ការហ្វឹកហាត់វិជ្ជាប្តូររូបទេពបិសាច

បន្ទាប់ពីត្រឡប់មកដល់បន្ទប់វិញ ថាង សាន បានចម្លងតួអក្សរចំនួនដប់ដងជាមុនសិន ដូចដែល វ៉ាង យានហ្វុង បានពន្យល់។ បន្ទាប់ពីបានរំលឹកនូវអ្វីដែលគេបានរៀននៅថ្ងៃនោះ គេក៏កត់សម្គាល់ឃើញថាវាដល់ពេលអាហារថ្ងៃត្រង់ល្មម។

ក្រោយអាហារថ្ងៃត្រង់ វ៉ាង យានហ្វុង បានទុកពេលឱ្យពួកគេទាំងប្រាំនាក់សម្រាកមួយម៉ោង មុននឹងចាប់ផ្តើមមេរៀនពេលរសៀល ដែលនិយាយអំពី ការប្រែរូបចចកខ្យល់ (Wind Wolf Transformation)។

ថាង សាន មានចំណាប់អារម្មណ៍លើប្រធានបទនេះខ្លាំងជាង។ ដើម្បីស្ដារកម្លាំងពីជាតិមុនរបស់គេឡើងវិញ គេចាំបាច់ត្រូវចាប់ផ្តើមពីការយល់ដឹងអំពីប្រព័ន្ធថាមពលនៃពិភពលោកនេះ។ បន្ទាប់មក គេអាចសន្សឹមៗស្ដារសមត្ថភាពចាស់ៗរបស់គេមកវិញ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ គេក៏អាចបញ្ជូលនូវលក្ខណៈពិសេសនៃពិភពលោកនេះ និង «វិជ្ជាអាថ៌កំបាំងឋានសួគ៌» ដើម្បីពង្រឹងខ្លួនឯង។ មានតែអំណាចពិតប្រាកដប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចឱ្យគេសម្រេចនូវរាល់អ្វីដែលគេប្រាថ្នាចង់ធ្វើ។

«ពួកឯងត្រូវបានជ្រើសរើស ពីព្រោះមានឈាមជ័ររបស់ចចកខ្យល់ហូរក្នុងសរសៃឈាមពួកឯងក្នុងកម្រិតណាមួយ។ នៅពេលដែលខ្សែឈាមចចកខ្យល់របស់ពួកឯងត្រូវបានដាស់ឡើង រាងកាយរបស់ពួកឯងនឹងផ្លាស់ប្តូរ ហើយផ្តល់នូវសមត្ថភាពជាក់លាក់។ នេះហើយជាអ្វីដែលយើងហៅថា ការប្រែរូបចចកខ្យល់។ ប្រសិនបើត្រូវបានដាស់ឡើង មនុស្សដែលមានខ្សែឈាមមកពីអំបូរបិសាចណាមួយ នឹងមានសមត្ថភាពបែបនេះ ដែលគេហៅជារួមថា ការប្តូររូបទេពបិសាច (Demonic God Transformation)។ ការហ្វឹកហាត់មានន័យថា ការពង្រឹងអំណាចនៃខ្សែឈាមរបស់ពួកឯង និងពង្រឹងសមត្ថភាពរបស់ពួកឯង។

«ប្រសិនបើពួកឯងចង់រស់រានមានជីវិតពីការវាយតម្លៃ នោះក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំ ពួកឯងត្រូវតែសម្រេចឱ្យបានយ៉ាងហោចណាស់កម្លាំងកម្រិតទីបី តាមរយៈការហ្វឹកហាត់ការប្រែរូបចចកខ្យល់។ ខ្ញុំសូមប្រាប់ពួកឯងម្តងទៀត រឿងនេះគឺអំពី ការរស់រានមានជីវិត។ វាមិនមែនជាល្បែងឡើយ ហើយខ្ញុំក៏មិនមែននិយាយលេងសើចដែរ។ ហ្វឹកហាត់ ឬក៏ស្លាប់។ ដូចក្មេងប្រាំនាក់ដែលមិនជាប់ការវាយតម្លៃកាលពីថ្ងៃនោះអញ្ចឹង»។

លើកលែងតែ ថាង សាន ក្មេងបួននាក់ទៀតសុទ្ធតែបង្ហាញទឹកមុខភ័យខ្លាច។ គ្រប់សត្វលោកសុទ្ធតែខ្លាចស្លាប់ ហើយពួកគេក៏មិនមែនជាករណីលើកលែងដែរ។

«ដើម្បីធ្វើឱ្យការប្តូររូបទេពបិសាចមានភាពខ្លាំងពូកែ ម្នាក់ៗត្រូវតែយល់ដឹងពីរបៀបដែលអំបូរបិសាចហ្វឹកហាត់តាមធម្មជាតិ។ មិនថាជាខ្សែឈាមណាក៏ដោយ ពួកបិសាចទាំងអស់សុទ្ធតែមានទម្រង់ថាមពលពិសេសមួយនៅក្នុងឈាមរបស់ពួកវា តាំងពីពេលកើតមក។ ថាមពលនេះមានប្រយោជន៍ច្រើនយ៉ាង ដូចជាចិញ្ចឹមរាងកាយ ជួយដល់ការលូតលាស់ និងផ្តល់សមត្ថភាពឱ្យពួកវា។ ទោះបីជាពួកវាមិនខំប្រឹងហ្វឹកហាត់ក៏ដោយ ក៏រាងកាយពួកវាស្រូបយកថាមពលវិញ្ញាណពីពិភពលោកដោយធម្មជាតិ ហើយខ្សែឈាមរបស់ពួកវានឹងរីកចម្រើនទៅតាមពេលវេលា។ ចំណែកអំបូរបិសាច និងទេពអប្សរដែលកាន់តែខ្លាំងពូកែ គឺមានវិធីហ្វឹកហាត់ជាក់លាក់ដើម្បីពង្រឹងខ្សែឈាមរបស់ពួកវា ដែលធ្វើឱ្យការហ្វឹកហាត់កាន់តែងាយស្រួល និងឆាប់រហ័ស។ ហេតុដូច្នេះហើយ ពួកវាអាចឈានដល់កម្រិតហ្វឹកហាត់ខ្ពស់ៗ។

«វិធីហ្វឹកហាត់របស់យើងគឺស្រដៀងនឹងពួកគេដែរ គឺវាអនុញ្ញាតឱ្យយើងស្រូបយកថាមពលវិញ្ញាណពីពិភពលោក និងចរាចរវាពេញរាងកាយ។ នៅទីនេះ ខ្ញុំមានវិធីហ្វឹកហាត់សម្រាប់បួនដំណាក់កាលដំបូងនៃការប្រែរូបចចកខ្យល់។ ខ្ញុំនឹងចាប់ផ្តើមបង្រៀនពួកឯងឥឡូវនេះ។ គោលការណ៍គ្រឹះគឺការដាស់ថាមពលនៅក្នុងខ្សែឈាមឱ្យវាបង្កើតថាមពលកាន់តែច្រើននៅពេលត្រូវបានរំញោច និងអនុញ្ញាតឱ្យពួកឯងគ្រប់គ្រងវាបាន។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងបង្រៀនពួកឯងពីរបៀបដឹកនាំខ្សែឈាមចចកខ្យល់សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់»។

បន្ទាប់មក វ៉ាង យានហ្វុង ក៏ចាប់ផ្តើមការណែនាំរបស់គេ។

ថាង សាន ស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់បំផុត ហើយគេយល់ថាការពន្យល់របស់ វ៉ាង យានហ្វុង គឺសាមញ្ញបំផុត។ ពិតណាស់ វាគឺជាកម្រិតដែលបងប្អូនត្រកូលវ៉ាង (វ៉ាងដា និង វ៉ាងអឺ) អាចយល់បាន។ ចំពោះសមត្ថភាពយល់ដឹងរបស់ ថាង សាន និង លីង មូសៀ វិញ វ៉ាង យានហ្វុង មិនសូវជាបារម្ភប៉ុន្មានឡើយ។

វិធីសាស្ត្រចម្បងនៃការហ្វឹកហាត់ការប្រែរូបចចកខ្យល់ គឺពាក់ព័ន្ធនឹងការរំញោចខ្សែឈាម។ តាមរយៈការគ្រប់គ្រងថាមពលក្នុងខ្សែឈាម អ្នកហ្វឹកហាត់អាចបង្កើនសមត្ថភាពរាងកាយ ក៏ដូចជាឈាមដោយផ្ទាល់ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យវាស្រូបយកថាមពលវិញ្ញាណពីពិភពលោកកាន់តែច្រើន ក្នុងអំឡុងពេលដែលខ្សែឈាមកំពុងត្រូវបានរំញោច។

យោងតាម វ៉ាង យានហ្វុង ទីកន្លែងដែលមានថាមពលវិញ្ញាណមេឃនិងដីកាន់តែក្រាស់ គឺកាន់តែអំណោយផលដល់ការពង្រឹងខ្សែឈាម។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាក៏សំខាន់ផងដែរដែលមិនត្រូវហ្វឹកហាត់នៅកន្លែងដែលមានថាមពលវិញ្ញាណក្រាស់ហួសហេតុពេក ព្រោះរាងកាយអាចនឹងមិនអាចទ្រាំទ្រនឹងការស្រូបយកថាមពលដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់នោះបាន។ យ៉ាងណាមិញ រាងកាយមនុស្សគឺទន់ខ្សោយណាស់ បើធៀបនឹងរូបរាងកាយរបស់ពួកបិសាច និងទេពអប្សរ។ ដោយគិតបែបនេះ ការហ្វឹកហាត់នៅក្នុងទីក្រុងចចកខ្យល់គឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពួកគេនៅពេលនេះហើយ។

វិធីរំញោចខ្សែឈាមគឺសាមញ្ញណាស់ ហើយ ថាង សាន យល់ភ្លាមៗតែម្តង។ វាពាក់ព័ន្ធនឹងការដឹកនាំថាមពលរបស់ចចកខ្យល់នៅក្នុងខ្លួន ឱ្យទៅរំញោចចំណុចចាក់ម្ជុលវិទ្យាសាស្ត្រជាក់លាក់ (acupoints)។ វាគឺជាវិធីហ្វឹកហាត់ដ៏សាមញ្ញបំផុតមួយ ហើយបើធៀបនឹងវិជ្ជាអាថ៌កំបាំងឋានសួគ៌ វាមានភាពស្មុគស្មាញតិចជាងឆ្ងាយណាស់។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីវិធីហ្វឹកហាត់នេះសាមញ្ញយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ ថាង សាន មិនអាចរៀនវាបានដែរ។ មូលហេតុគឺសាមញ្ញ៖ គេពិតជាគ្មានឈាមជ័រចចកខ្យល់សូម្បីតែមួយតំណក់។ សមត្ថភាពផ្លែដាវខ្យល់របស់គេ គឺទទួលបានតាមរយៈការស្រូបយកដោយប្រើថាមពលពីវិជ្ជាអាថ៌កំបាំងឋានសួគ៌ប៉ុណ្ណោះ។

វាប្រៀបដូចជាគេបានរក្សាទុកនូវត្រានៃថាមពលផ្លែដាវខ្យល់ទាំងនោះនៅក្នុងខ្លួន។ នៅពេលគេប្រើវា វិជ្ជាអាថ៌កំបាំងឋានសួគ៌អាចបំប្លែងថាមពលផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេឱ្យទៅជាថាមពលប្រភេទស្រដៀងគ្នា ដោយផ្អែកលើការចងចាំ (imprint) ដែលបន្សល់ទុកដោយសមត្ថភាពខ្សែឈាមផ្លែដាវខ្យល់។ ប៉ុន្តែ កម្រិតនៃភាពខ្លាំងនៅតែដដែលដូចកាលពីពេលដែលគេបានស្រូបយកសមត្ថភាពនោះ។ និយាយម្យ៉ាងទៀត វិធីហ្វឹកហាត់ការប្រែរូបចចកខ្យល់ គ្មានអត្ថន័យអ្វីសម្រាប់គេឡើយ។ អ្វីដែលវាជួយបាន គឺគ្រាន់តែជួយឱ្យគេយល់កាន់តែស៊ីជម្រៅអំពីវិធីហ្វឹកហាត់របស់ពិភពលោកនេះ និងការប្តូររូបទេពបិសាចប៉ុណ្ណោះ។

ក្រោមការណែនាំរបស់ វ៉ាង យានហ្វុង បងប្អូនត្រកូលវ៉ាងក៏ចាប់ផ្តើមចេះពីរបៀបរំញោចខ្សែឈាមរបស់ពួកគេ ដោយមានជំនួយពីថាមពលខ្សែឈាមរបស់លោកគ្រូ។

ជាពិសេស លីង មូសៀ យល់ពីវិធីហ្វឹកហាត់បានយ៉ាងលឿនបំផុត។ វ៉ាង យានហ្វុង គ្រាន់តែជួយដឹកនាំនាងតែម្តងគត់ នាងក៏អាចហ្វឹកហាត់ដោយខ្លួនឯងបានបាត់ទៅហើយ។

ប៉ុន្តែ ចំពោះ ថាង សាន វិញ រឿងរ៉ាវគឺខុសគ្នា។ សូម្បីតែមុនពេល វ៉ាង យានហ្វុង អាចដឹកនាំគេ គេក៏ត្រូវបានហ៊ុមព័ទ្ធដោយពន្លឺពណ៌បៃតងព្រិចៗរួចជាស្រេច នៅពេលដែលគេដាស់ផ្លែដាវខ្យល់។

«ឯងរៀនចេះហើយមែនទេ?» វ៉ាង យានហ្វុង មានការភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច នៅពេលដែលគេមានអារម្មណ៍ថាធាតុខ្យល់នៅជុំវិញ ថាង សាន មានសភាពកាន់តែរឹងមាំជាងអ្នកដទៃ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលចម្លែកនោះគឺ គ្មានសញ្ញានៃការប្រែរូបចចកខ្យល់ណាមួយកើតឡើងលើរាងកាយរបស់គេឡើយ។

«បាទ... លោកគ្រូពន្យល់បានច្បាស់ណាស់។ ខ្ញុំបានសាកល្បងទៅ ហើយវាហាក់ដូចជាដំណើរការ» ថាង សាន និយាយដោយម៉ឺងម៉ាត់។

វ៉ាង យានហ្វុង សម្លឹងមើលគេដោយភាពសង្ស័យខ្លះៗ។ គេធ្លាប់បង្រៀនមនុស្សច្រើនជាងក្រុមនេះទៅទៀត ហើយគេក៏ធ្លាប់ឃើញមនុស្សមានដុងពីកំណើតច្រើនដែរ។ ប៉ុន្តែ មនុស្សដូចជា ថាង សាន ដែលអាចចេះមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការហ្វឹកហាត់ការប្រែរូបចចកខ្យល់ដោយមិនចាំបាច់មានការណែនាំ គឺជាលើកទីមួយហើយសម្រាប់គេ។ ទេពកោសល្យពីកំណើតរបស់គេគឺពិតជាវិសេសវិសាលណាស់។

នៅពេលដែលគេបានជួប ថាង សាន ដំបូង គេមានអារម្មណ៍ថាក្មេងម្នាក់នេះមានអ្វីដែលប្លែក ប៉ុន្តែគេមិនអាចប្រាប់បានច្បាស់ថាវាជាអ្វីឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នេះគឺជាសញ្ញាវិជ្ជមានយ៉ាងច្បាស់។ សូម្បីតែ វ៉ាង យានហ្វុង ខ្លួនឯងកាលពីក្មេង ក៏មិនទាន់មានសមត្ថភាពស្មើនឹង ថាង សាន ដែរ។

តាមពិតទៅ អ្វីដែល ថាង សាន ចង់សួរខ្លាំងបំផុតនោះគឺ តើវាមាន «ភាពទាល់ច្រក» (bottleneck) នៅកម្រិតហ្វឹកហាត់ទីបីដែរឬទេ? ប៉ុន្តែ គេមិនចង់សួររឿងនេះនៅពេលនេះឡើយ ព្រោះវាអាចធ្វើឱ្យ វ៉ាង យានហ្វុង មានការសង្ស័យ។ គេគ្រោងនឹងធ្វើការពិសោធន៍ដោយខ្លួនឯងជាមុនសិន។ យ៉ាងណាមិញ វិធីហ្វឹកហាត់របស់គេ និងការប្តូររូបទេពបិសាចគឺខុសគ្នា។

«ល្អណាស់ បើអញ្ចឹងចូរបន្តការហ្វឹកហាត់បែបនេះចុះ។ ព្យាយាមបង្កើនកម្លាំងនៅក្នុងខ្សែឈាមរបស់ឯង។ មួយខែបន្ទាប់ពីនេះ ខ្ញុំនឹងវាយតម្លៃការរីកចម្រើននៃការហ្វឹកហាត់ និងវាយតម្លៃកម្រិតនៃសមត្ថភាពរបស់ពួកឯង» វ៉ាង យានហ្វុង និយាយ។

«លោកគ្រូ ខ្ញុំសុំសួរមួយបានទេ?» ថាង សាន និយាយឡើង។

«បាន សួរមក» វ៉ាង យានហ្វុង ងក់ក្បាល។

ថាង សាន សួរថា៖ «លោកគ្រូ តើកម្រិតខ្ពស់បំផុតក្នុងចំណោមពួកបិសាច និងទេពអប្សរនៅលើទ្វីបបិសាចនេះ គឺជាកម្រិតទីប៉ុន្មាន?»

វ៉ាង យានហ្វុង ស្រាំងកាំងបន្តិច។ គេច្បាស់ជាមិននឹកស្មានថា ថាង សាន នឹងសួររឿងបែបនេះឡើយ។ គេសម្លឹងមើលក្មេងប្រុសរាងស្លីម ភ្នែកភ្លឺថ្លា និងសង្ហានៅចំពោះមុខ រួចឆ្លើយថា៖ «យោងតាមរឿងព្រេង វាគឺជា កម្រិតទីដប់ពីរ។ ខ្ញុំមិនអាចសូម្បីតែស្រមៃបានថាវានឹងខ្លាំងដល់កម្រិតណាឡើយ។ ចំណែករឿងថាតើបុព្វបុរសបិសាចក្នុងរឿងព្រេងមានពិតមែនឬអត់ និងថាតើមានកម្រិតលើសពីទីដប់ពីរឬយ៉ាងណា ខ្ញុំក៏មិនអាចប្រាប់ឯងបានដែរ»។

នៅពេលឮចម្លើយនេះ ថាង សាន ញ័រខ្លួនបន្តិចដោយមិនដឹងខ្លួន។ គេបានសម្រេចចិត្តភ្លាមៗចំពោះអនាគតរបស់គេ។

នៅក្នុងពិភពដើមរបស់គេ ដែលគេហៅថា ទ្វីបឌូឡៅ (Douluo Continent) កម្រិតខ្ពស់បំផុតដែលមនុស្សធម្មតាអាចឈានដល់គឺប្រហាក់ប្រហែលនឹងកម្រិតទីប្រាំបួន ហើយលើសពីនោះគឺជា កម្រិតទេព (God ranks)។ ប្រសិនបើសន្មតថា កម្រិតទីដប់ ទីដប់មួយ និងទីដប់ពីរនៃពិភពលោកនេះ គឺស្មើនឹងទេពកម្រិតទីបី ទីពីរ និងទីមួយរៀងគ្នា... នោះមានន័យថា អំបូរបិសាច និងទេពអប្សរនៅលើទ្វីបបិសាចនេះ តាមធម្មជាតិ គឺអាចឈានដល់កម្រិត ទេពលំដាប់ទីមួយ បាន។ ប្រសិនបើវាជាការពិតមែន នោះថាមពលនៅលើភពហ្វាលាន់នេះ ត្រូវតែស្ថិតក្នុងចំណោមភពដែលមានកម្រិតថាមពលខ្ពស់បំផុតដែលគេធ្លាប់ជួបប្រទះ។

ប្រសិនបើអ្វីដែលហៅថា បុព្វបុរសបិសាច ស្ថិតនៅកម្រិតខ្ពស់ជាងទេពលំដាប់ទីមួយ នោះមានន័យថា ពួកគេបានឈានដល់កម្រិត ទេពស្តេច (God King) នៃពិភពដើមរបស់គេហើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ថាង សាន មិនទាន់មានអារម្មណ៍ពីអត្ថិភាពនៃ «ដែនដីទេព» (divine realm) នៅទីនេះឡើយ។

សន្មតថាបើគ្មានដែនដីទេពទាល់តែសោះ ប៉ុន្តែមានអត្ថិភាពដែលអាចឈានដល់កម្រិតទេពស្តេចបាន ដោយគ្រាន់តែពឹងផ្អែកលើភពមួយនេះ នោះមានន័យថាកម្រិតថាមពលនៃភពនេះ គឺស្មើនឹងដែនដីទេពដែលខ្ញុំធ្លាប់នៅ ឬប្រហែលជាលើសពីនោះទៅទៀត...

មិនគួរឱ្យជឿឡើយ។ ខ្ញុំពិតជាបានមកដល់កន្លែងដែលអស្ចារ្យមែន... ការរៀបចំសណ្តាប់ធ្នាប់ក្នុងកន្លែងដែលមានកម្រិតហ្វឹកហាត់ខ្ពស់បែបនេះ នឹងក្លាយជាការងារដ៏ធំមួយ...

គិតដល់ចំណុចនេះ ស្នាមញញឹមល្វីងជូរចត់បន្តិចបានលេចឡើងនៅជ្រុងមាត់របស់ ថាង សាន។

គ្មានផ្លូវផ្សេងឡើយ។ គេមានតែដើរម្តងមួយជំហានៗ ហើយចាំមើលថាតើរឿងរ៉ាវនឹងវិវត្តន៍ទៅជាយ៉ាងណា។