[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a3bda66db298ec5603aa504":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",277,"ត្រូវបានរារាំង","\u003Cdiv>«អូ... លក់ខ្លួនខ្ញុំ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសម្តីនេះ ស៊ាវយាន គាំងស្រឡាំងកាំងមួយភ្នែត។ ភ្លាមៗនោះ គេបានត្រឹមតែសើចជូរចត់ទាំងគ្រវីក្បាល រួចងាកទៅរក ហៃប៉ូដុង ហើយគ្រវីដៃដាក់៖ «លោកជួយចាត់ចែងដោយខ្លួនឯងទៅ។ ខ្ញុំទទួលខុសត្រូវតែរឿងចំរាញ់ថ្នាំគ្រាប់ប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែករឿងស្វែងរកឱសថផ្សំ គួរតែជាអ្នកដែលត្រូវខ្វល់ខ្វាយហើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញស្ថានការណ៍បែបនេះ ហៃប៉ូដុង គ្រវីក្បាលទាំងទាល់តម្រិះ។ គាត់ក្រោកឈរ រួចដកកាតមាសពណ៌ស្វាយដ៏ប្រណិតមួយសន្លឹកចេញពីចិញ្ចៀនផ្ទុករបស់ខ្លួន បន្ទាប់មកក៏បោះវាទៅលើតុ ហើយនិយាយថា៖ «ស្រីតូច ប្រញាប់ទៅប្រមូលឱសថផ្សំឱ្យខ្ញុំភ្លាមទៅ។ នាងពិតជាគិតចង់រក្សាវាទុកនៅទីនេះដោយប្រើប្រាស់ប្រាក់មួយលានរបស់នាងមែនទេ? នោះពិតជាមើលស្រាលតម្លៃរបស់ទាំងនេះពេកហើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាហ្វៃ គាំងស្រឡាំងកាំង ភ្នែកសម្លឹងមើលកាតមាសពណ៌ស្វាយដែលមានឆ្នូតប្រាក់ចំនួនប្រាំពីរនៅលើផ្ទៃខាងលើ។ ភាពភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងបានភ្លឺឡើងលើផ្ទៃមុខរបស់នាង។ ដោយសារតែនាងធ្លាប់ទាក់ទងជាមួយអ្នកខ្លាំងរាប់មិនអស់ជាញឹកញាប់ នាងពិតជាដឹងច្បាស់ណាស់ថា កាតមាសពណ៌ស្វាយប្រភេទនេះ មានតែអ្នកដែលមានកម្លាំងយ៉ាងហោចណាស់ត្រឹមកម្រិត លំដាប់ស្តេច (Dou Wang) ប៉ុណ្ណោះ ទើបមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការប្រើប្រាស់។ តើអាចទៅរួចទេដែលថាតាចាស់មើលទៅសាមញ្ញម្នាក់នេះ តាមពិតជាកំពូលអ្នកខ្លាំងលំដាប់ស្តេច?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្នាមញញឹមនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងត្រូវបានដកថយបន្តិចម្តងៗ។ កែវភ្នែករបស់នាងបង្ហាញនូវភាពស្មុគស្មាញយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលងាកទៅមើល ស៊ាវយាន ដែលកំពុងអង្គុយលើកៅអីកាត់ក្រចកលេងទាំងធុញទ្រាន់។ អាល្អិតម្នាក់នេះ ពិតជារស់នៅបានយ៉ាងរលូន និងឡើងកូដខ្លាំងណាស់ក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំនេះ គេថែមទាំងអាចមានទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកខ្លាំងកម្រិតនេះទៀត។ គួរដឹងថា អ្នកខ្លាំងលំដាប់ស្តេច គឺជាភ្ញៀវកិត្តិយស VIP ដែលគ្មាននរណាម្នាក់ហ៊ានមើលងាយ ឬធ្វើប្រហែសដាក់ឡើយ សូម្បីតែនៅក្នុងត្រកូលអភិជនមីថឺរ (Primer) ដ៏មានឥទ្ធិពលក៏ដោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាហ្វៃ លើកកាតមាសពណ៌ស្វាយនោះឡើងដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ម្រាមដៃរបស់នាងអង្អែលពីលើវាថ្នមៗ។ ភាពម៉ដ្ឋខាត់ពិសេសរបស់វា ធ្វើឱ្យនាងដឹងភ្លាមៗថានេះជាកាតពិតប្រាកដ។ ភ្លាមៗនោះ នាងបានទះដៃតិចៗ រួចស្រីបម្រើម្នាក់ដែលមានរូបរាងស្អាតបាតក៏ប្រញាប់ដើរចូលមកពីខាងក្រៅទ្វារ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទៅរៀបចំឱសថផ្សំទាំងបួនមុខនេះឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ហើយយកវាមកទីនេះឱ្យលឿនបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ ប្រញាប់ឡើង!» យ៉ាហ្វៃ ហុចក្រដាសមួយសន្លឹកទៅឱ្យស្រីបម្រើ ព្រមទាំងបញ្ជាដោយម៉ឺងម៉ាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចាស!» ស្រីបម្រើឆ្លើយតបដោយគោរព មុននឹងដើរចេញពីបន្ទប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកម្ចាស់ សូមរង់ចាំមួយភ្លែត។ ឱសថផ្សំនឹងត្រូវបានយកមកភ្លាមៗ»។ បន្ទាប់ពីឃើញស្រីបម្រើចាកចេញទៅ យ៉ាហ្វៃ បាននិយាយទៅកាន់ ហៃប៉ូដុង ដោយក្តីគោរព។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហៃប៉ូដុង ងក់ក្បាលបន្តិច រួចត្រឡប់ទៅអង្គុយលើកៅអីវិញ។ គាត់លើកពែងតែឡើង ប៉ុន្តែមិននិយាយអ្វីឡើយ ដោយបន្តរង់ចាំនៅទីនោះក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារតែដឹងភ្លាមៗថា តាចាស់មើលទៅសាមញ្ញម្នាក់នេះមានអត្តសញ្ញាណដ៏មានអំណាចបែបនេះ យ៉ាហ្វៃ មិនហ៊ានលេងសើចជាមួយ ស៊ាវយាន ដែលមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងស៊ីជម្រៅជាមួយតាចាស់នោះទៀតឡើយ។ នាងអង្គុយស្ងៀមនៅលើកៅអី។ ជារឿយៗ កែវភ្នែកដ៏ប្លែករបស់នាងតែងតែលួចសម្លឹងទៅរកយុវជនដែលកំពុងធុញទ្រាន់ម្នាក់នោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីភាពស្ងប់ស្ងាត់របស់ពួកគេទាំងបីនាក់ បរិយាកាសនៅក្នុងបន្ទប់ក៏ចាប់ផ្តើមប្រែជាតានតឹង និងស្មុគស្មាញបន្តិចម្តងៗ។ ស៊ាវយាន ចាប់ផ្តើមជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិចនៅពេលពេលវេលាកន្លងផុតទៅ។ គេហៀបនឹងហើបមាត់និយាយទៅហើយ ប៉ុន្តែស្រីបម្រើម្នាក់ដែលមើលទៅមានសភាពស្លន់ស្លោខ្លាំង បានប្រញាប់ដើរចូលមកតាមទ្វារ និងបានបំបែកបរិយាកាសដ៏តានតឹងនោះមុន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើឱសថផ្សំនៅឯណា?» ឮសំឡេងជំហានជើងដ៏ប្រញាប់ប្រញាល់ យ៉ាហ្វៃ ងើបក្បាលឡើង។ នៅពេលនាងឃើញស្រីបម្រើមកវិញដោយដៃទទេ ចិញ្ចើមរបស់នាងជ្រួញចូលគ្នាបន្តិច រួចសួរដោយសំឡេងធ្ងន់៖\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកនាងយ៉ាហ្វៃ... ឱសថផ្សំ... ឱសថផ្សំត្រូវបាន ព្រឹទ្ធាចារ្យ ឡីអ៊ូ (Lei Ou) បង្ខំចិត្តដកហូតយកទៅបាត់ហើយ។ គាត់ថាឱសថផ្សំទាំងនេះត្រូវបានគេកក់ទុកមុនរួចហើយ មិនអាចលក់ឱ្យអ្នកដទៃបានទេ»។ ផ្ទៃមុខរបស់ស្រីបម្រើមានភាពភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង នាងនិយាយទាំងញ័ររន្ធត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ផាំង!» ផ្ទៃមុខប្រែជាស្រអាប់អាប់អួរភ្លាមៗ ដៃរបស់ យ៉ាហ្វៃ ទះទៅលើផ្ទៃតុយ៉ាងខ្លាំង។ នាងខាំធ្មេញប្រាក់របស់នាង រួចនិយាយថា៖ «តាចាស់ម្នាក់នេះ! ឱសថផ្សំទាំងនេះនៅក្នុងឃ្លាំងយ៉ាងហោចណាស់ក៏ប៉ុន្មានខែដែរ ចុះហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំមិនដែលឮថាមានគេកក់ទុកមុនអ៊ីចឹង?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មានរឿងអ្វីកើតឡើង?» ឃើញការប្រែប្រួលភ្លាមៗបែបនេះ ស៊ាវយាន ជ្រួញចិញ្ចើម រួចសួរតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេល យ៉ាហ្វៃ ដកដង្ហើមចូលយឺតៗ ទ្រូងដ៏មូលក្លំរបស់នាងបានឡើងចុះបន្តិច។ ដៃទាំងពីររបស់នាងអង្អែលសងខាងក្បាលថ្នមៗ ទាំងនិយាយដោយស្នាមញញឹមជូរចត់ថា៖ «តាចាស់ ឡីអ៊ូ នោះ គឺជាតាបង្កើតរបស់ ឡីឡី ដែលឯងបានវាយឱ្យក្អួតឈាមមុននេះ។ គាត់ក៏ជាព្រឹទ្ធាចារ្យម្នាក់នៅក្នុងត្រកូលមីថឺរដែរ ហើយមានអំណាចខ្លាំងណាស់»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើគាត់កំពុងប្រើប្រាស់អំណាចដើម្បីសងសឹកផ្ទាល់ខ្លួនមែនទេ?» ស៊ាវយាន បង្រួមភ្នែកតូច រួចនិយាយទាំងស្នាមញញឹមស្រាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្បែរនោះ ហៃប៉ូដុង ដែលកំពុងក្រេបទឹកតែយឺតៗ បានកម្រើកចិញ្ចើមសរបស់គាត់បន្តិច។ គាត់មិនបាននិយាយអ្វីឡើយ ប៉ុន្តែទឹកតែនៅក្នុងពែងដែលកាន់ដោយដៃទាំងពីររបស់គាត់ ត្រូវបានកកទៅជាទឹកកកភ្លាមៗ ដោយសារតែចំហាយធាតុត្រជាក់ដែលជះចេញមកក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អា៎ តាចាស់ម្នាក់នេះ លើកនេះគាត់ពិតជាធ្វើហួសហេតុពេកហើយ។ គាត់ហ៊ានធ្វើរឿងបែបនេះទៅរួច!» យ៉ាហ្វៃ ក្រោកឈរ។ ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងប្រែជាស្រអាប់ និងខឹងសម្បារ នាងងាកទៅប្រាប់ស្រីបម្រើនៅក្បែរនោះថា៖ «នាំផ្លូវទៅ! ខ្ញុំនឹងទៅជជែករកហេតុផលជាមួយគាត់ដោយផ្ទាល់»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស្រីបម្រើបានត្រឹមតែស្តាប់បង្គាប់ និងងក់ក្បាល។ នាងហៀបនឹងងាកក្រោយទៅហើយ ប៉ុន្តែសំឡេងស្រែកគំហកដ៏ត្រជាក់របស់មនុស្សចាស់ម្នាក់បានបន្លឺឡើងចូលមកក្នុងបន្ទប់៖ «រកខ្ញុំដើម្បីជជែករកហេតុផលអី? ហ៊ឹស... ល្អណាស់។ ខ្ញុំក៏ចង់ឃើញដែរថាតើនរណាខ្លះនៅទីនេះហ៊ានធ្វើឱ្យចៅប្រុសរបស់ខ្ញុំរងរបួស!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេល យ៉ាហ្វៃ ឮសំឡេងគំហកដ៏ត្រជាក់នេះ ភាពត្រជាក់នៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងកាន់តែខ្លាំងឡើង។ ដៃទាំងពីររបស់នាងសង្កត់លើផ្ទៃតុ ភ្នែកសម្លឹងមើលទៅមនុស្សពីរបីនាក់ដែលដើរសម្រុកចូលមកក្នុងបន្ទប់ពីខាងក្រៅទ្វារ។ អ្នកដឹកនាំក្រុម គឺជាបុរសចំណាស់ម្នាក់ដែលស្លៀកពាក់អាវឃ្លុំដ៏ប្រណិត ជាមួយនឹងផ្ទៃមុខដ៏កាចសាហាវ និងស្រអាប់។ ដើរតាមពីក្រោយគាត់ គឺយុវជនដែលមានផ្ទៃមុខស្លេកស្លាំង (ឡីឡី) និងឆ្មាំពីរបីនាក់។ នៅខណៈពេលនេះ យុវជនម្នាក់នោះកំពុងប្រើកែវភ្នែកដ៏ពិសពុល សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវយាន ដែលកំពុងអង្គុយលើកៅអីយ៉ាងសាហាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ព្រឹទ្ធាចារ្យ ឡីអ៊ូ! តើសកម្មភាពរបស់លោកមានន័យយ៉ាងណា? ទោះបីជាលោកជាព្រឹទ្ធាចារ្យនៅក្នុងត្រកូលក៏ដោយ តាំងពីពេលណាដែលលោកមានសិទ្ធិមកជ្រៀតជ្រែកក្នុងកិច្ចការងាររបស់សាលដេញថ្លៃ? លើសពីនេះ លោកថែមទាំងហ៊ានឃាត់ឱសថផ្សំដែលអតិថិជនបានកុម្ម៉ង់ទៀតផង។ តើលោកចង់ធ្វើឱ្យសាលដេញថ្លៃមីថឺររបស់យើងបាត់បង់កេរ្តិ៍ឈ្មោះមែនទេ?» ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ យ៉ាហ្វៃ ពោរពេញដោយភាពត្រជាក់ នាងស្រែកគំហកដាក់តាចាស់នោះទាំងកំហឹង ដោយចោទប្រកាន់ចំៗពីកំហុសដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមការចោទប្រកាន់ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរដែលធ្វើឱ្យមនុស្សពិបាកដកដង្ហើមនេះ ផ្ទៃមុខរបស់តាចាស់ឈ្មោះ ឡីអ៊ូ មិនអាចជៀសវាងការប្រែប្រួលបន្តិចឡើយ។ ប៉ុន្តែភ្លាមៗនោះ គាត់បានសើចចំអកដោយត្រជាក់ថា៖ «ហេ! ពិតជាមានអំណាចខ្លាំងណាស់តើ។ យ៉ាហ្វៃ កុំគិតថាពេលនេះនាងជាព្រឹទ្ធាចារ្យពិតប្រាកដឱ្យសោះ។ នៅពេលណាដែលនាងអាចដកពាក្យថា 'ស្តីទី' ចេញពីតំណែង 'ព្រឹទ្ធាចារ្យត្រួតពិនិត្យស្តីទី' បាន ចាំនាងមកនិយាយជាមួយខ្ញុំបែបនេះ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថានាងប្រហែលជាគ្មានឱកាសបែបនេះទេ។ ក្នុងនាមជាព្រឹទ្ធាចារ្យត្រួតពិនិត្យស្តីទីសម្រាប់សាលដេញថ្លៃមីថឺរ នាងបែរជាលួចនាំមនុស្សក្រៅចូលមកក្នុងតំបន់សំខាន់របស់ត្រកូលយើងដោយគ្មានការអនុញ្ញាត ហើយថែមទាំងធ្វើឱ្យសមាជិកក្នុងត្រកូលរងរបួសទៀតផង។ នៅពេលដែលការប្រជុំសាលាព្រឹទ្ធាចារ្យបន្ទាប់ចាប់ផ្តើម ខ្ញុំនឹងទាមទារយ៉ាងដាច់អហង្ការទៅព្រឹទ្ធាចារ្យដទៃទៀតឱ្យដកតំណែងរបស់នាងចេញចំពោះកំហុសទាំងនេះ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីចូលមកក្នុងបន្ទប់ កែវភ្នែកដ៏ងងឹត និងពិសពុលរបស់ ឡីអ៊ូ បានស្កែនមើល ស៊ាវយាន និង ហៃប៉ូដុង។ ស៊ាវយាន ដែលនៅក្មេង មិនបានធ្វើឱ្យគាត់ចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងនោះទេ មានតែផ្លាកសញ្ញាអ្នកចំរាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ២ នៅលើទ្រូងរបស់គេប៉ុណ្ណោះ ដែលធ្វើឱ្យបេះដូងរបស់គាត់ភ្ញាក់ផ្អើលមួយភ្លែត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាគ្រាន់តែជាការភ្ញាក់ផ្អើលមួយប៉ុណ្ណោះ។ ជាមួយនឹងឋានៈរបស់គាត់ គាត់ធ្លាប់ទាក់ទងជាមួយអ្នកចំរាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ២ ច្រើនពេកហើយ។ ដូច្នេះ ខ្សែភ្នែកភាគច្រើនរបស់គាត់គឺផ្ដោតទៅលើ ហៃប៉ូដុង ដែលគ្មានបញ្ចេញទឹកមុខអ្វីទាល់តែសោះ។ ប៉ុន្តែជាមួយនឹងសមត្ថភាពពិនិត្យមើលរបស់គាត់ គាត់មិនអាចមើលធ្លាយពីកម្រិតពិតប្រាកដរបស់ ហៃប៉ូដុង ឡើយ... ភ្លាមៗនោះ ភាពមិនដឹងនៅក្នុងចិត្ត បានធ្វើឱ្យគាត់កាន់តែមានភាពក្លាហាន និងគ្មានការភ័យខ្លាច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រសិនបើភាគីម្ខាងទៀតស្ថិតក្នុង លំដាប់គ្រូធំ (Da Dou Shi) ឬ លំដាប់ព្រលឹង (Dou Ling) គាត់គួរតែអាចចាប់បាននូវរលកថាមពលខ្លះៗហើយ។ ប៉ុន្តែនៅពេលនេះ ឡីអ៊ូ មានអារម្មណ៍ថា រាងកាយទាំងមូលរបស់ ហៃប៉ូដុង មិនមានសញ្ញានៃការហូរហៀរថាមពលប្រយុទ្ធទាល់តែសោះ។ វាមានលទ្ធភាពតែពីរគត់សម្រាប់រឿងនេះ៖ ទីមួយ គឺភាគីម្ខាងទៀតជាអ្នកខ្លាំងដែលលើសពី លំដាប់ស្តេច (Dou Wang) ឬ លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang)។ ទីពីរ គឺកម្លាំងរបស់ភាគីម្ខាងទៀតខ្សោយខ្លាំង រហូតដល់ធ្វើឱ្យមនុស្សពិបាកដឹងពីថាមពលប្រយុទ្ធនៅក្នុងខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជា ឡីអ៊ូ គ្មានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការស្គាល់កំពូលអ្នកខ្លាំងលំដាប់អធិរាជទាំងអស់នៅក្នុងអាណាចក្រជៀម៉ា (Jia Ma Empire) ក៏ដោយ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែមានឱកាសបានឃើញពួកគេទាំងអស់។ ជាអកុសល អ្នកខ្លាំងលំដាប់អធិរាជទាំងនោះ មិនមែនជា ហៃប៉ូដុង ដែលនៅចំពោះមុខគាត់នេះទេ។ ដូច្នេះ ការពន្យល់តែមួយគត់ដែលនៅសេសសល់ គឺលទ្ធភាពទីពីរ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ព្រឹទ្ធាចារ្យ ឡីអ៊ូ ប្រហែលជាលោកបានភ្លេចនូវច្បាប់ផ្ទៃក្នុងមួយចំនួនរបស់សាលដេញថ្លៃហើយ។ អតិថិជនធំៗមួយចំនួនពិតជាមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការដើរចូលមកទីនេះ។ ចំពោះរឿង ឡីឡី វាជាកំហុសរបស់គេទាំងស្រុង។ គេមិនអាចបន្ទោសអ្នកដទៃដែលចេញដៃមកផ្តល់មេរៀនឱ្យគេនោះទេ»។ យ៉ាហ្វៃ និយាយដោយត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស្រីមាត់រអិល! អតិថិជនធំ? ហ៊ឹស ល្អណាស់។ នាងមកប្រាប់ខ្ញុំមើលថាតើអត្តសញ្ញាណរបស់មនុស្សពីរនាក់នេះជាអ្វី ដើម្បីឱ្យខ្ញុំវិនិច្ឆ័យថាតើពួកគេធំប៉ុនណា។ តើពួកគេមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ដូចអ្វីដែលនាងបាននិយាយដែរឬទេ?» ឡីអ៊ូ បង្រួមបបូរមាត់ រួចឆ្លើយតបដោយងងឹតងងុល។ ទំនាក់ទំនងរបស់គាត់ពិតជាល្អណាស់នៅក្នុងរាជធានីជៀម៉ា។ គាត់ស្គាល់កម្លាំងធំៗមួយចំនួននៅក្នុងទីក្រុង ព្រមទាំងកម្លាំងដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងទីក្រុងធំៗដទៃទៀត។ ប៉ុន្តែគាត់មិនដែលឃើញ ស៊ាវយាន ឬ ហៃប៉ូដុង ពីមុនមកឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសម្តីរបស់ ឡីអ៊ូ យ៉ាហ្វៃ គាំងបន្តិច។ នាងដឹងពីអត្តសញ្ញាណរបស់ ស៊ាវយាន ប៉ុន្តែត្រកូលស៊ាវ គឺនៅឆ្ងាយណាស់ពីការធ្វើឱ្យ ឡីអ៊ូ ដែលល្បីខាងក្រអឺតក្រទម និងកាងនៅក្នុងត្រកូល មានភាពភ័យខ្លាច។ ចំពោះ ហៃប៉ូដុង នាងមិនមានតម្រុយបន្តិចសោះឡើយអំពីប្រវត្តិរបស់គាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញ យ៉ាហ្វៃ គ្មានពាក្យនិយាយ ផ្ទៃមុខរបស់ ឡីអ៊ូ បង្ហាញភាពពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ គាត់និយាយដោយងងឹតងងុលថា៖ «មើលទៅក្មួយស្រីហាក់ដូចជាមិនច្បាស់ពីអត្តសញ្ញាណរបស់ភាគីម្ខាងទៀតដែរ។ នាងហ៊ាននាំមនុស្សចម្លែកទាំងនេះចូលមកក្នុងតំបន់សំខាន់របស់ត្រកូលយើង។ មើលទៅនាងពិតជាមិនស័ក្តិសមក្នុងការទទួលតំណែងនេះទេ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ត្រូវបានបង្ខំដោយ ឡីអ៊ូ បែបនេះ ផ្ទៃមុខរបស់ យ៉ាហ្វៃ ប្រែជាស្លេកស្លាំងភ្លាមៗ។ នាងខាំធ្មេញប្រាក់ រួចនិយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនចង់ប្រកែកជាមួយលោកពីរឿងនេះទេ។ ឱសថផ្សំទាំងនោះត្រូវបានពួកគេទិញមុន។ ពួកគេបានបង់ប្រាក់រួចហើយ ប៉ុន្តែលោកបែរជាឃាត់ទំនិញនៅពាក់កណ្តាលផ្លូវ។ នៅពេលដែលរឿងនេះដឹងឮដល់ខាងក្រៅ និងធ្វើឱ្យខូចកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់សាលដេញថ្លៃមីថឺរ ខ្ញុំចង់ឃើញថាតើលោកនឹងបកស្រាយប្រាប់ ប្រធានព្រឹទ្ធាចារ្យ (First Elder) យ៉ាងដូចម្តេច!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលពាក្យ «ប្រធានព្រឹទ្ធាចារ្យ» ចូលដល់ត្រចៀករបស់គាត់ ទឹកមុខរបស់ ឡីអ៊ូ បានប្រែប្រួលយ៉ាងច្បាស់។ ឈ្មោះនេះពិតជាមានឥទ្ធិពលព្រមានដល់គាត់យ៉ាងខ្លាំង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលគាត់ងាកក្បាលទៅមើលផ្ទៃមុខដ៏ស្លេកស្លាំងរបស់ចៅប្រុសជាទីស្រឡាញ់ កំហឹងក៏បានផ្ទុះឡើង។ គាត់ញញឹមយ៉ាងត្រជាក់ រួចនិយាយថា៖ «ឱសថផ្សំទាំងនោះត្រូវបានគេកក់ទុកមុនរួចហើយ។ វាគ្រាន់តែជាការការពារកុំឱ្យមានករណីដែលយើងមិនអាចយករបស់ចេញមកឱ្យគេនៅពេលក្រោយ នៅពេលដែលគេមកបើកយកប៉ុណ្ណោះ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោក... លោក... សម្តីឆ្កួតឡប់!» ផ្ទៃមុខរបស់ យ៉ាហ្វៃ ប្រែជាក្រហមខឹង។ ប្រឈមមុខនឹងការជជែកដេញដោលដែលគ្មានហេតុផលរបស់គាត់ ដៃរបស់ យ៉ាហ្វៃ បានទះទៅលើផ្ទៃតុយ៉ាងខ្លាំង។ នាងខឹងខ្លាំងរហូតដល់ធ្លោយសម្តីជេរចំៗតែម្តង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់កក់ទុកនូវវិក្កយបត្រធំបែបនេះ ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំមិនដឹង? ព្រឹទ្ធាចារ្យ ឡីអ៊ូ វិធីសាស្ត្រធ្វើការងារបែបនេះ ពិតជាមិនសមស្របនឹងឋានៈរបស់លោកជាព្រឹទ្ធាចារ្យឡើយ!» យ៉ាហ្វៃ និយាយទាំងកំហឹង៖ «ខ្ញុំច្បាស់ជាជួប និងរាយការណ៍រឿងនេះជូនប្រធានព្រឹទ្ធាចារ្យដោយផ្ទាល់ខ្លួនឯង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលនាងនិយាយ យ៉ាហ្វៃ បានក្រោកឈរឡើងទាំងកំហឹង។ សម្លឹងមើលសកម្មភាពរបស់នាង ស៊ាវយាន ដែលបានរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់តាំងពីដើមមក ទីបំផុតបានដកដង្ហើមធំយឺតៗ។ គេក្រោកឈរ ដើរទៅក្បែរតុ រួចទាញ យ៉ាហ្វៃ ថ្នមៗ បន្ទាប់មកក៏សង្កត់នាងឱ្យអង្គុយចុះលើកៅអីវិញ បង្អែលក្បាលនាងតិចៗ រួចនិយាយទាំងស្នាមញញឹមថា៖ «វាច្បាស់ណាស់ថារឿងនេះមិនអាចដោះស្រាយបានតាមរយៈការជជែករកហេតុផលនោះទេ។ ទុកឱ្យខ្ញុំជាអ្នកចាត់ចែងម្តងចុះ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កុំធ្វើអ្វីផ្តេសផ្តាសឱ្យសោះ។ តាចាស់ម្នាក់នោះគឺជាអ្នកខ្លាំងលំដាប់ព្រលឹង (Dou Ling)។ មិនថាឯងមានភាពខុសប្លែកពីធម្មតាយ៉ាងណាក៏ដោយ ឯងច្បាស់ជាមិនអាចវាយឈ្នះគាត់បានទេ»។ សកម្មភាពដ៏ស្និទ្ធស្នាលរបស់ ស៊ាវយាន ធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ យ៉ាហ្វៃ ប្រែជាក្រហមបន្តិច។ នាងបានរើបម្រាស់បន្តិច ប៉ុន្តែមិនទទួលបានការឆ្លើយតបឡើយ។ សម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់សង្ហាដែលកំពុងញញឹមនោះ នាងនិយាយទាំងប្រញាប់ប្រញាល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពិតណាស់ ខ្ញុំនឹងមិនធ្វើអ្វីឡើយ...» ស៊ាវយាន ញញឹម រួចងាកក្រោយទៅមើល ហៃប៉ូដុង ដែលកំពុងអង្គុយលើកៅអី។ គេនិយាយដោយរាបស្មើថា៖ «លោកតាហៃ (Old Hai) យ៉ាហ្វៃ ធ្លាក់ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ ក៏ព្រោះតែរឿងរបស់លោកដែរ។ កុំគ្រាន់តែអង្គុយមើលការសម្តែងនៅទីនោះអី។ ធ្វើអ្វីដែលលោកគិតថាចាំបាច់ទៅ...»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-06-24T13:23:50.016Z","6a3bda66db298ec5603aa504","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6a3bcaf3db298ec5603aa4e7",276,"ស្វែងរកឱសថ",{"id":25,"number":26,"title":27},"6a3be207db298ec5603aa515",278,"មនុស្សថោកទាប",322,1790177397418]