ចូលនៅឱ្យឆ្ងាយពីគេ (Stay Away from Him)

សម្លឹងមើលទៅយុវជនដ៏សង្ហាដែលកំពុងមានទឹកមុខរីករាយ ចិញ្ចើមដ៏ស្ដើងរបស់ ស៊ុនអឺ បានជ្រួញបន្តិច។ ដោយមិនខ្វល់ពីការហៅរបស់គេ នាងក៏បានបែរខ្លួនចេញ។

«កញ្ញា ស៊ុនអឺ!»

សម្លឹងមើលទៅ ស៊ុនអឺ ពីចំហៀង យុវជនដ៏សង្ហាតែមានផ្ទៃមុខស្លេកស្លាំងនោះ ក៏មានអារម្មណ៍អន្ទះសារភ្លាមៗ ហើយប្រញាប់ដើរកាត់ទៅរារាំងផ្លូវនាងពីខាងមុខ។

ដោយសារមានគេមករារាំងផ្លូវ ស៊ុនអឺ ក៏បានបញ្ឈប់ជំហានរបស់នាង។ ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាត និងវែងស្រឡូនមួយគូរបស់នាងបានរួមតូចបន្តិច សម្លឹងមើលទៅគេយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ ប៉ុន្តែនាងមិនបាននិយាយសូម្បីតែមួយម៉ាត់។

«កញ្ញា ស៊ុនអឺ...» នៅពេលត្រូវបានសម្លឹងមើលដោយកែវភ្នែកដែលថ្លាដូចដំណក់ទឹក បើទោះបីជាគេធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ញ៉ែស្រីស្អាតជាច្រើនក៏ដោយ ក៏ដង្ហើមរបស់គេប្រែជាញាប់ញ័រខ្លះៗ។ អណ្ដាតដ៏រហ័សរហួនរបស់គេហាក់ដូចជាបាត់បង់ប្រសិទ្ធភាពអស់ក្នុងមួយរំពេច។

«លោកម្ចាស់វ័យក្មេង ជាឡេអូ ប្រសិនបើគ្មានរឿងអ្វីប្រញាប់ទេ សូមជួយចេញពីផ្លូវផង។ ខ្ញុំនៅមានកិច្ចការត្រូវធ្វើ។»

សម្លឹងមើលទៅយុវជនដែលកំពុងអៀនប្រៀននេះ ទីបំផុត ស៊ុនអឺ ក៏បាននិយាយចេញមក។ សំឡេងដ៏ទន់ភ្លន់ និងក្មេងខ្ចីរបស់នាង បានធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខស្លេកស្លាំងរបស់យុវជននោះប្រែជាក្រហមព្រឿងៗ។

«ហិហិ កញ្ញា ស៊ុនអឺ តើអូនមកផ្សារដើម្បីទិញអ្វីមែនទេ? ឥឡូវនេះខ្ញុំកំពុងទំនេរដែរ ហេតុអ្វីយើងមិនដើរមើលផ្សារជាមួយគ្នាទៅ?» ដោយដកដង្ហើមធំក្នុងចិត្ត ស្នាមញញឹមរបស់ ជាឡេអូ មើលទៅបើកចំហ និងទន់ភ្លន់។ ស្នាមញញឹមនេះ រួមជាមួយឋានៈ និងរូបរាងដ៏សង្ហារបស់គេ បានជួយឱ្យគេញ៉ែស្រីៗបានសម្រេចជាច្រើននាក់មកហើយ។

«លោកម្ចាស់វ័យក្មេង ជាឡេអូ ខ្ញុំបានប្រាប់រួចហើយថាខ្ញុំមានកិច្ចការត្រូវធ្វើ! តើលោកអាចចេញពីផ្លូវបានទេ?» មាត់តូចច្រមិចរបស់ ស៊ុនអឺ ពេបឡើង ហើយសំឡេងរបស់នាងនៅតែពិរោះរណ្តំដោយគ្មានសញ្ញានៃការខឹងសម្បារឡើយ។

ដោយត្រូវបានបដិសេធដោយ ស៊ុនអឺ, មាត់របស់ ជាឡេអូ ក៏ញាក់បន្តិច ប៉ុន្តែគេនៅតែរក្សាស្នាមញញឹម ហើយដកខ្សែដៃមួយចេញពីហោប៉ៅ។ ខ្សែដៃនោះមានពណ៌មាសលាយខៀវស្រាល ដែលធ្វើឡើងពី មាសខៀវ។ នៅលើខ្សែដៃនោះមានបំពាក់នូវ ស្នូលសត្វចម្លែក រាងមូលពណ៌បៃតងដ៏រលោងមួយ។ ពន្លឺពណ៌បៃតងស្រាលបានជះចេញពី ស្នូលសត្វចម្លែក នោះមកលើខ្សែដៃ បង្កើតបានជាពណ៌ដ៏ពិសេសមួយ។ មើលទៅខ្សែដៃដ៏ប្រណីតនេះពិតជាមានតម្លៃថ្លៃណាស់!

«ហិហិ ដោយសារតែកញ្ញា ស៊ុនអឺ មានកិច្ចការត្រូវធ្វើ អញ្ចឹងខ្ញុំ ជាឡេអូ នឹងមិនរារាំងអូនទៀតទេ។» ជាឡេអូ កាន់ខ្សែដៃយ៉ាងណែន ហើយញញឹមថា៖ «នេះគឺជាខ្សែដៃដែលខ្ញុំទើបតែទិញនៅក្នុងផ្សារ បើទោះបីជាវាមិនសូវថ្លៃប៉ុន្មានមែន ប៉ុន្តែវាមានបំពាក់នូវ ស្នូលសត្វចម្លែក ធាតុឈើកម្រិតទីមួយ ដែលអាចជួយយ៉ាងច្រើនដល់ការស្តារកំលាំងធាតុ ឡើងវិញ។ ដោយសារតែកញ្ញា ស៊ុនអឺ មិនទាន់ក្លាយជា លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ នៅឡើយ ខ្សែដៃនេះពិតជាស័ក្តិសមសម្រាប់អូនណាស់។ នេះគ្រាន់តែជាកាដូបន្តិចបន្តួចពីខ្ញុំប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះសូមកុំបដិសេធអី។ បើមិនដូច្នោះទេ ខ្ញុំនឹងបាក់មុខមាត់នៅចំពោះមុខកូនចៅរបស់ខ្ញុំមិនខាន...» នៅចុងបញ្ចប់ ជាឡេអូ បានបន្ទាបសំឡេងដោយចេតនា ហើយកូនចៅនៅជុំវិញគេក៏នាំគ្នាស្ញើចញញឹមឡើងតាមការព្រៀងទុក។

ឃើញទង្វើរបស់ ជាឡេអូ, ចិញ្ចើមរបស់ ស៊ុនអឺ ក៏បានជ្រួញឡើង។ នាងមិនដឹងថាគួរដោះស្រាយជាមួយមនុស្សប្រភេទនេះដោយរបៀបណាឡើយ។

នៅពេលដែលនាងហៀបនឹងបដិសេធ ខ្សែភ្នែករបស់នាងក៏បានធ្លាក់ទៅលើ ស្នូលសត្វចម្លែក ពណ៌បៃតងនៅលើខ្សែដៃនោះ ហើយនាងក៏នឹកឃើញថាបងស៊ាវយ៉ាន កំពុងតែរវល់ស្វែងរក ស្នូលសត្វចម្លែក ធាតុឈើ។ រោមភ្នែកដ៏វែងរបស់នាងបានព្រិចបន្តិច ហើយផ្ទៃមុខដ៏ស្ងប់ស្ងាត់របស់នាងក៏ចាប់ផ្តើមធូរស្រាលបន្តិច...

ឃើញទឹកមុខរបស់ ស៊ុនអឺ ប្រែជាធូរស្រាល បេះដូងរបស់ ជាឡេអូ ក៏លោតញាប់ដោយក្តីរំភើប ហើយគេក៏ប្រញាប់ហុចខ្សែដៃធាតុឈើនោះទៅមុខ៖ «កញ្ញា ស៊ុនអឺ មិនបាច់គួរសមពេកទេ ត្រកូលជាឡេ និង ត្រកូលស៊ាវ សុទ្ធតែស្ថិតនៅក្នុងចំណោមត្រកូលកំពូលទាំងបីនៃ ក្រុងវូតាំង ដូច្នេះការដោះដូរកាដូបន្តិចបន្តួចជារឿងធម្មតាទេ។»

«ខ្ញុំនឹងយកខ្សែដៃនេះ រួចដកយក ស្នូលសត្វចម្លែក ចេញឱ្យបងស៊ាវយ៉ាន។ ចំពោះខ្សែដៃវិញ នៅពេលដែលគាត់មិនចាប់អារម្មណ៍... ខ្ញុំនឹងបោះវាចោលតែម្តង។» ជាមួយនឹងគំនិតដ៏ក្មេងខ្ចីនេះ ស៊ុនអឺ លែងស្ទាក់ស្ទើរទៀតហើយ នាងក៏បានលូកដៃចេញ រៀបនឹងទទួលយកខ្សែដៃនោះ។ រំពេចនោះ មានដៃមួយបានមកចាប់ដៃរបស់នាង ហើយឃាត់នាងមិនឱ្យយកខ្សែដៃនោះឡើយ។

នៅពេលដែលដៃរបស់នាងត្រូវបានគេចាប់ ស៊ុនអឺ ស្រឡាំងកាំងអស់មួយសន្ទុះ មុននឹងបញ្ចេញ ដូឈី នៅក្នុងខ្លួនដើម្បីការពារខ្លួនឯង។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលដៃរបស់នាងហៀបនឹងរើចេញពីការចាប់នោះ សំឡេង "ហ៊ឹម" ស្រាលៗពីយុវជនម្នាក់ បានធ្វើឱ្យនាងឈប់រើបម្រះយ៉ាងស្ដាប់បង្គាប់។

ងាកទៅមើលក្រោយ ស៊ុនអឺ ក៏បានឃើញ ស៊ាវយ៉ាន។ នៅពេលដែលនាងសម្លឹងមើលទៅលើបន្តិច នាងក៏បានឃើញផ្ទៃមុខដ៏ម៉ឺងម៉ាត់របស់យុវជនម្នាក់នេះ។

«អូនមិនដឹងទេឬថាគេជាមនុស្សបែបណា?» ដោយសម្លឹងមើលទៅ ស៊ុនអឺ ទាំងមិនពេញចិត្ត ស៊ាវយ៉ាន ក៏បានបន្ទោសខ្លួនឯងក្នុងចិត្ត។ បន្ទាប់មក គាត់ក៏ងើបមុខឡើង ហើយនិយាយថា៖ «លោកម្ចាស់វ័យក្មេង ជាឡេអូ សមានចិត្តរបស់លោកត្រូវបាន ស៊ុនអឺ ទទួលយកហើយ ប៉ុន្តែចំពោះកាដូនេះ លោកគួរតែយកវាត្រឡប់ទៅវិញចុះ។»

ឃើញបរិយាកាសត្រូវបានបំផ្លាញ កំហឹងបន្តិចបន្តួចបានភ្លឺឡើងក្នុងភ្នែករបស់ ជាឡេអូ។ ប៉ុន្តែ នៅចំពោះមុខ ស៊ុនអឺ គេបានព្យាយាមរក្សាអាកប្បកិរិយាជា "សុភាពបុរស" ហើយញញឹមយ៉ាងស្ងួតថា៖ «លោកម្ចាស់វ័យក្មេង ស៊ាវយ៉ាន ខ្ញុំឃើញថាកញ្ញា ស៊ុនអឺ មិនមានគ្រឿងអលង្ការជាប់ខ្លួន ទើបខ្ញុំចង់ជួយនាងបន្តិច។ តើលោកមិនចង់ឱ្យនាងមានគ្រឿងតុបតែងខ្លួនបន្តិចបន្តួច ដើម្បីលើកសម្រស់របស់នាងទេឬ?»

ដោយដកដង្ហើមធំដោយអស់សង្ឃឹម ស៊ាវយ៉ាន ក្រឡេកមើលខ្សែដៃធាតុឈើនៅក្នុងដៃរបស់ ជាឡេអូ រួចដកខ្សែដៃពណ៌បៃតងមួយទៀតចេញមក ហើយសួរទាំងមួម៉ៅថា៖ «តើអូនពិតជាចូលចិត្តខ្សែដៃខ្លាំងណាស់មែនទេ? នេះយកទៅ កុំយករបស់គេផ្តេសផ្តាសដោយគ្មានហេតុផលអី។ បងធ្លាប់ប្រាប់អូនហើយថា លើលោកនេះគ្មានអាហារថ្ងៃត្រង់ដែលមិនអស់លុយនោះទេ។ អ្នកដែលឱ្យរបស់អ្វីមួយដោយមិនគិតថ្លៃ តែងតែមានបំណងអាក្រក់ពីក្រោយជានិច្ច។ ជាមួយនឹងទឹកមុខដ៏ស្លូតត្រង់របស់អូនបែបនេះ អូនប្រហែលជាត្រូវបានគេលក់បាត់ទៅហើយ ក៏នៅមិនទាន់ដឹងខ្លួនថាមានរឿងអ្វីកើតឡើងដែរ។»

ឮសម្ដីរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ដែលហាក់ដូចជាសំដៅមកលើរូបគេ ជាឡេអូ ក៏ប្រែទឹកមុខជាត្រជាក់។ ប៉ុន្តែនៅពេលគេឃើញខ្សែដៃនៅក្នុងដៃរបស់ ស៊ាវយ៉ាន គេក៏ទប់សំណើចមិនបាន។

ខ្សែដៃនៅក្នុងដៃរបស់ ស៊ាវយ៉ាន បើគិតពីតម្លៃសម្ភារៈវិញ គឺមិនលើសពី ៥ កាក់មាសឡើយ។ ខណៈពេលដែលខ្សែដៃធាតុឈើរបស់គេ ដែលមានបំពាក់ ស្នូលសត្វចម្លែក ពិតប្រាកដ មានតម្លៃរហូតដល់ជាង ១,០០០ កាក់មាស។ ខ្សែដៃទាំងពីរនេះ មិនថាពិនិត្យមើលតាមតម្លៃ ឬអត្ថប្រយោជន៍ពិតប្រាកដនោះទេ គឺមានភាពខុសគ្នាដាច់ស្រឡះ ហើយខ្សែដៃរបស់ ស៊ាវយ៉ាន មិនអាចយកមកប្រៀបធៀបជាមួយខ្សែដៃធាតុឈើនោះបានឡើយ។ ដូច្នេះ នៅពេលដែល ជាឡេអូ ឃើញ ស៊ាវយ៉ាន ហុចខ្សែដៃដ៏កំសត់បែបនេះទៅឱ្យ ស៊ុនអឺ ដ៏ស្រស់ស្អាត គេក៏ទប់ចិត្តមិនបាននឹងចំអកឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន ថា៖ «ស៊ាវយ៉ាន ខ្ញុំដឹងថាឯងគ្មានឋានៈខ្ពស់នៅក្នុងត្រកូលទេ ប៉ុន្តែ... ប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាឯងយករបស់ដ៏ថោកទាបបែបនេះមកឱ្យ ស៊ុនអឺ ទៅវិញ?»

ដោយមិនខ្វល់ពីការចំអករបស់ ជាឡេអូ, ស៊ាវយ៉ាន បានសម្លឹងមើលក្មេងស្រីដែលកំពុងសម្លឹងមើលខ្សែដៃក្នុងដៃរបស់គាត់ រួចប្រញាប់សួរថា៖ «តើអូនចង់បានឬអត់? បើមិនយកទេ បងនឹងបោះវាចោលឥឡូវនេះហើយ វាតម្លៃត្រឹមតែ ២-៣ កាក់មាសប៉ុណ្ណោះ។»

«ហាហា...» ឮសម្ដីរបស់ ស៊ាវយ៉ាន មិនត្រឹមតែ ជាឡេអូ ប៉ុណ្ណោះទេដែលផ្ទុះសំណើច សូម្បីតែកូនចៅរបស់គេក៏ចាប់ផ្ដើមសើចចំអកឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងខ្លាំងផងដែរ។

ប៉ុន្តែ សំណើចចំអកនោះមិនបានបន្តយូរឡើយ វាក៏ត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់ភ្លាមៗ ហាក់ដូចជាពួកគេទើបតែត្រូវបានគេអារកអញ្ចឹង។ មនុស្សគ្រប់គ្នាមានទឹកមុខស្រឡាំងកាំងយ៉ាងគួរឱ្យអស់សំណើច។

ស៊ុនអឺ ដែលធ្លាប់តែស្រឡាំងកាំង បានឆ្លើយតបយ៉ាងលឿនទៅនឹងសម្ដីរបស់ ស៊ាវយ៉ាន។ ដៃទាំងពីររបស់នាងបានលូកចេញទៅចាប់យកខ្សែដៃពីក្នុងដៃរបស់ ស៊ាវយ៉ាន តាមសភាវគតិ។ បន្ទាប់ពីទទួលបានខ្សែដៃហើយ ស៊ុនអឺ ក៏បានដឹងខ្លួនថាខ្លួនឯងធ្វើអ្វីខ្លះ នាងប្រហែលជាធ្វើហាក់ដូចជាអន្ទះសារបន្តិចហើយ...

ផ្ទៃមុខដ៏ស្រទន់របស់នាងប្រែជាក្រហមព្រឿងៗ ប៉ុន្តែ ស៊ុនអឺ មិនដូចមនុស្សដទៃឡើយ បន្ទាប់ពីមានអារម្មណ៍អៀនប្រៀនមួយភ្លែត នាងក៏បានបំពាក់ខ្សែដៃនោះទៅលើកដៃដ៏សខ្ចីរបស់នាងយ៉ាងថ្លៃថ្នូរ។ នាងងើបមុខឡើង ហើយផ្តល់ស្នាមញញឹមយ៉ាងផ្អែមល្ហែម រួចនិយាយថា៖ «អរគុណបងស៊ាវយ៉ាន។»

ជាមួយនឹងទឹកមុខដ៏អាក្រក់ ជាឡេអូ បានសម្លឹងមើល ស៊ុនអឺ ដែលកំពុងមានភាពស្និទ្ធស្នាលជាមួយ ស៊ាវយ៉ាន។ នៅលើផ្ទៃមុខរបស់គេបង្ហាញនូវភាពច្រណែនយ៉ាងច្បាស់ ហើយគេបាននិយាយថា៖ «ហិហិ ខ្ញុំមិនដឹងថាកញ្ញា ស៊ុនអឺ មានចំណូលចិត្តប្លែកបែបនេះសោះ។ មើលទៅខ្ញុំប្រហែលជាយល់ច្រឡំហើយ។»

ស៊ាវយ៉ាន ក្រឡេកមើល ជាឡេអូ នៅពីមុខគាត់ ហើយខ្សែភ្នែករបស់គាត់បានធ្លាក់ទៅលើផ្កាយមាសនៅលើទ្រូងរបស់គេ។ គាត់គិតក្នុងចិត្តយ៉ាងចម្លែកថា៖ កាលពីឆ្នាំមុនដែលខ្ញុំឃើញគេ គេទើបតែមាន កម្រិត ៩ ឌួនឈី ប៉ុណ្ណោះមែនទេ? នឹកស្មានមិនដល់ថាគេអាចបង្រួម កងវង់ថាមពល (Dou Qi Cyclone) បានសម្រេចសោះ។ ប៉ុន្តែ ដើម្បីក្លាយជា លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ នៅអាយុ ២១ ឆ្នាំ ទេពកោសល្យរបស់គេគឺគ្រាន់តែមធ្យមប៉ុណ្ណោះ...

ឃើញថា ជាឡេអូ គ្មានបំណងចង់ចាកចេញ ស៊ាវយ៉ាន ក៏បានពេបមាត់។ គាត់មិនបានរងឥទ្ធិពលពីអំណាច និងឋានៈនៅពីក្រោយ ជាឡេអូ ឡើយ ហើយដោយសារតែ ត្រកូលស៊ាវ និង ត្រកូលជាឡេ មិនមានទំនាក់ទំនងល្អជាមួយគ្នាស្រាប់ផង គាត់ក៏មិនចាំបាច់ធ្វើខ្លួនដាក់ខ្លួនចំពោះគេដែរ។ ដោយអង្អែលច្រមុះរបស់គាត់ ស៊ាវយ៉ាន បាននិយាយតិចៗថា៖ «លោកម្ចាស់វ័យក្មេង ជាឡេអូ ចរិតព្រាននារីរបស់លោកគឺល្បីពាសពេញ ក្រុងវូតាំង ហើយ។ ស៊ុនអឺ នៅក្មេងណាស់ ហើយគ្មានពេលលេងល្បែងស្នេហាជាមួយលោកទេ ដូច្នេះសង្ឃឹមថាលោកអាចទៅរកស្រីផ្សេងទៀតនាពេលអនាគតចុះ។»

«ចូលនៅឱ្យឆ្ងាយពីគេ!»

បន្ទាប់ពីនិយាយទៅកាន់ ជាឡេអូ, ស៊ាវយ៉ាន មិនខ្វល់ពី ជាឡេអូ ដែលកំពុងមានផ្ទៃមុខឡើងបៃតងដោយកំហឹងនោះទេ ហើយបានប្រើអាយុរបស់គាត់ជាប្រៀបដើម្បីនិយាយទៅកាន់ ស៊ុនអឺ យ៉ាងដាច់អហង្ការ។

«ចាស៎។»

ភ្នែកដ៏រហ័សរហួនរបស់ ស៊ុនអឺ ព្រិចបន្តិច ហើយនាងក៏ងក់ក្បាលយល់ព្រមដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ។ ចំពោះនាង ជាឡេអូ គ្រាន់តែជាមនុស្សចម្លែកដែលនាងធ្លាប់ជួបពីរបីដងប៉ុណ្ណោះ ចំណែកឯ ស៊ាវយ៉ាន សម្រាប់នាង គឺមិនអាចមានអ្នកណាមកជំនួសបានឡើយ។ ដោយសារតែ ស៊ាវយ៉ាន ប្រាប់នាងឱ្យនៅឱ្យឆ្ងាយពី ជាឡេអូ នាងនឹងធ្វើតាមគាត់។

ជម្រើសនេះ មិនមែនជារឿងពិបាកសម្រាប់ ស៊ុនអឺ ឡើយ។