ការបញ្ចេញសមត្ថភាពប្រកួត (Challenge)

ស្ងាត់ជ្រងំ ស្ងាត់ដូចគ្មានមនុស្សនៅ!

គ្រប់គ្នានៅក្នុងទីលានហ្វឹកហាត់បានសម្លឹងមើលទៅអក្សរទាំង ៥ នៅលើផ្ទាំងថ្មដោយភាពស្រឡាំងកាំង។ ទឹកមុខរបស់ពួកគេប្រែប្រួលគ្រប់ពណ៌ ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន សំឡេងដកដង្ហើមធំៗរាប់មិនអស់បានបន្លឺឡើងពេញទីលាន!

"ផាច់!"

នៅលើវេទិកាខ្ពស់ ពែងថ្មត្បូងនៅក្នុងដៃរបស់ ស៊ាវ ចាន់ (Xiao Zhan) ត្រូវបានច្របាច់ខ្ទេចជាម្សៅ ខណៈដែលកម្ទេចថ្ម និងទឹកតែបានហូរស្រក់តាមប្រហោងដៃរបស់គេ។

"កម្រិតទី ៧... យ៉ាន អឺរ (Yan Er) កូន... កូនពិតជាធ្វើបានមែន!" ភ្នែករបស់ ស៊ាវ ចាន់ (Xiao Zhan) រលីងរលោង ខណៈពេលដែលគេសម្លឹងមើលទៅយុវជនដែលឈរនៅក្រោមផ្ទាំងថ្មខ្មៅ។ គេដឹងថា ដើម្បីឡើងដល់កម្រិតទី ៧ នេះបាន ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ប្រាកដជាបានខិតខំប្រឹងប្រែងយ៉ាងខ្លាំងបំផុត។

ព្រឹទ្ធាចារ្យ (Elder) ទាំង ៣ រូប ដែលអង្គុយក្បែរ ស៊ាវ ចាន់ (Xiao Zhan) សុទ្ធតែមានទឹកមុខដែលមិនចង់ជឿទាល់តែសោះ។ ឡើងពីកម្រិតទី ៣ ត្រឹមតែមួយឆ្នាំមុន មកដល់កម្រិតទី ៧? ល្បឿនបែបនេះ... មិនអាចទៅរួចទេ!

"ហិហិ... ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង (Foundation Elixir) របស់លោកមេត្រកូល... ពិតជា ពិតជាខ្លាំងមែន ហិហិ។" ព្រឹទ្ធាចារ្យទីពីរ (Second Elder) លេបទឹកមាត់ក្អិក រួចក៏បង្ហាញទឹកមុខដ៏គួរឱ្យអស់សំណើចមួយ ដែលជាការលាយឡំគ្នារវាងភាពស្រឡាំងកាំង និងការចង់ចំអកដែលមិនទាន់រលាយបាត់អស់ពីមុនមក។

ស៊ាវ ចាន់ (Xiao Zhan) មិនបានលាក់បាំងភាពរំភើបរបស់គេឡើយ រួចនិយាយថា៖ "ព្រឹទ្ធាចារ្យទីពីរ (Second Elder) តើលោកពិតជាជឿថា ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង (Foundation Elixir) ថ្នាក់ទី ២ មានប្រសិទ្ធភាពខ្លាំងដល់ថ្នាក់ហ្នឹងមែនទេ?"

ព្រឹទ្ធាចារ្យទីពីរ (Second Elder) គាំងមួយសន្ទុះមុននឹងគ្រវីក្បាល។ គេមិនមែនជាមនុស្សល្ងង់ទេ ហើយគេដឹងច្បាស់ថា ទោះបីជា ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង (Foundation Elixir) អាចជួយបង្កើនល្បឿនហ្វឹកហាត់ក៏ដោយ ក៏តាមលក្ខណៈរូបសាស្ត្រ វាមិនអាចទៅរួចទេក្នុងការបង្កើនដល់ទៅ ៤ កម្រិតក្នុងរយៈពេលតែមួយឆ្នាំនោះ!

....

នៅក្បែរផ្ទាំងថ្មវាស់កម្រិតថាមពល (Magical Testing Monument) អ្នកត្រួតពិនិត្យបានសម្លឹងមើលអក្សរនៅលើផ្ទាំងថ្មទាំងស្មារតីមិននៅនឹងខ្លួន ខណៈដែលផ្ទៃមុខរាបស្មើរបស់គេឥឡូវនេះពោរពេញដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល។

"ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)៖ កម្លាំងធាតុ កម្រិតទី ៧ កម្រិតខ្ពស់!"

ដកដង្ហើមធំដើម្បីរម្ងាប់ភាពភ្ញាក់ផ្អើល អ្នកត្រួតពិនិត្យបានព្យាយាមយ៉ាងខ្លាំងដើម្បីរក្សាសំឡេងឱ្យនៅស្ងប់ ប៉ុន្តែគេនៅតែអាចឮសំឡេងញ័រតិចៗដដែល។

ឮការប្រកាសរបស់អ្នកត្រួតពិនិត្យ ទីលានដែលធ្លាប់តែស្ងប់ស្ងាត់ ឥឡូវនេះរឹតតែស្ងាត់ជ្រងំជាងមុនទៅទៀត។ គ្មាននរណាម្នាក់ហ៊ានសូម្បីតែបន្លឺសំឡេងកម្រើកសម្លៀកបំពាក់ ឬធ្វើសកម្មភាពអ្វីឡើយ។

នៅក្នុងហ្វូងមនុស្ស ស៊ាវ ម៉ី (Xiao Mei) បានយកដៃខ្ទប់មាត់ពណ៌ក្រហមរបស់នាង ខណៈដែលផ្ទៃមុខរបស់នាងកកស្ទះក្នុងភាពស្រឡាំងកាំងជាខ្លាំង។

ការឡើងបាន ៤ កម្រិតក្នុងមួយឆ្នាំ គឺដូចជារឿងព្រេងដែលគេធ្លាប់តែឮក្នុងរឿងនិទានប៉ុណ្ណោះ! នេះគឺជាល្បឿនដែលសូម្បីតែ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) កាលពី ៣ ឆ្នាំមុន ក្នុងដំណាក់កាលកំពូលរបស់គេ ក៏មិនអាចធ្វើទៅបានដែរ!

ប៉ុន្តែ ល្បឿនដ៏អស្ចារ្យដូចរឿងព្រេងនេះ បែរជាបង្ហាញចេញពីខ្លួន "អាល្អិត" ម្នាក់នេះ នៅចំពោះមុខភ្នែករបស់ពួកគេផ្ទាល់!

ជាមួយនឹងអារម្មណ៍ដ៏ស្មុគស្មាញ ស៊ាវ ម៉ី (Xiao Mei) បានសម្លឹងមើលយុវជនដែលនៅក្បែរផ្ទាំងថ្មខ្មៅ ខណៈដែលគំនិតមួយបានផុសឡើងក្នុងក្បាលនាង៖ ទេពកោសល្យដ៏អស្ចារ្យរបស់គេ ហាក់ដូចជាបានត្រឡប់មកវិញហើយ!

នៅគែមទីលានហ្វឹកហាត់ ស៊ាវ នីង (Xiao Ning) ដែលត្រៀមខ្លួនចាំតែជេរប្រមាថ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏កំពឹងសម្លឹងមើលផ្ទាំងថ្មទាំងធ្មឹង រួចរអ៊ូតិចៗថា៖ "រឿងនេះ... តើវាអាចទៅរួចយ៉ាងម៉េចទៅ?"

....

ងើបមុខសម្លឹងមើលអក្សរពណ៌មាសនៅលើផ្ទាំងថ្ម ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដកដង្ហើមធំស្រាលៗ។ ការទទួលបានក្រសែភ្នែកដ៏ស្មុគស្មាញពីជុំវិញខ្លួន បានធ្វើឱ្យគេនឹកឃើញដល់ភាពរុងរឿងដែលគេធ្លាប់ឆ្លងកាត់កាលពី ៣ ឆ្នាំមុន។

ឥឡូវនេះ នៅពេលដែលទេពកោសល្យហ្វឹកហាត់របស់គេបានត្រឡប់មកវិញ គេក៏ទទួលបាននូវចិត្តគំនិតដែលចាស់ទុំ និងការតស៊ូដ៏រឹងមាំផងដែរ។

សម្លឹងមើលផ្ទាំងថ្មដែលបានកំណត់វាសនារបស់គេ មិនមែនម្តង មិនមែនពីរដង ប៉ុន្តែដល់ទៅបីដង ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បង្ហាញស្នាមញញឹមបន្តិច។ ឫកពាដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ និងអត់ធ្មត់របស់គេក្នុងពេលនេះ គឺផ្ទុយស្រឡះពីអាកប្បកិរិយាអំនួតរំភើបរបស់គេកាលពី ៣ ឆ្នាំមុន។

ដកដង្ហើមចូលបន្តិច ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដើរចុះមកក្រោមក្រសែភ្នែកដែលសម្លឹងធ្លុះធ្លាយរបស់គ្រប់គ្នា រួចអង្គុយចុះក្បែរ ស៊ុន អឺរ (Xun Er)។

ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានដើរចេញពីផ្ទាំងថ្មក៏ដោយ ក៏ទីលានទាំងមូលនៅតែស្ថិតក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់ដដែល។

"អឺម..." នៅលើវេទិកាខ្ពស់ ស៊ាវ ចាន់ (Xiao Zhan) ក្រោកឈរឡើងដោយក្ដីរីករាយ ហើយក្អកបន្តិចដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងទីលាន។

"ការធ្វើតេស្តបានបញ្ចប់ហើយ។ បន្ទាប់ទៅ អ្នកដែលមិនជាប់មានឱកាសក្នុងការប្រកួតប្រជែងជាមួយអ្នកដែលបានជាប់។ ចងចាំថា មានឱកាសតែម្តងគត់!" ស៊ាវ ចាន់ (Xiao Zhan) និយាយទាំងស្នាមញញឹម។

ឮបែបនេះ ទីលានហ្វឹកហាត់ក៏ចាប់ផ្ដើមមានភាពចលាចល។ អ្នកដែលខ្វះតែបន្តិចបន្តួចនឹងគ្រប់លក្ខណៈ បានបញ្ជូនក្រសែភ្នែកដ៏ក្ដៅគគុករបស់ពួកគេទៅកាន់អ្នកដែលបានជាប់។

សម្លឹងមើលក្រសែភ្នែកប្រកួតប្រជែងទាំងនោះ សមាជិកត្រកូលដែលបានជាប់បានងើបក្បាលឡើងដោយការមើលងាយ។ មានគម្លាតដ៏ធំមួយរវាងកម្រិតទី ៦ និងកម្រិតទី ៧ ហើយបើគ្មានព្រឹត្តិការណ៍ពិសេសណាមួយកើតឡើងទេ មនុស្សកម្រិតទី ៦ មិនអាចសូម្បីតែប៉ះពាល់មនុស្សកម្រិតទី ៧ បានឡើយ។

មនុស្សកម្រិតទី ៦ ដឹងរឿងនេះច្បាស់ណាស់ ប៉ុន្តែនេះគឺជាឱកាសចុងក្រោយរបស់ពួកគេក្នុងការស្ថិតនៅក្នុងសមាជិកស្នូលនៃត្រកូល។ ពួកគេត្រូវតែព្យាយាម និងសង្ឃឹមលើអព្ភូតហេតុ។

បន្ទាប់ពីសម្ដីរបស់ ស៊ាវ ចាន់ (Xiao Zhan) បរិយាកាសនៅក្នុងទីលានហ្វឹកហាត់បានប្រែប្រួលយ៉ាងចម្លែក។ ក្រសែភ្នែកដ៏មុតស្រួចបានសម្លឹងឆ្វៀលជុំវិញអ្នកដែលបានជាប់ ដើម្បីជ្រើសរើសគូប្រកួតដែលខ្សោយបំផុតដោយសម្ងាត់។

អង្គុយនៅលើដី ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស្រាប់តែបើកភ្នែកឡើងដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល។ ក្រសែភ្នែកភាគច្រើនកំពុងតម្រង់មករកគេ។

"តើខ្ញុំមើលទៅដូចជាមនុស្សដែលងាយនឹងត្រូវគេវាយឈ្នះម្ល៉េះមែនទេ?" បន្ទាប់ពីភ្ញាក់ផ្អើលមួយភ្លែត ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏លួចសើចក្នុងចិត្ត។

"បង ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan ge-ge) ដំឡើងបាន ៤ កម្រិតក្នុងមួយឆ្នាំ។ ទោះបីជាវាគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលមែន ប៉ុន្តែវាភ្ញាក់ផ្អើលហួសរហូតដល់មនុស្សជាច្រើនមិនចង់ជឿ។ ដូច្នេះហើយ ពួកគេនឹងគិតថាបងគឺជាគូប្រកួតដែលងាយស្រួលបំផុត។" នៅក្បែរគេ ស៊ុន អឺរ (Xun Er) បានពន្យល់។

ដោយគ្រវីស្មាយ៉ាងរំភើយ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បោះសម្អាតធូលីចេញពីអាវរបស់គេ រួចនិយាយថា៖ "ពួកគេអាចជ្រើសរើសមិនជឿបាន ប៉ុន្តែបន្តិចទៀតពួកគេនឹងដឹង..."

ស៊ុន អឺរ (Xun Er) ញញឹមហើយងក់ក្បាល។

ចុងក្រោយ បន្ទាប់ពីភាពស្ងប់ស្ងាត់មួយរយៈពេលខ្លី មានម្នាក់ទ្រាំលែងបានក៏ក្រោកឈរឡើង។

យុវជនដែលមានរាងកាយមាំមួនម្នាក់ នៅក្រោមក្រសែភ្នែករបស់គ្រប់គ្នា បានដើរយ៉ាងលឿនមកឈរនៅពីមុខ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ហើយនិយាយខ្លាំងៗថា៖ "បងប្រុសជីដូនមួយ (ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan Biao-di)) សូមអញ្ជើញ!"

ទោះបីជាយុវជនម្នាក់នោះមានភាពគួរសមមែន ប៉ុន្តែ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលនៅចំពោះមុខគេ អាចមើលឃើញនូវភាពមិនជឿដែលភ្លឺចេញពីភ្នែករបស់គេ។ បន្ថែមពីលើនេះ ផ្ទៃមុខរបស់គេបានបង្ហាញពីការមើលងាយបែបអំនួត។ មើលទៅគេហាក់ដូចជាមិនទាន់បំភ្លេចឈ្មោះពីមុនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ថាជា "អាល្អិត" នៅឡើយទេ។