[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a466c9cfe3dcd186f03107d":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",296,"ការជួបជុំ (Gathering)","\u003Cdiv>អត្ថបទជំពូកទី ២៩៦ ទាំងមូលត្រូវបានត្រួតពិនិត្យ និងកែសម្រួលឈ្មោះតួអង្គយ៉ាងហ្មត់ចត់ ដោយប្តូរពី «យ៉ា ហ្វឺយ» មកជា «យ៉ា ហ្វៃ» តាមការណែនាំរបស់បង ព្រមទាំងបានលុបចេញនូវពាក្យអង់គ្លេសដែលលើសលបដោយអចេតនាមួយចំនួន (ដូចជា biographies, Closely, Vacillate) ដើម្បីឱ្យសាច់រឿងកាន់តែរលូន និងល្អឥតខ្ចោះ៖\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជំពូកទី ២៩៦៖ ការជួបជុំ (Gathering)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដើរចេញពីសមាគមថ្នាំ ស៊ាវ យ៉ាន បានត្រលប់ទៅកាន់ផ្ទះសំណាក់ដែលគេស្នាក់នៅវិញដោយផ្ទាល់។ គេបានសម្រាកពីរបីម៉ោងនៅក្នុងផ្ទះសំណាក់ រហូតដល់កម្លាំងធាតុរបស់គេបានស្តារឡើងវិញដល់ចំណុចកំពូល ទើបគេចាកចេញពីផ្ទះសំណាក់។ បន្ទាប់មក គេបានបោះជំហានឆ្ពោះទៅកាន់ត្រកូលណាឡាន ដើម្បីចាប់ផ្តើមវគ្គព្យាបាលបន្សាបជាតិពិសសម្រាប់ថ្ងៃនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាគេដឹងច្បាស់ថា «ពិសភ្លើង» នៅក្នុងខ្លួនរបស់គេនឹងកាន់តែក្រាស់ទៅៗរាល់ពេលដែលគេជួយ ណាឡាន ជៀ បន្សាបពិសក៏ដោយ ប៉ុន្តែ ស៊ាវ យ៉ាន គ្មានជម្រើសក្រៅពីបន្តធ្វើបែបនេះឡើយ ដើម្បីទទួលបានថាមពលដ៏ខ្លាំងក្លាដែលមាននៅក្នុង «ពិសភ្លើង» និងទទួលបាន «ទឹកដមវិញ្ញាណបៃតងប្រាំពីរពណ៌»។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីជា «ពិសភ្លើង» នោះសាហាវ និងខុសប្រក្រតីយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គេមិនសូវជាបារម្ភខ្លាំងពេកដែរ។ ព្រោះថា ដោយមាន «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» ការពាររាងកាយ ស៊ាវ យ៉ាន ជឿជាក់ថាគេអាចទប់ទល់នឹង «ពិសភ្លើង» នេះបាន ទោះបីជាវាផ្ទុះឡើងនៅក្នុងខ្លួនរបស់គេភ្លាមៗក៏ដោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ ដែល ណាឡាន ជៀ និង ណាឡាន ស៊ូ បានចេញមកជូនដំណើរគេដោយផ្ទាល់នោះ មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងត្រកូលណាឡានទាំងមូលបានស្គាល់ ស៊ាវ យ៉ាន ថាជាយុវជនដែលមានទឹកមុខត្រជាក់ស្រេបម្នាក់។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលពួកគេបានឃើញរូបរាងរបស់គេ ពួកគេមិនត្រឹមតែមិនបោះជំហានមកឃាត់ឃាំងឡើយ ថែមទាំងបានឱនក្បាលគោរព និងគួរសមដាក់គេនៅពេលដើរកាត់ទៀតផង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលនេះ មេឃបានងងឹតទៅហើយ។ ប៉ុន្តែ ត្រកូលណាឡាននៅតែមានពន្លឺភ្លើងភ្លឺចែងចាំង។ សមាជិកនៃត្រកូលបានដើរចេញចូលតាមច្រកផ្លូវតូចៗយ៉ាងអ៊ូអរ មិនខុសពីទីផ្សារឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ដើរកាត់ច្រកផ្លូវតូចៗពីរបីដោយភាពស៊ាំ រួចហើយសាលដ៏ធំល្វឹងល្វើយរបស់ត្រកូលណាឡានក៏បានលេចឡើងក្នុងខ្សែភ្នែករបស់គេម្តងទៀត។ គេដើរចូលទៅជិតយឺតៗ។ សំឡេងសើចក្អាកក្អាយដ៏អ៊ូអរដែលលាយឡំជាមួយនឹងបទភ្លេងខ្លះៗបានបន្លឺចេញពីក្នុងសាល។ រឿងនេះបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលចូលចិត្តភាពស្ងប់ស្ងាត់ ជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បោះជំហានដើរចូលទៅក្នុងសាលយឺតៗ ស៊ាវ យ៉ាន ងើបភ្នែកឡើងក្រឡេកមើលជុំវិញខ្លួន។ គេបានឃើញថានៅខាងក្នុងមានមនុស្សអង្គុយជាច្រើន។ ពួកគេកំពុងញញឹម និងជជែកគ្នាលេង ហាក់ដូចជាកំពុងមានការជួបជុំដ៏សប្បាយរីករាយមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈឈរនៅក្បែរទ្វារ ខ្សែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានសម្លឹងកាត់ផ្នែកខាងក្នុងនៃសាល ហើយមានការភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិចនៅពេលដែលដឹងថា មិនត្រឹមតែ លីវ លីង និង ព្រះនាងតូច វត្តមាននៅទីនោះឡើយ ប៉ុន្តែសូម្បីតែ យ៉ា ហ្វៃ ក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមពួកគេដែរ។ នាងនៅពេលនេះកំពុងស្លៀករ៉ូបតឹងណែនពណ៌ក្រហមឆ្អៅ។ អាវរោមសត្វពណ៌សដូចព្រិលគ្របដណ្តប់លើស្មារបស់នាង បន្ថែមនូវភាពថ្លៃថ្នូរ និងប្រណីតភាពដល់រូបរាងរបស់នាង។ រូបរាងដ៏ទាក់ទាញមន្តស្នេហ៍ និងរាងកោងដងខ្លួនដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាង បានធ្វើឱ្យខ្សែភ្នែករបស់បុរសៗជាច្រើនលួចសម្លឹងមើលមកនាងមិនដាក់ភ្នែកឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មើលទៅខ្ញុំហាក់ដូចជាមកចំពេលមិនសូវល្អសោះ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលសាលដ៏មានជីវិតរវើកនេះ ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីក្បាលទាំងមិនដឹងធ្វើម៉េច។ គេរៀបនឹងងាកក្រោយត្រលប់ទៅវិញទៅហើយ ប៉ុន្តែសំឡេងដ៏ស្រទន់របស់នារីម្នាក់ស្រាប់តែបន្លឺឡើងពីក្បែរខ្លួនគេ៖ «លោកប្រុស យ៉ាន ស៊ាវ ក្នុងពេលដែលលោកមកដល់ហើយ ហេតុអ្វីមិនចូលទៅខាងក្នុង ហើយសម្រាកមួយសន្ទុះសិនទៅ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសំឡេងនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ងាកក្បាលទៅមើល ហើយបានឃើញស្រីស្អាតដ៏ទន់ភ្លន់ម្នាក់កំពុងឈរក្បែរសសរ។ ផ្ទៃមុខដ៏រាបស្មើរបស់គេបានប្រែជាមានភាពកក់ក្តៅបន្តិចដោយមិនដឹងខ្លួន។ ប៉ុន្តែ ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីនោះ ផ្ទៃមុខរបស់គេក៏បានត្រលប់មកជាស្ងប់ស្ងាត់វិញ រួចនិយាយថា៖ «មិនបាច់ទេ កញ្ញាណាឡាន ខ្ញុំចូលចិត្តភាពស្ងប់ស្ងាត់ ហើយមិនសូវចូលចិត្តទិដ្ឋភាពបែបនេះឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្រីស្អាតដែលលេចមុខនៅក្បែរសសរនោះ គឺពិតជាមនុស្សដ៏មានតម្លៃបំផុតរបស់ត្រកូលណាឡាន ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន។ នាងកំពុងឈរយ៉ាងស្រស់ស្អាតក្បែរសសរ。 ផ្ទៃមុខដ៏ល្អឥតខ្ចោះ និងគ្មានពីររបស់នាងមានស្នាមញញឹមដ៏ទន់ភ្លន់ សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ដូចព្រះចន្ទដែលមានតែសមាជិកនៃបក្សពពកអ័ព្ទប៉ុណ្ណោះដែលអាចស្លៀកបាននោះ បានបង្ហាញឱ្យឃើញនូវរាងកោងដងខ្លួនដ៏ស្រស់ស្អាតនៅខាងក្រោមជារឿយៗ។ ប្រសិនបើប្រៀបធៀបរូបរាងរបស់នាង នាងមិនហាក់ដូចជាចាញ់ យ៉ា ហ្វៃ ឡើយ។ ប៉ុន្តែ ចំហាយរបស់ពួកគេគឺខុសគ្នាស្រឡះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន នៅពេលនេះ ស៊ាវ យ៉ាន មិនអាចមិនទទួលស្គាល់បានឡើយថា ក្នុងកំឡុងពេលបីឆ្នាំនេះ នាងពិតជាបានផ្លាស់ប្តូរពីក្មេងស្រីដែលមិនដឹងអីកាលពីពេលនោះ មកជាស្រ្តីពេញវ័យដែលមានភាពចាស់ទុំ និងមានវត្តមានដ៏ប្រណីតនៅពេលនេះ។ សម្រាប់ស្រ្តីបែបនេះ វាមិនមែនជារឿងចម្លែកឡើយ ប្រសិនបើមានគេនិយាយថានាងត្រូវបានតាមស្រឡាញ់ដោយបុរសៗទាំងអស់ក្នុងចម្ងាយរាប់ពាន់គីឡូម៉ែត្រនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីជា ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្វីដែលត្រូវបានដក់ជាប់ក្នុងចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដូចជាស្លាកស្នាមមិនអាចលុបបាននោះ គឺតែងតែជាក្មេងស្រីដែលបានមកបង្ខំរំលាយការដណ្តឹងនៅក្នុងត្រកូលស៊ាវ និងធ្វើឱ្យឪពុករបស់គេជួបការលំបាកកាលពីពេលនោះ។ ដូច្នេះ វាពិតជាពិាកសម្រាប់ ស៊ាវ យ៉ាន ក្នុងការបង្ហាញទឹកមុខល្អៗដាក់នាងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកប្រុស យ៉ាន ស៊ាវ ខ្ញុំបានឮថាក្នុងកំឡុងពេលការសាកល្បងផ្ទៃក្នុងរបស់សមាគមថ្នាំលើកនេះ លទ្ធផលរបស់លោកគឺល្អខ្លាំងណាស់។» ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន បានឃើញទឹកមុខដ៏ត្រជាក់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន រាល់ពេលដែលពួកគេជួបគ្នាក្នុងប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ។ ដូច្នេះ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន មិនបានដកថយដោយសារតែទឹកមុខបច្ចុប្បន្នរបស់គេឡើយ។ នាងដើរទៅមុខយឺតៗ រួចនិយាយទាំងស្នាមញញឹមថា៖ «សូមអបអរសាទរផង។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលគេបានធុំក្លិនក្រអូបដែលភាយជុំវិញខ្លួន ជំហានជើងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានផ្លាស់ទីទៅម្ខាងទៀតដោយមិនឱ្យគេចាប់អារម្មណ៍។ ស៊ាវ យ៉ាន មិនមានអារម្មណ៍ថាវាជារឿងចម្លែកឡើយដែលនាងបានដឹងពីលទ្ធផលនៃការសាកល្បងផ្ទៃក្នុងរបស់សមាគមថ្នាំ។ ជាមួយនឹងឥទ្ធិពលរបស់ត្រកូលណាឡាននៅក្នុងអាណាចក្រជៀម៉ា វាមិនមែនជារឿងពិបាកឡើយក្នុងការដឹងពីព័ត៌មានបន្តិចបន្តួចនេះ។ ជាងនេះទៅទៀត ដើម្បីបំពេញចិត្តនាង តើមានរឿងអ្វីដែល លីវ លីង ម្នាក់នោះមិននិយាយប្រាប់នាងទៅ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សំណាងប៉ុណ្ណោះ» ស៊ាវ យ៉ាន និយាយទាំងគ្រវីក្បាលតិចៗ។ គេនិយាយហាក់ដូចជាសន្សំសំចៃពាក្យសម្តីខ្លាំងណាស់។ ខ្សែភ្នែករបស់គេមិនទាំងងាកមកមើល ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ឡើយខណៈពេលដែលគេនិយាយ រួចគេក៏បន្តនៅស្ងៀម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភាពរាបស្មើ និងការឃ្លាតឆ្ងាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលរុញច្រានមនុស្សឱ្យនៅឆ្ងាយពីគេបែបនេះ បានធ្វើឱ្យ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន មានអារម្មណ៍ឈឺក្បាលបន្តិច។ ក្នុងរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ យុវជននៅចំពោះមុខនាង គឺជាបុរសដំបូងគេដែលប្រព្រឹត្តដាក់នាងយ៉ាងត្រជាក់ស្រេបបែបនេះ។ នាងញញឹមជូរចត់ និងគ្រវីក្បាល បំណងចង់ឈប់និយាយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នាងរៀបនឹងដើរចេញទៅហើយ ប៉ុន្តែសំឡេងសើចដ៏ស្រទន់ និងគួរឱ្យស្រើបស្រាលដែលអាចធ្វើឱ្យបុរសៗទន់ជង្គង់បាន ស្រាប់តែបន្លឺឡើងពីខាងក្រោយពួកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ កញ្ញាណាឡាន មានមនុស្សជាច្រើនកំពុងរង់ចាំនាងនៅខាងក្នុង។ ប៉ុន្តែនាងបែរជាមកឈរជជែកគ្នាលេងនៅទីនេះទៅវិញ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសំឡេងសើចដ៏ស៊ាំភ្នែកនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ងាកក្បាលទៅមើល។ គេបានឃើញស្រ្តីដ៏មានមន្តស្នេហ៍ម្នាក់កំពុងកាន់កែវស្រាក្រហម និងផ្អែកខ្នងទៅនឹងទ្វារយ៉ាងទន់ភ្លន់។ ផ្ទៃមុខដ៏ត្រជាក់ និងរាបស្មើរបស់គេបានរលាយបាត់បន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សួស្តីលោកប្រុស យ៉ាន ស៊ាវ។ ពួកយើងបានជួបគ្នាទៀតហើយ។» យ៉ា ហ្វៃ ញញឹមហើយដើរទៅមុខ ខណៈពេលដែលនាងគ្រវីកែវស្រាថ្លាឆ្វង់ដាក់ ស៊ាវ យ៉ាន។ រោមភ្នែកដ៏វែង និងស្អាតរបស់នាងបានបញ្ចេញនូវភាពឆ្លាតវៃ និងល្បិចកលដូចជាសត្វកញ្ជ្រោង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេតុអ្វី? តើលោកប្រុស យ៉ាន ស៊ាវ និង យ៉ា ហ្វៃ ស្និទ្ធស្នាលគ្នាមែន ទេ?» ឮការគួរសមរបស់ យ៉ា ហ្វៃ ចិញ្ចើមរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន បានកម្រើកបន្តិចដោយមិនឱ្យដឹងខ្លួន រួចនាងក៏សួរទាំងស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យ៉ាន ស៊ាវ និងខ្ញុំបានស្គាល់គ្នាប៉ុន្មានឆ្នាំមកហើយ ហើយទំនាក់ទំនងរបស់ពួកយើងគឺល្អណាស់។» យ៉ា ហ្វៃ និយាយហើយញញឹមម្តងទៀត។ កែវភ្នែករបស់នាងបានវិលវក់ ហើយសម្លឹងមកកាន់ ស៊ាវ យ៉ាន ខណៈពេលដែលនាងនិយាយទាំងស្នាមញញឹមនៅលើផ្ទៃមុខថា៖ «តើខ្ញុំនិយាយត្រូវទេ លោកប្រុស យ៉ាន ស៊ាវ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន លើកស្មាឡើង ហើយបានយកកែវស្រាពីដៃរបស់ យ៉ា ហ្វៃ ដោយមិនដឹងខ្លួន។ បន្ទាប់មក គេបានផឹកវាចូលទៅក្នុងមាត់ទាំងស្រុង នៅចំពោះមុខផ្ទៃមុខដ៏ក្រហមព្រាលៗបន្តិចរបស់នាង។ គេនិយាយទាំងស្នាមញញឹមថា៖ «ហេតុអ្វីបានជានាងមកទីនេះ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ា ហ្វៃ ដណ្តើមយកកែវស្រាមកវិញពីដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន រួចនិយាយទាំងខឹងបន្តិច និងផ្ទៃមុខក្រហមថា៖ «ឯងពិតជាឈ្លើយពេកហើយ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមខណៈពេលដែលគេសម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏ក្រហម និងរលោងរបស់ យ៉ា ហ្វៃ។ ភាពទាក់ទាញដ៏មានមន្តស្នេហ៍របស់នាងពិតជាធ្វើឱ្យអង្រួនចិត្តមនុស្សមែន។ មិនប្លែកឡើយកាលពីនៅទីក្រុងអ៊ូថាន មានបុរសៗរាប់មិនអស់ដែលបានរុញច្រានគ្នារហូតដល់របួសក្បាល ដើម្បីតែប្រញាប់ប្រញាល់ចូលទៅក្នុងសាលដេញថ្លៃ ដើម្បីបានឃើញរូបរាងរបស់ យ៉ា ហ្វៃ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កាលពីពេលនោះ ឪពុកក៏ហាក់ដូចជាមានរោគសញ្ញាបែបនេះដែរ។ គោចាស់ស៊ីស្មៅខ្ចីគឺមិនមែនជាទង្វើល្អឡើយ...» ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានអង្អែលចង្ការបស់គេយឺតៗ ខណៈពេលដែលគេស្រាប់តែគិតលេងសើចនៅក្នុងចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ឈរនៅម្ខាង ហើយសម្លឹងមើលមនុស្សទាំងពីរនាក់ដែលមានសញ្ញានៃការចែចង់គ្នាបន្តិចបន្តួចនេះ។ ផ្ទៃមុខដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់នាងបានប្រែជាមិនសូវធម្មតាបន្តិច។ ពីដំបូង នាងគិតថាភាពត្រជាក់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន គឺបង្កឡើងដោយអត្តចរិតរបស់គេ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលនាងបានឃើញភាពកក់ក្តៅនៅក្នុងស្នាមញញឹមរបស់គេរវាងគេ និង យ៉ា ហ្វៃ នាងបានឃើញថាវាខ្វះខាតនូវភាពត្រជាក់ស្រេបទាំងស្រុង ដែលគេមាននៅពេលប្រព្រឹត្តដាក់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកប្រុស យ៉ាន ស៊ាវ, កញ្ញា យ៉ា ហ្វៃ អ្នកទាំងពីរអាចបន្តជជែកគ្នាបាន។ ខ្ញុំសូមទៅមុនហើយ។ សុំទោសផង។» ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ឱនក្បាលគោរពពួកគេទាំងពីរនាក់បន្តិច រួចក៏ងាកក្រោយដើរចូលទៅក្នុងសាលដ៏ធំ ដោយបន្សល់ទុកនូវរូបរាងខ្នងដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងឱ្យពួកគេមើល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលគេសម្លឹងមើលខ្នងរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ដែលបានចាកចេញទៅ ស៊ាវ យ៉ាន មិនមានបំណងចង់នៅបន្តទៀតឡើយ។ គេបានខាំបបូរមាត់ ហើយភ្លក់រសជាតិដែលនៅសេសសល់នៃស្រាក្រហមនៅក្នុងមាត់របស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាល្អិត។ ឯងពិតជាមានសេចក្តីក្លាហានណាស់ដែលហ៊ានមកកេងចំណេញលើបងស្រី...» បន្ទាប់ពី ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ចាកចេញទៅ ចិញ្ចើមរបស់ យ៉ា ហ្វៃ បានប្រែជាបញ្ឈរឡើង ខណៈពេលដែលនាងនិយាយទៅកាន់ ស៊ាវ យ៉ាន ទាំងអន់ចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខ្សែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានសម្លឹងកាត់ផ្ទៃមុខរបស់ យ៉ា ហ្វៃ ហើយចុងក្រោយបានឈប់នៅលើបបូរមាត់ក្រហមដ៏ទាក់ទាញនោះ។ គេបាននឹកឃើញដល់គំនិតដ៏គួរឱ្យអស់សំណើចដែលពួកគេទាំងពីរនាក់បានផឹកពីកែវស្រាតែមួយកាលពីមួយសន្ទុះមុននេះ។ ស្នាមញញឹមមួយបានលេចឡើងនៅលើជ្រុងមាត់របស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារតែមាត់របស់នាងត្រូវបានសម្លឹងមើលដោយ ស៊ាវ យ៉ាន យ៉ា ហ្វៃ ធម្មជាតិដឹងច្បាស់ថាគេកំពុងគិតអ្វី។ ភ្លាមៗនោះ ភាពអៀនខ្មាសដ៏ក្រហមឆ្អៅបានហោះមកលើផ្ទៃមុខដ៏ស្អាតរបស់នាង ខណៈពេលដែលនាងទាត់ជើង និងស្តីបន្ទោសថា៖ «ប្រសិនបើឯងនៅតែបន្តធ្វើចរិតប្លែកៗបែបនេះទៀត កុំបន្ទោសបងស្រីថាស្រែកហៅឈ្មោះពិតរបស់ឯងឱ្យសោះណា។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញទឹកមុខអៀនខ្មាសរបស់នាង ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹម ហើយបានដកខ្សែភ្នែករបស់គេមកវិញយ៉ាងសមស្រប៖ «ហេតុអ្វីបានជានាងមកទីនេះ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«រឿងដែលលោកតាណាឡានចាប់ផ្តើមជាសះស្បើយបន្តិចម្តងៗ គឺជារឿងធំនៅក្នុងត្រកូលណាឡាន។ ក្នុងនាមជាដៃគូអាជីវកម្មរបស់ត្រកូលណាឡាន ពួកយើង ត្រកូលមីតឺរ ធម្មជាតិគឺស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលត្រូវបានអញ្ជើញដែរ។» យ៉ា ហ្វៃ បែរមុខទៅរកផ្នែកខាងក្នុងនៃសាល ហើយអង្អែលចង្កាពណ៌សដូចព្រិលរបស់នាង។ នាងញញឹមហើយនិយាយថា៖ «ធម្មតា ក្រៅពីពួកយើងត្រកូលមីតឺរ មនុស្សនៅខាងក្នុងភាគច្រើនគឺជាកម្លាំងដែលមានឈ្មោះល្បីល្បាញគួរសមនៅក្នុងរាជធានីជៀម៉ា។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ជឺះ ពួកគេបានចាប់ផ្តើមអបអរសាទរទៅហើយ ទាំងដែល \"ពិសភ្លើង\" មិនទាន់ត្រូវបានបន្សាបទាំងស្រុងផង? តើនេះមិនមែនជារឿងលឿនពេកទេឬ?» ឮព័ត៌មាននេះ ស៊ាវ យ៉ាន មិនអាចជួយអ្វីបានក្រៅពីគ្រវីក្បាល ហើយនិយាយទាំងបបូរមាត់របស់គេខើចឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា នេះក៏ព្រោះតែលោកតាណាឡានជឿជាក់លើសមត្ថភាពរបស់ឯងដែរ។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សូម្បីតែខ្ញុំក៏មិននឹកស្មានថាឯងពិតជាអាចបន្សាប \"ពិសភ្លើង\" ពីរាងកាយរបស់លោកតាណាឡានបានដែរ។ ឯងគួរតែដឹងថាវាជា \"ពិសភ្លើង\" ដែលសូម្បីតែលោកគ្រូថ្នាំ គូ ហឺ ក៏មានការឈឺក្បាលដែរ។ ឥឡូវនេះ ព័ត៌មានអំពីឯងកំពុងត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយក្នុងចំណោមកម្លាំងផ្សេងៗគ្នាជាច្រើននៅក្នុងអាណាចក្រ។» កែវភ្នែកដ៏ស្អាតរបស់ យ៉ា ហ្វៃ សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ខណៈពេលដែលនាងនិយាយទាំងការភ្ញាក់ផ្អើលខ្លះៗ។ កាលពីពេលនោះ នៅពេលដែលនាងបានណែនាំឱ្យគេមកកាន់ត្រកូលណាឡាន នាងគ្រាន់តែគិតចង់សាកល្បងមើលប៉ុណ្ណោះ។ នាងមិនដែលគិតថា ស៊ាវ យ៉ាន ពិតជាអាចព្យាបាលលោកតាណាឡានបានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រសិនបើមិនមែនដើម្បី \"ទឹកវិញ្ញាណបៃតងប្រាំពីរពណ៌\" នោះទេ ខ្ញុំក៏មិនមកទីនេះដែរ...» ខ្សែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានសម្លឹងកាត់សាលដ៏ធំ ខណៈពេលដែលគេតបវិញតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងក៏បានឃើញ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ដែរ ប៉ុន្តែឯងមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ជាងអ្វីដែលខ្ញុំបានរំពឹងទុកឆ្ងាយណាស់។» យ៉ា ហ្វៃ និយាយហើយញញឹមទាំងលេងសើច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកដែលបានឃើញនាងគឺ យ៉ាន ស៊ាវ មិនមែន ស៊ាវ យ៉ាន ឡើយ...» ស៊ាវ យ៉ាន ប្រណែនម្រាមដៃទាំងដប់របស់គេចូលគ្នា។ ខ្សែភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើលទៅស្រ្តីដ៏ទន់ភ្លន់ម្នាក់ដែលបានក្លាយជាចំណុចកណ្តាលនៃការចាប់អារម្មណ៍ភ្លាមៗនៅពេលដែលនាងដើរចូលទៅក្នុងសាល។ កែវភ្នែកពណ៌ខ្មៅងងឹតរបស់គេមានភាពត្រជាក់ស្រេប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ា ហ្វៃ ដកដង្ហើមធំ និងគ្រវីក្បាល។ នាងមិនបានបន្តសាកសួរអំពីបញ្ហានេះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ នាងនិយាយទាំងស្នាមញញឹមម្តងទៀតថា៖ «តោះទៅ។ ចូលទៅខាងក្នុងហើយមើលបន្តិចទៅ។ ប្រធានត្រកូលរបស់ពួកយើងពិតជាចង់ជួបឯងខ្លាំងណាស់ យុវជនដ៏លេចធ្លោដែលអាចធ្វើឱ្យលោកតា ហៃ (ហៃ ប៉ូដុង) បង្ហាញភាពកោតខ្លាចបាន»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មិនចាប់អារម្មណ៍ឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សូមអង្វរចុះ។ អាល្អិត បងស្រីបានជួយឯងច្រើនណាស់។ ឯងមិនអាចធ្វើឱ្យបងស្រីបាត់បង់មុខមាត់ឡើយ...» ដោយឃើញថា ស៊ាវ យ៉ាន មានបំណងចង់ចាកចេញ ដៃដ៏ទន់ភ្លន់របស់ យ៉ា ហ្វៃ ត្រូវបានដាក់ចូលគ្នា ហើយនាងក៏បន្តអង្រួនពួកវា...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អា! នាងពិតជាធ្វើឱ្យមនុស្សធ្វើការសម្រេចចិត្តដ៏ល្ងង់ខ្លៅមែន...» យ៉ា ហ្វៃ គឺកើតមកមានចំហាយដ៏ទាក់ទាញមន្តស្នេហ៍ស្រាប់ទៅហើយ។ ដោយបន្ថែមនូវចរិតលក្ខណៈដូចជាក្មេងស្រីតូចបែបនេះទៀត ស៊ាវ យ៉ាន អាចត្រឹមតែញញឹមជូរចត់ និងគ្រវីក្បាលចំពោះការវាយប្រហារផ្នែកចក្ខុវិស័យនេះ។ គេគ្រវីដៃរួចនិយាយទាំងមិនដឹងធ្វើម៉េចថា៖ «មិនអីទេ បែបនេះតោះពួកយើងទៅមើលបន្តិចចុះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញថា ស៊ាវ យ៉ាន បានយល់ព្រម ភាពរីករាយមួយបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្អាតរបស់ យ៉ា ហ្វៃ ភ្លាមៗ។ ចរិតលក្ខណៈដូចជាក្មេងស្រីតូចនៅលើផ្ទៃមុខរបស់នាងបានរលាយបាត់មួយប៉ព្រិចភ្នែក។ បន្ទាប់មក នាងបានងាកក្រោយ ហើយនាំផ្លូវទៅមុខយ៉ាងឆើតឆាយ។ ដោយសម្លឹងមើលការផ្លាស់ប្តូរដ៏លឿនរហ័សរបស់នាង ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមជូរចត់ និងដកដង្ហើមធំ។ គេអាចត្រឹមតែដើរតាមពីក្រោយនាងប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពួកគេបានដើរកាត់ទ្វារធំ។ ភាពអ៊ូអរនៅខាងក្នុងបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិចម្តងទៀត។ យ៉ា ហ្វៃ ដឹងថាគេចូលចិត្តភាពស្ងប់ស្ងាត់ នាងក៏ប្រញាប់លាតដៃដ៏ទន់ភ្លន់របស់នាងដើម្បីទាញគេឱ្យដើរកាត់ហ្វូងមនុស្សយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងវត្តមានរបស់ យ៉ា ហ្វៃ វាជារឿងធម្មតាឡើយដែលនាងអាចទាក់ទាញខ្សែភ្នែករបស់មនុស្សបានយ៉ាងងាយស្រួល។ ភ្លាមៗនោះ ខ្សែភ្នែករាប់មិនអស់ត្រូវបានសម្លឹងមក។ នៅពេលដែលខ្សែភ្នែកទាំងនេះបានឃើញថាដៃរបស់ យ៉ា ហ្វៃ និង ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងត្រូវបានកាន់ចូលគ្នា ពួកគេបានស្រឡាំងកាំងមួយភ្លែត។ ពួកគេបានសម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលមានរូបរាងធម្មតាភ្លាមៗជាមួយនឹងខ្សែភ្នែកប្លែកៗ។ យ៉ា ហ្វៃ នៅពេលនេះក៏អាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាមនុស្សល្បីល្បាញម្នាក់នៅក្នុងរាជវង្សជៀម៉ាដែរ។ ក្នុងវ័យបែបនេះ នាងបានគ្រប់គ្រងទីស្នាក់ការកណ្តាលនៃសាលដេញថ្លៃមីតឺរដ៏ធំរួចទៅហើយ។ នេះជាលើកដំបូងបង្អស់ដែលរឿងនេះបានកើតឡើងនៅក្នុងត្រកូលមីតឺរ។ ជាងនេះទៅទៀត នាងបានគ្រប់គ្រងសាលដេញថ្លៃរហូតដល់មានសណ្តាប់ធ្នាប់ល្អឥតខ្ចោះ។ រឿងនេះបានធ្វើឱ្យមនុស្សជាច្រើនដែលធ្លាប់ហៅនាងថាជា «ថូផ្កា» មានការភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជា យ៉ា ហ្វៃ មានភាពកក់ក្តៅនៅលើផ្ទៃក្រៅ និងហាក់ដូចជាមានភាពងាយស្រួលក្នុងការជជែកគ្នាលេងក៏ដោយ ប៉ុន្តែមនុស្សដែលស្គាល់នាងច្បាស់បានដឹងថា ស្រ្តីដ៏មានមន្តស្នេហ៍ និងស្រស់ស្អាតគ្មានពីរម្នាក់នេះមានភាពរារាំងខ្លះៗចំពោះបុរស។ វាជារឿងងាយស្រួលក្នុងការធ្វើជាមិត្តភក្តិធម្មតា ប៉ុន្តែប្រសិនបើនរណាម្នាក់ចង់ឈានទៅដល់ដំណាក់កាលបន្ទាប់ វានឹងពោរពេញទៅដោយការលំបាកខ្លាំងណាស់។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលពួកគេបានឃើញថា យ៉ា ហ្វៃ ពិតជាកំពុងកាន់ដៃជាមួយបុរសម្នាក់ដែលមានរូបរាងមិនសូវជាសង្ហារសោះនោះ ខ្សែភ្នែករបស់ពួកគេធម្មជាតិគឺប្លែកៗបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពិតណាស់ ជាមួយនឹងរូបរាង និងចំហាយរបស់ យ៉ា ហ្វៃ គឺមិនខ្វះអ្នកតាមស្រឡាញ់ឡើយនៅក្នុងសាលនេះ។ ខ្សែភ្នែកដែលមនុស្សទាំងនេះប្រើប្រាស់ដើម្បីសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន គឺពោរពេញទៅដោយភាពប្រចណ្ឌ និងកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខ្សែភ្នែកខុសៗគ្នាជាច្រើននៅជុំវិញខ្លួនគេមិនបានបង្កឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរណាមួយនៅលើផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ឡើយ។ គេបណ្តោយឱ្យ យ៉ា ហ្វៃ ទាញគេតាមចិត្ត ខណៈពេលដែលទឹកមុខរបស់គេបានទ្រាំទ្រនឹងខ្សែភ្នែកដ៏ក្តៅគគុកទាំងនោះយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលពួកគេបានដើរកាត់ហ្វូងមនុស្ស ជំហានជើងរបស់ យ៉ា ហ្វៃ ស្រាប់តែឈប់។ ខ្សែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានរំលងខ្នងរបស់នាង ហើយសម្លឹងមើលទៅកៅអីដ៏ស្ងប់ស្ងាត់មួយនៅជ្រុងម្ខាង។ នៅចំណុចនោះ បុរសចំណាស់សក់សម្នាក់កំពុងញញឹម ខណៈពេលដែលគេជជែកលេងជាមួយមនុស្សជុំវិញខ្លួន។ ផ្ទៃមុខដ៏តឹងរ៉ឹងបន្តិចរបស់គាត់បានបញ្ចេញនូវភាពថ្លៃថ្នូរខ្លះៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គាត់គឺជាប្រធានត្រកូលមីតឺររបស់ពួកយើង មីតឺរ ថេងសាន។» យ៉ា ហ្វៃ ណែនាំតិចៗ។ បន្ទាប់ពីនោះ នាងហាក់ដូចជាមានអារម្មណ៍ដឹងអ្វីមួយ ហើយបានប្រញាប់លែងដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន យ៉ាងលឿន។ ម្រាមដៃដ៏ទន់ភ្លន់របស់នាងបានទាញសក់ពណ៌ខ្មៅនៅលើថ្ងាសរបស់នាងចេញ។ ខណៈឈរនៅខាងក្រោយនាង ស៊ាវ យ៉ាន អាចកត់សម្គាល់ឃើញថាចុងត្រចៀកដ៏ទន់ភ្លន់របស់នាងបានប្រែជាក្រហមខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ។» ស៊ាវ យ៉ាន ងក់ក្បាលដោយចៃដន្យ។ គេដើរតាម យ៉ា ហ្វៃ ហើយបោះជំហានឡើងលើវេទិកាយឺតៗ។ បន្ទាប់ពីនោះ ជំហានជើងរបស់នាងបានឈប់។ យ៉ា ហ្វៃ បានបោះជំហានទៅមុខយ៉ាងលឿន ឱនខ្លួនរបស់នាង ហើយនិយាយអ្វីមួយតិចៗទៅកាន់ត្រចៀករបស់បុរសចំណាស់នោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មួយសន្ទុះធំក្រោយមក បុរសចំណាស់នោះញញឹម និងងក់ក្បាល។ គាត់ងើបក្បាលឡើង សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន រួចក៏ក្រោកឈរឡើង។ គាត់ញញឹមហើយនិយាយថា៖ «មិត្តវ័យក្មេង យ៉ាន ស៊ាវ។ ខ្ញុំបានឮពីឈ្មោះរបស់ឯងជាយូរមកហើយ ហើយមានភាពរីករាយណាស់ដែលបានជួបឯងនៅថ្ងៃនេះ។ ខ្ញុំគឺជាប្រធានត្រកូលមីតឺរ មីតឺរ ថេងសាន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំគ្រាន់តែជាមនុស្សគ្មានឈ្មោះម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ តើមានតម្លៃអ្វីឱ្យប្រធានត្រកូល ថេងសាន យកចិត្តទុកដាក់ទៅ?» ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមហើយនិយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មិនមានមនុស្សច្រើនឡើយនៅក្នុងអាណាចក្រជៀម៉ា ដែលអាចទទួលបានការប្រព្រឹត្តបែបនេះពីលោកតា ហៃ នោះ។ តើមិត្តវ័យក្មេងអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាមនុស្សគ្មានឈ្មោះយ៉ាងដូចម្តេច?» មីតឺរ ថេងសាន និយាយទាំងស្នាមញញឹមម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមដោយមិននិយាយអ្វី។ គេបានរអ៊ូរទាំតិចៗនៅក្នុងចិត្តថា៖ «មើលទៅទំនាក់ទំនងរបស់ ហៃ ប៉ូដុង ជាមួយត្រកូលមីតឺរគឺមិនមែនជាទំនាក់ទំនងធម្មតាឡើយ។ កុំប្រាប់ខ្ញុំឱ្យសោះថាបុរសចំណាស់ម្នាក់នោះក៏ជាសមាជិកនៃត្រកូលមីតឺរដែរ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ មិត្តវ័យក្មេង យ៉ាន ស៊ាវ សូមអញ្ជើញអង្គុយ។» មីតឺរ ថេងសាន ញញឹមហើយបានផ្តល់កៅអីក្បែរខ្លួនគាត់ទៅឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន។ គាត់ដើរថយក្រោយបន្តិច ញញឹមហើយនិយាយបន្ទាប់ពីគាត់បានឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន ទទួលយកការផ្តល់ជូនរបស់គាត់ថា៖ «មិត្តវ័យក្មេង យ៉ាន ស៊ាវ លទ្ធផលរបស់ឯងនៅក្នុងការសាកល្បងរបស់សមាគមថ្នាំលើកនេះគឺល្អខ្លាំងណាស់។ សូមអបអរសាទរផង។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អា! ខ្ញុំមិនដឹងថាតើសមាគមថ្នាំនេះមានបំណងបញ្ចេញព័ត៌មានដោយចេតនា ឬមួយក៏សមត្ថភាពរក្សាការសម្ងាត់របស់ពួកគេគឺអន់ខ្លាំងណាស់នោះទេ។ ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សគ្រប់គ្នាដឹងរឿងនេះអស់ទៅហើយ...» ឮសម្តីរបស់ មីតឺរ ថេងសាន ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីក្បាលទាំងមិនដឹងធ្វើម៉េច។ គេអាចត្រឹមតែធ្វើពុតជាគួរសមតបវិញប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្នុងកំឡុងពេលដែលមិត្តវ័យក្មេង យ៉ាន ស៊ាវ ស្ថិតនៅក្នុងរាជធានីជៀម៉ានេះ ឯងអាចទៅរក យ៉ា ហ្វៃ ដោយផ្ទាល់បានប្រសិនបើមានរឿងអ្វីដែលឯងត្រូវការជំនួយ ពិសេសគឺដោយសារតែឯង និងនាងជាមិត្តចាស់នឹងគ្នា។» មីតឺរ ថេងសាន និយាយទាំងស្នាមញញឹម។ នៅក្នុងពាក្យសម្តីរបស់គាត់ គាត់បានពិពណ៌នាអំពីទំនាក់ទំនងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន និង យ៉ា ហ្វៃ ក្នុងលក្ខណៈដ៏ស្រពិចស្រពិល និងគួរឱ្យសង្ស័យខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ងាកក្បាលទៅមើល យ៉ា ហ្វៃ ដែលបានលើកស្រាក្រហមឡើង ហើយភ្លក់វាយយ៉ាងឆើតឆាយ។ ប្រហែលជានាងបានយល់ពីអត្ថន័យនៅក្នុងពាក្យសម្តីរបស់ មីតឺរ ថេងសាន ហើយ។ ក្រោមការឆ្លុះបញ្ចាំងនៃស្រាក្រហម ផ្ទៃមុខដ៏មានមន្តស្នេហ៍ និងស្អាតរបស់នាងបានប្រែជាមានពណ៌ក្រហមដ៏ទាក់ទាញ និងរលោងកាន់តែខ្លាំងឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីក្បាលទាំងមិនដឹងធ្វើម៉េច។ គេអាចត្រឹមតែផ្តល់ការឆ្លើយតបដ៏ស្រពិចស្រពិលប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការរំលឹករបស់ ហៃ ប៉ូដុង មីតឺរ ថេងសាន នៅពេលនេះកំពុងគិតពីវិធីសាស្ត្រខុសៗគ្នាទាំងអស់ដើម្បីខិតជិត ស៊ាវ យ៉ាន។ ទឹកមុខដ៏តឹងរ៉ឹងជាធម្មតាត្រូវបានដកចេញរួចរាល់ហើយ។ ជំនួសមកវិញនូវស្នាមញញឹមដ៏កក់ក្តៅខ្លាំងណាស់។ លក្ខណៈដ៏ទន់ភ្លន់នោះបានធ្វើឱ្យមនុស្សនៅក្បែរៗនោះដែលស្និទ្ធស្នាលជាមួយ មីតឺរ ថេងសាន មានការភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំង។ ពួកគេបានចាប់ផ្តើមទស្សន៍ទាយពីអត្តសញ្ញាណរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងនាមជាប្រធានត្រកូល មីតឺរ ថេងសាន ធម្មជាតិគឺពូកែនិយាយខ្លាំងណាស់។ ជាងនេះទៅទៀត នៅមាន យ៉ា ហ្វៃ ដែលជួនកាលញញឹម និងចូលរួមជជែកក្នុងកិច្ចសន្ទនាយ៉ាងស្រទន់។ បរិយាកាសនៅទីនេះហាក់ដូចជាមានភាពចុះសម្រុងគ្នាយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-07-02T13:50:20.976Z","6a466c9cfe3dcd186f03107d","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6a465155fe3dcd186f031054",295,"សេះខ្មៅ",{"id":25,"number":26,"title":27},"6a468bb1fe3dcd186f031091",297,"មូ ចាន",322,1790177398899]