បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់អាថ៌កំបាំងកម្រិតខ្ពស់៖ កម្លាំងផ្ទុះប្រាំបីទិស (Octane Blast)

ដោយមិនខ្វល់ពីខ្សែភ្នែកដ៏ត្រជាក់នៅពីក្រោយខ្នង ស៊ាវយ៉ាន បានអោបមរតកវិជ្ជា (Scroll) រួចទៅចុះឈ្មោះជាមួយអ្នកគ្រប់គ្រងសាលបច្ចេកទេស។ បន្ទាប់មក គេ និង ស៊ុនអឺ ក៏បានដើរចេញពីសាលយ៉ាងរំភើយទាំងជជែកគ្នាលេង។

«អាល្អិត ចាំមើលចុះ! នៅពេលដែលឯងត្រូវគេដេញចេញពីត្រកូល យើងនឹងមានពេលច្រើនណាស់ដើម្បីសងសឹក! បើគ្មានការការពារពីប្រធានត្រកូលទេ ឯងគ្មានតម្លៃអ្វីទាំងអស់!» សម្លឹងមើលស្រមោល ស៊ាវយ៉ាន ដែលកំពុងបាត់ទៅ ស៊ាវនីង (Xiao Ning) មានអារម្មណ៍ថាកំហឹងកំពុងឆេះក្នុងទ្រូង។ ដើម្បីបង្ហាញពីការប្តេជ្ញាចិត្ត គេបានទះធ្នើរសៀវភៅក្បែរនោះមួយទំហឹង បន្សល់ទុកនូវស្នាមបាតដៃយ៉ាងច្បាស់។

បន្ទាប់ពីចាកចេញពីសាលបច្ចេកទេស, ស៊ាវយ៉ាន បានកំដរ ស៊ុនអឺ ទៅកម្សាន្តនៅភ្នំក្បែរនោះអស់ពេញមួយរសៀល ទើបត្រឡប់មកបន្ទប់វិញនៅពេលមេឃងងឹត។

ពេលចូលដល់បន្ទប់ និងចាក់សោទ្វាររួច ស្មារបស់ ស៊ាវយ៉ាន ក៏ធ្លាក់ចុះដោយភាពហត់នឿយ។ បន្ទាប់ពីដាក់មរតកវិជ្ជាលើតុ និងក្រេបទឹកតែមួយកែវ គេនិយាយទាំងភ័យខ្លាចថា៖ «ក្មេងស្រីម្នាក់នេះ ពិតជាពូកែដើរមែន»។

«ប្រវត្តិរបស់ក្មេងស្រីម្នាក់នោះ ក៏មិនធម្មតាដែរ» សំឡេងចាស់ជរាមួយបានបន្លឺឡើងក្នុងបន្ទប់។

ងើបក្បាលឡើងទាំងហត់នឿយ និងឃើញ យ៉ាវឡាវ ដែលលេចមកដូចខ្មោចលង ស៊ាវយ៉ាន បានពេបមាត់រួចសួរថា៖ «តើលោកគ្រូដឹងពីប្រវត្តិរបស់នាងទេ?»

«ហេហេ ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំដឹងបន្តិចបន្តួច...» យ៉ាវឡាវ ញញឹម ប៉ុន្តែនៅពេលឃើញខ្សែភ្នែកចង់ដឹងចង់ឃើញរបស់ ស៊ាវយ៉ាន គាត់ក៏និយាយថា៖ «កុំសួរអី។ វាមិនមានប្រយោជន៍សម្រាប់ឯងនៅពេលនេះទេ។ ដូច្នេះ កុំខាតកម្លាំងលើរឿងនេះអី។ អ្វីដែលខ្ញុំអាចប្រាប់បានគឺ ខ្នងបង្អែករបស់នាងពិតជាខ្លាំងក្លាណាស់»។

ស៊ាវយ៉ាន រមៀលភ្នែក រួចលើកម្រាមដៃកណ្តាលដាក់ យ៉ាវឡាវ។

.....

«ហេតុអ្វីបានជាឯងទៅយករបស់ឥតប្រយោជន៍ទាំងនេះមក? តើឯងគិតថាឯងមានពេលច្រើនណាស់មែនទេ?» យ៉ាវឡាវ ដើរមកតុ រួចបើកមើលមរតកវិជ្ជាដែល ស៊ាវយ៉ាន ទើបនឹងយកមក ទាំងមានអារម្មណ៍ធុញទ្រាន់។

«របស់ឥតប្រយោជន៍?» ស៊ាវយ៉ាន ឧទានឡើង៖ «ក្រៅពីបាតដៃស្រូប ខ្ញុំមិនចេះបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធណាផ្សេងទៀតទេ។ កាលពីមុន ខ្ញុំដឹងតែពីការហ្វឹកហាត់មិនឈប់ឈរ និងមិនដែលរៀនបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធអ្វីឡើយ ហើយមានតែបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់លឿងប៉ុណ្ណោះដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាក្នុងត្រកូលអាចរៀនបាន។ បើខ្ញុំមិនរៀនរបស់ទាំងនេះទេ តើខ្ញុំយកអ្វីទៅឈ្នះអ្នកដទៃក្នុងពិធីចូលវ័យ?»

«អូ... អញ្ចឹងឯងចង់បោកយកបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធពីខ្ញុំសោះ...» យ៉ាវឡាវ ដ៏ឆ្លាតវៃយល់ពីបំណងរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ភ្លាមៗ។

ទោះបីជាផែនការត្រូវគេមើលធ្លុះក៏ដោយ ក៏ ស៊ាវយ៉ាន មិនបានធ្វើពើឡើយ គេបែរជាសម្លឹងមើល យ៉ាវឡាវ ដោយខ្សែភ្នែកអង្វរករដូចកូនឆ្កែ។

«តើបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធមានអ្វីអស្ចារ្យទៅ? នៅពេលដែលឯងរៀនចម្រាញ់ថ្នាំចេះ មនុស្សម្នាក់ៗនឹងដណ្តើមគ្នាប្រកួតប្រជែងដើម្បីយកបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធកម្រិតខ្ពស់មកជូនឯងជាកាដូមិនខាន!» យ៉ាវឡាវ ញញឹមតិចៗ និងមិនខ្វល់ពីផ្ទៃមុខដែលកាន់តែស្រពោនរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ឡើយ។

«ប៉ុន្តែខ្ញុំត្រូវការបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធកម្រិតខ្ពស់ នៅពេលនេះ!» ស៊ាវយ៉ាន និយាយទាំងទឹកមុខស្រងូតស្រងាត់។

ឃើញ ស៊ាវយ៉ាន ពិបាកចិត្តបែបនេះ យ៉ាវឡាវ ក៏សើចដោយរីករាយ៖ «មិនអីទេ យ៉ាងណាក៏ឯងជាសិស្សរបស់ខ្ញុំដែរ ទោះបីជាគួរឱ្យអាណិតបន្តិចក៏ដោយ។ ដើម្បីកុំឱ្យឯងក្លាយជាមនុស្សពិការ ខ្ញុំនឹងបង្រៀនឯងនូវអ្វីម្យ៉ាង!»

ឮបែបនេះ ស៊ាវយ៉ាន ក៏មានស្មារតីឡើងវិញភ្លាម គេពិតជាចង់ដឹងណាស់ថាតើលោកគ្រូដ៏អាថ៌កំបាំងម្នាក់នេះ នឹងផ្តល់បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធប្រភេទណាឱ្យគេ។

«ទោះបីជាបាតដៃស្រូបរបស់ឯងស្ថិតក្នុងថ្នាក់អាថ៌កំបាំងក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាហាក់ដូចជាខ្សោយបន្តិចសម្រាប់បច្ចេកទេសក្នុងថ្នាក់នោះ។ ដោយសារតែកម្លាំងធាតុរបស់ឯងមិនទាន់ខ្លាំងនៅឡើយ ខ្ញុំនឹងបង្រៀនឯងនូវបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធមួយដែលស្ថិតក្នុងថ្នាក់អាថ៌កំបាំង ប៉ុន្តែតម្រូវឱ្យឯងនៅត្រឹមកម្រិត ៥ នៃកម្លាំងធាតុ ប៉ុណ្ណោះដើម្បីប្រើវាឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព»។

«តើវានៅកម្រិតណាដែរក្នុងថ្នាក់អាថ៌កំបាំង?» ឮថាវាជាបច្ចេកទេសថ្នាក់អាថ៌កំបាំងមួយទៀត ភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន ភ្លឺឡើងភ្លាម ហើយគេសួរទាំងលិទ្ធបបូរមាត់។

«ខ្ញុំចាំថាវាស្ថិតក្នុងថ្នាក់អាថ៌កំបាំងកម្រិតខ្ពស់។ ខ្ញុំចាំបានថាម្ចាស់បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធនេះ បានអង្វរខ្ញុំឱ្យទទួលយកវា។ ទោះបីជាខ្ញុំមិនសូវចាប់អារម្មណ៍នឹងរបស់បែបនេះក៏ដោយ ប៉ុន្តែគេពិតជាទទូចខ្លាំងពេក ដូច្នេះខ្ញុំក៏យល់ព្រមទទួលយក និងបានចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់មួយឱ្យគេ» យ៉ាវឡាវ និយាយយ៉ាងរំភើយ។ សម្តីធម្មតាៗរបស់គាត់ បានធ្វើឱ្យបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់អាថ៌កំបាំង មើលទៅដូចជារបស់ឥតប្រយោជន៍!

«ថ្នាក់អាថ៌កំបាំងកម្រិតខ្ពស់? អង្វរឱ្យលោកគ្រូទទួលយក?» ឆ្នូតខ្មៅពីរបីបានលេចឡើងលើថ្ងាសរបស់ ស៊ាវយ៉ាន។ បច្ចេកទេសដែលមានកម្រិតខ្ពស់ជាងបច្ចេកទេសកំពូលបំផុតរបស់ត្រកូលស៊ាវទាំងមូល បែរជាគ្មានតម្លៃអ្វីសោះក្នុងខ្សែភ្នែករបស់ យ៉ាវឡាវ! ស៊ាវយ៉ាន មិនដឹងថាគួរយំ ឬគួរសើចចំពោះភាពខុសគ្នាដ៏មហាសាលនេះឡើយ។

«បិទភ្នែក ហើយផ្ដោតអារម្មណ៍ ខ្ញុំនឹងបង្រៀនឯង» បន្ទាប់ពីបញ្ជា ស៊ាវយ៉ាន រួច យ៉ាវឡាវ បានលូកម្រាមដៃទៅប៉ះថ្ងាសរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ស្រាលៗ។

ជាមួយនឹងការឈឺក្បាលបន្តិច ស៊ាវយ៉ាន មានអារម្មណ៍ថាមានព័ត៌មានដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់កំពុងហូរចូលទៅក្នុងខួរក្បាលរបស់គេ។

«កម្លាំងផ្ទុះប្រាំបីទិស (Octane Blast): បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់អាថ៌កំបាំងកម្រិតខ្ពស់ ជាបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធចម្ងាយកៀក។ ផ្ដោតលើការវាយសម្រុក ហើយនៅពេលហាត់ចាំស្ទាត់ជំនាញ ការវាយប្រហារនឹងមានកម្លាំងរុញច្រាន ៨ ប្រភេទផ្សេងគ្នាដែលផ្ទុកបន្ថែមពីលើគ្នា ហើយអានុភាពរបស់វាគឺស្មើនឹងបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដីកម្រិតទាប!»

បន្ទាប់ពីដឹងខ្លួនឡើងវិញបន្តិចម្តងៗ និងមើលព័ត៌មានថ្មីនោះយ៉ាងរហ័ស ស៊ាវយ៉ាន បានដកដង្ហើមធំ... ការវាយប្រហារនេះស្មើនឹងបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដីកម្រិតទាប?

នៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ, មិនថាជាបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ ឬវិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុឡើយ ភាពខុសគ្នារវាងបច្ចេកទេសថ្នាក់អាថ៌កំបាំង និងថ្នាក់ដី គឺមានលក្ខណៈមហាសាលណាស់។ បច្ចេកទេសថ្នាក់ដីនឹងស្ថិតក្នុងកម្រិតខុសគ្នាស្រឡះ ប៉ុន្តែផ្ទុះកម្លាំងទ្វារប្រាំបីនេះ បែរជាអះអាងថាវាអាចប្រកួតប្រជែងជាមួយបច្ចេកទេសថ្នាក់ដីបានតាមរយៈការវាយសម្រុករបស់វា!

លេបទឹកមាត់ក្អិក ភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន ប្រែជាស្រអាប់បន្តិច។ ប្រសិនបើខ្ញុំពិតជាអាចរៀនបច្ចេកទេសនេះចេះមែន នោះខ្ញុំប្រហែលជាអាចវាយ ស៊ាវនីង ឱ្យខ្ទេចបានដោយប្រើត្រឹម កម្រិត ៤ នៃកម្លាំងធាតុ

«កុំអាលលោភលន់ពេក។ ទោះបីជាផ្ទុះកម្លាំងទ្វារប្រាំបី មិនតម្រូវឱ្យមានកម្លាំងធាតុខ្ពស់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាផ្តល់សម្ពាធយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់រាងកាយ។ បច្ចេកទេសនេះគឺជាការប្រយុទ្ធចម្ងាយកៀក ហើយជាមួយនឹងដៃជើងដ៏ទន់ខ្សោយរបស់ឯង ប្រសិនបើឯងព្យាយាមប្រើវា ឯងប្រហែលជានឹងត្រូវបាក់ដៃបាក់ជើងមុននឹងប៉ះខ្លួនគូប្រកួតទៅទៀត» សំឡេងរបស់ យ៉ាវឡាវ ប្រៀបដូចជាទឹកត្រជាក់មួយផ្តិលដែលចាក់ស្រោចលើភាពរំភើបរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ឱ្យរលត់អស់។

«តើខ្ញុំត្រូវបង្កើនកម្លាំងរាងកាយដោយរបៀបណា?» បន្ទាប់ពីផ្អាកមួយសន្ទុះ ស៊ាវយ៉ាន ប្រញាប់សួរភ្លាម។

«ការបង្កើនកម្លាំងធាតុ គឺជាវិធីដ៏ល្អបំផុតដើម្បីពង្រឹងរាងកាយ។ កាលណាកម្លាំងធាតុកាន់តែខ្ពស់ រាងកាយនឹងកាន់តែរឹងមាំ។ ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើឯងចង់ឱ្យលឿនជាងនេះ ឯងត្រូវការការជម្រុញពីខាងក្រៅខ្លះៗ» ភ្នែករបស់ យ៉ាវឡាវ ភ្លឺឡើងដោយភាពល្បិចកល។

«ការជម្រុញពីខាងក្រៅបែបណា?» សម្លឹងមើល យ៉ាវឡាវ ដែលកំពុងញញឹម ស៊ាវយ៉ាន ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ថាមានគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងខ្លាំង។

«ត្រូវគេវាយ! ឯងកាន់តែត្រូវគេវាយខ្លាំងប៉ុណ្ណា វាកាន់តែល្អប៉ុណ្ណោះ!» យ៉ាវឡាវ សើចយ៉ាងត្រជាក់ ខណៈដែលផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ប្រែជាស្លេកស្លាំង...