ភាពធូរស្រាល

នៅពេលខិតជិតដល់ទ្វារដ៏ធ្ងន់ មានឆ្មាំច្រើនជាង ១០ នាក់ដែលមានកែវភ្នែករាបស្មើ កំពុងឈរយ៉ាងរឹងមាំនៅពីមុខខ្លោងទ្វារដើម្បីរារាំងផ្លូវ។ នៅជ្រុងមួយនៃខ្លោងទ្វារ មានបុរសម្នាក់ដែលមានទឹកមុខក្រអឺតក្រទមបន្តិចកំពុងអង្គុយលើកៅអី។ នៅក្នុងដៃរបស់គាត់មានប៊ិច និងសៀវភៅក្រាស់មួយក្បាល។

នៅពេលនេះ សមាជិកត្រកូលជាច្រើនបានតម្រង់ជួរគ្នានៅពីមុខបុរសចំណាស់រូបនោះ ម្នាក់ៗបានយក វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ ដែលពួកគេទទួលបានមកឱ្យគាត់ ដើម្បីឱ្យគាត់ចុះឈ្មោះចេញ។ បន្ទាប់ពីធ្វើរួចរាល់ ពួកគេបានចាកចេញពីសាលយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ក្រោមក្រសែភ្នែកដ៏ត្រជាក់របស់ក្រុមឆ្មាំទាំងនោះ។

នេះគឺជាមធ្យោបាយដើម្បីចាកចេញពី សាលបច្ចេកទេស។ មុនពេលចូលទៅក្នុងសាល ស៊ាវ យ៉ាន និងអ្នកផ្សេងទៀតត្រូវបានគេជម្រាបអំពីនីតិវិធីនេះរួចហើយ ដូច្នេះវាមិនមែនជារឿងដែលគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ។

សាលបច្ចេកទេស គឺជាកន្លែងដែលរក្សាទុកនូវរាល់ វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ ទាំងអស់របស់ត្រកូល ដែលជាបច្ចេកទេសដែលត្រកូលបានខិតខំប្រមូលយ៉ាងលំបាកអស់រយៈពេលជាច្រើនជំនាន់។ វិធីសាស្ត្រដាំដុះទាំងនេះគឺជាគ្រឹះនៃត្រកូល ស៊ាវ ដូច្នេះត្រកូលមានវិធានការការពារយ៉ាងតឹងរ៉ឹងបំផុតលើបច្ចេកទេសទាំងនេះ។

ត្រកូលបានធ្វើឱ្យរមូរវិធីសាស្ត្រដាំដុះរបស់ពួកគេចេញពីប្រភេទឫស្សីពិសេសម្យ៉ាង។ ឫស្សីនេះអាចកំណត់បានថាជា "ឫស្សីមេ-កូន"។ ផ្នែកមេមានទំហំប៉ុនបាតដៃ ខណៈដែលផ្នែកកូនអាចលូតលាស់បានធំរហូតដល់ដប់ម៉ែត្រ។ ដោយសារតែរមូរបច្ចេកទេសត្រូវបានធ្វើឡើងពីសម្ភារៈពិសេសនេះ ដរាបណាប្រធានត្រកូលកាន់ផ្នែកមេ នោះគ្មានផ្លូវណាដែលនរណាម្នាក់អាចលួចរមូរចេញទៅបានឡើយ។ នៅខណៈពេលដែលនរណាម្នាក់ចាកចេញពីតំបន់នោះជាមួយនឹងរមូរកូន រមូមេនឹងផ្តល់ដំណឹងដល់គ្រប់គ្នាភ្លាមៗ។

តំបន់នៃឥទ្ធិពលរបស់ "ឫស្សីមេ" គ្របដណ្តប់លើត្រកូល ស៊ាវ ទាំងមូល។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលរមូរបច្ចេកទេសចាកចេញពីត្រកូល ស៊ាវ វានឹងត្រូវបានរកឃើញ។ ជាការពិតណាស់ គ្មានអ្វីដែលអាចបិតបាំង​នៅក្នុងពិភពលោកនេះទេ។ បុគ្គលដែលមាន កម្លាំងប្រយុទ្ធ (Dou Qi) ខ្លាំងក្លាគ្រប់គ្រាន់ អាចបំផ្លាញការតភ្ជាប់រវាងរមូរទាំងពីរដោយបង្ខំ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជាមួយនឹងអំណាចកម្រិតនោះ តើមានអ្នកណាចង់មកលួចវិធីសាស្ត្រដាំដុះ ថ្នាក់លឿង ធ្វើអ្វីទៅ...?

ចុងក្រោយ ក៏ដល់វេន ស៊ាវ យ៉ាន បន្ទាប់ពីបានរង់ចាំក្នុងជួរអស់មួយសន្ទុះ។ ដើរទៅខាងមុខ គេបានដករមូរវិធីសាស្ត្រដាំដុះចេញពីហោប៉ៅ ហើយហុចវាទៅឱ្យបុរសចំណាស់នោះ។

ការទទួលបានរមូរពណ៌ក្រហមក្រមៅពី ស៊ាវ យ៉ាន បានធ្វើឱ្យបុរសចំណាស់មានការភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច។ ភ្នែករបស់គាត់បានពិនិត្យមើលរូបរាងរបស់ក្មេងប្រុសរូបនេះយ៉ាងរហ័ស ខណៈដែលគាត់គិតក្នុងចិត្តថា "នេះគឺជា [ការចម្រាញ់អណ្ដាតភ្លើង] ដែលត្រូវបានការពារដោយរបាំងការពារដែលមានកម្លាំងដល់ទៅ កម្លាំងធាតុ កម្រិត ៩។ អាល្អិតនេះ មិននឹកស្មានថាវាអាចទម្លុះបានសោះ... មើលទៅវាពិតជាមានសមត្ថភាពខ្លះមែន។"

បន្ទាប់ពីកត់ត្រាថា ស៊ាវ យ៉ាន បានយកសៀវភៅនោះ បុរសចំណាស់ក៏បានហុចវាត្រឡប់មកវិញ ហើយព្រមានក្នុងសំឡេងរាបស្មើថា៖ "ខ្ញុំគិតថាឯងដឹងពីច្បាប់ហើយមែនទេ?"

"រមូរនេះមិនអាចចាកចេញពីត្រកូលបានទេ បើមិនដូច្នោះទេនឹងមានផលវិបាកធ្ងន់ធ្ងរ! ឯងត្រូវតែប្រគល់រមូរនេះត្រឡប់មកវិញក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំ! ហើយមិនត្រូវឱ្យមានការខូចខាតអ្វីឡើយ។"

ដោយងក់ក្បាលយ៉ាងធម្មតា ស៊ាវ យ៉ាន បានដើរទៅម្ខាង។ គេផ្អែកខ្នងនឹងទ្វារខាងមុខ ហើយរង់ចាំរមូររបស់ ស៊ុន អឺ ត្រូវបានកត់ត្រា។

ដោយផ្ដល់ស្នាមញញឹមស្រាលៗដល់ ស៊ាវ យ៉ាន ស៊ុន អឺ បានលាតកដៃដ៏សក្បុសរបស់នាង ហើយដករមូរចេញមក។

ឃើញ ស៊ុន អឺ ឈរនៅពីមុខគាត់ ទឹកមុខដែលគ្មានអារម្មណ៍របស់បុរសចំណាស់ស្រាប់តែបញ្ចេញនូវស្នាមញញឹមបែបគោរពបន្តិច។ គាត់ប្រើដៃទាំងពីរដើម្បីទទួលរមូរ រួចក៏ប្រញាប់កត់ត្រាឈ្មោះអ្នកខ្ចីរមូរភ្លាមៗ។

ឈរនៅម្ខាង ស៊ាវ យ៉ាន បានផ្ដោតភ្នែកសម្លឹងមើលបុរសចំណាស់នោះ បន្ទាប់ពីបានឃើញការផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយារបស់គាត់។ ម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក្តាប់ចូលគ្នាដោយមិនដឹងខ្លួន។ ដោយសារតែបុរសចំណាស់រូបនេះជាអ្នកទទួលខុសត្រូវលើ សាលបច្ចេកទេស ឋានៈរបស់គាត់នៅក្នុងត្រកូលគឺអាចប្រៀបធៀបបានទៅនឹង ព្រឹទ្ធាចារ្យ ទាំង ៣ នាក់។

ស៊ាវ យ៉ាន ធ្លាប់ឮថា បុរសចំណាស់រូបនេះមានរហស្សនាមនៅក្នុងត្រកូលថា "ស៊ាវ ហាន ចិត្តត្រជាក់"។ បុរសម្នាក់នេះ សូម្បីតែជាមួយឪពុកបង្កើតរបស់ខ្លួន ក៏គាត់និយាយស្ដីក្នុងលក្ខណៈដូចជាមនុស្សមិនដែលស្គាល់គ្នាដែរ។ ផ្ទៃមុខដ៏គ្មានអារម្មណ៍របស់គាត់ មើលទៅដូចជាសាច់ដុំរបស់មនុស្សដែលទើបតែស្លាប់ថ្មីៗ ដែលរឹងកំព្រឹសអញ្ចឹង។

បុរសចំណាស់មុខត្រជាក់រូបនេះ ដែលមិនសូម្បីតែគោរពដល់ព្រឹទ្ធាចារ្យត្រកូល បែរជាធ្វើឫកពាគោរពយ៉ាងខ្លាំងនៅចំពោះមុខ ស៊ុន អឺ។ រឿងនេះបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ចាប់ផ្ដើមមានចំណាប់អារម្មណ៍លើអត្តសញ្ញាណរបស់ ស៊ុន អឺ ម្ដងទៀត។

ដោយញីច្រមុះ គេគិតអំពីរបៀបដែល ស៊ុន អឺ តែងតែនៅស្ងៀមរាល់ពេលសួរពីអត្តសញ្ញាណរបស់នាង។ ងើបក្បាលឡើង គេឃើញ ស៊ុន អឺ ដើរមកជាមួយនឹងស្នាមញញឹមលើផ្ទៃមុខ។ ជាមួយនឹងការគ្រវីស្មា គេក៏បានចាកចេញទៅជាមួយនាងតាមទ្វារខាងមុខ។

ដើរចេញពីច្រកចូលដ៏មមាញឹក ស៊ាវ យ៉ាន បានដកដង្ហើមយកខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ។ បរិយាកាសនៅក្នុង សាលបច្ចេកទេស ពិតជាមានសម្ពាធខ្លាំងពេក ដែលធ្វើឱ្យពិបាកដកដង្ហើមធម្មតា។

"តើមានរឿងអ្វីមែនទេ យ៉ាន អឺ?" សំឡេងសើចតិចៗបានទទួលស្វាគមន៍ ស៊ាវ យ៉ាន ខណៈដែលរូបរាងម្នាក់បានលេចឡើង។ សម្លឹងមើលតាមទ្វារ សាលបច្ចេកទេស រូបនោះបានសួរទាំងញញឹម។

ផ្អៀងក្បាលញញឹមដាក់ឪពុករបស់គេ ស៊ាវ យ៉ាន ងក់ក្បាលតបវិញជាមួយនឹងស្នាមញញឹមផ្ទាល់ខ្លួន។ រមូរពណ៌ក្រហមមួយបានលេចចេញពីក្នុងដៃអាវរបស់គេ៖ "កូនទទួលបានវាហើយ។"

ឃើញរមូរពណ៌ក្រហម ស៊ាវ ចាន់ បានដកដង្ហើមចូលយ៉ាងវែង៖ "វាជារឿងល្អដែលកូនអាចទទួលបានវា។" លោកនិយាយក្នុងសំឡេងតិចៗ។

ឃើញទឹកមុខរបស់ឪពុកគេ ស៊ាវ យ៉ាន មិនអាចទប់ចិត្តមិនឱ្យសើចដោយភាពមោទនភាពជាមួយគាត់បានឡើយ។

លាតដៃទៅទះស្មា ស៊ាវ យ៉ាន ស៊ាវ ចាន់ ញញឹមថា៖ "ឥឡូវនេះកូនមាន វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ ហើយ នៅពេលកូនក្លាយជា លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) កូននឹងអាចហ្វឹកហាត់ កម្លាំងប្រយុទ្ធ ពិតប្រាកដបានហើយ។"

ស៊ាវ យ៉ាន ងក់ក្បាលដោយស្ដាប់បង្គាប់ ខណៈដែលគេដាក់រមូរក្រហមត្រឡប់ទៅក្នុងដៃអាវវិញ។ គេមិនអាចទប់ចិត្តមិនឱ្យគិតតិចៗថា៖ "ហ៊ឹម ខ្ញុំមិនដឹងថាវាមានអ្វីពិសេសអំពីវិធីសាស្ត្រដាំដុះនោះទេ។ វិធីសាស្ត្រដាំដុះដែលអាចវិវត្តបាន... តើវាពិតជាអាចទៅរួចមែនទេ?"

"វាថែមទាំងចម្លែកជាងវិធីសាស្ត្រដាំដុះ ថ្នាក់មេឃ (Tian) ទៅទៀត..." គេព្យាយាមនឹកឃើញសម្តីដ៏ចម្លែក និងក្រអឺតក្រទមរបស់ យ៉ាវ ឡៅ។ ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីក្បាលទាំងស្នាមញញឹមល្វីងជូរចត់។ គេទើបតែបានជួបប្រទះនូវវិធីសាស្ត្រដាំដុះដ៏ល្អបំផុតមួយក្នុងជីវិតរបស់គេ៖ វិធីសាស្ត្រដាំដុះ ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan) កម្រិតខ្ពស់ របស់ ស៊ុន អឺ៖ [ការគ្រប់គ្រងអណ្ដាតភ្លើង]។ និយាយតាមត្រង់ទៅ គេមានការតស៊ូក្នុងចិត្តយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលដែលគេបដិសេធវា។ យ៉ាងណាមិញ វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្រិតនោះ មិនត្រឹមតែមានតម្លៃថ្លៃប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងកម្ររកបានបំផុតទៀតផង។

ដោយអង្អែលថ្ងាសដោយបាតដៃ គេចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍ស្ដាយក្រោយដែលបដិសេធសេចក្តីសប្បុរសរបស់ ស៊ុន អឺ ប៉ុន្តែទង្វើត្រូវបានធ្វើរួចហើយ វាយឺតពេលទៅហើយ។ ស៊ាវ យ៉ាន គ្មានមុខនឹងទៅសុំ ស៊ុន អឺ ម្ដងទៀតទេ ដូច្នេះគេគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីបន់ស្រន់ឱ្យ យ៉ាវ ឡៅ មិនបានលេងសើចជាមួយគេនោះទេ។ បើមិនដូច្នោះទេ គេនឹងក្លាយជាអ្នកដែលខាតបង់ធំបំផុតជាងអ្នកដទៃ។

"ហឹម គ្រាន់តែជា ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង កម្រិតខ្ពស់ សោះ គ្មានអ្វីពិសេសនោះទេ។ ទោះបីជានាងមិនមែនជាមនុស្សធម្មតា ប៉ុន្តែការប្រមូលផ្ដុំវិធីសាស្ត្រដាំដុះរបស់នាង មិនអាចប្រៀបធៀបជាមួយរបស់ខ្ញុំបានឡើយ។" នៅខណៈពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងបន់ស្រន់ឱ្យ យ៉ាវ ឡៅ មិនបានបោកប្រាស់គេ យ៉ាវ ឡៅ ក៏បញ្ចេញសំឡេង "ហឹម" បន្តិច រួចចាប់ផ្ដើមនិយាយ។

"ចុងក្រោយ លោកព្រមនិយាយអ្វីខ្លះហើយ..." ឮសំឡេងនៅក្នុងគំនិតរបស់ខ្លួន ស៊ាវ យ៉ាន អេះច្រមុះ។ មាត់របស់គេញញឹមយ៉ាងពេញចិត្ត ខណៈដែលគេនិយាយក្នុងចិត្ត។ បំណងដែលគេនិយាយច្រើនបែបនេះ គឺដើម្បីបង្ខំឱ្យ "តាអាសី" ម្នាក់នោះនិយាយអ្វីដែលធ្វើឱ្យគេស្ងប់ចិត្តខ្លះ។

"អៃ... អាល្អិត ឯងចង់បោកខ្ញុំមែនទេ..." សំឡេងខ្ទរចេញពីក្នុងចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ យ៉ាវ ឡៅ មិនដឹងថាគួរយំ ឬសើចទេ រួចក៏និយាយថា "អាល្អិត បន្តហ្វឹកហាត់ កម្លាំងប្រយុទ្ធ ទៅ។ វិធីសាស្ត្រដាំដុះមិនមែនជាអ្វីដែលឯងត្រូវបារម្ភនោះទេ៖ របស់ខ្ញុំនឹងមិនអន់ឡើយ។ នៅថ្ងៃអនាគត ស្នាដៃរបស់ឯងនឹងមិនទាបជាងក្មេងស្រីម្នាក់នោះទេ។ ត្រកូលរបស់នាងគ្រាន់តែជា... ហ៊ឹះៗ។"

ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន មានការខកចិត្តដែលប្រយោគចុងក្រោយស្ដាប់មិនយល់ក៏ដោយ ក៏គេនៅតែងក់ក្បាលទាំងញញឹម។ គេទទួលបានចម្លើយចំពោះសំណួររបស់គេហើយ ដូច្នេះគេអាចផ្ដោតអារម្មណ៍លើការហ្វឹកហាត់ កម្លាំងប្រយុទ្ធ ដើម្បីឱ្យគេអាចក្លាយជា លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe)។ នេះគឺជាជំហានដំបូងដែលគេត្រូវដើរ ដើម្បីឱ្យគេអាចក្លាយជាអ្នកខ្លាំង ហើយ... ដើម្បីឱ្យគេទៅជួប ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន់ (Nalan Yanran) ដែលស្ថិតក្នុងចិត្តរបស់គេជាយូរមកហើយ...