សៀវ យូ (Xiao Yu)

ប្រសិនបើត្រកូលមួយចង់រីកចម្រើនទៅមុខជាច្រើនឆ្នាំ កត្តាដែលសំខាន់បំផុតគឺ "ភាពរស់រវើក" របស់ត្រកូល។ ហើយភាពរស់រវើកនៃត្រកូល គឺសំដៅលើអ្នកជំនាន់ក្រោយដែលជា "ឈាមថ្មី" របស់ត្រកូល។ មានតែការផ្គត់ផ្គង់ "ឈាមថ្មី" ជាបន្តបន្ទាប់ប៉ុណ្ណោះ ទើបត្រកូលដែលប្រៀបដូចជា "ម៉ាស៊ីន" ដ៏ធំមួយ អាចដំណើរការទៅមុខបានយ៉ាងរលូន។

ដូច្នេះហើយ ពិធីពេញវ័យ (Coming of Age Ceremony) គឺជាថ្ងៃដ៏ធំធេងសម្រាប់គ្រប់ត្រកូលទាំងអស់ រួមទាំង ត្រកូលសៀវ (Xiao Clan) ផងដែរ។

ក្នុងនាមជាត្រកូលកំពូលមួយក្នុងចំណោមត្រកូលធំៗទាំងបីនៅក្នុង ទីក្រុងអ៊ូថាន់ (Wu Tan City) ពិធីពេញវ័យ របស់ ត្រកូលសៀវ បានទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍ពីកម្លាំងស្ទើរតែទាំងអស់នៅក្នុងទីក្រុង ហើយអ្នកដែលមានទំនាក់ទំនងល្អជាមួយ ត្រកូលសៀវ ថែមទាំងបានមកចូលរួមទស្សនាពិធីនេះទៀតផង។

អង្គុយក្បែរ ស៊ុន អឺ (Xun Er) នៅក្រោមម្លប់ឈើដ៏ធំមួយ សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានអង្គុយសម្រាកយ៉ាងរំភើយ។

សៀវ យ៉ាន បានបង្រួមភ្នែក ខណៈពេលសម្លឹងមើលទៅវេទិកាដ៏ធំនៅចំកណ្តាលសាលហ្វឹកហាត់។ វេទិកានេះត្រូវបានសាងសង់ឡើងពីដុំឈើធំៗ ហើយត្រូវបានរៀបចំជាពិសេសសម្រាប់ ពិធីពេញវ័យ ដែលជិតចាប់ផ្តើម។

កែវភ្នែករបស់ សៀវ យ៉ាន បានចាកចេញពីវេទិកាឈើដ៏ទំនេរ រួចសម្លឹងទៅកាន់មនុស្សម្នាដែលមិនមែនជាសមាជិក ត្រកូលសៀវ ប៉ុន្តែបានមកទីនេះដើម្បីធ្វើជាសាក្សីក្នុង ពិធីពេញវ័យ។ គេបាននិយាយទាំងមិនសូវពេញចិត្តថា៖ “មនុស្សមកច្រើនគួរសមដែរតើ...”

សម្លឹងមើលមុខដែលមិនសូវរីករាយរបស់ សៀវ យ៉ាន ក្មេងស្រី ស៊ុន អឺ ដែលដឹងថា សៀវ យ៉ាន ចូលចិត្តភាពស្ងប់ស្ងាត់ បានលួចសើចចំអកដោយក្ដីរីករាយ។

នៅពេលឮសំឡេងសើចរបស់នាង ស៊ុន អឺ មានអារម្មណ៍ថាមានខ្សែកែវភ្នែកស្ដីបន្ទោសពីសំណាក់ សៀវ យ៉ាន នាងក៏ប្រញាប់ខ្ទប់មាត់ភ្លាម។ នាងបានសម្លឹងមើលទៅ សៀវ យ៉ាន កែវភ្នែករបស់នាងមានពន្លឺពណ៌មាសភ្លឺផ្លេកកាត់មួយភ្លែត មុនពេលនិយាយថា៖ “បងសៀវ យ៉ាន ឡើងដល់ កម្លាំងធាតុ កម្រិត ៨ (8 Duan Qi) ហើយមែនទេ?”

ឮបែបនេះ សៀវ យ៉ាន បានងាកក្បាលមកមើលនាង ហើយដឹងថាពេលនៅក្បែរ ស៊ុន អឺ គេមិនអាចលាក់ការណ៍សម្ងាត់អ្វីបានឡើយ។ គេបានងក់ក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម។

“វ៉ោ... មិនទាន់ដល់មួយខែផង បងឡើងដល់កម្រិត ៨ ទៅហើយ។ ល្បឿននេះ... គឺពិតជាគួរឱ្យខ្លាចណាស់។” ឃើញ សៀវ យ៉ាន ងក់ក្បាល ទោះបីជា ស៊ុន អឺ ជាមនុស្សមានចរិតស្ងប់ស្ងាត់ ក៏នាងបង្ហាញទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អើលដែរ។

ខណៈពេលដែលកំពុងសម្លឹងមើលទៅមុខ សៀវ យ៉ាន ស្រាប់តែប្រែទឹកមុខ។ នៅក្បែរវេទិកាឈើ មានស្ត្រីម្នាក់ដែលគ្របដណ្ដប់ដោយរ៉ូបពណ៌ក្រហម កំពុងជជែកលេងជាមួយមនុស្សនៅក្បែរនាង។ មានមនុស្សមួយក្រុមចោមរោមនាង ដែលធ្វើឱ្យកន្លែងដែលនាងឈរ ក្លាយជាចំណុចដែលពេញនិយមបំផុតនៅជុំវិញវេទិកា។

ស្ត្រីក្នុងរ៉ូបពណ៌ក្រហមដែលកំពុងទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ពីគ្រប់គ្នានេះ គឺជាអ្នកដែល សៀវ យ៉ាន ធ្លាប់បានជួបពីមុនមក! នាងគឺជាអ្នកដេញថ្លៃកំពូលនៃ ការដេញថ្លៃលំដាប់អភិជន (Premier Auctions) គឺកញ្ញា យ៉ា ហ្វៃ (Ya Fei)!

ដោយកែវភ្នែកនៅតែសម្លឹងទៅលើចង្កេះដ៏រលូនដូចសត្វពស់ទឹករបស់ យ៉ា ហ្វៃ សៀវ យ៉ាន បានផ្ដល់មតិក្នុងចិត្តយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ថា៖ “ស្អាតមែនទែន!”

បន្ទាប់ពីកែវភ្នែករបស់ សៀវ យ៉ាន សម្លឹងទៅ យ៉ា ហ្វៃ មួយសន្ទុះ សំឡេងហឹមមិនពេញចិត្តរបស់ ស៊ុន អឺ ក៏បន្លឺឡើងពីក្បែរខ្លួនគេ។

“អឹម...” គេបានព្រិចភ្នែក ហើយប្រញាប់ដកខ្សែភ្នែកចេញ ដើម្បីធ្វើពុតជាមិនបានសម្លឹងមើល យ៉ា ហ្វៃ រួចញញឹមទៅកាន់ ស៊ុន អឺ ដែលកំពុងខឹង៖ “តើអូនដឹងទេថា ខាង កន្លែងដេញថ្លៃអភិជន (Primer Auction House) ក៏មកចូលរួម ពិធីពេញវ័យ របស់ត្រកូលយើងដែរ?”

ដោយសម្លឹងមើល សៀវ យ៉ាន ទាំងកំហឹង ខណៈដែលគេធ្វើដូចជាគ្មានរឿងអ្វីកើតឡើង ស៊ុន អឺ បាននិយាយដោយគ្មានអារម្មណ៍ថា៖ “ត្រកូលសៀវ និង កន្លែងដេញថ្លៃអភិជន តែងតែមានទំនាក់ទំនងល្អនឹងគ្នា ដូច្នេះរឿងដែល យ៉ា ហ្វៃ មកទីនេះមានអ្វីចម្លែកទៅ? ម្យ៉ាងទៀត ជំនាញទំនាក់ទំនងរបស់ស្ត្រីម្នាក់នេះត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាអស្ចារ្យណាស់នៅក្នុងទីក្រុង អ៊ូថាន់ ទាំងមូល។ អ្នកប្រុសៗជាច្រើនដែលចង់បង្កើតមិត្តភាពជាមួយនាងដោយសារសម្រស់ បានចំណាយប្រាក់យ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់លើនាង ប៉ុន្តែចុងក្រោយមិនបានអ្វីសោះ។ ប្រសិនបើបងចង់សាកល្បងទាក់ទាញនាង ខ្ញុំមានតែពាក្យមួយម៉ាត់គត់គឺ 'ប្រយ័ត្នខ្លួន'។ ហើយខ្ញុំនឹងមិនឱ្យបងខ្ចីលុយសម្រាប់រឿងបែបនោះឡើយ។”

ឮបែបនេះ សៀវ យ៉ាន ញញឹមយ៉ាងជូរចត់៖ “ទោះបីជាបងគិតរឿងបែបនោះមែន ក៏ត្រូវតែឱ្យនាងចាប់អារម្មណ៍បងជាមុនសិនដែរ។ អូនដឹងទេថានាងមានអាយុបងយ៉ាងតិចក៏ ៧ ទៅ ៨ ឆ្នាំដែរ?”

“មិនមែនមានមនុស្សស្រីខ្លះចូលចិត្តបែបហ្នឹងទេអី?” ស៊ុន អឺ និយាយទាំងញញឹមបង្កប់ន័យ។

សៀវ យ៉ាន បានត្រឹមតែក្អកស្ងួតៗ ហើយសុខចិត្តចុះចាញ់ដោយមិនងាកទៅមើលក្រុមក្មេងៗនៅទីនោះទៀតឡើយ។

“ហឹម? ហេតុអ្វីបានជានាងត្រឡប់មកវិញ?” ឃើញថា សៀវ យ៉ាន លែងសម្លឹងទៅទីនោះទៀតហើយ ស៊ុន អឺ ក៏ឈប់ដេញដោល រួចក៏ឧទានឡើងបន្ទាប់ពីស្ងាត់មួយសន្ទុះ។

“អ្នកណា?” បន្ទាប់ពីសម្លឹងតាមខ្សែភ្នែករបស់ ស៊ុន អឺ ចិញ្ចើមរបស់ សៀវ យ៉ាន ចាប់ផ្តើមជ្រួញចូលគ្នា។

ខ្សែភ្នែករបស់អ្នកទាំងពីរបានចង្អុលទៅកាន់ក្មេងស្រីម្នាក់ដែលកំពុងស្លៀកឯកសណ្ឋានសាលា និងកំពុងផ្អែកខ្នងនឹងដើមឈើ។ នាងមានដាវមួយនៅចង្កេះ រូបរាងខ្ពស់ស្រឡះ ហើយចំណុចដែលទាក់ទាញបំផុតគឺជើងដ៏វែងស្រឡូនរបស់នាង ដែលមើលទៅសិចស៊ីខ្លាំង រហូតធ្វើឱ្យជើងរបស់ យ៉ា ហ្វៃ មើលទៅហាក់ដូចជាចាញ់សម្រស់នាងបន្តិច។

“សៀវ យូ (Xiao Yu)?” ខណៈពេលសម្លឹងមើលក្មេងស្រីរាងខ្ពស់ម្នាក់នោះ សៀវ យ៉ាន បានសួរថា៖ “តើនាងមិនបានទៅហ្វឹកហាត់នៅ សាលាចៀណាន (Jia Nan Academy) ទេអី? ហេតុអ្វីបានជានាងត្រឡប់មកវិញ?”

ស៊ុន អឺ បានគ្រវីស្មាទាំងគួរឱ្យស្រឡាញ់ រួចនិយាយបង្អាប់ថា៖ “បងសៀវ យ៉ាន លើកនេះបងប្រហែលជាមានបញ្ហាហើយ។”

សៀវ យ៉ាន ពេបមាត់ រួចអង្អែលថ្ងាសទាំងនិយាយថា៖ “ស្រីម្នាក់នេះពិតជារំខានណាស់។ ចង្រៃពិតមែន! កាលនោះបងគ្រាន់តែជ្រុលខ្លួនដើរចូលទៅកន្លែងនាងងូតទឹកនៅភ្នំខាងក្រោយ ហើយក៏អចេតនាទៅប៉ះជើងនាងបន្តិចតែប៉ុណ្ណោះ។ នាងតាមព្យាបាលបង (ចង់សម្លាប់បង) ស្ទើរតែពេញមួយឆ្នាំ!”

“ហិហិ ខ្លួនប្រាណក្មេងស្រីមិនមែនឱ្យប៉ះតាមតែអំពើចិត្តបានឡើយ។” ឮរឿងរបស់ សៀវ យ៉ាន រួច ស៊ុន អឺ ក៏ខ្ទប់មាត់សើច។ ភ្លាមៗនោះ នាងក៏នឹកឃើញកាលពីយប់នោះដែល សៀវ យ៉ាន បានជួយនាង ហើយកាលនោះគេក៏បានប៉ះពាល់ខ្លួនប្រាណនាងដែរ ដែលធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខរបស់នាងឡើងក្រហមព្រឿងៗ។

សៀវ យ៉ាន បញ្ចេញស្នាមញញឹមដ៏ត្រជាក់៖ “ស្រីម្នាក់នេះគឺជាបងស្រីរបស់ សៀវ នីង (Xiao Ning) ហើយពួកគេទាំងពីរមិនមែនជាមនុស្សល្អឡើយ។ ការដែលអាល្អិតនោះចងគំនុំជាមួយបង ក៏មានចំណែកពាក់ព័ន្ធនឹងនាងដែរ។”

ពីចម្ងាយ សៀវ យូ ហាក់ដូចជាមានអារម្មណ៍ថាអ្នកទាំងពីរកំពុងនិយាយពីនាង នាងក៏ងាកមកឃើញ សៀវ យ៉ាន នៅក្រោមដើមឈើមួយទៀត។ បន្ទាប់ពីភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច នាងក៏ជ្រួញចិញ្ចើមដោយបង្ហាញទឹកមុខមិនពេញចិត្ត និងមើលងាយ។

បន្ទាប់ពីផ្អាកមួយសន្ទុះ សៀវ យូ បានបោះជំហានដោយជើងដ៏វែងដ៏ទាក់ទាញរបស់នាង សំដៅមកកាន់ សៀវ យ៉ាន។

ឃើញ សៀវ យូ ដើរមករក ចិញ្ចើមរបស់ សៀវ យ៉ាន ក៏ជ្រួញចូលគ្នា ដោយបង្ហាញពីភាពធុញទ្រាន់ និងមិនចង់ជួប។

“ហា! សៀវ យ៉ាន ខ្ញុំមិនដែលនឹកស្មានថា នឹងឃើញថ្ងៃដែលឯងអាចស្រោចស្រង់ស្ថានភាពខ្លួនឯងឡើងវិញបានសោះ។ ពិតជាគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលមែន។” ដើរមកជិតដល់ សៀវ យូ បានឃើញទឹកមុខមិនពេញចិត្តរបស់ សៀវ យ៉ាន នាងក៏ពោលពាក្យចំអកភ្លាម។

“មិនមែនជារឿងរបស់នាងទេ។”

ច្បាស់ណាស់ សៀវ យ៉ាន មិនសូវពេញចិត្តនឹង សៀវ យូ ប៉ុន្មានឡើយ ហើយភាពស្ងប់ស្ងាត់ធម្មតារបស់គេត្រូវបានបោះបង់ចោល ជំនួសមកវិញដោយពាក្យសម្ដីមិនសូវសមរម្យ។

“សម្ដីឯងនៅតែមុត ហើយគួរឱ្យរំខានដូចមុនដដែល។ មើលទៅរយៈពេល ៣ ឆ្នាំនៃភាពអាប់ឱន មិនបានធ្វើឱ្យភាពក្រអឺតក្រទមរបស់ឯងថយចុះសោះ។” សៀវ យូ សម្លឹងមកកាន់ សៀវ យ៉ាន ពីលើចុះក្រោម រួចនិយាយក្នុងន័យប្រដៅ។

សំឡេងបែបនេះទៀតហើយ... ខណៈពេលដកដង្ហើមធំដោយភាពធុញទ្រាន់ក្នុងចិត្ត សៀវ យ៉ាន បានសម្លឹងចុះក្រោម រួចពិនិត្យមើលក្មេងស្រីម្នាក់នេះដែលគេមិនបានជួបអស់រយៈពេលជិតមួយឆ្នាំ។ គេបានសម្លឹងទៅកាន់ជើងរបស់នាង រួចយកដៃប៉ះច្រមុះទាំងសួរថា៖ “ជើងនាងនៅតែវែងដដែលតើ។ ខ្ញុំចង់ដឹងណាស់ថា តើមានប្រុសផ្សេងទៀតបានប៉ះវា បន្ទាប់ពីកាលលើកនោះដែរឬទេ?”

ឮបែបនេះ សៀវ យូ ដែលកំពុងតែសើចចំអក ក៏ផ្អាកភ្លាម ខណៈដែលទឹកមុខរបស់នាងប្រែជាខ្មៅងងឹត។