្រឹទ្ធាចារ្យដើរចេញតាមទ្វារធំ សៀវចាន់ (Xiao Zhan) មិនអាចទប់ចិត្តមិនងាកក្រោយមកឈ្លីសក់កូនប្រុសរបស់លោកដោយភាពសប្បាយរីករាយឡើយ។ លោកបានសរសើរ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ដោយសំឡេងរីករាយថា៖ “មិនអន់ទេ ឯងបានធ្វើឱ្យឪពុកមានមោទនភាពម្តងទៀតហើយ។ អាតាចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយនោះ បន្តនិយាយអួតមិនឈប់ពីទេពកោសល្យរបស់ចៅប្រុសគាត់ រហូតដល់ខ្ញុំស្ទើរតែចង់សម្លាប់ខ្លួនឯងដោយការធុញទ្រាន់ទៅហើយ គាត់ច្បាស់ជាចង់ឱ្យត្រកូលវិនិយោគទិញទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងមួយដបសម្រាប់ចៅប្រុសរបស់គាត់។ និយាយបង្វែរដានបែបហ្នឹង ពិតជាតាចាស់កំណាញ់ដែលគួរឱ្យធុញបំផុត។”

ជាមួយនឹងសក់ដែលត្រូវបានឈ្លីរហូតដល់ជំពាក់ជំពិន សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បង្ខំចិត្តញញឹម។ គេបានលាតដៃចេញដោយភាពស្អាតស្អំ ខណៈបោះជំហានចេញពីទ្វារធំ រួចតបវិញយ៉ាងមិនសូវចង់ថា៖ “ដើមឡើយ កូនមិនចង់បញ្ចេញវាទេ ប៉ុន្តែគាត់ជាអ្នកបង្ខំកូនខ្លួនឯង......”

នៅចម្ងាយបន្តិចពីមាត់ទ្វារ ឮសម្តីរបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) មាត់របស់ សៀវនីង (Xiao Ning) បានញ័រ ខណៈដែលចិត្តរបស់គេកាន់តែធ្ងន់ដោយភាពអាប់អួ និងការបាក់ទឹកចិត្ត។