តាំងសាន (Tang San) ឈានជើងចូលសមរភូមិ! (Tang San Enters The Battle!)

សត្វកុកក្ដាញ់ (Porcupine) មានទំនុកចិត្តយ៉ាងខ្លាំងលើថាមពលនៃការបុកទម្លាយពីខាងមុខ ដើម្បីកំទេចខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ (Flash Leopard)។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាខ្លាចល្បឿនរបស់ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរណាស់។ ប្រសិនបើខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរអាចគេចផុតពីការបុកទម្លាយចំពីមុខនេះ សត្វកុកក្ដាញ់ដែលកំពុងប្រើល្បឿនពេញទំហឹង នឹងត្រូវជ្រុលទៅឆ្ងាយជាមិនខាន ដែលនាំឱ្យចាញ់ការប្រកួត។

ប្រសិនបើសត្វកុកក្ដាញ់ និងខ្លាឃ្មុំឆ្កួត (Berserk Bear) តំណាងឱ្យបក្សពួកកម្លាំងនៅក្នុងការប្រកួតបុកទម្លាយ នោះខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ គឺជាតំណាងឱ្យបក្សពួកល្បឿន។ នៅពេលកម្លាំងជួបនឹងល្បឿន យុទ្ធសាស្ត្រធម្មជាតិគឺត្រូវកម្រិតល្បឿនរបស់គូសត្រូវជាមុនសិន។

យោងតាមច្បាប់ ការបុកគ្នាត្រូវតែបន្តកើតមានក្នុងរយៈពេលបីវិនាទីបន្ទាប់ពីចូលដល់រង្វង់ខាងក្នុង ទើបអាចសម្រេចអ្នកឈ្នះបាន។ ការបុករបស់សត្វកុកក្ដាញ់មិនបានប្រើល្បឿនពេញទំហឹងនោះទេ ព្រោះស្បែកដ៏ក្រាស់ និងទម្ងន់ខ្លួនដ៏ធំរបស់វា គឺគ្រប់គ្រាន់នឹងឈ្នះការបុកទម្លាយពីខាងមុខហើយ ទោះបីជាប្រើល្បឿនតិចតួចក៏ដោយ។ ក្តីបារម្ភតែមួយគត់គឺការគេចវេសរបស់គូប្រកួត ប៉ុន្តែសត្វកុកក្ដាញ់បានត្រៀមវិធានការរួចជាស្រេច ដោយការបាញ់ចេញនូវបន្លាខ្នងរបស់វា។

ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរលំដាប់ទី ៤ មិនមានភាពស្លន់ស្លោឡើយនៅពេលប្រឈមមុខនឹងបន្លាទាំងប្រាំបី។ ការស្ទុះទៅមុខរបស់វានៅតែលឿនយ៉ាងខ្លាំង។ វាបានរត់ត្រង់ទៅមុខ ហាក់បីដូចជាមិនដឹងខ្លួនពីវត្តមានរបស់បន្លាទាំងនោះទាល់តែសោះ។ វាមិនមានហេតុផលដែលត្រូវបារម្ភនោះទេ ដរាបណាវាមិនគេចទៅចំហៀង បន្លាទាំងនោះនឹងមិនអាចប៉ះវាបានឡើយ។

គូប្រកួតទាំងពីរបានចូលទៅជិតរង្វង់បុកទម្លាយយ៉ាងលឿន។

ភ្នែករបស់ តាំងសាន ភ្លឺឡើងនូវពន្លឺពណ៌ស្វាយ ហើយពិភពលោកនៅក្នុងចក្ខុវិស័យរបស់គេក៏ចាប់ផ្ដើមយឺតទៅៗ។ ភ្លុករបស់សត្វកុកក្ដាញ់ត្រូវបានលើកឡើង ហើយខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរដែលកំពុងស្ទុះទៅមុខត្រង់ ក៏បញ្ចេញពន្លឺពណ៌លឿង។ វាទើបតែបានប្រើសមត្ថភាព "ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរភាយ" (Leopard Flash)។

រូបរាងរបស់ពួកគេទាំងពីរបានឆ្លងកាត់គ្នាត្រឹមតែមួយប៉ព្រិចភ្នែក។

ជាមួយនឹងសំឡេងផ្ទុះខ្លាំង "ឌាំង!" សត្វកុកក្ដាញ់បានបុកទម្លាយចេញទៅក្រៅរង្វង់ ខណៈដែលខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរបានលោតឡើងលើត្រង់ រមៀលខ្លួនកណ្ដាលអាកាស ហើយចុះចតយ៉ាងរឹងមាំនៅចំកណ្ដាលរង្វង់។

ដោយគ្មានមន្ទិល ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរលំដាប់ទី ៤ គឺជាអ្នកឈ្នះក្នុងការប្រកួតនេះ។

ពួកបិសាច (Monster Clan) ភាគច្រើនមិនអាចមើលឃើញនូវអ្វីដែលបានកើតឡើងក្នុងការបុកគ្នានោះទេ ព្រោះល្បឿនរបស់ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរគឺលឿនពេក។ នៅពេលវាឈ្នះ សំឡេងភ្ញាក់ផ្អើលក៏បានផ្ទុះឡើង។

ប៉ុន្តែ តាំងសាន បានឃើញអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងយ៉ាងច្បាស់។ នៅខណៈពេលដែលពួកគេហៀបនឹងបុកគ្នា ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរបានលោតឡើងចំពេលល្អបំផុត ដោយស្ទើរតែប៉ះនឹងភ្លុករបស់សត្វកុកក្ដាញ់។ បន្ទាប់មក វាក៏បានធាក់ខ្នងសត្វកុកក្ដាញ់យ៉ាងខ្លាំងជាមួយនឹងជើងក្រោយរបស់វា។

ទោះបីជាសត្វកុកក្ដាញ់មិនបានបុកក្នុងល្បឿនពេញទំហឹងក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាបានប្រើសមត្ថភាពបុកទម្លាយរួចទៅហើយ។ វាបានរំពឹងថានឹងអាចបុកខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរចំពីមុខ ដោយការរារាំងផ្លូវគេចរបស់គូសត្រូវជាមួយនឹងបន្លាខ្នង។ ប៉ុន្តែ ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរនៅតែអាចហោះរំលងក្បាលរបស់វាបាន ហើយកម្លាំងធាក់ពីជើងក្រោយរបស់ខ្លារខិន បូករួមនឹងសន្ទុះរបស់សត្វកុកក្ដាញ់ខ្លួនឯង បានរុញច្រានសត្វកុកក្ដាញ់ឱ្យចេញពីរង្វង់បុកទម្លាយដោយជៀសមិនរួច។

តាមរយៈការធាក់នោះ ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរបានបំប្លែងសន្ទុះទៅមុខឱ្យទៅជាកម្លាំងរុញឡើងលើ ហើយចុះចតចំកណ្ដាលរង្វង់ដោយសារតែការគ្រប់គ្រងរាងកាយដ៏អស្ចារ្យរបស់វា។ លទ្ធផលគឺច្បាស់ណាស់។

សត្វកុកក្ដាញ់ចាញ់ដោយសារល្បឿន និងបច្ចេកទេស។ តាំងសាន គិតថា ប្រសិនបើគេជាអ្នកផ្ដល់យោបល់ឱ្យសត្វកុកក្ដាញ់ គេប្រាកដជាមិនឱ្យវាបញ្ចេញបន្លាខ្នងលឿនពេកបែបនេះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាគួរតែបញ្ចេញបន្លានៅខណៈពេលបុកគ្នា។ ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ ទោះបីជាលឿនក៏ដោយ ក៏នឹងជួបគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងក្នុងចម្ងាយជិត ប្រសិនបើមានការបាញ់បន្លាចេញមកភ្លាមៗ ជាពិសេសនៅពេលដែលវាមិនអាចទស្សន៍ទាយទិសដៅបាន។ ការត្រូវបន្លាមួយគ្រាប់ ក៏អាចបណ្ដាលឱ្យស្លាប់បានដែរ។

ម្យ៉ាងទៀត សត្វកុកក្ដាញ់មិនទាន់យល់ដឹងច្បាស់ពីអត្ថប្រយោជន៍នៃសមត្ថភាពពីកំណើតទាំងពីររបស់វានៅឡើយទេ។ ចំណែកឯខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរវិញ វាពូកែខាងល្បឿន ហើយមានយុទ្ធសាស្ត្រប៉ិនប្រសប់ និងមានចិត្តស្ងប់។ វាច្បាស់ណាស់ថាហេតុអ្វីបានជាវាមានប្រៀបជាង។

ការប្រកួតបន្ទាប់ៗបានបញ្ជាក់ពីការវាយតម្លៃរបស់ តាំងសាន ចំពោះខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ។ ការទទួលបានជ័យជំនះជាបន្តបន្ទាប់កើតមានឡើង ដោយគូប្រកួតលំដាប់ទី ៤ ចំនួនបីរូបទៀតត្រូវបានបង្ក្រាបដោយល្បឿន និងជំនាញរបស់វា។

"ដល់វេនខ្ញុំហើយ។ ខ្ញុំនឹងសម្លាប់ឯង!!" បិសាចរមាស (Rhino Demon) ដ៏មាំម្នាក់ដែលមានកែងតែមួយនៅលើច្រមុះ បានគ្រហឹមនៅគែមសង្វៀន ក្នុងតំបន់រង់ចាំរបស់អ្នកប្រកួត។ ចំណុចខ្លាំងរបស់វាគឺការការពារដ៏រឹងមាំ ក៏ដូចជាសមត្ថភាពបុកទម្លាយ ដូចជាសត្វកុកក្ដាញ់ដែរ។ ប្រឈមមុខនឹងបិសាចខ្លារខិនដ៏លឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ វាមានគម្រោងស្នាក់នៅក្នុងរង្វង់បុកទម្លាយ ហើយមិនព្រមចេញឡើយ។ គ្មានបច្ចេកទេសណាអាចប្រើការជាមួយវាបានទេ។ វាជឿជាក់ថាវានឹងអាចយកឈ្នះគូប្រកួតបាន។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលវាហៀបនឹងចូលទៅក្នុងសង្វៀន សំឡេងមួយស្រាប់តែឃាត់វាពីក្បែរនោះ។ "ចាំសិន មិនទាន់ដល់វេនឯងទេ"។

បិសាចរមាសលំដាប់ទី ៤ ដែលមានកម្ពស់បីម៉ែត្រ បានឈប់ ហើយឱនមើលទៅក្រោម។ ពេលនោះទើបវាឃើញរូបរាងដ៏តូចស្ដើងមួយនៅពីមុខវា ដែលវាស្ទើរតែមិនបានចាប់អារម្មណ៍ទាល់តែសោះ។ រូបរាងតូចឆ្មារនេះបិទបាំងមុខដោយក្រណាត់ លាក់បាំងភិនភាគពិតប្រាកដ។ ប៉ុន្តែបើមើលតាមកម្ពស់ និងទំហំ វាច្បាស់ណាស់ថាជាពូជសាសន៍មនុស្ស។ តើអាល្អិតនេះនឹងមកចូលរួមប្រកួតដែរឬ?

"ឈប់បង្កបញ្ហាទៅ ទៅឱ្យឆ្ងាយ" បិសាចរមាសនិយាយ ទាំងគ្រវីដៃធំៗរបស់វាដើម្បីដេញ។ ប៉ុន្តែរូបរាងតូចស្ដើងនោះបានរត់ចូលទៅក្នុងទីលានប្រកួតបាត់ទៅហើយ ទាំងលើកផ្លាកលេខសម្គាល់ខ្លួន។

លំដាប់ទី ៤, អ្នកប្រកួតលេខ ៦!

ពិតណាស់ នេះគឺជាលេខរបស់ តាំងសាន។ គេបានចុះឈ្មោះតាំងពីដំបូង ដូច្នេះក្នុងចំណោមអ្នកប្រកួតលំដាប់ទី ៤ លេខចុះឈ្មោះរបស់គេគឺលេខ ៦។ បិសាចខ្លារខិនបានឈ្នះបួនដងរួចមកហើយ ដូច្នេះវាដល់វេនរបស់ តាំងសាន ហើយ។ បិសាចរមាសនៅពីក្រោយ តាំងសាន រហូតមក ហើយដោយសារតែខ្លួនដ៏ធំសម្បើមរបស់វាផ្តោតតែលើសង្វៀន វាទើបមិនបានចាប់អារម្មណ៍ពីវត្តមានរបស់ តាំងសាន។

នៅពេល តាំងសាន ចូលក្នុងទីលាន សំឡេងខ្សឹបខ្សៀវដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើលក៏បានកើតឡើង។ សម្រាប់ពួកបិសាច ការបង្ហាញខ្លួនរបស់អ្នកបម្រើ (Vassal) របស់មនុស្សក្នុងការប្រកួតបុកទម្លាយមិនមែនជារឿងចម្លែកនោះទេ ប៉ុន្តែរូបរាងដ៏តូចបែបនេះក្នុងការប្រកួតលំដាប់ទី ៤ គឺជាអ្វីដែលពួកគេមិនដែលបានឃើញពីមុនមក!

តើមនុស្សដ៏ទន់ខ្សោយម្នាក់នេះ យកចិត្តក្លាហានពីណាមកចូលរួមក្នុងសង្វៀននេះ? ហើយថែមទាំងបិទបាំងមុខទៀត?

ការបិទបាំងមុខមិនមែនជារឿងចម្លែកពេកទេ។ អ្នកបម្រើ មិនដូចជាទាសករឡើយ ពួកគេមិនសូវប្រឈមមុខនឹងគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិតជាប្រចាំទេ ប៉ុន្តែការធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់បិសាចដែលមានអំណាច ក៏អាចនាំឱ្យស្លាប់បានដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ តើគេយកភាពក្លាហានពីណាមកកាន់សង្វៀននេះ?

ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរលំដាប់ទី ៤ ដែលឈ្នះបួនប្រកួតជាប់គ្នា មានពន្លឺសាហាវក្នុងភ្នែក ហើយកំពុងលិទ្ធចង្កូមដ៏មុតស្រួចរបស់វា។

ឃើញវត្តមានរបស់ តាំងសាន ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរមានអារម្មណ៍រំភើបយ៉ាងខ្លាំង។ ការឈ្នះគូប្រកួតបួននាក់ជាប់គ្នាបានធ្វើឱ្យវាអស់កម្លាំងមិនតិចដែរ។ បើនិយាយពីទេពកោសល្យ ត្រកូលខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរមិនមែនជាត្រកូលលំដាប់កំពូលនោះទេ ហើយវាដឹងថាវាពិបាកនឹងតស៊ូឱ្យបានបួនទឹកបន្តទៀតណាស់។ ប៉ុន្តែរាល់ការឈ្នះបន្ថែមនីមួយៗ នឹងបង្កើនឱកាសរបស់វាដើម្បីក្លាយជាម្ចាស់ជើងឯក។ យ៉ាងណាមិញ មិនមែនគ្រប់កម្រិតនៃការប្រកួតសុទ្ធតែអាចឈ្នះដប់ដងជាប់គ្នានោះទេ កម្រិតកាន់តែខ្ពស់ ឱកាសកាន់តែតិច ព្រោះកម្លាំងរបស់ម្នាក់ៗសុទ្ធតែខ្លាំង ហើយសក្តានុពលនៃការអស់កម្លាំង ឬរងរបួសក្នុងអំឡុងពេលបុកគ្នាគឺមានកម្រិតខ្ពស់។

ការមកដល់នៃមនុស្សតូចម្នាក់នេះ ហាក់ដូចជាផ្ដល់ឱកាសឱ្យវាបានសម្រាករក្សាកម្លាំងផង និងជាឱកាសដណ្ដើមយកជ័យជំនះមួយទៀតផង ដែលជាស្ថានភាពដ៏ល្អបំផុត។ ចំណែកបិសាចរមាសដែលវាបានឃើញជាគូប្រកួតបន្ទាប់ គឺជាបិសាចដ៏ខ្លាំងក្លា ហើយសមត្ថភាពរបស់វាគឺជាអាវុធសម្រាប់ទប់ទល់នឹងបិសាចខ្លារខិនតែម្ដង។

ខ្លាឃ្មុំឆ្កួតលំដាប់ទី ៧ បានសម្លឹងមើលទៅខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ រួចក្រឡេកមើលទៅ តាំងសាន ភ្នែករបស់វាបញ្ចេញពន្លឺដ៏សាហាវឃោរឃៅ។ "ហែកវាឱ្យខ្ទេចទៅ។ ចាប់ផ្ដើម!"

"គ្រហឹមមម! ហែកវាឱ្យខ្ទេចទៅ!"

"ហែកវាឱ្យខ្ទេច!"

បន្ទាប់ពីភាពភ្ញាក់ផ្អើលមួយខណៈ ពួកបិសាចដែលនៅជុំវិញនោះបានស្រែកគ្រហឹមយ៉ាងខ្លាំង។ ក្នុងខ្សែភ្នែករបស់ពួកគេ អ្នកបម្រើម្នាក់ដែលហ៊ានចូលមកក្នុងសង្វៀនលំដាប់ទី ៤ គឺជាការប្រមាថមើលងាយមួយ។

ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរចាប់ផ្ដើមធ្វើចលនា វាមិនទាន់ប្រើសមត្ថភាពរបស់វាទេ ប៉ុន្តែវាប្រើល្បឿនដ៏លឿនរបស់វាស្ទុះទៅរក តាំងសាន ដោយត្រង់។ ទោះបីជាវាជាការប្រកួតបុកទម្លាយក៏ដោយ ប៉ុន្តែការប្រើក្រញាំដើម្បីហែកគូប្រកួតនៅខណៈពេលបុកគ្នា គឺជាកិច្ចការដ៏ងាយស្រួលបំផុតសម្រាប់វា។

តាំងសាន ក៏ធ្វើចលនាដែរ ពន្លឺពណ៌បៃតងហូរចេញពីភ្នែកដែលនៅចំហរបស់គេ។ រាងកាយរបស់គេមិនសូវមានការផ្លាស់ប្តូរអ្វីច្រើនទេ ប៉ុន្តែធាតុខ្យល់ដែលប្រមូលផ្ដុំគ្នាក្នុងអាកាសបានបង្កើតជាពន្លឺពណ៌បៃតងស្រាលៗនៅជុំវិញខ្លួនគេ។

ខ្យល់? ពន្លឺពណ៌បៃតង? តើនេះជាការផ្លាស់ប្តូររូបរាង (Transformation) របស់ចចកខ្យល់ (Wind Wolf) មែនទេ?

ភ្នែករបស់ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរលំដាប់ទី ៤ ដែលធ្លាប់តែមើលងាយនៅពេលដំបូង ឥឡូវនេះប្រែជាខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំង។ ត្រកូលចចកខ្យល់ និងត្រកូលខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ គឺជាសត្រូវស៊ីសាច់ហុតឈាមនឹងគ្នាជាដរាប! ទោះបីជាគូប្រកួតគ្រាន់តែជាអ្នកបម្រើក៏ដោយ ក៏គេជាអ្នកបម្រើរបស់ត្រកូលចចកខ្យល់ដែរ ដូច្នេះមានផ្លូវតែមួយគត់សម្រាប់ដោះស្រាយជាមួយគេ។

ក្នុងចំណោមពួកបិសាចដែលកំពុងមើល ក៏មានសមាជិកនៃត្រកូលចចកខ្យល់ផងដែរ។ នៅពេលឃើញថាអ្នកបម្រើនោះគឺជាមនុស្សរបស់ពួកគេ ប្រតិកម្មដំបូងរបស់ពួកគេគឺភាពអាម៉ាស់។ នេះប្រាកដជាការចាញ់ក្រោមដៃបិសាចខ្លារខិនមិនខាន ដែលជាការបង្ខូចកេរ្តិ៍ឈ្មោះដល់ត្រកូលចចកខ្យល់ជាខ្លាំង!