[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a454071f6663a73445e385c":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",294,"ទីបញ្ចប់","\u003Cdiv>ភាពស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វាជាភាពស្ងាត់ជ្រងំដូចជាសេចក្តីស្លាប់។ សាលប្រជុំដែលធ្លាប់តែមានភាពអ៊ូអររស់រវើក បានប្រែជាស្ងាត់ឈឹងក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក។ ពន្លឺពណ៌ក្រហមឆ្អៅដែលកំពុងភ្លឹបភ្លែតៗនៅលើម៉ាស៊ីនពិនិត្យ បានជះពន្លឺទៅលើផ្ទៃមុខរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា ដោយបន្សល់ទុកនូវទឹកមុខធ្លីកភ្លើគួរឱ្យអស់សំណើច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រឹទ្ធាចារ្យ អៅ ធូ (Ao Tuo) សម្លឹងមើលអេក្រង់ដែលកំពុងភ្លឹបភ្លែតៗនោះដោយក្តីស្រឡាំងកាំង។ បេះដូងរបស់គាត់ដែលធ្លាប់តែមានអារម្មណ៍ទាល់តម្រិះចំពោះការបង្ហាញសមត្ថភាពពីដំបូងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) នោះ ហាក់ដូចជាបានប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំងក្លា។ សមត្ថភាពក្នុងការបន្សុទ្ធ «ស្លឹកវិញ្ញាណដែកខ្មៅ» (Black Iron Spiritual Leaf) បានរហូតដល់ប្រាំបីដង គឺអាចប្រៀបធៀបបានទៅនឹងអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំមួយចំនួនដែលទើបតែឈានចូលដល់ថ្នាក់ទី ៤ (Tier 4)។ គួរដឹងដែរថា ជាមួយនឹងសមត្ថភាពគ្រប់គ្រងអណ្តាតភ្លើងរបស់ អៅ ធូ ផ្ទាល់ គាត់អាចបន្សុទ្ធវាបានត្រឹមតែប្រាំបួនដងប៉ុណ្ណោះ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>(សម្គាល់៖ កំពូលថ្នាក់ទី ៣ ឈានទៅ ថ្នាក់ទី ៤ គឺមានគម្លាតធំធេងណាស់ ដូចជាការលោតផ្លោះពី លំដាប់គ្រូ (Dou Shi) ទៅ លំដាប់គ្រូធំ (Da Dou Shi) ដែរ)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ស៊ាវ យ៉ាន ពិតជាអាចសម្រេចបានដល់កម្រិតនេះក្នុងវ័យដ៏ក្មេងខ្ចីបែបនេះ។ គាត់ខ្លាចថាទេពកោសល្យនៃការហ្វឹកហាត់នេះ អាចប្រើពាក្យមួយម៉ាត់គត់ដើម្បីពិពណ៌នា គឺ៖ «បិសាច!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អៅ ធូ មិនដែលវាយតម្លៃទាបចំពោះទេពកោសល្យរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក្នុងការចម្រាញ់ថ្នាំនោះឡើយ។ ប៉ុន្តែ ការបង្ហាញសមត្ថភាពរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នៅពេលនេះ បានធ្វើឱ្យគាត់ដឹងថា ការវាយតម្លៃដ៏ខ្ពស់របស់គាត់កន្លងមក គឺនៅទាបពេកឡើយ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មើលទៅ អាល្អិតនេះមានសមត្ថភាពអាចប្រឡងយកផ្លាកសញ្ញាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ៣ បានទៅហើយ។ អាល្អិតហ្នឹង! លាក់សមត្ថភាពបានជ្រៅមែន ធ្វើឱ្យមនុស្សចាស់ដូចខ្ញុំភ័យស្លន់ស្លោសឹងស្លាប់...» អៅ ធូ រអ៊ូរទាំក្នុងចិត្ត។ គាត់សម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏ស្ងប់ស្ងាត់របស់យុវជននៅចំពោះមុខ រួចក៏គ្រវីក្បាលទាំងញញឹមជូរចត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងសាលធំ បរិយាកាសដ៏ស្ងប់ស្ងាត់បានអូសបន្លាយយ៉ាងយូរ មុនពេលវាចាប់ផ្តើមធូរស្រាលបន្តិចម្តងៗ។ ខ្សែភ្នែកខុសៗគ្នាជាច្រើនដែលផ្ទុកទៅដោយការគោរព ការចង់ដឹងចង់ឃើញ និងការច្រណែន បានសម្លឹងទៅលើខ្នងដ៏ស្គមស្គាំងនោះម្តងហើយម្តងទៀត។ នៅពេលនេះ មិនមានមនុស្សម្នាក់ណាហ៊ានបង្ហាញខ្សែភ្នែកមើលងាយដូចកាលពីពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន ទើបតែដើរចូលមកនោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រះនាងតូច (Little Princess) ខាំបបូរមាត់ក្រហមរបស់នាង ខណៈដែលភាពភ្ញាក់ផ្អើលនៅក្នុងភ្នែករបស់នាងត្រូវបានដកថយវិញបន្តិចម្តងៗ។ នាងបានសម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន។ នៅពេលនាងនឹកឃើញដល់អាកប្បកិរិយារបស់នាងពីមុនមក ភាពទាល់ច្រក និងកំហឹងខ្លះៗបានភ្លឺឡើងក្នុងភ្នែករបស់នាង។ «អាល្អិតនេះមានបំណងលាក់បាំងកម្លាំងដើម្បីឱ្យគេមើលងាយមែនទេ? តើគេជាមនុស្សចូលចិត្តធ្វើបាបខ្លួនឯង (Masochist) ឬយ៉ាងណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាការពិតណាស់ ជាមួយនឹងសមត្ថភាពដែល ស៊ាវ យ៉ាន បានបង្ហាញនៅពេលនេះ ព្រះនាងតូច អាចត្រឹមតែនិយាយពាក្យទាំងនេះនៅក្នុងចិត្តប៉ុណ្ណោះ។ នាងយល់ច្បាស់ថា ជាមួយនឹងអាកប្បកិរិយាមុននេះ នាងប្រាកដជាធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន មានអារម្មណ៍មិនពេញចិត្តចំពោះនាងជាមិនខាន។ ដូច្នេះហើយ នាងមិនបានជ្រើសរើសដើរទៅមុខភ្លាមៗដើម្បីសុំទោស ឬអែបអបយកចិត្តនោះឡើយ។ ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន អាចជាគូប្រកួតដ៏ឆ្នើមម្នាក់ដែលមានកម្លាំងខ្លាំងក្លាក៏ដោយ ក៏វាមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់នាង ដែលជាព្រះនាងតូចនៃរាជវង្ស ត្រូវបន្ទាបខ្លួនដើម្បីទៅរាប់អានគេនោះដែរ... ប៉ុន្តែបើនិយាយដោយស្មោះត្រង់ ការបាត់បង់ឱកាសក្នុងការបង្កើតទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សដ៏ឆ្នើមបែបនេះ បានធ្វើឱ្យ ព្រះនាងតូច មានអារម្មណ៍ជូរចត់បន្តិចនៅក្នុងចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែល ព្រះនាងតូច កំពុងគិតម្នាក់ឯង ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់សង្ហារបស់ លីវ លីង (Liu Ling) ដែលនៅក្បែរនាង បានប្រែប្រួលចុះឡើងរវាងភាពស្រអាប់ និងភាពច្បាស់លាស់។ ភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើលទៅពិន្ទុពណ៌ក្រហមដែលកំពុងភ្លឹបភ្លែតៗ។ មើលទៅគេហាក់ដូចជាមានការសង្ស័យយ៉ាងខ្លាំងចំពោះភាពត្រឹមត្រូវនៃម៉ាស៊ីនពិនិត្យនេះ។ ប្រាំបួនពិន្ទុ។ ព្រះអើយ! គឺខ្ពស់ជាងគេរហូតដល់ទៅពីរពិន្ទុពេញ! នេះជាអ្វីដែល លីវ លីង ដែលជាមនុស្សមានមោទនភាពខ្ពស់ ពិបាកនឹងទទួលយកបានណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងសាលមានការបង្ហាញទឹកមុខខុសៗគ្នាក្រោមលទ្ធផលដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលនេះ ហើយពេលនេះពួកគេទាំងអស់គ្នាមានការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រឹទ្ធាចារ្យ ឈី មីអឺ (Qie Mi Er) គ្រហែមតិចៗ ដើម្បីដាស់គ្រប់គ្នាឱ្យភ្ញាក់ពីភាពស្រឡាំងកាំង។ ភ្នែករបស់គាត់បានសម្លឹងមើលទៅយុវជនដែលមានរូបរាងធម្មតាម្នាក់នេះដោយខ្សែភ្នែកដ៏ស្មុគស្មាញ។ មួយសន្ទុះធំក្រោយមក គាត់បានដកដង្ហើមធំ ហើយនិយាយថា៖ «អូ! មើលទៅខ្ញុំពិតជាចាស់មែនទែនហើយ។ ខ្ញុំស្ទើរតែ... ប៉ុន្តែមិត្តវ័យក្មេង យ៉ាន ស៊ាវ (Yan Xiao) ពិតជាលាក់សមត្ថភាពបានជ្រៅមែន។ ជាមួយនឹងសមត្ថភាពរបស់អ្នកនេះ ផ្លាកសញ្ញាថ្នាក់ទី ២ លើទ្រូងរបស់អ្នក ហាក់ដូចជាមិនសមស្របនឹងឋានៈរបស់អ្នកទាល់តែសោះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីលទ្ធផលដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន របៀបដែល ឈី មីអឺ ប្រើដើម្បីហៅឈ្មោះរបស់គេក៏ចាប់ផ្តើមមានការប្រែប្រួលដែរ។ ដោយមិនគិតពីកម្លាំងពិតប្រាកដរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គ្រាន់តែការបង្ហាញពីការបន្សុទ្ធគ្រឿងផ្សំនេះ គឺទង្វើដែលអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំធម្មតាមិនអាចធ្វើបានឡើយ។ ជាងនេះទៅទៀត អាយុ និងសក្តានុពលបច្ចុប្បន្នរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គឺជាហេតុផលពិតប្រាកដដែលធ្វើឱ្យ ឈី មីអឺ ចាប់ផ្តើមយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះគេយ៉ាងខ្លាំង។ ក្នុងវ័យប្រហែលម្ភៃឆ្នាំ គេអាចបន្សុទ្ធ «ស្លឹកវិញ្ញាណដែកខ្មៅ» បានរហូតដល់ទៅប្រាំបួនដង។ វាហាក់បីដូចជាសូម្បីតែលោកគ្រូថ្នាំ គូ ហឺ (Gu He) កាលពីមុន ក៏មិនអាចធ្វើរឿងបែបនេះបានដែរ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហើយ... អ្វីដែលសំខាន់បំផុតនោះ តើតួអង្គគ្រូដែលនៅពីក្រោយខ្នងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នឹងមានកម្លាំងខ្លាំងក្លាកម្រិតណាទៅ បើអាចបណ្តុះបណ្តាលសិស្សដ៏ឆ្នើមបែបនេះបាន?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយដឹងយ៉ាងច្បាស់ពីការប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចនៃអាកប្បកិរិយានៅក្នុងទឹកដមសំឡេងរបស់ម្ខាងទៀត ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់៖ «អនុប្រធានច្បាស់ជាលេងសើចហើយ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែមានជំនាញបន្តិចបន្តួចក្នុងការគ្រប់គ្រងអណ្តាតភ្លើងប៉ុណ្ណោះ។ ឯរឿងផ្សេងទៀត មិនមានអ្វីគួរឱ្យលើកយកមកនិយាយនោះទេ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការសាកល្បងដែលបានធ្វើឱ្យផ្អើលពេញសាលនេះ ឈី មីអឺ ច្បាស់ជាមិនជឿពាក្យសម្តីបែបនេះរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ទៀតឡើយ។ គាត់ញញឹមងក់ក្បាលយល់ស្រប ដោយគ្រាន់តែគិតថាស៊ាវ យ៉ាន គ្រាន់តែព្យាយាមបន្តលាក់បាំងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អៅ ចាស់... អ្នកពិតជាមានភ្នែកមើលមនុស្សធ្លុះមែន...» ឈី មីអឺ ងាកក្បាលទៅរក អៅ ធូ ដែលទើបតែងើបពីភាពភ្ញាក់ផ្អើល រួចក៏ទះស្មារបស់គាត់ទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«រឿងនេះក៏ហួសពីការរំពឹងទុករបស់ខ្ញុំដែរ។ ខ្ញុំមិននឹកស្មានថាក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែមួយឆ្នាំ អាល្អិតនេះអាចរីកចម្រើនដល់កម្រិតនេះសោះ។ កាលពីមុន ពេលដែលគេមកប្រឡងយកផ្លាកសញ្ញាថ្នាក់ទី ២ នៅក្នុងសមាគមរបស់ខ្ញុំ គេនៅឆ្ងាយពីកម្រិតបច្ចុប្បន្នខ្លាំងណាស់។ ល្បឿននៃការរីកចម្រើននេះ ពិតជាធ្វើឱ្យមនុស្សនិយាយមិនចេញមែន។» ទោះបីជា អៅ ធូ មានអារម្មណ៍រីករាយជាខ្លាំងដោយសារតែខ្សែភ្នែកច្រណែនរបស់អ្នកចាស់ទុំនៅជុំវិញខ្លួនក៏ដោយ ក៏គាត់នៅតែញញឹមជូរចត់ គ្រវីក្បាល និងដកដង្ហើមធំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កុំគិតច្រើនអី។ យើងមិនបាច់ខ្វល់ពីរឿងនេះទេឥឡូវនេះ។ យើងគួរតែប្រកាសលទ្ធផលនៃការសាកល្បងជាមុនសិន។» អៅ ធូ អង្អែលពុកចង្ការពណ៌សរបស់គាត់។ គាត់បានឃើញផ្ទៃមុខដ៏ស្ងប់ស្ងាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហើយក៏មិនបន្តជជែកពីរឿងនេះទៀតដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់បាននិយាយរំលឹកឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើយើងនៅចាំបាច់ប្រកាសទៀតមែនទេ? លទ្ធផលរបស់ យ៉ាន ស៊ាវ គឺល្អបំផុត។ លីវ លីង ជាប់លេខពីរ តាមពីក្រោយដោយ យូអឺ (Yue-er)។ ក្រៅពីអ្នកដែលមិនគ្រប់លក្ខខណ្ឌ មនុស្សដែលនៅសល់ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាប់ទាំងអស់។» ឈៀ មីអឺ ញញឹម រួចក៏ងាកទៅរក ស៊ាវ យ៉ាន និងគូប្រជែងរបស់គេភ្លាមៗ។ គាត់បាននិយាយដោយម៉ឺងម៉ាត់ថា៖ «ដំបូងឡើយ ខ្ញុំសូមសម្តែងការអបអរសាទរចំពោះអ្នកដែលបានជាប់ការសាកល្បងផ្ទៃក្នុងរបស់សមាគម។ ថ្ងៃស្អែកនឹងជាពេលវេលាដែលការប្រឡងពិតប្រាកដចាប់ផ្តើម... អ្នកទាំងអស់គ្នាគួរតែដឹងច្បាស់ថា នៅក្នុងមហាសន្និបាតដ៏ធំធេងបែបនេះ នឹងមានអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដ៏ឆ្នើមៗមកពីប្រទេសដទៃចូលរួម ក្រៅពីអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនៅក្នុងប្រទេសរបស់យើង។ ដូចគ្នានេះដែរ សមត្ថភាពរបស់ពួកគេមិនអាចមើលស្រាលបានឡើយ។ អ្នកទាំងអស់គ្នាត្រូវតែខិតខំឱ្យអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីបង្ក្រាបពួកគេ។ បើមិនដូច្នោះទេ ប្រសិនបើអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំមកពីប្រទេសផ្សេងដណ្តើមបានតំណែងជើងឯកនៃការប្រកួតដ៏ធំរបស់អាណាចក្រយើង វាពិតជាគួរឱ្យខ្មាស់អៀនណាស់...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយត្រូវបានដាក់សម្ពាធនៃកាតព្វកិច្ចនាំយកកិត្តិយសជូនជាតិបែបនេះ យុវជនមួយចំនួនដែលមិនទាន់ស្គាល់ពិភពលោកខាងក្រៅច្បាស់ ភ្លាមៗនោះមានអារម្មណ៍ថាឈាមជ័ររបស់ពួកគេពុះកញ្ជ្រោលឡើង។ សំឡេងឆ្លើយតបប្រកបដោយសណ្តាប់ធ្នាប់ និងភាពរំភើបបានបន្លឺឡើងពេញសាលធំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយដាក់ដៃទាំងពីរចូលក្នុងដៃអាវយ៉ាងខ្ជិលច្រអូស ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលទៅយុវជនមួយចំនួននៅជុំវិញខ្លួនដែលអារម្មណ៍កំពុងតែពុះកញ្ជ្រោលដោយក្តីព្រងើយកន្តើយ។ ក្រៅពី លីវ លីង និងមនុស្សមួយចំនួនតូច អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំភាគច្រើនមានផ្ទៃមុខក្រហមព្រាលៗដោយសារតែក្តីរំភើប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កន្ទុយភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានលួចសម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏ស្រអាប់របស់ លីវ លីង។ ជ្រុងមាត់របស់គេបានងើបឡើងបន្តិច។ ច្បាស់ណាស់ អាល្អិតនេះនៅតែចងគំនុំរឿងដែលចាញ់គេនៅក្នុងការសាកល្បងនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានកម្រើកលេងៗនៅក្នុងដៃអាវ។ សុន្ទរកថាដ៏មានឥទ្ធិពលរបស់ ឈី មីអឺ មិនមានឥទ្ធិពលសូម្បីតែបន្តិចបន្តួចមកលើ ស៊ាវ យ៉ាន ឡើយ។ ទោះបីជាអាយុបច្ចុប្បន្នរបស់គេគួរតែជាវ័យដែលយុវជនមានភាពឆេវឆាវ និងអំនួតខ្លាំងក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាហាក់ដូចជាពិបាកណាស់ក្នុងការស្វែងរកលក្ខណៈបែបនេះនៅលើខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារតែគេមានការចាប់អារម្មណ៍លើរង្វាន់សម្រាប់តំណែងជើងឯកនោះទេ វាហាក់ដូចជា ស៊ាវ យ៉ាន នឹងមិនចូលរួមការប្រមូលឱសថនេះឡើយ។ និយាយឱ្យចំទៅ វាមិនមែនជាកិច្ចការរបស់គេនោះទេ ទោះបីជាគូប្រកួតមកពីប្រទេសផ្សេង ឬអាណាចក្រនេះក្លាយជាជើងឯកក៏ដោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឈរនៅលើវេទិកាខ្ពស់ ឈី មីអឺ បានសម្លឹងមើលទៅគូប្រកួតខាងក្រោមដែលស្មារតីកំពុងតែពុះកញ្ជ្រោលយឺតៗ។ នៅពេលខ្សែភ្នែករបស់គាត់ងាកមកចំ ស៊ាវ យ៉ាន គាត់បានស្រឡាំងកាំងមួយភ្លែត។ ភ្លាមៗនោះ ភ្នែករបស់គាត់បានរួមតូច។ តម្លៃដែលគាត់ផ្តល់ឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន នៅក្នុងចិត្ត ក៏បានកើនឡើងកាន់តែខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាល្អិតនេះពិតជាមិនធម្មតាមែន...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រសិនបើវាជាមនុស្សដែលមានវ័យចំណាស់ជាងនេះ ដែលមានអាកប្បកិរិយាស្ងប់ស្ងាត់បែបនេះ ឈី មីអឺ នឹងមិនមានអារម្មណ៍ថាមានអ្វីមិនធម្មតានោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មនុស្សដែលមានអាយុប្រហែលម្ភៃឆ្នាំ គួរតែស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលដែលជាយុវជនមានមោទនភាព និងមិនចេះអត់ធ្មត់។ ប៉ុន្តែ ស៊ាវ យ៉ាន បែរជាមានកម្លាំងចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ដូចជាបុរសចំណាស់ម្នាក់ដែលបានឆ្លងកាត់រឿងរ៉ាវលើលោកយ៉ាងជោគជាំទៅវិញ។ រឿងនេះមិនអាចធ្វើឱ្យមនុស្សមិនចាប់អារម្មណ៍ និងយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះគេបានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តាមអ្វីដែល ឈី មីអឺ បានឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន មានសមត្ថភាពរួចទៅហើយ ហើយចរិតលក្ខណៈរបស់គេក៏បានហួសពីតម្រូវការមូលដ្ឋានទៅទៀត។ គេបានបំពេញលក្ខខណ្ឌសំខាន់បំផុតពីរដើម្បីក្លាយជាអ្នកខ្លាំងពូកែរួចជាស្រេចហើយ។ ការដែលគេកាន់តែខ្លាំងឡើង គឺគ្រាន់តែជាបញ្ហានៃពេលវេលាប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពេលខ្ញុំត្រឡប់ទៅវិញ ខ្ញុំត្រូវតែឱ្យ អៅ ធូ ប្រាប់យើងបន្ថែមទៀតអំពីប្រវត្តិរបស់ យ៉ាន ស៊ាវ។ ប្រសិនបើកិច្ចការនេះត្រូវបានធ្វើឡើងយ៉ាងសមស្រប អាល្អិតនេះអាចនឹងក្លាយជា គ្រូថ្នាំ គូ ហឺ ម្នាក់ទៀត។ គេថែមទាំង... មានលទ្ធភាពអាចលើសពីគាត់ទៅទៀត។» ឈី មីអឺ រអ៊ូរទាំតិចៗក្នុងចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រសិនបើគេពិតជាមានសក្តានុពលបែបនេះមែន លើកនេះយើងដាច់ខាតមិនត្រូវបណ្តោយឱ្យទេពកោសល្យបែបនេះធ្លាក់ទៅក្នុងដៃរបស់ បក្សពពកអ័ព្ទ (Misty Cloud Sect) ឬកម្លាំងដទៃទៀតនោះឡើយ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលគាត់កំពុងគិតបែបនេះនៅក្នុងចិត្ត ឈី មីអឺ មិនបានបង្អង់យូរឡើយ។ គាត់បានគ្រវីដៃ ហើយញញឹមនិយាយទៅកាន់គ្រប់គ្នាថា៖ «ហាហា មិនអីទេ ការសាកល្បងបានបញ្ចប់ហើយ។ គ្រប់គ្នាអាចចាកចេញបានហើយ។ សូមចងចាំពេលវេលាចាប់ផ្តើមនៃការប្រមូលឱសថនៅថ្ងៃស្អែកផង។ កុំមកយឺតដោយសារតែរឿងអ្វីមួយឱ្យសោះ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងសាលបានបែរមុខទៅរកក្រុមព្រឹទ្ធាចារ្យនៃសមាគមនៅលើវេទិកាខ្ពស់។ ពួកគេបានឱនក្បាលគោរពមុនពេលចាកចេញទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កេ កេ, លោក យ៉ាន ស៊ាវ។ ខ្ញុំមិននឹកស្មានសោះថាអ្នកលាក់សមត្ថភាពបានល្អបែបនេះ។ លីវ លីង ពិតជាកោតសរសើរអ្នកមែន។» នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន ចង់ដើរតាមហ្វូងមនុស្សដ៏ច្រើនដើម្បីចាកចេញពីសាល សំឡេងសើចមួយបានធ្វើឱ្យគេជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច រួចក៏ផ្អាកជំហានជើងរបស់ខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេបានងាកក្បាលទៅមើល លីវ លីង ដែលកំពុងញញឹមនោះ រួចនិយាយដោយរាបស្មើថា៖ «ខ្ញុំគ្រាន់តែមានសំណាងប៉ុណ្ណោះ។ មិនមានការលាក់បាំងសមត្ថភាពអ្វីឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោក យ៉ាន ស៊ាវ នៅតែរក្សាភាពថ្លៃថ្នូរដដែល។ កេ កេ, ខ្ញុំគិតថាអ្នកប្រហែលជាបានប្រើប្រាស់ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» (Heavenly Flame) ក្នុងកំឡុងពេលសាកល្បងហើយមែនទេ?» លីវ លីង សើច។ ទោះបីជាការពិតនៅចំពោះមុខក៏ដោយ ក៏គេនៅតែមិនសូវជឿថា ស៊ាវ យ៉ាន ប្រើប្រាស់សមត្ថភាពផ្ទាល់ខ្លួនទាំងស្រុងដើម្បីទទួលបានលទ្ធផលបែបនេះឡើយ។ នៅពេលនឹកឃើញដល់រឿង «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» កាលពីមុនមក គេក៏មានអារម្មណ៍ធូរស្រាលជាងមុន។ តាមអ្វីដែលគេបានឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន គួរតែបានប្រើប្រាស់ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ក្នុងកំឡុងពេលសាកល្បងនេះ ដើម្បីទទួលបានលទ្ធផលដ៏ឆ្នើមបែបនេះ។ ប្រសិនបើវាជាបែបនេះមែន គេក៏មិនចាញ់ ស៊ាវ យ៉ាន ប៉ុន្មានដែរ ប្រសិនបើគេប្រើប្រាស់ល្បិចដែលលាក់ទុករបស់ខ្លួននោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ដែលត្រូវបានគេហៅថាជាទេពកោសល្យជាប្រចាំ ស្រាប់តែជួបមនុស្សដែលមានអាយុប្រហាក់ប្រហែលគ្នា ដែលពិតជាមានសមត្ថភាពលើសខ្លួនឆ្ងាយ គេនឹងស្វែងរកលេសខុសៗគ្នាជាច្រើន ដើម្បីបង្កើតជាភាពត្រឹមត្រូវមួយថា មនុស្សថ្មីម្នាក់នេះពិតជាដូចជាមនុស្សទូទៅប៉ុណ្ណោះ។ នេះគឺដើម្បីបង្ហាញថាខ្លួនមិនខ្សោយជាងអ្នកដទៃនោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅយុវជនដ៏ស្រស់សង្ហាម្នាក់នេះ ដែលកើតមកមានរូបរាងល្អស្អាតពីធម្មជាតិ។ គេដឹងយ៉ាងច្បាស់ពីអត្ថន័យដែលមាននៅក្នុងពាក្យសម្តីរបស់ម្ខាងទៀត។ ភ្លាមៗនោះ គេបានញញឹមបែបចំអកបន្តិច រួចនិយាយតិចៗថា៖ «លោក លីវ លីង។ គ្រាន់តែចាត់ទុកថាអ្វីដែលអ្នកនិយាយគឺត្រឹមត្រូវទៅចុះ។ ខ្ញុំមិនមានមតិអ្វីឡើយ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន មិនមានបំណងចង់ប្រកែកជាមួយ លីវ លីង ឡើយ។ ព្រោះគេគិតថារឿងនេះវាល្ងង់ខ្លៅខ្លាំងណាស់។ ដោយសារតែម្ខាងទៀតសុខចិត្តជឿលើការគិតស្រមៃផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេ គេនឹងបណ្តោយឱ្យគេគិតតាមចិត្តចុះ។ ការពិតចុងក្រោយនឹងផ្តល់ការទះកំផ្លៀងយ៉ាងខ្លាំងដល់គេជាមិនខាន។ ការនិយាយអ្វីទៅកាន់គេនៅពេលនេះ មានតែធ្វើឱ្យគេគិតថា ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងតែសម្តែងប៉ុណ្ណោះ។ ដោយសារតែវាជាបែបនេះ តើស៊ាវ យ៉ាន នៅមានអ្វីត្រូវនិយាយទៀតទៅ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីនិយាយប្រយោគនេះរួច ជ្រុងមាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានបង្កប់នូវស្នាមញញឹមចំអក ខណៈដែលគេបានដើរចេញពីទ្វារដោយផ្ទាល់ ក្រោមខ្សែភ្នែកដ៏ត្រជាក់របស់ លីវ លីង។ បន្ទាប់មក គេក៏បានបាត់ខ្លួនពីខ្សែភ្នែករបស់ លីវ លីង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងខ្សែភ្នែកដែលបង្កប់នូវភាពត្រជាក់ លីវ លីង បានសម្លឹងមើលទៅខ្នងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងតែបាត់ខ្លួន។ គេបានខាំបបូរមាត់របស់ខ្លួនជាបន្ទាត់ត្រង់។ ដោយក្តាប់កណ្តាប់ដៃ គេបានសើចតិចៗដោយភាពត្រជាក់ថា៖ «តើមានអ្វីគួរឱ្យមោទនភាពទៅ? ការប្រកួតនៅក្នុងការប្រមូលឱសថ មិនមែនគ្រាន់តែសាកល្បងពីរបៀបបន្សុទ្ធគ្រឿងផ្សំប៉ុណ្ណោះទេ។ ចាំដល់ពេលការប្រមូលឱសថ។ ខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យអ្នកដឹងថា ក្រៅពី «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» អ្វីៗផ្សេងទៀតអំពីខ្លួនអ្នក គឺគ្មានតម្លៃទាល់តែសោះ!»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-07-01T16:29:37.870Z","6a454071f6663a73445e385c","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6a4537fcf6663a73445e3847",293,"ការសាកល្បងសមត្ថភាព",{"id":25,"number":26,"title":27},"6a465155fe3dcd186f031054",295,"សេះខ្មៅ",322,1790177398720]