ការចាប់ផ្តើមនៃការប្រកួត! (The Contest Begins!)

ការប្រកួតថ្នាក់ទី ៣ បានចាប់ផ្តើមទៅហើយ ខណៈពេលដែល Tang San កំពុងឈរតម្រង់ជួររង់ចាំចុះឈ្មោះ។ ដោយសារមានកម្ពស់ទាប ហើយព័ទ្ធជុំវិញដោយមនុស្សខ្ពស់ៗ គេមិនអាចមើលឃើញអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងនៅខាងក្នុងទីលានឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គេអាចឮសំឡេងហ៊ោកញ្ជ្រៀវ និងសំឡេងប៉ះទង្គិចគ្នាយ៉ាងខ្លាំងៗ។

ការប្រកួតប្រព្រឹត្តទៅយ៉ាងលឿនបំផុត ដោយអ្នកចូលរួមត្រូវរត់បង្កើនល្បឿន ស្ទុះទៅបុកគ្នា ដើម្បីកំណត់រកអ្នកឈ្នះ។ អ្នកឈ្នះអាចជ្រើសរើសថាតើត្រូវបន្តទៅវគ្គបន្ទាប់ទៀត ឬក៏អត់។

ទោះបីជាមានអ្នកបម្រើ និងពួកបិសាចចុះឈ្មោះយ៉ាងច្រើនក៏ដោយ ក៏ដំណើរការនេះលឿនរហ័សហួសពីការស្មាន។ នៅពេលដល់វេន Tang San គេស្ទើរតែនិយាយមិនចេញចំពោះភាពសាមញ្ញរបស់វា។

វិធីចុះឈ្មោះគឺងាយស្រួលពេកហើយ។ មានផ្លាកលេខដាក់នៅលើតុដើម្បីបញ្ជាក់ពីលំដាប់លំដោយ។ អ្នកប្រកួតគ្រាន់តែរើសយកផ្លាកលេខមួយ រួចចូលទៅប្រកួតជាការស្រេច។ មិនចាំបាច់មានការចុះឈ្មោះអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ។ យ៉ាងណាមិញ នេះគ្រាន់តែជាការប្រកួតកម្សាន្តក្នុងចំណោមពួកបិសាច ដែលកម្រិតត្រឹមថ្នាក់ទី ៦ ចុះក្រោម ដូច្នេះហើយទើបមិនមានច្បាប់ទម្លាប់ច្រើន។ សូម្បីតែបុគ្គលិកនៅកន្លែងចែកផ្លាកលេខក៏គ្មានដែរ អ្នកណាក៏អាចរើសយកមួយបានដែរ។ ច្បាប់ដ៏តឹងរ៉ឹងតែមួយគត់គឺថា កាលណាឯងកាន់ផ្លាកលេខហើយ ឯងត្រូវតែទៅតម្រង់ជួរនៅម្ខាងទៀតភ្លាម។ និយាយម្យ៉ាងទៀត កាលណារើសលេខហើយ គឺត្រូវតែចូលទីលានប្រកួត គ្មានផ្លូវដកថយឡើយ។

កងរក្សាសន្តិសុខ Kali ដែលទទួលបន្ទុករក្សាសណ្តាប់ធ្នាប់ ទប់សំណើចមិនបានឡើយនៅពេលឃើញ Tang San ដែលជាក្មេងមនុស្សមាឌតូចម្នាក់ ក៏មករើសយកផ្លាកលេខនឹងគេដែរ។ ប៉ុន្តែ មិនមានអ្នកណាម្នាក់មករារាំងគេឡើយ។ Tang San មិនបាច់សួរក៏ដឹងថាពួកគេកំពុងគិតអ្វីដែរ គឺពួកកងសន្តិសុខទាំងនោះកំពុងរង់ចាំមើលគេត្រូវគេបុកឱ្យបាក់ឆ្អឹងបាក់ឆ្អែងនៅក្នុងទីលាន។

ពួកបិសាចសុទ្ធតែមានកម្ពស់ខ្ពស់សម្បើម ហើយនៅពេលពួកវាចោមរោមជុំវិញគេ វាំងននភ្នែករបស់គេត្រូវបានបិទជិតឈឹង។ ពួកបិសាចទាំងនេះមិនទាំងចាប់អារម្មណ៍នឹងអ្នកបម្រើមនុស្សដែលមានកម្ពស់មិនដល់ ១.៣ ម៉ែត្រម្នាក់នេះផង ព្រោះក្រសែភ្នែករបស់ពួកវាមិនដែលមើលចុះមកក្រោមទាបបែបនេះឡើយ។

Tang San លួចមើលតាមចន្លោះហ្វូងមនុស្សទៅកាន់ទីលានប្រកួត។ ការប្រកួតថ្នាក់ទី ៣ នៅតែបន្តយ៉ាងសស្រាក់សស្រាំ។

នៅលើដីមានប្រឡាក់ទៅដោយឈាមរបស់ពូជសាសន៍ដែលមិនស្គាល់អត្តសញ្ញាណ។ ការប៉ះទង្គិចមួយទើបតែបញ្ចប់ទៅ រវាងបិសាចមួយដែលមានកម្ពស់ជិត ២ ម៉ែត្រ ដែលច្បាស់ជាមកពីកុលសម្ព័ន្ធខ្លាឃ្មុំភីសិត (Berserk Bear) មើលទៅវាហាក់ដូចជានៅក្មេងនៅឡើយ។ គូប្រកួតរបស់វាគឺជាសត្វដែលមានរូបរាងដូចសត្វបង្គួយ។

នៅពេលអ្នកទាំងពីររត់មកបុកគ្នា សត្វបង្គួយនោះស្រាប់តែឱនខ្លួនចុះ រួចបង្វិលខ្លួនយ៉ាងលឿន ហើយប្រើកន្ទុយរបស់វាគ្រវាត់ទៅរកជើងរបស់ខ្លាឃ្មុំភីសិត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្លាឃ្មុំភីសិតបានលោតឡើងនៅពេលវាចូលដល់តំបន់ប៉ះទង្គិច រួចប្រើជើងក្រោយធាក់សត្វបង្គួយនោះយ៉ាងចាស់ដៃ បណ្តាលឱ្យវាខ្ទាតចេញពីទីលាន។ វាបានទៅបុកនឹងកន្លែងអ្នកទស្សនា ហើយត្រូវបានទប់ដោយរបាំងរបស់កងសន្តិសុខ Kali។

តាមរយៈសំឡេងបុកគ្នានោះ វាច្បាស់ណាស់ថាសត្វបង្គួយនោះច្បាស់ជាបាក់ឆ្អឹងច្រើនកន្លែងមិនខាន។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ពួកបិសាចនៅជុំវិញ ជាពិសេសពួកកុលសម្ព័ន្ធខ្លាឃ្មុំភីសិត បានហ៊ោកញ្ជ្រៀវយ៉ាងខ្លាំង។

អ្នកឈ្នះគឺជាស្តេច — នេះគឺជាអ្វីដែលកុលសម្ព័ន្ធបិសាចជឿជាក់។

កូនខ្លាឃ្មុំដែលមើលទៅតូចម្នាក់នេះពិតជាខ្លាំងពូកែណាស់ មិនត្រឹមតែកម្លាំងបាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏មានបច្ចេកទេសល្អដែរ។ នៅក្នុងវគ្គបន្តបន្ទាប់ទៀត មិនថាជាការប្រឈមមុខគ្នាដោយផ្ទាល់ ឬការប្រើល្បិចបច្ចេកទេសទេ វាបានឈ្នះដាច់តែម្តង។

Tang San កត់សម្គាល់ឃើញថា សមត្ថភាពពីកំណើតរបស់ខ្លាឃ្មុំភីសិតវ័យក្មេងនេះ ហាក់ដូចជាការបញ្ចេញកំហឹងយ៉ាងខ្លាំងក្លា។ នៅពេលណាដែលវាប្រើកម្លាំងពេញទំហឹង រាងកាយរបស់វានឹងហើមប៉ោង រោមរបស់វាបះឡើង ហើយកម្លាំងរបស់វាក៏កើនឡើងយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត។ ភ្នែកពណ៌ត្នោតរបស់វាក៏ប្រែជាពណ៌ក្រហមដែរ។

នៅពេលបុកគ្នាចំៗ បិសាចដែលមានរូបរាងដូចសត្វកណ្តុរកំប៉ោង (Porcupine) ម្នាក់ត្រូវបានបុកឱ្យខ្ទាតដោយការប្រើស្មា។ ទោះបីជាចង្កូមរបស់សត្វកណ្តុរកំប៉ោងនោះបានបន្សល់ទុករបួសពីរដងលើខ្លាឃ្មុំក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាច្បាស់ណាស់ថាសត្វដែលមានបន្លានោះមិនមែនជាគូប្រកួតរបស់ខ្លាឃ្មុំក្នុងរឿងកម្លាំងឡើយ។

ខ្លាឃ្មុំភីសិតវ័យក្មេងនេះ បើទោះបីជានៅថ្នាក់ទី ៣ ក៏ដោយ ប៉ុន្តែកម្លាំងប្រយុទ្ធរបស់វាគឺមិនចាញ់ថ្នាក់ទី ៤ ឡើយ។ ភាពខុសគ្នារវាងកម្រិតថ្នាក់ និងកម្លាំងប្រយុទ្ធពិតប្រាកដនេះ បានបង្ហាញពីភាពចម្រុះនៃទេពកោសល្យក្នុងចំណោមពូជសាសន៍បិសាចផ្សេងៗគ្នា។

ការប្រកួតនេះគឺជាលើកដំបូងដែល Tang San បានជួបបិសាចជាច្រើនប្រភេទ។ គេបានពិនិត្យមើលសមត្ថភាពរបស់បិសាចនីមួយៗយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ដោយកត់ចំណាំលក្ខណៈពិសេសរបស់ពួកវា និងវិភាគថាតើសមត្ថភាពទាំងនេះអាចជួយអ្វីដល់គេបានខ្លះ។

ឥឡូវនេះ គេយល់ច្បាស់ពីរបៀបដែលវិជ្ជាអាថ៌កំបាំងឋានសួគ៌ដោះស្រាយជាមួយខ្សែលោហិតបិសាចក្នុងលោកនេះហើយ។ ប៉ុន្តែរឿងមួយដែលគេមិនទាន់ដឹងច្បាស់ គឺតើគេអាចផ្ទុកខ្សែលោហិតបានចំនួនប៉ុន្មាន? និយាយម្យ៉ាងទៀត តើវិជ្ជាអាថ៌កំបាំងឋានសួគ៌របស់គេអាចរក្សាទុក «ត្រាខ្សែលោហិតបិសាច» បានចំនួនប៉ុន្មាន? តើវាមានដែនកំណត់ដែរឬទេ? ហើយប្រសិនបើមាន តើដែនកំណត់នោះនឹងកើនឡើងតាមកម្រិតហ្វឹកហាត់របស់គេដែរឬទេ?

បច្ចុប្បន្ន គេមានការបំប្លែងរូបតែពីរប្រភេទប៉ុណ្ណោះ គឺចចកខ្យល់ និងខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ។ សមត្ថភាពដែលពួកវាផ្តល់ឱ្យគេគឺ «ផ្លែដាវខ្យល់» និង «ពន្លឺខ្លារខិន»។ សមត្ថភាពទាំងពីរនេះមានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់ មួយគឺសម្រាប់បង្កើនល្បឿន និងមួយទៀតគឺសម្រាប់វាយប្រហារពីចម្ងាយ។ ដរាបណាពួកវាអាចត្រូវបានអភិវឌ្ឍជាបន្តបន្ទាប់ ពួកវានឹងមានប្រយោជន៍ក្នុងរយៈពេលវែង។ គេជឿជាក់ថាវាត្រូវតែមានដែនកំណត់នៃចំនួនសមត្ថភាពដែលគេអាចស្រូបយកបាន ប៉ុន្តែគេមិនទាន់ប្រាកដពីចំនួនពិតប្រាកដឡើយ។ គេមានសម្មតិកម្មខ្លះៗក្នុងចិត្ត ប៉ុន្តែត្រូវការការពិសោធន៍ដើម្បីបញ្ជាក់ថាការស្មានរបស់គេត្រឹមត្រូវ។

អ្នកឈ្នះចុងក្រោយនៃថ្នាក់ទី ៣ គឺខ្លាឃ្មុំភីសិតវ័យក្មេងនោះឯង។ បន្ទាប់ពីឈ្នះគូប្រកួត ១០ នាក់ជាប់គ្នា វាក៏ស្រែកគ្រហឹមមិនដាច់សូរនៅចំកណ្តាលទីលាន។ ជាចុងក្រោយ វាបានជ្រើសរើសយកកាក់ធម្មជាតិធាតុភ្លើងមួយ កាក់ធម្មជាតិធាតុដីមួយ និងកាក់ស្នែងធាតុអាកាសចំនួន ១០ ជាកាក់រង្វាន់។

បិសាចខ្លាឃ្មុំភីសិតដែលជាអ្នករៀបចំការប្រកួត បានលើកកូនខ្លាឃ្មុំនោះឡើងខ្ពស់ត្រដែត រួចឈរនៅចំកណ្តាលទីលាន ហើយស្រែកគ្រហឹមយ៉ាងខ្លាំង។ «នេះគឺជាកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ! កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ! ឃើញទេ? កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ គឺជាលេខមួយនៃថ្នាក់ទី ៣! គ្រហឹម!»

សំឡេងហ៊ោកញ្ជ្រៀវ និងគ្រហឹមទាំងនោះហាក់ដូចជាធ្វើឱ្យដីញ័រ។ ពួកពូជសាសន៍អ្នកបម្រើមិនហ៊ានបញ្ចេញសូម្បីតែសំឡេងនៅចំពោះមុខទិដ្ឋភាពបែបនេះ សូម្បីតែដកដង្ហើមក៏ញ័ររន្ធត់ដែរ។ ស្ទើរតែគ្រប់អ្នកបម្រើដែលចូលរួមប្រកួត សុទ្ធតែស្ថិតនៅក្នុងវគ្គថ្នាក់ទី ៣។ Tang San បានឃើញអ្នកប្រកួតយ៉ាងហោចណាស់ ៧ នាក់រងរបួសធ្ងន់ធ្ងរ ដោយក្នុងនោះមាន ២ នាក់ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពគ្រោះថ្នាក់បំផុតដែលមិនដឹងថានឹងអាចរស់ឬស្លាប់ឡើយ។

បន្ទាប់ពីការប្រកួតថ្នាក់ទី ៣ បញ្ចប់ទៅ ក៏ដល់ពេលនៃការប្រកួតថ្នាក់ទី ៤។

បិសាចកណ្តុរកំប៉ោងដ៏មាំម្នាក់បានដើរចូលមកក្នុងទីលានយឺតៗ។ រាងកាយរបស់វាគ្របដណ្តប់ដោយរោមពណ៌ខ្មៅដូចដែក ហើយក្បាលរបស់វាធំណាស់។ នៅពេលវាឈរត្រង់ វាមានកម្ពស់ប្រហែល ២ ម៉ែត្រ ហើយខ្នងដ៏ធំរបស់វាបង្ហាញពីកម្លាំងដ៏គួរឱ្យភ្ាក់ផ្អើល។ ចង្កូមដ៏ក្រាស់ពីរលៀនចេញពីបបូរមាត់របស់វា ហើយវាបានស្រែកគ្រហឹមយ៉ាងសាហាវ។

កុលសម្ព័ន្ធកណ្តុរកំប៉ោងនេះមានសមត្ថភាពពីកំណើតកម្រៗចំនួនពីរ។ តាមពិតទៅ មិនមែនគ្រប់ពូជសាសន៍បិសាចសុទ្ធតែមានសមត្ថភាពតែមួយមុខនោះទេ។ Wang Yanfeng ធ្លាប់ប្រាប់គេថា ការមានសមត្ថភាពច្រើនមិនប្រាកដថាខ្លាំងជាងគេនោះទេ ប៉ុន្តែពួកបិសាច និងទេពអប្សរកម្រិតខ្ពស់ ជាធម្មតាមានសមត្ថភាពច្រើនយ៉ាងណាស់។

សមត្ថភាពពីកំណើតរបស់បិសាចកណ្តុរកំប៉ោងគឺ៖ ការស្ទុះបុកយ៉ាងលឿន (Speed Charge) និង បន្លាខ្នង (Back Spikes)។ ពួកបិសាចកណ្តុរកំប៉ោងមានបន្លាខ្នងដែលអាចបាញ់ចេញមកក្រៅបាន។ កាលណាវាកាន់តែខ្លាំង វាកាន់តែមានបន្លាខ្នងច្រើន។ ចំណែកការស្ទុះបុកវិញ គឺដូចឈ្មោះរបស់វាអញ្ចឹង។

បិសាចកណ្តុរកំប៉ោងថ្នាក់ទី ៤ នេះ មានបន្លាខ្នងចំនួន ៨។ នៅពេលវាឈរនៅទីតាំងម្ខាងនៃទីលាន បន្លាខ្នងទាំង ៨ នោះក៏ងើបឡើងយឺតៗ រួចតម្រង់ទៅខាងមុខ ហើយខ្នងរបស់វាប្រែជាតានតឹង ហាក់ដូចជាត្រៀមខ្លួនបាញ់ពួកវាចេញគ្រប់ពេល។

Tang San មិនមានចំណាប់អារម្មណ៍នឹងសមត្ថភាពរបស់កុលសម្ព័ន្ធកណ្តុរកំប៉ោងនេះឡើយ។ គេមិនចង់ក្លាយជាសត្វកណ្តុរកំប៉ោងនោះទេ មិនថាការស្ទុះបុក ឬការបាញ់បន្លាខ្នងឡើយ។

គូប្រកួតរបស់បិសាចកណ្តុរកំប៉ោងថ្នាក់ទី ៤ នេះ គឺជាខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ (Flash Leopard) ហើយនេះគឺជាលើកទីមួយហើយដែល Tang San ឃើញសមាជិកនៃកុលសម្ព័ន្ធខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរនៅក្នុងការប្រកួតថ្ងៃនេះ។ មិនមានខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរនៅក្នុងការប្រកួតថ្នាក់ទី ៣ ឡើយ។ ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរពូកែខាងល្បឿន មិនមែនការបុកគ្នាចំៗនោះទេ នោះហើយជាមូលហេតុដែលពួកវាមិនលេចមុខនៅក្នុងវគ្គមុនៗ។

ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរថ្នាក់ទី ៤ ដែលលេចមុខមកនេះ មានកម្ពស់ប្រហែលគ្នាទៅនឹងសត្វកណ្តុរកំប៉ោងដែរ ប៉ុន្តែវារាងស្លីមជាងឆ្ងាយណាស់។ វាមើលទៅមិនសូវគួរឱ្យខ្លាចប៉ុន្មានទេ ប៉ុន្តែភ្នែកដ៏តូចរបស់វាបញ្ចេញពន្លឺដ៏កំណាច ហើយចង្កូមរបស់វាលៀនចុះមកក្រោម។ រាងកាយដែលស្គមរបស់វាពោរពេញទៅដោយសាច់ដុំមាំមួន បង្ហាញពីភាពរហ័សរហួនយ៉ាងខ្លាំង។

«ចាប់ផ្តើម!» តាមរយៈសម្រែកគ្រហឹមរបស់ខ្លាឃ្មុំភីសិតដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រង ភាគីទាំងសងខាងបានចាប់ផ្តើមវាយប្រហារក្នុងពេលតែមួយពីចុងម្ខាងម្នាក់។

ល្បឿនរបស់ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរគឺលឿនរហ័សហួសថ្លែង។ វាបានស្ទុះទៅរកគូប្រកួតដូចផ្លេកបន្ទោរ ស្ទើរតែទៅដល់តំបន់ប៉ះទង្គិចភ្លាមៗ។ ចំណែកសត្វកណ្តុរកំប៉ោងវិញ ក៏បានចាប់ផ្តើមស្ទុះបុកយ៉ាងសាហាវដូចគ្នា រួចក៏បាញ់បន្លាខ្នងទាំង ៨ ពីលើខ្នងចេញមកទាំងអស់ដោយមិនលាក់ទុកឡើយ។

នៅពេលបិសាចកណ្តុរកំប៉ោងបាញ់បន្លាខ្នងរបស់វាចេញមក Tang San មិនអាចទប់អារម្មណ៍មិនឱ្យកោតសរសើរបានឡើយ។ បន្លាខ្នងដែលវាបាញ់ចេញមក មិនមែនសំដៅទៅរកបិសាចខ្លារខិនដោយផ្ទាល់នោះទេ ប៉ុន្តែគឺបាញ់ទៅទិសដៅផ្សេងៗគ្នា។ ទោះជាយ៉ាងណា បន្លាខ្នងទាំង ៨ នេះ បានបិទផ្លូវគេចខ្លួនទាំងអស់របស់ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ!