បងចង់សាកល្បងជាមួយខ្ញុំមែនទេ?

នៅពេលឃើញ សៀវ នីង (Xiao Ning) ដែលហាក់ដូចជាកំពុងស្ថិតនៅលើបន្ទាត់រវាងស្លាប់ និងរស់ ទស្សនិកជនបានធ្លាក់ក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់ម្ដងទៀត។

កែវភ្នែករបស់សមាជិកត្រកូលទាំងអស់បានសម្លឹងមើលទៅយុវជនដែលនៅតែឈរនៅលើទីលាន ហាក់ដូចជាគេគឺជាបិសាចអញ្ចឹង។ គ្មាននរណាម្នាក់ប្រាកដទាំងស្រុងនូវអ្វីដែលទើបតែបានកើតឡើងនោះទេ; ពួកគេទាំងអស់គ្នាគ្រាន់តែឃើញ សៀវ នីង ស្រាប់តែទទួលបានកម្លាំងកើនឡើងភ្លាមៗ ហើយបន្ទាប់មកក៏ត្រូវចាញ់យ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ពួកគេមិននឹកស្មានថាបានឃើញ សៀវ នីង បន្ទាប់ពីប្រើថ្នាំបង្កើនថាមពលហើយ បែរជាត្រូវទទួលរងបរាជ័យយ៉ាងអាម៉ាស់ និងរបួសធ្ងន់ធ្ងរដោយសារកណ្ដាប់ដៃតែមួយបែបនេះឡើយ!

សម្លឹងមើលទៅទីលានពីលើវេទិកាភ្ញៀវ ដៃដ៏សខ្ចីរបស់ យ៉ា ហ្វៃ (Ya Fei) បានខ្ទប់បបូរមាត់ក្រហមរបស់នាង ដើមទ្រូងដ៏ទ្រលុកទ្រលន់របស់នាងបានកម្រើកឡើងចុះ ខណៈដែលរាងកាយទាំងមូលរបស់នាងញ័រដោយក្ដីរំភើប។

តើវាជា បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ (Dou Technique) ខ្លាំងកម្រិតណាទៅ... តើវាស្ថិតក្នុងថ្នាក់ណា? ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan Level) មែនទេ? តើវាអាចទៅរួចយ៉ាងដូចម្ដេច? យ៉ា ហ្វៃ ដកដង្ហើមធំ បេះដូងរបស់នាងលោតញាប់ ខណៈដែលនាងគិតពីលទ្ធភាពនេះ។ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង មិនត្រឹមតែជារបស់កម្រនោះទេ ប៉ុន្តែក៏ពិបាករៀនណាស់ដែរ។

មួយសន្ទុះក្រោយមក យ៉ា ហ្វៃ ក៏ចាប់ផ្ដើមសម្រួលអារម្មណ៍ឡើងវិញ។ នាងបានគិតត្រឡប់ទៅរកបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធរបស់ សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) មុននេះ នាងជ្រួញចិញ្ចើមនៅពេលនឹកឃើញរឿងម្យ៉ាង៖ បើខ្ញុំចាំមិនខុសទេ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធខ្ពស់បំផុតរបស់ ត្រកូលសៀវ (Xiao Clan) គឺបច្ចេកទេស ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង «កំហឹងតោកំណាច (Furious Lion’s Rage)» ដែលត្រូវប្រើជាមួយ វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ (Qi Method) «សំឡេងព្យុះសង្ឃរា (Hurricane Chant)» មែនទេ?

ផ្អែកលើអ្វីដែលខ្ញុំបានឃើញ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធនោះច្បាស់ជាមិនមែនជា «កំហឹងតោកំណាច» ឡើយ។ ហឹម... យ៉ា ហ្វៃ សម្លឹងចុះទៅកាន់ពែងតែត្បូងថ្មនៅក្នុងដៃដ៏ស្រឡូនរបស់នាង។ រំពេចនោះ គំនិតមួយបានកើតឡើងចំពោះនាង៖ តើវាអាចទៅរួចទេ... ដែលបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធនោះ មិនមែនបង្រៀនដោយ សៀវ ចាន (Xiao Zhan)?

ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងបានក្រឡេកមើលទៅ សៀវ ចាន ដោយលួចលាក់។ ខណៈពេលដែលកំពុងមើល នាងក៏ចាប់បាននូវទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អើលមួយភ្លែតរបស់ សៀវ ចាន នៅពេលដែលលោកក៏ដឹងថាបច្ចេកទេសនោះ មិនមែនជាបច្ចេកទេសរបស់ត្រកូលដូចគ្នា។

ប្រសិនបើ សៀវ ចាន មិនបានបង្រៀនគេទេ... យ៉ា ហ្វៃ គិតក្នុងចិត្ត ខណៈដែលម្រាមដៃរបស់នាងកាន់ពែងតែយ៉ាងណែន។ នៅពេលនាងនឹកឃើញពីភាពស្ទាត់ជំនាញដែល សៀវ យ៉ាន បានបង្ហាញជាមួយបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធទាំងនោះ នាងមិនអាចទប់ចិត្តមិនឱ្យគិតបានឡើយថា៖ អញ្ចឹងអាល្អិតនេះ... វាមានគ្រូអាថ៌កំបាំងដែលលួចបង្រៀនវានៅពីក្រោយខ្នងត្រកូលមែនទេ? បើមិនដូច្នោះទេ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង មិនអាចហ្វឹកហាត់បានឆាប់រហ័សបែបនេះឡើយ តាមរយៈការសាកល្បងដោយគ្មានបទពិសោធន៍តិចតួចបែបនេះ។

ដើម្បីអាចបង្រៀនបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង បាន... កម្លាំងរបស់បុរសអាថ៌កំបាំងម្នាក់នោះ ច្បាស់ជាស្ថិតក្នុង លំដាប់ព្រលឹង (Dou Ling) ជាមិនខាន! យើងត្រូវតែស៊ើបអង្កេតរឿងនេះ! យ៉ា ហ្វៃ ពិចារណា ខណៈដែលនាងដាក់ពែងតែចុះយ៉ាងសមសួន បន្ទាប់ពីជូតញើសត្រជាក់ចេញពីថ្ពាល់។ សម្លឹងមើល សៀវ យ៉ាន យ៉ាងជិតដិត នាងគិតថា៖ អាល្អិតនេះ... វាកាន់តែអាថ៌កំបាំងទៅៗពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។ ខ្ញុំមិនអាចទប់ចិត្តមិនឱ្យចង់ដឹងបានឡើយ។

......

អូ... យ៉ាន អឺ របស់ខ្ញុំម្នាក់នេះ កាន់តែពិបាកយល់ទៅៗហើយ។ នៅក្បែរ យ៉ា ហ្វៃ សៀវ ចាន មិនអាចទប់ចិត្តមិនឱ្យដកដង្ហើមធំដោយស្ងប់ស្ងាត់បានឡើយ។ ការបញ្ចេញបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធមុននេះរបស់កូនប្រុសលោក ពិតជាធ្វើបានល្អណាស់ រហូតដល់លោកលួចអបអរក្នុងចិត្តនៅពេលឃើញទិដ្ឋភាពនោះ។ បើនិយាយពីកម្រិតនៃការបំផ្លិចបំផ្លាញ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធនោះគឺប្រហាក់ប្រហែលនឹងបច្ចេកទេស ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង របស់ ត្រកូលសៀវ «កំហឹងតោកំណាច» ទៅហើយ!

គ្រវីក្បាលយឺតៗ សៀវ ចាន ដកដង្ហើមធំ។ ជាមួយនឹងទឹកមុខស្រងូតស្រងាត់ លោកគិតថា៖ ខ្ញុំបារម្ភថាមាននរណាម្នាក់កំពុងបង្រៀន យ៉ាន អឺ នៅពីក្រោយខ្នងខ្ញុំ។

ប៉ុន្តែតើនរណាជាអ្នកបង្រៀនគេ? សៀវ ចាន សួរខ្លួនឯងទាំងអេះចង្កា។ លោកមិនអាចទប់ចិត្តមិនឱ្យសម្លឹងមើលទៅ ស៊ុន អឺ (Xun Er) ដែលនៅឆ្ងាយបានឡើយ។ នៅពេលនេះ ក្មេងស្រីតូចម្នាក់នោះកំពុងយកដៃទ្រថ្ពាល់ ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមតិចៗនៅលើផ្ទៃមុខ ខណៈដែលនាងសម្លឹងមើលទៅ សៀវ យ៉ាន ដែលកំពុងស្ថិតក្នុងចំណាប់អារម្មណ៍របស់គ្រប់គ្នា។

តើអាចជានាងទេ? គ្រាប់ពូជនៃមន្ទិលសង្ស័យបានដុះឡើងក្នុងចិត្តរបស់លោក។ ដោយគិតអំពីភាពស្និទ្ធស្នាលរវាង ស៊ុន អឺ និង សៀវ យ៉ាន សៀវ ចាន ក៏ព្យាយាមរកហេតុផលដើម្បីយល់ស្របនឹងគំនិតនោះ។

......

នៅលើវេទិកា សៀវ យ៉ាន បានដកដង្ហើមចេញ ខណៈដែលដើមដៃដ៏រឹងមាំរបស់គេបានត្រឡប់មកសភាពដើមវិញយឺតៗ។ សូម្បីតែដៃអាវរបស់គេ ក៏ចាប់ផ្ដើមធ្លាក់ចុះមកគ្របដណ្ដប់វិញយ៉ាងរលូន។

ងាកក្បាលទៅម្ខាង សៀវ យ៉ាន បានសម្លឹងមើលទៅ សៀវ យូ (Xiao Yu) ដែលកំពុងស្ទុះទៅមុខ និងលើកត្រកងរាងកាយដែលសន្លប់របស់ សៀវ នីង។ សៀវ យ៉ាន សម្លឹងមើលដោយមិនយកចិត្តទុកដាក់ ហើយបេះដូងរបស់គេមិនមានក្ដីអាណិតសូម្បីតែបន្តិច។ ប្រសិនបើគេមិនបានរៀនបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង ទាំងពីរនេះទេ នោះដៃស្ដាំរបស់គេច្បាស់ជាត្រូវបាក់ដោយសារការវាយប្រហាររបស់ សៀវ នីង ជាមិនខាន។ ក្នុងន័យថា បើអ្នកដទៃមិនបង្ហាញក្ដីមេត្តាចំពោះគេទេ នោះគេក៏គ្មានហេតុផលអ្វីដែលត្រូវធ្វើជាមនុស្សល្អដ៏ល្ងង់ខ្លៅនោះដែរ។

ដោយដាក់ដៃចូលទៅក្នុងហោប៉ៅ សៀវ យ៉ាន ដើរកាត់ ព្រឹទ្ធាចារ្យ ទីពីរដែលកំពុងស្រឡាំងកាំង ទាំងសួរថា៖ “ការប្រយុទ្ធបានបញ្ចប់ហើយ មែនទេ?”

ដោយលេបទឹកមាត់ ព្រឹទ្ធាចារ្យ ទីពីរដឹងខ្លួនឡើងវិញ និងងក់ក្បាលយល់ព្រម។ នៅពេលដែលលោកចាប់ផ្ដើមប្រកាសថាការប្រយុទ្ធបានបញ្ចប់ លោកក៏ត្រូវបានគេកាត់ចង្វាក់។

“ឈប់សិន!” នៅក្រោមវេទិកា សៀវ យូ កំពុងលើកបី សៀវ នីង ដែលប្រឡាក់ពេញដោយឈាម។ សំឡេងរបស់នាងពោរពេញដោយការស្អប់ខ្ពើម។

ព្រឹទ្ធាចារ្យ ទីពីរជ្រួញចិញ្ចើម “សៀវ យូ តើឯងចង់ធ្វើអ្វី?”

ដោយហុច សៀវ នីង ដែលសន្លប់ទៅឱ្យសមាជិកត្រកូលម្នាក់ទៀត សៀវ យូ បានលោតឡើងលើវេទិកាយ៉ាងរហ័ស។ ភាពគុំកួនដែលនាងមានចំពោះ សៀវ យ៉ាន អាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់៖ “សៀវ នីង គឺជាប្អូនជីដូនមួយរបស់ឯង ចុះហេតុអ្វីបានជាឯងវាយគេយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅបែបនេះ?”

ឮសំណួររបស់ សៀវ យូ សៀវ យ៉ាន បានសើចចំអក ខណៈដែលស្នាមញញឹមដ៏សាហាវលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គេ៖ “ទោះបីជាការប្រកួតនេះគ្រាន់តែជាការប្រកួតប្រជែងមែន ប៉ុន្តែគេគឺជាអ្នករំលោភច្បាប់។ បន្ទាប់ពីចាញ់ម្ដងហើយ គេបែរជាលេបថ្នាំបង្កើនថាមពល និងវាយប្រហារខ្ញុំក្នុងស្ថានភាពបែបនោះទៅវិញ។ តើបងពិតជាគិតថា គេបានបង្ហាញក្ដីមេត្តាចំពោះខ្ញុំមែនទេ? ប្រសិនបើខ្ញុំមិនតតាំងទេ តើបងនឹងខឹងសម្បារព្រោះតែខ្ញុំរងរបួសដែរឬទេ? តើមានតែ សៀវ នីង ទេដែលជាមនុស្ស ចុះចំណែកខ្ញុំ សៀវ យ៉ាន វិញមិនមែនជាមនុស្សទេមែនទេ? សៀវ យូ ក្រៅពីភាពលំអៀងមកលើខ្ញុំ តើបងអាចធ្វើអ្វីបានទៀត?”

ដោយរងនូវសំណួរដែលផ្ទួនៗគ្នាដូចជាផាវផ្ទុះ ចិត្តរបស់ សៀវ យូ ប្រែជាគាំង។ ថ្ពាល់ពណ៌ក្រហមដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងបានប្រែជាស្លេក រួចក៏ប្រែជាក្រហមងាំងដោយសារកំហឹង។ ជាមួយនឹងអត្តចរិតក្រអឺតក្រទមរបស់នាង នាងមិនដែលត្រូវបានគេស្ដីបន្ទោសជាសាធារណៈបែបនេះពីមុនមកឡើយ។ ខណៈដែលនាងដកដង្ហើមដើម្បីសម្រួលកំហឹង នាងបាននិយាយយ៉ាងត្រជាក់ថា៖ “ខ្ញុំមិនខ្វល់ពីសម្ដីរបស់ឯងទេ ខ្ញុំដឹងត្រឹមតែថាឯងបានធ្វើឱ្យប្អូនប្រុសខ្ញុំរងរបួស។ ដូច្នេះឥឡូវនេះ ខ្ញុំសុំប្រកួតជាមួយឯង! បើឯងមានសមត្ថភាព ចូលទទួលការប្រកួតរបស់ខ្ញុំមក!”

“សៀវ យូ ដកពាក្យប្រកួតវិញភ្លាម ទីនេះមិនមែនជាកន្លែងរបស់ឯងទេ! នេះគឺជាការប្រកួតសម្រាប់អ្នកដែលមានកម្រិតទាបជាង លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ឯងមិនមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ទេ!” ព្រឹទ្ធាចារ្យ ទីពីរស្ដីបន្ទោសពីចំហៀង។

សៀវ យូ បដិសេធមិនព្រមថយក្រោយ។ នាងខាំបបូរមាត់ដោយកំហឹង ខណៈពេលដែលសម្លឹងមើល សៀវ យ៉ាន៖ “កុំប្រាប់ខ្ញុំថា ឯងមិនហ៊ានទទួលការប្រកួតឱ្យសោះ។”

ស្រីល្ងង់ម្នាក់នេះ។

នៅក្នុងចិត្ត សៀវ យ៉ាន កំពុងក្ដៅក្រហាយ និងជេរប្រទេចក្នុងចិត្ត។ ការប្រយុទ្ធលើកដំបូងរបស់គេជាមួយ សៀវ នីង បានប្រើប្រាស់ កម្លាំងធាតុ របស់គេអស់យ៉ាងច្រើនទៅហើយ ហើយឥឡូវនេះគេត្រូវមកប្រយុទ្ធជាមួយ លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ កម្រិតផ្កាយ ៣ ទៀត។ គេច្បាស់ជាស្ថិតក្នុងស្ថានភាពចាញ់ប្រៀបជាខ្លាំង។

“មិនមានសេចក្ដីក្លាហានក្នុងការទទួលយកការប្រកួតពីមនុស្សស្រីមែនទេ?” ដោយសម្លឹងមើលទៅ សៀវ យ៉ាន យ៉ាងត្រជាក់ សៀវ យូ មានអារម្មណ៍ត្រេកអរ និងបានសើចចំអកឱ្យគេជាចំហ។

ដោយយកមេដៃប៉ះច្រមុះ មាត់របស់ សៀវ យ៉ាន ញាក់បន្តិច ហើយប្រស្រីភ្នែកពណ៌ខ្មៅរបស់គេបានចាំងពន្លឺយ៉ាងគួរឱ្យខ្លាច។

ខណៈដែល សៀវ យ៉ាន ចាប់ផ្ដើមរៀបចំខ្លួនដើម្បីវាយស្រីដែលមានជើងវែងម្នាក់នេះ សំឡេងសើចដូចជាកណ្ដឹងប្រាក់បានបន្លឺឡើង ខណៈដែលមាននរណាម្នាក់បានហោះឡើងមកលើវេទិកាយ៉ាងស្រទន់។

រំពេចនោះ សំឡេងមួយត្រូវបានឮចេញពីលើវេទិកាថា៖ “បងស្រី សៀវ យូ បងប្រុស សៀវ យ៉ាន អស់កម្លាំងទៅហើយ ប៉ុន្តែបងនៅតែសុំគេប្រកួតទៀត។ តើបងកំពុងព្យាយាមឆ្លៀតឱកាសមែនទេ? បងស្រី សៀវ យូ ប្រសិនបើបងពិតជាចង់ប្រកួតជាមួយនរណាម្នាក់មែននោះ ហេតុអ្វីមិនឱ្យ ស៊ុន អឺ លេងជាមួយបងទៅ?”