បុគ្គលមានអំណាច (Powerful Figures)

“អាល្អិតពួកយើងទៅហើយណា។ ចាំជួបគ្នានៅថ្ងៃណាមួយទៀត។”

នៅក្រោមទិដ្ឋភាពរាត្រី រោមសត្វពណ៌ស (Snowy feather) ប្រវែងប្រាំទៅប្រាំមួយម៉ែត្របានបញ្ចេញពន្លឺពណ៌សដ៏បរិសុទ្ធ និងពិសិដ្ឋ ដោយមានរូបរាងមនុស្សមួយចំនួនឈរនៅលើនោះ។ បងប្អូនស្រីដែលមានរូបឆោមដូចទេពអប្សរទាំងពីរនាក់នោះ បានគ្រវីដៃតូចដ៏ស្រឡូនរបស់ពួកគេ។ ពួកគេមានរូបរាងដូចគ្នាបេះបិទ ហើយស្បែករបស់ពួកគេភ្លឺថ្លាដូចត្បូង។ ភ្នែកដ៏ធំមានមន្តស្នេហ៍របស់ពួកគេបានសម្លឹងមើលមកភូមិថ្ម (Stone Village) ដើម្បីលាគ្នា។

រោមសត្វពណ៌ស ដែលកំពុងបញ្ចេញពន្លឺនោះ បានហោះឡើងខ្ពស់ពីដីប្រហែលបីអ៊ីញ ហើយក៏រលាយបាត់យ៉ាងលឿនចូលទៅក្នុងព្រៃដ៏ឆ្ងាយ។ ពួកគេគឺជាក្រុមចុងក្រោយដែលចាកចេញ ហើយក៏ជាក្រុមតែមួយគត់ដែលបានចាកចេញដោយសុវត្ថិភាព។

“លាហើយបងស្រីទាំងពីរ។ បើត្រឡប់មកវិញ កុំភ្លេចយកទឹកដោះសត្វផ្អែមៗពី ខ្លារខិនរោមទឹកកក (Snow Scaled Leopard) និងដំរីបុរាណទឹកកក (Ancient Frozen Elephant) មកផងណា…” អាល្អិតបានស្រែកផ្ដាំផ្ញើតាមពីក្រោយយ៉ាងខ្លាំង។

រំពេចនោះ សំឡេងសើចបានបន្លឺឡើងពេញភូមិថ្ម។ ក្រុមក្មេងៗបាននាំគ្នាបង្អាប់ និងស្រែកថា “អាល្អិតហាវហាវ អាយុបួនឆ្នាំដេញចាប់ចាប តែមិនឈប់បៅដោះសត្វ។”

វិបត្តិដ៏ធំត្រូវបានកន្លងផុតទៅ។ អារម្មណ៍របស់គ្រប់គ្នាដូរមកជាធូរស្រាល ហើយក៏ចាប់ផ្ដើមសើចសប្បាយយ៉ាងអឹកធឹក។ អាល្អិតដែលមានភ្នែកថ្លាឆ្វង់ មុខឡើងក្រហមព្រឿងៗ បានពន្យល់ដោយសំឡេងតិចៗថា “ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ភ្លក្សរសជាតិទឹកដោះខ្លារខិនរោមទឹកកកបន្តិចតើ ព្រោះឮថាវាប្លែកខុសពីធម្មតា។ ពួកបងៗកុំសើចអី ខ្ញុំមិនមែនចង់បៅពិតមែនឯណា។”

ហាសហា…

ស៊ី ហ្វីជៀវ (Shi Feijiao) និងអ្នកផ្សេងទៀតបានដើរមកខាងមុខ រួចអង្អែលក្បាលអាល្អិត និងច្បិចថ្ពាល់ដូចផ្លែប៉ោមរបស់គេ។ គ្រប់គ្នាគិតថាវាជារឿងដែលគួរឱ្យអស់សំណើចណាស់។

ភូមិថ្មចាប់ផ្ដើមត្រឡប់មកសភាពស្ងប់ស្ងាត់វិញ ហើយទឹកមុខរបស់អ្នកភូមិក៏ប្រែជាម៉ឺងម៉ាត់បន្តិចម្ដងៗ។ ពួកគេបានកាន់គ្រឿងសក្ការៈគ្រប់ប្រភេទមកឈរនៅពីមុខដើមវីឡូ ដើម្បីថ្វាយដង្វាយយ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រ។ គ្រប់គ្នាបានបួងសួងដោយសេចក្ដីជ្រះថ្លា ដែលវាបានជះឥទ្ធិពលដល់ឋានសួគ៌ និងផែនដី រហូតមានអំណាចចម្លែកៗចាប់ផ្ដើមកើតឡើង។

គ្រប់គ្នាមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ជាពិសេសពួកចាស់ទុំ។ ពួកគេធ្លាប់ឮថា នៅពេលដែលជនជាតិដើមដំបូងបានថ្វាយដង្វាយដល់ព្រះរបស់ពួកគេ អំណាចចម្លែក និងអាថ៌កំបាំងគ្រប់ប្រភេទនឹងកើតមានឡើង។

មិននឹកស្មានថា ពិធីសក្ការៈដ៏ស្មោះស្ម័គ្ររបស់ពួកគេនៅថ្ងៃនេះ ក៏មានការវិវត្តន៍ដ៏អាថ៌កំបាំងបែបនេះដែរ។ ទោះបីជាវាហាក់ដូចជាខ្សោយ ប៉ុន្តែគ្រប់គ្នានៅតែអាចមានអារម្មណ៍ដឹង។ លើសពីនេះ ឆ្នាំងដែលមានរូបសញ្ញាខ្លារខិនហ៊ូ (Hou symbolled cauldron) ដែលជាកេរមរតកពីបុព្វបុរស ក៏ចាប់ផ្ដើមញ័រផងដែរ។ រូបភាពព្រះអាទិត្យ ព្រះច័ន្ទ ភ្នំ ទន្លេ និងសូម្បីតែរូបជនជាតិដើមដំបូងដែលឆ្លាក់នៅលើឆ្នាំងនោះ បានប្រែជាច្បាស់ ហើយចាប់ផ្ដើមបញ្ចេញពន្លឺជះចេញមក។

ការពិតដែលគួរឱ្យស្ដាយតែមួយគត់គឺ ពួកគេមិនដឹងពីរបៀបប្រើប្រាស់អំណាចដ៏អាថ៌កំបាំងនេះ។

“អំណាចពីពិធីសក្ការៈបូជាពិតជាមានមែន ហើយវាពិតជាអស្ចារ្យណាស់។ ប្រសិនបើប្រទេសទាំងមូលធ្វើពិធីបូជាដល់មេឃា តើអំណាចប្រភេទណាដែលនឹងត្រូវបង្កើតឡើង?” ចិត្តរបស់ពួកចាស់ទុំចាប់ផ្ដើមរំភើបញាប់ញ័រ ហើយមិនហ៊ានគិតបន្តទៀតឡើយ។

ពិធីនេះបានបន្តអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ ទើបបញ្ចប់ទៅ។

រាត្រីកាន់តែជ្រៅ ហើយមេឃក៏កាន់តែងងឹត។ កំពូលភ្នំដ៏ខ្ពស់ត្រដែតមួយបានលេចឡើងបន្តបន្ទាប់គ្នា។ សំឡេងគ្រហឹមគ្រប់ប្រភេទបានបន្លឺឡើងពីក្នុងជួរភ្នំបុរាណ ធ្វើឱ្យព្រលឹងមនុស្សញាប់ញ័រ។

នៅក្នុងជម្រៅដ៏ងងឹតនៃភ្នំ មានទឹកដីដ៏ស្ងប់ស្ងាត់តែមួយគត់។ ពីចម្ងាយ មនុស្សម្នាក់អាចមើលឃើញត្រឹមតែដើមវីឡូដែលឆេះខ្មៅ ដែលមានមែកដើមវីឡូ (Willow branch) ដ៏ភ្លឺថ្លា និងទន់ភ្លន់តែមួយគត់។ វាបានបញ្ចេញពន្លឺគ្របដណ្ដប់ភូមិថ្មទាំងមូល និងកាត់ផ្ដាច់វាពីពិភពខាងក្រៅ។ តំបន់ដ៏មានសន្តិភាព និងស្ងប់ស្ងាត់នេះ បានក្លាយជាទឹកដីដ៏បរិសុទ្ធតែមួយគត់នៅក្នុងជួរភ្នំ។

ត្រកូលផ្លេកបន្ទោរ (Lightning Clan), ត្រកូលភ្នំស្វាយ (Purple Mountain Clan), បឹងធំ (Great Floating Pool) និងកុលសម្ព័ន្ធចចកមាស (Golden Wolf Tribe) បានប្រើប្រាស់ពេលវេលាពេញមួយយប់ ហើយពួកគេប្រញាប់ប្រញាល់រហូតមិនទាំងឈប់សម្រាកនៅក្នុងទីក្រុងភ្នំឯកោ (Little Lonely Mountain Town) ឡើយ។ ពួកគេពិតជាភ័យខ្លាចណាស់។ ដើមវីឡូនោះពិតជាអាថ៌កំបាំងពេកហើយ ដែលធ្វើឱ្យបេះដូងពួកគេញ័ររន្ធត់ដោយភាពភ័យខ្លាចដែលមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមបាន។

នៅពេលនេះ ពួកគេគ្រាន់តែចង់ត្រឡប់ទៅវិញឱ្យលឿន និងចាកចេញពីជួរភ្នំបុរាណដ៏គួរឱ្យខ្លាចនេះ ដើម្បីចៀសវាងការជួបប្រទះគ្រោះមហន្តរាយផ្សេងទៀត។

ការរត់របស់សេះស្រកា (Scaled Horses) ពិតជាលឿនណាស់ ជាពិសេសសត្វដែលផ្លាស់ប្តូររូបរាង (Mutated) គឺ យូនីខន (Unicorn)។ រាងកាយទាំងមូលរបស់ពួកគេគ្របដណ្ដប់ដោយស្រកាដែលភ្លឺរលោង ហើយមានស្នែងមួយនៅលើក្បាល។ ពួកគេអាចធ្វើដំណើរបានមួយម៉ឺនលី (Li) ក្នុងមួយថ្ងៃ។

កុលសម្ព័ន្ធចចកមាសមានចម្ងាយជាងបួនម៉ឺនលីពីជួរភ្នំដ៏ធំល្វឹងល្វើយនេះ។ មនុស្សទាំងនេះត្រូវការសម្រាក។ ពួកគេបានរត់គេចខ្លួនអស់ពីកម្លាំងកាយចិត្តក្នុងរយៈពេលបួនថ្ងៃមកនេះ ហើយទាំងយូនីខន និងមនុស្សសុទ្ធតែដួលទៅលើដីដោយសារតែភាពហត់នឿយ។

នៅចុងជើងមេឃ សំណង់អគារនានាចាប់ផ្ដើមលេចឡើង។ ចំណុចកណ្ដាលនៃកុលសម្ព័ន្ធត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយដំបូលមាសដ៏ធំមួយ ហើយវាត្រូវបានប៉ាក់ដោយរូបក្បាលចចកដ៏ធំ ស្វាហាប់ និងកាចសាហាវ។

ពូ ទុង (Pu tong).

មុនពេលមកដល់ខាងមុខដំបូលមាស មនុស្សពីរបីនាក់នៅលើខ្នងយូនីខនបានធ្លាក់ចុះមក។ បុរសវ័យកណ្ដាលម្នាក់ដែលបាក់ដៃម្ខាង មានមុខស្លេកស្លាំង ហើយក៏បានសន្លប់បាត់ស្មារតីភ្លាមៗ។

“បាទូ (Ba Tu), តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះពួកឯង?”

នៅចំកណ្ដាលនៃដំបូលដែលប៉ាក់ដោយរូបក្បាលចចកមាស បុរសវ័យចំណាស់ម្នាក់ដែលមានមាឌខ្ពស់បានដើរចេញមក។ ពន្លឺពណ៌មាសបានជះចេញមកនៅពេលណាដែលគាត់ព្រិចភ្នែក ដែលធ្វើឱ្យព្រលឹងមនុស្សរន្ធត់។ គាត់បានបីបុរសដែលបាក់ដៃនោះ ហើយនិមិត្តសញ្ញាមួយបានលេចចេញពីបាតដៃរបស់គាត់។ ពន្លឺចម្រុះពណ៌បានបាញ់ចេញមក ហើយចូលទៅក្នុងខ្លួនបុរសនោះ។

“អាន...” បុរសវ័យកណ្ដាលដែលពិការនោះ មើលទៅហាក់ដូចជាទើបតែភ្ញាក់ពីសុបិន្តអាក្រក់ ហើយបានស្រែកថា “ប្រធានកុលសម្ព័ន្ធ លោកត្រូវតែសងសឹកឱ្យខ្ញុំ!”

“និយាយមក តើមានរឿងអ្វីកើតឡើង!”

“ពួកយើងបានចូលទៅក្នុងភូមិដ៏ចម្លែកមួយ ហើយបានរកឃើញឆ្អឹងដ៏មានតម្លៃរបស់សត្វស៊ាន់នី (Suan Ni)...”

“មានដើមវីឡូដែលរងការវាយប្រហារដោយរន្ទះ ហើយពួកឯងមិនអាចទប់ទល់បានទាល់តែសោះ?! មនុស្សជាច្រើនត្រូវបានកាត់ជាពីរ ឬត្រូវចាក់សម្លាប់?!” បន្ទាប់ពីប្រធានកុលសម្ព័ន្ធចចកមាសបានឮរឿងគ្រប់យ៉ាង គាត់មិនអាចទប់អារម្មណ៍រំភើបបានឡើយ។

តាមរយៈអារម្មណ៍ដឹងរបស់គាត់ គាត់ដឹងថា វិញ្ញាណការពារភូមិ (Guardian Spirit) នោះត្រូវតែមានអំណាចខ្លាំងក្លាបំផុត។ វាមិនមែនជាអ្វីដែលភូមិតូចមួយនៅលើភ្នំអាចមាននោះទេ ហើយវាក៏មិនអន់ជាងវិញ្ញាណការពារភូមិរបស់កុលសម្ព័ន្ធពួកគេ ដែលមើលការខុសត្រូវមនុស្សរាប់ដប់លាននាក់នោះដែរ។

“ប្រធានកុលសម្ព័ន្ធ នៅទីនោះក៏មានកូនចៅរបស់បក្សីបិសាចបុរាណ (Archaic Devil Bird) ព្រមទាំងស្លាកស្នាមដ៏មានតម្លៃបំផុតរបស់សត្វស៊ាន់នីផងដែរ។ យើងមិនអាចបោះបង់ឱកាសនេះបានទេ។” អ្នកផ្សេងទៀតក៏បាននិយាយឡើងដែរ និងបានអង្វរប្រធានកុលសម្ព័ន្ធអស់ពីកម្លាំងកាយចិត្ត។

បន្ទាប់ពីសញ្ជឹងគិតអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ ប្រធានកុលសម្ព័ន្ធដ៏ខ្ពស់ត្រដែតដែលមានភ្នែកភ្លឺពណ៌មាស ក៏ងក់ក្បាល។ ពន្លឺផ្លេកបន្ទោរពណ៌មាសពីរបានបាញ់ចេញពីភ្នែករបស់គាត់ ខណៈដែលគាត់និយាយថា “វិញ្ញាណការពារភូមិដែលមានអំណាចអស្ចារ្យបានលេចឡើង ដូច្នេះយើងត្រូវតែទៅមើល ទោះជាមានរឿងអ្វីក៏ដោយ។ ដើម្បីការការពារបន្ថែម ខ្ញុំនឹងអញ្ជើញទេវតាចចក (Wolf God) របស់យើងឱ្យទៅជាមួយក្នុងដំណើរនេះ។”

បេះដូងរបស់គ្រប់គ្នាបានញាប់ញ័រ ហើយបន្ទាប់មកពួកគេបានបង្ហាញទឹកមុខសប្បាយរីករាយ។ ប្រធានកុលសម្ព័ន្ធគ្រោងនឹងអង្វរវិញ្ញាណការពារភូមិដ៏មានអំណាចរបស់ពួកគេឱ្យជួយ មានន័យថាពួកគេគ្មានអ្វីត្រូវខ្លាចទៀតទេ។ សារពាង្គកាយពណ៌មាសនោះពិតជាគួរឱ្យខ្លាចណាស់ ហើយវាត្រូវបានគោរពកោតខ្លាចដោយមនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងកុលសម្ព័ន្ធនេះ។

វូ វូ… មិនយូរប៉ុន្មាន ខ្យល់កួចពណ៌មាសមួយបានចូលមកជិតវាលដ៏ធំនេះយ៉ាងលឿន។

រឿងស្រដៀងគ្នានេះ ក៏បានកើតឡើងនៅក្នុងកុលសម្ព័ន្ធធំៗផ្សេងទៀតផងដែរ។

នេះគឺជាបឹងដ៏ធំល្វឹងល្វើយដែលមានពណ៌ខៀវចាស់ដូចមហាសមុទ្រ។ ជាវ សាំង (Jiao Cang) និងអ្នកផ្សេងទៀតបានត្រឡប់មកវិញ ហើយបានចូលទៅក្នុងកោះដ៏ពិសិដ្ឋមួយ។ ពួកគេបានរាយការណ៍គ្រប់យ៉ាង និងធ្វើឱ្យកុលសម្ព័ន្ធខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំង។ ពួកគេបានអង្វរឱ្យនាគទឹកបុរាណ (Ancient Barbaric Flood Dragon) លេចខ្លួនឡើង ហើយជាលទ្ធផល បឹងទាំងមូលបានរញ្ជួយដោយសាររលកយក្សពណ៌សដែលបោកបក់ដល់មេឃ។

នៅក្នុងកុលសម្ព័ន្ធអភិជនដ៏ធំមួយទៀត ប្រជាជនមានចំនួនដល់ទៅដប់លាននាក់។ ទីក្រុងធំៗបានគ្របដណ្ដប់លើទឹកដីបន្តបន្ទាប់គ្នា ហើយវាមានភាពរីកចម្រើនខ្លាំងណាស់។

នៅចំកណ្ដាលនៃទីក្រុងបុរាណដ៏អស្ចារ្យ និងមានមហិទ្ធិឫទ្ធិ ជញ្ជាំងក្រុងពណ៌ខ្មៅរបស់វាបានបញ្ចេញពន្លឺលោហៈដែលមិនចេះចប់។ ជញ្ជាំងដែកដ៏ធំនេះស្ថិតនៅក្នុងវាលទំនាបនេះ ហើយវាបានផ្ដល់នូវអារម្មណ៍សង្កត់សង្កិនដល់អស់អ្នកដែលបានឃើញវា។

“វិញ្ញាណការពារភូមិដែលមានអំណាច…” នៅខាងក្នុងវាំងនៅចំកណ្ដាលរាជធានី សំឡេងដ៏គួរឱ្យកោតខ្លាចមួយបានបន្លឺឡើង។

ព្រះអាទិត្យមូលមួយបានបំភ្លឺសាលវាំងទាំងមូល។ អង្គុយនៅក្នុងសាលវាំងនោះ គឺជាកំពូលអ្នកជំនាញម្នាក់។ រូបរាងរបស់គាត់មើលឃើញមិនសូវច្បាស់ ខណៈដែលពន្លឺពណ៌ស្វាយកំពុងឆេះនៅជុំវិញខ្លួនគាត់។ ចំហាយឈាម (Aura) របស់គាត់គឺដូចជាមហាសមុទ្រ ដែលបង្កសម្ពាធដល់អ្នកជំនាញគ្រប់រូបនៅក្នុងសាលវាំង បង្ខំឱ្យអ្នកទាំងអស់ដែលនៅចំពោះមុខគាត់ត្រូវឱនក្បាលចុះ។

នៅថ្ងៃនោះ ក្នុងចម្ងាយប្រាំម៉ឺនលី ត្រកូលធំៗទាំងអស់ត្រូវបានរញ្ជួយបន្តបន្ទាប់គ្នា។ នៅពេលដែលព័ត៌មានទាក់ទងនឹងវិញ្ញាណការពារភូមិដែលមានអំណាចបានលេចឡើង ពោលគឺដើមវីឡូដែលរងការវាយប្រហារដោយរន្ទះ វាបានសាយភាយពេញតំបន់ទាំងមូលដូចជារលកយក្ស។

ព័ត៌មានអំពីកំណប់ភ្នំនៅក្នុងភ្នំដ៏ហួតហែង ការលេចឡើងនៃឆ្អឹងដ៏មានតម្លៃរបស់សត្វស៊ាន់នីនៅក្នុងភូមិថ្ម និងវិញ្ញាណការពារភូមិដ៏អាថ៌កំបាំង បានធ្វើឱ្យបេះដូងអ្នកជំនាញទាំងអស់ញាប់ញ័រ។ អ្នកជំនាញខ្លាំងៗបំផុតរបស់កុលសម្ព័ន្ធទាំងអស់ មិនអាចអង្គុយនៅស្ងៀមបានទៀតឡើយ។

“យើងមិនបានធ្វើចលនាអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ។ ខ្ញុំគិតថាវាដល់ពេលដែលត្រូវទៅមើលហើយ ដើម្បីដឹងថាអាថ៌កំបាំងប្រភេទណាដែលកន្លែងនោះលាក់ទុក!”

បន្ទាប់ពីប៉ុន្មានថ្ងៃមក ភាពស្ងប់ស្ងាត់របស់ទីក្រុងភ្នំឯកោលែងមានទៀតហើយ។ មនុស្សមួយចំនួនបានឃើញមេកុលសម្ព័ន្ធធំៗមកទស្សនាកន្លែងទាំងនេះដោយផ្ទាល់ ហើយបុគ្គលដែលមានអំណាចទាំងអស់ដែលបានមកស្វែងរកកំណប់ភ្នំ សុទ្ធតែមានការភ្ញាក់ផ្អើល។

កាឆា (Kacha).

ផ្លេកបន្ទោរបានប្រទាក់ក្រឡាគ្នា ខណៈដែលប្រធានត្រកូលផ្លេកបន្ទោរឈរនៅក្បែរជញ្ជាំងភ្នំ។ ផ្លេកបន្ទោរដ៏ធំបានប្រទាក់ក្រឡាគ្នានៅជុំវិញរាងកាយរបស់គាត់ ខណៈដែលគាត់បានកាប់ពាក់កណ្ដាលនៃច្រាំងថ្មភ្នំយ៉ាងងាយស្រួល។ វាពិតជាទិដ្ឋភាពដែលគួរឱ្យស្ងើចសរសើរណាស់។

“ចម្លែកណាស់។ មនុស្សធម្មតាមិនអាចកត់សម្គាល់ឃើញអ្វីទាំងអស់ ប៉ុន្តែអ្នកដែលមានអំណាចកាន់តែខ្លាំងដែលសម្លឹងទៅទិសដៅនោះ បេះដូងរបស់ពួកគេនឹងលោតកាន់តែញាប់។ ដើមវីឡូនេះពិតជាមិនធម្មតាមែន។” ប្រធានត្រកូលផ្លេកបន្ទោរមិនបានធ្វើសកម្មភាពដោយរោលរាលឡើយ។ សំឡេងរបស់គាត់គឺដូចជាផ្គរលាន់ ហើយវាបានធ្វើឱ្យព្រៃនៅជុំវិញគាត់ញ័ររន្ធត់។ សត្វបុរាណទាំងអស់បានចាកចេញពីតំបន់នោះយ៉ាងលឿន។

បន្ទាប់ពីបួនម៉ោង ចំហាយទឹកបានអណ្តែតនៅខាងលើទន្លេនៃព្រៃបុរាណ។ សំឡេងគ្រហឹមតិចៗអាចឮបាន ហើយវាហាក់ដូចជា នាគទឹក (Jiao/Flood Dragon) ដ៏កាចសាហាវមួយបានចុះមកលើលោក។ រំពេចនោះ អ័ព្ទបានហក់ឡើងទៅលើមេឃ ខណៈដែលស្រមោលមួយបានលេចចេញមក។

នៅចំកណ្ដាលអ័ព្ទ រូបរាងរបស់វាគឺមិនច្បាស់លាស់ទាល់តែសោះ។ មានតែភ្នែកដែលភ្លឺដូចភ្លើងមួយគូដដែលគេអាចមើលឃើញ។ វាបានជ្រាបចូលទៅក្នុងអ័ព្ទ ហើយរូបរាងរបស់វាពិតជាគួរឱ្យខ្លាចណាស់។ ពីចម្ងាយ វាមើលទៅកាន់ភូមិថ្ម ហើយនិយាយតិចៗថា “តើនេះគឺជាវិញ្ញាណការពារភូមិដែលបានសម្លាប់អ្នកជំនាញនៃត្រកូលយើងជាច្រើននាក់មែនទេ?”

បន្ទាប់ពីពីរថ្ងៃ ខ្យល់កួចពណ៌មាសមួយបានឆ្លងកាត់ព្រៃបុរាណ ធ្វើឱ្យបក្សីដ៏កាចសាហាវ និងសត្វសាហាវជាច្រើនរត់គេចខ្លួនដោយភ័យខ្លាច។ តំបន់នោះស្រាប់តែស្ថិតនៅក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់ដូចសេចក្ដីស្លាប់។

បុរសចំណាស់ដែលមានកម្ពស់ខ្ពស់ និងអង់អាចម្នាក់ បានឈរនៅលើទីទួលខ្ពស់ ហើយសម្លឹងទៅកាន់ភូមិថ្ម ខណៈដែលគាត់និយាយទៅកាន់ខ្លួនឯងថា “ការជួបប្រទះនឹងការវាយប្រហារដោយរន្ទះ ហើយនៅតែអាចកើតជាថ្មីពីការបំផ្លិចបំផ្លាញរបស់វា។ ដើមវីឡូនេះពិតជាគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំងណាស់!”

ទេវតាចចក (Wolf God) ពណ៌មាសមួយបានឈរនៅក្បែរគាត់។ វាមិនខ្ពស់ទេ ហើយមានប្រវែងត្រឹមតែប្រាំម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ ដែលនៅឆ្ងាយពីទំហំរបស់ចចកដទៃទៀតនៅក្នុងភ្នំ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាបានបញ្ចេញនូវចំហាយដ៏គួរឱ្យខ្លាច។ រាងកាយ និងភ្នែករបស់វាបញ្ចេញពន្លឺពណ៌មាស។ និមិត្តសញ្ញាមួយចំនួនត្រូវបានមើលឃើញយ៉ាងព្រាលៗ ហើយវាពិតជាគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំងណាស់។

ការមកដល់របស់ពួកគេមិនយឺតយ៉ាវទេ ព្រោះថាពួកគេគឺជាអ្នកជំនាញដែលខ្លាំងបំផុតនៅក្នុងកុលសម្ព័ន្ធរៀងៗខ្លួន។ ពួកគេបានបង្អង់នៅជុំវិញខាងក្រៅភូមិថ្ម ខណៈដែលពួកគេពិនិត្យមើលតំបន់នោះយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ដើម្បីត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ព្យុះដ៏ធំដែលនឹងមកដល់!