បក្សពពកអ័ព្ទ

នៅក្នុងសាលធំ ស៊ាវ ចាន់ និងចាស់ទុំទាំងបីនៃត្រកូលកំពុងជជែកគ្នាយ៉ាងរីករាយជាមួយបុរសចំណាស់ដែលជាភ្ញៀវចម្លែក។ ភ្ញៀវរូបនោះហាក់ដូចជាមានរឿងអ្វីមួយក្នុងចិត្តដែលត្រូវនិយាយ ប៉ុន្តែរាល់ពេលដែលគាត់ហៀបនឹងលើកយកប្រធានបទនោះមកនិយាយ គាត់បែរជាលេបសម្ដីចូលទៅវិញ ហើយប្តូរប្រធានបទភ្លាមៗ។ រាល់ពេលដែលគាត់ធ្វើបែបនេះ ក្មេងស្រីដ៏ស្រស់ស្អាតដែលនៅក្បែរគាត់ តែងតែផ្ដល់សញ្ញាតាមរយៈខ្សែភ្នែកយ៉ាងមុតមាំទៅកាន់គាត់...

បន្ទាប់ពីបានស្ដាប់ការសន្ទនារបស់ពួកគេមួយសន្ទុះ ស៊ាវ យ៉ាន មានអារម្មណ៍ធុញទ្រាន់នឹងការជជែកគ្នានោះ ហើយក្បាលរបស់គេក៏ចាប់ផ្ដើមងោកចុះយឺតៗ...

"បង ស៊ាវ យ៉ាន តើបងដឹងទេថាពួកគេជានរណា?" នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន ជិតនឹងគេងលក់ដោយសារភាពធុញទ្រាន់ ស៊ុនអឺ ដែលនៅក្បែរគេបានបើកសៀវភៅបុរាណរបស់នាង ហើយសួរទៅកាន់ ស៊ាវ យ៉ាន។

"បងដឹងមែនទេ?" ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើល ស៊ុនអឺ ដោយភាពចង់ដឹង។

"តើបងបានឃើញនិមិត្តសញ្ញាដាវពណ៌ប្រាក់ជាមួយនឹងពពកនៅលើមាត់ដៃអាវរបស់ពួកគេដែរឬទេ?" ស៊ុនអឺ និយាយជាមួយនឹងស្នាមញញឹមស្រទន់។

"អូ?" ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលទៅមាត់ដៃអាវរបស់អ្នកទាំងបី ហើយនៅទីនោះ គេពិតជាបានឃើញនិមិត្តសញ្ញាដាវប៉ាក់យ៉ាងច្បាស់ដែលកំពុងចាំងពន្លឺនៅក្នុងពពក!

"ពួកគេមកពី បក្សពពកអ័ព្ទ មែនទេ?" ស៊ាវ យ៉ាន សួរដោយភាពងឿងឆ្ងល់។

ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន មិនដែលបានចេញទៅកាន់ពិភពខាងក្រៅក៏ដោយ ប៉ុន្តែគេធ្លាប់បានអានសៀវភៅអំពីបក្សមួយនេះ។ ត្រកូលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន រស់នៅក្នុងទីក្រុងមួយឈ្មោះថា ទីក្រុងអ៊ូថាន់ (Wu Tan City) ដែលជាផ្នែកមួយនៃអាណាចក្រជាម៉ា (Jia Ma Empire)។ ទោះបីជាទីក្រុងនេះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាទីក្រុងធំមួយក្នុងចំណោមទីក្រុងធំៗក្នុងអាណាចក្រជាម៉ាក៏ដោយ ប៉ុន្តែវានៅតែតូចខ្លាំងបើធៀបនឹងទំហំនៃអាណាចក្រទាំងមូល បើទោះបីជាវាមានជួរភ្នំសត្វវិញ្ញាណ (Magic Monsters Mountain Range) នៅពីក្រោយក៏ដោយ។

នៅក្នុងទីក្រុងនេះ ត្រកូលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គឺជាត្រកូលធំបំផុត។ ក្រៅពីត្រកូលស៊ាវ នៅមានត្រកូលពីរផ្សេងទៀតដែលប្រកួតប្រជែងជាមួយពួកគេ ប៉ុន្តែសូម្បីតែបន្ទាប់ពី ២៤ ឆ្នាំនៃជម្លោះ និងការបង្ហូរឈាម ក៏ពួកគេមិនអាចយកឈ្នះត្រកូលស៊ាវបានដែរ...

ប្រសិនបើត្រកូលស៊ាវ គឺជាអំណាចខ្លាំងបំផុតក្នុងទីក្រុងអ៊ូថាន់ នោះ បក្សពពកអ័ព្ទ គឺជាអំណាចខ្លាំងបំផុតនៅក្នុងអាណាចក្រជាម៉ាទាំងមូល! ភាពខុសគ្នារវាងត្រកូលស៊ាវ និងបក្សពពកអ័ព្ទ គឺធំធេងណាស់ រហូតដល់ថ្នាក់ឪពុករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គឺលោក ស៊ាវ ចាន់ ដែលជាធម្មតាមានទឹកមុខម៉ឺងម៉ាត់ និងតឹងរ៉ឹង បែរជាមានអាកប្បកិរិយាគោរពបំផុតនៅចំពោះមុខភ្ញៀវទាំងនេះ។

"ហេតុអ្វីបានជាពួកគេមកទីនេះ?" ស៊ាវ យ៉ាន ខ្សឹបសួរ។

ម្រាមដៃដ៏ស្រឡូនរបស់ ស៊ុនអឺ បានផ្អាកបន្តិច៖ "ប្រហែលជាវាពាក់ព័ន្ធនឹងបង ស៊ាវ យ៉ាន ហើយ..."

"ពាក់ព័ន្ធនឹងបង? ប៉ុន្តែបងមិនមានទំនាក់ទំនងអ្វីជាមួយពួកគេទាល់តែសោះ!?" ឮការឆ្លើយតបរបស់ ស៊ុនអឺ ស៊ាវ យ៉ាន បានផ្អាកមួយសន្ទុះ មុននឹងគ្រវីក្បាល ហើយខ្សឹបត្រឡប់ទៅវិញ។

"តើបងដឹងឈ្មោះក្មេងស្រីនៅខាងលើនោះទេ?" ស៊ុនអឺ ក្រឡេកមើលទៅក្មេងស្រីនោះ។

"មិនដឹងទេ ចុះអូនដឹងទេ?" ស៊ាវ យ៉ាន ចងចិញ្ចើម ខណៈដែលគេពិនិត្យមើលមុខរបស់ក្មេងស្រីដែល ស៊ុនអឺ បានចង្អុលបង្ហាញ។ គេមិនចាំថាធ្លាប់ឃើញនាងពីមុនមកឡើយ។

"នាងឈ្មោះ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន (Nalan Yanran)!" ទឹកមុខចម្លែកម្យ៉ាងបានផុសឡើងលើមុខរបស់ ស៊ុនអឺ។

ស៊ាវ យ៉ាន ស្រឡាំងកាំង៖ "ណាលីន យ៉ានរ៉ាន? ចៅស្រីរបស់ ណាលីន ជា (Nalan Jie) ដែលជាមេបញ្ជាការតោកំណាចនៃអាណាចក្រជាម៉ាមែនទេ? នាងគឺជា... នាងគឺជាគូដណ្តឹងរបស់បងដែលគ្រួសារទាំងពីរបានកំណត់តាំងពីមុនពេលបងកើតមែនទេ?"

"ហិហិ លោកតា និងលោក ណាលីន ជា ធ្លាប់រាប់អានគ្នាដូចបងប្អូនបង្កើត ហើយកាលណោះ បង និង ណាលីន យ៉ានរ៉ាន កើតក្នុងពេលប្រហាក់ប្រហែលគ្នា ដូច្នេះអ្នកទាំងពីរក៏បានសម្រេចចិត្តឱ្យបងហើយនាងរៀបការជាមួយគ្នា។ ប៉ុន្តែជាអកុសល បីឆ្នាំបន្ទាប់ពីបងកើតមក លោកតាបានបាត់បង់ជីវិតក្នុងការប្រយុទ្ធជាមួយសត្រូវត្រកូល ហើយនៅពេលដែលពេលវេលាកន្លងផុតទៅ ទំនាក់ទំនងរវាងត្រកូលស៊ាវ និងគ្រួសារណាលីន ក៏កាន់តែចុះខ្សោយទៅៗ..." ស៊ុនអឺ បញ្ឈប់សម្ដី ហើយសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងជក់ចិត្តនឹងរឿងរ៉ាវ "លោក ណាលីន ជា មិនត្រឹមតែជាមនុស្សមានអំនួតប៉ុណ្ណោះទេ គាត់ថែមទាំងផ្ដល់តម្លៃយ៉ាងខ្លាំងដល់ពាក្យសន្យាទៀតផង។ អាពាហ៍ពិពាហ៍នេះត្រូវបានសម្រេចដោយគាត់ ដូច្នេះទោះបីជាកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់បងមិនសូវល្អក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះក៏ដោយ ក៏គាត់មិនដែលគិតចង់លុបចោលការរៀបការឡើយ..."

"តាចាស់ម្នាក់នោះពិតជាមានចិត្តរឹងរូសពិតមែន..." ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹម។

"ណាលីន ជា មានសិទ្ធិសម្រេចចុងក្រោយលើគ្រប់កិច្ចការក្នុងគ្រួសារ ដូច្នេះទោះបីជាគាត់ពិតជាស្រឡាញ់ចៅស្រីរបស់គាត់ខ្លាំងណាស់ក៏ដោយ ក៏គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងគ្រួសារហ៊ានចេញមុខមកជំទាស់នឹងការរៀបការនេះឡើយ..." ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ ស៊ុនអឺ បានក្រឡេកមើល ស៊ាវ យ៉ាន តិចៗ មុននឹងបន្ត៖ "ប៉ុន្តែ ៥ ឆ្នាំមុន ណាលីន យ៉ានរ៉ាន បានក្លាយជាសិស្សរបស់មេដឹកនាំបក្សពពកអ័ព្ទ។ ក្នុងរយៈពេល ៥ ឆ្នាំនេះ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន បានបង្ហាញពីទេពកោសល្យដ៏អស្ចារ្យ។ នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់មានអំណាចគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរផ្លូវនៃជីវិតរបស់ពួកគេ ពួកគេនឹងព្យាយាមឱ្យអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីផ្លាស់ប្តូរអ្វីដែលពួកគេមិនចូលចិត្ត ហើយជាអកុសល នាងស្អប់ការរៀបការដែលបានសន្យាជាមួយបង ស៊ាវ យ៉ាន បំផុត!"

"អូនចង់មានន័យថា... នាងមកទីនេះដើម្បី លុបចោល ការរៀបការមែនទេ?"

ទឹកមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ប្រែជាស្រអាប់។ នៅខណៈពេលនេះ គេមានអារម្មណ៍ខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំង មិនមែនដោយសារតែ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន មិនចង់បានគេជាប្តីនោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន កំពុងព្យាយាមលុបចោលការរៀបការនៅចំពោះមុខសមាជិកត្រកូលទាំងមូល! ប្រសិនបើរឿងនោះកើតឡើង ឪពុករបស់គេនឹងត្រូវបាត់បង់កិត្តិយស និងការគោរពយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងត្រកូល!

ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមចូលយឺតៗ ខ្យល់ដ៏ត្រជាក់បានធ្វើឱ្យគំនិតដែលកំពុងឆេះកំរោលរបស់គេស្ងប់ចុះ។ នៅក្នុងដៃអាវ ស៊ាវ យ៉ាន បានក្តាប់ដៃយ៉ាងណែន ដោយគិតថា ប្រសិនបើខ្ញុំគឺជា លំដាប់គ្រូ (Dou Shi) តើអ្នកណាហ៊ានមកជាន់ឈ្លីកិត្តិយសរបស់ខ្ញុំបែបនេះ?

វាជាការពិត ប្រសិនបើ ស៊ាវ យ៉ាន គឺជា លំដាប់គ្រូ នោះ ទោះបីជា ណាលីន យ៉ានរ៉ាន មានការគាំទ្រពីបក្សពពកអ័ព្ទក៏ដោយ ក៏នាងមិនហ៊ានធ្វើរឿងបែបនេះដែរ។ លំដាប់គ្រូ ដែលមានអាយុត្រឹម ១៥ ឆ្នាំ... មានមនុស្សតែប៉ុន្មាននាក់ប៉ុណ្ណោះដែលមានសមិទ្ធផលខ្ពស់បែបនេះនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងមូលនៃទ្វីបកម្លាំងធាតុ។ ហើយមនុស្សមួយចំនួនតូចដែលមានកម្រិតនោះតាំងពីនៅក្មេង ឥឡូវនេះសុទ្ធតែជាមនុស្សដែលមានឥទ្ធិពលបំផុតនៅក្នុងពិភពកម្លាំងធាតុទាំងមូល។

ដៃតូចដ៏ទន់ភ្លន់មួយបានលូកចូលទៅក្នុងដៃអាវរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហើយកាន់ដៃរបស់គេយ៉ាងណែន។ ស៊ុនអឺ និយាយយ៉ាងស្រទន់ថា៖ "បង ស៊ាវ យ៉ាន ប្រសិនបើនាងពិតជាលុបចោលការរៀបការមែននោះ វាគឺជាការខាតបង់របស់នាងផ្ទាល់។ ខ្ញុំជឿថា ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំទៀត នាងនឹងត្រូវសោកស្តាយចំពោះការសម្រេចចិត្តរបស់នាងនៅថ្ងៃនេះ!"

"សោកស្តាយ?" ស៊ាវ យ៉ាន សើចចំអក។ "ជាមួយនឹងសមត្ថភាពបច្ចុប្បន្នរបស់បង បងគ្មានសិទ្ធិនឹងគិតដល់ពាក្យនោះឡើយ។"

ស៊ាវ យ៉ាន បានផ្អាកមួយសន្ទុះ មុននឹងប្តូរសំឡេង៖ "ចាំបន្តិច ស៊ុនអឺ។ ហេតុអ្វីបានជាអូនដឹងរឿងពួកគេច្បាស់ម្ល៉េះ? អ្វីដែលអូនទើបតែនិយាយ លោកឪពុកប្រហែលជាមិនដឹងខ្លះផង។ តើអូនដឹងរឿងទាំងអស់នេះដោយរបៀបណា?"

ស៊ុនអឺ បានបង្កកខ្លួនបន្តិច ប៉ុន្តែមិនបាននិយាយអ្វីឡើយ។

ក្រឡេកមើលការគេចវេសរបស់ ស៊ុនអឺ លើប្រធានបទនេះ ស៊ាវ យ៉ាន បានត្រឹមតែញញឹមដោយអស់សង្ឃឹម។ ទោះបីជា ស៊ុនអឺ ក៏ជាផ្នែកមួយនៃគ្រួសារស៊ាវក៏ដោយ ប៉ុន្តែនាង និង ស៊ាវ យ៉ាន មិនមានជាប់សាច់ឈាមនឹងគ្នាឡើយ។ លើសពីនេះ ស៊ាវ យ៉ាន មិនដែលឃើញឪពុកម្តាយរបស់ ស៊ុនអឺ ឡើយ ហើយរាល់ពេលដែលគេសួរឪពុកអំពីពួកគេ លោក ស៊ាវ ចាន់ តែងតែគ្រវីក្បាល ហើយមិននិយាយអ្វីទាំងអស់។ មិនយូរប៉ុន្មាន ឪពុកម្តាយរបស់ ស៊ុនអឺ បានក្លាយជាប្រធានបទដែលមិនត្រូវលើកយកមកនិយាយ ដែលជាអ្វីមួយដែលពួកគេហាក់ដូចជាខ្លាចក្នុងការនិយាយដល់។

សម្រាប់ ស៊ាវ យ៉ាន អត្តសញ្ញាណរបស់ ស៊ុនអឺ តែងតែត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយភាពអាថ៌កំបាំង។ ទោះបីជាគេព្យាយាមយ៉ាងខ្លាំង ឬឆ្លាតកម្រិតណាក៏ដោយ ក៏ ស៊ុនអឺ តែងតែរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់។

"អឺ... មិនអីទេ បើអូនមិនចង់និយាយក៏តាមចិត្តចុះ។" ដោយគ្រវីក្បាល ទឹកមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្រាប់តែប្រែជាស្រអាប់ម្តងទៀត។ ចាស់ទុំដែលជាភ្ញៀវ ក្រោមសញ្ញាដដែលៗពី ណាលីន យ៉ានរ៉ាន ទីបំផុតបានក្រោកឈរឡើង...

"ហ៊ឹស... ប្រើអំណាចបក្សពពកអ័ព្ទដើម្បីដាក់សម្ពាធលើលោកឪពុកមែនទេ? ណាលីន យ៉ានរ៉ាន ម្នាក់នេះពិតជាប្រើល្បិចថោកទាបពិតមែន..." កំហឹងបានចាប់ផ្ដើមកើតឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។