ផ្សារ (The Market)

ស្នូលសត្វចម្លែក (Monster cores) នៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Mainland) ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា គ្រីស្តាល់វេទមន្ត (Magic Crystals)។ ស្នូលសត្វចម្លែក គឺជាស្នូលថាមពលដែលស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនរបស់សត្វចម្លែកវិញ្ញាណ។ ស្នូលសត្វចម្លែកសម្បូរទៅដោយថាមពលពិភពលោកដ៏កាចសាហាវបំផុត។ នៅពេលប្រឈមមុខនឹងថាមពលដ៏កាចសាហាវបែបនេះ សូម្បីតែអ្នកខ្លាំងលំដាប់ស្ដេច (Dou Wang) ក៏មិនហ៊ានប្រថុយស្រូបយកស្នូលសត្វចម្លែកដោយផ្ទាល់ដែរ។

ទោះបីជាស្នូលសត្វចម្លែកមិនអាចស្រូបយកដោយផ្ទាល់ក៏ដោយ វាគឺជាគ្រឿងផ្សំដ៏សំខាន់នៅក្នុងវិស័យអាល់គីមី (Alchemy)។ ស្នូលសត្វចម្លែកដែលឆ្លងកាត់ការចម្រាញ់ពីអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemists) អាចបញ្ចូលជាមួយឱសថបុរាណមួយចំនួន ដើម្បីក្លាយជាគ្រាប់ថ្នាំដ៏មានតម្លៃ និងថ្លៃថ្លា ដែលអាចបង្កើនកម្លាំងរបស់មនុស្សម្នាក់ៗបាន។

លើសពីនេះទៅទៀត ស្នូលសត្វចម្លែកអាចត្រូវបានគេយកទៅដាក់នៅលើអាវុធ។ អាវុធដែលត្រូវបានបញ្ចូលជាមួយស្នូលសត្វចម្លែក មិនត្រឹមតែបង្កើនថាមពលបំផ្លិចបំផ្លាញប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏អាចមានផលប៉ះពាល់នៃបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ (Dou Qi effects) ពិសេសៗផងដែរ ហើយវាក្លាយជាទំនិញដែលមានតម្រូវការខ្ពស់នៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ។

ក្រៅពីអាវុធ ស្នូលសត្វចម្លែកក៏អាចបន្ថែមទៅលើអាវក្រោះ និងឧបករណ៍ការពារផងដែរ។ ឧបករណ៍ការពារដែលមានស្នូលសត្វចម្លែក មានសមត្ថភាពការពារខ្ពស់បំផុត និងផ្តល់នូវសុវត្ថិភាពបន្ថែមដល់អ្នកប្រើប្រាស់នៅពេលពួកគេស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់។

ដោយសារមានអត្ថប្រយោជន៍ច្រើនបែបនេះ ស្នូលសត្វចម្លែកគឺជាវត្ថុដែលមានតម្រូវការបំផុតនៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ។ មិនត្រឹមតែអ្នកនៅក្នុងលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhes) ប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីតែអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ក៏ត្រូវស្វែងរកស្នូលសត្វចម្លែកកម្រិតខ្ពស់ដោយផ្ទាល់ ដើម្បីបង្កើតគ្រាប់ថ្នាំដែលមានគុណភាពខ្ពស់ផងដែរ។

ក្រោមតម្រូវការខ្ពស់បែបនេះ ការផ្គត់ផ្គង់ស្នូលសត្វចម្លែកនៅលើទ្វីបជានិច្ចកាលមិនដែលគ្រប់គ្រាន់តាមតម្រូវការរបស់អ្នកទិញឡើយ ហេតុដូច្នេះហើយ រាល់ពេលដែលមានស្នូលកម្រិតខ្ពស់បង្ហាញខ្លួននៅក្នុងការដេញថ្លៃ ឬកន្លែងណាមួយ វានឹងត្រូវបានគេទិញភ្លាមៗក្នុងតម្លៃយ៉ាងខ្ពស់។

ដោយសារតម្លៃដ៏ខ្ពស់នៃស្នូលសត្វចម្លែក ក្រុមទាហានស៊ីឈ្នួលជាច្រើនបានឯកទេសក្នុងការសម្លាប់សត្វចម្លែកវេទមន្តដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត ប៉ុន្តែការទទួលបានស្នូលសត្វចម្លែកមិនមែនជាកិច្ចការងាយស្រួលនោះទេ។

ទីមួយ សត្វចម្លែកវេទមន្តមិនត្រឹមតែរឹងមាំខ្លាំងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងមានល្បិចកលទៀតផង។ ដោយសារតែធម្មជាតិដ៏ពិសពុល និងវិធីសាស្ត្រវាយប្រហារពិសេសរបស់ពួកគេ សត្វចម្លែកវេទមន្តអាចខ្លាំងជាងមនុស្សដែលមានលំដាប់ស្មើគ្នា។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើគ្មានកម្លាំងដ៏ឆ្នើមដោយខ្លួនឯងទេ ការព្យាយាមសម្លាប់សត្វចម្លែកវេទមន្តដោយម្នាក់ឯង គឺជារឿងមិនអាចទៅរួច ហើយអាចនឹងបាត់បង់ជីវិតដោយមិនទទួលបានស្នូលសត្វចម្លែកទៀតផង។

សូម្បីតែអ្នកសម្លាប់សត្វចម្លែកបានក៏ដោយ ក៏មិនមែនសត្វចម្លែកវេទមន្តទាំងអស់សុទ្ធតែមានស្នូលនោះដែរ។ ករិតដែលសត្វចម្លែកមានស្នូលគឺស្ទើរតែចៃដន្យ ដូច្នេះក្រុមទាហានស៊ីឈ្នួលអាចនឹងបាត់បង់កម្លាំងពាក់កណ្តាលក្នុងការសម្លាប់សត្វចម្លែក ប៉ុន្តែបែរជាមិនឃើញមានស្នូលទៅវិញ។ ហេតុការណ៍បែបនេះកើតឡើងគ្រប់ពេលនៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ...

ដូច្នេះហើយ តម្លៃនៃស្នូលសត្វចម្លែកនៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុគឺពិតជាថ្លៃណាស់។

......

នាំ ស៊ុនអឺ (Xun Er) ដើរកាត់តាមច្រកផ្លូវតូច (Alley) ជាច្រើន ចុងក្រោយ ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) ក៏បានមកដល់ទីផ្សារមួយដែលស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងក្រុងបន្តិច។ នៅក្នុងទីក្រុង វូតាំង (Wu Tang city) មានទីផ្សារខ្នាតមធ្យមមួយចំនួន ហើយទីផ្សារទាំងអស់នោះត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយត្រកូលធំៗមួយក្នុងចំណោមត្រកូលទាំងបី។ ទីផ្សារដែលស៊ាវយ៉ានកំពុងទៅនេះ គឺស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ត្រកូលស៊ាវ (Xiao clan)។

ទោះបីជាស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ត្រកូលស៊ាវក៏ដោយ ក៏ត្រកូលស៊ាវគ្រាន់តែជួយរក្សាសណ្តាប់ធ្នាប់ និងសុវត្ថិភាពនៅក្នុងទីផ្សារប៉ុណ្ណោះ។ ជាថ្នូរនឹងការតបស្នង មិនថាជាទាហានស៊ីឈ្នួល ឬអាជីវករដែលមកតាំងកន្លែងលក់ដូរ ពួកគេត្រូវបង់ពន្ធជូនត្រកូល ដែលនេះគឺជាច្បាប់នៃទ្វីបកម្លាំងធាតុជាយូរមកហើយ ហើយកម្រមាននរណាម្នាក់ហ៊ានប្រឆាំងនឹងវាណាស់។

នៅមាត់ច្រកចូលទីផ្សារ មានឆ្មាំពីរនាក់មកពីត្រកូលស៊ាវ។ ពួកគេពិតជាស្គាល់ស៊ាវយ៉ាន និងស៊ុនអឺច្បាស់ណាស់ ដោយសារនៅពេលឆ្មាំទាំងនោះឃើញពួកគេមកដល់ ឆ្មាំក៏បានបង្អង់ឈប់ ហើយអោនគោរពភ្លាមៗ។

ដោយងក់ក្បាលបន្តិច ស៊ាវយ៉ានបានដើរចូលទៅខាងក្នុង ហើយសម្លឹងមើលទៅហ្វូងមនុស្សដែលហូរហែមិនចេះចប់ គេមិនអាចទប់ចិត្តមិនលិទ្ធបបូរមាត់ខ្លួនឯងបានឡើយ។ មិនចម្លែកទេដែលត្រកូលរក្សាទីផ្សារក្រោមការគ្រប់គ្រងយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ជាមួយនឹងមនុស្សច្រើនកុះករបែបនេះ ប្រាក់ចំណេញសម្រាប់ត្រកូលប្រាកដជាមិនតិចនោះទេ...

“អ្នកប្រុសទីបី កញ្ញាស៊ុនអឺ តើលោកអ្នកចង់ទិញអ្វីនៅក្នុងទីផ្សារដែរឬទេ?” នៅពេលដែលអ្នកទាំងពីរក្រឡេកមើលទៅហ្វូងមនុស្សដ៏ច្រើន សំឡេងដ៏គួរឱ្យគោរពមួយបានបន្លឺឡើងពីក្រោយពួកគេ។

ឮសំឡេងនោះ ស៊ាវយ៉ានក៏ងាកក្បាលទៅមើល។ នៅពីក្រោយគេមានបុរសប្រាំពីរទៅប្រាំបីនាក់ដែលស្លៀកឯកសណ្ឋានរបស់ត្រកូលស៊ាវ។ អ្នកនិយាយហាក់ដូចជាបុរសវ័យកណ្តាលអាយុ ៣០ ឆ្នាំ ម្នាក់ ដែលពាក់ផ្លាកសញ្ញាដែលមានផ្កាយមាស ៦ គេច្បាស់ជាអ្នកនៅក្នុងលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយ ៦ (Six star Dou Zhe) ហើយ។

ដោយសង្កេតឃើញការសង្ស័យក្នុងភ្នែករបស់ស៊ាវយ៉ាន បុរសនោះបានញញឹមដោយស្មោះ ហើយនិយាយថា៖ “អ្នកប្រុសទីបី ខ្ញុំឈ្មោះ ភីអិន (Pei En)។ មេត្រកូលបានតែងតាំងខ្ញុំឱ្យធ្វើជាប្រធានឆ្មាំសម្រាប់រក្សាសុវត្ថិភាពនៅក្នុងទីផ្សារនេះ។ អូ! កាលពីឆ្នាំមុន ក្នុងថ្ងៃខួបកំណើតរបស់អ្នកប្រុស ខ្ញុំ ភីអិន ក៏បានមកដែរ...”

“អូ! គឺពូភីអិនសោះ!”

ស៊ាវយ៉ានបានព្រិចភ្នែក ហើយទោះបីជាគេមិនមានចំណាប់អារម្មណ៍ចំពោះភីអិនក៏ដោយ ក៏ការណែនាំខ្លួនរបស់បុរសនោះធ្វើឱ្យស៊ាវយ៉ានញញឹម។ ដោយសារបុរសម្នាក់នេះត្រូវបានតែងតាំងដោយផ្ទាល់ដោយឪពុករបស់គេ គាត់ប្រាកដជាកូនចៅក្រោមឱវាទ ដូច្នេះនឹងគ្មានបញ្ហាលើរឿងភាពស្មោះត្រង់នោះទេ។

ទោះបីជាត្រកូលស៊ាវមិនមែនជាកម្លាំងដ៏ធំ និងមានឥទ្ធិពលខ្លាំងក៏ដោយ ក៏ត្រកូលត្រូវបានបែងចែកជាបក្សពួកផ្សេងៗគ្នា។ ប្រសិនបើបុរសដែលឈរនៅចំពោះមុខគេនេះស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ពួកព្រឹទ្ធាចារ្យ គាត់ប្រាកដជាមិនមានភាពរួសរាយរាក់ទាក់បែបនេះទេ ហើយប្រហែលជាគ្រាន់តែនិយាយពាក្យសួរសុខទុក្ខតាមទម្លាប់ប៉ុណ្ណោះ។

“ខ្ញុំធុញទ្រាន់នៅក្នុងត្រកូល ដូច្នេះខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តចេញមកដើរមើលជុំវិញនេះ។ ពូភីអិន អ្នកគួរតែទៅធ្វើការងាររបស់អ្នកចុះ ប្រសិនបើខ្ញុំមានចម្ងល់អ្វី ខ្ញុំប្រាកដជានឹងសួរអ្នក”។ សំឡេងយុវវ័យរបស់ស៊ាវយ៉ានមិនមានតម្រុយនៃភាពក្រអឺតក្រទមដូចអ្នកប្រុសទូទៅឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ សំឡេងរបស់គេមានភាពទន់ភ្លន់ និងគួរឱ្យគោរព ដែលនរណាម្នាក់បានឮហើយនឹងមានអារម្មណ៍មោទនភាព និងរីករាយ។

ជាមួយនឹងពាក្យហៅថា "ពូ" ស្នាមញញឹមនៅលើមុខរបស់ភីអិនបានរីកធំឡើង និងកាន់តែមានភាពស្មោះត្រង់។ គាត់ងក់ក្បាល រួចនិយាយថា៖ “អញ្ចឹងសូមរីករាយនឹងការដើរមើលចុះ អ្នកប្រុសទីបី។ មនុស្សរបស់យើងមាននៅទូទាំងទីផ្សារ ដូច្នេះប្រសិនបើអ្នកត្រូវការអ្វី សូមហៅពួកយើងបាន”។

ស៊ាវយ៉ានងក់ក្បាលដោយការគោរព រួចទាញដៃស៊ុនអឺ ដើរចូលទៅក្នុងហ្វូងមនុស្សដ៏កុះករ ហើយបាត់ស្រមោលពីភ្នែករបស់ភីអិន...

“ប៉ាលី (Pa Li) នាំមនុស្សពីរនាក់ទៅតាមអ្នកប្រុសទីបី។ ម្យ៉ាងទៀត ត្រូវព្រមានពួកចោរនៅក្នុងទីផ្សារថា ប្រសិនបើពួកគេមានគំនិតមិនល្អលើអ្នកប្រុសទីបី ឬស៊ុនអឺ ពួកគេមិនបាច់នៅក្នុងទីផ្សារនេះទៀតទេ”។ សម្លឹងមើលទៅក្មេងប្រុសស្រីដែលកំពុងដើរចេញទៅ ភីអិនបានងាកក្រោយ ហើយមុខដ៏ស្មោះត្រង់របស់គាត់ត្រូវបានជំនួសដោយមុខមាំមួន និងមានសមត្ថភាព។

“បាទ លោកមេបញ្ជាការ!” បុរសម្នាក់បានឆ្លើយតបដោយសំឡេងតិចៗ ហើយដោយគ្រវីដៃ គាត់ និងបុរសពីរនាក់ទៀតក៏ដើរចូលទៅក្នុងចំណោមមនុស្សជាច្រើន។

“ហាហា អ្នកប្រុសទីបីនៅតែមានចិត្តទន់ភ្លន់ដដែល វាធ្វើឱ្យមនុស្សមានអារម្មណ៍ធូរស្រាលនៅពេលនៅក្បែរគេ...” សម្លឹងមើលទៅបុរសទាំងបីនាក់ដែលកំពុងដើរចូលទៅក្នុងហ្វូងមនុស្ស ភីអិនបានញញឹម ប៉ុន្តែមួយរំពេចនោះ ស្នាមញញឹមក៏ប្រែជាជ្រួញចិញ្ចើម ហើយគាត់បានដកដង្ហើមធំ៖ “អ្នកប្រុសទីបីគឺជាមនុស្សល្អណាស់ វាពិតជាគួរឱ្យស្តាយណាស់ ហាស...”

ភីអិនគ្រវីក្បាលដោយការសោកស្តាយ រួចនាំកូនចៅដែលនៅសេសសល់ទៅល្បាតតាមដងផ្លូវ។

...

ដើរតាមស៊ាវយ៉ានដោយភាពខ្ជិលច្រអូស ស៊ុនអឺបានលួចក្រឡេកមើលទៅក្រោយ "ដោយចៃដន្យ" ហើយញញឹម៖ “បងស៊ាវយ៉ាន។ ភីអិន ហាក់ដូចជាមនុស្សល្អណាស់”។

ស៊ាវយ៉ានបានឆ្លើយតបយ៉ាងខ្លី ហើយពិនិត្យមើលស្តង់លក់ដូរនៅក្បែរនោះ។ ការដឹងដឹងខាងវិញ្ញាណ (Soul perception) របស់គេគឺខ្លាំងជាងមនុស្សធម្មតា ដូច្នេះគេអាចដឹងពីវត្តមានរបស់ឆ្មាំដែលកំពុងតាមពីក្រោយ។ ងាកមកមុខវិញ ស៊ាវយ៉ានបានដើរយឺតៗមកដើរទន្ទឹមគ្នាជាមួយស៊ុនអឺ។ គេងាកក្បាល រួចនិយាយលេងថា៖ “កម្រិត ៩ ឌួនឈី (9 Duan Qi) ហើយនៅតែអាចដឹងពីវត្តមានរបស់ឆ្មាំទាំងបីនាក់ដែលកំពុងលាក់ខ្លួន។ ស៊ុនអឺ ពូកែណាស់...”

ស៊ុនអឺធ្វើតាមស៊ាវយ៉ាន ដោយគ្រវីស្មាដោយភាពគួរឱ្យស្រឡាញ់ ដោយបញ្ចេញអាវុធចុងក្រោយរបស់នាងគឺ៖ ញញឹម និងរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់!

សម្លឹងមើលទៅស៊ុនអឺដែលកំពុងស្ងប់ស្ងាត់ ស្នាមញញឹមមួយបានចាប់ផ្តើមលេចឡើងនៅលើបបូរមាត់របស់គេ។ គេអង្អែលក្បាលនាងថ្នមៗ រួចខ្សឹបប្រាប់ថា៖ “ទោះបីជាបងមិនដឹងថាអូនជានរណា ឬមកពីណា ក៏បងដឹងថាអូនគឺជាប្អូនស្រីរបស់បង ហើយមិនថាមានរឿងអ្វីកើតឡើងនាពេលអនាគត បងនឹងតែងតែការពារអូនជានិច្ច”។ ញញឹមបន្តិច ស៊ាវយ៉ានក៏បង្កើនល្បឿនដើរចេញពីស៊ុនអឺ។

ជើងរបស់នាងបានឈប់ងក់ ស៊ុនអឺបានសម្លឹងមើលដោយភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងទៅកាន់ខ្នងរបស់យុវជនដែលទើបតែនិយាយជាមួយនាង។ បន្ទាប់ពីឈប់មួយសន្ទុះ ស្នាមញញឹមមួយបានចាប់ផ្តើមលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រទន់របស់នាង។

នៅក្នុងចំណោមហ្វូងមនុស្ស រូបរាងរបស់នាងបានយោលទៅយោលមក ដូចជាផ្កាឈូក ដ៏ឆើតឆាយ និងស្រស់ស្អាត...

“ប្អូនស្រី? ប៉ុន្តែស៊ុនអឺគឺជាក្មេងស្រីដែលលោភលន់ណាស់...” ងាកក្បាលបន្តិច ស៊ុនអឺបានរអ៊ូតិចៗ រួចក៏ប្រញាប់ដើរឱ្យទាន់យុវជនដែលនៅខាងមុខនាង។

......

ដើរតាមស៊ាវយ៉ាន ខណៈពេលដែលគេកំពុងពិនិត្យមើលស្តង់លក់ដូរនៅតាមចិញ្ចើមផ្លូវ ស៊ុនអឺ និងស៊ាវយ៉ានបានដើរចូលទៅក្នុងតំបន់ខាងក្នុងនៃទីផ្សារដែលមានមនុស្សច្រើន និងមានទំនិញថ្លៃៗ។ មនុស្សដែលមកទីនេះដើម្បីទិញ និងលក់ ជាធម្មតាមានលុយកាក់សមរម្យ ឬមានកម្លាំងកាយសម្បទាខ្លាំងក្លា។

ខណៈពេលដែលស៊ាវយ៉ានកំពុងជក់ចិត្តនឹងការព្យាយាមស្វែងរកស្នូលសត្វចម្លែក ស៊ាវស៊ុន (Xiao Xun) ដែលកំពុងធុញទ្រាន់ បានដើរទៅតូបស្អាតមួយ ហើយដោយប្រើដៃដ៏សខ្ចីរបស់នាង នាងបានរើសយកខ្សែដៃពណ៌បៃតងខ្ចីមួយ។ ខ្សែដៃនោះមិនមែនធ្វើឡើងពីអ្វីដែលពិសេសនោះទេ ប៉ុន្តែវាមានជាប់នូវធាតុប្រាក់ទឹកកកបន្តិចបន្តួច ដែលធ្វើឱ្យវាមានអារម្មណ៍ត្រជាក់នៅពេលប៉ះ សមស្របសម្រាប់ថ្ងៃរដូវក្តៅដ៏ក្តៅគគុក។ លើសពីនេះ ទោះបីជាសម្ភារៈមានភាពសាមញ្ញក៏ដោយ ប៉ុន្តែស្នាដៃនៃការច្នៃម៉ូតគឺមិនអន់នោះទេ។

នៅពេលដែលស៊ុនអឺសម្រេចចិត្តទិញខ្សែដៃនោះ នាងក៏នឹកឃើញថានាងបានឱ្យស៊ាវយ៉ានខ្ចីលុយទាំងអស់បាត់ទៅហើយ។ ងាកក្រោយបន្តិច ហើយឃើញយុវជនដែលកំពុងរវល់ នាងបានត្រឹមតែគ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម និងញញឹមដាក់ម្ចាស់តូបដែលជាបុរសចំណាស់ម្នាក់។ នាងដាក់ខ្សែដៃចុះ រួចចាប់ផ្តើមដើរទៅមុខដោយភាពខ្ជិលច្រអូស... ចរិតដ៏ស្ងប់ស្ងាត់របស់នាង មិនអនុញ្ញាតឱ្យនាងសុំនរណាម្នាក់ឱ្យទិញអ្វីឱ្យនាងឡើយ សូម្បីតែស៊ាវយ៉ានក៏ដោយ....

បន្ទាប់ពីដើរទៅមុខបានបន្តិច នៅពេលដែលស៊ុនអឺដែលកំពុងធុញទ្រាន់សម្រេចចិត្តត្រឡប់ទៅរកស៊ាវយ៉ានវិញ សំឡេងសើចយ៉ាងច្បាស់មួយបានបន្លឺឡើងពីខាងមុខ។

“អូ! តើនេះមិនមែនជាកញ្ញាស៊ុនអឺទេឬ? ហិហិ ខ្ញុំមិននឹកស្មានថាបានជួបអ្នកនៅទីនេះទេ វាច្បាស់ជាព្រហ្មលិខិតហើយ”។

ចិញ្ចើមស្តើងរបស់នាងបានជ្រួញបន្តិច ស៊ុនអឺបានព្យាយាមរកប្រភពនៃសំឡេង ប៉ុន្តែឃើញតែក្រុមមនុស្សមួយក្រុម។ ក្រុមនោះកំពុងដើរតាមពីក្រោយយុវជនម្នាក់ដែលស្លៀកពាក់យ៉ាងប្រណិត។

យុវជននោះមានអាយុប្រហែល ២០ ឆ្នាំជាង និងមានរូបរាងសង្ហាគួរសម។ ផ្ទៃមុខរបស់គេមានភាពស្លេកស្លាំងបន្តិច ប៉ុន្តែភ្នែករបស់គេពោរពេញដោយភាពក្តៅគគុក ហើយកំពុងសម្លឹងមើលទៅក្មេងស្រីដែលឈរនៅពីមុខគេ។ នៅក្នុងក្រសែភ្នែករបស់គេ ក៏មានបង្កប់នូវតម្រុយនៃតណ្ហាដែលមិនបានលាក់បាំងផងដែរ។