ការដេញថ្លៃ (Auction)

ការឡើងដល់ កម្លាំងធាតុ កម្រិត ៤ (4 Duan Qi) ក្នុងរយៈពេលកន្លះខែ ហើយបន្ទាប់មកឡើងដល់ កម្លាំងធាតុ កម្រិត ៥ (5 Duan Qi) ក្នុងរយៈពេលមួយខែកន្លះទៀត ល្បឿនដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលនេះ សូម្បីតែ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) កាលពីមុនក៏មិនអាចធ្វើទៅបានដែរ។

ទោះបីជានៅកម្រិតខ្ពស់ជាងនេះ ការបង្កើនកម្រិតនីមួយៗកាន់តែពិបាកទៅៗក៏ដោយ ប៉ុន្តែបើមើលតាមល្បឿនដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងកើនឡើងនាពេលនេះ វាមិនមែនជាបញ្ហាឡើយសម្រាប់គេក្នុងការឈានដល់ កម្លាំងធាតុ កម្រិត ៧ (7 Duan Qi) នៅឆ្នាំក្រោយ។

ជាការពិតណាស់ នេះគឺស្ថិតនៅក្រោមការសន្មតថា ស៊ាវ យ៉ាន មាន ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង (Foundation Elixir) គ្រប់គ្រាន់។ បើមិនដូច្នោះទេ ស៊ាវ យ៉ាន ច្បាស់ជាស្លាប់ក្រោមការវាយដំយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដែលគេត្រូវស៊ូទ្រាំជារៀងរាល់ថ្ងៃ មុននឹងឡើងដល់កម្រិត ៧ មិនខាន។ ព្រោះថាបើគ្មាន ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង ទេ រាងកាយដ៏ទន់ខ្សោយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នឹងមិនអាចទប់ទល់នឹងផលប៉ះពាល់ដ៏គ្រោះថ្នាក់នៃឈាមដែលកកបានឡើយ ហើយគេនឹងត្រូវស្លាប់។

ដូច្នេះ អ្វីដែល ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវធ្វើនៅពេលនេះ គឺទិញវត្ថុធាតុដើមបន្ថែមទៀតសម្រាប់ធ្វើ ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង។ ទោះបីជាវាមើលទៅហាក់ដូចជាងាយស្រួល ប៉ុន្តែ ស៊ាវ យ៉ាន មានបញ្ហាតូចតាចមួយ... គឺគេអស់លុយហើយ។

អង្គុយនៅលើគ្រែ ស៊ាវ យ៉ាន សើចដោយភាពជូរចត់។ គេមិនដែលនឹកស្មានថាគេនឹងធ្លាក់ក្នុងស្ថានភាពដ៏គួរឱ្យទើសទាល់បែបនេះដោយសារតែរឿងលុយកាក់សោះ។ ពេលគណនាមើលទៅ... ចាប់ពីលើកមុន គេនៅសល់លុយត្រឹមតែ ៩០០ កាក់មាស (Gold Coins) ប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែជាមួយនឹងលុយត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹង ការទិញវត្ថុធាតុដើមកម្រិតដូចលើកមុនគឺមិនអាចទៅរួចឡើយ។

យកដៃច្រត់ចង្កា ភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន រំពៃគិតយ៉ាងលឿន។ ភ្លាមនោះ គេក៏សួរថា៖ "លោកគ្រូ សម្រាប់ ស្មៅស្វាយខៀវ (Purple Bluegrass) និង ផ្កាលាងឆ្អឹង (Bone Washing Flower) តើយើងអាចប្រើដើមដែលនៅខ្ចីៗបានទេ?"

"បាន ប៉ុន្តែប្រសិទ្ធភាពរបស់វានឹងខ្សោយជាងមុនឆ្ងាយណាស់ ហើយ ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង ដែលខ្ញុំបានចម្រាញ់កន្លងមក គឺត្រូវបានធ្វើឡើងយ៉ាងសម្រិតសម្រាំងសម្រាប់ឯងតែម្ដង"។

ព្រិចភ្នែកតិចៗ ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹម៖ "គ្មានបញ្ហាទេ លើកនេះយើងប្រើវត្ថុធាតុដើមកម្រិតទាបបំផុតចុះ"។

"កម្រិតអន់បំផុត? បើអញ្ចឹងប្រសិទ្ធភាពវានឹងអាក្រក់ខ្លាំងណាស់ ហើយឯងនឹងត្រូវចំណាយពេលយ៉ាងហោចណាស់កន្លះឆ្នាំ ដើម្បីឡើងទៅកម្រិតបន្ទាប់"។ សំឡេងរបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បង្ហាញពីភាពមិនពេញចិត្ត លោកប្រហែលជាកំពុងជ្រួញចិញ្ចើមនៅពេលនេះហើយ។

"គ្មានលុយគ្រប់គ្រាន់មែនទេ? ទៅខ្ចីពីក្មេងស្រីម្នាក់នោះម្តងទៀតទៅ។ ជាមួយនឹងខ្នងបង្អែករបស់នាង សូម្បីតែលុយរាប់ម៉ឺនកាក់មាសក៏ជារឿងតូចតាចដែរ។ បើមិនអញ្ចឹងទេ ឯងអាចខ្ចីពីឪពុករបស់ឯងបាន ហេតុអ្វីបានជាឯងត្រូវបន្ទាបប្រសិទ្ធភាពរបស់ថ្នាំ និងធ្វើឱ្យការហ្វឹកហាត់យឺតយ៉ាវបែបនេះ..."

ឮការណែនាំរបស់ យ៉ាវ ឡៅ, ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីក្បាល៖ "គ្រាន់តែគិតថាវាគឺជាសេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់ខ្ញុំដែលឃាត់ខ្ញុំមិនឱ្យធ្វើបែបនោះចុះ។ តើខ្ញុំអាចបន្តខ្ចីលុយពីមនុស្សស្រីដោយរបៀបណា? ចំណែកឪពុកខ្ញុំវិញ ខ្ញុំបានគេចមុខពីគាត់អស់រយៈពេលពីរខែហើយ ប្រសិនបើគាត់ចង់ដឹងថាហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំចង់បានលុយ តើខ្ញុំមិនត្រូវទម្លាយអាថ៌កំបាំងអំពីលោកគ្រូទេឬ?"

"ចាំបន្តិច លោកគ្រូ ចុះ ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង នេះ តើអ្នកដទៃអាចចម្រាញ់ ឬធ្វើវាបានដែរទេ?" ស្រាប់តែនឹកឃើញអ្វីមួយ ចិញ្ចើមរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏លោតឡើង ហើយគេប្រញាប់សួរភ្លាមៗ។

"ហិហិ អាល្អិតអើយ នៅក្នុង ទ្វីបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Mainland) មានឱសថរាប់មិនអស់ ហើយក្នុងចំណោមឱសថទាំងនេះ ឯងត្រូវតែស្វែងរកការផ្សំផ្គុំគ្នាដែលអាចកម្ចាត់ថាមពលដ៏កាចសាហាវនៅក្នុង ស្នូលសត្វចម្លែក (Monster Cores) និងចម្រាញ់វាឱ្យមនុស្សអាចស្រូបយកបាន។ ប្រសិនបើឯងគ្រាន់តែយកឱសថមកដាក់បញ្ចូលគ្នាដោយចៃដន្យ នោះការផ្ទុះ ឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemy Furnace) គ្រាន់តែជារឿងតូចតាចប៉ុណ្ណោះ ថាមពលនោះអាចនឹងបកមកលេងការឯងវិញ ហិហិ... ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង នេះត្រូវបានបង្កើតឡើងបន្ទាប់ពីការពិសោធន៍អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ! ជាការពិតណាស់ វាអាចនឹងមាននរណាម្នាក់រកឃើញវិធីធ្វើវាដោយចៃដន្យ ប៉ុន្តែឱកាសដែលរឿងនោះកើតឡើងគឺស្ទើរតែគ្មាន"។

"លើសពីនេះ ក្នុងកំឡុងពេលចម្រាញ់ ឯងត្រូវតែប្រាកដថាអត្រានៃការរលាយ បរិមាណដែលប្រើ និងសីតុណ្ហភាពភ្លើងគឺល្អឥតខ្ចោះ។ ឯងត្រូវធ្វើការពិសោធន៍រាប់មិនអស់ និងមាន ថាមពលខាងវិញ្ញាណ (Soul Perception) ដ៏អស្ចារ្យដើម្បីធ្វើរឿងនោះ។ បើមិនដូច្នោះទេ តើឯងគិតថាហេតុអ្វីបានជា អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist) គ្រប់រូបត្រូវមានគ្រូ? ការក្លាយជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដ៏ខ្លាំងម្នាក់គឺមិនអាចទៅរួចឡើយ បើគ្មានគ្រូណែនាំ។ គ្រាន់តែពេលវេលាដែលឯងចំណាយដើម្បីសាកល្បងការផ្សំឱសថផ្សេងៗគ្នា ក៏អាចស៊ីពេលអស់មួយជីវិតរបស់ឯងដែរ!"

"ដូច្នេះ ខ្ញុំមិនអាចនិយាយរួមបញ្ចូលទ្វីបកម្លាំងធាតុទាំងមូលបានទេ ប៉ុន្តែយ៉ាងហោចណាស់សម្រាប់ អាណាចក្រ ជា ម៉ា (Jia Ma Empire) គ្មាននរណាម្នាក់ផ្សេងទៀតអាចធ្វើ ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង ដូចរបស់ខ្ញុំបានឡើយ!" មកដល់ត្រឹមនេះ សំឡេងរបស់ យ៉ាវ ឡៅ បានបង្កប់នូវមោទនភាពបន្តិច។

ដោយការភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះភាពស្មុគស្មាញនៃ ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាសាមញ្ញ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏លិទ្ធបបូរមាត់ដោយមិនដឹងខ្លួន។ នៅពេលដែលគេមើល យ៉ាវ ឡៅ ចម្រាញ់ឱសថ វាមើលទៅហាក់ដូចជាងាយស្រួលណាស់ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះតាមរយៈការពន្យល់របស់លោកគ្រូ គេបានដឹងថាវិស័យ ការចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemy) មិនមែនសាមញ្ញដូចអ្វីដែលគេបានឃើញឡើយ។

ពិភពនៃការចម្រាញ់ថ្នាំពិតជាធំធេង និងអាថ៌កំបាំងណាស់។ មិនចម្លែកទេដែល អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ គឺជាអាជីពដែលមានកិត្តិយសបំផុតនៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុទាំងមូល។

ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីការភ្ញាក់ផ្អើលមក ស៊ាវ យ៉ាន ក៏មានអារម្មណ៍ត្រេកអរ៖ "លោកគ្រូ ខ្ញុំមិនយកទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងកម្រិតអន់នោះមកហ្វឹកហាត់ខ្លួនឯងទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំចង់យកវាទៅលក់នៅក្នុងការដេញថ្លៃ។ ទោះបីជាពេលនេះខ្ញុំមិនមានលុយច្រើន ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីលក់វាដាច់ ខ្ញុំនឹងមានលុយគួរសម ហើយដល់ពេលនោះ ការទិញវត្ថុធាតុដើមកម្រិតខ្ពស់សម្រាប់ធ្វើទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងនឹងក្លាយជារឿងងាយស្រួលបំផុត។ មែនទេ?"

"យល់ហើយ... ក៏បាន។ អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំលក់ថ្នាំគ្រាប់របស់ខ្លួនមិនមែនជារឿងចម្លែកទេ ហើយម្យ៉ាងទៀត ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង ក៏ស្ថិតក្នុងកម្រិតទាបបំផុតនៃឱសថហ្វឹកហាត់ដែរ ដូច្នេះការលក់វាមិនមែនជាបញ្ហាធំដុំឡើយ"។ បន្ទាប់ពីគិតមួយសន្ទុះ យ៉ាវ ឡៅ ក៏និយាយយ៉ាងរំភើយ។

ឮការយល់ព្រមពី យ៉ាវ ឡៅ, ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ប្រញាប់រៀបចំរបស់ដែលគេត្រូវការ ហើយស្ទុះចេញពីបន្ទប់បាត់ទៅ។

ដោយសារ ស៊ាវ យ៉ាន មិនត្រូវការឱសថកម្រិតខ្ពស់ គេក៏រើសយកតែ ស្មៅស្វាយខៀវ និង ផ្កាលាងឆ្អឹង ដែលខ្ចីបំផុតនៅក្នុងហាងឱសថ ហើយសម្រាប់ ស្នូលសត្វចម្លែក វិញ គេបានទិញស្នូលដែលថោកបំផុតដែលគេអាចរកបាន គឺ ស្នូលសត្វចម្លែក កណ្ដុរឈើបៃតង (Green Wood Mouse Monster Core)។

បន្ទាប់ពីទិញឱសថរួចរាល់ ស៊ាវ យ៉ាន បានរកឃើញផ្លូវតូចដ៏លាក់កំបាំងមួយ ហើយឱ្យ យ៉ាវ ឡៅ ចម្រាញ់ឱសថទាំងនោះទៅជា ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង។

ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងលើកនេះ មិនត្រឹមតែមានប្រសិទ្ធភាពអន់ជាងលើកមុនឆ្ងាយណាស់ប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីតែពណ៌ក៏ខុសគ្នាដែរ។ វាបានប្រែពីពណ៌បៃតងត្បូងកណ្តៀងថ្លាឈ្វេង ទៅជាពណ៌បៃតងដក់ៗអាក្រក់មើល...

បន្ទាប់ពីដាក់ថ្នាំដែលមានទំហំប៉ុនពាក់កណ្តាលកណ្តាប់ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ចូលទៅក្នុងដបត្បូងពណ៌សដែលគេបានទិញមុននេះ រួចមក ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ដកដង្ហើមធំដោយភាពធូរស្រាល។

បន្ទាប់ពីលាក់ដបត្បូងនោះយ៉ាងជិតស្និទ្ធ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ចាកចេញពីផ្លូវតូច ហើយរត់សំដៅទៅកាន់កន្លែងដេញថ្លៃដែលធំជាងគេបំផុតនៅក្នុង ទីក្រុង អ៊ូ តាន់ (Wu Tan City)។