ទីក្រុង (The City)

"មែនហើយ ឯងតែងតែចង់ចូលទៅក្នុងទីក្រុងដើម្បីមើលថាវាមានសភាពបែបណាខ្លះមែនទេ? នេះគឺជាឱកាសដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ខ្ញុំក្នុងការនាំឯងទៅជាមួយ" វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង (Wang Yanfeng) និយាយទាំងស្នាមញញឹម។

ចំពោះ ថាំង សាន (Tang San) រូបគេមានអារម្មណ៍លាយឡំគ្នាយ៉ាងចម្លែក។ ក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំកន្លងមកនេះ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង បានបង្រៀន ថាំង សាន ជាច្រើន ប៉ុន្តែក៏បានរៀនសូត្រត្រឡប់ទៅវិញពី ថាំង សាន មិនតិចដែរ។ កាលពីដំបូង គេស្មានថា ថាំង សាន គ្រាន់តែដឹងរឿងខ្លះៗពីបុគ្គលអាថ៌កំបាំងម្នាក់នោះ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគេចាប់ផ្តើមរៀនពីរបៀបគ្រប់គ្រងផ្លែដាវខ្យល់ (Wind Blades) ពី ថាំង សាន គេក៏ដឹងថា ថាំង សាន បានបើកទ្វារថ្មីមួយឱ្យគេ។

ទោះបីជាការដាំដុះរបស់ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង នៅទ្រឹងត្រឹមកម្រិតទីបួនក៏ដោយ ប៉ុន្តែគេមានទំនុកចិត្តថា បើធៀបនឹងខ្លួនឯងកាលពីមួយឆ្នាំមុន គេស្ថិតនៅក្នុងកម្រិតខុសគ្នាស្រឡះ។

ការផ្លាស់ប្តូរនេះគឺដោយសារតែ ថាំង សាន។ ដូច្នេះ ទោះបីជាមានអាយុតិចក៏ដោយ ក៏ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង មិនដែលមើលងាយរូបគេឡើយ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ គេក៏បានកត់សម្គាល់ឃើញថា អំណាចនៃផ្លែដាវខ្យល់របស់ ថាំង សាន កើនឡើងជាលំដាប់។ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង មិនអាចប្រាកដពីកម្លាំងពិតរបស់ ថាំង សាន នៅពេលនេះឡើយ ប៉ុន្តែគេអាចដឹងថា ក្មេងម្នាក់នេះកំពុងរីកចម្រើនយ៉ាងរហ័ស។

ដោយហេតុផលនោះ ក្នុងអំឡុងពេលហ្វឹកហាត់ប្រយុទ្ធ មានតែអ្នកផ្សេងទៀតទាំងបួននាក់ប៉ុណ្ណោះដែលប្រកួតជាមួយគ្នា។ ថាំង សាន ត្រូវបានលើកលែងដោយ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង ដោយលើកយកហេតុផលថាគេនៅក្មេងពេក។

ថាំង សាន អាចយកឈ្នះគេបានតាំងពីមួយឆ្នាំមុនទៅហើយ ដូច្នេះតើមានចំណុចអ្វីដែលត្រូវហ្វឹកហាត់ប្រយុទ្ធទៀត? លើសពីនេះ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង ត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នបំផុតក្នុងការលាក់បាំងកម្លាំងពិតរបស់ ថាំង សាន។

ការដែលអាចចូលទៅក្នុងទីក្រុងបាន ពិតជាដំណឹងល្អសម្រាប់ ថាំង សាន។ គេមានការចង់ដឹងចង់ឃើញយ៉ាងខ្លាំងអំពីពិភពលោកនេះ ហើយចង់រៀនសូត្រឱ្យបានច្រើនតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារតែខ្វះកម្លាំង និងខ្វះអត្តសញ្ញាណត្រឹមត្រូវទេ គេចង់ចាកចេញពីកន្លែងនេះជាយូរមកហើយ។

តាមរយៈការបង្រៀនរបស់ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង គេដឹងថាពិភពលោកនេះធំណាស់ ធំរហូតដល់ថ្នាក់មិនគួរឱ្យជឿ។ វាថែមទាំងធំជាងទ្វីបដូឡូ (Douluo Continent) ក្នុងជាតិមុនរបស់គេទៅទៀត។ ការស្វែងរកមនុស្សម្នាក់ក្នុងពិភពលោកដែលគ្មានព្រំដែនបែបនេះ គឺដូចជាការរាវម្ជុលក្នុងបាតសមុទ្រអញ្ចឹង។ វាមិនត្រឹមតែពិបាកទេ គឺវាពិបាកខ្លាំងណាស់។ លើសពីនេះ មនុស្សជាតិគ្រាន់តែជាអត្ថិភាពដ៏តូចតាចនៅក្នុងពិភពលោកនេះប៉ុណ្ណោះ។ គេមិនអាចប្រាកដថាស្ថានភាពរបស់ ស៊ាវ អ៊ូ (Xiao Wu) នឹងទៅជាយ៉ាងណានោះទេ បន្ទាប់ពីនាងបានចាប់កំណើតឡើងវិញ។

ហេតុផលដែលគេមិនហ៊ានប្រើប្រាស់បំណែកនៃវិញ្ញាណអាទិទេព (Divine Consciousness) លើកលែងតែមានស្ថានភាពស្លាប់រស់ពិតប្រាកដ គឺដោយសារតែវាអនុញ្ញាតឱ្យគេដឹងតិចៗថា តើភរិយារបស់គេនៅមានជីវិតឬយ៉ាងណា។

នេះគឺជាអ្វីតែមួយគត់ដែលគេអាចប្រាកដបាននៅពេលនេះ។ បាទ ភរិយារបស់គេនៅមានជីវិត នៅកន្លែងណាមួយក្នុងជ្រុងនៃពិភពលោកដ៏ធំនេះ។ ប្រសិនបើគេអាចនាំការដាំដុះរបស់គេត្រឡប់ទៅកម្រិតអាទិទេពវិញ គេនឹងអាចប្រើប្រាស់វិញ្ញាណអាទិទេពដើម្បីស្វែងរកនាងកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព។ ប៉ុន្តែ គេមិនអាចរង់ចាំបានឡើយ!

ទោះបីជាថាមពលវិញ្ញាណនៅក្នុងពិភពលោកនេះមានបរិបូរណ៍ខ្លាំងក៏ដោយ ប៉ុន្តែក៏មានដែនកំណត់ជាច្រើនសម្រាប់គេនៅក្នុងវិមាត្រនេះដែរ។ ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ គេមិនដឹងថាត្រូវស៊ូទ្រាំនឹងការបង្ក្រាប និងការលំបាកប៉ុន្មានឡើយ ដើម្បីដាំដុះដល់កម្រិតអាទិទេព។ លើសពីនេះ គេក៏មិនអាចដឹងថាមានអ្វីកើតឡើងចំពោះភរិយារបស់គេ ក្នុងពេលដែលគេកំពុងតស៊ូដើម្បីទៅដល់កម្រិតនោះដែរ។

តើនាងមានសុវត្ថិភាពដែរឬទេ? ហើយតើនាងនឹងលង់ស្រលាញ់នរណាម្នាក់ផ្សេង ហើយក្លាយជាដៃគូរបស់គេដែរឬទេ? ទាំងនេះគឺជាអ្វីដែល ថាំង សាន ព្រួយបារម្ភបំផុត។ ជាធម្មតា នៅពេលដែលគេកាន់តែខ្លាំង គេកាន់តែអន្ទះសារចង់ចាកចេញពីកន្លែងនេះ។

នៅពេលដែលគេកំពុងគិត ភ្នែករបស់គេបានសម្លឹងទៅកាន់ផែនទីនៅពីមុខគេ។ ផែនទីនេះមានសភាពរដិបរដុបណាស់ ហើយមានចំណាំតែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ។

ផែនទីនោះមានបន្ទាត់មួយអូសពីទិសពាយព្យទៅទិសអាគ្នេយ៍ ដែលដើរតួជាអ្នកបែងចែក។ ម្ខាងនៃបន្ទាត់ត្រូវបានគេដាក់ស្លាកថា "អាណាចក្រអាទិទេពមេឃ" (Empyrean Dominion) ចំណែកម្ខាងទៀតត្រូវបានសម្គាល់ថា "អាណាចក្រសុរិយា" (Solstice Empire)។ បន្ទាត់ទ្រេតនោះគឺជាព្រំដែនទឹកដីរវាងពួកបិសាច (Demons) និងពួកទេពអប្សរ (Nymphs)។ ចំពោះទំហំដី អាណាចក្រទាំងពីរហាក់ដូចជាមានទំហំស្មើគ្នា ប៉ុន្តែអាណាចក្រសុរិយាដែលគ្រប់គ្រងដោយពួកទេពអប្សរ ហាក់ដូចជាធំជាងបន្តិច។

នៅចំកណ្តាលផែនទី ក្បែរបន្ទាត់បែងចែកនគរទាំងពីរ គឺជាស្លាកយីហោនៃទីក្រុងមួយ។

រាជធានីដូនតា (The Ancestral Court)!

វាគឺជាទីក្រុងស្នូលសម្រាប់ពួកបិសាច និងទេពអប្សរទាំងអស់ ហើយត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយពូជសាសន៍ទាំងពីរ។ តាមរឿងព្រេង វាគឺជាទីក្រុងដំបូងគេដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅលើទ្វីបនេះ។

បន្ទាប់មក ថាំង សាន បានរកឃើញស្លាកយីហោនៃទីក្រុងមួយទៀត។

ទីក្រុង ខាលី (Kali City)!

ទីក្រុង ខាលី គឺជាទីក្រុងដែលនៅជិតទីក្រុងចចកខ្យល់ (Wind Wolf Town) បំផុត។ វាគឺជាទីក្រុងមួយក្នុងចំណោមទីក្រុងទាំងប្រាំពីរនៃអាណាចក្រអាទិទេពមេឃ។ ទោះបីជាវាស្ថិតនៅដាច់ស្រយាលបន្តិចក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាគឺជាទីតាំងដ៏សំខាន់សម្រាប់ពូជបិសាច។

ទ្វីបនេះមានទីក្រុងចំនួន ១៥ ដែល ៧ ជារបស់ពួកបិសាច និង ៧ ទៀតជារបស់ពួកទេពអប្សរ។ ចំពោះរាជធានីដូនតា ភាគីទាំងសងខាងសុទ្ធតែអះអាងថាជារបស់ពួកគេ។ ជាលទ្ធផល ភាគីម្ខាងៗតែងតែអះអាងថាពួកគេមានទីក្រុងចំនួន ៨។

ចំពោះទីក្រុងចចកខ្យល់វិញ វាមិនត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះនៅលើផែនទីឡើយ។ ផែនទីបង្ហាញតែទីក្រុងធំៗទាំង ១៥ នៅក្នុងអាណាចក្រទាំងពីរប៉ុណ្ណោះ។

បេះដូងរបស់ ថាំង សាន លោតញាប់ នៅពេលដែលគេសម្លឹងមើលផែនទី ដោយព្យាយាមចងចាំទីតាំងសំខាន់ៗ និងទីក្រុងនានា។ ភរិយាជាទីស្រលាញ់របស់គេប្រាកដជាស្ថិតនៅកន្លែងណាមួយនៅលើផែនទីនេះជាមិនខាន។

ស៊ាវ អ៊ូ តើអូននៅឯណា?

ដោយឃើញការប្រែប្រួលទឹកមុខរបស់ ថាំង សាន វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង មិនមានភាពភ្ញាក់ផ្អើលឡើយ។ គេក៏ធ្លាប់មានអារម្មណ៍បែបនេះដែរ នៅពេលដែលគេចូលទៅក្នុងទីក្រុងធំដំបូង។ គេថែមទាំងរំភើបជាង ថាំង សាន ទៅទៀត។

"ទីក្រុង ខាលី មិនដូចជាទីក្រុងចចកខ្យល់ឡើយ។ នៅក្នុងទីក្រុងធំបែបនេះ មានពួកបិសាចស្ទើរតែគ្រប់កម្រិត។ ថែមទាំងមានត្រកូលទេពអប្សរទៀតផង។ យើងមិនមែនជាអ្វីក្រៅពីអ្នកបម្រើ (Vassals) ដែលជាកម្រិតទាបបំផុតនៅក្នុងទីក្រុងឡើយ។ ទីក្រុងធំបែបនេះ សូម្បីតែទាសករក៏មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចូលដែរ។ ខ្ញុំនឹងជួយរកសញ្ញាសម្គាល់អត្តសញ្ញាណបណ្តោះអាសន្នឱ្យឯង ដែលឯងត្រូវតែយកតាមខ្លួនជានិច្ច។ បើមិនដូច្នោះទេ ឯងអាចនឹងត្រូវគេសម្លាប់គ្រប់ពេល"។

"គ្រូ តើនៅក្នុងទីក្រុងមានគ្រោះថ្នាក់ណាស់មែនទេ?" ថាំង សាន បានដឹងខ្លួនមកវិញនៅពេលនេះ។

វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង គ្រវីក្បាល រួចនិយាយថា៖ "តាមធម្មតា គ្មាននរណាម្នាក់ចាប់អារម្មណ៍នឹងយើងដែលជាសត្វលោកដ៏តូចតាចឡើយ ដូច្នេះវាគ្មានគ្រោះថ្នាក់អ្វីទេ។ ប៉ុន្តែយើងនៅតែត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ នៅពេលដែលដល់ពេល ចូរដើរតាមខ្ញុំ និងធ្វើតាមអ្វីដែលខ្ញុំប្រាប់។ ចងចាំថា កុំនិយាយច្រើន ឬសម្លឹងមើលជុំវិញផ្តេសផ្តាស។ ត្រូវធ្វើខ្លួនឱ្យស្ងប់ស្ងាត់ និងប្រុងប្រយ័ត្ន"។

"បាទ" ថាំង សាន ងក់ក្បាល។

គេក៏មានចំណាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងចំពោះទីក្រុងផ្សេងទៀតនៃពិភពលោកនេះដែរ។ នៅក្នុងទីក្រុងចចកខ្យល់នេះ វាហាក់ដូចជាមានសុវត្ថិភាព ប៉ុន្តែគ្មានឱកាសសម្រាប់គេក្នុងការស្វែងរកភរិយាឡើយ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ គេត្រូវការចេញទៅពិភពខាងក្រៅដើម្បីស្វែងរកវិធីពង្រឹងខ្លួនឯង។ គេអាចដឹងថា វានឹងកាន់តែពិបាកសម្រាប់បច្ចេកទេសវិញ្ញាណឋានសួគ៌ (Mysterious Heaven Technique) របស់គេក្នុងការទម្លុះពីកម្រិតទីបួនទៅកម្រិតទីប្រាំ។

ពីរថ្ងៃក្រោយមក វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង បានបញ្ចប់ការរៀបចំឯកសារផ្សេងៗ។ បន្ទាប់មក គេក៏បាននាំ ថាំង សាន ចាកចេញពីទីក្រុងចចកខ្យល់ជាមួយគ្នា។

ដោយសារតែ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង ស្ថិតនៅកម្រិតទីបួន ក្នុងទីក្រុងចចកខ្យល់ទាំងមូល គេគឺជាអ្នកបម្រើមនុស្សដែលមានអំណាចបំផុត។ នៅពេលដែលពួកបិសាចចចកធម្មតាឃើញគេ ទោះបីជាពួកគេគ្មានទឹកមុខរាក់ទាក់ក៏ដោយ ក៏ពួកគេមិននិយាយអាក្រក់ដាក់គេដែរ។

នៅពេលដើរចេញពីទីក្រុងចចកខ្យល់ ថាំង សាន មានអារម្មណ៍ប្លែកម្យ៉ាង។ វាមានអារម្មណ៍ដូចជាត្រីដែលលោតចូលទៅក្នុងមហាសមុទ្រដ៏ធំល្វឹងល្វើយ និងដូចជាសត្វបក្សីដែលហោះហើរក្នុងមេឃដ៏ធំទូលាយ។ គេបានដកដង្ហើមវែងៗ ហើយគេមានអារម្មណ៍ថាខ្យល់អាកាសពិតជាស្រស់ថ្លាណាស់។

វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង បាននាំគេដើរតាមផ្លូវតូចមួយ។ ការដើរតាមផ្លូវនេះនឹងនាំពួកគេទៅកាន់ផ្លូវធំឆ្ពោះទៅទីក្រុង ខាលី ហើយទីក្រុងនោះកំពុងរង់ចាំពួកគេនៅចុងបញ្ចប់នៃផ្លូវ។

ផ្លូវនោះមិនសូវធំប៉ុន្មានទេ ប្រហែលតែ ៣ ឬ ៤ ម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ។ វាមិនសូវរាបស្មើទេ ប៉ុន្តែក៏មិនសូវមានថ្មច្រើនដែរ។ វាត្រូវបានក្រាលដោយគ្រួស ហើយវាច្បាស់ណាស់ថាវាគឺជាស្នាដៃរបស់ពួកទាសករមនុស្ស។

ភារកិច្ចដែលអម្ចាស់ចចកខ្យល់ (Wind Wolf Lord) ប្រគល់ឱ្យ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង លើកនេះ គឺធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីក្រុង ខាលី ដើម្បីប្រគល់បញ្ជីសួយសារអាករទៅឱ្យមេកន្ទ្រាញចចកខ្យល់ (Wind Wolf Overlord)។

ត្រកូលបិសាចចចកគឺជាត្រកូលដ៏ធំមួយ បើទោះបីជាមើលពីទស្សនៈនៃពូជបិសាចទាំងមូលក៏ដោយ។ វាមិនទាន់ខ្លាំងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីមានទីក្រុងផ្ទាល់ខ្លួនឡើយ ប៉ុន្តែដោយសារតែចំនួនត្រកូលដ៏ច្រើន និងកម្លាំងបុគ្គលម្នាក់ៗគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ត្រកូលបិសាចចចកនៅតែស្ថិតក្នុងចំណោមត្រកូលកំពូលទាំង ២០ នៃពួកបិសាចទាំងអស់។ ទោះបីជាវាស្ថិតនៅលេខចុងក្រោយនៃចំណាត់ថ្នាក់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែមានពួកបិសាចរាប់រយប្រភេទផ្សេងៗគ្នា ដូច្នេះការចូលក្នុងចំណោម ២០ នាក់ដំបូង គឺជាសមិទ្ធផលដ៏ធំធេងមួយ។

ផ្ទុយទៅវិញ ត្រកូលចចកខ្យល់ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាខ្សោយជាងគេក្នុងចំណោមពូជចចកបិសាច។ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណា វានៅតែជាពូជសាសន៍មួយដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់ត្រកូលធំ។ មេកន្ទ្រាញចចកខ្យល់ ក៏ជាអត្ថិភាពដ៏មានអំណាចដែលមានសិទ្ធិចូលទៅកាន់ស្នូលនៃត្រកូលបិសាចចចកផងដែរ។

ក្នុងនាមជាអម្ចាស់តូចនៃត្រកូលចចកខ្យល់ វាចាំបាច់ណាស់ក្នុងការថ្វាយសួយសារអាករដល់មេកន្ទ្រាញត្រកូលរៀងរាល់ឆ្នាំ។ ប្រាកដណាស់ ដើម្បីបង្ហាញពីការចុះចូលចំពោះមេកន្ទ្រាញត្រកូល ការប្រគល់សួយសារអាករពិតជាមិនមែនជាអ្វីដែល វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង មានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើនោះទេ។ នៅចុងឆ្នាំ ពួកវានឹងត្រូវបាននាំយកទៅដោយផ្ទាល់ដោយអម្ចាស់ចចកខ្យល់ និងមហាបូជាចារ្យចចកខ្យល់ (Wind Wolf High Priest) ទៅកាន់ទីក្រុង ខាលី។

វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង គ្រាន់តែត្រូវបានបញ្ជូនទៅដើម្បីប្រគល់បញ្ជីសួយសារអាករឱ្យមេកន្ទ្រាញចចកខ្យល់ពិនិត្យ និងអនុម័តប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើមេកន្ទ្រាញមិនពេញចិត្ត វានឹងក្លាយជាបញ្ហាសម្រាប់អម្ចាស់ចចកខ្យល់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមេកន្ទ្រាញពេញចិត្ត វានឹងក្លាយជាដំណឹងល្អ។