ជម្លោះ

"បងប្រុស ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan ge-ge)"

ក្មេងស្រីវ័យក្មេងម្នាក់ឈរនៅពីមុខ ស៊ាវ យ៉ាន យ៉ាងអៀនខ្មាស ខណៈដែលដៃដ៏ស្រឡូន និងសខ្ចីរបស់នាង កំពុងរេរាំនៅពីក្រោយខ្នង។ នាងអោនខ្លួនទៅមុខបន្តិច ហើយភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងបានញញឹមបិទជិតដូចជាព្រះខែពាក់កណ្តាលសៀវ។ នៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់សោភារបស់នាង មានរណ្ដៅថ្ពាល់តូចៗពីរយ៉ាងគួរឱ្យស្រឡាញ់។

បន្ទាប់ពីដកក្រសែភ្នែកចេញពីសៀវភៅរមូរនៅពីមុខគេ ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលក្មេងស្រីនៅចំពោះមុខ រួចក៏ងាកមើលទៅពេញសាល។ នៅពេលឃើញក្រសែភ្នែកច្រណែនឈ្នានីសជាច្រើនកំពុងសម្លឹងមកកាន់គេ គេមិនអាចទប់ចិត្តបានក៏និយាយថា៖ "ក្មេងស្រីអើយ ខ្ញុំដឹងថាឯងមានមន្តស្នេហ៍ខ្លាំងណាស់ ប៉ុន្តែឯងមិនចាំបាច់យកវាមកចែករំលែកជាមួយខ្ញុំបែបនេះទេ មែនទេ?"

(សម្គាល់៖ ពាក្យ "Girl/ក្មេងស្រី" ដែល ស៊ាវ យ៉ាន ប្រើមិនមែនជាការបង្អាប់ទេ ប៉ុន្តែជាពាក្យហៅយ៉ាងជិតស្និទ្ធចំពោះសមាជិកគ្រួសារស្រីដែលក្មេងជាង)

"ហិហិ" ស៊ុន អឺ (Xun Er) ញញឹម រួចក៏អង្គុយក្បែរ ស៊ាវ យ៉ាន ហើយក៏ទម្រេតខ្លួនទៅក្រោយយ៉ាងខ្ជិលច្រអូស ដែលធ្វើឱ្យរាងរៅដ៏មានមន្តស្នេហ៍របស់នាងត្រូវបានលេចចេញតាមរយៈសម្លៀកបំពាក់ដ៏តឹងណែន។ នាងចាប់យកសៀវភៅរមូរមួយពីលើធ្នើដោយចៃដន្យ រួចសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន មុននឹងសួរថា៖ "បង ស៊ាវ យ៉ាន ឡើងដល់ កម្លាំងធាតុ កម្រិត ៤ (4th Duan Qi) ហើយមែនទេ?"

ឮបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងផ្ដោតលើសៀវភៅរមូរ ក៏ងើបមុខឡើង។ សម្រាប់ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ១០ កម្រិតដំបូង ថាមពលវានៅខ្សោយខ្លាំង និងស្ទើរតែមិនអាចចាប់អារម្មណ៍បានឡើយ។ លុះត្រាតែម្នាក់នោះបញ្ចេញកម្លាំងធាតុដោយផ្ទាល់ ឬប្រើប្រាស់ ផ្ទាំងថ្មវាស់កម្រិតថាមពល (Examination Monument) ទើបអាចដឹងពីកម្រិតពិតប្រាកដបាន។ ប៉ុន្តែត្រឹមតែមួយភ្លែតមុននេះ ស៊ុន អឺ គ្រាន់តែសម្លឹងមើលគេពីរបីវិនាទី ក៏អាចដឹងពីកម្រិតរបស់គេបាត់ទៅហើយ។ ពិតជាគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលណាស់...

ក្មេងស្រីម្នាក់នេះ តើនាងជានរណា? ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Techniques) ដែលនាងទើបតែប្រើក្នុងការប្រយុទ្ធជាមួយ ស៊ាវ នីង (Xiao Ning) ពិតជាថាមពលប្រយុទ្ធកម្រិតខ្ពស់ ហើយច្បាស់ណាស់ថាវាមិនមែនជារបស់ ត្រកូលស៊ាវ (Xiao Clan) ឡើយ... គិតដល់រឿងមិនប្រក្រតីមួយចំនួនរបស់ ស៊ុន អឺ, ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ងាកក្បាលមើលទៅ ស៊ុន អឺ ដែលកំពុងញញឹមនៅក្បែរគេ។ គេគ្រវីស្មា រួចងក់ក្បាល៖ "កម្រិត ៤"។

ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន ងក់ក្បាល ស្នាមញញឹមលើផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ុន អឺ កាន់តែរីកធំឡើង ហើយនាងនិយាយថា៖ "វាទាក់ទងនឹងការហ្វឹកហាត់របស់បងក្នុងរយៈពេលកន្លះខែកន្លងមកនេះ មែនទេ?"

"បាទ" ងក់ក្បាលបន្តិច ស៊ាវ យ៉ាន មិនបានបដិសេធឡើយ ហើយក៏ត្រឡប់មកមើលសៀវភៅរមូរវិញ រួចសួរថា៖ "ចុះហេតុអ្វីបានជាឯងមានពេលចេញមកប្រកួតប្រជែងជាមួយអ្នកដទៃបែបនេះ?"

"ខ្ញុំអផ្សុកណាស់!" ធ្វើត្រាប់តាមការគ្រវីស្មារបស់ ស៊ាវ យ៉ាន, ស៊ុន អឺ ញញឹមទាំងធ្វើមុខក្រៀមក្រំ៖ "ចាប់តាំងពីលើកមុនមក បង ស៊ាវ យ៉ាន មិនដែលទៅលេង ស៊ុន អឺ សោះ។ តើបងខ្លាច ស៊ុន អឺ បង្ខំឱ្យសងលុយវិញមែនទេ?"

ស៊ាវ យ៉ាន បង្អង់បន្តិច រួចសើចទាំងអៀនខ្មាស៖ "ពិធីបុណ្យចូលវ័យ (Coming of Age Ritual) នឹងមកដល់នៅឆ្នាំក្រោយហើយ តើឯងគិតថាខ្ញុំមានពេលមិនហ្វឹកហាត់ដែរឬទេ?" គេងើបក្បាលឡើងឃើញមុខដ៏ក្រៀមក្រំរបស់ ស៊ុន អឺ ក៏អង្អែលក្បាលនាងតិចៗ ហើយខ្សឹបថា៖ "ចាប់ពីពេលនេះទៅ ខ្ញុំនឹងព្យាយាមរកពេលនៅជាមួយឯងឱ្យបានច្រើន"។

ឮពាក្យសន្យារបស់ ស៊ាវ យ៉ាន, ផ្ទៃមុខតូចច្រឡឹងរបស់ ស៊ុន អឺ ក៏ប្រែជាស្រស់ស្រាយវិញ។ ប៉ុន្តែការសន្ទនារបស់នាងជាមួយ ស៊ាវ យ៉ាន បានធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងសាលសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ទាំងភ្នែកឡើងក្រហមដោយការច្រណែន។

សម្លឹងមើលពួកគេទាំងពីរនៅក្រោមធ្នើសៀវភៅ ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវ នីង (Xiao Ning) ប្រែជាអាក្រក់មើលខ្លាំងណាស់ ហើយដៃរបស់គេក្តាប់ជាកណ្តាប់ដៃ រួចក៏លែងវិញ ហើយក៏ក្តាប់ម្តងទៀត...

ក្នុងនាមជាចៅប្រុសរបស់ ព្រឹទ្ធាចារ្យកំពូល (Top Elder) នៃត្រកូល, ស៊ាវ នីង តែងតែមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងពិសេសជាងគេ។ ចំពោះ ស៊ុន អឺ, គេបានកំណត់ក្នុងចិត្តរួចជាស្រេចថានាងគឺជាប្រពន្ធរបស់គេនាពេលអនាគត។ ជាការពិតណាស់ នេះគ្រាន់តែជាការគិតតែម្ខាងប៉ុណ្ណោះ...

ប៉ុន្តែការដែលឃើញ "ប្រពន្ធ" របស់គេកំពុងផ្អែមល្ហែមជាមួយអ្នកផ្សេង បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ នីង ច្រណែនជាខ្លាំង អ្វីដែលសំខាន់ជាងនេះទៅទៀត ម្នាក់ដែលនាងកំពុងផ្អែមល្ហែមជាមួយនោះ គឺជា "មនុស្សអភ័ព្វ" ប្រចាំត្រកូល។

នៅពេលកំហឹងបានពុះកញ្ជ្រោលក្នុងភ្នែក ស៊ាវ នីង ដកដង្ហើមធំ រួចក៏ធ្វើទឹកមុខឱ្យស្ងប់ស្ងាត់ និងញញឹមយ៉ាងរាក់ទាក់។ គេរៀបចំសម្លៀកបំពាក់ដែលរញ៉េរញ៉ៃរបស់គេ រួចដើរសំដៅទៅរកអ្នកទាំងពីរក្រោមក្រសែភ្នែករបស់មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងសាល។

នៅក្នុងសាល អ្នកដែលកំពុងមើលការខុសត្រូវទាំងឡាយបានលួចញញឹមដោយក្តីរីករាយ នៅពេលឃើញ ស៊ាវ នីង ដើរសំដៅទៅរក ស៊ុន អឺ និង ស៊ាវ យ៉ាន។ ជាការពិតណាស់ ស្នាមញញឹមរបស់ពួកគេមិនមែនសំដៅលើ ស៊ាវ នីង ទេ ប៉ុន្តែគឺសំដៅលើ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលហាក់ដូចជាមិនដឹងខ្យល់អ្វីទាល់តែសោះ។

សម្លឹងមើលទៅលើ ផ្លូវថាមពល (Qi Paths/Meridians) ដែលបានបង្ហាញនៅក្នុងសៀវភៅរមូរ ស៊ាវ យ៉ាន ចងចាំរាល់ចំណុចសង្កត់ និងផ្លូវថាមពលដែលចាំបាច់សម្រាប់វិជ្ជា "បាតដៃកម្ទេចថ្ម" (Shattering Rock Hand)។

ដកដង្ហើមធំម្ដងទៀត ចិញ្ចើមដែលធ្លាប់តែធូរស្រាលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ជ្រួញចូលគ្នា។ ជាមួយនឹង ថាមពលខាងវិញ្ញាណ (Soul Perception) ដ៏ខ្លាំងក្លារបស់គេ ស៊ាវ យ៉ាន អាចសង្កេតឃើញរាល់សកម្មភាពរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងសាល រួមទាំង ស៊ាវ នីង ដែលកំពុងដើរមករកគេផងដែរ។

"ក្មេងស្រីម្នាក់នេះនាំរឿងមកឱ្យច្រើនណាស់!" គេដកដង្ហើមធំ រួចមូរដុំសៀវភៅក្នុងដៃឡើងវិញ។

"ហិហិ ប្អូនជីដូនមួយ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan Biao-Di) តើឯងមកទីនេះដើម្បីរៀន ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Techniques) មែនទេ? តើឯងត្រូវការឱ្យបងប្រុសជីដូនមួយម្នាក់នេះ ជួយរកថាមពលប្រយុទ្ធកម្រិតខ្ពស់ឱ្យពីរបីដែរទេ? ព្រោះបច្ចេកទេសខ្លះ ខ្ញុំមិនគិតថាឯងមានសិទ្ធិចូលមើលបានឡើយ"។ ឈរញញឹមនៅពីមុខ ស៊ាវ យ៉ាន, ស៊ាវ នីង និយាយយ៉ាងអួតអាង។

(សម្គាល់៖ Biao-Di/Biao-Ge គឺជាពាក្យហៅបងប្អូនជីដូនមួយ)

ស៊ាវ យ៉ាន ដាក់សៀវភៅរមូរចូលទៅក្នុងធ្នើវិញ រួចគ្រវីក្បាល៖ "អរគុណសម្រាប់សំណើ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនគិតថាខ្ញុំត្រូវការពួកវាឥឡូវនេះទេ"។

"អូ ហិហិ ខ្ញុំភ្លេច... ប្អូន ស៊ាវ យ៉ាន មានត្រឹមតែ កម្លាំងធាតុ កម្រិត ៣ ទេ ដូច្នេះវាពិតជាពិបាកបន្តិចហើយក្នុងការរៀនបច្ចេកទេសកម្រិតខ្ពស់"។ គេយកដៃអង្អែលថ្ងាសតិចៗ ស៊ាវ នីង ញញឹម។ សម្លេងចំអករបស់គេក៏បានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់នៅលើផ្ទៃមុខផងដែរ។

ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមធំម្តងទៀត៖ ស៊ាវ នីង កំពុងតែដៀលគេដោយចេតនា...

ស្នាមញញឹមបន្តិចបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ខណៈដែលគេនិយាយថា៖ "ខ្ញុំដឹងថាឯងកំពុងព្យាយាមទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់ ស៊ុន អឺ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំត្រូវតែនិយាយថា ឯងពិតជាក្មេងខ្ចីណាស់..."

ឮពាក្យសម្តីដ៏មុតស្រួចរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន, ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវ នីង ប្រែជាស្រអាប់ភ្លាមៗ។ គេមិនដែលនឹកស្មានថា ស៊ាវ យ៉ាន ដែលធម្មតាស្ងៀមស្ងាត់ បែរជាមានសេចក្តីក្លាហានហ៊ានតតាំងនឹងគេបែបនេះឡើយ។ គេសើចចំអក រួចនិយាយថា៖ "មើលទៅប្អូន ស៊ាវ យ៉ាន ហាក់ដូចជាមានមតិចំពោះបងមែនទេ? ចុះបើយើងមកសាកល្បងសមត្ថភាពគ្នាបន្តិចទៅ? វាអាចជួយឱ្យបងឃើញថា តើប្អូនមានការរីកចម្រើនប៉ុណ្ណាក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ"។

"តើឱ្យខ្ញុំមកសាកល្បងសមត្ថភាពជាមួយឯងជំនួសវិញទេ?" ដាក់សៀវភៅរមូរចុះ ស៊ុន អឺ ងើបមុខមើលទៅគេដោយខ្សែភ្នែកដ៏ត្រជាក់។

ត្របកភ្នែករបស់ ស៊ាវ នីង ញ័រទទ្រើត នៅពេលឃើញ ស៊ុន អឺ ចេញមុខការពារ ស៊ាវ យ៉ាន។ ជាមួយនឹងកំហឹងច្រណែនដែលកំពុងឆេះកាន់តែខ្លាំង ស៊ាវ នីង បញ្ជោះថា៖ "តើឯងចេះតែពួនក្រោយខ្នងស្រីបែបនេះរហូតមែនទេ?"

"ហេតុអ្វីបានជាឯងមិនហ៊ាននិយាយសម្តីបែបនេះ កាលពីបីឆ្នាំមុន?"

ស៊ាវ យ៉ាន ឈរចុងជើងដើម្បីឈោងចាប់យកសៀវភៅរមូរមួយទៀត គេផ្លុំធូលីចេញពីលើវា រួចឆ្លើយតបទៅកាន់ ស៊ាវ នីង វិញយ៉ាងគ្មានអារម្មណ៍។

តាមពិតទៅ រូបរាងដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ និងមិនខ្វល់ខ្វាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នៅក្នុងក្រសែភ្នែករបស់មនុស្សដែលមិនសូវមានមិត្តភាពជាមួយគេ វាធ្វើឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ដូចជាមានអ្វីមួយមកខ្ទាស់នៅក្នុងទ្រូងរបស់ពួកគេអញ្ចឹង។

ស៊ាវ នីង ខាំធ្មេញគ្រឺតៗ បញ្ចេញសម្លេង ជីជី ប៉ុន្តែទោះបីជាគេខឹងខ្លាំងយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គេមិនហ៊ានធ្វើបាប ស៊ាវ យ៉ាន ឡើយ ព្រោះមិនថាទេពកោសល្យរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន អន់ថយយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គេនៅតែជាកូនប្រុសរបស់ ប្រមុខត្រកូល ដែរ។

ដកដង្ហើមធំ ស៊ាវ នីង សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ហើយនិយាយយ៉ាងត្រជាក់ថា៖ "ស៊ាវ យ៉ាន ឯងមិនមែនជាកំពូលអ្នកខ្លាំងដូចកាលពីបីឆ្នាំមុនទៀតឡើយ។ ឯងនាពេលឥឡូវនេះ គ្រាន់តែជាមនុស្សអភ័ព្វម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ! ឯងមិនស័ក្តិសមនឹង ស៊ុន អឺ ឡើយ ប្រសិនបើឯងជាមនុស្សប្រុសពិត ឯងគួរតែចាកចេញពីទីនេះទៅ។ បើមិនដូច្នោះទេ ហិហិ ទោះបីជាពេលនេះខ្ញុំមិនអាចវាយឯងបាន ប៉ុន្តែឆ្នាំក្រោយ នៅពេលឯងធ្វើពិធីបុណ្យចូលវ័យ ឯងត្រូវតែទទួលយកការប្រកួតប្រជែងពីសមាជិកត្រកូល។ ប្រសិនបើឯងមិនចង់ក្លាយជាមនុស្សពិការពិតប្រាកដទេ ខ្ញុំសូមណែនាំឱ្យឯងចេញពីទីនេះឥឡូវនេះ ហើយទៅពួននៅកន្លែងដាច់ស្រយាលក្រីក្រណាមួយ ដើម្បីរស់នៅពេញមួយជីវិតដែលនៅសល់របស់ឯងទៅ!"

ឮពាក្យគំរាមកំហែងរបស់ ស៊ាវ នីង, មាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ងើបឡើងបន្តិច ហើយគេងាកក្បាលសម្លឹងមើល ស៊ាវ នីង ដោយខ្សែភ្នែកចម្លែក។ បន្ទាប់មក គេក៏ងាកភ្នែកចេញ ចាប់យកសៀវភៅរមូរ ហើយដើរចេញទៅខាងក្រៅ។

ឃើញសកម្មភាពរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន, ស៊ាវ នីង ជឿជាក់ថា ស៊ាវ យ៉ាន បានយល់ព្រមតាមសម្តីរបស់គេដោយការបង្ខំចិត្ត ប៉ុន្តែមុននឹងគេអាចអបអរ "ជ័យជម្នះ" របស់គេបាន សម្តីមួយឃ្លាបានចេញពីមាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវ នីង ប្រែជាស្លេកស្លាំងដូចស្មៅស្ងួត៖

"មិនអីទេ ឆ្នាំក្រោយ... ព្យាយាមវាយខ្ញុំឱ្យក្លាយជាមនុស្សពិការឱ្យបានណា៎"។