ការប្រឡងយកកម្រិតអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ១

នៅមាត់ទ្វារ មានរូបរាងខ្ពស់ស្រឡះម្នាក់ដែលមានកែវភ្នែកថ្លាដូចទឹកកកដែលធ្លាក់ចេញពីកំពូលភ្នំទឹកកក ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតឥតខ្ចោះ និងចិញ្ចើមវែង។ នៅលើរាងកាយដ៏រហ័សរហួនរបស់នាង គឺរ៉ូបពណ៌ប្រាក់រឹបល្មម។ សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ប្រាក់ និងស្បែកដែលម៉ដ្តរលោងដូចត្បូងកណ្តៀងរបស់នាងបានជួយលើកសម្រស់គ្នាទៅវិញទៅមក ធ្វើឱ្យនារីម្នាក់នេះមានសម្រស់បែបលោហៈធាតុដ៏ត្រជាក់ និងពិសេសវិសាល។ អ្វីដែលធ្វើឱ្យអ្នកដទៃភ្ញាក់ផ្អើលបំផុតនោះគឺ នារីក្នុងឈុតពណ៌ប្រាក់ម្នាក់នេះមានសក់ពណ៌ប្រាក់វែងរហូតដល់ចង្កេះ។

ពណ៌ប្រាក់នេះមិនមែនជាពណ៌ស្លេកស្លាំងនៃជំងឺនោះទេ ប៉ុន្តែវាដូចជាសរសៃប្រាក់ដ៏ទន់ភ្លន់ និងរលោងស្រិល។ នៅពេលវាបក់រសាត់ វាបានផ្ដល់ឱ្យនារីពណ៌ប្រាក់នូវភាពទាក់ទាញដ៏ចម្លែក។

បន្ទាប់ពីក្រសែភ្នែកបានពិនិត្យមើលនាងយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មិនអាចឈប់សរសើរក្នុងចិត្តបានឡើយ។ មិនចម្លែកទេដែលនារីម្នាក់នេះអាចធ្វើឱ្យក្រសែភ្នែកភាគច្រើននៅក្នុងសាលឡើងកម្ដៅបាន។ ភាពស្រស់ស្អាត និងឫកពាបែបនេះត្រូវបានចាត់ទុកថាអស្ចារ្យណាស់។

បើប្រៀបធៀបនឹងនាង ម្នាក់ដែលឈ្មោះ លីន ហ្វៃ (Lin Fei) ខ្វះនូវឫកពាបែបវិញ្ញាណនេះ។ សក់ពណ៌ប្រាក់ដ៏ទន់រលោង និងមានពន្លឺចែងចាំង ងាយនឹងធ្វើឱ្យមនុស្សស្រីផ្សេងទៀតមានអារម្មណ៍ច្រណែនក្នុងចិត្តបន្តិច។

បន្ទាប់ពីបោះភ្នែកមើលជុំវិញរួច ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ដកក្រសែភ្នែកមកវិញយឺតៗ។ គេបានរំកិលខ្លួនបន្តិចដើម្បីបើកផ្លូវតូចមួយដោយដឹងខ្លួន។

នារីពណ៌ប្រាក់ដើរទៅមុខយឺតៗ។ នាងមិនបានចាប់អារម្មណ៍នឹង ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ឡើយ ខណៈដែលនាងដើរកាត់គេ សំដៅទៅរក ហ្វ្រែង (Frank)។

ឈរនៅក្បែរនោះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានស្រូបក្លិនក្រអូបស្រាលៗដែលភាយចេញពីខ្លួននាងនៅពេលដើរកាត់ ហើយសរសើរទាំងស្នាមញញឹមក្នុងចិត្តថា៖ «គុណភាពល្អឥតខ្ចោះ»។

«លោកគ្រូ!» នៅពេលនាងមកដល់ពីមុខ ហ្វ្រែង (Frank) ស្នាមញញឹមស្រាលៗបានលេចឡើងលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នារីពណ៌ប្រាក់។ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក ស្នាមញញឹមនោះប្រៀបដូចជាផ្កាឈូកទឹកកកដែលរីកនៅលើភ្នំទឹកកក ផ្ដល់នូវអារម្មណ៍ដ៏ស្រស់ត្រកាលដល់មនុស្សគ្រប់គ្នា។

«ហាៗ មកដល់ហើយឬ។ តាចាស់ អៅ ធួ (Ao Tuo) ចាំឡើងមិនចង់អត់ធ្មត់ទៅហើយ»។ ជាមួយនឹងក្រសែភ្នែកដ៏ទន់ភ្លន់ ហ្វ្រែង (Frank) សម្លឹងមើលសិស្សដែលគាត់មានមោទនភាពបំផុតទាំងនិយាយដោយសម្លេងពេញចិត្ត។

«គ្រូធំ អៅ ធួ (Grandmaster Ao Tuo)!» នារីពណ៌ប្រាក់ផ្អៀងក្បាលបន្តិច រួចជម្រាបសួរទៅកាន់ អៅ ធួ (Ao Tuo) ដែលកំពុងធ្វើភ្នែកស្លក់ស្លើ។

«ស៊ូ ម៉ី (Xue Mei) ពិតជាដឹងខុសត្រូវមែន។ បើប្រៀបធៀបនឹងកូនសិស្សខ្ញុំវិញ... ក្អក។ មិនអីទេ មិនអីទេ បើមកដល់ហើយ តោះចាប់ផ្ដើមឱ្យលឿនទៅ»។ ខណៈដែល អៅ ធួ (Ao Tuo) ញញឹមងក់ក្បាល គាត់ក៏ងាកទៅឃើញសិស្សរបស់គាត់កំពុងពេបមាត់តូច។ គាត់ក៏គ្រវីក្បាលយ៉ាងទាល់តម្រិះ ហើយប្រញាប់ប្ដូរពាក្យសម្ដី។

ងក់ក្បាលបន្តិច ស៊ូ ម៉ី (Xue Mei) ក៏ដើរសំដៅទៅរកតុថ្មក្រោមក្រសែភ្នែករបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា។ នៅចន្លោះនាង និង លីន ហ្វៃ (Lin Fei) គឺមានតុទំនេរមួយ។

នៅពេលភ្នែករបស់អ្នកទាំងពីរជួបគ្នា វាហាក់ដូចជាមានផ្កាភ្លើងជះដាក់គ្នា។ មើលទៅអ្នកទាំងពីរមិនសូវចុះសម្រុងគ្នាប៉ុន្មានទេ។

«ហ៊ឹម សង្ឃឹមថាកុំធ្វើឱ្យឆ្នាំងផ្ទុះពេលក្រោយទៅចុះ។ បើប្រឡងធ្លាក់មិនអីទេ តែសុំកុំមករំខានខ្ញុំ»។ លីន ហ្វៃ (Lin Fei) លើកច្រមុះដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងឡើង ហើយបន្លឺសម្លេងតិចៗ ខណៈដែលដៃរបស់នាងប៉ះស្រាលៗលើ ឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemy Cauldron) ដែលមានម៉ូដែលដូចគ្នា។

«ខ្ញុំគិតថា ទោះបីជាគ្មាននរណារំខាន ក៏ឱកាសដែលឯងធ្លាក់ក៏មិនមែនតិចដែរ»។ ស៊ូ ម៉ី (Xue Mei) ញញឹមស្រាលៗ។ ទោះបីជានាងមើលទៅត្រជាក់ពីខាងក្រៅ ប៉ុន្តែវាក៏ពិបាកនឹងរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់នៅចំពោះមុខគូប្រជែងជាច្រើនឆ្នាំរបស់នាងដែរ។

«ក្អក មិនអីទេ...» ដោយដឹងថាក្លិនរំសេវកាន់តែកើនឡើងរវាងអ្នកទាំងពីរ ទោះបីជាការប្រឡងមិនទាន់ចាប់ផ្ដើមក៏ដោយ ហ្វ្រែង (Frank) បានត្រឹមតែគ្រវីក្បាលយ៉ាងទាល់តម្រិះ។ បន្ទាប់មក គាត់ក៏ងាកទៅរក ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលឈរនៅជ្រុងម្ខាងថា៖ «អាល្អិត ហេតុអ្វីមិនទៅទីនោះទៅ? ខ្ញុំទន្ទឹងរង់ចាំមើលការសម្ដែងរបស់ឯងណាស់ ហាៗ។ ទោះបីជាឯងធ្លាក់ក៏មិនអីដែរ ឯងនៅមានពេលច្រើនទៀតនៅខាងមុខ»។

ស្ដាប់តាមអត្ថន័យនៃសម្ដីរបស់គាត់ មើលទៅ ហ្វ្រែង (Frank) មិនសូវមានសង្ឃឹមថា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) នឹងប្រឡងជាប់ឡើយ។

គ្រវីស្មា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មើលទៅកន្លែងដែល ហ្វ្រែង (Frank) បានចង្អុលបង្ហាញ។ គេមិនអាចជួយអ្វីបាន ក្រៅពីគ្រវីក្បាលយ៉ាងទាល់តម្រិះ។ នេះគឺដោយសារតែគេដឹងថា កន្លែងនោះគឺនៅចំកណ្ដាលរវាងនារីទាំងពីរដែលកំពុងមានជម្លោះជាមួយគ្នា។

នៅពេលនារីទាំងពីរដែលកំពុងឌឺដងគ្នា បានឮការរៀបចំរបស់ ហ្វ្រែង (Frank) ពួកគេក៏ក្រឡេកមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដោយមិនដឹងខ្លួន។ ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មិនមែនជាប្រភេទបុរសសង្ហាបំផុតដែលធ្វើឱ្យមនុស្សស្រីលង់ស្នេហ៍តាំងពីឃើញដំបូងក៏ដោយ ប៉ុន្តែយ៉ាងហោចណាស់ គេក៏មិនធ្វើឱ្យអ្នកដែលឃើញមានអារម្មណ៍ខ្ពើមរអើមដែរ។ ដូច្នេះហើយ ពួកគេទាំងពីរមិនបានបញ្ចេញការបដិសេធឡើយ។ បន្ទាប់ពីក្រឡេកមើលមួយភ្លែត ពួកគេក៏ដកក្រសែភ្នែកមកវិញ ហើយចាប់ផ្ដើមត្រួតពិនិត្យឧបករណ៍ដែលត្រូវការសម្រាប់ចម្រាញ់ថ្នាំនៅលើតុថ្ម។

គ្រវីក្បាលយ៉ាងទាល់តម្រិះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មិនខ្វល់នឹងក្រសែភ្នែកច្រណែនរបស់យុវជនមួយចំនួនក្នុងអាជីពដូចគ្នាឡើយ ខណៈដែលគេដើរយឺតៗទៅកាន់តុថ្ម។ កន្ទុយភ្នែករបស់គេបានបោះសម្លឹងមើលសងខាង។ ចំហាយសម្រស់ដ៏ប្លែកគ្នារបស់នារីទាំងពីរបានធ្វើឱ្យគេមានអារម្មណ៍ធូរស្រាលបន្តិច មុននឹងចាប់ផ្ដើមត្រួតពិនិត្យឧបករណ៍នៅលើតុថ្ម។

តម្រូវការបឋមសម្រាប់អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ១ គឺបុគ្គលនោះត្រូវតែអាចចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ដែលចេញជារូបរាងបានសម្រេច។ ប្រភេទថ្នាំគ្រាប់ គឺជាអ្វីដែលត្រូវបានសម្រេចដោយចៃដន្យដោយសមាគមអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ។ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានចាប់យកក្រដាសស្បែកពពែពីលើតុថ្ម ហើយក្រឡេកមើលមួយភ្លែត។ នេះគឺជារូបមន្តថ្នាំ (Medicinal Formula) សម្រាប់ថ្នាំគ្រាប់មួយប្រភេទដែលមានឈ្មោះថា ថ្នាំគ្រាប់បង្កើនកម្លាំង (Amassing Strength Pill)។ ថ្នាំគ្រាប់នេះមានប្រសិទ្ធភាពធ្វើឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់កើនឡើងកម្លាំងមួយរយៈខ្លីបន្ទាប់ពីលេបវា។ ក្នុងចំណោមថ្នាំគ្រាប់ថ្នាក់ទី ១ ថ្នាំគ្រាប់ប្រភេទនេះអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាត្រឹមតែកម្រិតមធ្យមប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកថ្មីដែលមកប្រឡងលើកដំបូង នេះពិតជាបញ្ហាប្រឈមមួយ។

កាន់រួបមន្តថ្នាំ ថ្នាំគ្រាប់បង្កើនកម្លាំង (Amassing Strength Pill) នៅក្នុងដៃ ក្រសែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានងាកទៅឆ្វេង និងស្ដាំ។ គេដឹងថាមនុស្សគ្រប់គ្នាហាក់ដូចជាទទួលបានរូបមន្តថ្នាំខុសៗគ្នា។ តាមរយៈទឹកមុខរបស់នារីទាំងពីរនៅក្បែរគេ មើលទៅពួកគេមានទំនុកចិត្តលើថ្នាំគ្រាប់ដែលពួកគេត្រូវធ្វើណាស់។

«កុំប្រាប់ខ្ញុំថា តាចាស់ទាំងពីរនាក់នេះព្យាយាមធ្វើឱ្យរឿងកាន់តែពិបាកឱ្យសោះ?» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) រអ៊ូក្នុងចិត្ត។ គេក្រឡេកមើលទៅ ហ្វ្រែង (Frank) ដែលមានផ្ទៃមុខពោរពេញដោយស្នាមញញឹម រួចគ្រវីក្បាលយ៉ាងទាល់តម្រិះ។ គេក៏ងាកក្រសែភ្នែកមកមើលលើតុថ្មវិញ។

នៅលើតុថ្មមានគ្រឿងផ្សំដែលត្រូវការសម្រាប់ ថ្នាំគ្រាប់បង្កើនកម្លាំង (Amassing Strength Pill)។ មានគ្រឿងផ្សំត្រឹមតែបីឈុតប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានរៀបចំទុក។ និយាយម្យ៉ាងទៀត អ្នកណាដែលប្រើគ្រឿងផ្សំទាំងបីឈុតនេះអស់ក្នុងអំឡុងពេលចម្រាញ់ ហើយមិនអាចផលិតអ្វីបានសម្រេច នឹងត្រូវបានចាត់ទុកថាប្រឡងធ្លាក់។

នៅក្បែរគ្រឿងផ្សំថ្នាំ មានដបត្បូងកណ្តៀងពីរបីដែលមានពណ៌ស្អាតត្រូវបានដាក់នៅជិតនោះ។ មើលទៅពួកវាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ទុកដាក់ថ្នាំគ្រាប់ដែលធ្វើរួច។

បន្ទាប់ពីក្រឡេកមើលរបស់របរភាគច្រើននៅលើតុថ្មរួច ចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ចាប់ផ្ដើមស្ងប់។ ជាមួយនឹងសមត្ថភាពអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំបច្ចុប្បន្នរបស់គេ ការចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់នេះមិនគួរចំណាយកម្លាំងច្រើនពេកទេ។ លើសពីនេះ ជាមួយនឹងជំនួយពី ភ្លើងពណ៌ស្វាយ (Purple Flame) សមត្ថភាពចម្រាញ់ថ្នាំរបស់គេកាន់តែរឹងមាំថែមទៀត។ ត្រឹមតែថ្នាំគ្រាប់ដែលស្ទើរតែចាត់ទុកជាថ្នាក់ទី ១ មិនអាចធ្វើឱ្យគេមានបញ្ហាឡើយ។

ដោយសារមិនទាន់មាននរណាប្រកាសចាប់ផ្ដើមការប្រឡង ក្រសែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏បោះសម្លឹងមើលសងខាងដោយចៃដន្យ។ បន្ទាប់ពីក្រឡេកមើលគ្រឿងផ្សំថ្នាំដែលដាក់នៅលើតុថ្មរបស់នារីទាំងពីរ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ពេបមាត់។ បន្ទាប់ពីទទួលបានឥទ្ធិពលពី យ៉ាវ ឡាវ (Yao Lao) ឥឡូវនេះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចស្មានដឹងពីប្រភេទថ្នាំគ្រាប់ដែលអ្នកទាំងពីរព្យាយាមចម្រាញ់ ដោយគ្រាន់តែក្រឡេកមើលគ្រឿងផ្សំដែលបានរៀបចំទុក។

«ថ្នាំគ្រាប់ព្យាបាលរបួស (Wound Healing Pill), ថ្នាំគ្រាប់បង្រួមភ្លើង (Congeal Flame Pill)... ចង្រៃយ៍មែន។ ហេតុអ្វីបានជារូមមន្តថ្នាំរបស់ខ្ញុំពិបាកជាងគេ?» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) រអ៊ូក្នុងចិត្តដោយសម្លេងមិនពេញចិត្ត។ ថ្នាំគ្រាប់បង្កើនកម្លាំង (Amassing Strength Pill) របស់គេ ពិតជាពិបាកបំផុតបើប្រៀបធៀបនឹងរូបមន្តថ្នាំរបស់ ស៊ូ ម៉ី (Xue Mei) និង លីន ហ្វៃ (Lin Fei)។

«ចង្រៃយ៍មែន តាចាស់ទាំងពីរនាក់នេះកំពុងរំលោភអំណាចហើយ...» ដោយមិនអាចផ្លាស់ប្ដូរស្ថានការណ៍បាន ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏បានត្រឹមតែជេរប្រទេច ហ្វ្រែង (Frank) និង អៅ ធួ (Ao Tuo) ក្នុងចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។

«តើអ្នកទាំងអស់គ្នាត្រួតពិនិត្យរួចរាល់ហើយឬនៅ? ប្រសិនបើគ្មានបញ្ហាទេ... ការប្រឡងចាប់ផ្ដើម!»

នៅពេលសម្គាល់ឃើញថាគ្មាននរណាម្នាក់និយាយអ្វី បន្ទាប់ពីបោះក្រសែភ្នែកមើលពាសពេញតុថ្ម ហ្វ្រែង (Frank) ក៏គ្រវីដៃ។ កម្លាំងមួយបានភាយចេញពីដៃរបស់គាត់ ហើយវាយទៅលើជួងលោហៈបុរាណនៅក្នុងសាល។ ភ្លាមៗនោះ សម្លេងជួងដ៏ច្បាស់បានបន្លឺឡើងក្នុងសាល។

ឮសម្លេងជួង បេក្ខជនប្រឡងទាំងអស់នៅតុថ្ម លើកលែងតែ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានប្រញាប់ដាក់ដៃរបស់ពួកគេលើរន្ធបញ្ចេញភ្លើងនៃ ឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemy Cauldron)។ ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) ក្នុងរាងកាយរបស់ពួកគេបានហក់ចេញមក ហើយភ្លាមៗនោះ អណ្ដាតភ្លើងក៏ចាប់ផ្ដើមឆាបឆេះឡើងនៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ បន្ទាប់ពីសម្លេង ‘ផាប់’ ស្រាលៗបន្លឺឡើង។

បន្ទាប់ពីអណ្ដាតភ្លើងឆេះឡើងក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ វាំងននពន្លឺថ្លាមួយបានចាប់ផ្ដើមលេចឡើងនៅខាងក្រៅយឺតៗ។ វាំងននពន្លឺនោះមានរាងជាការ៉េ ដែលព័ទ្ធជុំវិញបេក្ខជនម្នាក់ៗនៅខាងក្នុងយ៉ាងជិត។

បន្ទាប់ពីការលេចឡើងនៃវាំងននពន្លឺ សម្លេងខ្សឹបខ្សៀវនៅក្នុងសាលក៏ស្ងាត់ទៅវិញទាំងស្រុង។ មនុស្សគ្រប់គ្នាបានផ្ដោតអារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលពួកគេសម្លឹងមើលសកម្មភាពរបស់បេក្ខជន។ ជួនកាល នៅពេលពួកគេសម្គាល់ឃើញមុខមាត់ថ្មីដែលមានសមត្ថភាពល្អ ពួកគេនឹងងក់ក្បាលដោយសម្ងាត់។

ឈរនៅពីមុខតុថ្ម ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ងាកក្បាលមើលជុំវិញខ្លួន។ គេដឹងថា ក្រៅពី ស៊ូ ម៉ី (Xue Mei) និង លីន ហ្វៃ (Lin Fei) ដែលមានអណ្ដាតភ្លើង ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) រាងចាស់បន្តិច អណ្ដាតភ្លើងក្នុងឆ្នាំងរបស់អ្នកដទៃសុទ្ធតែមានពណ៌លឿងខ្ចី។ ច្បាស់ណាស់ កម្លាំងរបស់ពួកគេគឺស្ថិតនៅក្រោម លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ផ្កាយបួន។

នៅតាមតុថ្ម មនុស្សគ្រប់គ្នាបានចាប់ផ្ដើមចម្រាញ់ថ្នាំរៀងៗខ្លួន។ មានតែ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ប៉ុណ្ណោះដែលបន្តឈរមើលជុំវិញខ្លួនដូចមនុស្សល្ងង់។ ឫកពារបស់គេប្រៀបដូចជាសត្វក្រៀលក្នុងចំណោមហ្វូងមាន់ ហើយវាពិតជាពិបាកណាស់សម្រាប់អ្នកដទៃក្នុងការមិនចាប់អារម្មណ៍នឹងគេ។

«អាល្អិតម្នាក់នោះ គេកំពុងធ្វើអ្វីហ្នឹង?» ជាមួយនឹងការជ្រួញចិញ្ចើម ហ្វ្រែង (Frank) សួរដោយមិនច្បាស់លាស់ ខណៈដែលគាត់សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។

«រឿងនេះ... ខ្ញុំក៏មិនដឹងដែរ»។ គ្រវីដៃ អៅ ធួ (Ao Tuo) ក៏រាងងឿងឆ្ងល់ដែរ។ តើវាអាចទៅរួចទេដែលអាល្អិតម្នាក់នេះសូម្បីតែរបៀបបញ្ឆេះភ្លើងក៏មិនដឹង? ប្រសិនបើបែបនេះមែន វាមិនមែនជារឿងកំប្លែងហួសហេតុពេកទេឬ?

«ក្អក... តើគេមានលិខិតណែនាំពីគ្រូមែនទេ? ឱ្យខ្ញុំមើលបន្តិចមើលថា តើនរណាជាអ្នកបង្រៀនសិស្សម្នាក់នេះ...» ហ្វ្រែង (Frank) គ្រវីដៃហៅកូនចៅម្នាក់មករកគាត់។

«លោកប្រធាន មើលទៅគេហាក់ដូចជាគ្មានលិខិតណែនាំទេ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងកំណត់ត្រារបស់គេ មានមនុស្សម្នាក់ឈ្មោះថា យ៉ាវ ឡាវ (Yao Lao) ដែលជាគ្រូអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំរបស់គេ...» កូនចៅម្នាក់នោះញញឹមយ៉ាងជូរចត់ បន្ទាប់ពីបើកមើលព័ត៌មានរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។

«យ៉ាវ ឡាវ (Yao Lao)?» បិទភ្នែកដោយភាពមិនដឹងរឿង ហ្វ្រែង (Frank) ផ្អៀងក្បាលសម្លឹងមើល អៅ ធួ (Ao Tuo)។ «តើឯងធ្លាប់ឮឈ្មោះនេះទេ?»

«ខ្ញុំបានរស់នៅក្នុង អាណាចក្រ ចៀ ម៉ា (Jia Ma Empire) ជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ... ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនដែលឮឈ្មោះគ្រូអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំណាដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការទទួលសិស្ស ដែលមានឈ្មោះថា យ៉ាវ ឡាវ (Yao Lao) ឡើយ»។ ចំពោះឈ្មោះដ៏ប្លែកនេះ ក្បាលរបស់ អៅ ធួ (Ao Tuo) ក៏ពោរពេញដោយភាពស្រពិចស្រពិលដូចគ្នា។

«មិនអីទេ ចាំចប់ចាំយើងសួរនាំឱ្យលម្អិត។ មើលទៅ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាពួកយើងត្រូវបានអាល្អិតម្នាក់នោះបោកប្រាស់ហើយ»។

បន្ទាប់ពីបោះព័ត៌មានក្នុងដៃទៅឱ្យកូនចៅទាំងខឹង ហ្វ្រែង (Frank) បង្ហាញទឹកមុខមិនសូវល្អឡើយ។ យ៉ាងណាមិញ ប្រសិនបើរឿងកំប្លែងបែបនេះកើតឡើងនៅក្នុងសាខាដែលគាត់គ្រប់គ្រង ហើយដំណឹងនេះត្រូវបានចែកចាយចេញទៅ គាត់ច្បាស់ជាត្រូវបានសាខាសមាគមអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនៃទីក្រុងផ្សេងទៀតសើចចំអកជាមិនខាន។

ខណៈពេលដែល ហ្វ្រែង (Frank) និងអ្នកដទៃនៅខាងក្រៅកំពុងខឹងនឹងសកម្មភាពរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) នោះ ស៊ូ ម៉ី (Xue Mei) និង លីន ហ្វៃ (Lin Fei) ដែលស្ថិតនៅក្នុងវាំងននពន្លឺ ក៏បានក្រឡេកមើលទៅយុវជនដ៏ចម្លែកម្នាក់នេះដោយទឹកមុខស្រឡាំងកាំងដូចគ្នា។ តើអាល្អិតម្នាក់នេះគិតថាវាជាពេលដែលត្រូវមកលេងសើចមែនទេ?

តាមពិតទៅ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មិនដឹងថាការស្ទាក់ស្ទើររបស់គេបានទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍ពីមនុស្សជាច្រើននោះទេ។ បន្ទាប់ពីគិតអស់មួយសន្ទុះ គេក៏ដកដង្ហើមធំស្រាលៗ រួចដាក់ដៃលើរន្ធបញ្ចេញភ្លើងយឺតៗ។ ក្នុងចិត្ត គេនិយាយយ៉ាងទាល់តម្រិះថា៖ «មិនអីទេ វាក៏គ្រាន់តែជាអណ្ដាតភ្លើងប្លែកបន្តិចប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេប្រហែលជាមិនចាប់ខ្ញុំដាក់គុក ហើយវះសាច់ខ្ញុំជាចំណែកៗដើម្បីសិក្សាវានោះទេ...»

បន្ទាប់ពីលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯងក្នុងចិត្តរួច ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) ក្នុងរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ចាប់ផ្ដើមហក់ចេញមក ឆ្លងកាត់ ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ (Qi Paths) យ៉ាងលឿន និងធ្វើចលនាតាមបាតដៃរបស់គេ។ ជាមួយនឹងសម្លេង ‘ផាប់’ ស្រាលៗ វាបានចូលទៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។

«បាំង!» បន្ទាប់ពីសម្លេងផ្ទុះស្រាលៗ អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដ៏សន្ធោសន្ធៅមួយបានឆាបឆេះឡើងភ្លាមៗនៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។

ក្នុងពេលជាមួយគ្នានៅខាងក្រៅវាំងននពន្លឺ ហ្វ្រែង (Frank) កំពុងចាប់យកពែងតែពីកូនចៅទាំងខឹង។ គាត់ហៀបនឹងក្រេបតែទៅហើយ ស្រាប់តែកន្ទុយភ្នែករបស់គាត់សម្គាល់ឃើញអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលឆេះឡើងក្នុងឆ្នាំងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ ភ្លាមៗនោះ ភ្នែករបស់គាត់ក៏បើកធំៗ។ ជាមួយនឹងសម្លេង ‘ផាប់’ តែនៅក្នុងមាត់របស់គាត់ត្រូវបានព្រួសចេញមកយ៉ាងខ្លាំង...

ទឹកតែបានធ្វើឱ្យសម្លៀកបំពាក់របស់គាត់ជោកជាំ ប៉ុន្តែ ហ្វ្រែង (Frank) មិនខ្វល់ឡើយ។ ម្រាមដៃរបស់គាត់ញ័រ ខណៈដែលគាត់ចង្អុលទៅកាន់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) នៅក្នុងវាំងននពន្លឺ។ ជាមួយនឹងសម្លេងដែលពោរពេញដោយភាពតក់ស្លុត គាត់បានស្រែកឡើងដោយមិនដឹងខ្លួនថា៖ «អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ? អណ្ដាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame)?»

ឮបែបនេះ សាលទាំងមូលស្រាប់តែស្ងាត់ជ្រងំដូចគេចងមាត់។ ក្រសែភ្នែករាប់មិនអស់ស្រាប់តែងាកទៅរក ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលនៅពីក្រោយវាំងននពន្លឺ...