ការជួសជុល និងការពង្រឹង

នៅក្នុងរូងភ្នំដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ របាំងពន្លឺពណ៌បៃតងបានជះកំដៅយ៉ាងខ្លាំងក្លាទៅលើអាកាស។ នៅលើផ្ទៃរបាំងនោះ អណ្តាតភ្លើងកំពុងរមួលក្រញីងយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅ ធ្វើឱ្យខ្សែភ្នែកពីខាងក្រៅពិបាកនឹងមើលធ្លុះទៅដល់ស្ថានភាពពិតប្រាកដដែលកំពុងកើតឡើងនៅខាងក្នុងនោះណាស់។

យ៉ាវឡៅ (វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀន) កំពុងអណ្តែតខ្លួននៅលើអាកាស គាត់សម្លឹងមើលទៅរបាំងអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងនោះរួចក៏ដកដង្ហើមធំ ខណៈទម្រង់មុខដែលធ្លាប់តែតានតឹងក៏ចាប់ផ្តើមធូរស្រាលបន្តិចម្តងៗ។ ក្នុងពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន អាចឈានជើងមកដល់ជំហាននេះទៅហើយ នោះឱកាសនៃការចម្រាញ់ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» បានជោគជ័យ គឺមានយ៉ាងហោចណាស់ចិតសិបភាគរយដែរ។ ភារកិច្ចចុងក្រោយរបស់គេ គឺការរក្សាទុក «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» ដ៏មានឥទ្ធិពលនេះ ចូលទៅក្នុង «ផ្ទុកព្រលឹង (Acceptance Spirit)»។ បន្ទាប់ពីជំហាននេះបានបញ្ចប់ វានឹងក្លាយជាគ្រាប់ពូជភ្លើងដើមរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ទាំងស្រុង...

«នៅពេលដែលគេបញ្ចប់ជំហានចម្រាញ់គ្រាប់ពូជភ្លើងដើមនេះហើយ ជំហានបន្ទាប់គឺការប្រើប្រាស់ "អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង" ដើម្បីវិវត្តន៍ "វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង (Flame Mantra)"។ ជាមួយនឹងអានុភាពរបស់វា វាហាក់ដូចជា "វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង" នឹងអាចលោតផ្លោះទៅដល់ "ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan Class)" ភ្លាមៗតែម្តងនៅពេលនេះ» យ៉ាវឡៅ និយាយទាំងញញឹមស្រទន់។

បន្ទាប់ពីសើចតិចៗរួច យ៉ាវឡៅ ក៏ត្រលប់មកនៅស្ងៀមស្ងាត់វិញ។ រូងភ្នំទាំងមូលក៏ចាប់ផ្តើមធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់ជ្រងំ។ ខ្យល់ភ្នំដ៏ត្រជាក់មួយរលកបានបក់បោកចូលមកតាមប្រហោងជញ្ជាំងភ្នំ ជួយកម្ចាត់ចំហាយក្តៅហួតហែងចេញពីខាងក្នុង។

នៅក្នុងរូងភ្នំ របាំងពន្លឺរាងមូលកំពុងបញ្ចេញពន្លឺពណ៌បៃតងព្រាលៗ។ ពន្លឺពណ៌បៃតងនោះបានភ្លឺឡើង ហើយក៏ស្រអាប់ទៅវិញជាចង្វាក់ រួចជះទៅលើជញ្ជាំងភ្នំ មើលទៅដូចជាខ្សែរលកទឹកពណ៌បៃតងដែលកំពុងរំកិលខ្លួនយ៉ាងទន់ភ្លន់។

នៅខាងក្នុងរបាំងពន្លឺ ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងអង្គុយពែនភ្នែននៅលើផ្កាឈូកបៃតង។ ខ្លួនគេនៅពេលនេះ គឺស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពអាថ៌កំបាំងមួយ ពោលគឺពាក់កណ្តាលដឹងខ្លួន ពាក់កណ្តាលសន្លប់។ ស្មារតីរបស់គេបានប្រែជាទន់ជ្រាយ និងអស់កម្លាំងយ៉ាងខ្លាំង បន្ទាប់ពីបានតស៊ូជាមួយ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» មុននេះ វាកំពុងអណ្តែតអណ្តូងនៅក្នុងខ្លួនដោយមិនដឹងទិសតំបន់ និងពិបាកនឹងប្រមូលផ្តុំមកវិញណាស់។

ខណៈពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពវង្វេងវង្វាន់នេះ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» ដែលកំពុងហូរយឺតៗនៅក្នុង ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ (Qi paths) ស្រាប់តែចាប់ផ្តើមរត់ទៅតាមគន្លងរបស់ «វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង» ហើយចរាចរដោយខ្លួនឯង ដោយមិនមានការបញ្ជាពីនរណាម្នាក់ឡើយ...

ប្រហែលជាដោយសារតែ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» ត្រូវបានចម្រាញ់ដោយ ស៊ាវ យ៉ាន កាលពីមុននេះ ទើបវាលែងបញ្ចេញកំដៅដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចទៀតហើយ ផ្ទុយទៅវិញ វាបានប្រែជាត្រជាក់ស្រទន់។ នៅពេលវាហូរតាមផ្លូវថាមពល កម្អែលភ្នំភ្លើងតូចៗពណ៌បៃតងបានបំបែកខ្លួនចេញពីអណ្តាតភ្លើង ហើយទៅបិតភ្ជាប់នឹងជញ្ជាំងនៃផ្លូវថាមពលដែលបានខូចខាតស្ទើរតែទាំងស្រុង រហូតដល់ជិតបាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការផ្ទុកកម្លាំងធាតុ។ កម្អែលភ្នំភ្លើងទាំងនោះបានរំកិលខ្លួនបន្តិចម្តងៗ រួចក៏រលាយចូលទៅក្នុងជញ្ជាំងនៃផ្លូវថាមពល។

នៅពេលដែលកម្អែលភ្នំភ្លើងពណ៌បៃតងហូរឆ្លងកាត់ ជាមួយនឹងគ្រាប់ពូជភ្លើងដ៏តូចឆ្មារដែលកំពុងជួយប៉ះប៉ូវ ផ្លូវថាមពលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលធ្លាប់តែវ៉ិចវ៉េរមួលក្រញីងដូចជាឫសឈើក្រៀម ស្រាប់តែលាតសន្ធឹង និងបើកចំហរឡើងភ្លាមៗ ដូចជាស្លឹកឈើ និងស្មៅដែលបានជួបប្រទះនឹងតំណក់ទឹកភ្លៀងនៅក្នុងវាលខ្សាច់ដ៏ស្ងួតហួតហែងដូច្នោះ។

ផ្លូវថាមពលរាប់មិនអស់នៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានបញ្ចេញសំឡេងស្រែកដោយភាពត្រេកអរនៅពេលនេះ។ ទឹកកម្អែលពណ៌បៃតងដែល «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» បានបន្សល់ទុក ត្រូវបានលេបត្របាក់យ៉ាងលឿនក្នុងល្បឿនដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច ដោយផ្លូវថាមពលដែលកំពុងលាតសន្ធឹង និងកន្ត្រាក់ខ្លួនឡើងវិញជាបន្តបន្ទាប់។

បន្ទាប់ពីការស្រូបយកយ៉ាងលោភលន់ ពណ៌ប្រផេះស្រអាប់នៅក្នុងនោះក៏បានដកថយទៅវិញបន្តិចម្តងៗ អ្វីដែលមកជំនួសវិញ គឺពណ៌បៃតងខ្ចីដែលពោរពេញទៅដោយភាពរស់រវើក និងថាមពលជីវិត។

«អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» បានហូរឆ្លងកាត់ពីផ្លូវថាមពលមួយទៅផ្លូវថាមពលមួយទៀត។ ទីណាដែលវាបានឆ្លងកាត់ ភាពរស់រវើកនឹងលេចឡើងវិញនៅក្នុងផ្លូវថាមពលដែលធ្លាប់តែស្វិតក្រៀម។ ឆ្អឹងដែលប្រេះស្រាំ និងសាច់ដែលខ្លោច ក៏កំពុងតែជាសះស្បើយឡើងវិញយ៉ាងលឿនក្នុងល្បឿនដ៏គួរឱ្យត្រេកអរ... ជាងនេះទៅទៀត កម្រិតនៃភាពរឹងមាំនៃផ្លូវថាមពល និងឆ្អឹងដែលបានជួសជុលរួចរាល់ទាំងស្រុងនោះ គឺបានកើនឡើងលើសពីកម្លាំងដើម មុនពេលលេបត្របាក់ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ឆ្ងាយណាស់។ ជាក់ស្តែងណាស់ ទោះបីជា «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» បាននាំមកនូវការបំផ្លិចបំផ្លាញយ៉ាងធំធេងដល់គេក៏ដោយ ប៉ុន្តែការប៉ះប៉ូវដែលវាបានផ្តល់ឱ្យមកវិញ ក៏បានធ្វើឱ្យសរីរាង្គសំខាន់ៗទាំងនេះមានអារម្មណ៍ថាវាពិតជាមានតម្លៃសមនឹងការលះបង់។

ក្នុងកំឡុងពេលដែលផ្ទៃខាងក្នុងរាងកាយកំពុងត្រូវបានជួសជុល ស្បែកខាងក្រៅរបស់គេដែលធ្លាប់តែពោរពេញដោយស្លាកស្នាមឈាម និងស្នាមប្រេះ ក៏កំពុងតែផ្សារភ្ជាប់ចូលគ្នាបន្តិចម្តងៗដែរ។ ស្នាមឈាមក្រៀមៗបានបង្កើតឡើងយ៉ាងលឿន រួចក៏របកជ្រុះចេញទៅ ដោយមិនបន្សល់ទុកនូវស្លាកស្នាមសូម្បីតែបន្តិច។ សាច់ដុំនៅខាងក្រោមស្បែកក៏ត្រូវបានពង្រឹងយ៉ាងរហ័ស។ ទោះបីជាសាច់ដុំរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន មិនបានប្រែប្រួលទៅជាធំដុំដូចជាពួកអ្នកលេងសាច់ដុំក៏ដោយ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគេបត់ និងលាតសន្ធឹងដៃដោយសភាវគតិ កម្លាំងផ្ទុះដ៏ខ្លាំងក្លាមួយនឹងបង្ហាញចេញមកព្រាលៗ។

នៅលើស្បែកនៃរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្រទាប់ស្បែកស្ងួតបានចាប់ផ្តើមរបកជ្រុះចេញយ៉ាងលឿន ដូចជាសត្វពស់ដែលកំពុងសកស្បែកដូច្នោះ។ ស្បែកថ្មីបានផ្លាស់ប្តូរស្បែកពណ៌សំរិទ្ធ ដែល ស៊ាវ យ៉ាន ទទួលបានបន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់ការហ្វឹកហាត់យ៉ាងលំបាកនៅក្នុងវាលខ្សាច់អស់រយៈពេលជាច្រើនខែ ឱ្យត្រលប់ទៅជាពណ៌សស្លេកដូចដើមវិញ។ ទោះបីជាស្បែកថ្មីនេះមើលទៅហាក់ដូចជាទន់ល្វើយដូចជាស្បែករបស់ស្រីក្រមុំក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាមានកម្លាំងការពារ និងភាពរំញោចទៅនឹងថាមពលធម្មជាតិនៅក្នុងបរិស្ថានជុំវិញ ខ្លាំងជាងកាលពីមុនរាប់មិនអស់។

ស៊ាវ យ៉ាន នាពេលបច្ចុប្បន្ន គឺស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពដ៏អាថ៌កំបាំងមួយ៖ ថាមពលដ៏ធំធេងដែល «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» មានផ្ទុកនោះ កំពុងតែពង្រឹង និងជួសជុលរាងកាយដែលខូចខាតរបស់គេយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់ពន្យល់វានោះ វាពិតជាលាភសំណាងដ៏ធំធេងដែលធ្លាក់ពីលើមេឃមែន។

ការជួសជុល និងការពង្រឹងត្រូវបានអនុវត្តឡើងយឺតៗ។ បន្ទាប់ពី «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» បានចាកចេញពីផ្លូវថាមពលដែលខូចចុងក្រោយ បណ្តាគ្រឿងក្នុងដែលរងរបួសធ្ងន់ធ្ងររបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវបានជួសជុលទាំងស្រុង រហូតដល់ជិតល្អឥតខ្ចោះ។ កម្លាំងប្រយុទ្ធដែលរាងកាយថ្មីនេះអាចធ្វើទៅបាន គឺប្រាកដជាខ្លាំងជាងរាងកាយមុនរបស់គេឆ្ងាយណាស់។

ដោយសារតែមិនមាននរណាម្នាក់បញ្ជាវា បន្ទាប់ពី «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» បានបញ្ចប់ការជួសជុលទាំងខាងក្នុង និងខាងក្រៅនៃរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន រួចរាល់ វាហាក់ដូចជាគ្មានអ្វីត្រូវធ្វើទៀតឡើយ រួចវាក៏ចាប់ផ្តើមបង្វែរខ្សែភ្នែកទៅរក គ្រឹះកម្លាំងធាតុ (Vortex) នៅក្នុងពោះខាងក្រោមរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលជិតនឹងរីងស្ងួតទាំងស្រុងទៅហើយ។

គ្រឹះកម្លាំងធាតុ នាពេលបច្ចុប្បន្ន បានប្រែជាទទេស្អាតយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារតែការខ្ជះខ្ជាយយ៉ាងឆ្កួតលីលាកាលពីមុន។ មានតែថាមពលរាវពណ៌ស្វាយបីដំណក់ប៉ុណ្ណោះដែលនៅសេសសល់នៅក្នុងនោះ ហើយពួកវាកំពុងហែលទឹកយ៉ាងឯកោ មើលទៅគួរឱ្យខ្លោចផ្សាណាស់។

«អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» បានហោះក្រឡឹងយឺតៗជុំវិញគ្រឹះកម្លាំងធាតុ។ បន្ទាប់ពីវាបង្អង់បន្តិច វាក៏ស្ទុះចូលទៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុភ្លាមៗ។

នៅពេលដែល «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» ចូលមកដល់ គ្រឹះកម្លាំងធាតុដែលធ្លាប់តែស្ងប់ស្ងាត់ដូចជាស្រះទឹកដែលស្លាប់ ស្រាប់តែមានចលនាយ៉ាងខ្លាំងក្លា។ រលកថាមពលមួយរង្វង់ហើយមួយរង្វង់ទៀត បានបន្តបង្កើតជាទឹករលកនៅខាងក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ។

កម្អែលភ្នំភ្លើងពណ៌បៃតងដែលបង្កើតឡើងពី «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» បានហូរចូលទៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ។ ថាមពលរាវពណ៌ស្វាយដ៏គួរឱ្យអាណិតទាំងបីដំណក់នោះ ហាក់ដូចជាមានបំណងចង់រត់គេចពីកម្អែលភ្នំភ្លើង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅខណៈពេលដែលពួកវាបានប៉ះពាល់ជាមួយកម្អែលភ្នំភ្លើងពណ៌បៃតងភ្លាម ពួកវាក៏ត្រូវបានដុតកម្ទេចទៅជាភាពសូន្យទទេ ហាក់ដូចជាកម្អែលភ្នំភ្លើងកំពុងតែបោសសម្អាតកាកសំណល់ដូច្នោះ។ បន្ទាប់ពីថាមពលរាវដែលនៅសល់ទាំងបីដំណក់ត្រូវបានដុតកម្ទេចដោយ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» រួចមក គ្រឹះកម្លាំងធាតុដែលជាកន្លែងសម្រាប់ ស៊ាវ យ៉ាន ផ្ទុកកម្លាំងធាតុ ត្រូវបានកាន់កាប់ទាំងស្រុងដោយ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង»។

នៅពេលដែលវាបានបញ្ចប់ការកាន់កាប់គ្រឹះកម្លាំងធាតុដោយបង្ខំរួចហើយ កម្អែលភ្នំភ្លើងពណ៌បៃតងក៏បានដើរលេងយឺតៗ។ មួយសន្ទុះធំក្រោយមក ខ្សែស្រឡាយនៃថាមពលឧស្ម័នដ៏បរិសុទ្ធពណ៌បៃតងខ្ចី បានចាប់ផ្តើមលេចចេញពីខាងក្នុងវា ហើយចាប់ផ្តើមប្រមូលផ្តុំគ្នាយ៉ាងលឿននៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ។ ត្រឹមតែមួយប៉ព្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ ផ្ទៃខាងក្នុងដ៏ទទេស្អាតនៃគ្រឹះកម្លាំងធាតុ ត្រូវបានបំពេញទៅដោយថាមពលពណ៌បៃតងខ្ចីនេះ។

ថាមពលឧស្ម័នពណ៌បៃតងបានរីកមាឌយ៉ាងលឿននៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ។ នៅពេលដែលមានថាមពលឧស្ម័នកាន់តែច្រើនឡើងៗហូរចេញពីកម្អែលភ្នំភ្លើងពណ៌បៃតង ភាពសើមព្រាលៗបានចាប់ផ្តើមគ្របដណ្តប់លើគ្រឹះកម្លាំងធាតុ។ បន្ទាប់ពីមួយសន្ទុះកន្លងផុតទៅ ដំណក់ទឹកតូចមួយនៃថាមពលរាវពណ៌បៃតង ក៏បានលេចចេញមកស្រាប់តែម្តង...

បន្ទាប់ពីការលេចឡើងនៃថាមពលរាវពណ៌បៃតងដំណក់ដំបូង វាហាក់ដូចជាបានចាប់ផ្តើមឥទ្ធិពលខ្សែសង្វាក់នៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ។ មួយដំណក់ហើយមួយដំណក់ទៀតនៃថាមពលរាវពណ៌បៃតងដូចជាត្បូងមរកត បានចាប់ផ្តើមលេចឡើងជាបន្តបន្ទាប់ពីក្នុងអ័ព្ទថាមពល ហើយបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងផ្ទៃខាងក្នុងនៃគ្រឹះកម្លាំងធាតុ ដែលពួកវាធ្វើចលនាដូចជាកូនត្រីដ៏រស់រវើក។

មួយដំណក់ហើយមួយដំណក់ទៀតនៃថាមពលរាវ ដែលជាធម្មតា ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវចំណាយពេលហ្វឹកហាត់ជាងដប់ថ្ងៃទើបអាចបង្រួបបង្រួម និងបង្កើតបាននោះ នៅពេលនេះ បែរជាធ្លាក់ចុះមកដូចជាការបង្អុរភ្លៀងដូច្នោះ។ សំឡេងទឹកស្រក់បានបន្តបន្លឺឡើង ហើយក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លី ថាមពលរាវនៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ ត្រូវបានបំពេញរហូតដល់ជិតពាក់កណ្តាលទៅហើយ។

កាលពីមុន ពី លំដាប់គ្រូ (Dou Shi) ផ្កាយមួយ ទៅ លំដាប់គ្រូ ផ្កាយពីរ ស៊ាវ យ៉ាន បានបង្រួបបង្រួមថាមពលរាវសរុបតែដប់ប្រាំដំណក់ប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែនាពេលបច្ចុប្បន្ន ចំនួនថាមពលរាវសរុបនៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ គឺមានយ៉ាងហោចណាស់ជាងមួយរយដំណក់ទៅហើយ។

ប្រសិនបើដប់ប្រាំដំណក់នៃថាមពលរាវ គឺជា លំដាប់គ្រូ ផ្កាយពីរ... ចុះបើមួយរយដំណក់វិញ? តើវាមានកម្រិតប៉ុន្មានផ្កាយទៅ?

ប្រសិនបើ ស៊ាវ យ៉ាន មានស្មារតីដឹងខ្លួននៅពេលនេះ គេច្បាស់ជាត្រេកអររហូតដល់អាចលោតទៅដល់មេឃមិនខាន។ ជាការពិតណាស់ នេះគឺជាពរជ័យដែលបានមកពីស្ថានភាពពាក់កណ្តាលសន្លប់ និងវង្វេងវង្វាន់របស់គេប៉ុណ្ណោះ។ បើមិនដូច្នោះទេ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» នេះ ដែលគ្មានអ្វីត្រូវធ្វើនោះ ប្រាកដជាមិនមានចិត្តល្អរហូតដល់ថ្នាក់ប្រើប្រាស់ថាមពលរបស់ខ្លួន ដើម្បីជួយ ស៊ាវ យ៉ាន ជួសជុលរាងកាយនោះឡើយ។

នៅពេលដែលចំនួនថាមពលរាវនៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុឡើងដល់មួយរយដំណក់ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» ដែលកំពុងហែលលេងយ៉ាងខ្ជិលច្រអូស ស្រាប់តែបញ្ឈប់សកម្មភាពក្នុងការបង្កើតថាមពលបន្តទៀត។ វាបានកម្រើកខ្លួនបន្តិច រួចក៏ចាប់ផ្តើមហែលទៅរកពន្លឺតូចពណ៌ប្រផេះនៅចំកណ្តាលនៃគ្រឹះកម្លាំងធាតុ។ សម្លឹងមើលទៅពន្លឺនោះ រាងកាយកម្អែលភ្នំភ្លើងដ៏ភ្លឺចិញ្ចែងចិញ្ចាចរបស់វា មើលទៅហាក់ដូចជាក្មេងតូចម្នាក់ដែលបានរកឃើញប្រដាប់ក្មេងលេងដែលខ្លួនស្រឡាញ់ដូច្នោះ។

ពន្លឺតូចពណ៌ប្រផេះនោះ គឺកំពុងអណ្តែតនៅចំកណ្តាលនៃគ្រឹះកម្លាំងធាតុ។ នៅក្នុងពន្លឺនោះ គឺមានភាពងងឹតដ៏ជ្រាលជ្រៅ និងគ្មានទីបញ្ចប់។ ចុងបញ្ចប់នៃភាពងងឹតនោះ ហាក់ដូចជាកំពុងលាក់បាំងនូវលំហមួយផ្សេងទៀត ដែលធ្វើឱ្យវាមើលទៅមានលក្ខណៈអាថ៌កំបាំងជាទីបំផុត។

«អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» បានហែលក្រឡឹងជុំវិញកន្លែងដែលពន្លឺពណ៌ប្រផេះនោះស្ថិតនៅ។ វាហាក់ដូចជាមានការចង់ដឹងចង់ឃើញយ៉ាងខ្លាំងចំពោះវត្ថុនេះ។ ក្នុងឱកាសពីរបីដង វាចង់ទៅប៉ះពាល់វា ប៉ុន្តែសកម្មភាពរបស់វាហាក់បីដូចជាមានការរាក់ទាក់ និងស្ទាក់ស្ទើរ ប្រហែលជាដោយសារតែមានខ្សែស្រឡាយនៃភាពភ័យខ្លាចដែលនៅសេសសល់នៅកន្លែងណាមួយ។ បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់ការដុសខាត់អស់រយៈពេលរាប់ពាន់ឆ្នាំនៅក្រោមដី វិញ្ញាណភ្លើង (Flame Spirit) ខ្លះៗបានលេចឡើងនៅក្នុងអណ្តាតភ្លើង។ វាដឹងព្រាលៗថា ប្រសិនបើវាប៉ះពាល់នឹងពន្លឺពណ៌ប្រផេះនេះ វានឹងបាត់បង់សេរីភាពរបស់ខ្លួនជារៀងរហូត...

កម្អែលភ្នំភ្លើងពណ៌បៃតងបានហោះក្រឡឹងយឺតៗជុំវិញចំណុចពន្លឺ។ បន្ទាប់ពីពិចារណាពីរបីដង ទីបំផុតវាក៏បានបោះបង់ចោលនូវសកម្មភាពដ៏ប្រថុយប្រថាននេះ។ វាលែងចង់បាត់បង់សេរីភាពរបស់ខ្លួន ដោយសារតែប្រដាប់ក្មេងលេងថ្មីមួយនេះទៀតហើយ។

បន្ទាប់ពីហោះក្រឡឹងអស់មួយជុំទៀត កម្អែលភ្នំភ្លើងពណ៌បៃតងមិនបានបង្អង់យូរឡើយ ខណៈពេលដែលវាបានរមួលខ្លួន ងាកក្រោយ ហើយចាប់ផ្តើមចាកចេញពីកន្លែងដែលធ្វើឱ្យវាមានអារម្មណ៍មិនស្រណុកចិត្តមួយនេះ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែល «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» កំពុងគិតចង់ចាកចេញ ព្រលឹងដែលមិនដឹងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្រាប់តែកម្រើកឡើង រួចគេក៏បានភ្ញាក់ដឹងខ្លួនឡើងទាំងស្រុង។

បន្ទាប់ពីព្រលឹងរបស់គេបានភ្ញាក់ឡើង ស្មារតីរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហាក់ដូចជាបានបោសសម្អាតកាត់ផ្ទៃខាងក្នុងនៃរាងកាយរបស់គេភ្លាមៗ ជាសភាវគតិ។ អ្វីៗដែលថ្មីស្រឡាងនៅក្នុងខ្លួនរបស់គេ បានធ្វើឱ្យគេព្រិចភ្នែក ហើយមានអារម្មណ៍វង្វេងវង្វាន់បន្តិច។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលស្មារតីរបស់គេបានបោសសម្អាតកាត់ចំកណ្តាលនៃគ្រឹះកម្លាំងធាតុ ហើយបានឃើញកម្អែលភ្នំភ្លើងពណ៌បៃតង ដែលពិតជាស្ថិតនៅចម្ងាយដ៏ខ្លីពីចំណុចពន្លឺពណ៌ប្រផេះនោះ បេះដូងរបស់គេក៏ស្រឡាំងកាំងភ្លាមៗ។ ក្តីរំភើបរីករាយយ៉ាងខ្លាំងដែលពិបាកនឹងលាក់បាំង បានផ្ទុះឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់គេភ្លាមៗ។ ដោយមិនមានពេលគិតច្រើន ស្មារតីរបស់គេបានស្ទុះចូលទៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុភ្លាម រួចក៏... ប្រមូលផ្តុំកម្លាំងទាំងអស់របស់ខ្លួន ស៊ាវ យ៉ាន បានប្រើស្មារតីបុកទៅលើ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» ដែលកំពុងតែចង់ដកថយនោះ យ៉ាងសាហាវឃោរឃៅ។

នៅខណៈពេលដែលបានប៉ះទង្គិចគ្នា សំឡេងផ្ទុះដូចជាផ្គរលាន់ ស្រាប់តែបានបន្លឺឡើងយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងខួរក្បាលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ ភ្លាមៗនោះ មានរលកនៃការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងបានកើតឡើងនៅជុំវិញក្បាលរបស់គេ។

ខណៈពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងតែញីក្បាល និងខាំធ្មេញដើម្បីទ្រាំទ្រនឹងការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងនោះ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» នៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ ដែលត្រូវបានបុកយ៉ាងខ្លាំងដោយ ស៊ាវ យ៉ាន នោះ ក៏បានខ្ទាតថយក្រោយទៅឆ្ងាយគួរសមដែរ។ អ្វីដែលជាការចៃដន្យនោះគឺ... កន្ទុយរបស់វាផ្នែកមួយ បានទៅប៉ះនឹងចំណុចពន្លឺពណ៌ប្រផេះនោះ!

នៅខណៈពេលដែលវាបានប៉ះពាល់ភ្លាម ពន្លឺនៅក្នុងចំណុចពន្លឺពណ៌ប្រផេះត្រូវបានកាត់បន្ថយយ៉ាងលឿន។ កម្លាំងបឺតដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចមួយបានផ្ទុះចេញពីពន្លឺពណ៌ប្រផេះដែលកំពុងភ្លឺព្រិចៗ ហើយជាមួយនឹងសំឡេង «ស៊ួ» វាបានទាញយក «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» ដែលមិនអាចរត់គេចរួចនោះ ចូលទៅក្នុងខ្លួនវាទាំងស្រុង...

បន្ទាប់ពីបានរក្សាទុក «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» រួចមក ផ្ទៃខាងក្នុងនៃរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ទីបំផុតក៏បានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់ទាំងស្រុង...

ចំណុចពន្លឺពណ៌ប្រផេះដ៏តូចមួយនេះ គឺត្រូវបានបង្កើតឡើងពី «ត្បូងផ្ទុកវិញ្ញាណភ្លើង (Acceptance Spirit)» ដ៏តូច ដែល យ៉ាវឡៅ បានបាញ់បញ្ចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន កាលពីមុននេះ។

ជំហានចុងក្រោយនៃការចម្រាញ់ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ឱ្យទៅជាគ្រាប់ពូជភ្លើងដើម ដែលជាជំហានដ៏សំខាន់បំផុតនោះ គឺការបង្ខំ និងជំរុញ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» ចូលទៅក្នុងលំហដែលបង្កើតឡើងដោយ «ត្បូងផ្ទុកវិញ្ញាណភ្លើង»។ មានតែការរក្សាទុក «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» ចូលទៅក្នុង «ត្បូងផ្ទុកវិញ្ញាណភ្លើង» ទាំងស្រុងប៉ុណ្នោះ ទើបដំណើរការនៃការចម្រាញ់ ត្រូវបានចាត់ទុកថាបានសម្រេចជោគជ័យយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ!

ជំហាននេះ កាលពីដើមឡើយ គឺមានភាពលំបាកខ្លាំងណាស់។ យ៉ាងណាមិញ «វិញ្ញាណភ្លើង (Flame Spirit)» នៅខាងក្នុង «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» គឺមាន «ថាមពលខាងវិញ្ញាណ (Magical)» បន្តិចបន្តួចរួចទៅហើយ។ ចំពោះអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលគ្រោះថ្នាក់ វាមានការប្រឆាំងពីធម្មជាតិរបស់វា។ ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់ព្យាយាមបង្ខំវា ហើយទទួលបរាជ័យ នោះ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ដែលបានបញ្ចប់ការចម្រាញ់បឋមរួចហើយ អាចនឹងត្រលប់មកខាំត្រលប់ (Bite back) ម្ដងទៀត!

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នាពេលបច្ចុប្បន្ន ស្ថានភាពពាក់កណ្តាលដឹងខ្លួន និងវង្វេងវង្វាន់កាលពីមុនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានធ្វើឱ្យ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» មិនត្រឹមតែជួយជួសជុលរាងកាយរបស់គេទាំងស្រុងដោយសារតែភាពទំនេរគ្មានអ្វីធ្វើនោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏បានទៅដល់កន្លែងដែល «ត្បូងផ្ទុកវិញ្ញាណភ្លើង» ស្ថិតនៅ ហើយហោះក្រឡឹងជុំវិញវា ដោយសារតែវាគ្មានការងារធ្វើទៀតផង។ ដូច្នេះហើយ នេះបានអនុញ្ញាតឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន អាចបង់ថ្លៃទាបបំផុត ដើម្បីបញ្ចប់ជំហានចុងក្រោយនៃដំណើរការចម្រាញ់នេះ យ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ។ វាត្រូវតែនិយាយថា នេះពិតជាឱកាសនៃសំណាងដ៏ធំធេងទាំងស្រុងមែន...