នៅក្រោមរូងភ្នំអាថ៌កំបាំង

នៅវិនាទីមុនពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) រៀបនឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងបឹងម៉ាម៉ាពណ៌ក្រហមឆ្អៅ អណ្តាតភ្លើងពណ៌សយ៉ាងក្រាស់ស្រាប់តែហូរចេញពីរាងកាយរបស់គាត់ ហើយរុំព័ទ្ធជុំវិញខ្លួនគាត់ភ្លាមៗ។

«ប្លូម...» រាងកាយរបស់គាត់បានបាញ់ចូលទៅក្នុងម៉ាម៉ា បង្កឱ្យមានរលកម៉ាម៉ាពណ៌ក្រហមខ្ទាតចេញទៅគ្រប់ទិសទី។

ឮសំឡេងនេះ ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) និង ឈីង លីន (Qing Lin) ដែលនៅខាងលើបានប្រញាប់សម្លឹងមើលទៅកន្លែងដែលម៉ាម៉ាមានរលក។ ទោះជាយ៉ាងណា ពួកគេមិនបានឃើញស្រមោលមនុស្សឡើយ...

«តើគាត់នៅឯណា?» សម្លឹងមើលទិដ្ឋភាពដែលហាក់ដូចជាមានអ្វីម្យ៉ាងត្រូវបានរលាយបាត់ភ្លាមៗ ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) ក៏ងាកទៅសួរ ឈីង លីន (Qing Lin) ដែលនៅក្បែរខ្លួនទាំងស្រែកខ្លាំងៗ។

«អ្ហឺ?» ឈីង លីន (Qing Lin) ថយក្រោយមួយជំហាន។ មុខរបស់នាងស្លេកស្លាំង ខណៈដែលនាងសម្លឹងមើលបឹងម៉ាម៉ាដ៏ស្ងប់ស្ងាត់។ មនុស្សដែលទើបតែលោតចុះទៅអម្បាញ់មិញ ហាក់ដូចជាបានក្លាយជាផេះភ្លាមៗនៅពេលប៉ះនឹងម៉ាម៉ា ដោយមិនបានទាំងស្រែកមួយម៉ាត់ផង។

«ហ៊ុីស...» សំឡេងស្រែករបស់ ពស់ព្រលឹងភ្លើង (Flame Spirit Serpent) ស្រាប់តែបន្លឺឡើងចេញពីក្នុងម៉ាម៉ា។

ឮសំឡេងនេះ ទឹកមុខត្រេកអរបានលេចឡើងលើមុខរបស់ ឈីង លីន (Qing Lin)។ នាងប្រញាប់សម្លឹងមើលទៅក្នុងម៉ាម៉ា។ រូបរាងមនុស្សម្នាក់ដែលគ្របដណ្តប់ដោយអណ្តាតភ្លើងពណ៌សយ៉ាងក្រាស់ ស្រាប់តែអណ្តែតឡើងមកលើផ្ទៃម៉ាម៉ា រួចញញឹម និងបក់ដៃទៅកាន់ ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) និង ឈីង លីន (Qing Lin) នៅខាងលើ។

«សំណាងហើយ... សំណាងដែលមិនមានរឿងអីកើតឡើង។» ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលហាក់ដូចជាមិនខ្វល់ខ្វាយពីកម្តៅម៉ាម៉ានៅជុំវិញខ្លួន ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) ក៏ដកដង្ហើមធំដោយធូរស្រាល។ គាត់អង្គុយចុះទៅលើដីទាំងអស់កម្លាំង រួចជូតញើសជូរចត់ចេញពីមុខ។

ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សម្លឹងមើលម៉ាម៉ាពណ៌ក្រហមឆ្អៅដែលហូរយឺតៗនៅជុំវិញខ្លួនទាំងទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អើល ខណៈដែលរាងកាយទាំងមូលរបស់គាត់អណ្តែតនៅក្នុងម៉ាម៉ាក្តៅៗ។ ពពុះខ្យល់ដ៏ធំមួយបានលេចឡើងនៅក្បែរគាត់ រួចក៏ផ្ទុះឡើង «ផាំង» បណ្តាលឱ្យម៉ាម៉ាមួយចំនួនខ្ទាតមកលើមុខរបស់គាត់។ ប៉ុន្តែក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែក វាក៏ត្រូវបានស៊ីដោយស្រទាប់អណ្តាតភ្លើងពណ៌សយ៉ាងក្រាស់។

ដោយមានរាងកាយការពារដោយស្រទាប់អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស សីតុណ្ហភាពនៅខាងក្រៅហាក់ដូចជាត្រូវបានខណ្ឌដាច់ដោយឡែក។ អារម្មណ៍ត្រជាក់ស្រេងស្រាប់តែរុំព័ទ្ធរាងកាយរបស់គាត់ ជំនួសឱ្យកម្តៅដែលគួរតែមាន។

ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានលើកម៉ាម៉ាពណ៌ក្រហមខ្លះមកដាក់ក្នុងដៃ ហើយបណ្តោយឱ្យវាហូរចុះតាមចន្លោះម្រាមដៃ។ គាត់លិទ្ធបបូរមាត់ទាំងភ្ញាក់ផ្អើល។ ការប៉ះពាល់នឹងម៉ាម៉ានៅជិតបែបនេះ ធ្វើឱ្យបេះដូងគាត់ព្រឺសម្បុរមិនស្ទើរទេ។ ប្រសិនបើអណ្តាតភ្លើងដែលការពារគាត់ស្រាប់តែបាត់ទៅវិញ នោះលទ្ធផលចុងក្រោយរបស់គាត់...

នឹកឃើញដល់រូបភាពសត្វកណ្តូបដែលលោតចូលក្នុងខ្ទះ រួចក៏ខ្លោចក្រៀម ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ព្រឺសម្បុរយ៉ាងខ្លាំង។ មុខរបស់គាត់ក៏ប្រែជាស្លេកបន្តិច។

«អាល្អិត ប្រញាប់ឡើង។ ទោះបីជាគ្រូអាចបញ្ជា ភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ (Bone Chilling Flame) ឱ្យការពារឯងជាបណ្តោះអាសន្នបានមែន ប៉ុន្តែវាស៊ី ថាមពលវិញ្ញាណ (Spiritual Strength) របស់គ្រូខ្លាំងណាស់។ នៅពេលដែលគ្រូអស់ថាមពលវិញ្ញាណដើម្បីរក្សាវា ឯងនឹងត្រូវឆេះក្លាយជាផេះដោយភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ភ្លាមៗ មុនពេលម៉ាម៉ាលេបត្របាក់ឯងទៅទៀត។ ដូច្នេះ កុំខាតពេលអី។ មុនពេលថាមពលវិញ្ញាណរបស់គ្រូអស់ ឯងត្រូវតែចេញពីបឹងម៉ាម៉ានេះ។ បើមិនអញ្ចឹងទេ រូបភាពកណ្តូបក្នុងខ្ទះដែលឯងគិតអម្បាញ់មិញ នឹងក្លាយជាការពិតហើយ។» នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) កំពុងដកដង្ហើមធំទាំងភ័យរន្ធត់ សំឡេងសើចរបស់លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ក៏បន្លឺឡើងក្នុងចិត្តរបស់គាត់។

«បាទ!» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ប្រញាប់ងក់ក្បាលយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។ គាត់ងាកទៅរក ពស់ព្រលឹងភ្លើងក្បាលពីរ (Two-Headed Flame Spirit Serpent) នៅក្បែរនោះ រួចសើចថា៖ «នែ អាមាឌធំ នាំផ្លូវទៅ។»

ឮសំឡេងស្រែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ពស់នោះគ្រាន់តែមិនអើពើនឹងគាត់។ វាបែរក្បាលទៅរកច្រករូងភ្នំ រង់ចាំរហូតដល់ ឈីង លីន (Qing Lin) ងក់ក្បាល និងបញ្ជាមក ទើបវាព្រមងាកខ្លួន រួចមុជចូលទៅក្នុងម៉ាម៉ាទាំងមិនសូវពេញចិត្ត។

ឃើញពស់នោះបង្កើតជារង្វង់រលកនៅលើផ្ទៃបឹងម៉ាម៉ា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដកដង្ហើមធំតិចៗ។ បន្ទាប់មក គាត់ក៏មុជចូលទៅក្នុងម៉ាម៉ា ហើយហែលតាមពីក្រោយពស់នោះយ៉ាងប្រិតប្រៀង។

នៅក្នុងម៉ាម៉ា អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងសុទ្ធតែពណ៌ក្រហមឆ្អៅ។ ប៉ុន្តែដោយមានការការពារពី ភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ (Bone Chilling Flame) ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចមើលឃើញបរិយាកាសជុំវិញខ្លួនបានខ្លះៗ។ គាត់ក្រឡេកមើលជុំវិញខ្លួនម្តង រួចក៏ប្រញាប់រំកិលខ្លួនតាមពីក្រោយពស់នោះ ដែលកំពុងមុជចុះទៅកាន់តំបន់ជ្រៅបំផុតនៃម៉ាម៉ា។

នៅក្នុងម៉ាម៉ាពណ៌ក្រហមឆ្អៅ មានចរន្តទឹកហូរយ៉ាងខ្លាំងក្លា។ ម្តងម្កាល មានរលកម៉ាម៉ាដ៏សាហាវបោកបក់ចេញពីទិសដៅដែលមិនដឹងប្រភព។ ចរន្តទាំងនេះផ្ទុកនូវថាមពលយ៉ាងច្រើន។ ប្រសិនបើត្រូវចំ សូម្បីតែអ្នកកម្រិត លំដាប់គ្រូធំ (Da Dou Shi) ក៏អាចរងរបួសធ្ងន់ធ្ងរដែរ។

ប៉ុន្តែ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សំណាងល្អ ដោយសារពស់ព្រលឹងភ្លើងស្គាល់ទីកន្លែងនេះច្បាស់ណាស់។ មុនពេលចរន្តទឹកមកដល់ វាតែងតែអាចរកផ្លូវដែលសមស្របបំផុតដើម្បីគេចចេញ។ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលហែលតាមពីក្រោយវាយ៉ាងស្អិត ក៏ឆ្លៀតឱកាសគេចពីចរន្តម៉ាម៉ាទាំងនោះបានដោយជោគជ័យ។

នៅក្នុងពិភពពណ៌ក្រហមឆ្អៅនេះ ហាក់ដូចជាគ្មានសត្វមានជីវិតអ្វីផ្សេងក្រៅពីពស់ព្រលឹងភ្លើងឡើយ។ វាមិនមែនជារឿងចម្លែកទេ ព្រោះលក្ខខណ្ឌរស់នៅទីនេះគឺសាហាវពេកហើយ។ ក្រៅពីពស់ព្រលឹងភ្លើងក្បាលពីរ ដែលជាសត្វចម្លែករស់ដោយសារការស៊ីម៉ាម៉ា សូម្បីតែសត្វវេទមន្តលំដាប់ម្ចាស់ទឹកដីដូចជា សត្វតោស្លាបស្វាយ (Amethyst Winged Lion) ក៏មិនអាចធ្វើចលនាដោយសេរីក្នុងកន្លែងបែបនេះបានដែរ។

ខណៈដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បន្តចុះទៅក្រោមដោយមិនចេះចប់មិនចេះហើយឆ្ពោះទៅបាតម៉ាម៉ា គាត់អាចមានអារម្មណ៍តិចៗថា សីតុណ្ហភាពខាងក្រៅកំពុងកើនឡើងជាច្រើនដង បើទោះបីជាមានការការពារពី ភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ (Bone Chilling Flame) ក៏ដោយ។

ដោយដឹងពីបាតុភូតនេះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) លេបទឹកមាត់ដោយមិនដឹងខ្លួន។ បបូរមាត់របស់គាត់ញ័រតិចៗ និងប្រែជាពណ៌ខៀវ។ មនុស្សដែលមិនធ្លាប់ជួបបរិយាកាសបែបនេះ ច្បាស់ជាពិបាកនឹងស្រមៃពីការហែលនៅក្នុងម៉ាម៉ាណាស់។ វាស្ទើរតែមិនខុសពីការរាំនៅលើមុខដាវរបស់មច្ចុរាជឡើយ...

នៅពេលគាត់ចុះទៅកាន់តែជ្រៅ ឱ្យតែមានកំហុសបន្តិចបន្តួច សូម្បីតែមានការការពារពីលោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ក៏ដោយ ក៏ជីវិតដ៏សែនស្តើងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) នឹងត្រូវរលត់បាត់មិនខាន។

ខណៈដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) កំពុងភ័យខ្លាច និងញាប់ញ័រចំពោះជីវិតដ៏តូចទាបរបស់គាត់ ពស់ព្រលឹងភ្លើងនៅតែគ្មានសញ្ញាថានឹងឈប់ឡើយ។ វាមិនទាំងងាកក្បាលមកមើលថា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ហែលទាន់ឬអត់ផង ដោយវាហែលចុះទៅតំបន់ជ្រៅនៃរូងភ្នំយ៉ាងមានថាមពល។

នៅក្នុងបរិយាកាសបែបនេះ ដែលញ្ញាណទាំងប្រាំរបស់គាត់ត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មិនដឹងថាពេលវេលាកន្លងផុតទៅប៉ុន្មានឡើយ។ គាត់ដឹងត្រឹមថា បន្ទាប់ពីធ្វើចលនាបែបម៉ាស៊ីនយ៉ាងយូរ ជើងរបស់គាត់ចាប់ផ្តើមមានអារម្មណ៍ថាស្ពឹកបន្តិចទៅហើយ។

«អាល្អិត រយៈពេលកន្លះម៉ោងទៀត ឯងត្រូវតែត្រឡប់ទៅវិញ!» នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) កំពុងវង្វេងវង្វាន់ខណៈហែលតាមក្រោយពស់នោះ សំឡេងដ៏ម៉ឺងម៉ាត់របស់លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ស្រាប់តែបន្លឺឡើង។

«អ្ហឺ? អីគេ?» ឮបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ភ្ញាក់ព្រើត រួចប្រញាប់សួរ៖ «តើមានរឿងអីកើតឡើង?»

«ពួកយើងចុះមកកាន់តែជ្រៅទៅៗហើយ។ មើលម៉ាម៉ានៅខាងក្រៅទៅ...» លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) និយាយដោយសំឡេងធ្ងន់ៗ។

ឮសម្តីលោកគ្រូ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ប្រញាប់ងើបភ្នែកមើល។ គាត់ភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំងនៅពេលឃើញថា ម៉ាម៉ាពណ៌ក្រហមឆ្អៅនៅជុំវិញខ្លួន បានប្រែទៅជាពណ៌បៃតងខ្ចីបន្តិចម្តងៗដោយមិនដឹងខ្លួន។

«តើមានរឿងអីកើតឡើង?» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សួរទាំងភ័យស្លន់ស្លោ ខណៈដែលល្បឿនហែលរបស់គាត់ចាប់ផ្តើមយឺតចុះ។

«នេះគឺជាការប្រែប្រួលដែលបង្កឡើងដោយសីតុណ្ហភាពកើនឡើងយ៉ាងលឿន។ សីតុណ្ហភាពម៉ាម៉ានៅជុំវិញបច្ចុប្បន្ន ជិតដល់កម្រិតដែលគ្រូអាចទ្រាំទ្របានហើយ។» សំឡេងរបស់លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) មានភាពម៉ឺងម៉ាត់ដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក។

«...» ឮបែបនេះ មាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ទាក់បន្តិច។ ញើសនៅលើថ្ងាសរបស់គាត់ធ្លាក់ចុះដូចទឹក រួចគាត់រអ៊ូថា៖ «មិនពិតទេដឹង! មិនមែន ភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ (Bone Chilling Flame) ស្ថិតក្នុងចំណាត់ថ្នាក់ទី ១១ នៃតារាង អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) ទេអី? កុំប្រាប់ណាថា អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) នៅខាងក្រោម សាហាវជាងភ្លើងរបស់លោកគ្រូទៅទៀតនោះ?»

«ឯងមិនអាចនិយាយអញ្ចឹងបានទេ។ ឥឡូវនេះគ្រូស្ថិតក្នុងសភាពវិញ្ញាណ មិនអាចបញ្ចេញកម្លាំងពិតរបស់ ភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ (Bone Chilling Flame) បានច្រើនឡើយ។ លើសពីនេះ គ្រូត្រូវខ្ចីរាងកាយឯងដើម្បីបញ្ចេញវាទៀត។ តាមវិធីនេះ កម្លាំងរបស់វាត្រូវបានបែកខ្ញែកកាន់តែខ្លាំង។ បូករួមនឹងសម្ពាធពីម៉ាម៉ានៅជុំវិញ និងសីតុណ្ហភាពដែលកើនឡើង កន្លះម៉ោងគឺជាកម្រិតអតិបរមារបស់គ្រូហើយ។» លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ប្រញាប់ពន្យល់។

«បានហើយ ប្រើប្រាស់ពេលវេលាឱ្យមានប្រយោជន៍ទៅ។» បន្ទាប់ពីដាស់តឿន ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ក៏ស្ងាត់ទៅវិញ។ វាហាក់ដូចជាគាត់មិនហ៊ានធ្វើឱ្យបាត់បង់ការយកចិត្តទុកដាក់ឡើយ ក្រែងលោមានគ្រោះថ្នាក់ណាមួយកើតឡើងដល់ការការពារពី ភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ (Bone Chilling Flame)។

ងក់ក្បាលទាំងស្នាមញញឹមជូរចត់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សម្លឹងមើលម៉ាម៉ាដែលប្រែទៅជាពណ៌បៃតងម្តងទៀត។ គាត់ស្រែកទៅខាងមុខដោយមិនដឹងខ្លួនថា៖ «នែ! នៅឆ្ងាយទៀតទេ?»

ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដឹងថា សត្វវេទមន្តកម្រិត លំដាប់ព្រលឹង (Dou Ling) មានប្រាជ្ញាដែលមិនអាចមើលងាយបានឡើយ។ ដូច្នេះ គាត់មិនបារម្ភថាវាមិនយល់ពីអ្វីដែលគាត់និយាយនោះទេ។

សំឡេងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ត្រូវបានបញ្ជូនដោយ ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) កាត់តាមម៉ាម៉ាចូលទៅដល់ត្រចៀករបស់ពស់ព្រលឹងភ្លើងនៅខាងមុខ។ វាបានងាកក្បាលដ៏ធំរបស់វា រួចស្រែកហុីសៗពីរបីម៉ាត់ ហើយស្រាប់តែកើនល្បឿនចុះទៅក្រោមយ៉ាងលឿន។

«ចង្រៃពិតមែន...» ឃើញសកម្មភាពរបស់ពស់នោះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ទប់ចិត្តជេរមិនបាន។ បន្ទាប់ពីស្ទាក់ស្ទើរមួយសន្ទុះ គាត់ក៏ខាំធ្មេញយ៉ាងណែន រួចធាក់ជើងយ៉ាងខ្លាំង។ រាងកាយរបស់គាត់ដែលគ្របដណ្តប់ដោយអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស បានក្លាយជាស្រមោលពណ៌សបាញ់ចុះទៅក្រោមភ្លាមៗ។

រាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានកាត់តាមម៉ាម៉ាដែលស្ទើរតែប្រែជាពណ៌បៃតងទាំងស្រុង។ ញើសនៅលើមុខរបស់គាត់បន្តហូរចូលក្នុងភ្នែក។ ទោះបីជាវាមានអារម្មណ៍ឈឺបន្តិចមែន ប៉ុន្តែ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មិនទាំងហ៊ានបិទភ្នែកផង ព្រោះខ្លាចវង្វេងផ្លូវពីពស់ព្រលឹងភ្លើងដែលស្រាប់តែកើនល្បឿននោះ។

«ជិតដល់ឬនៅ?» ខណៈដែលគាត់បន្តចុះទៅក្រោម ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់ថា សីតុណ្ហភាពកំពុងជ្រៀតចូលក្នុងខ្លួនគាត់ បើទោះបីជាមានការការពារពី ភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ (Bone Chilling Flame) ក៏ដោយ។

«ដប់នាទីទៀត! ចង្រៃពិតមែន។ បើខ្ញុំមិនឃើញ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) ក្នុងរយៈពេលដប់នាទីទៀតទេ ខ្ញុំនឹងឈប់រកហើយ!» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលញ័រខ្លួនទទ្រើក បានក្តាប់ដៃយ៉ាងណែន នៅពេលគាត់ដឹងថាសូម្បីតែសំឡេងរបស់គាត់ក៏ចាប់ផ្តើមញ័រដែរនៅពេលនេះ។

ប៉ុន្មាននាទីក្រោយមក។

«ប្រាំបីនាទី!» មាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) រមួលបន្តិច ខណៈដែលគាត់ស្រែកតិចៗ។

ពស់ព្រលឹងភ្លើងនៅតែមិនខ្វល់ខ្វាយពីគាត់ ខណៈដែលវាចុះទៅក្រោមអស់ពីកម្លាំង។

«បួននាទី!» សំឡេងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស្ងួតហួតហែងនៅពេលដែលគាត់ស្រែក។

«ពីរនាទី!» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដឹងថាបេះដូងរបស់គាត់កំពុងលោតញាប់ខ្លាំងបំផុត ដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក។

«ចង្រៃពិតមែន! ខ្ញុំត្រឡប់ទៅវិញហើយ។ មិនរកទៀតទេ!» ដោយមានភ្នែកក្រហមងាំង រាងកាយដែលកំពុងចុះទៅក្រោមរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស្រាប់តែឈប់ង៉ក់។ ដោយគ្មានពាក្យសម្តីអ្វីច្រើន គាត់ក៏ងាកក្រោយយ៉ាងដាច់អហង្ការ ហើយចាប់ផ្តើមហែលឡើងទៅលើវិញទាំងទឹកមុខស្លេកស្លាំង។

ទោះជាយ៉ាងណា នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ងាកក្រោយ ពស់ព្រលឹងភ្លើងក៏បានគ្រវីកន្ទុយដ៏ធំរបស់វា រួចរុំជុំវិញចង្កេះរបស់គាត់។ កន្ទុយរបស់វាត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយអណ្តាតភ្លើងពណ៌ក្រហមយ៉ាងខ្លាំង។ ទោះបីជាអណ្តាតភ្លើងនោះរលាយបាត់ម្តងហើយម្តងទៀត នៅពេលប៉ះនឹងអណ្តាតភ្លើងពណ៌សមែន ប៉ុន្តែកម្លាំងដ៏មហិមារបស់វា នៅតែទាញ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ត្រឡប់មកវិញយ៉ាងខ្លាំង។

«ឆ្កួតមែន! តើខ្ញុំត្រូវបានសត្វនេះលេងសើចមែនទេ?» នៅវិនាទីដែលគាត់ត្រូវបានទាញត្រឡប់មកវិញដោយពស់ព្រលឹងភ្លើង គំនិតដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលមួយបានភ្លឺឡើងក្នុងខួរក្បាលរបស់គាត់។

គំនិតនេះទើបតែលេចឡើងភ្លាម ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ត្រូវបានបោះទៅខាងមុខពស់នោះ។ ខណៈដែលគាត់កំពុងជ្រួលច្របល់ គាត់ក៏ក្រឡេកភ្នែកមើលជុំវិញដើម្បីរកផ្លូវឡើងលើ។ ប៉ុន្តែ ស្រាប់តែគាត់ក៏ធ្មឹងនៅនឹងកន្លែង នៅពេលឃើញរបស់ម្យ៉ាងដែលបញ្ចេញពន្លឺពណ៌បៃតងនៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន។

ពន្លឺពណ៌បៃតងនោះបានគ្របដណ្តប់ពេញម៉ាម៉ានៅក្នុងតំបន់នេះ។ នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) កែប្រែអារម្មណ៍ឱ្យស្ងប់ ហើយសម្លឹងមើលទៅ គាត់ក៏ឃើញផ្កាឈូកពណ៌បៃតងមួយយ៉ាងស្រពិចស្រពិល នៅក្នុងពន្លឺពណ៌បៃតង ដែលកំពុងឈរយ៉ាងទន់ភ្លន់ និងស្រស់ស្អាត។

«ភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង (Green Lotus Core Flame)?» នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក្រឡេកមើលផ្កាឈូកពណ៌បៃតងនេះ សំឡេងសើចដ៏ភ្ញាក់ផ្អើល និងត្រេកអររបស់លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ក៏បន្លឺឡើងក្នុងចិត្តរបស់គាត់ភ្លាមៗ។