[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a282dccd46dbf55ceef8454":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",262,"ការរួមបញ្ចូល «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌»! អណ្តាតភ្លើងកំហឹងផ្កាឈូកព្រះពុទ្ធ","\u003Cdiv>នៅពេលដែលគំនិតដ៏មហាចម្លែកនិងស្ទើរតែឆ្កួតលីលាមួយនេះបានលេចឡើង វាបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ញ័ររន្ធត់ពេញមួយតួខ្លួនដោយមិនដឹងខ្លួន។ ទោះជាយ៉ាងណា មិនថាគេព្យាយាមសង្កត់សង្កិនវាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គំនិតមួយនេះនៅតែបន្តវាយលុក និងព័ទ្ធជុំវិញបេះដូងរបស់គេដដែល។ ទោះមានរឿងអ្វីកើតឡើងក៏ដោយ ក៏គេមិនអាចបណ្តេញវាចេញបានឡើយ វាប្រៀបដូចជាព្រលឹងបិសាចដែលតាមលងបន្លាចគេមិនលែង...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមការព្យាយាមបណ្តេញចេញដោយឥតប្រយោជន៍នោះ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បានក្លាយជាមនុស្សដែលវក់វីនឹងគំនិតមួយនេះបន្តិចម្តងៗដោយមិនដឹងខ្លួន។ គេបានរអ៊ូរទាំនៅក្នុងចិត្តថា៖ «ប្រសិនបើវាអាចទទួលបានជោគជ័យមែននោះ កម្លាំងបំផ្លិចបំផ្លាញដ៏គួរឱ្យរន្ធត់របស់វា ប្រហែលជាមិនខ្សោយជាង \"អណ្តាតភ្លើងបំបែករលកយក្សស៊ូណាមិ\" នោះទេ មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងអំឡុងពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងតែតស៊ូក្នុងចិត្តនោះ ហៃ បូដុង បានសម្លឹងមើលគេយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។ គេស្មានថា ស៊ាវ យ៉ាន បានបោះបង់ចោលទៅហើយ។ នៅខណៈនោះ គេបានដកដង្ហើមធំដោយក្តីធូរស្រាលក្នុងចិត្ត។ មិនថាមានរឿងអ្វីកើតឡើងទេ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» មួយនេះ ពិតជាគូប្រកួតដ៏ខ្លាំងក្លាម្នាក់។ ហៃ បូដុង ប្រហែលជាអាចលាក់លៀមកម្លាំងពិតប្រាកដខ្លះមែន ប៉ុន្តែគេនិង ឈីង លីន មិនបានស្និទ្ធស្នាលគ្នាប៉ុន្មានទេ។ ដូចនេះ គេមិនចាំបាច់ត្រូវប្រថុយប្រថានធំដុំព្រោះតែស្រីតូចម្នាក់នោះឡើយ។ ការដែល ស៊ាវ យ៉ាន អាចម្ចាស់ការបោះបង់ចោលដោយខ្លួនឯងបែបនេះ គឺត្រូវចំតាមបំណងរបស់គេល្មម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅផ្នែកម្ខាងទៀត «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានគ្រវីកន្ទុយដ៏ធំសម្បើមរបស់វាបន្តិច។ រាល់ពេលដែលកន្ទុយដ៏ធំនោះគ្រវីម្តងៗ វាបានបង្កើតជាខ្យល់ព្យុះដ៏ខ្លាំងក្លាមួយនៅលើមេឃ។ គេអាចស្រមៃដឹងថា តើមានកម្លាំងដ៏គួរឱ្យរន្ធត់កម្រិតណាដែលបង្កប់នៅក្នុងកន្ទុយដ៏ធំសម្បើមមួយនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ីៗ ម៉េចដែរ? ទីបំផុតឯងព្រមបោះបង់ចោលហើយមែនទេ?» ភ្នែកដ៏ធំរាងត្រីកោណបានសម្លឹងមើលទៅមនុស្សពីរនាក់នៅទល់មុខ ដែលមិនមានចលនាអ្វីទាំងអស់។ សំឡេងសើចរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ប្រៀបដូចជាសំឡេងផ្គរលាន់គ្រហឹមពេញផ្ទៃមេឃមិនដាច់សូរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងបោះបង់ចោលបែបនេះក៏ល្អដែរ វាជួយសន្សំកម្លាំងមិនឱ្យអញខាតបង់ទទេៗ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយស្នាមញញឹម «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានងាកក្បាលទៅមើលជើងមេឃដ៏ឆ្ងាយ។ វាបានរអ៊ូរទាំតិចៗថា៖ «ស្រីម្នាក់ លូ ម៉ាន នោះ ប្រហែលជាបានទៅដល់កន្លែងមានសុវត្ថិភាពហើយ។ ភារកិច្ចរារាំងពួកគេរបស់យើងក៏គួរតែត្រូវបានបញ្ចប់ដែរ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពេលងាកត្រឡប់មកវិញ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន។ សំឡេងសើចដ៏ខ្លាំងរបស់វាបង្កប់ទៅដោយការចំអកឡកឡឺយ៖ «ពួកឯងទាំងពីរនាក់ បើថ្ងៃក្រោយនៅតែមិនអស់ចិត្តទេ អាចមកស្វែងរកយើងបាន។ យើងនឹងរង់ចាំពួកឯងគ្រប់ពេល។ ថ្ងៃនេះ យើងមិនលេងជាមួយពួកឯងទៀតទេ។ បើមិនខ្វល់ទេ ពេលដែលស្រីម្នាក់មកពីបក្សពពកអ័ព្ទ និងអាបិសាចចាស់នោះមកដល់ជាមួយគ្នា យើងពិតជាមានបញ្ហាក្នុងការចាកចេញជាមិនខាន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីនិយាយបែបនេះ កន្ទុយដ៏ធំរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានគ្រវីបន្តិច។ ខណៈដែលរាងកាយរបស់វាថយក្រោយយឺតៗ ភ្នែករបស់វានៅតែសម្លឹងមើលរាល់សកម្មភាពរបស់មនុស្សទាំងពីរមិនដាក់ភ្នែក។ ច្បាស់ណាស់ ដោយសារតែភាពប្រុងប្រយ័ត្ន វាមិនព្រមបណ្តោយឱ្យខ្នងរបស់វាប្រឈមមុខនឹងកម្រិត លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) ទាំងពីរនាក់នេះឡើយ។ ទោះបីជាវាអាចរារាំង លំដាប់អធិរាជ ទាំងពីរនាក់បានមែន ប៉ុន្តែវាមិនអាចកម្ចាត់ទាំង ស៊ាវ យ៉ាន និង ហៃ បូដុង ព្រមគ្នានោះទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមអាវធំពណ៌ខ្មៅ ភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានសម្លឹងមើលយ៉ាងមុតមាំទៅលើ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ដែលកំពុងតែដកថយបន្តិចម្តងៗ។ គំនិតដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងតែតស៊ូនៅក្នុងចិត្តកន្លងមក ត្រូវបានសម្រេចចិត្តយ៉ាងដាច់ខាតនៅខណៈនេះ។ ដៃរបស់គេបានលាតសន្ធឹងចេញពីក្រោមអាវធំពណ៌ខ្មៅយឺតៗ។ ម្រាមដៃវែងស្រឡូនពណ៌សរបស់គេ ប្រៀបដូចជាដៃរបស់នារីក្រមុំ និងមើលទៅហាក់ដូចជាគ្មានកម្លាំងកំហែងបន្តិចសោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលឃើញសកម្មភាពរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បែបនេះ ហៃ បូដុង ដែលនៅក្បែរនោះស្រឡាំងកាំងជាខ្លាំង។ ភ្លាមៗនោះ ទឹកមុខរបស់គេប្រែជាមិនប្រាកដប្រជាទាល់តែសោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ីៗ ម៉េចដែរ នៅតែមិនព្រមបោះបង់ទៀតមែនទេ? ឯងប្រហែលជាមាន \"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌\" មួយប្រភេទមែន ប៉ុន្តែមើលទៅតាមអាការៈរបស់ឯង ហាក់ដូចជាមិនអាចបញ្ចេញកម្លាំងពិតប្រាកដរបស់វាបានឡើយ!» ដោយចាប់អារម្មណ៍នឹងសកម្មភាពរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដូចគ្នា «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ក៏បានបញ្ឈប់រាងកាយដែលកំពុងផ្លាស់ទីភ្លាមៗ។ ភ្នែករាងត្រីកោណរបស់វាសម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដោយភាពធុញទ្រាន់ និងសើចយ៉ាងត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនខ្វល់ពីពាក្យសម្តីចំអករបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ឡើយ ដៃទាំងពីររបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវបានលើកមកខាងមុខផ្ងារទៅរកមេឃ។ គេមានភាពស្ងប់ស្ងាត់បន្តិច។ អណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់ឃ្មឹក (អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់) បានឆាបឆេះឡើងនៅលើដៃឆ្វេងរបស់គេ។ កម្តៅដ៏ក្តៅគគុករបស់វា បានដុតបំផ្លាញខ្យល់អាកាសរហូតដល់ប្រែជាវង្វេងវង្វាន់ និងមើលទៅមិនពិតប្រាកដ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលដៃឆ្វេងរបស់គេក្តាប់ចូលបន្តិច អណ្តាតភ្លើងពណ៌សស្លេកដ៏គួរឱ្យរន្ធត់នោះបានរមួលខ្លួនយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ ដោយបញ្ចេញនូវថាមពលដ៏កាចសាហាវឃោរឃៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែលភ្នែករាងត្រីកោណដ៏ធំសម្បើមរបស់វាសម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដោយការលែបខាយចំអក «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» មិនមានការព្រួយបារម្ភបន្តិចណាឡើយ។ ទោះបីជាវាមានការភ័យខ្លាចចំពោះ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ខ្លះមែន ប៉ុន្តែមនុស្សអាវខ្មៅម្នាក់នេះ ដោយសារហេតុផលមិនច្បាស់លាស់ណាមួយ ហាក់ដូចជាមិនអាចបញ្ចេញថាមពលរបស់វាបានដោយសេរីនោះទេ។ ហេតុដូច្នេះហើយ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» មិនមានភាពភ័យខ្លាចទាល់តែសោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អារម្មណ៍មើលងាយនៅក្នុងភ្នែករាងត្រីកោណនោះមានត្រឹមតែមួយប៉ព្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ។ ទោះជាយ៉ាងណា នៅពេលដែលដុំភ្លើងពណ៌បៃតងមួយ (អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង) បានឆាបឆេះឡើងភ្លាមៗនៅលើដៃស្តាំរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ភ្នែកដ៏ធំសម្បើមរបស់វាក៏ស្រុតចុះយ៉ាងគំហុក។ អារម្មណ៍ភ័យរន្ធត់ដ៏ខ្លាំងក្លាមួយដែលមិនធ្លាប់មាន បានលេចឡើងនៅក្នុងភ្នែករបស់សត្វពស់នោះ ប្រៀបដូចជាកែវភ្នែករបស់មនុស្សលោកអញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នេះក៏ជា \"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌\" ដែរមែនទេ? ចង្រៃយ៍មែន! ចង្រៃយ៍មែន! វាមិនអាចទៅរួចទេ! ម៉េចក៏ឯងអាចមាន \"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌\" ពីរប្រភេទនៅក្នុងខ្លួនតែមួយបាន?» ដោយសារតែមានអារម្មណ៍ពីកម្តៅដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ដែលបញ្ចេញចេញពីអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងនោះ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានស្រឡាំងកាំងមួយភ្លែត។ ភ្លាមៗនោះ រាងកាយដ៏ធំរបស់វាបានរួញចូលគ្នា ហាក់ដូចជាមានគេដើរជាន់កន្ទុយរបស់វាអញ្ចឹង។ សំឡេងដ៏ស្រួចស្រាវរបស់វាបានបន្លឺឡើងយ៉ាងច្របូកច្របល់ពេញផ្ទៃមេឃ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឈរនៅក្បែរ ស៊ាវ យ៉ាន ហៃ បូដុង បានសម្លឹងមើលអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស និងពណ៌បៃតងដែលកំពុងតែរមួលខ្លួននៅលើបាតដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ទាំងទឹកមុខស្រឡាំងកាំង។ ដោយសារតែស្ថិតក្នុងចម្ងាយជិតបែបនេះ គេពិតជាអាចមានអារម្មណ៍ដឹងពីកម្តៅដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ដែលបង្កប់នៅក្នុងដុំភ្លើងទាំងពីរនេះយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត។ នៅខណៈនោះ ជើងរបស់គេបានឈានថយក្រោយមួយចម្ងាយធំដោយមិនដឹងខ្លួន ទើបមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាព ហើយបានបញ្ឈប់រាងកាយរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាពិតជាមិនគួរឱ្យជឿទាល់តែសោះ។ អាល្អិតនេះពិតជាមាន \"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌\" ពីរប្រភេទមែន!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហៃ បូដុង បានដកដង្ហើមចូលយ៉ាងវែងនូវខ្យល់ដ៏ត្រជាក់ ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលទៅដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ បេះដូងរបស់គេបានច្របូកច្របល់អស់ទៅហើយ។ នៅក្នុងបទពិសោធន៍ដ៏សម្បូរបែបរបស់គេ គេមិនដែលធ្លាប់ឮថាមាននរណាម្នាក់អាចមាន «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ពីរប្រភេទក្នុងពេលតែមួយនោះឡើយ។ គេត្រូវដឹងថា ធម្មជាតិរបស់ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» គឺមានភាពកាចសាហាវអំណាចលើសលប់ ហើយពួកវាមានសមត្ថភាពបំផ្លិចបំផ្លាញដ៏អស្ចារ្យ។ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ពីរប្រភេទគឺប្រៀបដូចជាសត្រូវស៊ីសាច់ហុតឈាមនឹងគ្នា ហើយពួកវាមិនអាចចុះសម្រុងនឹងគ្នាជាដាច់ខាត។ ប្រសិនបើ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ពីរប្រភេទរស់នៅក្នុងខ្លួនមនុស្សម្នាក់ ហៃ បូដុង អាចគិតឃើញតែលទ្ធផលមួយគត់។ នោះគឺលទ្ធផលដែលគ្រាប់បែកដ៏គ្រោះថ្នាក់ទាំងពីរបានបុកទង្គិចគ្នា។ លទ្ធផលចុងក្រោយ គឺត្រូវបំផ្លាញខ្ទេចខ្ទីគ្មានសល់នៅក្នុងការផ្ទុះដ៏ខ្លាំងក្លាមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហៃ បូដុង មិនច្បាស់ទេថាហេតុអ្វី ស៊ាវ យ៉ាន អាចមាន «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ពីរប្រភេទក្នុងពេលតែមួយបាន។ ប៉ុន្តែគេអាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់ថា នៅខណៈពេលដែល «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ទាំងពីរប្រភេទបានលេចឡើង គ្រាប់ពូជថាមពលដែលធ្លាប់តែស្លូតបូតនៅក្នុងខ្លួនរបស់ពួកគេ ស្រាប់តែប្រែជាកាចសាហាវ និងច្របូកច្របល់ខ្លាំងឡើងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើអាល្អិតនេះកំពុងគិតចង់ធ្វើអ្វី ដោយការដាស់ \"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌\" ពីរប្រភេទមកព្រមគ្នាបែបនេះ?» ហៃ បូដុង វង្វេងវង្វាន់អស់ហើយ ខណៈដែលគេគិតនៅក្នុងចិត្ត។ គេសម្លឹងមើលទៅអាវធំពណ៌ខ្មៅដែលត្រូវបានលើកឡើងបន្តិច។ ទម្រង់មុខដ៏មុតស្រួចនិងសង្ហាដែលត្រូវបានលាតត្រដាងនៅទីនោះ ហាក់ដូចជាកំពុងបង្កប់នូវស្នាមញញឹមដ៏ឆ្កួតលីលាមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលគេបានឃើញស្នាមញញឹមនៅលើមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហៃ បូដុង បានញ័ររន្ធត់ពេញខ្លួនដោយភាពត្រជាក់។ អារម្មណ៍មិនល្អមួយបានលេចឡើងនៅក្នុងបេះដូងរបស់គេដោយមិនដឹងខ្លួន។ ខណៈពេលដែលស្លាបទាំងគូរបស់គេបក់បោកបន្តិច ថាមពលដូឈី (Dou Qi) ដ៏ត្រជាក់ដូចទឹកកក បានបង្កើតជាខែលការពារទឹកកករាងមូលដែលរុំព័ទ្ធជុំវិញខ្លួនរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅទល់មុខ ស៊ាវ យ៉ាន «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» នៅតែបន្តជេរប្រទេចមិនឈប់ ខណៈដែលវាដកដង្ហើមយ៉ាងញាប់ញ័រ។ ច្បាស់ណាស់ វាបានទទួលការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្តយ៉ាងខ្លាំងពីការពិតដែល ស៊ាវ យ៉ាន អាចមាន «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ពីរប្រភេទ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនខ្វល់ពី «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ដែលកំពុងតែលោតកញ្ជ្រោលដូចជាត្រីអណ្តែងនោះឡើយ ភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានសម្លឹងមើលយ៉ាងមុតមាំទៅលើដុំ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ដែលមានពណ៌ខុសគ្នាចំនួនពីរ។ ជ្រុងមាត់របស់គេបានកន្ត្រាក់បន្តិច។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេបានខាំធ្មេញយ៉ាងណែន។ ដៃទាំងពីររបស់គេដែលកាន់ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ទាំងពីរប្រភេទ បានចាប់ផ្តើមទាញពួកវាចូលគ្នាយឺតៗឆ្ពោះទៅរកចំណុចកណ្តាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយ៍មែន! អាមនុស្សឆ្កួត! អាមនុស្សឆ្កួត! មនុស្សម្នាក់នេះពិតជាឆ្កួតមែនទែនហើយ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលសកម្មភាពនេះរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ទាំងកែវភ្នែកដ៏រន្ធត់ ហៃ បូដុង និង «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ហាក់ដូចជាបានស្រែកជេរឡើងព្រមគ្នាដោយចម្លែក។ បន្ទាប់ពីពួកគេបានជេររួច មនុស្សទាំងពីរបានដកថយមួយចម្ងាយយ៉ាងធំដោយព្រមព្រៀងគ្នា។ បន្ទាប់មក ពួកគេបានសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ពីចម្ងាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាតិរច្ឆាន បើឯងងាប់ទៅ តើនរណានឹងមកចម្រាញ់ \"ឱសថពណ៍ស្វាយស្រោចស្រង់ព្រលឹង\" ឱ្យយើងទៅ?» នៅពេលដែល ហៃ បូដុង កំពុងតែដកថយ គេបានជេរប្រទេចយ៉ាងអស់សង្ឃឹមនៅក្នុងចិត្ត។ តាមគំនិតរបស់គេ ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន អាចមាន «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ពីរប្រភេទផ្សេងគ្នានៅក្នុងខ្លួនក្នុងពេលតែមួយក៏ដោយ ក៏វាមិនអាចទៅរួចឡើយដែលគេបណ្តោយឱ្យ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ដ៏កាចសាហាវទាំងពីរប្រភេទនេះមកប៉ះពាល់គ្នាហើយនៅមានសុវត្ថិភាពនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការជេរប្រទេចពីពួកគេទាំងពីរមិនបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន មានការរារែកចិត្តឡើយ។ នៅក្នុងគំនិតដ៏ឆ្កួតលីលារបស់គេ គេគិតថាដោយសារតែ «វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង» (Flame Mantra) អាចលេបត្របាក់ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ផ្សេងៗគ្នាជាច្រើនបាន ដូចនេះវាមិនគួរជាការពិបាកពេកទេក្នុងការរួមបញ្ចូល «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ទាំងនេះចូលគ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កម្លាំងនៃ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» តែមួយប្រភេទ ក៏អាចធ្វើឱ្យ លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) ម្នាក់មានភាពភ័យខ្លាចទៅហើយ។ ប្រសិនបើ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ពីរប្រភេទខុសគ្នាត្រូវបានលាយបញ្ចូលគ្នា ថាមពលដែលនឹងផ្ទុះឡើងនៅពេលពួកវាប៉ះគ្នា ពិតជានឹងកើនឡើងជាច្រើនទ្វេដង!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នេះគឺជាការពិសោធន៍ដ៏ឆ្កួតលីលាមួយ។ ជាការពិតណាស់ ទោះបីជាវាមានគ្រោះថ្នាក់ដ៏ធំធេងក៏ដោយ ប្រសិនបើ ស៊ាវ យ៉ាន អាចទទួលបានជោគជ័យមែននោះ គេពិតជានឹងមានបច្ចេកទេសសម្លាប់ដ៏គួរឱ្យរន្ធត់មួយ ដែលសូម្បីតែ លំដាប់អធិរាជ ក៏ត្រូវតែញញើតញញើមខ្លាំងបំផុតដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយ៍មែន ប្រសិនបើរឿងនេះអាចជោគជ័យពិតមែន នេះអាចចាត់ទុកថាជាបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធដ៏វិសេសវិសាលមួយដែលយើងបានបង្កើតឡើងដោយខ្លួនឯងមែនទេ?» ស៊ាវ យ៉ាន បានរអ៊ូរទាំដោយក្តីបារម្ភបន្តិចនៅក្នុងចិត្ត។ ដៃទាំងពីររបស់គេកំពុងតែញាប់ញ័រ ខណៈដែលអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតង និងអណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់ បានចាប់ផ្តើមប៉ះទង្គិចគ្នាជាបណ្តើរៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ផាំង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈពេលដែលកូនអណ្តាតភ្លើងបានប៉ះគ្នាភ្លាម សំឡេងគ្រហឹមដូចផ្គរលាន់ដ៏ថប់ដង្ហើមមួយ បានផ្ទុះឡើងចេញពីក្នុងបាតដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ ភ្លាមៗនោះ ដៃទាំងពីររបស់គេត្រូវបានរងរបួសយ៉ាងគួរឱ្យរន្ធត់។ ឈាមស្រស់ៗបានហូរចេញមកដោយមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។ មើលទៅតាមស្ថានភាព ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារមានថាមពលប្រយុទ្ធការពារដៃរបស់គេទេ ពួកវាប្រហែលជាត្រូវផ្ទុះដាច់ខ្ទេចខ្ទីនៅនឹងកន្លែងបាត់ទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បានបង្ខំចិត្តទ្រាំទ្រនឹងការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងដែលត្រូវបានបញ្ជូនចេញពីដៃរបស់គេ។ អណ្តាតភ្លើងពណ៌សបានគ្របដណ្តប់ភ្នែកខាងឆ្វេងពណ៌ខ្មៅងងឹតរបស់គេ ខណៈដែលផ្នែកម្ខាងទៀតត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតង។ ពណ៌បៃតងនិងពណ៌សបានផ្លាស់ប្តូរគ្នាទៅវិញទៅមក មើលទៅគួរឱ្យចម្លែកនិងរន្ធត់ចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយខាំធ្មេញបញ្ចូលគ្នា ស៊ាវ យ៉ាន មិនបានខ្វល់ពីថាមពលដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ដែលត្រូវបានបញ្ចេញចេញពីការបុកទង្គិចគ្នារវាង «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ទាំងពីរប្រភេទ ដែលបានធ្វើឱ្យខ្យល់អាកាសចាប់ផ្តើមប្រែជាវង្វេងវង្វាន់នោះឡើយ។ ដៃទាំងពីររបស់គេត្រូវបានផ្តោតអារម្មណ៍ទាំងស្រុងទៅលើការរំកិលចូលគ្នាឆ្ពោះទៅរកចំណុចកណ្តាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចម្ងាយរវាងបាតដៃទាំងពីរគឺត្រឹមតែកន្លះសង់ទីម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ កន្លះសង់ទីម៉ែត្រនេះបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវដាស់រាល់ថាមពលទាំងអស់នៅក្នុងកោសិការាងកាយរបស់គេ ដើម្បីរក្សាការរីកចម្រើនដ៏យឺតយ៉ាវនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានសម្លឹងមើលយ៉ាងមុតមាំទៅលើ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលប្រៀបដូចជាមនុស្សឆ្កួត។ ទោះបីជាវាដឹងថានៅក្រោមស្ថានភាពបែបនេះ វាមិនសមគប្បីសម្រាប់វាក្នុងការស្នាក់នៅបន្តក៏ដោយ ប៉ុន្តែភាពច្រណែនដែល ស៊ាវ យ៉ាន អាចមាន «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ពីរប្រភេទក្នុងពេលតែមួយ បានបង្ខំចិត្តឱ្យវាស្នាក់នៅមើលបន្ត។ វាចង់ឃើញដោយផ្ទាល់ភ្នែកថា តើអាល្អិតដ៏ក្រអឺតក្រទមម្នាក់នេះនឹងលេងសើចជាមួយខ្លួនឯង រហូតដល់មិនអាចសេសសល់សាកសព្វបានដោយរបៀបណា! នៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Continent) នេះ វាមិនដែលធ្លាប់ឮថាមាននរណាម្នាក់អាចប្រើប្រាស់ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» តាមរបៀបបែបនេះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈាមស្រស់ៗបានហូរចេញពីបាតដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ម្តងហើយម្តងទៀត។ អណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងនិងពណ៌សបានចាប់ផ្តើមត្រូវបានសង្កត់បង្រួមបន្តិចម្តងៗ។ ប៉ុន្តែវាច្បាស់ណាស់ថានៅពេលដែលពួកវាត្រូវបានសង្កត់បង្រួម ស៊ាវ យ៉ាន ក៏កំពុងតែស៊ូទ្រាំនឹងការវាយបកវិញពី «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ទាំងពីរ។ នៅខណៈនោះ ទីបំផុត ស៊ាវ យ៉ាន បានបញ្ចេញសំឡេងថ្ងូរថប់ៗនៅក្នុងចិត្ត។ ឈាមមួយមាត់ពេញត្រូវបានព្រួសចេញមក ហើយបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងអណ្តាតភ្លើង។ វាត្រូវបានដុតរលាយក្លាយជាភាពទទេស្អាតភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បានខាំធ្មេញ ហើយសម្លឹងមើលយ៉ាងមានះទៅលើ «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌» ទាំងពីរដែលកំពុងតែរុំព័ទ្ធជុំវិញគ្នា។ គេយល់យ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងចិត្តថា សកម្មភាពរបស់គេនេះ ពិតជាមានភាពល្ងង់ខ្លៅបំផុតដោយគ្មានការសង្ស័យ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីគិតមួយសន្ទុះ គេនៅតែបន្តធ្វើតាមរបៀបផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេដដែល។ បេះដូងរបស់គេមានភាពមានះមួយដែលជារបស់ខ្លួនឯង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចាប់តាំងពីគេបានចាប់ផ្តើមទាក់ទងជាមួយ លោកគ្រូយ៉ាវឡៅ (Yao Lao) មក ស៊ាវ យ៉ាន តែងតែពឹងផ្អែកលើកម្លាំងរបស់លោកគ្រូយ៉ាវឡៅ ជានិច្ច រាល់ពេលដែលគេជួបប្រទះនឹងគូប្រកួតដែលគេមិនអាចយកឈ្នះបាន ហើយចុងក្រោយក៏បានគេចផុតពីសេចក្តីស្លាប់។ ពីទស្សនៈរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គេមិនចូលចិត្តអារម្មណ៍បែបនេះទាល់តែសោះ។ ប្រហែលជាលោកគ្រូយ៉ាវឡៅ មិនបាននិយាយអ្វីចេញពីមាត់មែន ប៉ុន្តែ ស៊ាវ យ៉ាន ដឹងស្រពេចស្រពិលថា លោកគ្រូយ៉ាវឡៅ ក៏ហាក់ដូចជាមិនចង់ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន ពឹងផ្អែកលើកម្លាំងរបស់លោក ដើម្បីរត់គេចខ្លួន ឬប្រយុទ្ធរាល់ពេលដែលគេជួបនឹងអ្នកខ្លាំងនោះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន គឺជាមនុស្សដែលមានការតស៊ូខ្ពស់។ ពេលខ្លះ ការតស៊ូនេះក៏អាចចាត់ទុកថាជាភាពរឹងរូសខ្លាំងបំផុតផងដែរ។ បច្ចុប្បន្ននេះ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលហាក់ដូចជាស្ថិតក្នុងផ្លូវទាល់ច្រក បានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពរឹងរូសដ៏ខ្លាំងក្លាមួយនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមលក្ខខណ្ឌនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ពិតជាចង់សាកល្បងថាតើគេ ដោយប្រើកម្លាំងផ្ទាល់ខ្លួន អាចបង្កើតអ្វីមួយដែលមានកម្លាំងគួរឱ្យរន្ធត់ ដែលសូម្បីតែលោកគ្រូយ៉ាវឡៅ ក៏ត្រូវស្លុតចិត្តដែរឬទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក្រៅពី «វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង» (Flame Mantra) និង «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង» (Green Lotus Core Flame) គឺមិនមានអ្វីផ្សេងទៀតដែលអាចមានលក្ខណៈសម្បត្តិ ឬសក្តានុពលបែបនេះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រាល់ពេលដែលទាំងអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងនិងពណ៌សបានប៉ះគ្នាដល់ចំណុចសំខាន់ ពួកវានឹងបដិសេធមិនបន្តរួមបញ្ចូលគ្នាឡើយ មិនថា ស៊ាវ យ៉ាន ព្យាយាមសង្កត់បង្រួមពួកវាយ៉ាងណាក៏ដោយ។ ផ្ទុយទៅវិញ តាមការរុញច្រានយ៉ាងខ្លាំងក្លារបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកើតចេញពីការមិនព្រមទទួលយកស្ថានភាពបែបនេះ ថាមពលនៅក្នុងដុំភ្លើងទាំងពីរក៏ចាប់ផ្តើមកាចសាហាវបន្តិចម្តងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ផាំង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សំឡេងផ្ទុះថប់ៗមួយទៀតបានបន្លឺឡើង។ ស្បែកដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នៅចន្លោះមេដៃនិងម្រាមចង្អុលបានលោត និងរហែកដាច់ចេញពីគ្នា។ ដោយបន្ទាបក្បាលចុះដើម្បីសម្លឹងមើលដុំអណ្តាតភ្លើងដែលដូចជាចរន្តរន្ទះដែលជះពន្លឺពណ៌បៃតងនិងពណ៌សផ្ទុះឡើងម្តងហើយម្តងទៀត ភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានរួមតូចបន្តិច។ គេដឹងថានេះគឺជាប្រផ្នូលមុនពេលដែលថាមពលដ៏កាចសាហាវហៀបនឹងផ្ទុះឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស៊ាវ យ៉ាន ចង្រៃយ៍មែន ប្រញាប់រំសាយពួកវាចោលភ្លាមទៅ! បើឯងនៅតែបន្តបែបនេះ វាហៀបនឹងផ្ទុះហើយ!» ដោយមានអារម្មណ៍ពីថាមពលធម្មជាតិដ៏កាចសាហាវនៅជុំវិញខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហៃ បូដុង បានប្រញាប់ស្រែកហៅយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាៗ អាល្អិតដែលវាយតម្លៃសមត្ថភាពខ្លួនឯងខ្ពស់ពេក!» ដោយមានអារម្មណ៍ពីគ្រាប់ពូជថាមពលដ៏ច្របូកច្របល់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានសើចយ៉ាងខ្លាំងក្នុងលក្ខណៈចំអកមើលបំណាំជាខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន មិនបានស្តាប់តាមសម្តីរបស់ ហៃ បូដុង ឡើយ។ ភ្នែករបស់គេបានសម្លឹងមើលយ៉ាងមុតមាំទៅលើដុំអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងសដ៏កាចសាហាវនោះ។ ការយកចិត្តទុកដាក់របស់គេត្រូវបានប្រមូលផ្តុំទាំងស្រុងនៅក្នុងនោះ។ នៅខណៈពេលនោះ ផ្ទៃមេឃនិងផែនដីហាក់ដូចជាប្រែជាស្ងប់ស្ងាត់ភ្លាមៗ។ សូម្បីតែសំឡេងខ្យល់ក៏បានបាត់ស្រមោលដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈនេះ ភាពវង្វេងវង្វាន់ស្រាប់តែបានវាយលុកចូលទៅក្នុងភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ម្រាមដៃរបស់គេបានប្រែជាមានភាពរហ័សរហួន ហាក់ដូចជាអាចវាងស្លឹកឈើដើម្បីបេះផ្កាអញ្ចឹង។ ម្រាមដៃទាំងដប់របស់គេបានធ្វើចលនាយ៉ាងលឿនជុំវិញដុំអណ្តាតភ្លើង។ ខ្សែថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) ដែលត្រូវបានចរាចរចេញពី «វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង» (Flame Mantra) បានចាក់ស្រោចចូលទៅក្នុងនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការចាក់ស្រោចចូលនៃថាមពលប្រយុទ្ធពី «វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង» មក ដុំអណ្តាតភ្លើងដ៏កាចសាហាវនោះ ស្រាប់តែប្រែជាស្ងប់ស្ងាត់ទៅវិញបន្តិចម្តងៗដោយគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល។ អណ្តាតភ្លើងពីរពណ៌បានរមួលខ្លួនបន្តិច។ ទីបំផុត វាបានរួមបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងយឺតៗទៅជាទម្រង់ផ្កាឈូកពណ៌បៃតងស ដែលមានទំហំប៉ុនបាតដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នៅចំពោះមុខក្រសែភ្នែកដ៏ស្រឡាំងកាំងរបស់មនុស្សទាំង ហៃ បូដុង និង «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈពេលដែលទម្រង់ផ្កាឈូកត្រូវបានបង្កើតឡើង ពេញមួយតួខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានញ័ររន្ធត់។ គេបានបន្ទាបក្បាលចុះ ហើយសម្លឹងមើលផ្កាឈូកពណ៌បៃតងសនៅក្នុងដៃរបស់គេ។ ដោយសំឡេងដ៏ស្រទន់ គេបានរអ៊ូរទាំថា៖ «តើយើងពិតជាជោគជ័យហើយមែនទេ? អណ្តាតភ្លើងកំហឹងផ្កាឈូកព្រះពុទ្ធ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលសំឡេងរបស់គេបានធ្លាក់ចុះ មុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ប្រែជាស្លេកស្លាំងយ៉ាងលឿន។ ភាពវង្វេងវង្វាន់នៅលើមុខរបស់គេបានបាត់ស្រមោលភ្លាមៗ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ គេបានគ្រវែងផ្កាឈូកពណ៌បៃតងសនៅក្នុងដៃរបស់គេយ៉ាងខ្លាំងក្លា និងតាមសភាវគតិ ឆ្ពោះទៅរក «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ដែលកំពុងតែស្ថិតក្នុងភាពរន្ធត់ចិត្តនៅឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្កាឈូកអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងស បានហោះកាត់កាត់អាកាសដ៏ទទេស្អាតយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។ នៅតាមផ្លូវ វាមិនទាំងបង្កើតឱ្យមានសំឡេងខ្យល់បន្តិចណាឡើយ ខណៈពេលដែលវាអណ្តែតទៅមុខ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ របៀបអណ្តែតបែបនេះ បានធ្វើឱ្យស្រកាទាំងអស់នៅលើខ្លួនរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ត្រូវក្រោកឈរច្រងាងៗបញ្ច្រាសទិសអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្កាឈូកពីរពណ៌បៃតងស បានហោះយ៉ាងលឿនឆ្ពោះទៅរក «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី»។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលវាហៀបនឹងទៅដល់កាំរង្វង់ម្ភៃម៉ែត្រពីខ្លួនរបស់វា ផ្កាឈូកដ៏ស្ងប់ស្ងាត់នោះ ស្រាប់តែចាប់ផ្តើមកញ្ជ្រោលឡើងភ្លាមៗ។ ផ្កាឈូកនោះបានបន្ថយល្បឿន និងរួញតូចចូល។ ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីនោះ វាបានរីកប៉ោងឡើងយ៉ាងខ្លាំង ហើយបន្តបន្ទាប់មកទៀតគឺ ការផ្ទុះដ៏ខ្លាំងក្លាដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន និងរង្គើរបើកផ្ទៃមេឃនិងផែនដី បានបន្លឺឡើងពេញអាកាសដ៏ទទេស្អាត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ផាំង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថាមពលបំផ្លិចបំផ្លាញដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ បានរីករាលដាលចេញពីចំណុចដែលដុំភ្លើងនោះបានជួបគ្នា។ នៅខណៈពេលនេះ រលកថាមពលជាច្រើនបានលេចឡើងនៅលើអាកាសដ៏ទទេស្អាត។ រលកទាំងនោះបានរីករាលដាល និងកាត់តាមកំពូលភ្នំដ៏ខ្ពស់ត្រដែតមួយនៅក្នុងពពកដែលនៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន។ កំពូលភ្នំនោះស្រាប់តែផ្ទុះបែកខ្ទេចខ្ទីចេញពីគ្នា ហើយកន្លែងដែលវាដាច់ចេញពីភ្នំធំគឺមានភាពរលោងស្រិលដូចជាកញ្ចក់អញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងទិសដៅផ្ទុយគ្នាប្រហែលប្រាំរយគីឡូម៉ែត្រពីទីក្រុងយ៉ាន (Yan City) រូបរាងពីរដែលកំពុងតែហោះហើរយ៉ាងលឿន បានឈប់ងក់ភ្លាមៗនៅលើមេឃ។ ពួកគាត់ស្រាប់តែងើបក្បាលឡើង ហើយសម្លឹងមើលទៅកន្លែងដែលខ្សែភ្នែករបស់ពួកគាត់មិនអាចមើលទៅដល់។ ផ្ទៃមុខចាស់ជរាដែលដូចជាសំបកឈើ និងផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតថ្លៃថ្នូរនិងខ្ពង់ខ្ពស់ ត្រូវបានគ្របដណ្តប់ទៅដោយភាពរន្ធត់ និងការមិនចង់ជឿទាល់តែសោះ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-06-09T15:14:20.628Z","2026-06-09T16:02:17.261Z","6a282dccd46dbf55ceef8454","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6a2828e5d46dbf55ceef8447",261,"មហាសង្គ្រាមកណ្តាលអាកាស",{"id":26,"number":27,"title":28},"6a283fcbd46dbf55ceef8471",263,"កម្លាំងបំផ្លិចបំផ្លាញដ៏គួរឱ្យរន្ធត់",322,1790177396331]