វាពិតជាពិបាកជឿណាស់ថា ស៊ុន អឺ ដែលតែងតែមានភាពថ្លៃថ្នូរ បែរជានិយាយពាក្យសម្ដីបែបក្មេងស្រីផ្អែមល្ហែមបែបនេះ។ មន្តស្នេហ៍របស់នាងបានធ្វើឱ្យចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន រាយមាយម្ដងទៀត...
ដោយលួចស្ដីបន្ទោសខ្លួនឯងក្នុងចិត្ត ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ឆ្លើយតបក្នុងសំឡេងតិចៗ។ បន្ទាប់មក គេក៏ប្រញាប់រត់គេចខ្លួនទាំងអៀនខ្មាស ក្រោមក្រសែភ្នែកញញឹមព្រឹមៗរបស់ ស៊ុន អឺ។
សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងចាកចេញ ស៊ុន អឺ បានខ្ទប់មាត់សើចតិចៗ។ បន្ទាប់មក នាងក៏ជ្រួញចិញ្ចើម រួចដើរទៅកាន់ស្រះទឹកមួយដែលនៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន។
ស្រមោលឆ្លុះនៅក្នុងស្រះទឹក បានបង្ហាញនូវផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាត ជាមួយនឹងភ្នែកដ៏ភ្លឺថ្លា និងធ្មេញសស្អាត។ រាល់កាយវិការរបស់នាង សុទ្ធតែបង្កប់នូវមន្តស្នេហ៍ដែលមិនអាចពណ៌នាបាន និងទាក់ទាញចិត្តមនុស្សយ៉ាងខ្លាំង។
«ស្អាតណាស់...» នាងបង្វិលខ្លួនមួយជុំ ទាំងមានស្នាមញញឹមពេញចិត្តនៅលើបបូរមាត់។
នៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន យុវជនមួយចំនួនដែលទើបតែត្រឡប់មកត្រកូលវិញបន្ទាប់ពីការផ្សងព្រេងនៅខាងក្រៅ បានបញ្ឈប់ជំហានទាំងហាមាត់ធ្លុង។ ភ្នែករបស់ពួកគេបង្ហាញនូវភាពភ្ញាក់ផ្អើល ខណៈដែលពួកគេសម្លឹងមើលក្មេងស្រីនៅក្រោមដើមជ្រៃនោះទាំងភ្លឹកស្មារតី។
ត្រឡប់មកដល់បន្ទប់វិញ ស៊ាវ យ៉ាន បានដកដង្ហើមធំទាំងធូរទ្រូង ខណៈដែលគេបិទទ្វារជិត។ គេជូតញើសត្រជាក់នៅលើថ្ងាស រួចញញឹមជូរចត់៖ ក្មេងស្រីម្នាក់នេះ នៅពេលនាងធំពេញវ័យ នាងប្រហែលជាអាចនឹងស្អាតជាង យ៉ា ហ្វី (Ya Fei) នៅកន្លែងដេញថ្លៃទៅទៀត...
អង្គុយចុះនៅឯតុ ស៊ាវ យ៉ាន បានក្រេបទឹកតែមួយក្អឹកធំ ប៉ុន្តែក្នុងចិត្តរបស់គេនៅតែពេញដោយរូបភាពរបស់ ស៊ុន អឺ។ ដោយនឹកឃើញដល់ភាពស្រស់ស្អាតនៃភ្នែករបស់នាង ស៊ាវ យ៉ាន ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ក្ដៅភាយៗនៅក្នុងបេះដូង។
គេគ្រវីក្បាល រួចជេរប្រទេចខ្លួនឯងថាជា "អាបិសាច" រហូតដល់ចុងក្រោយគេក៏អាចធ្វើឱ្យចិត្តស្ងប់វិញបាន។
គ្រវីដៃដែលកំពុងតែចុករោយ ស៊ាវ យ៉ាន បានដើរទៅកាន់ជ្រុងបន្ទប់ រួចដកអាងឈើដែលពេញទៅដោយ ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង (Foundation Elixir) ចេញមក មុននឹងលោតចូលទៅក្នុងនោះយ៉ាងលឿន។
ជាមួយនឹងភាពត្រជាក់នៃទឹកដែលប៉ះនឹងស្បែក កម្ដៅល្មមមួយបានរីកសាយភាយពេញរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន និងបានលាងជម្រះនូវភាពហត់នឿយទាំងឡាយចេញយឺតៗ។
ខណៈដែលរលកទឹកតូចៗកំពុងតែផុសឡើង ស៊ាវ យ៉ាន បានទម្រេតខ្លួនដោយក្ដីខ្ជិលច្រអូសនៅមាត់អាងឈើ ខណៈដែលដង្ហើមរបស់គេចាប់ផ្ដើមយឺត និងមានភាពស្ងប់ស្ងាត់។
ដោយនឹកឃើញដល់ភាពភ្ញាក់ផ្អើលនៅលើផ្ទៃមុខគ្រប់គ្នាកាលពីថ្ងៃនេះនៅទីលានហ្វឹកហាត់ ស្នាមញញឹមមួយបានផុសឡើងលើមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន៖ កម្លាំង! វាគឺជាអ្វីដែលសំខាន់បំផុតនៅក្នុងលោកនេះ!
ខណៈពេលកំពុងអង្អែលសៀតផ្កា ផ្ទៃមុខដ៏ត្រជាក់ត្រជុំតែស្រស់ស្អាតមួយបានលេចឡើងក្នុងចិត្តរបស់គេដោយមិនបានព្រាងទុក។ នោះគឺ... ណឡាន យ៉ានរ៉ាន (Nalan Yanran)។
ដោយហិតភ្នែកបន្តិច ស៊ាវ យ៉ាន ខ្សឹបតិចៗថា៖ «២ ឆ្នាំទៀតមែនទេ? អ្នកគួរតែត្រៀមខ្លួនឱ្យហើយទៅ ព្រោះខ្ញុំនឹងទៅរកអ្នក...»
ប្រសិនបើគ្មានភាពត្រជាក់នៅក្នុងពាក្យសម្ដីទាំងនេះទេ នរណាក៏នឹងស្មានថា សម្ដីរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន និយាយទៅកាន់គូស្នេហ៍ មិនមែននិយាយទៅកាន់គូសត្រូវដ៏ជូរចត់នោះឡើយ។
នឹកឃើញដល់ឫកពាព្រងើយកន្តើយ និងពាក្យសម្ដីរបស់ ណឡាន យ៉ានរ៉ាន នៅឯសាលធំ ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ចាប់ផ្ដើមក្ដាប់។ ភាពអាម៉ាស់ដែលគេបានជួបប្រទះ ត្រូវបានចារជាប់ក្នុងចិត្តរបស់គេ...
ហាហា ខ្ញុំសូម្បីតែឈប់សម្រាកក៏មិនបានដែរ។ ម្នាក់នោះ... ទោះបីជានាងមានចរិតអំនួតក៏ដោយ ប៉ុន្តែការដែលត្រូវបានទទួលយកដោយមេបក្សនៃ បក្សពពកអ័ព្ទ នោះមានន័យថា ទេពកោសល្យ និងសក្ដានុពលរបស់នាងមិនមែនធម្មតានោះទេ។ ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមយ៉ាងត្រជាក់។
ដកដង្ហើមវែងៗ ស៊ាវ យ៉ាន ដឹងថា រាល់ពេលដែលគេនឹកឃើញដល់ ណឡាន យ៉ានរ៉ាន គេតែងតែមានកម្លាំងថ្មីដែលរុញច្រានគេឱ្យទៅដល់ចំណុចកំពូលនៃសមត្ថភាព។ គេក៏បោះបង់ឫកពាខ្ជិលច្រអូសចោល រួចអង្គុយខ្លួនត្រង់នៅក្នុងអាងឈើ។ ដៃរបស់គេចាប់ផ្ដើមធ្វើសញ្ញា រួចក៏ជម្រុះចោលនូវរាល់គំនិតរាយមាយទាំងឡាយ ដើម្បីចាប់ផ្ដើមការហ្វឹកហាត់។
ចាប់តាំងពីការធ្វើតេស្តកាលពីថ្ងៃមុនមក ស៊ាវ យ៉ាន អាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់ថា ក្រសែភ្នែកដែលសមាជិកត្រកូលសម្លឹងមកកាន់គេ លែងពោរពេញដោយការចំអកទៀតហើយ ប៉ុន្តែវាជំនួសមកវិញដោយការគោរពកោតខ្លាច។
ចំពោះក្រសែភ្នែកថ្មីៗទាំងនេះ ដែលគេធ្លាប់បានជួបប្រទះរួចមកហើយកាលពីបីឆ្នាំមុន ស៊ាវ យ៉ាន មានអារម្មណ៍ស្ងប់ និងរាបស្មើ ដោយមិនមានភាពក្រអឺតក្រទមឡើយ។
នៅថ្ងៃបន្ទាប់ពីការធ្វើតេស្តបានបញ្ចប់ ស៊ាវ យ៉ាន បានរក្សាសម្ដីរបស់គេ ដោយដើរកំដរ ស៊ុន អឺ ទៅកម្សាន្តទាំងនៅក្នុងទីក្រុង និងនៅលើភ្នំ។ ក្រៅពីឪពុករបស់គេ គឺស៊ាវ ចាន, ស៊ុន អឺ គឺជាមនុស្សដែលស្និទ្ធស្នាលបំផុតនៅក្នុងត្រកូលសម្រាប់ ស៊ាវ យ៉ាន ហេតុនេះហើយ ស៊ាវ យ៉ាន មិនអាចបដិសេធរាល់សំណូមពររបស់នាងបានឡើយ។
បន្ទាប់ពីមួយថ្ងៃដ៏រីករាយ ជីវិតរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បានត្រឡប់ទៅរកសភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងមានសណ្ដាប់ធ្នាប់វិញ។
គេតែងតែហ្វឹកហាត់ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ នៅក្រោយភ្នំនានានៅពេលព្រឹក មុននឹងត្រឡប់មកបន្ទប់វិញដើម្បីហ្វឹកហាត់កម្លាំងធាតុសម្រាប់ពេលវេលាដែលនៅសល់ និងជជែកលេងម្ដងម្កាលជាមួយ ស៊ុន អឺ និងឪពុករបស់គេ។ ជីវិតរបស់គេគឺសាមញ្ញ និងមានរបៀបរៀបរយ។
ក្នុងអំឡុងពេលនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បានជួបនឹង ស៊ាវ ម៉ី ម្ដងម្កាល ខណៈពេលដើរជុំវិញត្រកូល ហើយនៅពេលឮនាងហៅថា "បង ស៊ាវ យ៉ាន" គេក៏តបវិញដោយស្នាមញញឹម និងលេសខ្លះៗដើម្បីគេចខ្លួន។ ចំពោះអ្នកដែលធ្លាប់បោះបង់គេចោលក្នុងឆ្នាំដែលគេជួបការលំបាក ស៊ាវ យ៉ាន មិនដែលត្រឡប់ទៅស្និទ្ធស្នាលជាមួយពួកគេវិញឡើយ។
គេដឹងថា អ្នកដែលស្រាប់តែមកគោរព និងរាប់អានគេដោយសារតែទេពកោសល្យរបស់គេបានត្រឡប់មកវិញ ពួកគេក៏នឹងធ្វើចរិតដូចជាមនុស្សចម្លែកដ៏ត្រជាក់នៅខណៈពេលដែលគេបាត់បង់ទេពកោសល្យនោះភ្លាម។ ការចាក់ពីក្រោយខ្នងបែបនេះ បទពិសោធន៍ម្ដងគឺវាគ្រប់គ្រាន់ណាស់ទៅហើយ។
ពេលវេលាមួយខែបានកន្លងផុតទៅយឺតៗ ហើយនៅសល់តែ ៧ ថ្ងៃទៀតប៉ុណ្ណោះ មុននឹង ពិធីចូលវ័យ នៃត្រកូលស៊ាវ ចាប់ផ្ដើម...
ទោះបីជាពេលវេលាជាច្រើនបានកន្លងផុតទៅ ចាប់តាំងពីការធ្វើតេស្ត រហូតដល់ ៧ ថ្ងៃមុនពិធីចូលវ័យក៏ដោយ ក៏បំណងប្រាថ្នារបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក្នុងការឡើងទៅដល់កម្រិត ៨ នៃកម្លាំងធាតុ នៅតែមិនទាន់ទទួលបានចម្លើយ ដែលធ្វើឱ្យគេខកចិត្តបន្តិចបន្តួច។
បន្ទាប់ពីខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីកម្រិត ៨ អស់រយៈពេលពីរថ្ងៃទៀត ស៊ាវ យ៉ាន នៅតែមិនមានសញ្ញានៃការទម្លាយកម្រិតឡើយ។ ចំពេលមានភាពខកចិត្ត គេក៏បានបន្ធូរបន្ថយការហ្វឹកហាត់របស់គេ ដើម្បីឱ្យខ្លួនឯងស្ថិតក្នុងសភាពល្អបំផុតសម្រាប់ពិធីចូលវ័យ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលគេគិតថាគេគ្មានសង្ឃឹមក្នុងការទម្លាយកម្រិត និងឈានចូលទៅកម្រិត ៨ ទៅហើយនោះ ការភ្ញាក់ផ្អើលដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយក៏បានមកដល់។
ក្នុងអំឡុងពេលយប់នៃថ្ងៃពីរមុនពិធីចូលវ័យ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងស្ថិតក្នុងដំណេកដ៏ស្កប់ស្កល់ ស្រាប់តែស្ទុះក្រោកឡើងដូចជាមនុស្សដើរទាំងងងុយដេក ហើយមុនពេលដែលគេដោះសម្លៀកបំពាក់ចេញផង គេក៏បានលោតចូលទៅក្នុងអាងឈើដែលមានសល់ ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង តិចតួចបំផុត។
បន្ទាប់ពីប្រឹងប្រែងអស់ពាក់កណ្ដាលយប់ ចុងក្រោយ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បានបើកភ្នែកឡើង ទាំងនៅមានអារម្មណ៍ងងុយដេកនៅឡើយ ហើយបន្ទាប់មក... គេក៏បានដឹងថា កម្រិត ៨ ដ៏ត្រចះត្រចង់ដែលគេបានតស៊ូព្យាយាមឈានទៅរកអស់រយៈពេល ២ ទៅ ៣ ខែមកនេះ ចុងក្រោយ គឺសម្រេចបាននៅពេលដែលគេកំពុងតែងងុយដេកពាក់កណ្ដាលបែបនេះសោះ...
ចំពោះការទម្លាយកម្រិតដ៏ចម្លែក និងគួរឱ្យអស់សំណើចនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ខណៈដែលមានអារម្មណ៍សប្បាយចិត្ត និងភ្ញាក់ផ្អើល គេមានតែអាចឧទានចេញមកថា៖ «ពិតមែនអ្ហី!»
Comments
0 totalNo comments yet. Start the discussion.