រលកយក្ស (The Great Wave)

ជួរភ្នំដ៏ល្វឹងល្វើយលែងមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ទៀតហើយ ខណៈដែលអ្នកជំនាញគ្រប់ទិសទីកំពុងធ្វើដំណើរចុះឡើង។ អ្នកខ្លះមកទីនេះដើម្បីស្វែងរក វិញ្ញាណការពារភូមិ (Guardian Spirit) របស់ភូមិថ្ម ខណៈអ្នកខ្លះទៀតចង់ស៊ើបអង្កេតអំពីកំណប់ភ្នំ។ ពួកគេមកដល់យ៉ាងលឿន និងជាក្រុមៗ ធ្វើឱ្យទីក្រុងភ្នំឯកោ (Little Lonely Mountain Town) កកកុញទៅដោយមនុស្ស។

មេកុលសម្ព័ន្ធនីមួយៗមិនបានធ្វើសកម្មភាពដោយរោលរាលឡើយ។ ពួកគេទាំងអស់គ្នាមានអារម្មណ៍ថាដើមវីឡូនេះមានភាពអាថ៌កំបាំងបំផុត និងមានឥទ្ធិពលជ្រៅដែលមិនអាចស្មានដល់។

ក្នុងអំឡុងប៉ុន្មានថ្ងៃកន្លងមកនេះ មានអ្នកជំនាញមិនតិចទេដែលបានចូលទៅក្នុងជម្រៅនៃជួរភ្នំ។ ពួកគេចង់ឃើញថាតើវត្ថុទិព្វប្រភេទណាដែលស័ក្តិសមនឹងឱ្យពួកកូនចៅសត្វបុរាណ (Archaic Descendants) ប្រយុទ្ធគ្នាយ៉ាងស្វិតស្វាញអស់រយៈពេលជាងពីរឆ្នាំមកនេះ។

ក្រុមអ្នកជំនាញដែលបង្កើតឡើងដោយបុគ្គលមកពីកុលសម្ព័ន្ធផ្សេងៗគ្នាបានរួមបញ្ចូលគ្នាបង្កើតបានជាកងទ័ពដ៏មានអំណាច។ ពួកគេបានវាយទម្លុះតំបន់ខាងក្រៅ កាប់សម្លាប់សត្វសាហាវទាំងអស់ដែលរារាំងផ្លូវ មុននឹងចូលទៅដល់បេះដូងនៃភ្នំ។

“តើឯងគិតថាវាជាកំណប់ប្រភេទណាទៅ? ដែលអាចលាក់ខ្លួនបានជាងពីរឆ្នាំដោយមិនត្រូវបានគេរកឃើញ ឬមួយវាអាចជាសត្វមានជីវិត?”

“ហ៊ឹម... ប្រហែលជាវាអាចជាឱសថដ៏ពិសិដ្ឋដែលអាចហោះហើរបានក៏ថាបាន។”

ក្រុមមនុស្សទាំងនោះកំពុងជជែកគ្នាលេង ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានធ្វេសប្រហែសក្នុងការត្រៀមខ្លួនឡើយ។ ពួកគេបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ភ្នំ ហើយម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានការរំពឹងទុក។ ប្រសិនបើពួកគេមិនអាចទទួលបានកំណប់ទេ យ៉ាងហោចណាស់ការទទួលបានឱសថក្នុងរឿងព្រេងនិទានណាមួយ ក៏ធ្វើឱ្យដំណើរនេះមានតម្លៃដែរ។

ពិតណាស់ ប្រសិនបើពួកគេបានឃើញសាកសពរបស់ពួកកូនចៅសត្វបុរាណដែលបានប្រយុទ្ធគ្នារហូតដល់ស្លាប់ដោយផ្ទាល់ភ្នែក បេះដូងរបស់ពួកគេនឹងកាន់តែរំភើបខ្លាំងជាងនេះ។ ដោយគ្មានមន្ទិលឡើយ សារពាង្គកាយទាំងនោះសុទ្ធតែជាកំណប់ទ្រព្យដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបាន។

អូ… (Ao…)

រំពេចនោះ សំឡេងគ្រហឹមដ៏ធ្ងន់បានបន្លឺឡើងចេញពីបេះដូងនៃជួរភ្នំបុរាណ ធ្វើឱ្យភ្នំទាំងមូលរញ្ជួយ។ ផ្ទាំងថ្មធំៗបានរមៀលធ្លាក់ចុះមក និងកំទេចដើមឈើខ្ពស់ៗ។ វាហាក់ដូចជាភ្នំកំពុងផ្ទុះអញ្ចឹង។

“ពួកយើងមិនទាន់ទាំងបានចូលទៅជ្រៅផង ហេតុអ្វីបានជាមានសំឡេងគ្រហឹមគួរឱ្យខ្លាចបែបនេះ?” គ្រប់គ្នាមានការភ្ញាក់ផ្អើល។

ខ្យល់បក់យ៉ាងខ្លាំងបានបក់កាត់ ធ្វើឱ្យដើមឈើបុរាណយោលទៅមក។ ក្លិនឆ្អេះដ៏ខ្លាំងបានបោកបក់មកលើគ្រប់គ្នាពីក្នុងព្រៃ ធ្វើឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ខ្ពើមរអើម។ ទន្ទឹមនឹងនោះ រលកនៃចំហាយឈាម (Aura) ដែលគួរឱ្យតក់ស្លុត និងកាចសាហាវបានវាយលុកមកលើពួកគេ។

“មិនស្រួលទេ សត្វសាហាវកំពុងមានចលនា។ ប្រញាប់រៀបក្បួនការពារ!”

ខ្លាឃ្មុំរោមមាស (Golden-Furred Bear) មួយក្បាលបានរត់សំដៅមកដោយការឈរត្រង់។ វាមានកម្ពស់ជាងដប់ម៉ែត្រ ហើយមានស្នែងធំមួយដុះនៅចន្លោះចិញ្ចើមរបស់វា ខណៈដែលវាមកដល់យ៉ាងលឿន។

ភូ! (Pu!)

ទោះបីជារាងកាយរបស់វាធំក៏ដោយ វាមិនយឺតយ៉ាវទាល់តែសោះ។ ល្បឿនរបស់វាគឺលឿនបំផុត។ វាបានទះបាតដៃទៅលើដី មុនពេលអ្នកណាម្នាក់អាចប្រតិកម្មទាន់។ មនុស្សដែលមិនមានសំណាងម្នាក់ត្រូវបានបាតដៃខ្លាឃ្មុំដែលដូចជាផ្លិតនោះ សង្កត់កំទេចក្លាយជាគំនរសាច់ភ្លាមៗ។

ឈី (Chi).

អ្នកជំនាញម្នាក់បានបញ្ចេញ វិជ្ជាសម្ងាត់ (Precious Technique) របស់គាត់ ហើយវាយប្រហារទៅលើខ្លាឃ្មុំរោមមាសស្នែងទោលនោះ។ អក្ខរាបុរាណក្នុងឆ្អឹង (Bone Text) បានរីកសាយភាយ ហើយអណ្ដាតភ្លើងបានឆាបឆេះចុះមកលើខ្លាឃ្មុំ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្លាឃ្មុំនេះមិនមានចំណាប់អារម្មណ៍ក្នុងការប្រយុទ្ធជាមួយពួកគេទាល់តែសោះ។ វាបានលោតឡើងខ្ពស់ជាងម្ភៃម៉ែត្រ មុននឹងបាត់ខ្លួនទៅឆ្ងាយក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក។

“មិនល្អទេ ប្រញាប់រត់ទៅ! វាគឺជាការសម្រុកនៃហ្វូងសត្វសាហាវ (Beast flood)!”

គ្រប់គ្នាបានស្រែកឡើងដោយការភ្ញាក់ផ្អើល។ ខ្លាឃ្មុំនោះមានអំណាចខ្លាំងណាស់ ហើយវាបានរត់នៅខាងមុខគេ។ នៅពីក្រោយវា គឺជាហ្វូងសត្វសាហាវដ៏ធំសម្បើមដែលសម្រុកមកដូចជាភាពងងឹតដ៏ធំល្វឹងល្វើយ។

បេះដូងរបស់ពួកគេចាប់ផ្ដើមញាប់ញ័រ មិនឆ្ងល់ទេថាហេតុអ្វីបានជាមានក្លិនឆ្អេះខ្លាំងបែបនេះ។ ខ្យល់កួចបានបក់កាត់ ហើយក្រុមសត្វសាហាវដ៏ធំសម្បើមកំពុងសម្រុកទៅមុខ។

ដីបានរញ្ជួយ ហើយដើមឈើបុរាណជាច្រើនត្រូវបានបាក់ខ្ទេច។ ហ្វូងសត្វដ៏ធំបានរត់យ៉ាងខ្លាំង បំបែកដីភ្នំឱ្យរាបស្មើ។ ពួកគេរត់ចេញពីជម្រៅនៃភ្នំជាក្រុមៗយ៉ាងណែនណាប់ ហើយពួកគេម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានអំណាចខ្លាំងក្លា។

“ចង្រៃយក៍... តើមានរឿងអ្វីកើតឡើង? ហេតុអ្វីបានជាមានសត្វសាហាវច្រើនយ៉ាងនេះ?!” គ្រប់គ្នារត់ចេញដោយគ្មានការរារែក។ នៅក្នុងការសម្រុករបស់ហ្វូងសត្វដ៏ធំបែបនេះ សូម្បីតែមេកុលសម្ព័ន្ធក៏ពិបាកនឹងរត់គេចដែរ គ្មានអ្នកណាហ៊ានប្រឈមមុខនឹងវាចំៗឡើយ។

អូ… (Ao…)

សំឡេងគ្រហឹមដូចផ្គរលាន់មួយទៀតបានបន្លឺឡើងចេញពីជម្រៅនៃភ្នំ។ កម្ទេចថ្មបានហោះឡើងលើមេឃ ហើយកំពូលភ្នំចាប់ផ្ដើមញ័រ។ ថ្មភ្នំដ៏ធំបានធ្លាក់ចុះមកមិនឈប់ឈរ។ ស្ថានភាពដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចបំផុតកំពុងកើតឡើង។

“ព្រះជាម្ចាស់អើយ... កូនចៅសត្វបុរាណ! នោះគឺជា ស្វាបិសាច (Demonic Ape)!”

គ្រប់គ្នាបានងាកក្រោយ ហើយបានឃើញដោយភាពតក់ស្លុតនូវស្ដេចស្វាពណ៌ខ្មៅមួយក្បាលបានលេចរូបរាងឡើង។ វាត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយអ័ព្ទខ្មៅដែលហុយឡើងដល់មេឃ ធ្វើឱ្យវាមើលទៅដូចជាស្ដេចបិសាចដែលគ្មានគូប្រៀប។ វាឈរត្រង់នៅលើមេឃ ហើយបោកបក់ស្លាបបិសាចដ៏ធំទាំងពីររបស់វា ខណៈដែលវាសម្លឹងមើលចុះមកក្រោម។ វាគឺជាស្ដេចស្វាដែលកំពុងដេញហ្វូងសត្វទាំងនេះចេញ។

អ្វីដែលធ្វើឱ្យមនុស្សតក់ស្លុតជាងនេះទៅទៀតនោះគឺ កូនចៅសត្វបុរាណដ៏កាចសាហាវនេះត្រូវបានបាក់ដៃម្ខាង ហើយវានៅសល់ដៃតែម្ខាងប៉ុណ្ណោះ។ ភ្នែករបស់វាបញ្ចេញពន្លឺដ៏សាហាវ ខណៈដែលវាសម្លឹងមកកាន់កន្លែងនេះ។

ក្រុមអ្នកជំនាញបានរត់គេចខ្លួនយ៉ាងលឿនតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ប៉ុន្តែនៅទីបំផុតពួកគេនៅតែត្រូវបានគេរកឃើញដដែល។ ស្វាបិសាច បានបោកបក់ស្លាបទាំងពីររបស់វា ហើយជាមួយនឹងពន្លឺផ្លេកបន្ទោរពណ៌ខ្មៅ វាក៏បានបង្កើតជាខ្យល់កួចដ៏ខ្លាំងក្លា។ កម្ទេចថ្មចាប់ផ្ដើមរមៀល ខណៈដែលវាហោះចុះមកពីលើមេឃ។

អ្នកដែលរត់នៅខាងមុខគេស្រាប់តែឈប់ង៉ក់។ ភ្នែករបស់គេបាត់បង់វិញ្ញាណ ខណៈដែលឈាមចាប់ផ្ដើមបាញ់ចេញពីក្បាល។ លលាដ៍ក្បាលរបស់គេបានហោះចេញពីរាងកាយ ហើយស្វាបិសាចនោះបានហាមាត់បឺតយកខួរក្បាលទាំងអស់នៅក្នុងក្បាលរបស់គេ។

វាមិនបានឈប់ត្រឹមនោះទេ។ រាងកាយរបស់វាស្រាប់តែផ្លាតទៅខាងមុខមនុស្សម្នាក់ទៀតដូចជាផ្លេកបន្ទោរពណ៌ខ្មៅ។ វាគឺជាល្បឿនដែលគ្មានអ្នកណាអាចប្រតិកម្មទាន់ឡើយ។

ផាក់ (Pa).

ដោយការគ្រវីម្រាមដៃតិចៗ ក្បាលម្នាក់ទៀតបានហោះចេញ។ វាបានហាមាត់បឺតខួរក្បាលពីក្នុងលលាដ៍ក្បាល រួចលិទ្ធបបូរមាត់ពណ៌ក្រហមឆ្អៅរបស់វា មុននឹងលែងវាចោល។

នៅចំពោះមុខសេចក្ដីស្លាប់ មនុស្សដែលត្រូវបឺតខួរក្បាលអស់នោះ បានបញ្ចេញសំឡេងស្រែកយ៉ាងវេទនា ដែលវាបានបញ្ចប់ទៅវិញភ្លាមៗ ដោយសារតែរឿងនេះកើតឡើងលឿនពេក។

“អា...”

គ្រប់គ្នាស្ថិតក្នុងភាពភ័យរន្ធត់ជាខ្លាំង ហើយមិនអាចទប់ចិត្តមិនឱ្យស្រែករកជីវិតបានឡើយ។ ក្បាលរបស់ពួកគេប្រែជាស្ពឹកដោយសារការភ័យខ្លាច ហើយគ្មានអ្នកណាម្នាក់នឹកស្មានដល់ថា ពួកគេនឹងជួបជាមួយកូនចៅសត្វបុរាណភ្លាមៗនៅពេលចូលទៅក្នុងជម្រៅភ្នំនោះទេ។ វាគឺជាសត្រូវដែលពួកគេមិនអាចតទល់បានទាល់តែសោះ ហើយជម្រើសតែមួយគត់គឺរត់ដើម្បីជីវិត។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការតស៊ូនេះច្បាស់ណាស់ថាគ្មានប្រយោជន៍។ ស្វាបិសាច បានផ្លាតចុះផ្លាតឡើង ធ្វើឱ្យកន្លែងនោះស្ថិតក្នុងសភាពវិនាសសកម្ម។ ក្បាលមនុស្សបានហោះចេញពីរាងកាយមិនឈប់ឈរ ខណៈដែលវាមានក្ដីសុខក្នុងការហូបអាហារដ៏ឆ្ងាញ់ពិសានេះ។

នៅទីបំផុត គ្មានមនុស្សណាម្នាក់នៅរស់ឡើយ។ អ្នកជំនាញទាំងនេះម្នាក់ៗបានបាត់បង់ជីវិតនៅទីនោះ។

ប្រសិនបើអ្នកភូមិថ្មនៅទីនេះ ពួកគេនឹងចំណាំសត្វនេះបានភ្លាមៗ។ នេះគឺជាកូនចៅសត្វបុរាណដែលបានប្រយុទ្ធជាមួយសត្វស៊ាន់នី (Suan Ni) កាលពីពេលនោះ ប៉ុន្តែពេលនេះ វាហាក់ដូចជាកាន់តែកាចសាហាវជាងមុនទៅទៀត។

ការសម្រុកនៃហ្វូងសត្វ (Beast flood) ពិតជាគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល ខណៈដែលវាបានបំផ្លាញផ្នែកធំៗនៃព្រៃ។ ពួកគេបានរួមគ្នាជាមហារលកយក្ស ហើយសម្រុកចេញពីភ្នំដូចជាព្យុះសង្ឃរា។ មិនត្រឹមតែភូមិនានានៅក្បែរនោះទេដែលព្រួយបារម្ភ សូម្បីតែអ្នកជំនាញដែលមកពីឆ្ងាយក៏មានភាពភ័យព្រួយដែរ។ ពួកគេគិតថាមានរឿងអ្វីមួយកើតឡើងមិនខាននៅក្នុងជម្រៅភ្នំ ទើបធ្វើឱ្យសត្វជាច្រើនភ័យខ្លាចបែបនេះ។

ពីចម្ងាយ ស្រមោលខ្មៅដ៏ធំមួយបានលេចឡើង។ វាមើលទៅហាក់ដូចជាគ្របដណ្ដប់លើជួរភ្នំទាំងមូល ហើយបក្សីសាហាវរាប់មិនអស់បានរត់គេចចេញពីភ្នំក្នុងល្បឿនលឿនបំផុត។

“ហ៊ឹម... ពិតជាការសម្រុកនៃហ្វូងសត្វដែលគួរឱ្យខ្លាចមែន។ ដំបូងឡើយ ខ្ញុំគិតថាទឹកដីដ៏ស្ងួតហួតហែង និងអាក្រក់នេះ ខ្វះខាតធាតុវិញ្ញាណ ហើយវាមិនអាចទៅរួចទេដែលមានសារពាង្គកាយអស្ចារ្យលេចឡើង។ មិននឹកស្មានថាមានសត្វសាហាវច្រើនយ៉ាងនេះសោះ!” ប្រធានកុលសម្ព័ន្ធចចកមាសបានឈរនៅលើផ្ទាំងថ្មភ្នំ ខណៈដែលគាត់សម្លឹងមើលទៅការសម្រុករបស់ហ្វូងសត្វ។ ចិញ្ចើមរបស់គាត់ចងចូលគ្នា។ ទេវតាចចកមាស (Golden Wolf Deity) ឈរនៅក្បែរគាត់នៅលើកំពូលភ្នំយ៉ាងខ្ពស់ត្រដែត ខណៈដែលពួកគេសម្លឹងទៅចម្ងាយ។

“យី... វាគឺជាកូនចៅសត្វបុរាណដែលកំពុងដេញហ្វូងសត្វទាំងនេះ...” ប្រធានកុលសម្ព័ន្ធចចកមាសបានបង្ហាញទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អើល ហើយនិយាយទៅកាន់ខ្លួនឯងថា “កូនចៅដែលមានអំណាចបែបនេះ បែរជាហាក់ដូចជាកំពុងទទួលបញ្ជាពីអ្វីផ្សេងទៀត?”

បន្ទាប់ពីគាត់បានសន្និដ្ឋានបែបនេះ គាត់ក៏ស្លុតចិត្តភ្លាមៗ។ នោះគឺជាកូនចៅសត្វបុរាណ! គ្មានអ្នកណាម្នាក់នៅក្នុងតំបន់ដ៏ធំនេះអាចជាគូប្រកួតរបស់វាឡើយ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន វាបែរជាស្ថិតនៅក្រោមបញ្ជារបស់អ្នកផ្សេងទៅវិញ។

គាត់បានយល់យ៉ាងច្បាស់ថា ចាប់តាំងពីជម្រៅភ្នំត្រូវបានបង្ខំឱ្យជម្លៀសចេញ កំណប់ភ្នំច្បាស់ជាជិតលេចរូបរាងមកហើយ!

ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ ត្រកូលផ្លេកបន្ទោរ និងបុគ្គលដែលមានអំណាចបំផុតនៃបឹងធំ (Great Floating Pool) ក៏បានយល់ដូចគ្នាដែរ។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលខ្លាំងបំផុតនៅក្នុងត្រកូលរៀងៗខ្លួន ហើយទោះបីជាពួកគេគ្រប់គ្រងកុលសម្ព័ន្ធដ៏ធំនៅក្នុងទឹកដីរបស់ពួកគេក៏ដោយ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន ពួកគេបានត្រឹមតែដកដង្ហើមធំ។ ពួកគេដឹងថាវាមិនអាចទៅរួចទេសម្រាប់ពួកគេក្នុងការដណ្ដើមកំណប់ភ្នំ ព្រោះពួកគេខ្វះកម្លាំងដើម្បីដណ្ដើមយកវា។

បន្ទាប់ពីបួនម៉ោង ហ្វូងសត្វបានបែកខ្ញែកទៅគ្រប់ទិសទីនៃព្រៃខាងក្រៅ។ ម្យ៉ាងទៀត នេះគ្រាន់តែជាការសម្រុកនៃហ្វូងសត្វរលកទីមួយប៉ុណ្ណោះ។ សារពាង្គកាយដែលខ្សោយបំផុតត្រូវបានដេញចេញមក។ ច្បាស់ណាស់ថាមានរលកទីពីរ។ ទឹកដីដ៏ធំនេះនឹងលែងមានសន្តិភាពទៀតហើយ។

ពួកអ្នកជំនាញបានដកថយទៅកាន់ទីក្រុងភ្នំឯកោវិញ ខណៈដែលពួកគេមានអារម្មណ៍ថាស្ថានការណ៍កាន់តែមានបញ្ហា។ ទិដ្ឋភាពនៅជួរភ្នំគឺគួរឱ្យខ្លាចពេកហើយ ហើយវាមិនអាចទៅរួចទេសម្រាប់ពួកគេសូម្បីតែនឹងចូលទៅ។ កុំថាឡើយដល់កំណប់ភ្នំ សូម្បីតែសាកសពរបស់កូនចៅសត្វក៏ពួកគេមិនអាចទទួលបានដែរ។

“អឺយ... ពួកយើងមកដោយឥតប្រយោជន៍ហើយ។ ខ្ញុំមិនដែលគិតថាជួរភ្នំនេះគួរឱ្យខ្លាចបែបនេះសោះ។ ស្វាបិសាច ដែលមានអំណាច មានតួនាទីត្រឹមតែដេញសត្វចេញប៉ុណ្ណោះ ហើយនេះមិនទាន់ទាំងដល់តំបន់ជ្រៅបំផុតនៃភ្នំផង។ តើឯងគិតថាមានវត្ថុដែលមិនគួរឱ្យជឿប្រភេទណា លេចឡើងនៅក្នុងជួរភ្នំដ៏ល្វឹងល្វើយនេះទៅ?”

“ប្រហែលជាឱសថដ៏ពិសិដ្ឋ ឬឆ្អឹងទេព (Heavenly bone) ពីទេវកថាបុរាណ?”

“ខ្ញុំមិនដឹងទេ ប៉ុន្តែពួកយើងបានខាតពេលនៅទីនេះនៅថ្ងៃនេះហើយ។ ខ្ញុំមិនចង់នៅបន្តទៀតទេ ខ្ញុំនឹងចាកចេញនៅថ្ងៃស្អែក បើមិនដូច្នោះទេ ខ្ញុំប្រហែលជាត្រូវស្លាប់នៅទីនេះមិនខាន។”

គ្រប់គ្នាមានភាពស្រងូតស្រងាត់។ កុលសម្ព័ន្ធជាច្រើនបានរួមគ្នាដើម្បីប្រមូលកម្លាំងដ៏ធំនេះ ប៉ុន្តែលទ្ធផលចុងក្រោយធ្វើឱ្យគ្រប់គ្នាពិបាកនឹងទទួលយក។

“អេ... ត្រូវហើយ នៅក្នុងទឹកដីនេះ តើមិនមែនមានកុលសម្ព័ន្ធខ្លាំងៗខ្លះមកទីនេះដើម្បីប្រយុទ្ធជាមួយភូមិតូចមួយទេអី? តើមានរឿងអ្វីកើតឡើង ខ្ញុំឮថាពួកគេបានរងការបាត់បង់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ?”

“តើមិនមែនមានសិស្សរបស់កុលសម្ព័ន្ធចចកមាស និងអ្នកជំនាញម្នាក់មកពីបឹងធំនៅទីនេះទេអី? ឱ្យពួកគេនិយាយមក។”

ទីក្រុងភ្នំឯកោមានភាពអ៊ូអរខ្លាំងណាស់។ ចំនួនអ្នកមកពីខាងក្រៅស្ទើរតែស្មើនឹងចំនួនប្រជាជនក្នុងស្រុកទៅហើយ។ កុលសម្ព័ន្ធចចកមាស ត្រកូលផ្លេកបន្ទោរ និងអ្នកជំនាញជាច្រើនផ្សេងទៀតបានចូលមក និងរង់ចាំបញ្ជា។

“ភូមិនោះមិនធម្មតាទេ វាបានធ្វើឱ្យក្រុមដែលខ្លាំងបំផុតនៅក្នុងទឹកដីដ៏ធំនេះរងការបាត់បង់យ៉ាងខ្លាំង។”

“ឯងនិយាយលេងមែនទេ? ខ្ញុំមិនគិតថាវាអាចទៅរួចនោះទេ។ កុលសម្ព័ន្ធចចកមាស និងបឹងធំ សុទ្ធតែជាក្រុមអភិជន។ តើពួកគេមិនមានអំណាចដើម្បីរង្គើទឹកដីដ៏ធំនេះទេឬអី?!”

គ្មានអ្នកណាម្នាក់អាចជឿបានឡើយ ហើយពួកគេទាំងអស់គ្នាបានបង្ហាញទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អើល។

សំឡេងគ្រហឹមដោយភាពត្រជាក់បានបន្លឺឡើង ហើយអ្នកជំនាញម្នាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធចចកមាសបានមកដល់។ គាត់មានទឹកមុខព្រងើយកន្តើយ ហើយគាត់បាននិយាយដោយកែវភ្នែកត្រជាក់ដូចទឹកកកថា “ភូមិនោះជិតដល់ទីបញ្ចប់ហើយ។ ពួកគេនឹងត្រូវលុបឈ្មោះចេញពីលោកនេះ!”

គាត់មានទំនុកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារតែទេវតាចចកមាស (Golden Wolf Deity) មកពីកុលសម្ព័ន្ធរបស់គាត់បានមកជាមួយពួកគេ។ នេះគឺជា វិញ្ញាណការពារភូមិ (Guardian Spirit) ដែលខ្លាំងបំផុតក្នុងរង្វង់ប្រាំម៉ឺនលី ហើយវាបានរស់នៅយ៉ាងយូរមកហើយ។ មេកុលសម្ព័ន្ធរបស់គាត់ប្រហែលជាមិនមែនជាអ្នកជំនាញលេខមួយក្នុងតំបន់នេះទេ ប៉ុន្តែទេវតាចចកមាសនេះប្រាកដជាអាចក្លាយជាវិញ្ញាណការពារភូមិសម្រាប់ត្រកូលណាមួយក្នុងចំណោមពួកគេបាន!

អ្នកជំនាញទាំងអស់មានការភ្ញាក់ផ្អើល។ កុលសម្ព័ន្ធចចកមាសកំពុងប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រដ៏ខ្លាំងក្លាបែបនេះ តើភូមិនោះអាចទប់ទល់បានយ៉ាងដូចម្ដេច?

“នៅក្នុងជួរភ្នំ ស្ដេចនៃកូនចៅសត្វបុរាណបានរស់នៅទីនោះ។ កុលសម្ព័ន្ធរបស់យើងគ្មានវិធីសាស្រ្តក្នុងការដណ្ដើមកំណប់ភ្នំឡើយ។ ប៉ុន្តែ... ការកម្ទេចភូមិមួយដែលមិនស្គាល់មេឃខ្ពស់ ដីក្រាស់ វាមិនចំណាយកម្លាំងច្រើនពេកនោះទេ។” សិស្សម្នាក់មកពីបឹងធំបាននិយាយដោយមោទនភាព។

កាលពីពេលថ្មីៗនេះ ពួកគេបានជួបប្រទះនឹងសោកនាដកម្មដ៏ធំមួយ។ មេដឹកនាំរបស់ពួកគេ ក៏ដូចជា ជាវ សាំង (Jiao Cang) បានរងការបាត់បង់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ អ្នកជំនាញដែលពួកគេបានបញ្ជូនទៅ ត្រូវបានសម្លាប់ស្ទើរតែទាំងអស់ ហើយរឿងនេះបានធ្វើឱ្យត្រកូលទាំងមូលរបស់ពួកគេខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំង។ លើកនេះ អ្នកជំនាញដែលខ្លាំងបំផុតនៅក្នុងត្រកូលរបស់ពួកគេបានមកដោយផ្ទាល់ ដូច្នេះតើពួកគេអាចខ្វះកម្លាំងដើម្បីកម្ទេចភូមិធម្មតាមួយយ៉ាងដូចម្ដេច? ពួកគេនឹងមិនជឿឡើយ ទោះបីជាត្រូវគេវាយរហូតដល់ស្លាប់ក៏ដោយ។

“ត្រូវហើយ។ ពួកយើងគ្មានឱកាសសម្រាប់កំណប់ភ្នំទេ ដូច្នេះពួកយើងនឹងដោះស្រាយដោយការសងសឹកលើភូមិនោះវិញ។ ពួកគេទទួលបានសាកសពដ៏មានតម្លៃរបស់សត្វស៊ាន់នី។ តើភូមិធម្មតាមួយអាចមានសិទ្ធិកាន់កាប់សត្វដ៏ពិសិដ្ឋបែបនេះបានយ៉ាងដូចម្ដេច?” មនុស្សនៃត្រកូលផ្លេកបន្ទោរបាននិយាយ។

“អា! ហ្ស៊ីសាន ហូ (Zishan Hou) មកដល់ហើយ!” នៅពេលនេះ សំឡេងភ្ញាក់ផ្អើលបានសាយភាយពេញទីក្រុងភ្នំឯកោ។

ព្រះអាទិត្យពណ៌ស្វាយមួយបានគ្របដណ្ដប់លើមេឃ។ វាស្ថិតនៅកម្ពស់បីហ្វីតពីដី ខណៈដែលវាហោះកាត់មុខទីក្រុងភ្នំឯកោយ៉ាងលឿន សំដៅត្រង់ទៅទិសដៅនៃភូមិថ្ម។ ទោះបីជាគាត់ឆ្លងកាត់ភ្លាមៗក៏ដោយ ប៉ុន្តែចំហាយឈាម (Aura) ដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ដែលនៅពីក្រោយគាត់ បានធ្វើឱ្យគ្រប់គ្នាញាប់ញ័រ។

ក្រៅពីគ្រួសារដែលលាក់ខ្លួន—ត្រកូលពពក (Cloud Clan) ពោលគឺអំណាចមកពីវាំងពពកឋានសួគ៌ (Heavenly Cloud Palace) ដ៏អាថ៌កំបាំង មនុស្សគ្រប់គ្នាបានដឹងថា ក្នុងរង្វង់ប្រាំម៉ឺនលី ហ្ស៊ីសាន ហូ គឺជាអ្នកជំនាញលេខមួយ។

សូម្បីតែគាត់ក៏មកដែរ! តើវាអាចទៅរួចទេដែលគាត់ចង់កម្ទេចភូមិដែលគ្មានឈ្មោះនេះដែរ?

“អ្នកជំនាញលេខមួយបានមកដល់ហើយ។ ប្រសិនបើគាត់ធ្វើសកម្មភាព ប្រហែលជាមានតែត្រកូលផ្លេកបន្ទោរ វិញ្ញាណការពារភូមិរបស់កុលសម្ព័ន្ធចចកមាស និងអ្នកផ្សេងទៀតបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះដែលអាចទប់ទល់នឹងគាត់បាន!”

“ព្រះជាម្ចាស់អើយ... ពិតជា ហ្ស៊ីសាន ហូ មែន! ពួកយើងប្រញាប់ទៅមើលទៅថាគាត់នឹងធ្វើអ្វីខ្លះ។” អ្នកជំនាញផ្សេងទៀតមានភាពរំភើប ព្រោះថាអំណាចកំពូលទាំងនេះកម្រនឹងធ្វើសកម្មភាពណាស់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ រាល់ពេលដែលពួកគេចេញធ្វើចលនា វានឹងមានរលកយក្សកើតឡើងមិនខាន។

“មេកុលសម្ព័ន្ធបានធ្វើចលនាហើយ ហើយជាធម្មតាគឺដើម្បីកម្ទេចភូមិនោះចោល។ ពួកគេបានប្រមាថដល់មេត្រកូលរបស់យើង!” យុវជនម្នាក់មកពីត្រកូលភ្នំស្វាយ (Purple Mountain Clan) បាននិយាយដោយមោទនភាព។

“ប្រសិនបើ ហ្ស៊ីសាន ហូ ធ្វើចលនា តើអ្នកណាអាចតទល់នឹងគាត់បាន? ប្រសិនបើគាត់ពិតជាបញ្ចេញអស់ពីសមត្ថភាព ក្រុមនោះប្រាកដជាត្រូវវិនាសមិនខាន” មនុស្សមួយចំនួនបាននិយាយទាំងដកដង្ហើមធំ។ ពួកគេធ្លាប់មានបទពិសោធន៍រឿងនេះតាំងពីយូរមកហើយ។ កាលពីមុន ហ្ស៊ីសាន ហូ បានកម្ទេចកុលសម្ព័ន្ធដែលមានអំណាចដោយផ្ទាល់ដៃ។

ចំបចំពេលនេះ មនុស្សនៃត្រកូលផ្លេកបន្ទោរ បឹងធំ និងកុលសម្ព័ន្ធចចកមាស ហាក់ដូចជាកំពុងធ្វើតាមបញ្ជាអ្វីមួយ ខណៈដែលពួកគេសម្រុកចូលទៅក្នុងព្រៃ។ មិនយូរប៉ុន្មាន មនុស្សរបស់ត្រកូលភ្នំស្វាយក៏ចាប់ផ្ដើមធ្វើចលនាដូចគ្នា។

កុលសម្ព័ន្ធធំៗជាច្រើនកំពុងធ្វើដំណើរទៅទិសដៅតែមួយ។ តើគោលដៅរបស់ពួកគេគឺជាអ្វី? គឺភូមិថ្ម (Stone Village)។

“ពួកគេមិនអាចទទួលបានកំណប់ភ្នំទេ ដូច្នេះពួកគេក៏ចាកចេញទៅកម្ទេចភូមិនោះវិញ។” អ្នកណាម្នាក់បាននិយាយទាំងដកដង្ហើមធំ។

“រហូតដល់ថ្នាក់ធ្វើឱ្យកុលសម្ព័ន្ធធំៗជាច្រើនធ្វើសកម្មភាពប្រឆាំងនឹងពួកគេ និងសូម្បីតែធ្វើឱ្យមេកុលសម្ព័ន្ធទាំងបួនមកដោយផ្ទាល់ ភូមិភ្នំនេះពិតជាមិនធម្មតាមែន!” មនុស្សមិនតិចទេដែលមានការភ្ញាក់ផ្អើល។

ភ្នំស្វាយ, បឹងធំ, ត្រកូលផ្លេកបន្ទោរ និងកុលសម្ព័ន្ធចចកមាស បានធ្វើចលនាយ៉ាងមានសណ្តាប់ធ្នាប់។ នេះគឺជាព្រឹត្តិការណ៍ដ៏កម្រមួយ ហើយនៅពេលដែលមនុស្សពិភាក្សាអំពីវា ពួកគេទាំងអស់គ្នាមានភាពរំភើបយ៉ាងខ្លាំង។ នេះពិតជាសង្គ្រាមដែលនឹងធ្វើឱ្យផ្ទៃមេឃប្រែប្រួលមិនខាន។

អ្នកជំនាញលេខមួយនៃទឹកដីនេះ ហ្ស៊ីសាន ហូ, វិញ្ញាណការពារភូមិលេខមួយ ទេវតាចចកមាស ព្រមទាំងមេកុលសម្ព័ន្ធនៃកុលសម្ព័ន្ធធំៗផ្សេងទៀតសុទ្ធតែបានមកដល់។ នេះពិតជាការប្រយុទ្ធដ៏ស្វិតស្វាញមួយដែលនឹងកើតឡើង។