[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a3bea78db298ec5603aa567":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",280,"ស៊ុន អឺ","\u003Cdiv>សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដែលហាក់ដូចជាកំពុងធ្លាក់ទៅក្នុងគំនិតយ៉ាងជ្រៅ ខណៈដែលម្រាមដៃរបស់គេកំពុងដោះគោះលើផ្ទៃតុតិចៗ យ៉ា ហ្វី ក៏ចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍ភ័យអរបន្តិច។ លោកតាណាឡាន ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងត្រកូលណាឡាន បានកសាងទំនាក់ទំនងយ៉ាងល្អជាមួយត្រកូលអភិជន អំឡុងពេលដែលគាត់កំពុងមានអំណាចជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ។ ប្រសិនបើគាត់ត្រូវដួលរលំ នោះកិច្ចព្រមព្រៀងសហការរវាងត្រកូលណាឡាន និងត្រកូលអភិជន អាចនឹងត្រូវធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពកកស្ទះមួយរយៈ។ ការខាតបង់បែបនេះ គឺពិតជាធំធេងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពិតណាស់ តាមធម្មជាតិ យ៉ា ហ្វី មិនបានរំពឹងថា ស៊ាវ យ៉ាន នឹងមានសមត្ថភាពបន្សាបជាតិពិសនៅក្នុងខ្លួនរបស់លោកតាណាឡានដោយផ្អែកលើកម្លាំងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេនោះទេ។ ថ្វីបើបន្ទាប់ពីការហ្វឹកហាត់ ស៊ាវ យ៉ាន នាពេលបច្ចុប្បន្នគឺខ្លាំងជាងមុនឆ្ងាយណាស់ ប៉ុន្តែ យ៉ា ហ្វី នៅតែមិនគិតថា ស៊ាវ យ៉ាន អាចមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រង «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ដែលជាវត្ថុស្ទើរតែនៅក្នុងព្រេងនិទាននោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មូលហេតុចម្បងដែលនាងយកចិត្តទុកដាក់លើចម្លើយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ខ្លាំងបែបនេះ គឺដោយសារតែនាងចង់ឱ្យវិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀនដ៏អាថ៌កំបាំងដែលលាក់ខ្លួននៅពីក្រោយខ្នងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ចេញមុខជួយ។ បន្ទាប់ពីបានឃើញកម្លាំងដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចបន្តិចបន្តួចដែលលោកបានបង្ហាញកាលពីនៅទីក្រុងវូថាន យ៉ា ហ្វី អាចមានអារម្មណ៍ថា លោកពិតជាអាថ៌កំបាំង និងខ្ពង់ខ្ពស់មិនអាចស្មានដឹងឡើយ។ ស្ថិតក្រោមស្ថានភាពបែបនេះ ប្រសិនបើលោកព្រមចេញមុខ ជីវិតរបស់លោកតាណាឡានដែលកំពុងព្យួរលើសរសៃអំបោះ ប្រាកដជាអាចទាញត្រឡប់មកវិញបានជាមិនខាន...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទោះបីជាខ្ញុំមិនធ្លាប់សាកល្បងវា ប៉ុន្តែគ្រាន់តែឮវិធីសាស្ត្រដែល គូ ហឺ បានរៀបរាប់ ខ្ញុំគិតថានេះប្រហែលជាដំណើរការមួយដែលមានហានិភ័យខ្លាំងណាស់មែនទេ? ការបញ្ចូល «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ទៅក្នុងរាងកាយរបស់អ្នកដទៃ។ ឱ្យតែអ្នកបញ្ចេញអណ្តាតភ្លើងមានចេតនាសម្លាប់តែបន្តិចបន្តួច ឬសូម្បីតែការធ្វេសប្រហែស លោកតាណាឡានអាចនឹងត្រូវឆេះខ្លោចទៅជាគំនរផេះពីខាងក្នុងភ្លាមៗ... ទោះបីជាវាបែបហ្នឹងក៏ដោយ អ្នកនៅតែណែនាំឱ្យខ្ញុំទៅសាកល្បងទៀតមែនទេ? អ្នកគួរតែដឹងថា ខ្ញុំមិនប្រាកដថាអាចគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំបានត្រឹមត្រូវទេ នៅក្នុងស្ថានភាពដែលមានវត្តមាន ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន នៅទីនោះ។» បន្ទាប់ពីស្ងាត់ស្ងៀមអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ ទីបំផុត ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បាននិយាយឡើងយឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ា ហ្វី ញញឹមទាំងល្វីងជូរចត់ នាងងក់ក្បាលរួចនិយាយថា៖ «នេះពិតជាជារឿងដែលគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់មែន។ ទោះជាយ៉ាងណា ត្រកូលណាឡានក៏គ្មានជម្រើសដែរ។ ប្រសិនបើពួកគេមិនហ៊ានសូម្បីតែប្រថុយនឹងគ្រោះថ្នាក់នេះ នោះលោកតាណាឡានប្រហែលជាគ្មានសង្ឃឹមពិតមែនហើយ។ តើអ្នកចង់ទៅសាកល្បងទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលនាងសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ពន្លឺនៃភាពរីករាយខ្លះៗបានលេចឡើងក្នុងភ្នែករបស់ យ៉ា ហ្វី។ ឱ្យតែ ស៊ាវ យ៉ាន យល់ព្រម វាហាក់ដូចជាគ្រូដ៏អាថ៌កំបាំងដែលលាក់ខ្លួននៅពីក្រោយគេ យ៉ាងហោចណាស់ក៏នឹងផ្ដល់ការណែនាំជាសម្ងាត់ខ្លះៗដែរ ទោះបីជាលោកមិនបានចេញមុខដោយផ្ទាល់ដើម្បីសង្គ្រោះលោកតាណាឡានក៏ដោយ។ ប្រសិនបើដូច្នោះមែន ឱកាសក្នុងការព្យាបាលលោកតាណាឡាននឹងត្រូវលើកកម្ពស់បានច្រើន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំត្រូវតែទទួលបាន «ទឹកមាត់វិញ្ញាណបៃតងប្រាំពីរពណ៌» នោះឱ្យខានតែបាន។ នេះជារឿងដាច់ខាត!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ខាំបបូរមាត់របស់គេ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេក៏ជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច រួចនិយាយដោយសំឡេងតិចៗថា៖ «តើអ្នកមានឧបករណ៍ពិសេសដែលអាចជួយខ្ញុំកែប្រែមុខមាត់បានទេ? អ្នកគួរតែដឹងពីគំនុំរបស់ខ្ញុំជាមួយត្រកូលណាឡានហើយ។ ប្រសិនបើពួកគេចំណាំអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្ញុំបាន ខ្ញុំខ្លាចថាពួកគេច្បាស់ជាមិនព្រមឱ្យខ្ញុំអនុវត្តដំណើរការបន្សាបពិសដ៏មានគ្រោះថ្នាក់បំផុតនេះលើលោកតាណាឡានឡើយ... អា៎ គួរឱ្យធុញទ្រាន់ណាស់។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន ជ្រួញចិញ្ចើមមើលទៅហាក់ដូចជាមិនសូវមានការអត់ធ្មត់ យ៉ា ហ្វី គិតមួយភ្លែតយ៉ាងរហ័ស រួចងក់ក្បាល។ នាងនិយាយទាំងញញឹមថា៖ «របស់ពិសេសដែលត្រូវការដើម្បីកែប្រែទម្រង់មុខបែបនេះអាចនឹងកម្រខ្លាំងណាស់ ប៉ុន្តែសាលដេញថ្លៃរបស់យើងនៅសល់មួយចុងក្រោយ...» នៅពេលនាងនិយាយបែបនោះ នាងបានបក់ដៃហៅស្រីបម្រើម្នាក់ រួចខ្សឹបប្រាប់នៅក្បែរត្រចៀករបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានឮបញ្ជារបស់ យ៉ា ហ្វី ស្រីបម្រើនោះបានងក់ក្បាលដោយគោរព និងដើរចេញទៅយ៉ាងលឿន។ ពីរបីនាទីក្រោយមក នាងបានកាន់ប្រអប់ឈើដ៏ប្រណីតមួយ ហើយដើរចូលមកវិញដោយជំហានប្រញាប់ប្រញាល់។ បន្ទាប់មក នាងបានដាក់វាចុះនៅលើផ្ទៃតុ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ទទួលយកប្រអប់ឈើដ៏ប្រណីតនោះ រួចបើកវាឡើងយឺតៗ។ ភ្លាមៗនោះ វាបានបង្ហាញឱ្យឃើញនូវស្រោមមុខដ៏ស្តើងមួយ ដែលមើលទៅដូចជាស្បែកមនុស្ស។ ដោយមានការចង់ដឹងចង់ឃើញខ្លះៗនៅក្នុងចិត្ត ម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានប៉ះវាដោយប្រុងប្រយ័ត្ន និងដាក់វាថ្នមៗនៅលើបាតដៃរបស់គេ។ កន្លែងដែលវាប៉ះនឹងដៃរបស់គេ គឺមានភាពត្រជាក់ស្រេបទាំងស្រុង។ វាមានភាពស្តើងដូចជាស្លាបសត្វអាចប្រៀបដូចជាគ្មានរូបរាងទាល់តែសោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នេះធ្វើឡើងដោយប្រើសូត្រទឹកកកដែលយកចេញពី «ដង្កូវនាងភ្នំទឹកកក»។ បន្ទាប់ពីត្រូវបានឆ្លាក់ដោយជាងទម្រង់កម្រិតខ្ពស់ ទម្រង់នៃផ្ទៃមុខមនុស្សក៏ត្រូវបានបង្កើតឡើង។ ឱ្យតែអ្នកគ្របមុខរបស់អ្នកជាមួយវា វានឹងអាចលាក់បាំងទម្រង់មុខពិតរបស់អ្នកបាន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ា ហ្វី ញញឹមហើយនិយាយថា៖ «ស្រោមមុខសូត្រទឹកកកនេះ អាចនិយាយបានថាជារបស់ជាន់ខ្ពស់នៅក្នុងការដេញថ្លៃលំដាប់អភិជន របស់យើង។ ប្រសិនបើ យើងយកវាចេញទៅលក់ វាមានតម្លៃយ៉ាងហោចណាស់បីសែនកាក់មាស។ លើកនេះ ខ្ញុំនឹងជូនវាទៅអ្នកដោយឥតគិតថ្លៃ... អ្នកមិនបាច់ប្រញាប់បដិសេធខ្ញុំទេ។ ប្រសិនបើអ្នកអាចព្យាបាលលោកតាណាឡានបានពិតមែន ផលប្រយោជន៍ដែលការដេញថ្លៃលំដាប់អភិជន របស់យើងទទួលបាន នឹងលើសពីបីសែនកាក់មាសនេះឆ្ងាយណាស់។ គិតថាជារបស់សម្រាប់ការវិនិយោគដោយសម្ងាត់របស់យើងចុះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លឺបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន គិតមួយសន្ទុះមុននឹងងក់ក្បាលបន្តិច។ គេមិនបានហើបមាត់បដិសេធឡើយ។ គេងើបក្បាលឡើង ដៃរបស់គេបានលាតស្រោមមុខសូត្រទឹកកកនោះ រួចបិទវាថ្នមៗទៅនឹងផ្ទៃមុខរបស់គេ។ ភ្លាមៗនោះ អារម្មណ៍ត្រជាក់ស្រេបមួយបានជ្រាបចូលទៅក្នុងស្បែក និងចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់គេយឺតៗ។ ស៊ាវ យ៉ាន ថែមទាំងអាចដឹងដោយស្រពិចស្រពិលថា សូម្បីតែទម្រង់មុខរបស់គេក៏ចាប់ផ្ដើមប្រែប្រួលនៅពេលនេះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឈរនៅម្ខាង យ៉ា ហ្វី សម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដែលកំពុងប្រែប្រួលជាសាមញ្ញ និងធម្មតាៗ។ នាងខាំបបូរមាត់របស់នាង រួចញញឹមថ្នមៗ ទាំងដកកញ្ចក់គ្រីស្តាល់មួយចេញមក។ នាងដាក់វានៅពីមុខ ស៊ាវ យ៉ាន រួចញញឹមហើយនិយាយថា៖ «លទ្ធផលល្អតើ មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលបើកភ្នែកឡើង ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏ធម្មតារបស់គេ ដែលខុសស្រឡះពីអតីតកាលទាំងស្រុង។ គេមានអារម្មណ៍វង្វេងវង្វាន់មួយភ្លែត។ ភ្លាមៗនោះ គេងក់ក្បាលដោយភាពពេញចិត្ត ព្រមទាំងមានការចង់ដឹងចង់ឃើញខ្លះៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទោះបីជាអ្នកខ្លាំងពូកែសម្គាល់គ្នាដោយប្រើចំហាយកម្លាំងធាតុរបស់អ្នកដទៃ ប៉ុន្តែអ្នកកម្របានប្រឈមជាមួយត្រកូលណាឡានណាស់។ កាលណោះ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន បានចាកចេញទាំងប្រញាប់ប្រញាល់។ បីឆ្នាំក្រោយមក វាមិនអាចទៅរួចទេដែលនាងអាចចំណាំចំហាយកម្លាំងធាតុរបស់អ្នកបាន... ដូច្នេះ ជាមួយនឹងស្រោមមុខសូត្រទឹកកកនេះ ឱ្យតែអ្នកមិនត្រូវបានគេពិនិត្យយ៉ាងល្អិតល្អន់បំផុតនោះទេ វាពិតជាពិបាកនឹងរកឃើញអត្តសញ្ញាណរបស់អ្នកណាស់។» យ៉ា ហ្វី និយាយទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ងក់ក្បាល។ បាតដៃរបស់គេស្ទាបផ្ទៃមុខដែលគ្របដណ្ដប់ដោយស្រោមមុខសូត្រទឹកកកយឺតៗ។ មួយសន្ទុះធំក្រោយមក គេនិយាយបែបខ្ជិលច្រអូសថា៖ «អញ្ចឹង ខ្ញុំនឹងទៅសាកល្បងចុះ។ ប្រសិនបើខ្ញុំអាចជួយគាត់បន្សាបជាតិពិសបាន ខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យអស់ពីសមត្ថភាព។ ទោះបីជាខ្ញុំបាននិយាយរួចហើយថា នេះជារឿងគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់។ ប្រសិនបើមានពេលណាមួយអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំមិនមូល ហើយបើដៃរបស់ខ្ញុំញ័រ ខ្ញុំនឹងមិនទទួលខុសត្រូវឡើយ ប្រសិនបើខ្ញុំធ្វើឱ្យតាចាស់ម្នាក់នោះប្រែទៅជាផេះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលឮប្រយោគចុងក្រោយនេះ យ៉ា ហ្វី បានត្រឹមតែគ្រវីក្បាលដោយទាល់តម្រិះ។ នាងនិយាយថា៖ «ខ្ញុំនឹងជួយសរសេរសំបុត្រណែនាំមួយច្បាប់ឱ្យអ្នក។ នៅពេលអ្នកទៅត្រកូលណាឡានបន្តិចទៀត ការមានសំបុត្រនេះគួរតែជួយកាត់បន្ថយការត្រួតពិនិត្យតឹងរ៉ឹងខ្លះៗ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ ខ្ញុំនឹងរំខានអ្នកហើយ។» ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមហើយងក់ក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ា ហ្វី បែរខ្លួនត្រឡប់ទៅវិញ រួចដកក្រដាសដ៏ប្រណីតមួយសន្លឹកចេញមក។ ដៃរបស់នាងកាន់ប៊ិចទឹក ខណៈពេលដែលនាងឱនខ្លួនបន្តិច។ រូបរាងដ៏ទាក់ទាញមន្តស្នេហ៍របស់នាងបានកោងបត់បែនយ៉ាងទន់ភ្លន់ នៅពេលដែលផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងកំពុងផ្ដោតអារម្មណ៍សរសេរនៅលើក្រដាសយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ និងយឺតៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក នាងបានដកដង្ហើមធំតិចៗ រួចបត់សំបុត្រណែនាំនេះយ៉ាងត្រឹមត្រូវ មុននឹងហុចវាទៅឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន។ នាងញញឹមហើយនិយាយថា៖ «ប្អូនប្រុស ស៊ាវ យ៉ាន កុំធ្វើឱ្យបងស្រីម្នាក់នេះលក់មុខឱ្យសោះណា នេះជាលើកទីមួយហើយដែលបងណែនាំមនុស្សម្នាក់។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សង្ឃឹមថាអញ្ចឹងចុះ។» ស៊ាវ យ៉ាន និយាយដោយមិនអើពើខណៈដែលគេញញឹម។ គេទទួលយកសំបុត្រណែនាំ រួចនិយាយទាំងញញឹមទៅកាន់ យ៉ា ហ្វី ថា៖ «ខ្ញុំបានរំខានអ្នកហើយ។ ទុកបញ្ហាដែលនៅសេសសល់ឱ្យខ្ញុំចុះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចាស មានភ្នែកមនុស្សជាច្រើននៅក្នុងសាលដេញថ្លៃនេះ។ ដើម្បីរក្សាអត្តសញ្ញាណរបស់អ្នកជាសម្ងាត់ ខ្ញុំនឹងមិនជូនដំណើរអ្នកដោយផ្ទាល់ឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកត្រូវការជំនួយណាមួយ អ្នកអាចមកស្វែងរកខ្ញុំនៅការដេញថ្លៃលំដាប់អភិជន នេះបានគ្រប់ពេល។ ខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីជួយអ្នក។» យ៉ា ហ្វី ញញឹមហើយនិយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមហើយងក់ក្បាល។ គេមិនស្ទាក់ស្ទើរទៀតទេ ខណៈពេលបក់ដៃទៅកាន់ ហៃ ប៉ូដុង ដែលនៅខាងម្ខាង។ បន្ទាប់មក គេក៏ដើរនាំមុខសំដៅទៅកាន់ទ្វារ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្មេងស្រីតូច។ ប្រសិនបើអាល្អិត ថេងសាន សួររកយើង ប្រាប់វាផងថាឱ្យតែយើងមានពេល យើងនឹងទៅលេងវា។ ប្រាប់វាកុំឱ្យធ្វើដូចមនុស្សឆ្កួតដើររកចំហាយដានរបស់យើងសព្វកន្លែងអី។» ហៃ ប៉ូដុង ក្រោកឈរឡើងទាំងខ្ជិលច្រអូស សម្លឹងមើលទៅ យ៉ា ហ្វី នៅចំហៀងខ្លួន រួចនិយាយដោយរាបស្មើ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ... ចាស លោកតា។» នៅពេលឮពាក្យទាំងនេះ យ៉ា ហ្វី មានអារម្មណ៍វង្វេងវង្វាន់មួយភ្លែត។ ភ្លាមៗនោះ នាងញញឹមទាំងល្វីងជូរចត់ហើយងក់ក្បាល។ មុនពេលដែលនាងអាចយល់បានពេញលេញអំពីទំនាក់ទំនងរបស់ភាគីម្ខាងទៀតជាមួយព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយ នាងមានតែស្ដាប់បង្គាប់ និងឆ្លើយតបប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលខ្នងទាំងពីរដែលបាត់ស្រមោលតាមទ្វារ យ៉ា ហ្វី គិតមួយសន្ទុះ។ បន្ទាប់មក នាងក៏ដើរចេញតាមទ្វារចំហៀងមួយទៀត។ វត្តមានរបស់កម្រិតលំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) ម្នាក់ដែលលេចមុខនៅការដេញថ្លៃលំដាប់អភិជន គឺជារឿងធំមួយ ហើយនាងត្រូវតែរាយការណ៍ទៅខាងក្នុងត្រកូល។ ពិតណាស់ ក្រៅពីរាយការណ៍ នាងច្បាស់ជានឹងត្អូញត្អែរយ៉ាងច្រើនអំពី ឡី អ៊ូ និង ឡី ឡី...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅមុខទ្វារនៃការដេញថ្លៃលំដាប់អភិជន ស៊ាវ យ៉ាន ឈរនៅត្រង់ផ្លូវបំបែកនៃផ្លូវ។ ខណៈពេលដែលគេសម្លឹងមើលលំហូរមនុស្សដែលដើរចុះឡើង គេក៏ដកដង្ហើមធំយឺតៗ។ គេងើបក្បាលឡើង ហើយសម្លឹងមើលទៅកាន់ទីតាំងកណ្តាលនៃទីក្រុង។ នៅចំណុចនោះ គឺជាកន្លែងដែលត្រកូលធំមួយក្នុងចំណោមត្រកូលធំៗទាំងបីនៅក្នុងអាណាចក្រជៀម៉ា ដែលជាត្រកូលណាឡាន ស្ថិតនៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តោះទៅ...» ស៊ាវ យ៉ាន លូកដៃទាំងពីរចូលទៅក្នុងអាវ រួចនិយាយតិចៗ។ ភ្លាមៗនោះ ទឹកមុខរបស់គេក៏ប្រែជាស្ងប់ស្ងាត់ ហើយគេក៏ដើរយឺតៗសំដៅទៅកាន់ត្រកូលដ៏ធំ ដែលកាលពីមុនធ្លាប់តែជាផ្ទះទីពីររបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅតាមព្រំប្រទល់នៃអាណាចក្រជៀម៉ា និងអាណាចក្រធំៗពីរផ្សេងទៀត មានសាលាចាស់ដ៏ល្បីល្បាញមួយស្ថិតនៅ។ វាបានបញ្ចេញចំហាយបុរាណដ៏គួរឱ្យគោរព និងពេញទៅដោយបទពិសោធន៍ដ៏អស្ចារ្យ។ ទោះបីជាសាលានោះមិនមានរូបរាងខាងក្រៅដែលធ្វើឱ្យមនុស្សមានការភ្ញាក់ផ្អើល និងកោតខ្លាចក៏ដោយ ប៉ុន្តែ កេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ល្បីល្បាញ និងកម្លាំងដ៏ជ្រាលជ្រៅមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមបានរបស់វា បានធ្វើឱ្យសូម្បីតែអាណាចក្រធំៗទាំងបីក៏គ្មានជម្រើសក្រៅពីត្រូវមានការគួរសមចំពោះវាដែរ។ ពួកគេមិនហ៊ានបង្ហាញការមិនគោរពសូម្បីតែបន្តិចបន្តួច ឬធ្វើការបង្កកំហុស តាមវិធីណាមួយឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងសាលាចាស់នេះ មានសិស្សានុសិស្សប្រមូលផ្ដុំគ្នាមកពីគ្រប់ទិសទី។ នៅក្នុងទឹកដីកំណើតរបស់ពួកគេ ដែលជាកន្លែងដែលត្រកូលរបស់ពួកគេគ្រប់គ្រង មនុស្សទាំងនោះអាចជាកំពូលអ្នកមានទេពកោសល្យ ឬជាមនុស្សពូកែនៅក្នុងមាត់របស់អ្នកដទៃ។ ទោះជាយ៉ាងណា មនុស្សពូកែៗហាក់ដូចជាត្រូវបានគេវេចខ្ចប់ជាឡូនៅទីនេះ។ ដូច្នេះ មនុស្សដែលមានទេពកោសល្យហ្វឹកហាត់ដែលពួកគេធ្លាប់មានមោទនភាពនៅក្នុងស្រុកកំណើតរបស់ពួកគេ គឺគ្រាន់តែជាមនុស្សដែលទើបតែមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់នៅទីនេះប៉ុណ្ណោះ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អំឡុងពេលពិធីទទួលសិស្សថ្មីសម្រាប់សិស្សថ្មីទាំងអស់ បុរសចំណាស់ម្នាក់ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាល្ហិតល្ហៃខ្លាំងណាស់ ប្រៀបដូចជាហៀបនឹងឈានជើងចូលក្នុងមឈូស បាននិយាយតែពីរប្រយោគខ្លីៗប៉ុណ្ណោះថា៖ «មិនថាកាលពីមុនអ្នកមានឋានៈអ្វីនោះទេ នៅទីនេះអ្នកទាំងអស់គ្នាគ្រាន់តែជាសិស្សរបស់សាលា ជា ណាន ប៉ុណ្ណោះ និងមានឋានៈស្មើៗគ្នា។ ប្រសិនបើអ្នកវាយគ្នានៅក្នុងសាលានេះ ខ្ញុំនឹងមិនខ្វល់ឡើយ ឱ្យតែគ្មានមនុស្សស្លាប់។ ទោះជាយ៉ាងណា ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់ហ៊ានប្រើប្រាស់កម្លាំងរបស់ត្រកូលខ្លួនដើម្បីមកសងសឹក នោះសាលា ជា ណាន នឹងកម្ចាត់ចោលទាំងអស់ មិនថាមានមនុស្សមកច្រើនប៉ុណ្ណានោះទេ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វត្តមានដ៏ធំធេង និងអស្ចារ្យដែលបុរសចំណាស់នោះបានបញ្ចេញភ្លាមៗ បានធ្វើឱ្យប្រយោគខ្លីៗទាំងនេះត្រូវបានដក់ជាប់យ៉ាងណែននៅក្នុងចិត្តរបស់សិស្សទាំងអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នៅទីកន្លែងនេះ បើទោះជាអ្នកជាជើងខ្លាំង (នាគ) ក៏ត្រូវតែបន្ទាបខ្លួន បើជាអ្នកមានអំណាច (ខ្លា) ក៏ត្រូវតែក្រាបចុះដែរ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើកំពូលភ្នំដាច់ស្រយាលមួយនៅក្នុងសាលាបុរាណនេះ នារីវ័យក្មេងម្នាក់ស្លៀករ៉ូបពណ៌បៃតងខ្ចីបានឈរយ៉ាងឆើតឆាយនៅក្បែរច្រាំងថ្មចោទ។ ខ្យល់បក់ខ្សោយៗដែលបោកបក់មកលើផ្ទៃមុខរបស់នាង បានធ្វើឱ្យសក់វែងពណ៌ខ្មៅដែលវែងដល់ចង្កេះរបស់នាងរេរាំយឺតៗនៅក្នុងខ្យល់។ នៅពេលដែលជាយសំពត់របស់នាងត្រូវបានបក់បោក វាបានបង្ហាញឱ្យឃើញនូវរូបរាងដ៏ទាក់ទាញមន្តស្នេហ៍របស់នារីវ័យក្មេងរូបនោះដោយស្រពិចស្រពិល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែករបស់នារីវ័យក្មេងនោះបានសម្លឹងមើលទៅមេឃទិសខាងកើតដ៏ឆ្ងាយដោយស្ងប់ស្ងាត់។ នាងនៅស្ងៀមមិននិយាយស្តី អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងហាក់ដូចជាផ្កាឈូកដ៏ស្អាតស្អំគ្មានប្រឡាក់ដោយធូលីដី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីស្ងាត់ស្ងៀមអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ ភ្លាមៗនោះនារីវ័យក្មេងនោះបានហើបមាត់។ សំឡេងដ៏ផ្អែមល្ហែម និងទន់ភ្លន់របស់នាង បានធ្វើឱ្យវិញ្ញាណរបស់មនុស្សមានអារម្មណ៍ចម្លែកដូចជាត្រូវបានលាងជម្រះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចេញមក...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលសំឡេងរបស់នារីវ័យក្មេងនោះធ្លាក់ចុះ ស្រមោលពណ៌បៃតងមួយបានលេចចេញមកយ៉ាងចម្លែក និងលឿនពីក្រោយដើមឈើធំមួយដែលនៅពីក្រោយខ្នងរបស់នាង។ ស្រមោលនោះសម្លឹងមើលទៅខ្នងរបស់នារីវ័យក្មេងម្នាក់នោះដោយការគោរព។ ដោយលុតជង្គង់ម្ខាងចុះទៅលើដី គេបាននិយាយដោយគោរពថា៖ «អ្នកនាងម្ចាស់។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នារីវ័យក្មេងនោះងាកខ្លួនត្រឡប់មកវិញយឺតៗ និងបង្ហាញផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាត និងល្អឥតខ្ចោះគ្មានពីរ។ នាងពិតជា ស៊ុន អឺ ដែលបានចូលរៀននៅក្នុងសាលា ជា ណាន នោះឯង...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកនាងម្ចាស់ លោកប្រុស ស៊ាវ យ៉ាន បានធ្វើដំណើរទៅដល់រាជធានីនៃអាណាចក្រជៀម៉ាហើយ!»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-06-24T14:32:24.662Z","2026-06-24T15:02:45.110Z","6a3bea78db298ec5603aa567","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6a3be8c8db298ec5603aa53c",279,"ទឹកទឹកមាត់វិញ្ញាណបៃតងប្រាំពីរពណ៌",{"id":26,"number":27,"title":28},"6a3bf2d4db298ec5603aa594",281,"ការលាក់ខ្លួនការពារដោយសម្ងាត់",322,1790177397659]