[{"data":1,"prerenderedAt":31},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6aabf86720dd286d0a2f5e60":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"publish_at":3,"slug":15,"id":16,"novel_title":17,"novel_slug":18,"unlock_options":19,"locked":20,"requires_auth":20,"preview":11,"navigation":21},"69761108a5ba2989a9c503b7",3,"អាងថ្មដ៏អាថ៌កំបាំង","\u003Cp>«សំឡេងមួយ!»\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅលើទីធ្លាដ៏ទូលាយ លីន ដុង បានឈរមើលកណ្តាប់ដៃរបស់ខ្លួនទាំងក្រឡេកភ្នែកធំៗ ខណៈដែលទឹកមុខក្មេងរបស់គេបង្ហាញនូវភាពរំភើបសប្បាយរីករាយ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលគេងើយក្បាលឡើង គេបានឃើញរូបរាងរបស់ លីន ស៊ាវ កំពុងដើរចេញពីព្រៃយឺតៗរួចទៅហើយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ហេៗ ស្អែកនេះខ្ញុំនឹងបង្ហាញឪពុកមើល ខ្ញុំប្រាកដជាដឹងថាគាត់នឹងភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងមិនខាន។» លីន ដុង ញញឹមញញែម។ ភ្លាមនោះ ស្រទាប់នៃភាពឈឺចាប់បានលេចឡើងពីដៃរបស់គេ ធ្វើឱ្យគេប្រញាប់ប្រញាល់លើកដៃអាវឡើង ហើយក៏បានឃើញថាដៃទាំងមូលរបស់គេពោរពេញទៅដោយស្នាមក្រហមឆ្អិន ថែមទាំងមានកន្លែងខ្លះស្បែករបកចេញ និងមានឈាមហូរចេញមកជាបន្តបន្ទាប់ទៀតផង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ហុយស៍……»\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពីមុនមក គេជាប់រវល់នឹងការហ្វឹកហាត់ខ្លាំងពេក រហូតដល់មិនបានដឹងខ្លួន ប៉ុន្តែឥឡូវនេះពេលដែលគេឈប់ ភាពឈឺចាប់ក៏បានវាយប្រហារមកលើរូបគេយ៉ាងខ្លាំងភ្លាមៗ បណ្តាលឱ្យ លីន ដុង ញញឹមញញមទាំងឈឺចាប់។ គេបានដឹងថាភាពឈឺចាប់នេះបណ្តាលមកពីការហ្វឹកហាត់កណ្តាប់ដៃទម្លុះ ពោលគឺរបួសដែលកើតឡើងពីការកកិតរវាងស្បែក និងខោអាវក្នុងរយៈពេលយូរ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«នៅមានពេលខ្លះទៀត ខ្ញុំគិតថាគួរតែទៅទីនោះដើម្បីត្រាំទឹកបន្តិចសិន……»\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានងើយក្បាលឡើងដើម្បីក្រឡេកមើលពណ៌នៃមេឃ មុននឹងរត់យ៉ាងលឿនទៅខ្នងភ្នំ។ ប្រហែលជា ១០នាទីក្រោយមក ភ្នំថ្មចោទក៏បានបង្ហាញឡើងនៅចំពោះមុខរបស់គេ។ គេបានក្រឡេកមើលជុំវិញខ្លួនដោយប្រុងប្រយ័ត្ន មុននឹងដើរតាមផ្លូវថ្មដែលដុះលយចេញចុះទៅក្រោមភ្នំថ្មចោទនោះ។ ថ្មទាំងនោះមិនងាយរកប៉ុន្តែវាបានបង្កើតជាផ្លូវសម្ងាត់យ៉ាងល្អ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង មានភាពស៊ាំនឹងផ្លូវនេះណាស់ ដូច្នេះនៅពេលដែលគេចុះទៅដោយប្រុងប្រយ័ត្ន គឺមិនមានគ្រោះថ្នាក់អ្វីកើតឡើងទេ។ បន្ទាប់ពីមួយសន្ទុះមក រូងភ្នំមួយដែលត្រូវបានបាំងបិទដោយដុំថ្មធំៗពីរបីដុំក៏បានបង្ហាញឡើងនៅចំពោះមុខរបស់គេ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ទីតាំងរបស់រូងភ្នំនេះត្រូវបានលាក់ទុកយ៉ាងជិតស្និទ្ធខ្លាំងណាស់ ហើយវាក៏ត្រូវបានបាំងបិទយ៉ាងល្អនៅពីក្រោយដុំថ្មធំៗដែលនៅជុំវិញនោះ។ ប្រសិនបើគ្មានអ្នកស្វែងរកវាដោយចងចាំច្បាស់ទេនោះ គឺពិតជាពិបាកនឹងរកឃើញវាណាស់។ ជាងនេះទៅទៀត ក្នុងស្ថានភាពធម្មតា គឺគ្មាននរណាម្នាក់ចង់មកធ្វើរឿងបែបនេះឡើយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលលោតចូលទៅក្នុងរូងភ្នំ អារម្មណ៍ត្រជាក់ស្រស់ស្រាយបានបាត់បាំងក្លិនស្អុយនិងញើសនៅលើខ្លួនរបស់ លីន ដុង ចេញ។ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងអាកាសធាតុដ៏ក្តៅហែងនៅខាងក្រៅ រូងភ្នំនេះគឺដូចជាពិភពលោកផ្សេងទៀតអញ្ចឹង ហើយវាក៏ជាកន្លែងដ៏ល្អមួយដើម្បីជ្រកក្ដៅផងដែរ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ផ្នែកខាងក្នុងនៃរូងភ្នំមិនធំទូលាយខ្លាំងពេកទេ។ ក្រៅពីអាងថ្មទំហំ ៦-១០ម៉ែត្រនៅចំកណ្តាលរូងភ្នំ គឺគ្មានអ្វីផ្សេងទៀតដែលពិសេសនៅក្នុងរូងភ្នំនេះឡើយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលដើរឆ្ពោះទៅរកអាងថ្ម គេនឹងឃើញថាវាពោរពេញទៅដោយទឹកថ្ល្វាងដូចត្បូង ហើយនៅលើផ្ទៃទឹកមានខ្យល់អាកាសត្រជាក់ស្រាលបក់ចុះឡើង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ប៉ូស!»\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលមកដល់ក្បែរអាងថ្ម លីន ដុង បានប្រញាប់ប្រញាល់ដោះខោអាវចេញ ហើយលោតចូលទៅក្នុងទឹកភ្លាមៗ។ ខ្យល់ត្រជាក់ស្រាលបានធ្វើឱ្យរាងកាយរបស់គេញ័រន្តិច ប៉ុន្តែគេបានសម្របខ្លួនទៅនឹងភាពត្រជាក់នោះយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានរកឃើញរូងភ្នំនេះដោយចៃដន្យកាលពីក្មេង។ មានតែ ឈីង តាន់ និងរូបគេទេដែលដឹងពីទីកន្លែងនេះ។ ទឹកនៅទីនេះត្រជាក់ជាងកន្លែងផ្សេងៗទៀត ហើយនៅពេលរដូវក្តៅខ្លាំង លីន ដុង តែងតែចូលចិត្តមកទីនេះដើម្បីត្រាំខ្លួនក្នុងអាងទឹក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក្រៅពីភាពត្រជាក់និងស្រស់ស្រាយ វាហាក់ដូចជាគ្មានឥទ្ធិពលអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ជាការពិតណាស់ នេះមិនមែនជាការត្រឹមត្រូវទាំងស្រុងនោះទេ ព្រោះរាល់ពេលដែល លីន ដុង ត្រាំទឹកនៅទីនេះរួច គេតែងតែមានអារម្មណ៍ថាខួរក្បាលរបស់ខ្លួនកាន់តែមុតស្រួចឡើងដោយមិនដឹងខ្លួន ហើយមិនថាកំពុងធ្វើអ្វីក៏ដោយ គេតែងតែអាចចូលទៅក្នុងស្ថានភាពផ្ដោតអារម្មណ៍បានយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពីមុនមក អារម្មណ៍បែបនេះហាក់ដូចជាគ្មានផលប្រយោជន៍អ្វីទេ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះពេលដែល លីន ដុង បានរៀនកណ្តាប់ដៃទម្លុះ គេបានដឹងថាការស្ថិតក្នុងស្ថានភាពផ្ដោតអារម្មណ៍មានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងទៅលើវឌ្ឍនភាពនៃការហ្វឹកហាត់របស់គេ។ បើមិនដូច្នោះទេ គេប្រហែលជាពិបាកនឹងចេះកណ្តាប់ដៃទម្លុះក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លីបែបនេះណាស់ កុំថាឡើយដល់ការហ្វឹកហាត់រហូតដល់អាចបង្កើតសំឡេងបាននោះ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«តើវាគ្រាន់តែជាខ្ញុំម្នាក់ឯកទេ?»\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលដេកនៅក្នុងអាងថ្ម លីន ដុង បានតក់ទឹកដាក់ក្នុងបាតដៃហើយមើលវាហូរចុះយឺតៗ។ មុខតូចរបស់គេបានជ្រួញបន្តិច ប្រសិនបើរបស់នេះអស្ចារ្យម្ល៉េះ គេប្រហែលជាបានឈានដល់កម្រិតថាមពលយានតាំងពីយូរណាស់មកហើយ មិនមែនយឺតយ៉ាវដូចពេលនេះទេ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«នៅពេលដែលខ្ញុំហ្វឹកហាត់រហូតដល់កម្រិតទី៦នៃការហ្វឹកហាត់រាងកាយ ខ្ញុំនឹងអាចចម្រាញ់ខ្លឹមសារទៅជាយាន ហើយជាមួយថាមពលយាន ទីបំផុតខ្ញុំនឹងក្លាយជាអ្នកហ្វឹកហាត់ពិតប្រាកដម្នាក់!» លីន ដុង បានស្រែកឡើងទាំងរំភើបសប្បាយរីករាយ ខណៈដែលគេទះថ្ពាល់ទាំងសងខាងដោយទន្ទឹងរង់ចាំថ្ងៃនោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក្នុងចំណោមមនុស្សជំនាន់ក្រោយនៃត្រកូលលីន គឺមានតែមនុស្សមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះដែលបានឈានដល់កម្រិតនោះ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ថាមពលយានគឺជាអ្វីដែលសំខាន់បំផុតក្នុងការហ្វឹកហាត់។ គេថាក្រុមអ្នកហ្វឹកហាត់ខ្លាំងម្នាក់អាចបណ្តាលឱ្យបាក់ស្រុតដីត្រឹមតែការបោសដៃតែប៉ុណ្ណោះ។ កម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លានេះពិតជាពិបាកសម្រាប់ លីន ដុង ក្នុងការស្រមើស្រមៃណាស់ ព្រោះគេនៅតែជាក្មេងតូចម្នាក់នៅដំណាក់កាលទីមួយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ហើយប្រភពនៃកម្លាំងបែបនេះគឺថាមពលយាន។ វាគឺជាកម្លាំងអស្ចារ្យម្យ៉ាងដែលអណ្តែតនៅចន្លោះមេឃនិងដី។ ប៉ុន្តែដើម្បីស្រូបយកថាមពលយានពីមេឃនិងដី គេតម្រូវឱ្យហ្វឹកហាត់រហូតទាល់តែគ្រាប់ពូជថាមពលយានត្រូវបានបង្កើតឡើង។ មានតែពេលនោះទេ ទើបថាមពលយានកាន់តែច្រើនអាចត្រូវបានស្រូបចូលទៅក្នុងខ្លួន។\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានផ្អៀងខ្លួនទៅនឹងគែមអាងថ្ម ដោយសម្រាកកាយ និងងើយក្បាលឡើងលើដោយបិទភ្នែក។ គំនិតរបស់គេបានរត់ប៉ប្រិចមួយសន្ទុះ មុនពេលដែលគេបានងងុយដេកយ៉ាងជ្រៅបន្តិចម្តងៗដោយមិនដឹងខ្លួន។ ការហ្វឹកហាត់ក្នុងរយៈពេលនេះគឺខ្លាំងក្លាពេកសម្រាប់គេ ហើយឥឡូវនេះពេលដែលគេរកបានពេលសម្រាកខ្លះ ភាពនឿយហត់ដែលបានលាក់ទុកក៏បានចាប់ផ្តើមរីករាលដាលចេញពីឆ្អឹងរបស់គេ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ខណៈដែល លីន ដុង កំពុងដេកលក់យ៉ាងស្កប់ស្កល់ រូងភ្នំក៏បានវិលត្រឡប់មកមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ម្ដងទៀត ខណៈដែលទឹកអាងបានរំជើបរំជួលថ្នមៗ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«បុក……»\u003C\u002Fp>\u003Cp>កណ្តាលភាពស្ងប់ស្ងាត់ ការរំខានមួយបានចាប់ផ្តើមឡើងភ្លាមៗនៅក្នុងទឹកថ្លា។ ដំណក់ឈាមពណ៌ក្រហមដិតមួយបានហូរធ្លាក់ចុះពីដៃដែលរងរបួសរបស់ លីន ដុង ហើយធ្លាក់ចូលទៅក្នុងអាងទឹកយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលដែលដំណក់ឈាមនេះធ្លាក់ចុះ ទឹកដែលដើមឡើយមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ក៏បានចាប់ផ្តើមពុះកញ្រ្ជោលឡើងភ្លាមៗ។ ពពុះដែលមានស្នាមក្រហមស្រាលៗមួយម្ដងៗបានផុសឡើងពីផ្ទៃទឹក មុននឹងផ្ទុះឡើងជុំវិញរាងកាយដែលកំពុងសម្រាករបស់ លីន ដុង។ សំណល់នៃរាវពណ៌ក្រហមស្រាលៗបានខ្ចាត់ខ្ចាយនៅក្នុងខ្យល់ ហើយហាក់ដូចជាមានស្មារតីផ្ទាល់ខ្លួន ពួកវាបានផ្លាស់ទីដើម្បីរុំព័ទ្ធរាងកាយរបស់ លីន ដុង មុននឹងចូលទៅតាមរន្ធរោមរបស់គេយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលដែលរាវពណ៌ក្រហមស្រាលៗទាំងនេះបានជ្រាបចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់ លីន ដុង វាបានបង្កឱ្យមានអារម្មណ៍មួយហាក់ដូចជាសាច់ដុំទូទាំងរាងកាយរបស់គេត្រូវបានគេច្របាច់យ៉ាងខ្លាំងក្លា។ ដូចជាជំនោរទឹក ទឹកញើសមួយសន្ទុះបានហូរចេញមកយ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់ ប្រមូលផ្តុំចូលគ្នាហើយហូរចូលទៅក្នុងទឹក។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលដែលញើសដែលពោរពេញដោយជាតិពុលពណ៌ខ្មៅបានហូរចេញពីរាងកាយរបស់គេ លីន ដុង ដែលរាងកាយរបស់គេពីមុនបានធំឡើងមួយសង់ទីម៉ែត្របន្ទាប់ពីគេទម្លុះកម្រិតទី៣នៃការហ្វឹកហាត់រាងកាយនោះ បានមានអារម្មណ៍ថារាងកាយរបស់គេបានស្រកទំហំមកវិញស្មើនឹងទំហំដើមរបស់វា។ អារម្មណ៍នេះគឺដូចជាការច្របាច់យកទឹកទាំងអស់ចេញពីសម្ភារទន់ដូចជាអេប៉ុងយ៉ាងសាហាវអញ្ចឹង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ប្រហែលជា ១០នាទីក្រោយមក ទឹកក្នុងអាងក៏បានឈប់ពុះ។ ពេលដែលទឹកអាងចាប់ផ្តើមស្ងប់ស្ងាត់ លីន ដុង ក៏បានភ្ញាក់ឡើងភ្លាមៗហើយស្រែកថា៖ «ក្តៅណាស់!»។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ប៉ូស!»\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលដែលគេស្រែក លីន ដុង បានឱនក្បាលយ៉ាងលឿនហើយជ្រមុជរាងកាយទាំងមូលរបស់ខ្លួនចូលទៅក្នុងទឹក។ បន្ទាប់ពីមួយសន្ទុះមក គេក៏បានងើបឡើងលើផ្ទៃទឹកដើម្បីដកដង្ហើម។ មុខដ៏ស្រឡូនរបស់គេពោរពេញដោយភាពងឿងឆ្ងល់ ព្រោះមុនពេលដែលគេភ្ញាក់ឡើងបន្តិច គេមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងកំពុងត្រូវបានដុតក្នុងចង្ក្រានបាយ ហើយអារម្មណ៍ក្តៅរោលរាលដែលគេបានជួបប្រទះគឺជាមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យគេស្រែកឡើងដោយអចេតនា។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ហេតុអ្វីបានជាវា្តៅខ្លាំងម្ល៉េះនៅទីនេះ?» លីន ដុង ពិចារណាយ៉ាងជ្រៅខណៈដែលគេឈរនៅក្នុងអាងមួយសន្ទុះដើម្បីធ្វើឱ្យខ្លួនឯងត្រជាក់ឡើង មុនពេលដែលគេសម្រេចចិត្តឡើងមកលើ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលឈរនៅក្បែរអាងថ្មហើយគិតមួយសន្ទុះ លីន ដុង បានយោលក្បាលដោយគ្មានពាក្យពេចន៍។ ពេលដែលគេចាប់យកខោអាវហើយចាប់ផ្តើមពាក់ ក្រសែភ្នែករបស់គេក៏បានផ្អាកនៅលើដៃរបស់ខ្លួនភ្លាមៗ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«ហេ៎?»\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានសម្លឹងមើលដៃរបស់ខ្លួនទាំងមិនគួរឱ្យជឿ។ គេចាំបានច្បាស់ថាដៃនេះពីមុនត្រូវបានបន្សល់ទុកនូវស្នាមរបួសហូរឈាមក្រោយពេលហ្វឹកហាត់ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះស្នាមរបួសទាំងអស់របស់គេហាក់ដូចជាបានបាត់បង់យ៉ាងអស្ចារ្យទៅហើយឬ?\u003C\u002Fp>\u003Cp>ដោយភាពងឿងឆ្ងល់ លីន ដុង បានអង្អែលដៃដែលពីមុនពោរពេញដោយរបួសដោយថ្នមៗ ភ្លាមៗនោះរាងកាយរបស់គេក៏បានរឹងមាំ។ ភាពមិនគួរឱ្យជឿបានលេចឡើងយ៉ាងលឿននៅលើទឹកមុខរបស់គេ នៅពេលដែលគេរកឃើញថាស្បែកនៅលើដៃរបស់គេបានរឹងមាំឡើងយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ស្ថានភាពបែបនេះគឺជាសញ្ញាបង្ហាញថាគេកំពុងតែខិតជិតដល់កម្រិតទី៤នៃការហ្វឹកហាត់រាងកាយយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fp>\u003Cp>«តើ……វាអាចទៅរួចយ៉ាងដូចម្ដេច?!»\u003C\u002Fp>\u003Cp>ការរកឃើញនេះបានធ្វើឱ្យ លីន ដុង ស្រឡាំងកាំងយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលគេឈរទ្រឹងនៅនឹងកន្លែង។\u003C\u002Fp>","free",0,"","published","2026-09-17T14:25:43.100Z","2026-09-22T15:59:51.977Z","chapter-3","6aabf86720dd286d0a2f5e60","Wu Dong Qian Kun","wu-dong-qian-kun",[],false,{"previous":22,"next":26,"position":6,"total":30},{"id":23,"number":24,"title":25},"6aabf46d20dd286d0a2f5e3b",2,"កណ្តាប់ដៃទម្លុះ",{"id":27,"number":28,"title":29},"6ab3ddd6bc57ea9d34ad837c",4,"អាថ៌កំបាំងនៃអាងថ្ម",5,1790177373724]