វិជ្ជាសម្ងាត់

សាកសពទាំងមូលរបស់សត្វសាហាវដូចជា សួននី (Suan Ni) ដែលភាពយង់ខ្នង និងគួរឲ្យខ្លាចរបស់វាអាចធ្វើឲ្យរង្គើដល់មេឃដីនោះ ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាឃ្លាំងនៃទ្រព្យសម្បត្តិ និងធនធានដ៏មានតម្លៃបំផុត បើទោះបីជាវាងាប់ទៅហើយក៏ដោយ។ នៅចំពោះមុខរ៉ែមាសដ៏មានតម្លៃបែបនេះ តើអ្នកណាដែលមិនចង់លោភលន់ចង់បានធនធានទាំងនោះមកធ្វើជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួន?

"ហ៊ឹម កំណប់បែបនេះពិតជាធ្វើឲ្យមនុស្សចង់បានខ្លាំងណាស់។ ខ្ញុំពិតជាចង់ស្ទុះទៅដណ្តើមយកទាំងលោហិតជីវិត និង អក្ខរាបុរាណក្នុងឆ្អឹង របស់វាឱ្យបានក្នុងពេលតែមួយមែន។" ក្រុមយុវជនវ័យជំទង់កំពុងអន្ទះសារចង់ចូលរួមក្នុងសកម្មភាពនេះ។

"ទោះបីជាសត្វ សួននី នោះកំពុងតែចាស់ជរាបន្តិចម្តងៗក៏ដោយ ក៏វានៅតែមិនមែនជាអ្វីដែលពួកយើងអាចដោះស្រាយបានដែរ។ កុំធ្វើអ្វីដោយមិនប្រុងប្រយ័ត្ន ចូររង់ចាំដោយភាពអត់ធ្មត់។" មុខរបស់មេភូមិបង្ហាញនូវការផ្ដោតអារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ហើយលោកបានព្រមានយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។

"ហាហា ផលដែលទទួលបានលើកនេះពិតជាអស្ចារ្យណាស់! ក្មេងតូចពិតជាធ្វើបានល្អលើសពីការរំពឹងទុក។ វាជាគុណបំណាច់របស់គេដែលធ្វើឲ្យពួកយើងអាចជៀសផុតពីការបង្ហូរឈាមគ្នា។" មនុស្សមួយក្រុមបាននាំគ្នាសរសើរ។

"អា..." ក្មេងតូចបង្ហាញមុខអៀនខ្មាស រួចអេះក្បាលដោយភាពងឿងឆ្ងល់។ សម្លេងយ៉ាងខ្លាំងបានបន្លឺឡើងពីចម្ងាយ ទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់ ពពកស្វាយ (Purple Cloud), ប៉េងធំ (Big Peng) និង បៃតងតូច (Little Green)។ ពួកគេបានរត់ទៅទីនោះយ៉ាងលឿន។

ប៊ូម!

នៅលើពពក សត្វស្លាបដ៏ធំដែលមានស្រកាភ្លឺចាំងដូចលោហៈបានហោះឆាបចុះមក។ សត្វឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ (Green Scaled Eagle) ដ៏អស្ចារ្យបានលេចមុខមកហើយ! ដោយសម្លេង "ហុង" យ៉ាងខ្លាំង វាបានទម្លាក់សត្វរមាសភ្លើងដ៏ធំមួយពីក្រញ៉ាំជើងរបស់វាចុះមកជាយភូមិ។ យូរៗម្តង វាតែងតែត្រឡប់មកភូមិវិញ ហើយទម្លាក់សត្វបរបាញ់ធំៗចុះមក។

វាមានរយៈពេលពីរខែហើយចាប់តាំងពីកូនបក្សីទាំងនោះកើតមក។ រាងកាយរបស់ពួកវាលូតលាស់យ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយឥឡូវនេះពួកវាមានកម្ពស់ដល់ទៅ ២ ម៉ែត្រកន្លះទៅហើយ។ រាងកាយរបស់ពួកវាកាន់តែរឹងមាំ និងរលោង ហើយនៅពេលពួកវាលាតស្លាបពេញទំហឹង ពួកវាស្ទើរតែអាចហោះហើរបានទៅហើយ។

"ស្វាយតូច និងអ្នកផ្សេងទៀត ប្រញាប់ធំឡើងណា! នៅពេលពួកឯងធំឡើង ចូរនាំយើងទៅជាមួយផង ដើម្បីឱ្យយើងដឹងថា តើនៅជ្រៅក្នុងព្រៃភ្នំមានសភាពបែបណា!" ក្មេងតូចបានអង្អែលករបស់ពួកវា ហើយភ្នែករបស់ពួកវាបានភ្លឺចាំងនូវក្តីសង្ឃឹមចំពោះអ្វីដែលពួកវានឹងអាចក្លាយជាបាននៅថ្ងៃណាមួយ។ បន្ទាប់មក គេចាប់ផ្តើមពិនិត្យមើលរូបសញ្ញាដូនតារបស់បក្សីទាំងបីនៅពីមុខគេម្តងទៀត ក្នុងសង្ឃឹមថានឹងយល់ពីអំណាចអាថ៌កំបាំង និងវិសេសវិសាលរបស់ពូជពួកវា។

វេង!

សម្លេងរំញ័រតិចៗបានបន្លឺឡើង។ ព្រះច័ន្ទពណ៌ប្រាក់មួយបានលេចឡើងនៅកណ្តាលបាតដៃរបស់គេ។ វាមានភាពទន់ភ្លន់ និងបរិសុទ្ធ ហើយពន្លឺដ៏ត្រចះត្រចង់បានសាយភាយចេញពីវា។ បន្ទាប់មក ព្រះច័ន្ទពណ៌ប្រាក់មួយទៀតបានលេចឡើងនៅពីក្រោយក្បាលរបស់គេ ធ្វើឲ្យកុមារតូចមើលទៅមានសភាពអាថ៌កំបាំងយ៉ាងខ្លាំង។

ក្នុងអំឡុងពេលប្រឈមមុខនឹង ប៉ីហ្វុង (Bei Feng) លើកមុន គេគ្រាន់តែបង្កើតផ្នែកខ្លះនៃរូបសញ្ញាសម្ងាត់នៅក្នុងបាតដៃរបស់គេប៉ុណ្ណោះ និងមិនបានប្រើប្រាស់ព្រះច័ន្ទពណ៌ប្រាក់ពេញលេញឡើយ។ បើមិនដូច្នោះទេ អំណាចរបស់វាប្រាកដជាខ្លាំងក្លាជាងនេះទៅទៀត។

ព្រះច័ន្ទពណ៌ប្រាក់បានវិលវង់នៅជុំវិញខ្លួនគេ។ ពន្លឺពណ៌សបរិសុទ្ធបានសាយភាយជុំវិញ ធ្វើឱ្យកុមារតូចមើលទៅមានភាពបរិសុទ្ធមិនអាចពណ៌នាបាន។

"យីយ៉ា ខ្ញុំយល់ដឹងបន្ថែមបន្តិចទៀតហើយ។ នៅលើព្រះច័ន្ទ មានសត្វស្លាបដ៏ធំមួយរស់នៅក្នុងវិមានមួយ។ តើវាអាចទៅរួចទេថា នោះគឺជាបុព្វបុរសរបស់ ពពកស្វាយ, ប៉េងធំ និង បៃតងតូច — ដែលជាសត្វបក្សីបិសាចបុរាណ?" ស៊ីហាវ (Shi Hao) រអ៊ូរកម្នាក់ឯង។

នៅលើព្រះច័ន្ទពណ៌ប្រាក់នោះ មានដើមឈើមួយដើម ក៏ដូចជាវិមានមួយដែលមានលំនាំអាថ៌កំបាំង និងស្មុគស្មាញ។ បច្ចុប្បន្ន ក្មេងតូចបានធ្វើឱ្យមានការរីកចម្រើនខ្លះហើយ ខណៈពេលកំពុងសិក្សាពី អក្ខរាបុរាណក្នុងឆ្អឹង សម្ងាត់ និងអាចយល់បានបន្ថែមទៀតអំពីលំនាំទាំងនោះ។

គេបានបញ្ចេញព្រះច័ន្ទពណ៌ប្រាក់ ហើយថាសព្រះច័ន្ទដ៏មានតម្លៃពេញលេញត្រូវបានគ្រវីឡើងជាមួយនឹងពន្លឺដ៏ភ្លឺចាំង។ សម្លេងស្រែករបស់បក្សីបានបន្លឺឡើងពីក្នុងវិមាន ហើយដើមឈើនោះបានចាប់ផ្តើមរញ្ជួយ និងជះពន្លឺដ៏ច្បាស់ថ្លាចេញមក។

ព្រះច័ន្ទពណ៌ប្រាក់នោះ មើលទៅមិនដូចជាត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយរូបសញ្ញានោះទេ ប៉ុន្តែវាមើលទៅដូចជាការពិតពេក។ វាហាក់ដូចជាព្រះច័ន្ទនៅលើមេឃបានធ្លាក់ចុះមកដី វាពិតជាមានជីវិតរស់រវើកមែន។

ឃាំង!

សម្លេងលោហៈបានបន្លឺឡើង ដូចជាសម្លេងនៃអាវុធបុរាណដែលត្រូវបានបិទជិត និងប្រឡាក់ដោយធូលីដីបានលេចមុខជាថ្មីនៅក្នុងលោក។ ពន្លឺដ៏បរិសុទ្ធបានសាយភាយចុះមក។

ព្រះច័ន្ទពណ៌ប្រាក់បានវិលជុំវិញផ្ទាំងថ្មដែលមានទទឹង ៥ ទៅ ៦ ម៉ែត្រ។ ដោយសម្លេង "ក្រាក" ផ្ទាំងថ្មនោះត្រូវបានបំបែកជាពីរ ដោយស្នាមកាត់យ៉ាងស្អាត និងរលោង។ វាមិនបានបាត់ទៅណាទេ ហើយបានបន្តកាត់ផ្ទាំងថ្មពីរទៀត មុននឹងរលាយបាត់ទៅ។

"យ៉ា លើកមុនវាអាចបំបែកផ្ទាំងថ្មបានតែមួយប៉ុណ្ណោះ។ ឥឡូវនេះវាអាចកាត់បានដល់ទៅបី ពិតជាខ្លាំងណាស់!" ក្មេងតូចហើបមាត់ដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល។

ព្រះច័ន្ទពណ៌ប្រាក់នេះ ហាក់ដូចជាមានភាពច្បាស់ និងខ្លាំងជាងកាលពីមុន។ រូបសញ្ញានៅខាងក្នុងបានភ្លឺផ្លេកៗ ហើយវិមាន និងដើមឈើបុរាណនោះអាចត្រូវបានគេមើលឃើញម្តងទៀត។ ពួកវាមានសភាពរស់រវើកណាស់។ អំណាចនៃការវាយប្រហារនេះបានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង។

"ក្មេងតូចខ្លាំងណាស់! គេអាចបញ្ចេញថាសព្រះច័ន្ទបែបនេះបាន! ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាគេខ្លាំងគ្រប់គ្រាន់នឹងប្រយុទ្ធជាមួយសត្វសាហាវនៅក្នុងតំបន់ដាច់ស្រយាលបានហើយ។" នៅពេលក្រុមក្មេងៗរត់មកមើលឃើញបែបនេះ ពួកគេទាំងអស់គ្នាមានអារម្មណ៍ច្រណែនយ៉ាងខ្លាំង។

"វូ យើងអាចស្រមៃបានថា តើសត្វបក្សីបិសាចបុរាណនោះខ្លាំងប៉ុណ្ណា។ ប្រសិនបើវាបន្សល់ទុកនូវស្លាកស្នាមពេញលេញរបស់វា នេះប្រាកដជាក្លាយជាប្រភេទនៃវិជ្ជាទេពជាមិនខាន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាជារឿងកម្រណាស់ដែលអាចឈានដល់កម្រិតនេះ" មេភូមិបាននិយាយ។

ប្រភេទនៃការវាយប្រហារដ៏ខ្លាំងក្លាបែបនេះ អាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជា វិជ្ជាសម្ងាត់ ដែលជាវិជ្ជាដែលជាធម្មតាត្រូវបានរក្សាទុកជាការសម្ងាត់ដ៏មានតម្លៃបំផុត!

"បន្ទាប់ពីរយៈពេលយ៉ាងយូរ ទីបំផុតត្រកូលរបស់យើងអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាមាន វិជ្ជាសម្ងាត់ មួយនឹងគេដែរហើយ!" ចាស់ទុំមួយចំនួនចាប់ផ្តើមមានអារម្មណ៍រំភើប។

ប្រភេទនៃ វិជ្ជាសម្ងាត់ ទាំងនេះ ជាធម្មតាស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់ត្រកូលដ៏មានអំណាចតែប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារតែភាពពិតដែលថាក្មេងតូចបានចិញ្ចឹមសត្វឥន្ទ្រីស្រកាខៀវទាំងនេះ និងបានសិក្សាពួកវាដោយយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងចម្ងាយជិតនោះទេ វានឹងក្លាយជារឿងមិនអាចទៅរួចឡើយសម្រាប់គេក្នុងការទទួលបានវា។

"ពួកយើងនៅមិនទាន់ដឹងថាស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នរបស់សត្វ សួននី នោះយ៉ាងណាទេ? ប្រសិនបើវាពិតជាកំពុងងាប់ដោយសារភាពចាស់ជរា ហើយពួកយើងអាចទទួលបានសាកសពរបស់វា នោះមានន័យថាពួកយើងអាចទទួលបាន វិជ្ជាសម្ងាត់ មួយទៀត។"

"សត្វពូជបុរាណកាន់តែខ្លាំង វាកាន់តែការពារអាថ៌កំបាំងរបស់វា ជាពិសេសស្លាកស្នាមរូបសញ្ញាដើមនៅលើឆ្អឹងរបស់វា។ វាអាចនឹងបំផ្លាញពួកវាចោលមុនពេលវាងាប់។" ស៊ី យុនហ្វឹង (Shi Yunfeng) និយាយទាំងដកដង្ហើមធំ។

នេះគឺជាមូលហេតុចម្បងមួយដែលនាំឱ្យរូបសញ្ញាដ៏មានតម្លៃ (Precious Symbols) មានភាពកម្រខ្លាំង។ វាគឺដោយសារតែមានពួកវាចំនួនតិចតួចពេក។ ពួកវាតំណាងឱ្យការបន្តវេនដ៏មានអំណាចរបស់ពូជសាសន៍មួយ ក៏ដូចជាលទ្ធភាពក្នុងការបញ្ចូលនូវ វិជ្ជាសម្ងាត់ ផងដែរ។

"ខ្ញុំពិតជាសង្ឃឹមថា សួននី នោះមិនបំផ្លាញឆ្អឹងដ៏មានតម្លៃរបស់វាចោលទេ ព្រោះរបស់ទាំងនោះមកពីសត្វពូជបុរាណពិតប្រាកដ... វិជ្ជាសម្ងាត់ ដែលវាមាន ប្រាកដជាមានអំណាចអស្ចារ្យមិនខាន!" ស៊ី ឡីងហ៊ូ (Shi Linhu) និយាយ។

មេភូមិគ្រវីក្បាលហើយនិយាយថា "កុំលោភលន់ពេកអី។ សម្រាប់ត្រកូលយើងដែលទទួលបាន វិជ្ជាសម្ងាត់ មួយដោយនឹកស្មានមិនដល់បែបនេះ គឺវាជារឿងសំណាងណាស់ទៅហើយ។"

បួនថ្ងៃក្រោយមក សម្លេងគ្រហឹមដែលធ្វើឲ្យកក្រើកលោកបានបន្លឺឡើង ញ័រដល់ភ្នំ និងជ្រលងភ្នំទាំងអស់។ សត្វព្រៃទាំងអស់ញាប់ញ័រដោយភាពភ័យខ្លាច និងបានលុតជង្គង់ចុះដល់ដី។ បក្សីសាហាវទាំងអស់បានហោះគេចខ្លួនទៅលើមេឃ។ ផ្ទាំងថ្មភ្នំបានរមៀលចុះមក ហើយដើមឈើរាប់ពាន់ដើមបានរញ្ជួយទៅវិញទៅមក ខណៈដែលព្រៃទាំងមូលញ័ររន្ធត់។

សត្វ សួននី នោះបានចេញមកពីជ្រៅក្នុងភ្នំ ហើយបានមកដល់តំបន់ជុំវិញនេះ។ វាស្ថិតនៅលើគែមនៃសេចក្តីស្លាប់ និងកំពុងស្វែងរកកន្លែងសម្រាកកាយ។ មហិទ្ធិឫទ្ធិដ៏អស្ចារ្យរបស់វាគឺគួរឲ្យខ្លាចបំផុត។

"វាពិតជាជិតស្លាប់ដោយសារភាពចាស់ជរាមែន។ វានឹងកើតឡើងក្នុងរយៈពេលមួយ ឬពីរថ្ងៃទៀត!"

ភូមិថ្មមានភាពអ៊ូអរយ៉ាងខ្លាំង។ ប្រសិនបើពួកគេអាចទទួលបានសាកសពរបស់ សួននី នោះ ពួកគេនឹងទទួលបាននូវឃ្លាំងកំណប់ដ៏ធំមហិមា។ គុណភាពនៃលោហិតជីវិតរបស់វានឹងគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលហួសពីការជឿ ហើយវានឹងក្លាយជាឱសថឈាមដ៏អស្ចារ្យបំផុត។

"វូ វាពិតជាសត្វពូជបុរាណមែន។ ប្រសិនបើសរសៃឈាមរបស់វាបរិសុទ្ធគ្រប់គ្រាន់ ប្រហែលជាលោហិតជីវិតដែលនឹងត្រូវប្រើក្នុងពិធីប្រសិទ្ធពរ (Baptism) អាយុប្រាំឆ្នាំរបស់ក្មេងតូច នឹងអាស្រ័យលើវាហើយ។" សូម្បីតែ ស៊ី យុនហ្វឹង ក៏មិនអាចរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់បានទៀតដែរ។ លោកបានដើរចុះដើរឡើងដោយក្តីរំភើប។ លោកពិតជាចង់ទៅទីនោះ ហើយដណ្តើមយកវាខ្លាំងណាស់។

"បញ្ជូនមនុស្សមួយចំនួនទៅស៊ើបការណ៍ក្នុងតំបន់នោះដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។ យើងត្រូវត្រៀមខ្លួនឱ្យបានល្អ និងត្រៀមខ្លួនចាកចេញនៅពេលណាក៏បាន!" ចាស់ទុំមួយចំនួនក៏មិនអាចអង្គុយស្ងៀមបានទៀតដែរ។ ពួកគេមានអារម្មណ៍ភ័យផង រំភើបផង និងបារម្ភផងក្នុងពេលតែមួយ។ វាពិបាកសម្រាប់ពួកគេក្នុងការធ្វើចិត្តឱ្យស្ងប់ណាស់។

ចំពោះ ស៊ី ឡីងហ៊ូ, ស៊ី ហ្វីជៀវ (Shi Feijiao) និងបុរសខ្លាំងៗផ្សេងទៀត ពួកគេរឹតតែអន្ទះសារជាងនេះទៅទៀត។ ភ្នែករបស់ពួកគេចាប់ផ្តើមឡើងក្រហមទៅហើយ។

"ខ្ញុំបានឃើញសត្វ សួននី នោះហែកសត្វសាហាវមួយហ្វូងជាបំណែកៗ ធ្វើឱ្យតំបន់ព្រៃនោះក្លាយជាតំបន់ហាមឃាត់។ មិនមានសូម្បីតែស្លាកស្នាមសត្វ ឬបក្សីនៅសល់ឡើយ។"

មួយថ្ងៃក្រោយមក អ្នកភូមិម្នាក់បានរត់ត្រឡប់មកភូមិវិញ ហើយរាយការណ៍ពីទិដ្ឋភាពដ៏គួរឱ្យខ្លាចដែលគេបានឃើញ នៅពេលឈរពីចម្ងាយនៅលើកំពូលភ្នំមួយ។

មេភូមិ ស៊ី យុនហ្វឹង ស្រាប់តែងាកខ្លួនមក ហើយនិយាយថា "តោះទៅ យើងត្រូវចាប់ផ្តើមធ្វើចលនាហើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យើងត្រូវតែរៀបចំខ្លួនឱ្យបានហ្មត់ចត់លើកនេះ ព្រោះយើងប្រហែលជាមិនមែនជាអ្នកតែមួយដែលនៅទីនោះឡើយ។ នឹងមានសត្វផ្សេងៗ និងអ្នកភូមិផ្សេងទៀតមកដណ្តើមវាដូចគ្នា។"

"លោកតាដឹងនាំភូមិ ខ្ញុំក៏ចង់ទៅដែរ!" ក្មេងតូចអង្វរ។

អ្នកភូមិមិនបានជំទាស់ឡើយ ព្រោះកម្លាំងប្រយុទ្ធបច្ចុប្បន្នរបស់គេគឺគួរឲ្យខ្លាចណាស់ទៅហើយ។ ទោះបីជាគេនៅក្មេងខ្លាំង ប៉ុន្តែគេអាចយល់ដឹងពី វិជ្ជាសម្ងាត់ រួចទៅហើយ។ នៅពេលគ្រាដ៏សំខាន់មកដល់ គេអាចបង្ហាញមហិទ្ធិឫទ្ធិរបស់គេបាន។

ជីវ ជីវ (Jiu Jiu)

ប៉េងធំ, បៃតងតូច និងពពកស្វាយ បានមកជុំគ្នានៅពីមុខគេ ហើយយកក្បាលពួកវាទៅប៉ះនឹងដៃរបស់គេ។ ពួកវាបង្ហាញភាពស្និទ្ធស្នាល និងចង់ទៅតាមជាមួយដែរ។

"ធ្វើជាក្មេងល្អ កុំមកឡូឡាអី វានឹងមានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់នៅក្នុងព្រៃភ្នំ។ ពួកឯងមិនទាន់ធំពេញរូបរាងនៅឡើយទេ ហើយមិនអាចទៅប្រថុយគ្រោះថ្នាក់បែបនេះបានទេ។ ចាំយើងនៅទីនេះក្នុងភូមិចុះ នៅពេលយើងត្រឡប់មកវិញ យើងនឹងនាំពួកឯងទៅចាប់ត្រីញ៉ាំ។"

ស៊ីហាវ ព្យាយាមលួងលោមកូនបក្សីទាំងបី ហើយក៏បានព្រមានពួកវាថាវាគ្រោះថ្នាក់ពេក។ គេត្រូវការបញ្ចុះបញ្ចូលសត្វឥន្ទ្រីស្រកាខៀវឱ្យជួយគេម្តងទៀត នៅពេលដែលពេលវេលាដ៏ត្រឹមត្រូវមកដល់។ ដោយសារតែដំណើរស្វែងរកសាកសពដ៏មានតម្លៃរបស់ សួននី នេះគឺមានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់ គ្រប់យ៉ាងនឹងកាន់តែរលូន ប្រសិនបើគេមានជំនួយពីបក្សីសាហាវដ៏មានអំណាចនេះ។

"តោះទៅ ឆ្ពោះទៅកាន់ព្រៃភ្នំ!"

ក្រុមមនុស្សបានចូលទៅក្នុងព្រៃភ្នំ ដោយងើបក្បាលឡើងខ្ពស់ ខណៈដែលពួកគេធ្វើដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់កន្លែងដែល សួននី ស្លាប់។

ហុង!

ដីបានរញ្ជួយ និងភ្នំបានញ័ររន្ធត់។ វាហាក់ដូចជាមានការរញ្ជួយដីដ៏ធំមួយបានកើតឡើងតាមជ្រលងភ្នំជ្រៅៗ។ ថ្មភ្នំបានហោះឡើងលើមេឃ ហើយភ្នំទាំងអស់កំពុងញ័រ។ ទិដ្ឋភាពនោះគឺគួរឲ្យខ្លាចបំផុត។

"លោកមេភូមិ សត្វ សួននី ជិតអស់អាយុហើយ។ មុនពេលវាងាប់ វាបានចូលទៅក្នុងរូងភ្នំមួយ ហើយបានធ្វើឱ្យកន្លែងនោះបាក់ស្រុតចុះមក!" អ្នកភូមិម្នាក់បានរត់មកពីខាងមុខ ហើយរាយការណ៍ពីស្ថានភាពដោយសម្លេងយ៉ាងខ្លាំង។

"ទៅ! យើងត្រូវតែប្រញាប់សម្រុកទៅមុខ!" ស៊ី យុនហ្វឹង ស្រែកបញ្ជា។