[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a283fcbd46dbf55ceef8471":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",263,"កម្លាំងបំផ្លិចបំផ្លាញដ៏គួរឱ្យរន្ធត់","\u003Cdiv>អណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងសដ៏ចែងចាំងបានផ្ទុះឡើងកណ្តាលមេឃពណ៌ខៀវស្រងាត់។ វាបានលេបត្របាក់ផ្ទៃមេឃទាំងមូល ប្រៀបដូចជារលកសមុទ្រអណ្តាតភ្លើងដ៏មហិមា។ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក សីតុណ្ហភាពនៅទូទាំងតំបន់នេះបានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងក្លា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងទីក្រុងយ៉ាន មនុស្សម្នាក់ៗបានងើបក្បាលឡើងទាំងភាំងស្មារតី សម្លឹងមើលទៅរលកអណ្តាតភ្លើងដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ដែលកំពុងតែគ្របដណ្តប់ពេញផ្ទៃមេឃ។ ទោះបីជាសមរភូមិនោះស្ថិតនៅចម្ងាយរាប់ពាន់ម៉ែត្រនៅលើអាកាសក៏ដោយ ក៏រលកកម្តៅដ៏ក្តៅគគុកនោះ នៅតែធ្វើឱ្យមនុស្សម្នាហូរញើសជោកខ្លួនដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទីក្រុងដ៏ធំសម្បើមទាំងមូលបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់ជ្រងំ។ មនុស្សគ្រប់គ្នាបានត្រឹមតែលេបទឹកមាត់កាត់បន្ថយភាពស្ងួតបំពង់ក។ ក្តីបារម្ភនិងភាពភ័យស្លន់ស្លោបានរីករាលដាលចេញពីជម្រៅចិត្តរបស់ពួកគេ។ ប្រសិនបើរលកអណ្តាតភ្លើងនេះបោកបក់ទាបជាងនេះបន្តិចមកលើទីក្រុងយ៉ាន កន្លែងមួយនេះច្បាស់ជាត្រូវរលាយសាបសូន្យក្លាយជាវាលរាបស្មើជាមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើនេះជាកម្លាំងបំផ្លិចបំផ្លាញរបស់ លំដាប់អធិរាជ មែនទេ? ពិតជាគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំងណាស់!» មនុស្សគ្រប់គ្នាបានត្រដរញ័រទទ្រើក និងថ្ងូរតិចៗនៅក្នុងចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើមេឃពណ៌ខៀវ រលកអណ្តាតភ្លើងបានប្រែក្រឡាទៅជារលកថាមពលបោកបក់ចេញទៅខាងក្រៅយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅ។ ដោយមានចំណុចកណ្តាលនៃការផ្ទុះជាស្នូល រាល់សត្វមានជីវិតទាំងអស់ដែលស្ថិតនៅក្នុងកាំរង្វង់ដែលបានកំណត់ ទទួលបានការវាយប្រហារបំផ្លិចបំផ្លាញយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រលកអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងសបានរីករាលដាលយឺតៗរហូតដល់កាំរង្វង់រាប់រយម៉ែត្រ មុនពេលដែលពួកវាចាប់ផ្តើមរលាយបាត់ទៅបន្តិចម្តងៗ។ នៅលើមេឃ មនុស្សពីរនាក់និងសត្វចម្លែកមួយក្បាលបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងស្ថានភាពដុនដាបជាទម្ងន់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការវាយប្រហារដែល «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ទទួលបាន គឺពិតជាមានភាពធ្ងន់ធ្ងរជាងគេបំផុតក្នុងចំណោមពួកគេទាំងបី ដោយសារតែរាងកាយដ៏ធំសម្បើមរបស់វា និងដោយសារតែទីតាំងរបស់វាស្ថិតនៅកៀកបំផុតនឹងចំណុចផ្ទុះ។ ដោយសារតែរលកអណ្តាតភ្លើងបំផ្លិចបំផ្លាញដែលបានបោកបក់កាត់ ស្រកាដ៏រឹងមាំជាងពាក់កណ្តាលនៅលើខ្លួនរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ត្រូវបានបាក់បែកខ្ទេចខ្ទីគ្មានសល់។ នៅលើរាងកាយពណ៌ខ្មៅងងឹតរបស់វាមានឈាមពណ៌ក្រហមស្រស់ហូរស្រក់ចុះមកមិនឈប់ ប្រៀបដូចជាមានភ្លៀងធ្លាក់អញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមស្រកាដែលបានបាក់បែកនោះ មុខរបួសដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ជាច្រើនកន្លែងដែលអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ បានរីករាលដាលចេញទៅខាងក្រៅ និងស្ទើរតែគ្របដណ្តប់ពេញខ្នងរបស់វាទាំងមូល។ នៅពេលក្រឡេកមើលមួយភ្លែត គេថែមទាំងអាចមើលឃើញឆ្អឹងពណ៌សកកកុញស្រពេចស្រពិលទៀតផង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងចំណោមស្លាបទាំងប្រាំបីរបស់វា ស្លាបចំនួនបីត្រូវបានបំផ្លាញខ្ទេចខ្ទីដោយសារតែការផ្ទុះដ៏សាហាវ ហើយស្លាបមួយទៀតគឺសេសសល់តែពាក់កណ្តាលប៉ុណ្ណោះ ដោយមានឈាមស្រស់ហូរចេញមកយ៉ាងខ្លាំង។ ភាពក្រអឺតក្រទមនៅក្នុងភ្នែករាងត្រីកោណដ៏ធំសម្បើមរបស់វា មិនអាចមើលឃើញទៀតឡើយ។ អ្វីដែលមកជំនួសវិញ គឺភាពភ័យរន្ធត់ជាខ្លាំង។ ស្ថានភាពដ៏ទន់ជ្រាយនិងដុនដាបរបស់វា នៅពេលនេះមិនមានសេសសល់នូវមោទនភាព និងភាពក្រអឺតក្រទមបន្តិចណាឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅកន្លែងមួយដ៏ឆ្ងាយពី «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ខែលទឹកកកពណ៌សដូចព្រិលត្រូវបានប្រេះបែកយឺតៗ។ កម្ទេចកំទីទឹកកកបានធ្លាក់ចុះមកក្រោម ទីបំផុតបានលាតត្រដាងឱ្យឃើញនូវរូបរាងចាស់ជរាម្នាក់ដែលមានអាវធំពណ៌ខ្មៅរហែកខ្ទេចស្ទើរតែទាំងស្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បច្ចុប្បន្ននេះ ទឹកមុខរបស់ ហៃ បូដុង ប្រែជាស្លេកស្លាំងទាំងស្រុង។ នៅកាច់ជ្រុងមាត់របស់គេនៅមានស្លាកស្នាមឈាមខ្សោយៗនៅឡើយ។ គេបានជូតស្នាមឈាមនោះចេញដោយចៃដន្យជាមួយនឹងដៃរបស់គេ ដែលកំពុងតែញ័រទទ្រើកដោយមិនដឹងខ្លួន។ នៅក្នុងការផ្ទុះដ៏គួរឱ្យរន្ធត់អម្បាញ់មិញនេះ ហៃ បូដុង បានប្រើប្រាស់រាល់កម្លាំងទាំងអស់ដែលគេមាន ដើម្បីបង្រួមបង្កើតជាខែលទឹកកក ថាមពលប្រយុទ្ធ ដ៏រឹងមាំជាងសែសិបស្រទាប់នៅក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លីបំផុត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការការពារដែលមើលទៅរឹងមាំមិនអាចបំផ្លាញបាននេះ ហាក់ដូចជាត្រូវបានវាយបំបែកយ៉ាងងាយស្រួលនៅក្រោមរលកអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងសដែលមានកម្លាំងបំផ្លិចបំផ្លាញដ៏គួរឱ្យរន្ធត់នោះ។ បន្ទាប់ពីរលកអណ្តាតភ្លើងបានបោកបក់កាត់ទៅ មានតែស្រទាប់ចុងក្រោយបង្អស់នៃខែលទឹកកកទាំងសែសិបស្រទាប់ប៉ុណ្ណោះដែលនៅសេសសល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាល្អិតឆ្កួតនេះ ពិតជាឆ្កួតមែន។ វាហ៊ានធ្វើរឿងប្រថុយប្រថានដល់ថ្នាក់នេះផង!» នៅពេលគិតដល់វាសនាដ៏អាក្រក់ដែលគេនឹងត្រូវជួបប្រទះ ប្រសិនបើការការពាររបស់គេត្រូវបានបំបែកទាំងស្រុងនោះ មុខរបស់ ហៃ បូដុង ប្រែជាស្លេកស្លាំងភ្លាម។ បបូរមាត់របស់គេញ័រទទ្រើក ខណៈពេលដែលគេជេរប្រទេចដោយសំឡេងស្អកៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាគេកំពុងតែជេរប្រទេចចេញពីមាត់មែន ប៉ុន្តែសូម្បីតែខ្លួនរបស់ ហៃ បូដុង ផ្ទាល់ក៏មិនដឹងខ្លួនដែរថា ភាពភ័យខ្លាចចំពោះយុវជនម្នាក់ដែលមានអាយុមិនទាន់ដល់ម្ភៃឆ្នាំម្នាក់នេះ បានកើតឡើងពីជម្រៅចិត្តរបស់គេបាត់ទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីជេរមួយសន្ទុះមក ខ្សែភ្នែករបស់ ហៃ បូដុង បានសម្លឹងមើលទៅលើអាកាស ហើយទីបំផុតបានបញ្ឈប់ទៅលើរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងតែអណ្តែតខ្លួននៅលើអាកាសដោយមិនដឹងថានៅរស់ ឬស្លាប់ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បច្ចុប្បន្ននេះ អាវធំពណ៌ខ្មៅជាងពាក់កណ្តាលនៅលើខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវបានបំផ្លាញខ្ទេច។ «អាវក្រោះស្នូលសមុទ្រ» ដែល យុន ជឺ បានផ្តល់ឱ្យគេ ស្រាប់តែបានផ្ទុះដាច់ចេញពីគ្នានៅខណៈពេលនេះ។ បំណែកដ៏ធំនៃអាវក្រោះការពារពណ៌ខៀវស្រងាត់បានធ្លាក់ចុះមកក្រោមយឺតៗ ដោយលាតត្រដាងឱ្យឃើញនូវរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលត្រូវបានដុតកម្តៅរហូតដល់ឡើងក្រហមដូចជាភ្លើងនៅខាងក្រោម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយបក់ស្លាបទាំងគូនៅពីក្រោយខ្នងរបស់គេស្រាលៗ ហៃ បូដុង បានលេចខ្លួនយ៉ាងលឿននៅក្បែរ ស៊ាវ យ៉ាន។ គេសម្លឹងមើលទៅស្ថានភាពសន្លប់បាត់ស្មារតីដ៏គួរឱ្យអាសូររបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហើយភ្លាមៗនោះបានក្រឡេកមើលទៅអាវក្រោះការពារពណ៌ខៀវស្រងាត់នោះ។ ភាពភ្ញាក់ផ្អើលបានជះពន្លឺកាត់កែវភ្នែករបស់គេ។ កម្លាំងការពាររបស់វត្ថុមួយនេះ បានធ្វើឱ្យគេមានភាពភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ច្បាស់ណាស់ ប្រសិនបើ ស៊ាវ យ៉ាន មិនមានការការពារពីអាវក្រោះមួយនេះទេ គេប្រហែលជាត្រូវស្លាប់នៅនឹងកន្លែងបាត់ទៅហើយ ដោយសារតែការផ្ទុះដ៏គួរឱ្យរន្ធត់អម្បាញ់មិញនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាមនុស្សឆ្កួត។ ឯងពិតជាហ៊ានរួមបញ្ចូល \"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌\" ពីរប្រភេទចូលគ្នាពិតមែន។ ឥឡូវនេះ រឿងរ៉ាវប្រែជា \"ល្អ\" ហើយ។ វត្ថុដែលឯងបង្កើតឡើង វាថែមទាំងមិនស្គាល់ឯងជាម្ចាស់ទៀតផង។ ហឹម បើឯងត្រូវស្លាប់ដោយសារតែដៃរបស់ខ្លួនឯងមែននោះ វាច្បាស់ជាក្លាយជារឿងនិទានដ៏អស្ចារ្យមួយមិនខានឡើយ។» ដោយសម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលស្ថិតក្នុងស្ថានភាពមិនដឹងស្លាប់ឬរស់ ហៃ បូដុង សើចយ៉ាងល្វីងជូរចត់ និងគ្រវីក្បាល។ បាតដៃរបស់គេបានចាប់ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដើម្បីពិនិត្យមើលយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ គេបានគ្រវីក្បាលបន្តិច និងដកដង្ហើមធំ។ វាពិតជាមានតម្លៃដែលត្រូវបង់សម្រាប់ការបង្កើតនូវការបំផ្លិចបំផ្លាញដ៏គួរឱ្យរន្ធត់បែបនេះ។ រាងកាយបច្ចុប្បន្នរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គឺស្ថិតក្នុងស្ថានភាពហៀបនឹងបាក់បែកទាំងស្រុងទៅហើយ។ នេះជាលើកទីមួយហើយដែល ហៃ បូដុង បានឃើញមនុស្សម្នាក់ដែលមានជីវិតរស់រវើកដូចជាសត្វកណ្តូបម្នាក់នេះ ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងស្ថានភាពទន់ជ្រាយដល់ថ្នាក់នេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សម្រាប់ \"ឱសថទិព្វស្វាយស្រោចស្រង់ព្រលឹង\" របស់ខ្ញុំ ឯងមិនអាចស្លាប់ដោយងាយៗបែបនេះឡើយ។» ដោយមានដៃម្ខាងជួយទប់រាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហៃ បូដុង បានរអ៊ូរទាំតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយ៍មែន ឯងពិតជាសមនឹងស្លាប់ណាស់។ អាមនុស្សឆ្កួត។ យើងស្អប់បំផុតគឺការប្រយុទ្ធជាមួយមនុស្សឆ្កួតដូចជាពួកឯងនេះឯង។ មួយក្រុមសុទ្ធតែជាពួកអាតិរច្ឆាន។» នៅឯទីឆ្ងាយ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ទីបំផុតបានដឹងខ្លួនឡើងវិញហើយ។ វាបានជេរប្រទេចខណៈពេលដែលវាដឹងពីស្ថានភាពរបួសដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនៅក្នុងរាងកាយរបស់វា។ រាងកាយដ៏ធំរបស់វាបានញ័រទទ្រើក។ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» យល់យ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងចិត្តថា ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារតែនេះជាលើកទីមួយដែល ស៊ាវ យ៉ាន ប្រើប្រាស់ផ្កាឈូកអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងសដ៏ចម្លែកនោះ ដែលធ្វើឱ្យភាពត្រឹមត្រូវនិងការគ្រប់គ្រងរបស់គេមិនទាន់បានល្អទេនោះ ខ្លួនរបស់វាបច្ចុប្បន្ននេះ ច្បាស់ជាត្រូវធ្លាក់ចូលទៅក្នុងកម្រិតរបួសធ្ងន់ធ្ងរជាមិនខាន។ ប្រសិនបើខណៈពេលនោះមកដល់ យ៉ាងហោចណាស់កម្លាំងរបស់វាក៏ត្រូវធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង ឬអាក្រក់បំផុតគឺត្រូវស្លាប់នៅនឹងកន្លែងតែម្តង!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលទៅ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ដែលនៅតែមានថាមពលខ្លះទោះបីជាមានរបួសធ្ងន់ធ្ងរក៏ដោយ ទឹកមុខរបស់ ហៃ បូដុង បានស្រុតចុះ។ គេបានដាក់ ស៊ាវ យ៉ាន ឱ្យស្ថិតនៅពីក្រោយខ្នងរបស់គេដើម្បីការពារ។ ថាមពលប្រយុទ្ធ ធាតុទឹកកកដែលនៅសេសសល់ក្នុងខ្លួនរបស់គេបានហូរចរាចរយឺតៗ ត្រៀមខ្លួនដើម្បីប្រឈមមុខនឹង «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ដែលកំពុងតែខឹងសម្បារគ្រប់ពេល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែល ហៃ បូដុង ត្រៀមខ្លួនប្រយុទ្ធ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» គ្រាន់តែជេរប្រទេចយ៉ាងខ្លាំងក្លាដោយភាពខឹងសម្បារ មុននឹងបង្រួញរាងកាយរបស់វាចូលគ្នា ដោយមិនហ៊ានហោះចូលមកក្បែរ ស៊ាវ យ៉ាន និង ហៃ បូដុង ឡើយ។ បន្ទាប់ពីប្រឈមមុខគ្នាបែបនេះអស់ពីរបីនាទីមក ស្លាបដែលនៅសេសសល់របស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ស្រាប់តែបានបក់បោកយ៉ាងខ្លាំង។ ភ្លាមៗនោះ វាបានងាកក្រោយនិងហោះរត់គេចខ្លួនបាត់ នៅចំពោះមុខក្រសែភ្នែកដ៏ស្រឡាំងកាំងរបស់ ហៃ បូដុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយ៍មែន អាមនុស្សឆ្កួតនេះ។ ចាត់ទុកថាយើងខ្លាចឯងទៅចុះ។ ថ្ងៃក្រោយ កន្លែងណាដែលមានអាមនុស្សឆ្កួតនេះនៅ យើងនឹងមិនទៅចូលរួមសប្បាយជាដាច់ខាត។ មនុស្សឆ្កួត ពិតជាមនុស្សឆ្កួតមែនទែនហើយ។ លើកនេះយើងពិតជាខាតបង់ធំធេងណាស់។ ប្រសិនបើស្ត្រីម្នាក់នោះ លូ ម៉ាន មិនបង្កើនរង្វាន់ទេ យើងនឹងវាយកម្ទេចទឹកដីរបស់នាងឱ្យខ្ទេចខ្ទីមិនខានឡើយ។» រាងកាយដ៏ធំរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានបែរមុខទៅរកជើងមេឃ និងហោះទៅមុខយ៉ាងលឿន។ សំឡេងជេរប្រទេចដែលពោរពេញទៅដោយភាពភ័យខ្លាចបានបន្តបន្លឺឡើងពេញផ្ទៃមេឃ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហៃ បូដុង បានស្រឡាំងកាំង ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលទៅ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ដែលពិតជាបានជ្រើសរើសការរត់គេចខ្លួន។ គេបានវង្វេងវង្វាន់មួយភ្លែត មុននឹងគ្រវីក្បាលភ្លាមៗ ដោយមិនដឹងថាគួរយំឬសើចឡើយ។ ប្រសិនបើគេត្រូវប្រយុទ្ធជាមួយសត្វចម្លែកដ៏វិសេសមួយក្បាលនេះ ដែលមានកម្លាំងកម្រិត លំដាប់អធិរាជ ផ្កាយប្រាំមួយ នៅក្នុងស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នរបស់គេនោះ គេប្រហែលជាមិនអាចទទួលបានប្រៀបឡើយ។ ជាងនេះទៅទៀត គេនៅតែត្រូវការពារ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងតែសន្លប់បាត់ស្មារតីទៀតផង។ ហេតុដូច្នេះហើយ នៅពេលដែលគេឃើញ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ជ្រើសរើសការដកថយ ហៃ បូដុង បានដកដង្ហើមធំដោយក្តីធូរស្រាលក្នុងចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឹម បន្ទាប់ពីរឿងរ៉ាវថ្ងៃនេះត្រូវបានរីករាលដាលទៅ អាល្អិតម្នាក់នេះច្បាស់ជាមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញខ្លះមិនខានឡើយ សូម្បីតែនៅក្នុង ទ្វីបកម្លាំងធាតុ។ ជាមួយនឹងការវាយប្រហារតែមួយស្នៀន ឯងបានធ្វើឱ្យ \"អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី\" ដែលមានភាពសាហាវឃោរឃៅល្បីល្បាញត្រូវភ័យបាក់ស្បាតរត់គេចខ្លួន។ នេះជាភាពក្លាហានមួយដែលសូម្បីតែអាបិសាចចាស់មកពីត្រកូលរាជវង្សក៏មិនមានដែរ។» ហៃ បូដុង បានងាកក្បាលមកក្រោយ សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលមានផ្ទៃមុខស្លេកស្លាំងក្នុងស្ថានភាពសន្លប់ និងដកដង្ហើមធំដោយក្តីកោតសរសើរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឱ! ពិតជា \"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌\" ដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ និងជាអាល្អិតដ៏ឆ្កួតលីលាមែន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីឧទានម្តងទៀតចំពោះថាមពលបំផ្លិចបំផ្លាញកាលពីមុននេះ ហៃ បូដុង ស្រាប់តែជ្រួញចិញ្ចើមរបស់គេយ៉ាងណែន។ គេបានងើបក្បាលឡើង ហើយខ្សែភ្នែករបស់គេបានសម្លឹងមើលទៅទិសខាងកើតនិងខាងលិច។ ពីកន្លែងទាំងពីរនោះ មានចំហាយកម្លាំងធាតុដ៏ខ្លាំងក្លាចំនួនពីរ កំពុងតែហោះសំដៅមកទីនេះយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើមនុស្សពីរនាក់នោះ ទីបំផុតកំពុងតែមកដល់ហើយមែនទេ? តាមដែលបានឮពីអាកប្បកិរិយារបស់ ស៊ាវ យ៉ាន កាលពីមុន ហាក់ដូចជាគេនិង បក្សពពកអ័ព្ទ មានគំនុំខ្លះនឹងគ្នា។ បើបែបនេះ វាជាការល្អជាងក្នុងការនាំគេចាកចេញពីកន្លែងនេះភ្លាម។» ហៃ បូដុង បានគិតគូរបន្តិច។ ខ្សែភ្នែករបស់គេបានសម្លឹងមើលជុំវិញខ្លួន និងបន្ទាប់មកមើលទៅខាងក្រោម។ ដោយបីរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហៃ បូដុង បានបក់ស្លាបទឹកកកដ៏ត្រជាក់នៅពីក្រោយខ្នងរបស់គេ ដោយបំប្លែងរាងកាយរបស់គេឱ្យក្លាយជាពន្លឺហោះ ទៅកាន់ជើងមេឃដ៏ឆ្ងាយយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការចាកចេញរបស់ ហៃ បូដុង ផ្ទៃមេឃមួយនេះដែលទើបតែបានឆ្លងកាត់មហាសង្គ្រាមដ៏រង្គើព្រលឹង ទីបំផុតបានត្រឡប់មករកភាពស្ងប់ស្ងាត់វិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ភាពស្ងប់ស្ងាត់នេះមានរយៈពេលត្រឹមតែជាងដប់នាទីប៉ុណ្ណោះ នៅពេលដែលពន្លឺពីរបានហោះសំដៅមកយ៉ាងលឿនពីទាំងទិសខាងកើតនិងខាងលិច។ ទីបំផុត ពួកគាត់បានឈប់ងក់នៅទីតាំងដែលមហាសង្គ្រាមបានកើតឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពន្លឺបានរលាយបាត់ទៅ។ រូបរាងរបស់បុរសចំណាស់ម្នាក់និងស្ត្រីម្នាក់បានលេចឡើងព្រមគ្នា។ បុរសចំណាស់ម្នាក់នោះកំពុងតែស្លៀកពាក់អាវធំពណ៌លឿងធម្មតា ទឹកមុខដ៏ស្រស់ថ្លានិងអាកប្បកិរិយាដ៏មានថាមពលរបស់គាត់ បង្ហាញពីអារម្មណ៍ប្លែកខុសពីគេនិងភាពឯកោ។ ខណៈពេលដែលភ្នែករបស់គាត់សម្លឹងមើលជុំវិញខ្លួន ពួកវាពោរពេញទៅដោយភាពអង់អាចនិងអំណាច។ ចំណែកឯស្ត្រីម្នាក់នោះវិញ នាងកំពុងតែស្លៀកពាក់អាវធំពណ៌មាសរឹបណែនដែលត្រូវបានបំពេញបន្ថែមដោយពណ៌ស្វាយ។ សក់ខ្មៅវែងរបស់នាងត្រូវបានចងជារាងសត្វហង្ស។ ភាពថ្លៃថ្នូរដែលពិបាកនឹងលាក់បាំងបានជះចេញពីខ្លួនរបស់នាងខ្សោយៗ។ រូបរាងរបស់នាងមានភាពស្ងប់ស្ងាត់និងស្រស់ស្អាត ប្រៀបដូចជាប្រភពទឹកដ៏ស្រស់ថ្លានៅក្នុងភ្នំដ៏ស្ងប់ស្ងាត់អញ្ចឹង។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ នាងបានធ្វើឱ្យមនុស្សម្នាមានអារម្មណ៍គោរពកោតសរសើរចំពោះនាង ដោយសារតែឋានៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ពីកំណើតរបស់នាង ខណៈពេលដែលគំនិតរំភើបញាប់ញ័រនឹងលេចឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សទាំងនោះដោយមិនដឹងខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កិៗ មេបក្ស យុន យុន (Sect Leader Yun Yun) ក្នុងរយៈពេលពីរបីឆ្នាំដែលពួកយើងមិនបានជួបគ្នា ថាមពលប្រយុទ្ធ ធាតុខ្យល់របស់អ្នក កាន់តែមានភាពហ្មត់ចត់ខ្លាំងឡើងៗហើយ។ ល្បឿនបែបនេះ គឺជារឿងមួយដែលមនុស្សចាស់ដូចជាខ្ញុំមិនអាចដេញតាមទាន់ឡើយ។» ដោយសម្លឹងមើលទៅស្ត្រីដ៏ស្រស់ស្អាត ថ្លៃថ្នូរ និងស្លៀកពាក់អាវធំដ៏ប្រណីតម្នាក់នោះ បុរសចំណាស់បានសើចឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថាមពលប្រយុទ្ធ ធាតុបំបែកភ្នំរបស់ ចៅហ្វាយចាស់ ចា (Jia Lao) ក៏កាន់តែមានឥទ្ធិពលខ្លាំងឡើងៗដែរ។ ពីចម្ងាយ យុន យុន ពិតជាមានអារម្មណ៍ដឹងពីចំហាយកម្លាំងធាតុដ៏មានអំណាចលើសលប់នោះរួចទៅហើយ។» ស្ត្រីដ៏ស្រស់ស្អាតម្នាក់នោះបានសើចឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឱ! ខ្ញុំចាស់បន្តិចហើយ មិនអាចប្រៀបធៀបជាមួយពួកអ្នកវ័យក្មេងបានឡើយ។» បុរសចំណាស់ដែលត្រូវបានហៅថា ចៅហ្វាយចាស់ ចា បានគ្រវីដៃរបស់គាត់ដោយស្នាមញញឹម។ ខ្សែភ្នែករបស់គាត់បានសម្លឹងមើលទៅជុំវិញខ្លួន។ នៅពេលដែលខ្សែភ្នែករបស់គាត់បានកាត់តាមកំពូលភ្នំដ៏ធំសម្បើមដែលត្រូវបានកំទេចខ្ទេចនោះ ភ្នែករបស់គាត់បានរួមតូចភ្លាមៗ ហើយគាត់បានញញឹមស្រាលៗ៖ «មើលទៅ ពួកយើងទាំងពីរនាក់ពិតជាបានខកខានព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ធំមួយបាត់ទៅហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អម្បាញ់មិញនេះ មិនមែនមានចំហាយកម្លាំងធាតុរបស់ លំដាប់អធិរាជ ផ្សេងគ្នាចំនួនបួនបានលេចឡើងនៅទីនេះទេមែនទេ?» ស្ត្រីដ៏ស្រស់ស្អាតម្នាក់នោះបានជ្រួញចិញ្ចើម និងសួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឹម មានចំហាយកម្លាំងធាតុចំនួនពីរដែលមើលទៅមិនមែនជាកំពូលអ្នកខ្លាំងមកពីអាណាចក្រ ជៀម៉ា (Jia Ma Empire) ឡើយ។ ចំពោះពីរនាក់ទៀតដែលបានប្រយុទ្ធជាមួយពួកគេ ខ្ញុំមិនអាចប្រាកដឡើយថាតើពួកគេជាប្រជាពលរដ្ឋនៃអាណាចក្រ ជៀម៉ា ឬក៏អត់។ យ៉ាងណាមិញ ជាមួយនឹងទឹកដីដ៏ធំធេងបែបនេះ មនុស្សចាស់មួយចំនួនចូលចិត្តលាក់ខ្លួនពួនអាត្មា ហើយនឹងមិនលេចមុខឡើយរហូតដល់ពួកគេស្លាប់។» បុរសចំណាស់បានសើច។ ទឹកមុខរបស់គាត់បានប្រែជាស្រអាប់បន្តិចម្តងៗ ខណៈដែលគាត់និយាយថា៖ «ប៉ុន្តែការផ្ទុះឡើងនៃថាមពលកាលពីមុននេះ គឺពិតជាគួរឱ្យរន្ធត់ខ្លាំងណាស់។ ខ្ញុំគិតថា បើទោះបីជាខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ដែលត្រូវប្រឈមមុខនឹងការផ្ទុះថាមពលបែបនេះក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំអាចបញ្ចប់ទៅដោយវាសនារបួសធ្ងន់ធ្ងរដូចគ្នា។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំពិតជាចង់ដឹងណាស់ថា តើនៅពេលណាដែលកំពូលអ្នកខ្លាំងបែបនេះនឹងលេចមុខម្តងទៀតនៅក្នុងអាណាចក្រ ជៀម៉ា។ ប្រសិនបើខ្ញុំមានឱកាស ខ្ញុំពិតជាចង់ស្គាល់រាប់អានជាមួយគាត់ណាស់។» បុរសចំណាស់និយាយដោយភាពស្តាយក្រោយបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីដ៏ស្រស់ស្អាតម្នាក់នោះបានញញឹមនិងងក់ក្បាល។ ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងបានសម្លឹងមើលកាត់ដីខាងក្រោមដោយចៃដន្យ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក នាងស្រាប់តែលាន់មាត់ឡើងតិចៗ។ នាងបានធ្វើសញ្ញាដៃស្រូបយកពីដីខាងក្រោមភ្លាមៗ។ មួយប៉ព្រិចភ្នែក បំណែកលោហៈពណ៌ខៀវស្រងាត់មួយបានហោះសំដៅមកលើមេឃយ៉ាងលឿន ហើយនាងបានចាប់វាជាប់យ៉ាងណែននៅក្នុងដៃរបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នេះគឺ...» ដោយក្រឡាប់មើលបំណែកលោហៈពណ៌ខៀវស្រងាត់ដែលមើលទៅមានភាពស៊ាំៗភ្នែកមួយនេះ មួយសន្ទុះក្រោយមក ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ស្ត្រីម្នាក់នោះបានប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំង។ នាងមិនអាចទប់ចិត្តនឹងរអ៊ូរទាំតិចៗដោយមិនដឹងខ្លួនថា៖ «អាវក្រោះស្នូលសមុទ្រ (Sea’s Core Vest)?»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-06-09T16:31:07.576Z","6a283fcbd46dbf55ceef8471","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6a282dccd46dbf55ceef8454",262,"ការរួមបញ្ចូល «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌»! អណ្តាតភ្លើងកំហឹងផ្កាឈូកព្រះពុទ្ធ",{"id":25,"number":26,"title":27},"6a28f6a2854d234ccbbc8cae",264,"យ៉ាវឡៅធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការលង់លក់",322,1790177396394]