បិសាចដំរី (Elephant Demon)

ចម្ងាយពីទីក្រុងចចកខ្យល់ទៅកាន់ទីក្រុង ខាលី មានប្រវែងប្រហែលបីរយគីឡូម៉ែត្រ។ ដោយការធ្វើដំណើរទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ តាមល្បឿនរបស់ ថាំង សាន និង វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង ពួកគេអាចនឹងទៅដល់ក្នុងរយៈពេលប្រហែលបីថ្ងៃ។

ដោយដើរតាមផ្លូវគ្រួស គ្រូ និងសិស្សទាំងពីរមិនហ៊ានបង្អង់យូរឡើយ ហើយបានធ្វើដំណើរយ៉ាងលឿន។ អម្ចាស់ចចកខ្យល់បានបញ្ជាឱ្យពួកគេទៅប្រគល់សារ និងត្រឡប់មកវិញក្នុងរយៈពេលដប់ថ្ងៃ។ ប្រសិនបើមានការយឺតយ៉ាវ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង នឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្ម។ លើសពីនេះ ប្រសិនបើពួកគេធ្វើដំណើរបានលឿន ពួកគេនឹងអាចស្នាក់នៅក្នុងទីក្រុង ខាលី បានយូរជាងមុនបន្តិច។

ក្នុងពេលធ្វើដំណើរ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង បានសួរ ថាំង សាន ថា៖ "ឱ្យគ្រូសាកល្បងឯងបន្តិច តើគេប្រើប្រាស់អ្វីសម្រាប់ធ្វើការជួញដូរនៅក្នុងទីក្រុងធំៗ?"

ថាំង សាន ឆ្លើយយ៉ាងរហ័សថា៖ "នៅក្នុងភូមិ និងទីប្រជុំជន ការជួញដូរភាគច្រើនគឺគ្រាន់តែជាការដោះដូរទំនិញនឹងទំនិញប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងទីក្រុងធំៗ ឬនៅលើទ្វីបទាំងមូល វាត្រូវបានធ្វើឡើងដោយកាក់ដែលផលិតពីលោហៈកម្រ ឬរុក្ខជាតិ។ នៅខាងអាណាចក្រអាទិទេពមេឃ ភាគច្រើនប្រើកាក់លោហៈ។ ចំណែកខាងអាណាចក្រសុរិយា ភាគច្រើនប្រើកាក់ដែលធ្វើពីរុក្ខជាតិ។ អត្ថប្រយោជន៍ដ៏ធំបំផុតនៃកាក់ទាំងនេះ គឺពួកវាមានផ្ទុកថាមពល ដែលអាចស្រូបយកដោយផ្ទាល់ដើម្បីពង្រឹងខ្សែឈាម ដូច្នេះវាមិនអាចធ្វើក្លែងក្លាយបានឡើយ។ និយាយម្យ៉ាងទៀត កាក់ទាំងនោះដោយខ្លួនឯងគឺមានតម្លៃស្រាប់ទៅហើយ។"

វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង ងក់ក្បាលដោយការពេញចិត្ត។ "មិនអាក្រក់ទេ ឯងចងចាំបានច្បាស់ណាស់។ ចុះប្រព័ន្ធរូបិយវត្ថុនៅខាងអាណាចក្រអាទិទេពមេឃវិញ?"

ថាំង សាន និយាយថា៖ "មានរូបិយប័ណ្ណសំខាន់ៗចំនួនប្រាំនៅក្នុងអាណាចក្រអាទិទេពមេឃ។ កម្រិតខ្ពស់បំផុតគឺ កាក់អាមេទីស (Amethystine coin)។ វាត្រូវបានកែច្នៃពីលោហៈមាស-ស្វាយពិសេស។ គេនិយាយថាវាមានផ្ទុកថាមពលយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។ សូម្បីតែពួកមហាបិសាច (Great Demons) និងមហាទេពអប្សរ (Great Nymphs) ក៏អាចប្រើវាសម្រាប់ការដាំដុះបានដែរ។ កាក់អាមេទីសមានតម្លៃកម្រ និងមិនសូវចរាចរលើទីផ្សារឡើយ តម្លៃរបស់វាគឺស្ថិតក្នុងកម្រិតជានិមិត្តរូបច្រើនជាង។"

"កាក់អាមេទីសមួយ មានតម្លៃប្រហែលស្មើនឹង កាក់អាទិទេព (Empyrean coin) មួយរយ។ កាក់អាទិទេពត្រូវបានដាក់ឈ្មោះតាមអាណាចក្រអាទិទេពមេឃ ហើយវាត្រូវបានធ្វើឡើងពីលោហៈកម្រចំនួនប្រាំមួយប្រភេទបញ្ចូលគ្នា។ លោហៈកម្រទាំងនេះមានលក្ខណៈធាតុទាំងប្រាំមួយគឺ ទឹក ភ្លើង ដី ខ្យល់ ពន្លឺ និងភាពងងឹត។ ការបញ្ចូលគ្នាគឺជាកិច្ចការដ៏ពិបាក ហើយថាមពលដែលមាននៅក្នុងនោះគឺអស្ចារ្យណាស់។ វាមានប្រសិទ្ធភាពខ្លាំងក្នុងការរំញោចកម្លាំងនៃខ្សែឈាម។"

"កាក់អាទិទេពមួយ ក៏ស្មើនឹងដប់ កាក់ធម្មជាតិ (Naturae coins)។ កាក់ធម្មជាតិត្រូវបានបែងចែកជាប្រាំមួយប្រភេទ តាមធាតុទាំងប្រាំមួយដូចកាក់អាទិទេពដែរ ប៉ុន្តែគុណភាពលោហៈទាបជាងបន្តិច។ នេះក៏ជារូបិយប័ណ្ណកម្រិតខ្ពស់បំផុតដែលចរាចរទូទៅលើទីផ្សារ និងមានអំណាចទិញខ្ពស់បំផុត។"

"នៅក្រោមកាក់ធាតុទាំងប្រាំមួយ គឺ កាក់ស្នែងអាធើ (Aetherhorn coins)។ ពួកវាត្រូវបានធ្វើពីប្រភេទរ៉ែម្យ៉ាងដែលគេស្គាល់ថាជា ស្នែងអាធើ។ កាក់ធម្មជាតិមួយ ស្មើនឹងកាក់ស្នែងអាធើប្រហែលមួយរយ។"

"ចំពោះរូបិយប័ណ្ណកម្រិតទាបបំផុត គឺត្រូវបានហៅជារួមថា កាក់បំណែកបិសាច (Demonshard coins)។ តម្លៃរបស់វាត្រូវបានវាស់វែងតាមកម្លាំងថាមពល។ រ៉ែដែលមានផ្ទុកថាមពលខ្សែឈាមប្រហែលមួយភាគរយ ឬច្រើនជាងនេះនៃបិសាចកម្រិតទីមួយ អាចប្រើជាកាក់បំណែកបិសាចបាន។ មានកាក់បំណែកបិសាចជាច្រើនប្រភេទ ដោយសារតែពូជបិសាចផ្សេងៗគ្នាជាអ្នកផលិត។ អត្រាប្តូរប្រាក់រវាងកាក់បំណែកបិសាច និងកាក់ស្នែងអាធើមានភាពខុសគ្នា ដែលទាមទារការគណនាស្មុគស្មាញ។ ភាគច្រើន ទីក្រុងធំៗនៅតែប្រើកាក់ស្នែងអាធើសម្រាប់ការជួញដូរ។"

វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង ងក់ក្បាលម្តងទៀត គេពិតជាពេញចិត្តនឹងសិស្សម្នាក់នេះណាស់។ "ការចងចាំរបស់ឯងល្អណាស់។ ប្រភពចំណូលធំបំផុតរបស់ទីក្រុងចចកខ្យល់ គឺរ៉ែវិញ្ញាណខ្យល់ដែលនៅក្បែរទីក្រុង។ ដុំថ្មវិញ្ញាណខ្យល់ទំហំប៉ុនកណ្តាប់ដៃពីអណ្តូងរ៉ែនេះ មានតម្លៃប្រហែលស្មើនឹងមួយភាគប្រាំនៃកាក់ស្នែងអាធើ។ វាមិនត្រូវបានចាត់ទុកជារ៉ែដ៏មានតម្លៃបំផុតនោះទេ ប៉ុន្តែវានៅតែមានតម្លៃរបស់វា។ រ៉ែដែលជីកបានត្រូវបានប្រគល់ឱ្យត្រកូលចចកខ្យល់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ ពួកទាសករដែលមានរាងកាយមាំមួនសុទ្ធតែត្រូវបានបញ្ជូនទៅធ្វើជាអ្នកជីករ៉ែ។"

ថាំង សាន ពិតជាធ្លាប់បានឃើញថ្មវិញ្ញាណខ្យល់ ដែលជារ៉ែពណ៌ប្រផេះស្លេកកាត់បៃតង។ វង់វេទធាតុខ្យល់នៅក្នុងបន្ទប់របស់ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង ក៏ពឹងផ្អែកលើរ៉ែប្រភេទនេះដែរ។ ទោះបីជារ៉ែនោះមានភាពមិនបរិសុទ្ធខ្លះក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាមានតម្លៃកម្រដោយសារវាមានផ្ទុកតែធាតុម្យ៉ាងគត់ គឺធាតុខ្យល់។

វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង ដកដង្ហើមធំ រួចនិយាយថា៖ "ថ្មវិញ្ញាណខ្យល់ទំហំប៉ុនកណ្តាប់ដៃមានទម្ងន់ប្រហែលមួយគីឡូក្រាម។ បញ្ជីសួយសារអាកររបស់យើងលើកនេះ សន្យាថានឹងផ្តល់ថ្មវិញ្ញាណខ្យល់ចំនួនប្រាំពាន់គីឡូក្រាម។ នោះគឺលើសពីពីរភាគបីនៃផលិតកម្មរបស់ទីក្រុង។ ស្ថានការណ៍គឺបែបនេះជារៀងរាល់ឆ្នាំ។"

"តើត្រកូលចចកខ្យល់ខ្លាំងណាស់មែនទេ?"

"សម្រាប់យើង គឺមែនហើយ។ មេកន្ទ្រាញចចកខ្យល់ គឺជាអ្នកប្រជែងដ៏ខ្លាំងម្នាក់សម្រាប់តំណែងកំពូលទាំងដប់នៃត្រកូលបិសាចចចក ហើយទោះបីជាគាត់មិនមែនជាអ្នកខ្លាំងបំផុត ក៏គាត់នៅតែមានជំនាញខ្ពស់បំផុតដែរ។ គេនិយាយថាគាត់ស្ថិតនៅកម្រិតទីដប់ ឬខ្ពស់ជាងនេះ។ មេដឹកនាំដ៏ខ្លាំងក្លានៅក្នុងត្រកូលបិសាច តែងតែកំណត់នូវការរស់រានមានជីវិតនៃត្រកូលទាំងមូល។"

"អ្នកខ្លាំងរស់ អ្នកខ្សោយស្លាប់" ថាំង សាន និយាយយ៉ាងខ្លី។

"ឯងនិយាយត្រូវហើយ វាគឺជាពិភពលោកដែលអ្នកខ្លាំងស៊ីអ្នកខ្សោយ។"

ផ្លូវពីទីក្រុងចចកខ្យល់ទៅកាន់ផ្លូវធំគឺសភាពស្ងប់ស្ងាត់ណាស់ ហើយពួកគេមិនបានជួបពួកបិសាចណាមួយឡើយ។ មួយថ្ងៃក្រោយមក ផ្លូវតូចនោះក៏បានប្រសព្វជាមួយផ្លូវធំ។ ផ្លូវធំដែលនាំទៅកាន់ទីក្រុង ខាលី គឺធំទូលាយជាងមុនឆ្ងាយណាស់។ វាមានទទឹងហាសិបម៉ែត្រ ហើយជាផ្លូវដែលរាបស្មើបំផុតដែល ថាំង សាន ធ្លាប់បានឃើញ។ វាត្រូវបានក្រាលដោយគ្រួស ប៉ុន្តែរាបស្មើខុសពីធម្មតា ដោយមានព្រៃភ្នំនៅសងខាង។

ឥឡូវនេះ នៅពេលដែលពួកគេស្ថិតនៅលើផ្លូវធំ ពួកគេអាចមើលឃើញពូជសាសន៍ផ្សេងៗគ្នាជាច្រើន។ មិនសូវមានទាសករច្រើនទេ ប៉ុន្តែពូជបិសាចផ្សេងៗគ្នាពិតជាធ្វើឱ្យ ថាំង សាន បើកភ្នែកធំៗ។ នៅទីក្រុងចចកខ្យល់ គេឃើញតែពួកបិសាចចចក និងបិសាចជ្រូកដែលជាពូជចំណុះ។ ពូជបិសាចដែលមិនពូកែប្រយុទ្ធ ជាទូទៅស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ពូជដទៃ។

ឥឡូវនេះ ត្រឹមតែរយៈពេលកន្លះថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ថាំង សាន បានឃើញបិសាចច្រើនជាងដប់ប្រភេទនៅលើផ្លូវដ៏មមាញឹកនេះ។ ក្នុងចំណោមបិសាចទាំងនេះ មានមួយដែលបន្សល់ទុកនូវចំណាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងដល់គេ។

វាគឺជាសត្វដែលមានរាងកាយដ៏ធំមហិមា វាផ្លាស់ទីដោយជើងទាំងបួនដែលមានកម្លាំងខ្លាំង ប៉ុន្តែក៏អាចក្រោកឈរត្រង់បាន ដោយបង្ហាញពីរាងកាយដូចជាមនុស្ស។ នៅពេលដែលវាឈរត្រង់ វាខ្ពស់ជាងអ្នកជុំវិញខ្លួនទាំងអស់ ដោយមានកម្ពស់ជាងប្រាំបីម៉ែត្រ។ ច្រមុះរបស់វាដែលមានប្រវែងជាងប្រាំម៉ែត្រ យោលទៅយោលមកនៅពេលវាផ្លាស់ទី ហើយក្បាលដ៏ធំរបស់វាត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយស្រទាប់ក្រាស់ៗដូចជាស្នែង។

ភ្នែករបស់វាមានពណ៌ស្វាយស្លេក បញ្ចេញនូវអំណាចដ៏គួរឱ្យខ្លាច។

វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង រង់ចាំឱ្យសត្វដ៏ធំមហិមានោះដើរហួសទៅសិន ទើបហ៊ានពន្យល់ប្រាប់ ថាំង សាន។ នោះគឺជា បិសាចដំរី ដែលជាអ្នកខ្លាំងម្នាក់។

ត្រកូលបិសាចដំរី មិនមានការបែងចែកស្មុគស្មាញដូចត្រកូលបិសាចចចកឡើយ ដោយមានតែខ្សែស្រឡាយមេតែមួយគត់។ ចំនួនរបស់ពួកគេក៏តិចជាងពួកបិសាចចចកឆ្ងាយណាស់ដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មិនដូចពួកបិសាចចចកទេ បិសាចដំរីត្រូវបានគេចាត់ថ្នាក់ក្នុងចំណោមត្រកូលកំពូលទាំងដប់ (Top 10 Super Clans)។

បិសាចដំរីដែលទើបនឹងកើត ក៏មានកម្លាំងកម្រិតទីបីទៅហើយ។ បិសាចដំរីពេញវ័យ រឹតតែគួរឱ្យខ្លាច ដោយមានកម្លាំងកម្រិតទីប្រាំពីរ ឬខ្ពស់ជាងនេះ។ សត្វដ៏ធំមហិមាដែលពួកគេទើបតែបានជួបនោះ គ្រាន់តែជាបិសាចដំរីពេញវ័យធម្មតាម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។

ការវាយតម្លៃកម្លាំងរបស់បិសាចដំរី មិនមែនមើលតែលើទំហំខ្លួននោះទេ ពណ៌ភ្នែកក៏សំខាន់ដែរ។ បិសាចដំរីធម្មតាមានភ្នែកពណ៌ស្វាយស្លេក ចំណែកអ្នកដែលមានកម្រិតទីប្រាំបីមានភ្នែកពណ៌ស្វាយចាស់។ នៅពេលបិសាចដំរីឈានដល់កម្រិតទីប្រាំបួន ភ្នែករបស់ពួកគេនឹងប្រែជាពណ៌ក្រហម។ គេនិយាយថា ភ្នែករបស់បិសាចដំរីកម្រិតទីដប់ឡើងទៅ គឺមានពណ៌មាស ហើយពួកគេត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ដំរីសឹកមាស (Golden War Elephants)។ ពួកគេល្បីល្បាញខ្លាំងណាស់ខាងសមត្ថភាពប្រយុទ្ធដ៏គួរឱ្យរន្ធត់។

ទោះបីជាស្ថិតនៅត្រឹមកម្រិតទីប្រាំពីរក៏ដោយ ក៏បិសាចដំរីរូបនេះបានបញ្ចេញនូវថាមពលជីវិតយ៉ាងខ្លាំងក្លា ដែល ថាំង សាន អាចដឹងបាននៅពេលវាដើរកាត់។ រួមផ្សំជាមួយនឹងរាងកាយដ៏មាំមួន ម្នាក់ៗអាចស្រមៃបានថា តើសមត្ថភាពប្រយុទ្ធរបស់បិសាចដំរីនេះអស្ចារ្យប៉ុណ្ណា។

ដោយឃើញពូជបិសាចដ៏មានអំណាចបែបនេះ ថាំង សាន កាន់តែយល់ច្បាស់ថា ហេតុអ្វីបានជាពួកបិសាច និងទេពអប្សរ កាន់កាប់តំណែងកំពូលនៅក្នុងពិភពលោកនេះ។ កម្លាំងពីកំណើតរបស់ពួកគេ ធ្វើឱ្យពួកគេស្ទើរតែគ្មានគូប្រៀប។

សម្រាប់គេ អ្វីដែលគេហៅថាពូជបិសាច តាមពិតទៅគឺជាហ្វូងសត្វបិសាចដែលបានដឹងវិញ្ញាណ (Awakened spiritual intelligence) ដែលជាអ្វីដែលគេធ្លាប់ឃើញក្នុងជាតិមុនរបស់គេដែរ។ នៅលើទ្វីបបិសាចនេះ ក៏មានសត្វបិសាចដែលមិនទាន់ដឹងវិញ្ញាណផងដែរ។ សត្វទាំងនេះត្រូវបានដាក់ជាទាសករ និងគ្រប់គ្រងដោយពូជបិសាច។

ជួនកាលមានទំនាក់ទំនងជាអ្នកបម្រើរវាងប្រភេទសត្វបិសាច និងពូជបិសាចដែលមានខ្សែស្រឡាយជិតស្និទ្ធនឹងគ្នា។ ជាទូទៅ សត្វបិសាចទាំងនោះគឺជាអ្នកបម្រើដល់ពួកបិសាចដែលមានប្រាជ្ញាជាង។ ម្យ៉ាងទៀត សត្វបិសាចបម្រើទាំងនេះ តាមពិតមានឋានៈខ្ពស់ជាងអ្នកបម្រើមនុស្សទៅទៀត។ យ៉ាងណាមិញ សត្វបិសាចមានតម្លៃជាងក្នុងក្រសែភ្នែករបស់ពួកបិសាច។

ក្រោមការនាំមុខរបស់ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង អ្នកទាំងពីរបានធ្វើដំណើរតាមគែមបំផុតនៃផ្លូវធំ។ អ្នកបម្រើមនុស្សមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យដើរនៅចំកណ្តាលផ្លូវឡើយ បើមិនដូច្នោះទេ ពួកគេអាចនឹងត្រូវជាន់ស្លាប់យ៉ាងងាយដោយបិសាចណាមួយដែលកំពុងរត់កាត់ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ខ្វល់ឡើយ។

ពួកគេបានប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើដំណើរតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ហើយបន្ទាប់ពីចំណាយពេលមួយថ្ងៃកន្លះហាលខ្យល់ហាលភ្លៀងមក ទីបំផុតអ្នកទាំងពីរក៏បានមកដល់គោលដៅរបស់ពួកគេ។