ស្ត្រីអាថ៌កំបាំង និងសត្វចម្លែកលំដាប់ទី ៦ តោស្លាបស្វាយអាមេទីស

ពីលើមេឃពណ៌ខៀវស្រងាត់ រលកថាមពលដ៏សាហាវបានបន្តបង្កើតជាសំឡេងផ្ទុះដូចផ្គរលាន់ឮសូរគ្រហឹមៗមិនដាច់។ ទោះបីជា សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ស្ថិតនៅឆ្ងាយពីកន្លែងដែលការប្រយុទ្ធបានកើតឡើងក៏ដោយ ក៏ត្រចៀករបស់គេចាប់ផ្តើមមានអារម្មណ៍មិនស្រួលដែរ។

សៀវយ៉ាន ផ្តោតអារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងទៅលើជើងមេឃដ៏ឆ្ងាយ ដែលពោរពេញដោយពណ៌បៃតង និងពណ៌ក្រហមជះពេញអាកាស។ សូម្បីតែពពកពណ៌សដែលហោះយ៉ាងលំហែកាយ ក៏ត្រូវបានជ្រលក់ដោយពណ៌ទាំងពីរនេះដែរ។

សំឡេងគ្រហឹមដូចផ្គរលាន់មួយទៀតបានបោកបក់មកលើត្រចៀករបស់ សៀវយ៉ាន ដែលធ្វើឱ្យគេលេបទឹកមាត់យ៉ាងពិបាក។ សម្ពាធពីថាមពលនៅលើមេឃពិតជាបានធ្វើឱ្យជើងរបស់គេញ័រ។

«តើនេះគឺជាការប្រយុទ្ធគ្នារវាងអ្នកខ្លាំងមែនទេ?» សៀវយ៉ាន រអ៊ូតិចៗក្នុងមាត់។ នេះជាលើកដំបូងដែលគេបានឃើញនូវអំណាចដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ពីការប្រយុទ្ធកម្រិតនេះ។ គេមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនគេពីមុនគ្រាន់តែជាកង្កែបក្នុងបាតអណ្តូងប៉ុណ្ណោះ។ ទើបតែពេលនេះទេ ដែលគេយល់ច្បាស់ថា កំណត់ត្រាក្នុងសៀវភៅដែលពណ៌នាអំពីមនុស្សម្នាក់អាចទប់ទល់នឹងគូប្រកួតរាប់ម៉ឺននាក់ មិនមែនគ្រាន់តែជារឿងព្រេងនោះឡើយ។

ខណៈឈរក្បែរ សៀវយ៉ាន, យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) បានជ្រួញចិញ្ចើម និងសម្លឹងមើលការប្រយុទ្ធគ្នានៅជើងមេឃ រួចរអ៊ូជាមួយខ្លួនឯងថា៖ «ស្ត្រីម្នាក់នោះគួរតែជាមនុស្ស។ ហេតុអ្វីបានជានាងរត់មកឆ្ងាយដល់ជួរភ្នំសត្វចម្លែក ដើម្បីប្រយុទ្ធជាមួយតោស្លាបស្វាយអាមេទីស (Amethyst Winged Lion) បែបនេះ?»

«មិចដែរ? មានអារម្មណ៍តក់ស្លុតមែនទេ?» យ៉ាវឡាវ សួរទាំងញញឹម នៅពេលគេងាកក្បាលមកឃើញ សៀវយ៉ាន កំពុងញ័រខ្លួន។

ដោយងក់ក្បាលយ៉ាងពិបាក សៀវយ៉ាន ញញឹមយ៉ាងជូរចត់។ «មានតែបន្ទាប់ពីបានឃើញការប្រយុទ្ធរបស់ពួកគេ ទើបខ្ញុំយល់ថា ការប្រយុទ្ធដែលខ្ញុំបានចូលរួមពីមុនមក គឺមិនមានតម្លៃអ្វីបន្តិចសោះឡើយ។»

«ហ៊ិហ៊ិ យើងបានប្រាប់ឯងរួចហើយថា ទ្វីបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Continent) គឺធំណាស់។ នៅមានមនុស្សមួយចំនួនដែលខ្លាំងជាងលំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) ទៅទៀត។ ឯងមានសក្តានុពល។ នៅពេលដែលឯងឈានជើងដល់កម្រិតនោះ ឯងនឹងដឹងដោយខ្លួនឯងថា ពិភពលោកនេះពិតជាគួរឱ្យរំភើបណាស់។» យ៉ាវឡាវ សើច។

«ទោះបីជាអំណាចដែលកើតចេញពីការប្រយុទ្ធទាំងនេះគួរឱ្យខ្លាចក៏ដោយ ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹងមិនមានមហិច្ឆតាជ្រុលហួសហេតុពេកទេ។ ការធ្វើដំណើរត្រូវបោះជំហានម្តងមួយជំហាន។» សៀវយ៉ាន ញញឹមយ៉ាងស្រស់ស្រាយ។

ឮបែបនេះ យ៉ាវឡាវ ស្រឡាំងកាំងមួយភ្លែត ប៉ុន្តែភ្លាមៗនោះគេក៏ញញឹមដោយពេញចិត្ត និងងក់ក្បាល។

«តើឯងចង់ទៅក្បែរនោះ ដើម្បីមើលការប្រយុទ្ធរបស់ពួកគេដែរឬទេ?» ដោយងក់ចង្កាទៅរកការប្រយុទ្ធដ៏ឆ្ងាយនោះ យ៉ាវឡាវ សួរ។

«ពួកគេនឹងមិនរកឃើញយើងទេមែនទេ?» សេចក្តីត្រេកអរដំបូងរបស់ សៀវយ៉ាន ត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយការបារម្ភ។

«ឯងកំពុងមើលងាយយើងមែនទេ?» យ៉ាវឡាវ គ្រវីដៃ ធ្វើឱ្យរាងកាយរបស់គេប្រែជាពន្លឺហោះចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់ សៀវយ៉ាន។ ភ្លាមៗនោះ ថាមពលពណ៌សយ៉ាងក្រាស់បានរុំព័ទ្ធជុំវិញ សៀវយ៉ាន។ «យើងនឹងគ្រប់គ្រងរាងកាយរបស់ឯងក្នុងអំឡុងពេលនេះ។»

នៅពេលគេនិយាយពាក្យនេះចប់ ស្លាបពពកស្វាយ (Ziyun Wings) នៅលើខ្នងរបស់ សៀវយ៉ាន ក៏លាតសន្ធឹងចេញមកដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ស្លាបពពកស្វាយលើកនេះ មិនត្រឹមតែមានប្រវែងជាងមួយម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងមានពន្លឺពណ៌ស្វាយហូរពេញផ្ទៃស្លាប មើលទៅពិតជាអស្ចារ្យ និងអាថ៌កំបាំងបំផុត។

ថាមពលពណ៌សដ៏ក្រាស់បានរុំព័ទ្ធពន្លឺពណ៌ស្វាយនៃស្លាបបន្តិចម្តងៗ ដើម្បីលាក់បាំងពន្លឺដ៏ឆ្វេចឆ្វាចនោះ។

«តោះទៅ! ថ្ងៃនេះ យើងនឹងនាំឯងទៅមើលអ្វីដែលគេហៅថា មនុស្សខ្លាំងពិតប្រាកដ!» យ៉ាវឡាវ ញញឹមតិចៗ ខណៈដែលគេបក់ស្លាបពពកស្វាយ លើករាងកាយរបស់ សៀវយ៉ាន ឡើងទៅលើអាកាសយឺតៗ។ ស្លាបមួយគូនោះបានបក់ម្តងទៀត បញ្ជូន សៀវយ៉ាន ឱ្យហោះក្នុងកម្រិតទាបសំដៅទៅកាន់សមរភូមិ។

ដោយឃើញរូបភាពព្រាលៗនៃដើមឈើដែលថយក្រោយនៅពីក្រោមគេ សៀវយ៉ាន មានអារម្មណ៍រំភើបយ៉ាងខ្លាំងរហូតដល់ផ្ទៃមុខប្រែជាក្រហមបន្តិច។ ដោយមានជំនួយពីស្លាបពពកស្វាយ ល្បឿនបច្ចុប្បន្នរបស់ យ៉ាវឡាវ គឺលឿនជាងកាលពីនៅទីក្រុងអ៊ូថាន (Wu Tan City) ឆ្ងាយណាស់។ ភាពរីករាយនៃការហោះហើរក្នុងល្បឿនលឿន បានធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន ចង់ងើបមុខទៅលើមេឃហើយស្រែកខ្លាំងៗ។

សៀវយ៉ាន ហោះក្នុងល្បឿនលឿនបំផុតតាមបណ្តោយចុងឈើ ហើយបន្ទាប់ពីដប់នាទីក្រោយមក ទីបំផុតគេក៏បានចូលទៅជិតការប្រយុទ្ធនោះ។ សម្ពាធដែលត្រូវបានបញ្ជូនពីរលកថាមពលដ៏លើសលប់ បានធ្វើឱ្យបេះដូងរបស់ សៀវយ៉ាន ញ័រ ទោះបីជាស្ថិតក្រោមការការពាររបស់ យ៉ាវឡាវ ក៏ដោយ។

ជាចុងក្រោយ សៀវយ៉ាន បានឈប់នៅចម្ងាយតិចជាងមួយរយម៉ែត្រពីការប្រយុទ្ធនៅលើមេឃ។ សៀវយ៉ាន បានប្រើម្លប់ព្រៃឈើដ៏ធំដើម្បីបិទបាំង ហើយចុះចតនៅលើកំពូលដើមឈើដ៏ធំសម្បើមមួយ។ នៅទីនេះ សៀវយ៉ាន អាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់នូវអ្នកទាំងពីរដែលកំពុងប្រយុទ្ធគ្នានៅលើមេឃ។

តាមដានមើលពីចម្ងាយជិត សៀវយ៉ាន បានដឹងជាថ្មីម្តងទៀតនូវភាពសាហាវឃោឃៅ និងភាពរឹងមាំនៃកម្រិតអធិរាជ (Dou Huang)។ នៅលើមេឃពណ៌ខៀវ ពណ៌បៃតង និងពណ៌ក្រហមបានគ្របដណ្តប់ស្ទើរតែពាក់កណ្តាលជើងមេឃ បង្កើតបានជាភាពអស្ចារ្យដែលមិនធ្លាប់ឃើញ។

ក្រសែភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន ជាដំបូងបានសម្លឹងមើលទៅសត្វចម្លែកដ៏ធំសម្បើមនៅលើមេឃ។ សត្វចម្លែកនោះមានរាងកាយដ៏ធំដែលមានប្រវែងប្រាំពីរ ឬប្រាំបីម៉ែត្រ។ ផ្ទៃនៃរាងកាយរបស់វាត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយស្រទាប់គ្រីស្តាល់ពណ៌ស្វាយ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីពន្លឺព្រះអាទិត្យ និងបញ្ចេញពន្លឺទៅគ្រប់ទិសទី។

ក្បាលរបស់សត្វចម្លែកនោះ គឺជាក្បាលតោដែលមានរូបរាងគួរឱ្យខ្លាច ជាមួយនឹងភ្នែកសត្វពណ៌ក្រហមឈាមមួយគូដែលផ្ទុកនូវពន្លឺពណ៌ស្វាយយ៉ាងចម្លែក និងមាត់ដ៏ធំដែលពោរពេញដោយចង្កូម។ នៅលើកំពូលក្បាលសត្វនោះ មានស្នែងពណ៌ក្រហមរាងវង់ ជាមួយនឹងចង្កោមអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅជុំវិញវា។ ស្លាបពណ៌ស្វាយមួយគូដុះចេញពីខ្នងនៃរាងកាយរបស់តោ។ នៅពេលដែលវាបក់ស្លាប អណ្តាតភ្លើងតូចៗរាប់មិនអស់ត្រូវបានជះទៅគ្រប់ទិសទី ដូចជាម៉ាស៊ីនបាញ់ភ្លើងអញ្ចឹង។ ក្រញាំទាំងបួនដ៏រឹងមាំរបស់វា ក៏ត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយស្រទាប់គ្រីស្តាល់ពណ៌ស្វាយដូចគ្នា។ រាល់ពេលដែលវាជាន់ចុះមក វាបានធ្វើឱ្យអាកាសដ៏ទទេស្អាតញ័ររញ្ជួយ បង្ហាញពីកម្លាំងដ៏អស្ចារ្យដែលពិបាកនឹងស្រមៃ។

សត្វចម្លែកដ៏ធំនោះឈរនៅលើអាកាស ខណៈដែលសម្ពាធដែលគ្មានរូបរាងបានសង្កត់ចុះមកពីលើមេឃ ធ្វើឱ្យវិញ្ញាណរបស់ សៀវយ៉ាន ញ័ររន្ធត់។

«តើនេះគឺជាតោស្លាបស្វាយអាមេទីសដ៏ល្បីល្បាញមែនទេ?»

សៀវយ៉ាន រអ៊ូតិចៗ ខណៈដែលគេលួចមើលសត្វចម្លែកដែលបង្ហាញនូវទាំងភាពស្រស់ស្អាត និងការបំផ្លិចបំផ្លាញ។

សៀវយ៉ាន គ្រវីក្បាលដោយសារភាពភ្ញាក់ផ្អើលដែលគេមានចំពោះតោស្លាបស្វាយអាមេទីស។ បន្ទាប់មក គេក៏ផ្លាស់ប្តូរក្រសែភ្នែកទៅសម្លឹងមើលអ្នកដែលហ៊ានមកប្រឈមមុខនឹងតោស្លាបស្វាយអាមេទីសនេះវិញ។

«ជាស្ត្រីមែនទេ?» នៅពេលដែលក្រសែភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន ក្រឡេកមើលរាងកាយដ៏សមសួន និងស្រស់ស្អាតនោះជាលើកដំបូង គេក៏ស្រឡាំងកាំង។ គេមិននឹកស្មានថា មនុស្សខ្លាំងដែលហ៊ានប្រយុទ្ធជាមួយតោស្លាបស្វាយអាមេទីស គឺជាស្ត្រីម្នាក់នោះឡើយ។

ស្ត្រីនៅលើមេឃម្នាក់នោះ កំពុងស្លៀករ៉ូបរឹបដែលគ្របដណ្តប់លើរូបរាងដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់នាង ខណៈដែលកំពុងកាន់ដាវវែងដែលមានរូបរាងចម្លែក ដែលកំពុងបញ្ចេញពន្លឺពណ៌បៃតង។ សក់ខ្មៅរបស់នាងត្រូវបានចងដោយគ្រឿងលម្អរូបសត្វហង្ស (phoenix) ដ៏ថ្លៃថ្នូរ។ ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាត និងគួរឱ្យទាក់ទាញរបស់នាងគឺស្ងប់ស្ងាត់ណាស់ មិនបង្ហាញនូវការប្រែប្រួលសូម្បីតែបន្តិច ទោះបីជាត្រូវប្រឈមមុខនឹងសត្វចម្លែកដែលល្បីល្បាញបំផុតនៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធតុក៏ដោយ។

នៅលើខ្នងរបស់ស្ត្រីអាថ៌កំបាំងនោះ មានស្លាបពណ៌បៃតងមួយគូដែលមើលទៅហាក់ដូចជាព្រាលៗបន្តិច។ ទាំងនោះទំនងជាត្រូវបានបង្កើតឡើងពីការរួមបញ្ចូលគ្នានៃកម្លាំងធាតុរបស់នាង។ ការបង្រួមកម្លាំងធាតុទៅជាស្លាប គឺជានិមិត្តសញ្ញារបស់អ្នកដែលស្ថិតក្នុងលំដាប់ស្តេច (Dou Wang) ឬខ្លាំងជាងនេះ។

ស្ត្រីអាថ៌កំបាំងរូបនោះឈរនៅលើអាកាសយ៉ាងស្រាលស្រទន់។ ផ្ទៃមុខដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ និងស្រស់ស្អាតរបស់នាង បង្ហាញនូវភាពទន់ភ្លន់ និងភាពថ្លៃថ្នូរ ដែលរ៉ូបដ៏សាមញ្ញដែលនាងស្លៀកមិនអាចលាក់បាំងបានឡើយ។

«ស្ត្រីជាមនុស្ស ហេតុអ្វីបានជាឯងមកដាស់ការសម្រាករបស់យើង?» តោស្លាបស្វាយអាមេទីសដ៏ធំនៅលើមេឃ ស្រាប់តែគ្រហឹមឡើងដោយប្រើភាសាមនុស្ស។

នៅពេលឮថាសត្វចម្លែកនិយាយភាសាមនុស្ស សៀវយ៉ាន ភ្ញាក់ផ្អើលដំបូង ប៉ុន្តែភ្លាមៗនោះក៏ដឹងរឿងខ្លះ។ បន្ទាប់ពីឈានដល់លំដាប់នេះ សត្វចម្លែកបានសម្រេចនូវការយល់ដឹងយូរមកហើយ និងមានបញ្ញាដែលមិនចាញ់មនុស្សឡើយ។

«ខ្ញុំចង់ខ្ចីគ្រីស្តាល់វិញ្ញាណពណ៌ស្វាយ (Purple Spirit Crystal) របស់លោកម្ចាស់។» ស្ត្រីអាថ៌កំបាំងរូបនោះបានពន្លះបបូរមាត់ក្រហមរបស់នាង ខណៈដែលភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងសម្លឹងមើលតោស្លាបស្វាយអាមេទីស។ សំឡេងដ៏ស្រទន់របស់នាងគឺច្បាស់ និងគួរឱ្យទាក់ទាញ។

«គ្រីស្តាល់វិញ្ញាណពណ៌ស្វាយ? យើងអាចទម្លាក់បានតែបំណែកតូចមួយប៉ុណ្ណោះក្នុងរយៈពេលម្ភៃឆ្នាំ។ តើឯងជាអ្នកណាដែលហ៊ានមកសុំវា?» តោស្លាបស្វាយអាមេទីស និយាយទាំងចំអក។

«ខ្ញុំអាចដូរវាជាមួយនឹងអ្វីដែលលោកម្ចាស់ត្រូវការ។» ស្ត្រីអាថ៌កំបាំងរូបនោះហាក់ដូចជាមានការភ័យខ្លាចបន្តិចចំពោះសត្វចម្លែកលំដាប់ទី ៦ ដ៏ល្បីល្បាញនេះដែរ។ ដូច្នេះ នាងមិនបានប្រើកម្លាំងបាយឡើយនៅពេលនិយាយ។

«ដូរមែនទេ? ហា៎ ល្អណាស់។ ចៃដន្យអីដែលបច្ចុប្បន្នយើងកំពុងស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលផ្លាស់ប្តូររូបរាង។ ប្រសិនបើឯងអាចរកថ្នាំគ្រាប់ផ្លាស់ប្តូររូបរាង (Body Transformation Pill) មកឱ្យយើងបាន យើងនឹងឱ្យគ្រីស្តាល់វិញ្ញាណពណ៌ស្វាយទៅឯង។ តើឯងគិតយ៉ាងណា?» តោស្លាបស្វាយអាមេទីស ស្រែកឡើងនៅពេលវាឮសំណើរបស់ស្ត្រីម្នាក់នោះ។

«ហ៊ានសុំដល់ថ្នាក់នេះផង។ ថ្នាំគ្រាប់ផ្លាស់ប្តូររូបរាង គឺជាថ្នាំដ៏កម្រដែលតម្រូវឱ្យមានគ្រូថ្នាំថ្នាក់ទី ៧ ទើបអាចចម្រាញ់បានដោយជោគជ័យ។ ប្រើវាដើម្បីដូរយកគ្រីស្តាល់វិញ្ញាណពណ៌ស្វាយ? លុះត្រាតែស្ត្រីម្នាក់នោះជាមនុស្សល្ងង់ ទើបព្រមព្រៀង។» ឮការទាមទាររបស់តោស្លាបស្វាយអាមេទីស, យ៉ាវឡាវ សើចដោយសំឡេងចំណាស់របស់គេ។

សៀវយ៉ាន ព្រិចភ្នែក។ ដោយសារបានឮឈ្មោះថ្នាំនេះជាលើកដំបូង គេក៏សួរដោយចង់ដឹងថា៖ «តាមឈ្មោះរបស់វា មើលទៅដូចជាថ្នាំគ្រាប់ផ្លាស់ប្តូររូបរាងនេះ ត្រូវបានប្រើដើម្បីជួយសត្វចម្លែកឱ្យផ្លាស់ប្តូររូបរាងកាយមែនទេ? ហេតុអ្វីបានជាវាមានតម្លៃខ្លាំងម្ល៉េះ?»

«ជាមួយនឹងថ្នាំគ្រាប់ផ្លាស់ប្តូររូបរាង សត្វចម្លែកនឹងអាចផ្លាស់ប្តូរទៅជារូបរាងមនុស្សបានទាំងស្រុង។ នៅពេលដែលពួកគេសម្រេចបានការផ្លាស់ប្តូរនេះ ល្បឿននៃការហ្វឹកហាត់របស់ពួកគេនឹងប្រហាក់ប្រហែលនឹងមនុស្សដែរ។ តើឯងគិតថាវាគ្មានតម្លៃទេមែនទេ?»

«អឺ...» សៀវយ៉ាន ងក់ក្បាលដោយគ្មានពាក្យនិយាយ។ អាយុកាលរបស់សត្វចម្លែកគឺវែងជាងមនុស្សឆ្ងាយណាស់។ ទោះបីជាមានថ្នាំចម្លែកមួយចំនួនដែលអាចពន្យារអាយុកាលបានក៏ដោយ ប៉ុន្តែបើប្រៀបធៀបនឹងសត្វចម្លែក ជាពិសេសសត្វចម្លែកកម្រិតខ្ពស់ អាយុកាលរបស់មនុស្សគឺខ្លីណាស់។ គ្រាន់តែស្រមៃថា សត្វចម្លែកកម្រិតខ្ពស់ដែលបានផ្លាស់ប្តូររូបរាងដោយជោគជ័យ និងហ្វឹកហាត់បន្តបន្ទាប់អស់រយៈពេលមួយរយ ឬប៉ែតសិបឆ្នាំ គឺជារឿងដែលគួរឱ្យខ្លាចបំផុត។

ដូចដែល យ៉ាវឡាវ បានរំពឹងទុក ស្ត្រីអាថ៌កំបាំងរូបនោះបានជ្រួញចិញ្ចើម និងគ្រវីក្បាលបន្ទាប់ពីឮការទាមទាររបស់តោស្លាបស្វាយអាមេទីស។ ដោយសំឡេងដ៏ស្រទន់ នាងនិយាយថា៖ «ខ្ញុំសុំទោស មានមនុស្សតែពីរបីនាក់ប៉ុណ្ណោះនៅក្នុងអាណាចក្រជាម៉ា (Jia Ma Empire) ដែលមានរបស់ដូចជាថ្នាំគ្រាប់ផ្លាស់ប្តូររូបរាងនេះ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើលោកម្ចាស់យល់ព្រម ខ្ញុំអាចប្រើស្នូលសត្វចម្លែក (Monster Cores) លំដាប់ទី ៥ ចំនួនបី និងវិធីសាស្ត្រដាំដុះ (Qi Method) ព្រមទាំងបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan) កម្រិតខ្ពស់ដែលលោកអាចហ្វឹកហាត់បាន ដើម្បីមកដូរជាមួយលោក។»

«មិនចាប់អារម្មណ៍ទេ។ ប្រសិនបើឯងមិនអាចរកថ្នាំគ្រាប់ផ្លាស់ប្តូររូបរាងមកបានទេ ឯងគួរតែចាកចេញពីជួរភ្នំសត្វចម្លែកនេះទៅ។» តោស្លាបស្វាយអាមេទីស គ្រវីក្បាលដ៏ធំរបស់វា ដោយមិនរារែកក្នុងការបដិសេធលក្ខខណ្ឌរបស់ស្ត្រីអាថ៌កំបាំងនោះឡើយ។

ដកដង្ហើមធំតិចៗ ស្ត្រីអាថ៌កំបាំងរូបនោះយឺតៗលើកដាវវែងដែលមានរូបរាងចម្លែកក្នុងដៃរបស់នាងឡើង រួចនិយាយទាំងអស់សង្ឃឹមថា៖ «ប្រសិនបើវាទៅជាបែបនេះ ខ្ញុំមានតែប្រើកម្លាំងបាយប៉ុណ្ណោះ។»

«ហា៎ ហា៎! មនុស្សតែងតែបែបនេះជានិច្ច។» ដោយឃើញសកម្មភាពរបស់ស្ត្រីអាថ៌កំបាំង តោស្លាបស្វាយអាមេទីសក៏សើចឡើងដូចផ្គរលាន់ភ្លាមៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក សំឡេងសើចក៏រលាយបាត់ ហើយសំឡេងរបស់វាប្រែជាត្រជាក់ម្តងទៀត៖ «យើងដឹងថាឯងក៏ជាលំដាប់អធិរាជដែរ ប៉ុន្តែប្រសិនបើយើងត្រូវប្រយុទ្ធគ្នាពិតមែន វាគឺជាសំណួរពិតប្រាកដថាតើឯងអាចដើរចេញពីជួរភ្នំសត្វចម្លែកនេះដោយមានជីវិតឬអត់។»

«លោកមិនចាំបាច់បារម្ភពីរឿងនោះទេ។» ស្ត្រីអាថ៌កំបាំងឆ្លើយតបយ៉ាងរាបស្មើ ខណៈដែលនាងលើកដៃឡើងយឺតៗ។ នៅពេលនាងធ្វើបែបនោះ ខ្យល់កួចពណ៌បៃតងតូចមួយស្រាប់តែលេចឡើងនៅលើអាកាស។ ដំបូងឡើយ ខ្យល់កួចនោះមានទទឹងត្រឹមតែពីរម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមួយភ្លែតក្រោយមក ខ្យល់កួចចាប់ផ្តើមរីកធំ និងប្រែទៅជាខ្យល់កួចដ៏ធំសម្បើមដែលមានទទឹងជាងមួយរយហ្វីត។

នៅក្នុងលំហរវាងមេឃ និងដី ខ្យល់កួចពណ៌បៃតងបានបក់បោក និងវិលវល់ ដោយបានដកដើមឈើធំៗនៅលើដីជាបន្តបន្ទាប់។ ខ្យល់ដ៏សាហាវបានកិនដើមឈើទាំងនោះឱ្យម៉ត់ភ្លាមៗ ធ្វើឱ្យអាកាសពោរពេញដោយកម្ទេចឈើ។

«ហុឺម! ជួរភ្នំសត្វចម្លែកមិនមែនជាទឹកដីរបស់មនុស្សឯងឡើយ។ ឯងគ្មានសិទ្ធិមកធ្វើចរិតកាចសាហាវបែបនេះទេ!» តោស្លាបស្វាយអាមេទីស សម្លឹងមើលខ្យល់កួចដ៏ធំដែលកំពុងរីកធំ ហើយគ្រហឹមឡើង។ ពីមាត់ដ៏ធំរបស់វា សំឡេងគ្រហឹមដ៏ជ្រៅបានលាន់រំពងពេញជួរភ្នំ។

បន្ទាប់ពីសំឡេងគ្រហឹមរបស់តោ គ្រីស្តាល់អាមេទីសនៅលើរាងកាយរបស់វាបានបញ្ចេញពន្លឺយ៉ាងខ្លាំង។ ក្នុងមួយព្រិចភ្នែក អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដ៏សាហាវបានផ្ទុះចេញពីរាងកាយរបស់វា។ អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយបានហក់ឡើងលើជាលំដាប់ ហើយចុងក្រោយបានបង្កើតជាសសរភ្លើងពណ៌ស្វាយដ៏ធំសម្បើមដែលបាញ់ទៅលើមេឃ។ កម្តៅដ៏ខ្លាំងក្លាបានធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន ដែលស្ថិតនៅចម្ងាយមួយគីឡូម៉ែត្រ បែកញើសមិនឈប់។

«ពិតជាស្ថានភាពដ៏គួរឱ្យរន្ធត់មែន។» សៀវយ៉ាន និយាយទាំងស្ងួតក ខណៈដែលគេជូតញើសនៅលើថ្ងាស និងមើលទៅខ្យល់កួចដ៏ធំ និងសសរភ្លើងនៅពីចម្ងាយដោយភាពស្ញប់ស្ញែង។

«លោកគ្រូ លោកគិតថាអ្នកណានឹងឈ្នះ?» បន្ទាប់ពីជូតញើសម្តងទៀត សៀវយ៉ាន សួរដោយសំឡេងតិចៗ។

«ក្នុងដំណាក់កាលនេះ ជាធម្មតាវាពិបាកនឹងសម្លាប់គូប្រកួតដោយការវាយតែមួយដងណាស់ លុះត្រាតែម្នាក់ៗមានសន្លឹកបៀរចុងក្រោយដ៏ខ្លាំងក្លាបំផុត។ ចំពោះអ្នកណាឈ្នះ ឬចាញ់ យើងមិនអាចនិយាយបានច្បាស់ឡើយ។ អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនឹងដឹងនៅពេលការប្រយុទ្ធបញ្ចប់។» យ៉ាវឡាវ ឆ្លើយតបទាំងញញឹម។

សៀវយ៉ាន គ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម។ ស្រាប់តែគេងើបក្បាលឡើង សម្លឹងមើលបរិយាកាសដ៏តានតឹង រួចខ្សឹបថា៖ «ការប្រយុទ្ធចាប់ផ្តើមហើយ....»