[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6abd297af170ff2c08a989cf":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"slug":8,"content":9,"coin_type":10,"coin_amount":11,"coin_gold":11,"coin_silver":11,"translation":12,"status":13,"publish_at":3,"createdAt":14,"updatedAt":15,"__v":11,"id":16,"novel_title":17,"novel_slug":18,"unlock_options":19,"locked":20,"requires_auth":20,"preview":12,"navigation":21},"69760c82a5ba2989a9c50381",341,"បញ្ចប់!","chapter-341","\u003Cp>សំឡេងផ្គរលាន់បានផ្ទុះឡើងយ៉ាងគំហុកនៅលើមេឃពីលើ ទីលានទូលាយ ដ៏ធំមួយ។ វាប្រៀបដូចជាកំហឹងរបស់ព្រះផ្គរលាន់ ដែលធ្វើឱ្យស្មារតី និង វិញ្ញាណ របស់មនុស្សម្នាញ័រញាក់ដោយភាពភ័យខ្លាចដោយមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។\u003C\u002Fp>\u003Cp>បន្ទាប់ពីសំឡេងដ៏ខ្លាំងនោះ កម្លាំងថាមពលដ៏សាហាវឃោរឃៅទាំងពីរបានផ្ទុះចេញមកដូចជាភ្នំភ្លើងដែលកំពុងផ្ទុះ បន្ទាប់ពីពួកវាបានប៉ះទង្គិចគ្នានៅក្នុង កណ្ដាលអាកាស ដោយបញ្ចេញថាមពលដ៏គួរឱ្យខ្លាចដែលបង្កប់នៅក្នុងនោះយ៉ាងសន្ធោសន្ធៅ។ ភ្លាមៗនោះ ខ្យល់ព្យុះមួយបានកើតឡើងនៅលើមេឃពីលើ ទីលានទូលាយ។ វាបក់បោកយ៉ាងលឿន។ នៅពេលដែលវាទៅដល់ចំណុចដែលថាមពលទាំងពីរបានប៉ះគ្នា សូម្បីតែខ្យល់ក៏ហាក់ដូចជាស្រពិចស្រពិល និងខូចទ្រង់ទ្រាយបន្ទាប់ពីត្រូវបានវាយប្រហារដោយថាមពលដ៏ខ្លាំងក្លានៅលើមេឃ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ខ្យល់ព្យុះបានបក់បោកកាត់ ហើយ រលកថាមពល ដែលវាយប្រហារសាយភាយនៅលើមេឃប្រៀបដូចជាអណ្តាតភ្លើងពីស្ថានសួគ៌ដែលធ្លាក់ចុះមក គ្របដណ្តប់លើទីលាន និងតំបន់ដែល ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន កំពុងស្ថិតនៅ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ក្អឹក។»\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ក្អឹក។»\u003C\u002Fp>\u003Cp>រលកថាមពលបានប៉ះនឹង របាំងការពារ មួយចំនួនដែលសិស្សនៃ បក្សពពកអ័ព្ទ បានរៀបចំឡើង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកគេច្បាស់ជាបានមើលស្រាលកម្លាំងដ៏គួរឱ្យខ្លាចដែលត្រូវបានបញ្ចេញនៅពេលដែលថាមពលទាំងពីរបានប៉ះទង្គិចគ្នា។ ភ្លាមៗនោះ ផ្នែកខ្លះនៃរបាំងការពារដែលផុយស្រួយត្រូវបានបំផ្លាញភ្លាមៗ ហើយបែកខ្ទេចខ្ទីដោយសាររលកថាមពល។ សិស្សនៃ បក្សពពកអ័ព្ទ ដែលខ្សោយជាងមួយចំនួនមានមុខស្លេកស្លាំង ហើយចាប់ផ្តើមខ្ជាក់ឈាមចេញមកយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«បង្កើនកម្រាស់នៃរបាំងការពារ!» យុន លេង បានស្រែកឡើងយ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់ ខណៈដែលគាត់សម្លឹងមើលសិស្សនៃ បក្សពពកអ័ព្ទ ទាំងនោះដែលបានរងការវាយប្រហារយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរក្រោមការវាយប្រហារដោយថាមពល។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ទទួលបញ្ជា!» ដោយឮសំឡេងស្រែករបស់ យុន លេង សិស្សនៃ បក្សពពកអ័ព្ទ ដែលមានវត្តមាននៅទីនោះបានស្រែកឡើងជាឯកច្ឆន្ទភ្លាមៗ។ សំឡេងស្រែករួមគ្នានោះបានបាញ់ត្រង់ទៅលើពពក ហើយពិតជាអាចទប់ស្កាត់សំឡេងផ្គរលាន់ដ៏ខ្លាំងនៅលើមេឃបានជាបណ្តោះអាសន្ន។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ហាស!»\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅពេលដែលសំឡេងស្រែកដ៏មានរបៀបរៀបរយបានបន្លឺឡើង កម្លាំងធាតុ ដែលមានពណ៌ផ្សេងៗគ្នាជាច្រើនបានហូរចេញពីដងខ្លួនរបស់សិស្សនៃ បក្សពពកអ័ព្ទ ភ្លាមៗ។ កម្លាំងធាតុ នេះបានអណ្តែតនៅក្នុងខ្យល់ពីលើពួកគេ ហើយបានប៉ះគ្នាទៅវិញទៅមកភ្លាមៗ។ ពួកវាបានរួមបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងលឿន ហើយក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក ក៏បង្កើតបានជារបាំង កម្លាំងធាតុ ចម្រុះពណ៌ដែលគ្របដណ្តប់ពាក់កណ្តាលនៃ ទីលានទូលាយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ផាំង!»\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅពេលដែលរបាំងការពារត្រូវបានបង្កើតឡើង រលកថាមពលដ៏គួរឱ្យខ្លាចមួយទៀតបានផ្ទុះចេញពីលើមេឃ។ វាបានបុកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើរបាំងការពារ។ ភ្លាមៗនោះ របាំងការពារហាក់ដូចជាផ្ទៃបឹងបន្ទាប់ពីមានថ្មដ៏ធំមួយត្រូវបានគេគប់ចូលទៅ ដោយមានរលកជាច្រើនសាយភាយចេញពីចំណុចកណ្តាលម្តងហើយម្តងទៀត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លើកនេះ របាំងការពារដែលសិស្សនៃ បក្សពពកអ័ព្ទ បានបង្កើតឡើងរួមគ្នាមិនបានជួបប្រទះនឹងគ្រោះថ្នាក់នៃការបែកបាក់ដូចមុននោះទេ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅពេលដែលថាមពលនៅលើមេឃប៉ះទង្គិចគ្នា អ្នកដែលនៅលើដើមឈើខ្ពស់ៗជុំវិញទីលាន លើកលែងតែ ហ្វាម៉ា, ជា ស៊ីងធាន, ហៃ បូដុង, ហ្គូ ហេ និងអ្នកដទៃទៀតដែលមានសមត្ថភាពខ្លាំងក្លា បានគ្រវីដៃរបស់ពួកគេ ហើយកោះហៅរបាំងថាមពលនៅលើផ្ទៃរាងកាយរបស់ពួកគេដើម្បីការពារ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ពួកគេបានដកថយទៅឆ្ងាយបន្តិច។ ទោះបីជាកម្លាំងរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន និង សៀវ យ៉ាន មានប្រហែលនឹង លំដាប់ដាដូស៊ី ក៏ដោយ ក៏ថាមពលដែលផ្ទុះឡើងបន្ទាប់ពីការវាយប្រហាររបស់ពួកគេទាំងពីរបានប៉ះទង្គិចគ្នា គឺជាអ្វីដែលសូម្បីតែ លំដាប់ព្រលឹង ក៏មិនហ៊ានទទួលដោយគ្មានការការពារណាមួយដែរ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ទីលានដ៏រឹងមាំបានញ័រញាក់ជាបន្តបន្ទាប់ក្រោមការវាយប្រហារនៃរលកថាមពលដ៏ខ្លាំងក្លា។ ស្នាមប្រេះ ជាច្រើនបានលេចឡើងយឺតៗ ហើយទីបំផុតក៏ចាប់ផ្តើមរាលដាលពេញផ្ទៃ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>សៀវ យ៉ាន បានងើបក្បាលឡើង។ ទឹកមុខរបស់គាត់មានភាពម៉ឺងម៉ាត់នៅពេលដែលគាត់សម្លឹងមើលរលកថាមពលដែលវាយប្រហារមកលើគាត់ក្នុងល្បឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ។ នៅពេលដែលគាត់មានអារម្មណ៍ថាមានកម្លាំងដ៏គួរឱ្យខ្លាចដែលបង្កប់នៅក្នុងនោះ ខ្នងរបស់ សៀវ យ៉ាន បានញ័រតិចៗ។ ស្លាបពពកពណ៌ស្វាយ ដែលមានប្រវែងជាងមួយម៉ែត្របានលេចចេញពីស្មារបស់គាត់។ ជើងរបស់គាត់បានជាន់លើដីថ្នមៗ ហើយរាងកាយរបស់គាត់ហាក់ដូចជាកំពុងរអិល ខណៈដែលគាត់ដកថយយ៉ាងលឿន។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ រលកថាមពលដែលវាយប្រហារមកនោះ ដែលអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ បានបន្លឺសំឡេងខណៈដែលវាដេញតាមពីក្រោយយ៉ាងប្រកិត ប្រៀបដូចជារលកដ៏ធំមួយ។ គ្រប់ទីកន្លែងដែលវាឆ្លងកាត់ ទីលានទូលាយ ដ៏រឹងមាំត្រូវបានបំផ្លាញរហូតដល់ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដ៏អាក្រក់។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ភ្នែករបស់ សៀវ យ៉ាន សម្លឹងមើលយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើរលកថាមពលដែលវាយប្រហារមកដូចជារលកដែលកំពុងស្រែក។ ខណៈដែលគាត់ដកថយយ៉ាងលឿន ជ្រុងភ្នែករបស់គាត់បានងាកទៅខាងឆ្វេងបន្តិច រួចទៅខាងស្តាំ។ ភ្លាមៗនោះ ជ្រុងមាត់របស់គាត់បានកោងឡើងបន្តិច។ ជើងរបស់គាត់បានបង្វិល ហើយរាងកាយរបស់គាត់បានងាកទៅរកចំណុចមួយទៀតភ្លាមៗ។ នៅពេលដែលគាត់បង្វិលខ្លួន រលកថាមពលដែលវាយប្រហារមកពីក្រោយបាននាំយកបំណែកថ្មទៅគ្រប់ទិសទី ហើយបន្តហក់មកលើគាត់។\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅពេលដែលគាត់សម្លឹងមើលរលកថាមពលដែលវាយប្រហារមកដែលហាក់ដូចជាមាន វិញ្ញាណ សៀវ យ៉ាន មិនមានការភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងពេកនោះទេ។ នេះគឺដោយសារតែ អណ្តាតភ្លើងផ្កាឈូកព្រះពុទ្ធខឹង ដែលគាត់បានបាញ់ចេញមកមានបង្កប់នូវ កម្លាំងវិញ្ញាណ ខ្លះដែលគាត់បានភ្ជាប់ទៅនឹងវា។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលកម្លាំងទាំងពីរបានប៉ះទង្គិចគ្នា ថាមពលដែលនៅសេសសល់ខ្លះនឹងដើរតាមផ្លូវនៃ កម្លាំងវិញ្ញាណ ដើម្បីស្វែងរកអ្នកបង្កើត។ សៀវ យ៉ាន នៅតែមិនដឹងពីស្ថានភាពពិតប្រាកដរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ដោយសារតែការគ្របដណ្តប់នៃពន្លឺដ៏ខ្លាំងក្លា ប៉ុន្តែនាងក៏គួរតែទទួលបានការវាយប្រហារដោយថាមពលដ៏ធ្ងន់ធ្ងរស្រដៀងគ្នានេះដែរ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>រាងកាយដែលកំពុងដកថយយ៉ាងលឿនរបស់ សៀវ យ៉ាន បានឈប់ភ្លាមៗ។ ជើងរបស់គាត់បានបន្សល់ទុកស្នាមជើងដែលមានជម្រៅកន្លះអ៊ីញនៅលើថ្មពណ៌បៃតងក្រោមជើងរបស់គាត់។ ស្លាបមួយគូនៅលើខ្នងរបស់គាត់បានហើរភ្លាមៗ ហើយរាងកាយរបស់គាត់បានចាកចេញពីដីភ្លាមៗ ហើយអណ្តែតឡើងលើអាកាស។ នៅពេលដែលរាងកាយរបស់គាត់ធ្វើដូច្នេះ ទឹកមុខដ៏ភ្ញាក់ផ្អើលរបស់ ព្រឹទ្ធាចារ្យ នៃ បក្សពពកអ័ព្ទ នៅពីក្រោយក៏ត្រូវបានបង្ហាញដល់គាត់។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ដោយសារតែចលនាដំបូងរបស់វា រលកថាមពលដែលវាយប្រហារមកមិនមានពេលដើម្បីបត់ត្រឡប់មកដេញតាម សៀវ យ៉ាន នោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាបានហក់ទៅរក យុន លេង និងអ្នកដទៃទៀតនៅលើ វេទិកា ថ្មយ៉ាងខ្លាំងក្លា។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ពិតជាមនុស្សដែលមានល្បិចកលមែន!» បន្ទាប់ពីមានអារម្មណ៍ស្រឡាំងកាំង យុន លេង បានងើបឡើងវិញយ៉ាងលឿន ហើយស្តីបន្ទោសតិចៗដោយកំហឹង។ បាតដៃ របស់គាត់បានទះយ៉ាងខ្លាំងទៅលើដី ខណៈដែលគាត់ស្រែកថា៖ «ជញ្ជាំងថ្មធ្ងន់!»\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅពេលដែលសំឡេងស្រែករបស់គាត់បញ្ចប់ ដីនៅចំណុចមួយពីរបីម៉ែត្រនៅពីមុខ យុន លេង បានចាប់ផ្តើមរំកិលយ៉ាងខ្លាំង។ សំឡេងផាំងដ៏ខ្លាំងមួយបានបន្លឺឡើងភ្លាមៗ ហើយជញ្ជាំងថ្មដ៏ធំមួយបានទម្លុះដីឡើងមក។ ប្រៀបដូចជាយក្សមួយ វាបានការពារ យុន លេង និងអ្នកដទៃទៀតនៅពីក្រោយវា។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ផាំង!» រលកថាមពលដែលវាយប្រហារមកដែលកំពុងហោះហើរយ៉ាងសាហាវបានបុកទៅលើជញ្ជាំងថ្ម។ ការប៉ះទង្គិចគ្នាយ៉ាងខ្លាំងក្លានៅពេលនោះបានធ្វើឱ្យសិស្សនៃ បក្សពពកអ័ព្ទ នៅជុំវិញនោះខ្ទប់ត្រចៀកដោយមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។\u003C\u002Fp>\u003Cp>បំណែកថ្មបានធ្លាក់ចុះពីជញ្ជាំងថ្មម្តងហើយម្តងទៀត ហើយ ស្នាមប្រេះ តូចៗក៏ចាប់ផ្តើមរាលដាលយ៉ាងលឿន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យុន លេង មិនបានបង្ហាញសញ្ញានៃការភ័យស្លន់ស្លោបន្តិចឡើយ។ បន្ទាប់ពីគាត់បានកោះហៅជញ្ជាំងថ្ម គាត់បានងើបក្បាលឡើង ហើយសម្លឹងមើល សៀវ យ៉ាន ដែលកំពុងហោះហើរនៅលើអាកាសយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ ដោយសំឡេងដ៏ភ្ញាក់ផ្អើល គាត់បាននិយាយថា៖ «ស្លាបឈីកម្លាំងធាតុ? ទេ កុំប្រាប់ខ្ញុំថាវាជា ស្លាបបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធហោះហើរ? ហ៊ឹម មនុស្សដែលមានសំណាងមែន។ គាត់ថែមទាំងមានរបស់ដ៏កម្របែបនេះទៀត។»\u003C\u002Fp>\u003Cp>«មនុស្សដែលមានល្បិចកលម្នាក់នោះ។ គាត់ពិតជាបង្ខំឱ្យពួកយើងចាត់វិធានការដើម្បីបំបាត់រលកថាមពលដែលកំពុងដេញតាមគាត់មែន។» ព្រឹទ្ធាចារ្យ ម្នាក់បានដុសធូលីនៅលើក្បាលរបស់គាត់ ខណៈដែលគាត់និយាយដោយកំហឹងយ៉ាងអស់សង្ឃឹម។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ស្ថានភាពរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ហាក់ដូចជាមិនសូវល្អប៉ុន្មានទេ។ ជាងនេះទៅទៀត យ៉ាន សៀវ ម្នាក់នោះពិតជាមាន ស្លាបបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធហោះហើរ មែន។ ទោះបីជា ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន អាចស្ថិតនៅលើអាកាសបានជាបណ្តោះអាសន្នដោយសារតែ បច្ចេកទេសដូ ដែលមានភាពរហ័សរហួន របស់នាងក៏ដោយ ក៏នាងនឹងមិនមែនជាគូប្រកួតរបស់គាត់ឡើយ។ ប្រសិនបើពួកគេប្រយុទ្ធគ្នានៅលើអាកាស នាងនឹងមិនមានភាពរហ័សរហួនដូចគាត់ទេ ហើយនឹងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពខាតបង់។» ព្រឹទ្ធាចារ្យ ម្នាក់ទៀតបានងើបក្បាលឡើង សម្លឹងមើលមេឃ ហើយជ្រួញចិញ្ចើមខណៈដែលគាត់និយាយ។ ពន្លឺព្រះអាទិត្យដ៏ច្បាស់ហាក់ដូចជាមិនបង្កជាឧបសគ្គដល់គាត់ឡើយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយ។ ស្ថានភាពពេលនេះបានលើសពីការគ្រប់គ្រងរបស់យើងបន្តិចហើយ។ សៀវ យ៉ាន ម្នាក់នោះពិតជាខ្លាំងមែន!»\u003C\u002Fp>\u003Cp>យុន លេង ជ្រួញចិញ្ចើមយ៉ាងតឹង ខណៈដែល បាតដៃ របស់គាត់បានអង្អែលពុកមាត់យឺតៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គាត់បាននិយាយដោយសំឡេងទាប និងស្រទន់ថា៖ «ចូរយើងរង់ចាំមើលសិន។ កុំឱ្យ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ចាញ់ឱ្យសោះ។ បើមិនដូច្នោះទេ តើ បក្សពពកអ័ព្ទ នឹងយកមុខមាត់ទៅទុកឯណា នៅចំពោះមុខមនុស្សខ្លាំងៗជាច្រើនបែបនេះ?»\u003C\u002Fp>\u003Cp>«តើលោកមានន័យយ៉ាងណា ព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយ?» ដោយឮបែបនេះ ព្រឹទ្ធាចារ្យស្លៀកពាក់ស នៅជុំវិញនោះមានការភ្ញាក់ផ្អើល ហើយចិញ្ចើមរបស់ពួកគេក៏ជ្រួញចូលគ្នា។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ចូរយើងរង់ចាំមើលសិន។» យុន លេង គ្រវីក្បាល ប៉ុន្តែមិនបាននិយាយអ្វីច្រើនឡើយ។ គាត់ងើបក្បាលឡើង ហើយសម្លឹងមើលមេឃ។ ភ្លាមៗនោះ ទឹកមុខរបស់គាត់បានផ្លាស់ប្តូរបន្តិច៖ «យ៉ានរ៉ាន កំពុងរងរបួស!»\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ក្អឹក។»\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅលើមេឃដែលត្រូវបានញែកចេញដោយពន្លឺដ៏ខ្លាំង ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន រាងកាយរបស់នាងប្រៀបដូចជា ផ្កាស្មៅ ក្នុងខ្យល់ព្យុះ។ រាងកាយរបស់នាងបានខ្ចីខ្យល់បក់តិចៗ ខណៈដែលវាញ័រម្តងហើយម្តងទៀតក្នុងលក្ខណៈស្រាល និងរហ័សរហួន ដោយប្រើវិធីនេះដើម្បីគេចពីការវាយប្រហារដោយរលកថាមពលដែលហក់មក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជួរ និងចំនួននៃរលកថាមពលដែលវាយប្រហារមកគឺពិតជាច្រើនពេក។ បន្ទាប់ពីគេចពីការវាយប្រហារជាងដប់ដងជាប់ៗគ្នា កម្លាំងរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ក៏អស់រលីង។ នៅពេលដែលរាងកាយរបស់នាងថយល្បឿន រលកថាមពលដែលវាយប្រហារមកបានបុកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើរាងកាយរបស់នាង។ ភ្លាមៗនោះ មុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងបានស្លេកស្លាំង ហើយនាងមិនអាចទប់ទល់នឹងការខ្ជាក់ឈាមស្រស់មួយមាត់ចេញមកបានឡើយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>បាតដៃ របស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន បានកាន់ទ្រូងរបស់នាង ដោយទប់ទល់នឹងការឈឺចាប់ដែលបញ្ជូនចេញពីក្នុងរាងកាយរបស់នាងយ៉ាងខ្លាំង។ នាងទើបតែឈប់ធ្វើចលនានៅលើអាកាស នៅពេលដែលភ្នែករបស់នាងស្រាប់តែរួមតូច។ នៅពេលដែលនាងងាកក្បាលមកក្រោយ នាងបានកត់សម្គាល់ឃើញថា យុវជនពាក់អាវខ្មៅ ដែលមានដៃឱបទ្រូងបានលេចមុខនៅចម្ងាយខ្លីពីក្រោយនាង។ ស្លាបពណ៌ស្វាយនៅលើខ្នងរបស់គាត់កំពុងហើរ ខណៈដែលភ្នែកងងឹតរបស់គាត់សម្លឹងមើលនាងយ៉ាងត្រជាក់។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ភ្នែកទាំងពីរគូបានសម្លឹងមើលគ្នានៅក្នុង កណ្ដាលអាកាស។ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ខាំបបូរមាត់ក្រហមរបស់នាងយ៉ាងតឹង។ ដៃរបស់នាងស្រាប់តែធ្វើកាយវិការរុញទៅរក សៀវ យ៉ាន។ ភ្លាមៗនោះ កាំបិតខ្យល់ពណ៌បៃតងស្លេកជាច្រើនបានលេចឡើងនៅពីមុខនាងពីកន្លែងណាដែលមិនដឹង ហើយបក់បោកទៅរក សៀវ យ៉ាន។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ដោយខ្ចីកម្លាំងច្រាសមកវិញ រាងកាយរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន បានធ្លាក់ចុះទៅរកដីយ៉ាងលឿន។ នាងយល់យ៉ាងច្បាស់ថាប្រសិនបើនាងប្រយុទ្ធគ្នានៅលើអាកាស សៀវ យ៉ាន ដែលមានស្លាបមួយគូនឹងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍។ នេះជាពិសេសគឺស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នដែលនាងកំពុងរងរបួសយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅពេលដែល ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន បានចាប់ផ្តើមធ្វើចលនា សៀវ យ៉ាន បានដណ្តើមយកឱកាសមុន។ ស្លាបនៅលើខ្នងរបស់គាត់បានហើរ ហើយរាងកាយរបស់គាត់បានធ្លាក់ចុះយ៉ាងលឿន។ រាងកាយរបស់គាត់បានញ័រតិចៗភ្លាមៗ ខណៈដែលគាត់គេចពីការវាយប្រហារនៃ ដាវខ្យល់ យ៉ាងប្រផិតប្រផើយ។ ល្បឿនហោះហើររបស់គាត់ក៏បានកើនឡើងភ្លាមៗ ខណៈដែលរាងកាយរបស់គាត់បានភ្លឺឡើង ហើយលេចមុខនៅពីលើ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ដូចជាខ្មោច។ គាត់ងើបក្បាលឡើង ហើយសម្លឹងមើល ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ដែលមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងបានផ្លាស់ប្តូរបន្តិច។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«វាចប់ហើយ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន។»\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅពេលដែលខ្យល់បក់តិចៗបក់កាត់ត្រចៀករបស់គាត់ សៀវ យ៉ាន បានសម្លឹងមើលមុខដ៏ស្រស់ស្អាតនោះ។ សំឡេងរបស់គាត់ស្រាប់តែស្អកបន្តិច។ ការហ្វឹកហាត់ដ៏លំបាករយៈពេលបីឆ្នាំដែលគាត់បានឆ្លងកាត់ភាពឯកោ និងទ្រាំទ្រនឹងឈាម និងញើសក្នុងអំឡុងពេលនោះ។ ទាំងអស់នោះគឺគ្រាន់តែដើម្បីឱ្យគាត់អាចកម្ចាត់ ភាពអាម៉ាស់ ដែលត្រូវបានបន្សល់ទុកដោយក្មេងស្រីម្នាក់នៅក្នុងសាលនៃ ត្រកូលសៀវ យ៉ាងព្រហើននៅថ្ងៃណាមួយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ដោយឃើញមុខដ៏ស្រស់ស្អាត និងទន់ភ្លន់នៅចម្ងាយជិតបែបនេះ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ថែមទាំងអាចមើលឃើញគ្រោងនៃយុវជនដ៏រឹងរូសកាលពីពេលនោះ។ ភ្នែករបស់នាងមានភាពព្រិលៗបន្តិច។ រូបភាពរបស់យុវជនធម្មតាម្នាក់ដែលស្លៀកពាក់អាវ គ្រូថ្នាំ វែងនៅ មហាសន្និបាតអ្នកចម្រាញ់ឱសថ បានលេចឡើងក្នុងចិត្តរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ម្តងទៀត។ រូបរាងនៃការចំអកខ្លួនឯងមិនអាចជួយអ្វីបានក្រៅពីលេចឡើងនៅលើមុខរបស់នាង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«តើនេះជា ការសងសឹក របស់អ្នកមែនទេ? ការបង្កើតមនុស្សម្នាក់ដែលស្រមើស្រមៃដែលឆ្នើមខ្លាំងរហូតដល់ខ្ញុំក៏មានអារម្មណ៍ងឿងឆ្ងល់ដែរ ដើម្បីគ្រាន់តែបំបែកវាចោល ឱ្យខ្ញុំដឹងថា មនុស្សគ្មានប្រយោជន៍ ដែលខ្ញុំមើលងាយកាលពីពេលនោះ គឺជាមនុស្សម្នាក់ដែលអាចធ្វើឱ្យខ្ញុំ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន មើលឃើញក្នុងទិដ្ឋភាពថ្មី។ សៀវ យ៉ាន ខ្ញុំកាលពីពេលនោះពិតជាមើលងាយអ្នកដោយសារតែកម្លាំងរបស់អ្នកមែន។ ការពិតបានបង្ហាញរួចហើយថាខ្ញុំពិតជាខ្លីខ្លឹមមែន។»\u003C\u002Fp>\u003Cp>ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន បានងើបមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងឡើង។ នាងសម្លឹងមើលត្រង់ទៅ សៀវ យ៉ាន ដែលកំពុងគ្រវីដៃដែលត្រៀមនឹងវាយមក។ ខណៈដែលនាងខាំបបូរមាត់ខាងក្រោមរបស់នាងជាមួយនឹងធ្មេញរបស់នាង ភាពរឹងរូសនៅលើមុខរបស់នាងគឺស្ទើរតែដូចគ្នាទៅនឹង សៀវ យ៉ាន កាលពីពេលនោះ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ប៉ុន្តែខ្ញុំបាននិយាយរួចហើយពីមុន។ ទោះបីជាខ្ញុំអាច ត្រឡប់ទៅអតីតកាលវិញ ក៏ខ្ញុំនៅតែទៅ ត្រកូលសៀវ ដើម្បីលុបចោល ការភ្ជាប់ពាក្យ នោះដដែល។ ខ្ញុំមិនត្រូវការឱ្យពួកគេសម្រេចចិត្តលើអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ខ្ញុំទេ។ ខ្ញុំមិនអាចនៅក្បែរ មនុស្សចម្លែក ពេញមួយជីវិតរបស់ខ្ញុំបានទេ!»\u003C\u002Fp>\u003Cp>សៀវ យ៉ាន សម្លឹងមើល ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ដែលមានចិត្តរឹងរូសដោយកែវភ្នែកព្រងើយកន្តើយ។ ភាពហត់នឿយខ្លះបានលេចឡើងក្នុងកែវភ្នែកខ្មៅងងឹតរបស់គេ។ រាងកាយរបស់គេស្រាប់តែទម្លាក់ចុះមកក្រោម ខណៈដែលដៃទាំងពីរត្រូវបានដាក់ថ្នមៗលើទ្រូងរបស់នាង។ មាត់របស់គេនៅក្បែរត្រចៀកនាង។ សំឡេងរអ៊ូរទាំមួយបានបន្លឺឡើងយឺតៗហាក់ដូចជាគេកំពុងនិយាយជាមួយខ្លួនឯង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ខ្ញុំមិនដែលនិយាយថាអ្នកខុសដែលលុបចោល ការភ្ជាប់ពាក្យ នោះទេ។ វាគ្រាន់តែជាវិធីសាស្ត្រដែលអ្នកជ្រើសរើសធ្វើបែបនេះគឺខុសតែប៉ុណ្ណោះ។ ជាអកុសល អ្នកដែលមានចិត្តអំនួតដូចជាអ្នក មិនដែលគិតដល់ចំណុចនេះឡើយ។»\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ប៉ុន្តែដោយសាររឿងរ៉ាវបានឈានមកដល់ដំណាក់កាលនេះហើយ វាមិនមានន័យអ្វីទៀតទេក្នុងការជជែកវែកញែកថាអ្នកណាខុសឬអ្នកណាត្រូវ។ នៅថ្ងៃអនាគត យើងនឹងមិនជួបគ្នាទៀតទេ។ អ្នកអាចបន្តធ្វើជា មេនិកាយវ័យក្មេង នៃ បក្សពពកអ័ព្ទ តទៅទៀតចុះ ចំណែកខ្ញុំនឹងបន្តធ្វើជាអ្នកហ្វឹកហាត់ដែលឆ្លងកាត់ការហ្វឹកហាត់យ៉ាងលំបាក។»\u003C\u002Fp>\u003Cp>« កិច្ចព្រមព្រៀងបីឆ្នាំ បានបញ្ចប់ហើយ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន។»\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅពេលដែលសំឡេងរអ៊ូរទាំនោះស្ងប់ទៅ កម្លាំងសម្ងាត់មួយនៅក្នុងបាតដៃដែលសង្កត់ថ្នមៗលើទ្រូងរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ក៏ផ្ទុះឡើងភ្លាមៗ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពាក្យសម្ដីទាំងនេះរបស់ សៀវ យ៉ាន បានធ្វើឱ្យមុខរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ប្រែជាស្លេកស្លាំង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«សៀវ យ៉ាន សូមទុកមុខឱ្យ បក្សពពកអ័ព្ទ ហើយយល់ព្រមចុះចាញ់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ទៅ។ បន្ទាប់ពីនេះ បក្សពពកអ័ព្ទ នឹងផ្តល់ការតបស្នងដែលអ្នកពេញចិត្ត។»\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅពេលដែល សៀវ យ៉ាន កំពុងតែត្រៀមវាយប្រហារ សំឡេងមួយដែលលាក់បាំងពីអ្នកដទៃក៏បានបន្លឺចូលមកក្នុងត្រចៀករបស់គេភ្លាមៗ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ជ្រុងមាត់របស់ សៀវ យ៉ាន បានលើកឡើងដោយ ការចំអក។ គេបានស្គាល់ម្ចាស់សំឡេងនេះរួចទៅហើយ។ តើវាមិនគួរឱ្យអស់សំណើច និងក្មេងខ្ចីពេកទេឬ ដែល យុន លេង ដែលជា ព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយ នៃ បក្សពពកអ័ព្ទ បែរជាលួចបញ្ជូនសំឡេងមកដើម្បីព្យាយាមបញ្ចុះបញ្ចូលគេនៅនាទីចុងក្រោយបែបនេះ?\u003C\u002Fp>\u003Cp>សៀវ យ៉ាន សើចតិចៗ។ គេឱនក្បាលចុះហើយសម្លឹងមើលទៅទីលាន។ ដោយគ្មានការស្ទាក់ស្ទើរ ដៃរបស់គេញ័រភ្លាមៗ ហើយកម្លាំងដែលកំពុងហូរហៀរនៅក្នុង បាតដៃ របស់គេក៏ផ្ទុះចេញមកដូចជាភ្នំភ្លើង!\u003C\u002Fp>","free",0,"","published","2026-09-30T15:23:38.050Z","2026-09-30T15:25:49.988Z","6abd297af170ff2c08a989cf","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":22,"next":26,"position":6,"total":28},{"id":23,"number":24,"title":25},"6abd1f09f170ff2c08a9893b",340,"អណ្តាតភ្លើងផ្កាឈូកកហឹងព្រះពុទ្ធ ខ្នាតតូច!",{"id":27,"number":28,"title":29},"6abd3315f170ff2c08a98a60",342,"ព្យុះ​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​វិញ",1790787868091]