[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a2828e5d46dbf55ceef8447":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",261,"មហាសង្គ្រាមកណ្តាលអាកាស","\u003Cdiv>នៅឯជើងមេឃដ៏ឆ្ងាយ ចំហាយអំណាចដ៏គួរឱ្យស្ញប់ស្ញែងនៃលំដាប់អធិរាជទាំងបួនបានរីករាលដាលពេញផ្ទៃអាកាស។ លំហអាកាសជុំវិញហាក់ដូចជារង្គោះរង្គើបន្តិចនៅខណៈពេលនេះ។ ពពកពណ៌សដ៏ខ្ជិលច្រអូសនៅលើមេឃពណ៌ខៀវ ត្រូវបានហែកហួរជាបំណែកៗដោយសារតែកម្លាំងដ៏មហិមាយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅដែលកំពុងប្រទាញប្រទង់គ្នានៅលើអាកាស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងទីក្រុងយ៉ាន មនុស្សម្នាក់ៗបានត្រដរញ័រទទ្រើកម្តងហើយម្តងទៀត នៅក្រោមសម្ពាធនៃកម្លាំងដ៏ធំធេងទាំងបួនដែលកំពុងបោកបក់កាត់គ្នាទៅវិញទៅមក។ សម្ពាធដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចនោះ បានធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាមានអារម្មណ៍តានតឹង ហាក់ដូចជាកំពុងលីដុំថ្មដែលមានទម្ងន់ប្រាំរយគីឡូក្រាមនៅលើខ្នងអញ្ចឹង ដង្ហើមរបស់ពួកគេម្នាក់ៗក៏ប្រែជាដង្ហក់ និងធ្ងន់ទៅៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លូ ម៉ាន ហាៗៗ មិននឹកស្មានសោះថាអ្នកពិតជាត្រូវបានគេដេញវាយរហូតដល់ថ្នាក់រត់ស្លន់ស្លោបែបនេះ។ បើរឿងនេះដឹងទៅដល់ពួកនោះវិញ អ្នកច្បាស់ជាត្រូវគេសើចចំអកឱ្យស្លាប់មិនខានឡើយ!» កែវភ្នែករាងត្រីកោណដ៏ធំសម្បើមបានសម្លឹងសម្លក់ទៅរក ស៊ាវ យ៉ាន និង ហៃ ប៉ូដុង ដែលស្ថិតនៅទល់មុខ។ មាត់ដ៏ធំរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានបើកបិទៗ ព្រមទាំងបញ្ចេញសំឡេងសើចយ៉ាងខ្លាំងក្លាដូចជាផ្គរលាន់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អា ប៉ៃ យ៉ា ឆ្កួត! ខ្ញុំកំពុងតែនាំមនុស្សម្នាក់តាមខ្លួន ហើយក៏មិនចង់មានរឿងវាយប្រហារជាមួយពួកវាដែរ។ បើខ្ញុំមិនរត់ តើឱ្យខ្ញុំឈរង៉ក់ងើនៅទីនោះល្ងង់ៗរង់ចាំពួកវាបើកការវាយប្រហារមុនមែនទេ?» នៅពេលដែលស្ត្រីអាវបៃតងដែលកំពុងអណ្តែតខ្លួននៅក្បែរក្បាលរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានឮសំឡេងសើចចំអករបស់វា នាងមិនអាចទប់ចិត្តនឹងស្រែកជេរឡើងដោយភាពខឹងសម្បារឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ីៗ។» «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ញញឹម រួចគ្រវីកន្ទុយដ៏ធំរបស់វា។ ភ្នែករាងត្រីកោណរបស់វាបានរំកិលចុះឡើង។ នៅពេលវា មើលទៅ ឈីង លីន ដែលស្ថិតនៅក្នុងរង្វង់ដៃរបស់ស្ត្រីដែលវាហៅថា លូ ម៉ាន សំឡេងដ៏ខ្លាំងដូចផ្គរលាន់របស់វាក៏ប្រែជាម៉ឺងម៉ាត់ជាងមុន៖ «តើពិតជា 'នេត្រាផ្កាពស់បៃតងបីស្រទាប់' មែនអ្ហេស?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ត្រូវហើយ អារម្មណ៍របស់អ្នកមិនខុសទេ គឺពិតជាវាពិតប្រាកដមែន!» នៅពេលនាងរំឮកដល់រឿងនេះ សេចក្តីរីករាយបានរីករាលដាលពេញចិញ្ចើមរបស់ស្ត្រីអាវបៃតង ខណៈពេលដែលនាងញញឹម ងក់ក្បាលរួចតបវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ល្អណាស់...» នៅពេលបានឮបែបនេះ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានដកដង្ហើមធំដោយភាពធូរស្រាលក្នុងចិត្ត។ វាបានងាកខ្សែភ្នែកទៅរក ស៊ាវ យ៉ាន និង ហៃ ប៉ូដុង នៅទល់មុខម្តងទៀត។ បន្ទាប់ពីពិនិត្យមើលមួយភ្លែត វាក៏ឧទានឡើងដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល។ ខ្សែភ្នែករបស់វាបានទំលាក់ទៅលើរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងបញ្ចេញអណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ពណ៌សដ៏ក្រាស់ រួចនិយាយទាំងតក់ស្លុតថា៖ «ចម្លែកណាស់! ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ចំហាយកម្លាំងធាតុនៅលើខ្លួនរបស់អាល្អិតនេះ ហាក់ដូចជាមានភាពស៊ាំៗស្រដៀងនឹងអ្នកណាអញ្ចឹង?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកក៏មានអារម្មណ៍បែបនេះដែរមែនទេ?» ស្រ្តីអាវបៃតងព្រិចភ្នែកដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល។ នាងបានសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ឡើងចុះ រួចនិយាយថា៖ «អម្បាញ់មិញនេះ ខ្ញុំរបូតដានបែកការណ៍ក៏ព្រោះតែចំហាយកម្លាំងធាតុដ៏ស៊ាំៗនៅលើខ្លួនរបស់វាហ្នឹងឯង។ ប៉ុន្តែ កំពូលអ្នកខ្លាំងដែលខ្ញុំធ្លាប់ជួបកន្លងមកគឺមានច្រើនពេក ដូច្នេះខ្ញុំនឹកមិនឃើញសោះថាចំហាយកម្លាំងធាតុនេះវាស្រដៀងនឹងអ្នកណាឱ្យប្រាកដ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អណ្តាតភ្លើងពណ៌សនៅលើខ្លួនរបស់វា គួរតែជា 'អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌' មែនទេ? គ្រាន់តែខ្ញុំមិនប្រាកដថាជាប្រភេទមួយណា។ ពិតជាអាល្អិតដែលមានសំណាងមែន។» «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» និយាយដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ត្រូវហើយ វាពិតជាប្រភេទមួយនៃ 'អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌' មែន។ កម្លាំងរបស់វាគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំងណាស់ ស្នៀន 'គុកឃុំឃាំងឈើដប់ម៉ឺនស្រទាប់' របស់ខ្ញុំ គ្មានប្រសិទ្ធភាពលើវាបន្តិចសោះឡើយ។» ស្រ្តីអាវបៃតងងក់ក្បាល រួចនិយាយដោយសំឡេងធ្ងន់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ីៗ បាត់មុខពីចក្រភពជាម៉ាអស់ជាច្រើនឆ្នាំ មិននឹកស្មានសោះថាពិតជាមានកំពូលអ្នកខ្លាំងបែបនេះលេចមុខឡើងសោះ។» «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» និយាយទាំងញញឹមដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បានហើយ ឈប់និយាយរឿងឥតប្រយោជន៍ទៅ។ បន្ទាប់ពីបង្កើតការវឹកវរដ៏ធំបែបនេះ ខ្ញុំបារម្ភថាពួកខាងបក្សពពកអ័ព្ទ និងអាតាចាស់បិសាចរបស់រាជវង្សចក្រភពជាម៉ា ច្បាស់ជាដឹងខ្លួនហើយ។ បើពួកយើងនៅតែអូសបន្លាយពេលទៀត ពេលពួកវាដេញតាមទាន់ ច្បាស់ជាមានបញ្ហាធំមិនខាន។» ស្រ្តីអាវបៃតងនិយាយដោយសំឡេងធ្ងន់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យល់ព្រម ខ្ញុំដឹងហើយ ពិតជាស្រីដែលរអ៊ូច្រើនមែន...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» បានគ្រវីកន្ទុយដ៏ធំរបស់វាបន្តិច រួចនិយាយដោយភាពស្តាយក្រោយថា៖ «ប៉ុន្តែពិតជាគួរឱ្យអាសូរណាស់ តាមពិតទៅ ដើមឡើយខ្ញុំចង់មកស្វែងរកមហាក្សត្រិយានី មេឌូសា ដើម្បីប្រកួតគ្នាបន្តិច។ តែអ្នកណាទៅដឹងថាការវិវត្តន៍របស់នាងពិតជាបរាជ័យទៅវិញ។ ឱ! ស្រីស្អាតដាច់គេបែបនេះ ឃើញច្បាស់ណាស់ថានាងកើតមកគឺសម្រាប់អធិរាជមួយអង្គនេះទេ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ៃ យ៉ា ឈប់យល់សប្តិទាំងថ្ងៃទៅ! តើអ្នកភ្លេចកាលពីលើកមុន ដែលនាងវាយអ្នកឡើងទន់ដៃទន់ជើងហើយមែនទេ?» ស្រ្តីអាវបៃតងដកដង្ហើមធំ ហួសចិត្តរួចនិយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេស! ខ្ញុំចូលចិត្តភាពសាហាវឃោរឃៅរបស់នាងហ្នឹងឯង។» «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» គ្រវីក្បាលដ៏ធំរបស់វា រួចសើចយ៉ាងខ្លាំងៗ៖ «បានហើយ! អ្នកនាំក្មេងស្រីម្នាក់នោះចាកចេញទៅមុនចុះ ខ្ញុំជួយឃាត់ពួកវាទុក។ ដប់នាទីក្រោយ ពួកយើងជួបគ្នានៅកន្លែងចាស់។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឹម ប្រយ័ត្នខ្លួនផង ពួកវាទាំងពីរនាក់មិនមែនជាមនុស្សធម្មតាឡើយ។» ស្រ្តីអាវបៃតងងក់ក្បាលរួចរំឮក។ ស្លាបមួយគូនៅពីក្រោយខ្នងរបស់នាងបានបក់ស្រាលៗ ហើយនាងក៏ហោះទៅកាន់ជើងមេឃដ៏ឆ្ងាយភ្លាម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កុំបារម្ភអី បើប្រៀបធៀបរឿងល្បឿនហោះហើរ នៅក្នុងលំដាប់អធិរាជនេះ គ្មាននរណាម្នាក់អាចប្រៀបជាមួយខ្ញុំបានឡើយ។» «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» គ្រវីកន្ទុយទៅកាន់ស្ត្រីអាវបៃតងពីចម្ងាយ រួចសើចដោយភាពមានមោទនភាព។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង់រត់អ្ហេស? បន្សល់ទុកនាងនៅទីនេះភ្លាម!» ដោយឃើញស្ត្រីអាវបៃតងកំពុងរត់គេចខ្លួនយ៉ាងលឿន ទឹកមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្រាប់តែប្រែជាក្រម៉ៅ។ គេបានបក់ស្លាបពពកស្វាយស្រាលៗ ហើយរាងកាយរបស់គេក៏ហោះទៅមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ីៗ គូប្រកួតរបស់អ្នកគឺជាខ្ញុំទេ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន ចង់ហោះកាត់ពីលើខ្លួនរបស់វា «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» សើចឡើង។ ស្លាបទាំងប្រាំបីរបស់វាបានបក់ព្រមៗគ្នា ហើយរាងកាយដ៏ធំសម្បើមរបស់វាបានលេចឡើងភ្លាមៗចំផ្លូវដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងហោះហើរ។ កន្ទុយអាសិរពិសដ៏ធំរបស់វាត្រូវបានគ្រវីបោកបក់យ៉ាងខ្លាំង កម្លាំងដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចដែលមាននៅក្នុងនោះ ថែមទាំងធ្វើឱ្យលំហអាកាសមានអារម្មណ៍វង្វេងវង្វាន់បត់បែនទៀតផង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមានអារម្មណ៍ដឹងពីកម្លាំងដ៏គួរឱ្យខ្លាចនៃកន្ទុយអាសិរពិស ទឹកមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ប្រែប្រួលភ្លាម។ គេមិនហ៊ានបុកទង្គិចចំៗឡើយ រាងកាយរបស់គេបានងាកគេចយ៉ាងលឿន។ ទោះបីជាគេអាចគេចផុតពីការវាយប្រហារមែន ប៉ុន្តែគោលបំណងនៃការដេញតាមរបស់គេត្រូវបានរារាំងជាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃមែន! លោកតា ហៃ វាយប្រហារ!» ស៊ាវ យ៉ាន ជេរប្រទេចតិចៗ។ ខណៈពេលដែលរាងកាយរបស់គេកំពុងតែគេចពីការវាយប្រហារម្តងហើយម្តងទៀតរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» គេបានងាកក្បាលមកក្រោយ រួចស្រែកប្រាប់ ហៃ ប៉ូដុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ជួយឃាត់វាឱ្យខ្ញុំមួយភ្លែត!» ទឹកមុខរបស់ ហៃ ប៉ូដុង ប្រែជាម៉ឺងម៉ាត់ ខណៈពេលដែលគេស្រែកឡើងតិចៗ។ ដៃរបស់គេបានក្រឡាស់បង្កើតជាសញ្ញាត្រា។ នៅពេលដែលដៃអាវរបស់គេញ័រទទ្រើកបន្តិច ខ្យល់ត្រជាក់ស្រេបបានបាញ់ផ្ទុះចេញពីរាងកាយរបស់គេភ្លាមៗ។ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក ទីកន្លែងទាំងមូលត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយអាកាសធាតុត្រជាក់ស្រេបទាំងស្រុង។ ដោយសារតែភាពត្រជាក់កាន់តែខ្លាំងឡើង កម្ទេចកំទីព្រិលចាប់ផ្តើមធ្លាក់ចុះពីលើមេឃ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ខ្យល់ព្យុះបានបោកបក់យ៉ាងខ្លាំង ព្រិលទាំងឡាយបានកកកុញយ៉ាងលឿនក្លាយជាមុខកាំបិតទឹកកកពណ៌សចែងចាំង។ សំឡេងខ្យល់ព្យុះបោកបក់បានប្រែជាខ្យល់កួចដ៏ធំដែលកំពុងរីកធំឡើងៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ខ្យល់កួចនោះពិតជារីកធំរហូតដល់ទទឹងជាងដប់ម៉ែត្រ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលខ្យល់ព្យុះកំពុងតែបោកបក់បន្លឺសំឡេង បន្លាទឹកកកដ៏ស្រួចៗរាប់មិនអស់ត្រូវបានបាញ់ចូលទៅក្នុងខ្យល់កួចនោះ។ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក ព្យុះសង្ឃរាពណ៌សមួយដែលផ្ទៃខាងក្រៅពោរពេញទៅដោយបន្លាទឹកកកដ៏ស្រួច បានលេចឡើងកណ្តាលអាកាសទទេស្អាត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការប្រើប្រាស់កម្លាំងផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីបង្កើតជាព្យុះបន្លាទឹកកកដ៏សាហាវឃោរឃៅបែបនេះ បើទោះបីជាមានកម្លាំងកម្រិតគេក៏ដោយ ក៏ញើសត្រជាក់ជាច្រើនចាប់ផ្តើមហូរចេញនៅលើថ្ងាសរបស់ ហៃ ប៉ូដុង ដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស៊ាវ យ៉ាន ថយចេញ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហៃ ប៉ូដុង ស្រែកឡើងដោយសំឡេងធ្ងន់។ នៅពេលគេឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន ថយចេញទៅម្ខាងយ៉ាងលឿន ហៃ ប៉ូដុង បានគ្រវីដៃអាវរបស់គេភ្លាម។ ព្យុះបន្លាទឹកកកដ៏ធំសម្បើមមួយដែលនាំមកនូវសំឡេងខ្យល់កាត់ផ្ដាច់យ៉ាងស្រួចស្រាវ បានបោកបក់សំដៅទៅរក «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» យ៉ាងសាហាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេស សន្ទុះកម្លាំងមិនអន់ទេ! ប៉ុន្តែខ្ញុំជាលំដាប់អធិរាជផ្កាយ៦ ឯកម្លាំងលំដាប់អធិរាជផ្កាយ២ របស់អ្នក តើអាចមកប្រកួតជាមួយខ្ញុំបានយ៉ាងម៉េចទៅ? ហាៗៗ!» ដោយសម្លឹងមើលទៅព្យុះបន្លាទឹកកកដែលកំពុងបោកបក់មកដល់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» សើចយ៉ាងខ្លាំងៗ។ វាបានគ្រវីក្បាលដ៏ធំរបស់វា រួចអណ្តាតភ្លើងពណ៌ខ្មៅមួយបានបាញ់ផ្ទុះចេញពីរាងកាយរបស់វាភ្លាមៗ។ បន្ទាប់ពីនោះ ថាមពលត្រូវបានផ្គត់ផ្គង់ចេញមកមិនចេះដាច់ មុននឹងចុងក្រោយវាកកកុញបង្កើតជា «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ថាមពលពណ៌ខ្មៅដ៏ធំមួយនៅពីលើក្បាលរបស់វា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយគ្រវីកន្ទុយដ៏ធំរបស់វាភ្លាមៗ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ដែលកកកុញចេញពីអណ្តាតភ្លើងខ្មៅដ៏ចម្លែកនោះ បានបាញ់ផ្ទុះចេញពីខ្លួនរបស់វាភ្លាម។ វាបាននាំមកនូវកម្លាំងដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចជាខ្លាំង រួចបុកទង្គិចយ៉ាងសាហាវជាមួយព្យុះសង្ឃរាទឹកកកពណ៌ស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈពេលនៃការបុកទង្គិចនោះ លំហអាកាសដែលកម្លាំងទាំងពីរជួបគ្នា ហាក់ដូចជាត្រូវបានបំបែកខ្ទេចខ្ទី និងលេចចេញជាស្នាមប្រេះខ្មៅតូចៗជាច្រើន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាំង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថាមពលដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចពីរប្រភេទផ្សេងគ្នា ដោយមួយមានពណ៌ស និងមួយទៀតមានពណ៌ខ្មៅ បានប្រទាញប្រទង់គ្នាមួយសន្ទុះ មុននឹងផ្ទុះឡើងយ៉ាងខ្លាំងក្លានៅលើមេឃ។ សំឡេងផ្ទុះថាមពលដ៏ខ្លាំងក្លានោះ ថែមទាំងអាចឮសូរតិចៗរហូតដល់ចម្ងាយមួយគីឡូម៉ែត្រឯណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈពេលដែលការផ្ទុះបានកើតឡើង រលកថាមពលរាងជារង្វង់បានរីករាលដាលចេញពីចំណុចផ្ទុះ ហើយបានអង្រួនទាំង ហៃ ប៉ូដុង និង «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ក្នុងពេលតែមួយ ដែលបង្ខំឱ្យពួកគេទាំងពីរត្រូវថយក្រោយយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាៗៗ ជាមួយនឹងការប្រើប្រាស់ខ្ជះខ្ជាយបែបនេះ បើទោះបីជាអ្នកជាលំដាប់អធិរាជក៏ដោយ ក៏ប្រហែលជាអាចបញ្ចេញវាបានតែពីរបីដងប៉ុណ្ណោះមែនទេ?» ដោយសម្លឹងមើលទៅ ហៃ ប៉ូដុង ដែលមានញើសត្រជាក់ហូរនៅលើផ្ទៃមុខ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» សើចយ៉ាងខ្លាំងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កម្លាំងផ្ទុះប្រាំបីទិស!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មុនពេលសំឡេងសើចរបស់វាធ្លាក់ចុះបាត់ស្រមោល កែវភ្នែករាងត្រីកោណដ៏ធំរបស់វាស្រាប់តែរួមតូចភ្លាមៗ។ ស្រការពណ៌ខ្មៅងងឹតនៅលើខ្លួនរបស់វា ស្រាប់តែរឹតបន្តឹងយ៉ាងចម្លែក។ ស្រទាប់នៃប្រេងរំអិលចម្លែកពណ៌ខ្មៅខ្សោយៗបានជ្រាបចេញពីក្រោមស្រការ ហើយរុំព័ទ្ធរាងកាយរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ភ្លាមៗនៅខាងក្នុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅចំកណ្តាលចង្កេះនៃរាងកាយដ៏ធំរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» រាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្រាប់តែលេចឡើងភ្លាមៗដូចជាខ្មោចលង។ កណ្តាប់ដៃរបស់គេដែលគ្របដណ្តប់ដោយអណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ពណ៌សដ៏ក្រាស់ បានក្តាប់ណែនភ្លាមៗ រួចនាំមកនូវកម្លាំងដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចដូចជាផ្លេកបន្ទោរ បុកទង្គិចចុះក្រោមយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅ។ នៅខណៈពេលនេះ អាវធំពណ៌ខ្មៅដ៏ធំទូលាយនៅលើខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហាក់ដូចជាប្រែជាមាំដូចជាដែកថែបអញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ផាំង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កណ្តាប់ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានបុកទង្គិចយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរទៅលើរាងកាយរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី»។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទឹកមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ប្រែជាអាក្រក់មើលខ្លាំងណាស់។ នេះក៏ព្រោះតែគេមានអារម្មណ៍ដឹងថា រាងកាយរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ស្រាប់តែប្រែជារអិលដូចជាត្រីអណ្តែងអញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាកណ្តាប់ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានបុកចំលើខ្លួនពស់មែន ប៉ុន្តែវាបានរអិលទៅតាមស្រទាប់ប្រេងនៅលើខ្លួនរបស់សត្វចម្លែកនោះ ហើយវង្វេងទិសដៅបាត់ទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាការវាយប្រហារភាគច្រើននៃក្បាច់នេះត្រូវបានរអិលចេញមែន ប៉ុន្តែក៏មានមួយផ្នែកតូចពិតជាបានបុកចំយ៉ាងណែនទៅលើរាងកាយរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ដែរ។ សីតុណ្ហភាពដ៏ខ្ពស់ដែលមាននៅក្នុងអណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ពណ៌ស បានធ្វើឱ្យស្រការពស់មួយដុំតូចត្រង់ចំណុចដែលកណ្តាប់ដៃបុកចំនោះ រួញក្រញង់ឡើងភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហឹស ឈឺណាស់!» ការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងក្លាដែលត្រូវបានបញ្ជូនចេញពីរាងកាយ បានធ្វើឱ្យរាងកាយដ៏ធំរបស់ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ងាករមួលភ្លាមៗ។ កន្ទុយដ៏ធំរបស់វាស្រាប់តែវាយបកមកក្រោយ រួចបុកទង្គិចយ៉ាងខ្លាំងទៅលើខ្នងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ ភ្លាមៗនោះ ស៊ាវ យ៉ាន ប្រៀបដូចជាបាល់កៅស៊ូដែលត្រូវបានគេទាត់ ហោះខ្ទាតចេញទៅឆ្ងាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្សឹប...» កម្លាំងដ៏មហិមាដែលបញ្ជូនចេញពីខ្នងរបស់គេ បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ខ្ជាក់ឈាមចេញមកមួយម៉ាត់ភ្លាមៗ។ ស្លាបមួយគូរបស់គេបានបក់យ៉ាងលឿន ដើម្បីធ្វើឱ្យរាងកាយដែលទ្រេតទ្រោតរបស់គេមានលំនឹងឡើងវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឱ! យ៉ាងណាមិញ វាមិនមែនជាកម្លាំងជារបស់ខ្ញុំពិតប្រាកដឡើយ ការគ្រប់គ្រងវាពិតជាមានភាពទើសទាល់ខ្លាំងណាស់។» ស៊ាវ យ៉ាន ជូតខ្សែកម្ទេចឈាមចេញពីកាច់ជ្រុងមាត់របស់គេ រួចសើចយ៉ាងល្វីងជូរចត់នៅក្នុងចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើអ្នកមិនអីទេមែនទេ?» ហៃ ប៉ូដុង ហោះមកក្បែរ ស៊ាវ យ៉ាន រួចសួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំមិនអីទេ។» ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីក្បាល។ ខ្សែភ្នែករបស់គេបង្ហាញពីភាពខ្វល់ខ្វាយ ខណៈពេលដែលគេសម្លឹងមើលទៅជើងមេឃដ៏ឆ្ងាយ។ ក្នុងកំឡុងពេលដែល «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ឃាត់ពួកវាទុកនេះ ស្រ្តីអាវបៃតងម្នាក់នោះបានរត់គេចខ្លួនបាត់រហូតដល់មើលមិនឃើញស្រមោលទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើពួកយើងគួរធ្វើរឿងយ៉ាងណាទៅ? ទោះបីជាវាមិនអាចសម្លាប់ពួកយើងមែន ប៉ុន្តែជាមួយនឹងកម្លាំងរបស់វា ការឃាត់ពួកយើងទុកគឺមិនមែនជារឿងពិបាកឡើយ។» ហៃ ប៉ូដុង សើចយ៉ាងល្វីងជូរចត់៖ «កម្លាំងធាតុរបស់អាល្អិតនេះ ចៃដន្យអីមកសង្កត់សង្កិនកម្លាំងធាតុរបស់ខ្ញុំដាច់តែម្តង។ ស្រការពេញខ្លួនរបស់វាមានការការពារដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចខ្លាំងណាស់។ បើមិនមែនដោយសារអ្នកពឹងផ្អែកលើ 'អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌' អម្បាញ់មិញនេះទេ កណ្តាប់ដៃនោះប្រហែលជាគ្មានប្រសិទ្ធភាពលើវាបន្តិចសោះឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ខាំធ្មេញណែន ដង្ហើមរបស់គេប្រែជាញាប់បន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពួកយើងទាំងពីរមិនមានបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចដែលមានកម្លាំងបំផ្លាញធំធេងនោះឡើយ។ បើចង់យកឈ្នះវា វាហាក់ដូចជាមានភាពពិបាកបន្តិចហើយ។» ហៃ ប៉ូដុង ដកដង្ហើមធំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន នៅតែរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់។ «អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់» គឺជាវត្ថុជារបស់លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡាវ។ ដូច្នេះ កម្រិតដែល ស៊ាវ យ៉ាន អាចគ្រប់គ្រងវាបាន គឺនៅឆ្ងាយពីភាពបត់បែនដូចជាលោកគ្រូ យ៉ាវ ឡាវ ណាស់។ ជាងនេះទៅទៀត ថាមពលវិញ្ញាណដែលធ្វើឱ្យគេអាចតតាំងជាមួយលំដាប់អធិរាជបាននេះ ក៏ជារបស់លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡាវ ទាំងស្រុងដែរ។ រឿងទាំងអស់នេះមិនមានជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹង ស៊ាវ យ៉ាន ឡើយ គេគ្រាន់តែដើរតួជាចំណុចបញ្ជូនថាមពលប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សូម្បីតែ «កម្លាំងផ្ទុះប្រាំបីទិស» ក៏មិនមានប្រសិទ្ធភាពច្រើនលើ «អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី» ដែរ។ បែបនេះ សន្លឹកបៀរលាក់កំបាំងចុងក្រោយដែល ស៊ាវ យ៉ាន នៅសល់ គឺមានតែបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដី៖ អណ្តាតភ្លើងបំបែករលកយក្សស៊ូណាមិ ប៉ុណ្ណោះ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយដាក់បាតដៃស្រាលៗលើស្មារបស់គេ ម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានប៉ះចំដាវធំខ្មៅដ៏ត្រជាក់ស្រេបនៅពីក្រោយខ្នងរបស់គេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅខណៈពេលដែលគេកំពុងត្រៀមខ្លួនប្រើប្រាស់សន្លឹកបៀរលាក់កំបាំងចុងក្រោយនេះ កាច់ជ្រុងភ្នែករបស់គេស្រាប់តែទំលាក់ទៅលើ «អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់» នៅក្នុងដៃឆ្វេងរបស់គេ។ ចិត្តរបស់គេស្រឡះមួយភ្លែត។ បន្ទាប់ពីស្ងប់ស្ងាត់មួយសន្ទុះ គំនិតដ៏ឆ្កួតលីលាមួយបានលេចឡើង និងកើនឡើងយ៉ាងរំភើបចេញពីជម្រៅចិត្តរបស់គេដោយគ្មានការរារាំងឡើយ៖\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រហែលជា វិធីសាស្ត្រមួយនេះ នឹងរឹតតែគួរឱ្យភ័យខ្លាចជាងនេះទៅទៀត...»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-06-09T14:53:25.773Z","6a2828e5d46dbf55ceef8447","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6a2819fad46dbf55ceef843a",260,"អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី",{"id":25,"number":26,"title":27},"6a282dccd46dbf55ceef8454",262,"ការរួមបញ្ចូល «អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌»! អណ្តាតភ្លើងកំហឹងផ្កាឈូកព្រះពុទ្ធ",322,1790177396217]