[{"data":1,"prerenderedAt":31},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6aabf46d20dd286d0a2f5e3b":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"publish_at":3,"slug":15,"id":16,"novel_title":17,"novel_slug":18,"unlock_options":19,"locked":20,"requires_auth":20,"preview":11,"navigation":21},"69761108a5ba2989a9c503b7",2,"កណ្តាប់ដៃទម្លុះ","\u003Cp>នៅពេលព្រឹកព្រលឹមស្រាងៗ មានកំពូលភ្នំទោលមួយត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយអ័ព្ទពណ៌សក្រាស់ ដែលធ្វើឱ្យការមើលឃើញរបស់អ្នកណាម្នាក់ស្រអាប់។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“ហ៊ុយ ~ ហ៊ុយ ~”\u003C\u002Fp>\u003Cp>ស្ថិតនៅក្នុងព្រៃក្រាស់មួយនៅពីក្រោយកំពូលភ្នំ សម្លេងដកដង្ហើមញាប់និងខ្លាំងមួយបានបន្លឺឡើង។ ប្រសិនបើក្រឡេកមើលឱ្យកាន់តែជិត នៅក្នុងកន្លែងទំនេរមួយក្នុងព្រៃ រូបរាងតូចមួយអាចត្រូវបានគេមើលឃើញថា កំពុងព្យួរខ្លួននៅលើមែកឈើក្រាស់ និងរឹងមាំដោយប្រើដៃទាំងពីរ។ រូបរាងកាយដ៏តូចនេះបានខ្ចីកម្លាំងទាញពីដៃរបស់ខ្លួនដើម្បីឡើងចុះម្តងហើយម្តងទៀត។ នៅពេលដែលគេធ្វើចលនាទាំងនេះ រូបរាងកាយរបស់គេបានបង្កើតជាកាយវិការចម្លែកៗ ដែលជាប្រភេទកាយវិការប្រើប្រាស់សាច់ដុំទាំងអស់នៅលើដងខ្លួន និងហ្វឹកហាត់ពួកវាទាំងអស់គ្នា។\u003C\u002Fp>\u003Cp>បន្ថែមពីនេះ មានទម្ងន់ដែកពណ៌ខ្មៅស្រអាប់ពីរបីដែលព្យួរនៅលើដៃ និងកជើងរបស់គេ។ ញើសបានស្រក់ចេញពីខោអាវរបស់គេធ្លាក់មកលើដុំដែកទាំងនោះ ដែលបណ្តាលឱ្យពួកវាមានសភាពជោកជាំដោយសារសំណើមផងដែរ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ជាធម្មតា រូបរាងកាយដ៏តូចនេះគឺ លីន ដុង។ មិនដូចជាមិត្តភក្តិឯទៀតទេ គេមិនបានទទួលផលប្រណីតភាពពីទ្រព្យសម្បត្តិ និងភាពស្តុកស្តម្ភដោយសារតែស្ថានភាពគ្រួសារតាំងពីកុមារភាពឡើយ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ ឪពុកដ៏តឹងរឹងរបស់គេបានបង្រៀនគេថា រឿងសំខាន់បំផុតសម្រាប់ការហ្វឹកហាត់គឺការតាំងចិត្ត និងភាពព្យាយាម។ រឿងទាំងនេះគឺជាគុណសម្បត្តិតែមួយគត់របស់គេបើធៀបនឹងមិត្តភក្តិឯទៀតដែលត្រូវបានប្រទានពរដោយទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនសមរម្យ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ញើសបានហូរចូលភ្នែករបស់គេបណ្តាលឱ្យមានអារម្មណ៍ក្រហាយឈឺចាប់ ដែលធ្វើឱ្យ លីន ដុង ខ្ទប់ធ្មេញតបតវិញ។ គេអាចមានអារម្មណ៍រួចទៅហើយនូវការឈឺចាប់ដែលកើតចេញពីការប្រើប្រាស់កម្លាំងហួសហេតុពេក។ នៅចំណុចនេះ មនុស្សភាគច្រើនប្រាកដជាជ្រើសរើសសម្រាក និងឈប់សម្រាកជាមិនខាន។ ទោះបីជាយ៉ាងណា គេបានចងចាំនូវអ្វីដែលឪពុករបស់គេបានប្រាប់គេថា មានតែក្នុងអំឡុងពេលនេះទេ ទើបមនុស្សម្នាក់អាចទម្លុះដែនកំណត់របស់ខ្លួនបាន។ ហេតុដូច្នេះ…… គេត្រូវតែអត់ធ្មត់!\u003C\u002Fp>\u003Cp>គេពិតជាមិនត្រូវបោះបង់ជាដាច់ខាត!\u003C\u002Fp>\u003Cp>សម្រាប់ការប្រកួតប្រជែងប្រចាំត្រកូលកន្លះឆ្នាំក្រោយ គេត្រូវតែហ្វឹកហាត់ដូចជាយកជីវិតមកភ្នាល់!\u003C\u002Fp>\u003Cp>អារម្មណ៍ដែលអ្នកទទួលបាននៅពេលដែលអ្នកចូលទៅជិតដែនកំណត់របស់អ្នក ធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍វិលមុខ និងចង់ក្អួត។ ទោះបីជាយ៉ាងណា លីន ដុង បានខាំធ្មេញ និងព្យាយាមតស៊ូទៅមុខទៀត។ ភ្លាមៗនោះ គេមានអារម្មណ៍ថាកំដៅចម្លែកមួយបានផុសចេញពីខាងក្នុងរាងកាយ ហើយភ្លាមៗនោះអារម្មណ៍នេះបានធ្វើឱ្យគេស្រស់ស្រាយ និងលើកទឹកចិត្តដល់ស្មារតីរបស់គេ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>វាគឺជាថាមពលរបស់ យិនស៊ិនក្រហម!\u003C\u002Fp>\u003Cp>កាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុន មើម យិនស៊ិនក្រហម គឺត្រូវបានបម្រុងទុកសម្រាប់ប្រើប្រាស់ដើម្បីព្យាបាលរបួសរបស់ លីន ស៊ាវ។ ប៉ុន្តែ តាមការទទូចរបស់ លីន ស៊ាវ វាត្រូវបានបញ្ជូនចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់ លីន ដុង នៅទីបញ្ចប់។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ត្រូវតែនិយាយថា ឱសថទិព្វ ប្រភេទនេះពិតជាផ្តល់នូវការជំរុញដ៏ធំមួយសម្រាប់ អ្នកហ្វឹកហាត់ នៃការហ្វឹកហាត់រាងកាយ កម្រិតទាបដូចជា លីន ដុង។ ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែប៉ុន្មានថ្ងៃនៃការហ្វឹកហាត់ លីន ដុង អាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់ថារាងកាយរបស់គេបានក្លាយជារឹងមាំជាងមុនយ៉ាងហោចណាស់ពីរដង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ទោះបីជាយ៉ាងណា ខណៈដែល យិនស៊ិនក្រហម បានផ្តល់នូវការជំរុញដ៏ធំមួយដល់ការហ្វឹកហាត់របស់ លីន ដុង កម្លាំងរបស់ ឱសថទិព្វ គឺមិនមានដែនកំណត់នោះឡើយ។ យ៉ាងណាមិញ យិនស៊ិនក្រហម នេះគ្រាន់តែជា ឱសថទិព្វកម្រិត១ ប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីរយៈពេលប្រាំថ្ងៃមក ឥទ្ធិពលរបស់ ឱសថទិព្វ បានចាប់ផ្តើមរលាយបាត់បន្តិចម្តងៗ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី នៅពេលដែលឥទ្ធិពលរបស់ ឱសថទិព្វ រលាយបាត់ វាបានបាត់បង់មិនអស់ទាំងស្រុងនោះទេ។ នេះគឺដោយសារតែរាងកាយរបស់ លីន ដុង ស្ថិតនៅត្រឹមកម្រិតចាប់ផ្តើមនៃដំណើរការធ្វើឱ្យរឹងមាំប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះវាទើបមិនអាចស្រូបយកឥទ្ធិពលថ្នាំទាំងអស់របស់ ឱសថទិព្វ បានឡើយ។ ហេតុដូច្នេះហើយ ឥទ្ធិពលថ្នាំខ្លះនៅតែលាក់ខ្លួននៅក្នុងផ្នែកដែលជ្រៅបំផុតនៃរាងកាយរបស់គេ។ មានតែពេលដែលរាងកាយរបស់ លីន ដុង ត្រូវបានជំរុញដល់កម្រិតខ្លាំងបំផុតប៉ុណ្ណោះ ទើបវាទីបំផុតត្រូវបានច្របាច់ចេញ និងស្រូបយកដោយរាងកាយដែលកំពុងឃ្លានរបស់គេ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ខណៈដែលកំដៅនៃឥទ្ធិពលថ្នាំបានជ្រាបចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់គេបន្តិចម្តងៗ លីន ដុង មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនអាចឮកោសិកាគ្មានចំនួនរាប់មិនអស់នៅក្នុងខ្លួនរបស់គេរីករាយជាមួយគ្នា ខណៈដែលភាពអស់កម្លាំង និងការឈឺចាប់ទាំងអស់របស់គេត្រូវបានជំនួសបន្តិចម្តងៗដោយថាមពលដ៏រស់រវើក។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“ហេ……”\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានចាប់ទំពាំងដើមឈើ ហើយបោកខ្លួនយ៉ាងខ្លាំងក្លា ដោយការវង់ខ្លួន គេបានក្រឡាប់នៅលើអាកាស និងបានធ្លាក់ចុះមកលើដីយ៉ាងនឹងនរ។ គេបានតតួខ្លួន ខណៈដែលឆ្អឹងទាំងអស់នៅក្នុងរាងកាយរបស់គេស្រាប់តែបន្លឺឡើងនូវសម្លេងក្រត។ ធ្វើឱ្យ លីន ដុង មានការត្រេកអរជាខ្លាំង គេបានរកឃើញថារាងកាយរបស់គេពិតជាបានក្លាយជារឹងមាំជាងមុនយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“កម្រិតទី៣នៃការហ្វឹកហាត់រាងកាយ!”\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានក្តាប់កណ្តាប់ដៃតូចៗរបស់ខ្លួនយ៉ាងតឹង ខណៈដែលគេរីករាយនឹងថាមពលដែលកំពុងហូរតាមសាច់ដុំរបស់គេ ផ្ទៃមុខតូច បានផ្ទុះឡើងនូវស្នាមញញឹមដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល និងត្រេកអរ។ ដោយសារតែស្ថានភាពគ្រួសាររបស់គេ ចាប់តាំងពីពេលដែលគេចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់មក គេមានឱកាសតិចតួចណាស់ក្នុងការប្រើប្រាស់ ឱសថទិព្វ។ ដូច្នេះ គេមិនបានរំពឹងទុកទាល់តែសោះថាគ្រាន់តែប្រើប្រាស់បានតែម្តង លទ្ធផលបែរជាចេញមកល្អយ៉ាងនេះទៅវិញ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“អឹម មិនអាក្រក់ទេ……”\u003C\u002Fp>\u003Cp>ខណៈដែល លីន ដុង កំពុងមមាញឹកក្នុងការអបអរសាទរចំពោះការឈានឡើងកម្រិតរបស់ខ្លួន សម្លេងមួយបានបន្លឺឡើងពីក្បែរខ្លួនគេ។ គេបានងាកក្បាលយ៉ាងប្រញាប់ដើម្បីមើលឃើញ លីន ស៊ាវ ឈរនៅក្រោមដើមឈើធំមួយ ដោយស្លៀកពាក់ឈុតធម្មតា។ បន្ថែមពីនេះ គេអាចមើលឃើញស្រមោលនៃស្នាមញញឹមដែលកំពុងផុសឡើងលើមុខដែលតែងតែតឹងរឹងរបស់ លីន ស៊ាវ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“លោកប៉ា។”\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានប្រកាសដោយរំភើប នៅពេលដែលគេឃើញ លីន ស៊ាវ ដែលកំពុងឈរនៅក្បែរដើមឈើ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ស៊ាវ បានងក់ក្បាលខណៈដែលគាត់ដើរចូលទៅជិត លីន ដុង។ ការសម្លឹងមើលរាងកាយរបស់កូនប្រុសរបស់គាត់ ស្នាមញញឹមដ៏កម្រមួយបានផុសឡើងនៅទីបំផុត ខណៈដែលគាត់បាននិយាយថា៖ “កម្រិតទី៣នៃការហ្វឹកហាត់រាងកាយ មិនអាក្រក់ទេ។”\u003C\u002Fp>\u003Cp>“វាគឺជាការជួយជ្រោមជ្រែងពី យិនស៊ិនក្រហម ទេតើ” លីន ដុង បានសើចកក្អែកខណៈដែលគេអោននិងក្រឡុកក្បាល។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“យិនស៊ិនក្រហម គ្រាន់តែជា ឱសថទិព្វកម្រិត១ ប៉ុណ្ណោះ ទោះបីជាអ្នកដទៃបានបរិភោគវា ក៏វានៅតែត្រូវចំណាយពេលយ៉ាងហោចណាស់មួយ ឬពីរខែដើម្បីជំរុញ ការហ្វឹកហាត់រាងកាយ ពីកម្រិតទី២ ឡើងដល់កម្រិតទី៣ ដែរ។ នេះគឺជាលទ្ធផលនៃការខិតខំប្រឹងប្រែង និងការហ្វឹកហាត់របស់អ្នកផ្ទាល់។” លីន ស៊ាវ បានដកដង្ហើមធំដោយស្រទន់ ខណៈដែលគាត់សម្លឹងមើល លីន ដុង ដែលកំពុងឈរនៅចំពោះមុខគាត់។ គាត់ប្រាកដជាបានកត់សម្គាល់ឃើញពីរបៀបដែល លីន ដុង បានជំរុញខ្លួនឯងយ៉ាងខ្លាំងក្នុងអំឡុងពេលនេះ។ ជាច្រើនដង គាត់នឹងឃើញប្រពន្ធរបស់គាត់ស្រក់ទឹកភ្នែក ហើយទោះបីជាគាត់មិនបាននិយាយអ្វីក៏ដោយ ក្នុងនាមជាឪពុករបស់ លីន ដុង គាត់យ៉ាងណាក៏ដោយក៏មានអារម្មណ៍ឈឺចាប់ក្នុងចិត្តខ្លះដែរ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>គាត់បានយល់ថា មូលហេតុដែល លីន ដុង ហ្វឹកហាត់យ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់បែបនេះ គឺដោយសារតែគេប្រាថ្នាចង់ទទួលបានលទ្ធផលល្អក្នុងការប្រកួតប្រជែងប្រចាំត្រកូល ប្រចាំឆ្នាំដែលជិតមកដល់ក្នុងរយៈពេលកន្លះឆ្នាំទៀត។ នេះនឹងស្តារកិត្តិយស និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ឪពុកគេនៅក្នុង ត្រកូលលីន ឡើងវិញខ្លះ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានញញឹមដោយរីករាយ ខណៈដែលគេមានអារម្មណ៍ថាការខិតខំប្រឹងប្រែង និងកម្លាំងពលំរបស់គេទាំងអស់បន្ទាប់ពីពេលនេះទីបំផុតបានផ្តល់ផលផ្លែខ្លះហើយ។ គេមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនកំពុងទាន់ពេលនឹងសិស្សកំពូលៗក្នុង ត្រកូលលីន ហើយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“កូនអាចបោះចោលដុំដែកទាំងនោះបានហើយ។ ចាប់តាំងពីកូនបានស្ទាត់ជំនាញ កម្រិតទី៣នៃការហ្វឹកហាត់រាងកាយ ហើយនោះ ឥឡូវនេះកូនទើបតែមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការហ្វឹកហាត់ ក្បាច់គុន ប៉ុណ្ណោះ។ ចូរឱ្យប៉ាបង្រៀនក្បាច់កណ្តាប់ដៃមួយឈុតដល់កូន។” លីន ស៊ាវ បាននិយាយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលបានឮដំណឹងនេះ ភ្នែកពណ៌ខ្មៅស្រទន់របស់ លីន ដុង បានភ្លឺឡើងភ្លាមៗ។ ទោះបីជាគេទីបំផុតបានឈានដល់ កម្រិតទី៣នៃការហ្វឹកហាត់រាងកាយ ក៏ដោយ ក៏គេមិនបានដឹងពីបច្ចេកទេសអ្វីទាំងអស់ ហើយពេលដែលគេប្រយុទ្ធជាមួយអ្នកដទៃ គេអាចពឹងផ្អែកបានតែលើកម្លាំងបាយប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ នៅក្នុងចិត្តរបស់គេ គេពិតជាចង់រៀន ក្បាច់គុន ទាំងនេះខ្លាំងណាស់ដើម្បីជំរុញសក្តានុពលប្រយុទ្ធរបស់គេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយសារតែសីតុណ្ហភាពនៃរាងកាយរបស់ឪពុកគេ លីន ស៊ាវ មិនទាន់បានបង្រៀន ក្បាច់គុន ណាមួយដល់គេនៅឡើយទេ។ ឥឡូវនេះឱកាសរបស់គេបានមកដល់ទីបំផុតហើយ គេពិតជាមានសេចក្តីរីករាយយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“ក្បាច់គុន ទាំងអស់នៅលើលោកនេះអាចត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាប្រាំបួនកម្រិត និងបីថ្នាក់។ កម្រិតទី១ ទី២ និងទី៣ ស្ថិតក្នុងថ្នាក់ទាប ខណៈដែលកម្រិតទី៧ ទី៨ និងទី៩ ស្ថិតក្នុងថ្នាក់កំពូល ហើយចំណែកដែលនៅសល់ស្ថិតក្នុងថ្នាក់កណ្តាល។ អ្វីដែលប៉ាកំពុងនឹងបង្រៀនកូនគឺជាក្បាច់កណ្តាប់ដៃថ្នាក់ទាប កម្រិតទី១ ដែលមានឈ្មោះថា “កណ្តាប់ដៃទម្លុះ”។” លីន ស៊ាវ បានពន្យល់។\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានងក់ក្បាល គេមិនមានអារម្មណ៍ខកចិត្តឡើយ ទោះបីជាគេគ្រាន់តែរៀនក្បាច់កណ្តាប់ដៃថ្នាក់ទាប កម្រិតទី១ ក៏ដោយ។ គេបានយល់ថាអ្នកត្រូវតែធ្វើអ្វីៗជាជំហានៗ ហើយសម្រាប់មនុស្សភាគច្រើន វាគឺជាឱកាសដ៏អស្ចារ្យរួចទៅហើយក្នុងការរៀនជំនាញ ក្បាច់គុន កម្រិត១។ គេពោលថា នៅក្នុង ត្រកូលលីន ក្បាច់គុន ដែលខ្ពស់បំផុតគ្រាន់តែជាជំនាញ ក្បាច់គុន កម្រិត៤ ប៉ុណ្ណោះ ហើយនេះត្រូវបានទទួលដោយ លោកតា ពី សាល​ព្រះគម្ពីរ​ដែល​លាក់ទុក តាមរយៈឱកាសនៅពេលដែលគាត់នៅជា សមាជិកជាន់ខ្ពស់ នៃ មហាត្រកូលលីន។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“ទោះបីជា ក្បាច់គុន មានកម្រិតខុសគ្នាក៏ដោយ ក៏ផ្នែកសំខាន់បំផុតគឺស្ថិតនៅលើខ្លួនអ្នកប្រើប្រាស់ផ្ទាល់។ នៅក្នុងដៃរបស់អ្នកប្រើប្រាស់ដ៏ខ្លាំងក្លា សូម្បីតែជំនាញ ក្បាច់គុន កម្រិត១ ក៏អាចក្លាយជាកម្លាំងដ៏មានឥទ្ធិពល និងសម្លាប់មនុស្សបានដែរ។ ដូច្នេះ កាន់តែរាងកាយរបស់មនុស្សម្នាក់ខ្លាំងប៉ុណ្ណា ការវាយប្រហាររបស់ ក្បាច់គុន ក៏កាន់តែមានឥទ្ធិពលខ្លាំងប៉ុណ្ណោះ។” លីន ស៊ាវ បានលាតបាតដៃរបស់គាត់ ហើយផ្តល់សញ្ញាដល់ លីន ដុង៖ “មកទីនេះ ប្រើប្រាស់កម្លាំងទាំងអស់ និងល្បឿនដ៏អស្ចារ្យបំផុតរបស់កូនដើម្បីវាយប្រហារមកលើប៉ា។”\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានភ្លឹបភ្នែក ខណៈដែលគេបានបោះចោលដុំដែកដែលបំពាក់នៅលើកដៃរបស់ខ្លួន មុនពេលរត់ទៅមុខដើម្បីបញ្ចេញកណ្តាប់ដៃដាក់ លីន ស៊ាវ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលដែលគេប្រឈមមុខនឹងការវាយប្រហារដោយកម្លាំងពេញទំហឹងរបស់ លីន ដុង លីន ស៊ាវ គ្រាន់តែលាតដៃរបស់គាត់ចេញ ហើយរំអិលបាតដៃរបស់គាត់យ៉ាងស្ទាត់ជំនាញឆ្លងកាត់ដៃអាវរបស់ លីន ដុង។ សម្លេងបន្លឺឡើងយ៉ាងស្រួយបានតាមមកភ្លាមៗមុនពេល លីន ដុង លោតដោយការឈឺចាប់។ ដោយខាំធ្មេញ គេបានប្រញាប់ឡើងដៃអាវរបស់ខ្លួនដើម្បីរកឃើញថាដៃទាំងមូលរបស់គេបានប្រែជាពណ៌ក្រហមបាត់ទៅហើយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“កណ្តាប់ដៃទម្លុះ ទាមទារឱ្យមនុស្សម្នាក់ប្រើប្រាស់កម្លាំងខណៈពេលដែលជាប់ស្អិតយ៉ាងជិតនឹងខោអាវរបស់ខ្លួន។ ប្រសិនបើប៉ាបានប្រើប្រាស់កម្លាំងច្រើនជាងនេះ ឬសូម្បីតែប្រើប្រាស់ដាននៃ ថាមពលយាន ដៃទាំងមូលរបស់កូន រួមទាំងឆ្អឹងរបស់កូននឹងត្រូវកំទេចខ្ទេចខ្ទីទាំងស្រុង។” លីន ស៊ាវ បានបន្តដោយធម្មតា៖ “ដើម្បីស្ទាត់ជំនាញ កណ្តាប់ដៃទម្លុះ កូនត្រូវតែហ្វឹកហាត់ជាមួយនឹងខោអាវរបស់កូន។ ចាប់តាំងពីក្បាច់គុននេះផ្តល់សារសំខាន់លើការប្រើប្រាស់កម្លាំងខណៈពេលដែលជាប់ស្អិតយ៉ាងជិតនឹងខោអាវ នៅពេលដែលកូនកំពុងហ្វឹកហាត់ក្នុងជំនាញនេះ ខោអាវដែលជាប់នឹងរាងកាយរបស់កូននឹងបង្កើតជាសម្លេងផងដែរ។ មាន ក្បាច់ទាំងប្រាំបួន សរុបសម្រាប់ជំនាញនេះ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា សំឡេងទាំងប្រាំបួន។ នេះគឺដោយសារតែនៅពេលដែលកូនប្រើប្រាស់ក្បាច់នីមួយៗ សម្លេងស្រួយនឹងបន្លឺឡើង។ ហើយនៅពេលដែលក្បាច់នីមួយៗត្រូវបានប្រើប្រាស់តគ្នានិង សំឡេងទាំងប្រាំបួន បន្លឺឡើងនៅទីបញ្ចប់ អនុភាពរបស់វាថែមទាំងអាចប្រៀបធៀបទៅនឹងជំនាញ ក្បាច់គុន កម្រិត២ ទៀតផង។”\u003C\u002Fp>\u003Cp>“កូនគួរតែសង្កេតមើលឱ្យបានដិតដល់ និងទន្ទេញចាំក្បាច់ទាំងប្រាំបួនឱ្យបានច្បាស់!”\u003C\u002Fp>\u003Cp>ដោយការស្រែកយ៉ាងស្ងាត់ លីន ស៊ាវ បានលាតអវយវៈរបស់គាត់ និងតាំងជំហរ ដែលមើលទៅហាក់បីដូចជាខ្លាដ៏កាចសាហាវ។ ហើយនៅពេលដែលគាត់បញ្ចេញចលនារបស់គាត់ វាបានមើលទៅរហ័សរហួនដូចជាស្វា។ ស៊េរីនៃសម្លេងបន្លឺឡើងយ៉ាងស្រួយបានបន្លឺឡើងជាបន្តបន្ទាប់ពីខោអាវរបស់គាត់។\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានសម្លឹងមើលយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ខណៈដែលកណ្តាប់ដៃរបស់ លីន ស៊ាវ រាំវង់ជុំវិញ ចិត្តរបស់គាត់ផ្តោតតែទៅលើការមើលឃើញនៅចំពោះមុខគាត់ប៉ុណ្ណោះ។ អ្វីៗផ្សេងទៀតត្រូវបានគេមិនអើពើ ហើយអ្វីដែលបានឆ្លុះបញ្ចាំងនៅក្នុងភ្នែករបស់គេគឺក្បាច់កណ្តាប់ដៃឈុតនេះ!\u003C\u002Fp>\u003Cp>ដោយសារតែគាត់កំពុងបង្រៀន លីន ដុង លីន ស៊ាវ បានបន្ធូរល្បឿនដោយចេតនានិងធ្វើម្តងទៀតនូវចលនានីមួយៗពីរបីដង។ ជាចុងក្រោយគាត់បានយឺតៗរហូតដល់ឈប់ ហើយងាកមកប្រឈមមុខនឹង លីន ដុង ដោយសួរថា៖ “តើកូនបានទន្ទេញចាំវាហើយឬនៅ?”\u003C\u002Fp>\u003Cp>លីន ដុង បានមាត់មិបមមបដោយខ្លួនឯងមួយសន្ទុះមុនពេលងក់ក្បាល ដោយមានការសង្ស័យបន្តិច។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“អូ៎? ហេតុអ្វីបានជាកូនមិនបង្ហាញវាឱ្យប៉ាមើល?”\u003C\u002Fp>\u003Cp>ភាពភ្ញាក់ផ្អើលបានឆ្លុះបញ្ចាំងពេញមុខរបស់ លីន ស៊ាវ ទោះបីជាគាត់បានបន្ធូរល្បឿនរបស់គាត់បន្តិចក៏ដោយ ក៏ ក្បាច់ទាំងប្រាំបួន នៃ កណ្តាប់ដៃទម្លុះ ទាំងនេះមិនមែនងាយស្រួលរៀនខ្លាំងពេកទេ។ បន្ថែមពីនេះ នេះគឺជាការប៉ះផ្ទាល់លើកដំបូងរបស់ លីន ដុង ជាមួយ ក្បាច់គុន តើគេពិតជាអាចគ្រប់គ្រងការទន្ទេញចាំវាបានលឿនយ៉ាងនេះមែនឬ?\u003C\u002Fp>\u003Cp>ហាក់បីដូចជាគេអាចមានអារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើលរបស់ លីន ស៊ាវ លីន ដុង បានបោះជំហានពីរទៅមុខ និងលាតកណ្តាប់ដៃទាំងពីរចេញខាងក្រៅមុនពេលគេសម្តែងឈុតក្បាច់មួយ ទោះបីជាក្នុងលក្ខណៈមិនជំនាញនិងយឺតយ៉ាវក៏ដោយ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ដាននៃភាពរីករាយបានផុសឡើងនៅលើមុខរបស់ លីន ស៊ាវ ខណៈដែលគាត់ឈរនៅម្ខាងនិងបានឃើញកូនប្រុសរបស់គាត់ឆ្លងកាត់ ក្បាច់ទាំងប្រាំបួន ទាំងអស់នៃ កណ្តាប់ដៃទម្លុះ។ ទោះបីជាការសម្តែងរបស់គេមានភាពស្ម័គ្រចិត្តខ្លាំងនិងមានអត្ថន័យតិចតួចក៏ដោយ ក៏សមិទ្ធផលរបស់គេនៅតែគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ជាពិសេសដោយពិចារណាថា នេះគឺជាការប៉ះពាល់លើកដំបូងបំផុតរបស់គេជាមួយ កណ្តាប់ដៃទម្លុះ។ បន្ថែមពីនេះ វាក៏បានបង្ហាញផងដែរថាគេជាអ្នករៀនដែលមានទេពកោសល្យ និងពូកែ។ នៅពេលរកឃើញការពិតនេះ លីន ស៊ាវ មានអារម្មណ៍រំភើបចិត្តជាខ្លាំង នៅពេលដែលគាត់ដឹងថាកូនប្រុសរបស់គាត់បានស្នងមរតកសក្តានុពលប្រភេទដែលគាត់មាននៅអាយុនោះ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“លោកប៉ា ហេតុអ្វីបានជាពេលដែលកូនប្រើ កណ្តាប់ដៃទម្លុះ មិនមានសូម្បីតែសម្លេងមួយ?” លីន ដុង បានសួរដោយទាល់ច្រក ខណៈដែលគេបានបញ្ចប់ឈុតក្បាច់មួយទៀតក្នុងលក្ខណៈមិនជំនាញនិងយឺតយ៉ាវ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“ក្មេងប្រុសល្ងង់ ប្រសិនបើវាមានភាពងាយស្រួលក្នុងការបង្កើតសម្លេងនោះ ចលនាឈុតនេះនឹងមិនរស់នៅស្របតាមឈ្មោះរបស់វាទេ។” លីន ស៊ាវ បានបន្ទោសមុនពេលបន្តថា៖ “ចូរចាំថាពេលដែលកូនហ្វឹកហាត់ សូមមានអារម្មណ៍ប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះថាមពលដែលហូររបស់កូន។ ដរាបណាកូនអាចធ្វើឱ្យខោអាវរបស់កូនធ្វើតាមថាមពលរបស់កូននិងមិនមែនវិធីផ្សេងទៀតទេនោះ កូននឹងត្រូវបានគេចាត់ទុកថាបានរៀនឈុតចលនានេះដោយជោគជ័យ។ មក ចូរព្យាយាមម្តងទៀតពីរបីដង។”\u003C\u002Fp>\u003Cp>មាត់របស់ លីន ដុង បានសូត្រពាក្យទាំងនេះពីរបីដងមុនពេលគេព្យាយាមបង្វែរទ្រឹស្តីទៅជាសកម្មភាព ខណៈដែលគេហ្វឹកហាត់។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ លីន ស៊ាវ បានឈរនៅក្បែរគេ ខណៈដែលពេលខ្លះគាត់ចង្អុលបង្ហាញពីកំហុស ឬការភ្លាត់ស្នៀតមួយចំនួន។\u003C\u002Fp>\u003Cp>នៅលើដីទំនេរក្នុងព្រៃ រូបរាងរបស់ក្មេងប្រុសម្នាក់បានរាំវង់ជាបន្តបន្ទាប់។ សូម្បីតែពេលដែលញើសបានបាញ់ពេញរាងកាយរបស់គេ ក៏វាមិនបានធ្វើឱ្យគេរំខានសូម្បីតែបន្តិចដែរ ខណៈដែល ផ្ទៃមុខតូច របស់គេនៅតែមានភាពធ្ងន់ធ្ងរជាពិសេស។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ពេលរសៀលបានកន្លងផុតទៅយ៉ាងលឿន ខណៈដែល លីន ដុង បានអនុវត្តជាបន្តបន្ទាប់ដោយគ្មានការសម្រាក ហើយការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់គេគឺមិនខាតបង់ទេ។ លីន ដុង បានក្លាយជាអ្នកស្ទាត់ជំនាញបន្តិចម្តងៗនៅ ក្បាច់ទាំងប្រាំបួន នៃ កណ្តាប់ដៃទម្លុះ ហើយទោះបីជាគេនៅតែមិនអាចបង្កើតសម្លេងណាមួយក៏ដោយ ក៏ឥរិយាបថរបស់គេមិនបានរង្គោះរង្គើទាល់តែសោះ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“សូមឱ្យការហ្វឹកហាត់ថ្ងៃនេះបញ្ចប់ត្រឹមនេះចុះ កូនអាចបន្តការហ្វឹកហាត់របស់កូននៅថ្ងៃស្អែកបាន។” លីន ស៊ាវ បាននិយាយភ្លាមៗខណៈដែលគាត់បានក្រឡេកមើលទៅលើមេឃមុនពេលងាកមកមើល លីន ដុង ដែលកំពុងចេញញើសជោកជាំ។ បរិមាណនៃការលះបង់ និងការតស៊ូដែលអ្នកក្រោយបានបង្ហាញក្នុងការហ្វឹកហាត់របស់គេបានបណ្តាលឱ្យសូម្បីតែគាត់ក៏មានអារម្មណ៍រំជួលចិត្តខ្លះដែរ។ មិនយូរប៉ុន្មាន គាត់បានដកដង្ហើមធំដោយលួចលាក់ ខណៈដែលគាត់ព្រួយបារម្ភពីរឿងដែលថាការអស់សង្ឃឹមជាច្រើនឆ្នាំរបស់គាត់បានបង្ខំឱ្យកូនរបស់គាត់ធំធាត់លឿនជាងធម្មតា។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“បាទ លោកប៉ា សូមអញ្ជើញត្រឡប់ទៅសម្រាកមុនចុះ សូមអនុញ្ញាតឱ្យកូននៅទីនេះយូរបន្តិចទៀតសិនចាំត្រឡប់ទៅផ្ទះ។” លីន ដុង បានតបវិញ កណ្តាប់ដៃរបស់គេមិនបានឈប់ទេ ខណៈដែលគេផ្តោតអារម្មណ៍លើការធ្វើតាមសកម្មភាពណែនាំរបស់ លីន ស៊ាវ ដើម្បីមានអារម្មណ៍ដឹងពីចលនាតូចៗនិងការផ្លាស់ប្តូរថាមពលដែលហូរតាមសាច់ដុំរបស់គេ។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ជាការឆ្លើយតប លីន ស៊ាវ ធ្វើបានត្រឹមតែអង្រួនក្បាលដោយទាល់ច្រក។ ការរីកចម្រើនរបស់ លីន ដុង គឺពិតជាច្បាស់លាស់ណាស់ ប៉ុន្តែដើម្បីបង្កើតសម្លេងជាមួយ កណ្តាប់ដៃទម្លុះ គឺមិនងាយស្រួលនោះឡើយ លីន ស៊ាវ ធ្លាប់បានហ្វឹកហាត់ពេញមួយសប្តាហ៍ពីមុនមក ទើបគាត់ទទួលបានជោគជ័យនៅទីបញ្ចប់។\u003C\u002Fp>\u003Cp>ដោយប្រាប់ លីន ដុង យ៉ាងលឿនថាគាត់កំពុងចាកចេញ លីន ស៊ាវ បានងាកក្រោយដោយដៃរបស់គាត់ដាក់ពីក្រោយខ្នង។ ខណៈដែលគាត់ងាក ស្នាមញញឹមបានផុសឡើងលើមុខរបស់គាត់ សមត្ថភាពយល់ដឹងដែល លីន ដុង បានបង្ហាញនៅថ្ងៃនេះបានធ្វើឱ្យគាត់មានការពេញចិត្តជាខ្លាំង។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“ក្មេងប្រុសម្នាក់នេះមានការយល់ដឹងខុសពីធម្មតា និងមានការតាំងចិត្តដ៏អស្ចារ្យដែលថែមទាំងលើសពីខ្ញុំក្នុងវ័យកំពូលរបស់ខ្ញុំទៅទៀត នេះមិនគួរជាការលំបាកខ្លាំងពេកសម្រាប់គេទេ។”\u003C\u002Fp>\u003Cp>“ប៉ះ!”\u003C\u002Fp>\u003Cp>ខណៈដែលគំនិតនេះបានភ្លែតឆ្លងកាត់ខួរក្បាលរបស់ លីន ស៊ាវ សម្លេង “ប៉ះ” ដ៏ខ្លាំង ច្បាស់ និងស្រួយមួយបានបន្លឺឡើងយ៉ាងរហ័សពីខាងក្រោយ។ ភ្លាមៗនោះ មុខរបស់គាត់បានប្រែជាតឹងរង និងបានវាក់ទៅមុខ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលនេះ ពន្លឺដ៏ភ្លឺស្វាងបានផ្លេកចេញក្នុងភ្នែករបស់គាត់។\u003C\u002Fp>\u003Cp>“វាហាក់បីដូចជាវាមិនមែនជាការលំបាកខ្លាំងពេកទេ ប៉ុន្តែជាបញ្ហាដ៏ងាយស្រួលសម្រាប់គេក្នុងការសម្រេចបាន។”\u003C\u002Fp>","free",0,"","published","2026-09-17T14:08:46.064Z","2026-09-22T15:46:55.924Z","chapter-2","6aabf46d20dd286d0a2f5e3b","Wu Dong Qian Kun","wu-dong-qian-kun",[],false,{"previous":22,"next":26,"position":6,"total":30},{"id":23,"number":24,"title":25},"6aabefe111a6b0b014de1230",1,"លីន ដុង",{"id":27,"number":28,"title":29},"6aabf86720dd286d0a2f5e60",3,"អាងថ្មដ៏អាថ៌កំបាំង",5,1790177373658]