[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a26db0fdfd7538d1982cf64":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",259,"សមរភូមិរវាងលំដាប់អធិរាជទាំងបី!","\u003Cdiv>នៅលើកំពូលសសរដ៏ធំសម្បើមទាំងឡាយ មានស្រមោលមនុស្សបីរូបកំពុងឈរធ្មឹង។ ចំហាយអំណាចដ៏ខ្លាំងក្លានិងគួរឱ្យស្ញប់ស្ញែងរបស់ពួកគេ បានជះឥទ្ធិពលជាសម្ពាធយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ រហូតធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នានៅទីនោះស្ទើរតែដកដង្ហើមមិនរួច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងសាលធំដ៏ល្វឹងល្វើយ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន និងគ្រូគើ យ៉េ សម្លឹងមើលទៅស្រមោលមនុស្សទាំងបីនៅលើកំពូលសសរដោយទឹកមុខស្រឡាំងកាំង។ នៅពេលសម្គាល់ឃើញពីចំហាយអំណាចដ៏មហិមារបស់អ្នកទាំងបី វាបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថា ពួកគេទាំងអស់សុទ្ធតែជាកំពូលអ្នកខ្លាំងស្ថិតក្នុង «លំដាប់អធិរាជ»។ កំពូលអ្នកខ្លាំងកម្រិតកំពូលបែបនេះ គឺជាបុគ្គលដែលសូម្បីតែអ្នកមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ដូចជា ណាលីន យ៉ានរ៉ាន ក៏កម្រនឹងបានជួបប្រទះក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃដែរ។ ប៉ុន្តែពេលនេះ ស្រាប់តែលេចមុខឡើងដល់ទៅបីនាក់ក្នុងពេលតែមួយ នៅក្នុងសាលនៃត្រកូលម៉ូ។ ភាពតក់ស្លុតមួយនេះ បានវាយប្រហារទៅលើផ្លូវចិត្តដ៏រឹងមាំរបស់ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន ឱ្យរង្គោះរង្គើទាំងស្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំត្រូវតែរាយការណ៍រឿងនេះជូនអ្នកគ្រូឱ្យបានលឿនបំផុត!» គំនិតនេះបានភ្លឺឡើងក្នុងចិត្តរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន។ នាងបានដោះដូរកែវភ្នែកសម្លឹងមើលជាមួយ គើ យ៉េ។ អ្នកទាំងពីរមើលឃើញពីភាពតានតឹងនិងធ្ងន់ធ្ងរដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមកនៅក្នុងកែវភ្នែករបស់គ្នាទៅវិញទៅមក។ អ្នកខ្លាំងលំដាប់អធិរាជទាំងបីនាក់នេះ មានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការក្រឡាប់ចក្រភពជាម៉ាទាំងមូលឱ្យផ្កាប់ផ្ការបានយ៉ាងងាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលឈរនៅលើកំពូលសសរ ស៊ាវ យ៉ាន បានបាញ់ខ្សែភ្នែកសម្លឹងមើលទៅនារីអាវបៃតងយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ ទោះបីជាផ្ទៃមុខរបស់នាងត្រូវបានបិទបាំងដោយស្បៃមុខពណ៌បៃតងយ៉ាងជិតក៏ដោយ ប៉ុន្តែរូបរាងដ៏ស្រឡូនស្អាត និងសមសួននៅក្រោមសម្លៀកបំពាក់ពណ៌បៃតងនោះ បានធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាដឹងក្នុងចិត្តថា សម្រស់ពិតរបស់នាងច្បាស់ជាមិនអន់ថយនោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំពេលនោះ នារីអាវបៃតងដ៏អាថ៌កំបាំងរូបនេះ បានលូកដៃទៅអង្អែលស្រាលៗលើខ្លួនរបស់ ឈីង លីន ដែលកំពុងតែរើបម្រាស់យ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងរង្វង់ទ្រូងរបស់នាង។ រំពេចនោះ ឈីង លីន តូចក៏បានសន្លប់បាត់ស្មារតីទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ នាងល្អិតអើយ ឯងកុំបារម្ភអី ខ្ញុំមិនដាច់ចិត្តធ្វើបាបឯងទេ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នារីអាវបៃតងញញឹមយ៉ាងស្រទន់ មុននឹងលូកម្រាមដៃទៅអង្អែលថ្ពាល់តូចរបស់ ឈីង លីន ថ្នមៗ។ ដៃឆ្វេងរបស់នាងឱបក្រសោបក្មេងស្រីតូចជាប់នឹងទ្រូង រួចក៏ងើបមុខឡើងសម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន និង ហៃ ប៉ូដុង ដែលកំពុងឈរបិទផ្លូវនាងសងខាង។ នាងញញឹមរួចនិយាយថា៖ «បើខ្ញុំដឹងមុនថាគ្រាន់តែមកចាប់ក្មេងស្រីម្នាក់ បែរជាទាក់ទាញលំដាប់អធិរាជដល់ទៅពីរបែបនេះ ខ្ញុំច្បាស់ជាធ្វើសកម្មភាពតាំងពីយូរម្ល៉េះ។ ក្បាច់តភ្ជាប់អវយវៈរបស់ត្រកូលម៉ូនេះ មិនបានអស្ចារ្យដូចការគិតសោះ ខ្ញុំខំលួចរៀនបន្តិចបន្តួចដែរ ពិតជាខាតជើងទទេមែន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលបានឮសម្តីរបស់នារីអាវបៃតង ទឹកមុខរបស់ ម៉ូ រ៉ាន់ និងមនុស្សឯទៀតរបស់ត្រកូលម៉ូដែលឈរនៅខាងក្រោម បានប្រែប្រួលទៅជាស្លេកស្លាំងភ្លាមៗ។ ក្បាច់សម្ងាត់ដែលត្រកូលម៉ូមានមោទនភាពបំផុត បែរជាត្រូវនារីអាវបៃតងម្នាក់នេះលួចរៀនបានដោយគ្មាននរណាម្នាក់ដឹងខ្លួនសោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រឿងនេះប្រៀបដូចជាចោរលួចមាន់គេយកទៅស៊ីហើយ នៅមានមុខមកបន្ទោសម្ចាស់ផ្ទះថាចិញ្ចឹមមាន់មិនឆ្ងាញ់ទៀត។ សម្តីបែបចោរម្សៀតរបស់នារីអាវបៃតងម្នាក់នេះ បានធ្វើឱ្យសមាជិកត្រកូលម៉ូជាច្រើនខឹងរហូតដល់ថ្នាក់ចង់ក្អួតឈាម។ ប៉ុន្តែ ទោះជាពួកគេខឹងសម្បារយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គ្មាននរណាម្នាក់ហ៊ានដើរចេញមកជជែករកខុសត្រូវជាមួយនាងឡើយ។ ព្រោះថា កំពូលអ្នកខ្លាំងម្នាក់ដែលសូម្បីតែអ្នកខ្លាំងលំដាប់អធិរាជក៏ត្រូវប្រយ័ត្នប្រយែងដែរនោះ គឺមិនមែនជាបុគ្គលដែលត្រកូលម៉ូមានសមត្ថភាព ឬមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ទៅនិយាយរកហេតុផលជាមួយនោះទេ។ ដូច្នេះ ពួកគេបានត្រឹមតែបង្ខំចិត្តលេបទឹកដោះគោល្វីងនេះចូលក្នុងពោះទាំងស្ងៀមស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកជានរណា? ហេតុអ្វីបានជាចង់មកចាប់ខ្លួន ឈីង លីន?» ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលទៅនារីអាវបៃតង រីឯកែវភ្នែកដែលលាក់នៅក្រោមមួកបាំងមុខរបស់គេក៏រួមតូចបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស្រីល្អិតម្នាក់នេះឈ្មោះ ឈីង លីន អ្ហាស? ហាហា ឈ្មោះពីរោះតើ។» នារីអាវបៃតងសើចតិចៗ។ ម្រាមដៃដ៏ស្រឡូនរបស់នាងបានលូកទៅបើកត្របកភ្នែករបស់ ឈីង លីន ថ្នមៗ រួចសម្លឹងមើលយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើចំណុចខ្មៅតូចៗចំនួនបីដែលស្ថិតនៅជុំវិញប្រស្រីភ្នែក។ នាងងក់ក្បាលដោយការពេញចិត្ត រួចរអ៊ូរទាំតិចៗថា៖ «វាពិតជា 'នេត្រាផ្កាពស់បៃតងបីស្រទាប់' មែន។ មើលទៅញ្ញាណដឹងរបស់ ប៉ៃ យ៉ា ពិតជាមិនខុសមែន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សកម្មភាពបើកត្របកភ្នែក ឈីង លីន របស់នារីអាវបៃតង បានធ្វើឱ្យជ្រុងមាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ញ័រជាច្រើនដង។ ពេលនេះ គេបានយល់ច្បាស់ហើយថា នារីអាវអាថ៌កំបាំងម្នាក់នេះ ក៏មកទីនេះក្នុងគោលបំណងចង់បាន 'នេត្រាផ្កាពស់បៃតងបីស្រទាប់' របស់ ឈីង លីន ដូចគ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីនារីអាវបៃតងលេចមុខមក វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀន (លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ) នៅតែបន្តរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់ដដែល។ មើលទៅគាត់ហាក់ដូចជាបារម្ភថា បើគាត់នៅតែបន្តទាក់ទងជាមួយ ស៊ាវ យ៉ាន នោះអត្តសញ្ញាណរបស់គាត់ច្បាស់ជាត្រូវគេរកឃើញមិនខាន។ ស៊ាវ យ៉ាន យល់ពីរឿងនេះច្បាស់ណាស់។ ដូច្នេះ គេមិនបានដេញដោលសួររកអត្តសញ្ញាណរបស់ភាគីម្ខាងទៀតនៅក្នុងចិត្តឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នៅពេលដែលកម្លាំងធាតុរបស់អ្នកផ្ទុះឡើងអម្បាញ់មិញ ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំមានអារម្មណ៍ដឹងស្រពិចស្រពិលពីរលកវិញ្ញាណដ៏ស៊ាំធ្លាប់ស្គាល់មួយ? កុំប្រាប់ណាថាពួកយើងធ្លាប់ជួបគ្នាកាលពីមុន?» នារីអាវបៃតងស្រាប់តែងើបមុខឡើង សម្លឹងមើលចំទៅ ស៊ាវ យ៉ាន។ ចិញ្ចើមរបស់នាងជ្រួញបន្តិច មុននឹងសួរដោយភាពងឿងឆ្ងល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អញ្ចឹងអ្ហាស?» ចម្លើយតបដ៏ព្រងើយកន្តើយនិងមិនខ្វល់ខ្វាយត្រូវបានបន្លឺឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សំឡេងដ៏ត្រជាក់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន និយាយថា៖ «ទោះបីជាអ្នកជានរណាក៏ដោយ សូមប្រគល់ ឈីង លីន មកឱ្យខ្ញុំវិញភ្លាម។ បើមិនអញ្ចឹងទេ ខ្ញុំនិងមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំ មានតែបង្ខំចិត្តដណ្តើមយកដោយកម្លាំងបាយហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា ស្រីតូចម្នាក់នេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ខ្ញុំ។ វាមិនអាចទៅរួចទេដែលខ្ញុំត្រូវប្រគល់នាងឱ្យទៅអ្នក។» នារីអាវបៃតងសើចរួចគ្រវីក្បាល។ ខ្សែភ្នែករបស់នាងសម្លឹងកាត់ ស៊ាវ យ៉ាន និង ហៃ ប៉ូដុង រួចសើចតិចៗថា៖ «ទោះបីជាអ្នកទាំងពីរជាអ្នកខ្លាំងលំដាប់អធិរាជដូចគ្នាក៏ដោយ ក៏វានៅតែមិនអាចទៅរួចឡើយ បើចង់មកឃាត់ខ្ញុំនោះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាយ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលបានឮសម្តីចុងក្រោយរបស់នារីអាវបៃតង ស៊ាវ យ៉ាន មិនស្ទាក់ស្ទើរឡើយសូម្បីតែបន្តិច។ សំឡេងស្រែកគំហកស្រាលមួយបានបន្លឺឡើង ហើយ «អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់» ដ៏ក្រាស់ឃ្មឹកស្រាប់តែផ្ទុះឡើងចេញពីក្នុងខ្លួនរបស់គេ។ ភ្លាមៗនោះ សីតុណ្ហភាពនៅក្នុងសាលធំស្រាប់តែកើនឡើងយ៉ាងគំហក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចុងជើងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានធាក់ខ្លាំងៗនៅលើកំពូលសសរ។ រំពេចនោះ ស្នាមប្រេះជាច្រើនបានរីករាលដាលយ៉ាងលឿនចេញពីចុងជើងរបស់គេ រហូតរត់ទៅដល់ដីខាងក្រោម។ សសរដ៏ធំសម្បើមនោះបានក្លាយជាទន់ជ្រាយនិងបាក់បែកក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយប្រើកម្លាំងច្រាន ខ្លួនប្រាណរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានហោះសំដៅទៅរកនារីអាវបៃតងដូចជាគ្រាប់កាំភ្លើងដែលបាញ់ចេញពីកាណុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈពេលដែលសំឡេងស្រែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ធ្លាក់ចុះ ហៃ ប៉ូដុង ក៏បានធ្វើសកម្មភាពលឿនដូចផ្លេកបន្ទោរដែរ។ បាតដៃរបស់គេបានក្រឡាស់បង្កើតជាសញ្ញាត្រាយ៉ាងលឿនដើម្បីបញ្ជូនថាមពល។ ភ្លាមៗនោះ ខ្យល់ត្រជាក់នៅចំពោះមុខរបស់គេបានប្រមូលផ្ដុំចូលគ្នា។ ដុំទឹកកកស្រួចៗដែលមានទំហំប៉ុនភ្លៅមនុស្សជាងដប់ដើម បានបង្កើតឡើងនៅលើលំហអាកាសដ៏ទទេស្អាត។ នៅលើចុងដាវទឹកកកទាំងនោះ មានបង្កប់នូវរង្វង់អក្ខរាវិលវល់ ដែលធ្វើឱ្យវាមើលទៅមានកម្លាំងបំផ្លិចបំផ្លាញកាន់តែគួរឱ្យខ្លាច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហៃ ប៉ូដុង គ្រវីដៃស្រាល។ ដាវទឹកកកដ៏ធំជាងដប់ដើមបានបាញ់ចេញទៅទិសដៅខុសៗគ្នា។ វាបានរីករាលដាលពេញផ្ទៃអាកាស និងបិទខ្ទប់រាល់ផ្លូវគេចខ្លួនទាំងអស់របស់នារីអាវបៃតង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលខ្លួនប្រាណរបស់គេហោះឡើងទៅលើអាកាស កណ្តាប់ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលពោរពេញដោយអណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ បានបោកបក់ទៅជាមួយសំឡេងផ្ទុះខ្យល់និងកំដៅដ៏ក្តៅគគុក បុកសំដៅទៅលើនារីអាវបៃតងយ៉ាងសាហាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមាន ស៊ាវ យ៉ាន នៅខាងមុខ និង ហៃ ប៉ូដុង នៅខាងក្រោយ នារីអាវបៃតងដែលរងការវាយប្រហារពីទិសដៅទាំងពីរ បានផ្អាកគិតមួយភ្លែត។ បន្ទាប់មក នាងបានធាក់ជើងរបស់នាងទៅលើដី។ បន្ទាប់ពីមានសំឡេងរង្គើខ្លាំង ជញ្ជាំងឈើដ៏ធំមួយស្រាប់តែលេចចេញមកពីសសរឈើនៅក្រោមជើងរបស់នាង។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ដៃស្តាំរបស់នារីអាវបៃតងបានលាតសន្ធឹងចេញ។ ខ្សែរំពាត់ថាមពលដែលមានបន្លាពណ៌បៃតងត្បូងមរកតចំនួនប្រាំ បានបាញ់ចេញពីចុងម្រាមដៃរបស់នាង។ នៅពេលរំពាត់វែងៗទាំងនោះរេកាត់អាកាស វាបានការពាររាងកាយរបស់នាងទាំងស្រុងនៅខាងក្នុង។ ដាវទឹកកកទាំងឡាយដែលបាញ់សំដៅមក ត្រូវបានវាយកម្ទេចខ្ទាតចេញអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បានវាយកម្ទេចជញ្ជាំងឈើដោយកណ្តាប់ដៃមួយទំហឹង។ ជង្គង់របស់គេកោងបន្តិច រួចខ្លួនប្រាណរបស់គេក៏បត់បែនដូចជាធ្នូ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេក៏បានហោះឡើងខ្ពស់ជាងមុន។ លឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ គេបានទៅដល់ពីលើក្បាលរបស់នារីអាវបៃតង ដែលមានបំណងចង់ទម្លាយដំបូលដើម្បីរត់គេចខ្លួន។ ខ្លួនប្រាណរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានក្រឡាប់កណ្តាលអាកាស។ ជើងរបស់គេបានប្រើកម្លាំងបង្វិលខ្លួនយ៉ាងខ្លាំងក្លា រួមជាមួយសំឡេងខ្យល់បោកបក់យ៉ាងខ្លាំង វាយសង្កប់ទៅលើស្មារបស់នារីអាវបៃតង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឌឹប!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន វាយចំគោលដៅនៅក្នុងក្បាច់ទីមួយ។ ប៉ុន្តែ ទឹកមុខរបស់គេនៅក្រោមអាវគ្របពណ៌ខ្មៅមិនមានភាពសប្បាយចិត្តបន្តិចសោះឡើយ។ នេះក៏ព្រោះតែគេមានអារម្មណ៍ថា អ្វីដែលគេវាយចំ មិនមែនជារាងកាយមនុស្សនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាដូចជាដុំឈើរលួយទន់ល្មើយមួយដុំ។ ជាងនេះទៅទៀត ដុំឈើរលួយនោះថែមទាំងបានប្រមូលកម្លាំងវាយប្រហារមួយផ្នែកត្រឡប់មកវិញ ធ្វើឱ្យខ្លួនប្រាណរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន រេឃ្លេងឃ្លោងបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មនុស្សនៅក្នុងចក្រភពជាម៉ា មើលទៅហាក់ដូចជាមិនចូលចិត្តនិយាយរកហេតុផលសោះ។ ចូលចិត្តតែប្រើអំពើហិង្សាបែបនេះ។ មិនប្លែកចិត្តទេដែលពួកអ្នកខ្លាំងនៅលើទ្វីបតែងតែនិយាយថាពួកអ្នកឯងជាមនុស្សឈ្លើយនោះ។» នារីអាវបៃតងហាក់ដូចជាមិនសូវពេញចិត្តដែលត្រូវ ស៊ាវ យ៉ាន វាយចំ នាងក៏ពោលឡើង។ កណ្តាប់ដៃស្តាំរបស់នាងក្តាប់ណែន ហើយថាមពលពណ៌បៃតងដ៏មហិមាបានតម្រង់ចំទ្រូងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន រួចបាញ់ចេញទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដៃទាំងពីររបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានខ្វែងគ្នានៅពីមុខទ្រូង ខណៈដែលអណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់បានឆាបឆេះឡើង ដើម្បីទប់ទល់នឹងសសរថាមពលភាគច្រើន។ ទោះបីជាការវាយប្រហាររបស់ភាគីម្ខាងទៀតមិនបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន រងរបួសក៏ដោយ ប៉ុន្តែកម្លាំងដែលមាននៅក្នុងសសរថាមពលនោះ នៅតែអាចរុញច្រាន ស៊ាវ យ៉ាន ឱ្យខ្ទាតចេញទៅឆ្ងាយដដែល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«...ទោះបីជាខ្ញុំមិនអាចសម្លាប់អ្នកទាំងពីរនៅក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លីនេះបានក៏ដោយ ប៉ុន្តែបើអ្នកទាំងពីរចង់មកឃាត់ខ្ញុំ គឺនៅមិនទាន់មានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់នៅឡើយទេ។» នារីអាវបៃតងសើចយ៉ាងស្រទន់ស្រស់ស្រាយ ខណៈពេលដែលនាងសម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលត្រូវបានរុញខ្ទាតចេញ។ នាងងើបមុខឡើងបន្តិច ហើយកម្លាំងថាមពលដែលខ្លាំងជាង ហៃ ប៉ូដុង ទៅទៀតនោះ ស្រាប់តែផ្ទុះចេញពីក្នុងខ្លួនរបស់នាង។ រំពេចនោះ ដំបូលដ៏ក្រាស់នៃសាលធំបានផ្ទុះបែកខ្ទាតចេញ។ កម្ទេចឈើនិងក្បឿងបានហោះរាយប៉ាយ បង្ហាញឱ្យឃើញមេឃពណ៌ខៀវស្រឡះនៅខាងក្រៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា លាហើយ។ អ្នកទាំងពីរអាចទុកចិត្តបាន ខ្ញុំមិនធ្វើបាបក្មេងស្រីម្នាក់នេះទេ។ ហើយខ្ញុំក៏មិនប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រថោកទាបដូចជាក្បាច់តភ្ជាប់អវយវៈដ៏គួរឱ្យខ្ពើមរបស់ត្រកូលម៉ូនេះដែរ។» នារីអាវបៃតងសើច។ ស្លាបកម្លាំងធាតុពណ៌បៃតងត្បូងមរកត បានបង្កើតឡើងយ៉ាងលឿននៅពីក្រោយខ្នងរបស់នាង ហើយបន្ទាប់មក នាងបានហោះត្រង់ទៅលើមេឃ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខែលទឹកកកអាថ៌កំបាំង! បង្កើត!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញនារីអាវបៃតងចង់រត់គេចចេញពីសាលធំ ហៃ ប៉ូដុង បានស្រែកឡើងស្រាលៗ។ ភ្លាមៗនោះ ថាមពលនៅជុំវិញដំបូលបានប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំងក្លា។ ខ្យល់ត្រជាក់បានប្រមូលផ្ដុំចូលគ្នាយ៉ាងលឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ ដែលធ្វើឱ្យមនុស្សម្នាមានភាពភ័យខ្លាច។ ចុងក្រោយ វាពិតជាបានកកក្លាយទៅជាខែលទឹកកកដែលមានប្រវែងយ៉ាងហោចណាស់រាប់សិបម៉ែត្រ។ នៅចំពោះមុខខ្សែភ្នែកដ៏តក់ស្លុតរបស់មនុស្សនៅខាងក្រោម វាបានគ្របដណ្តប់ដំបូលយ៉ាងចំកន្លែង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កាត់... ពិតជាកម្លាំងធាតុទឹកកកដ៏ខ្លាំងក្លាមែន។ ប៉ុន្តែ ត្រឹមតែកម្លាំងលំដាប់អធិរាជផ្កាយពីររបស់អ្នក គឺមិនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីឃាត់ខ្ញុំឡើយ។» នារីអាវបៃតងសើចតិចៗ នៅពេលប្រឈមមុខនឹងខែលទឹកកកដ៏ធំសម្បើមរហូតដល់ថ្នាក់គួរឱ្យខ្លាចនោះ។ ដៃស្តាំរបស់នាងបានក្រឡាស់បង្កើតជាសញ្ញាត្រាយ៉ាងលឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ។ នៅពេលនាងបញ្ចេញត្រា លំហអាកាសនៅជុំវិញខ្លួនរបស់នាងបានប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំង ហើយក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក សសរឈើស្រួចៗពណ៌បៃតងជាងមួយរយដើមបានលេចឡើងនៅលើអាកាស។ បន្ទាប់មក ពួកវាបាននាំមកនូវកម្លាំងដ៏សាហាវឃោរឃៅដែលមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមបាន បុកទង្គិចយ៉ាងខ្លាំងក្លាទៅលើខែលទឹកកក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រេះ... ក្រាក...» នៅក្រោមការបុកទង្គិចមិនឈប់ឈរនៃរលកសសរឈើពណ៌បៃតង ស្នាមប្រេះបានរីករាលដាលបន្តិចម្តងៗនៅលើខែលទឹកកកដ៏រឹងមាំ។ ចុងក្រោយ វាបានផ្ទុះបែកខ្ទាតចេញជាមួយនឹងសំឡេងផ្ទុះយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លាហើយ!» នៅខណៈពេលដែលខែលទឹកកកត្រូវបានបំផ្លាញ នារីអាវបៃតងបានងាកក្បាលមកចំហៀងបែរទៅរក ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងតែហោះសំដៅមក រួចសើចយ៉ាងស្រស់ស្រាយ។ នាងបានបក់ស្លាបទាំងគូរបស់នាង រួចហោះចេញទៅយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមានទឹកមុខក្រម៉ៅ ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលទៅនារីដែលកំពុងតែហោះឡើងលើមេឃយ៉ាងលឿន។ ស្លាបពពកស្វាយដ៏ធំមួយគូរបស់គេត្រូវបានលាតសន្ធឹងចេញ។ គេងាកខ្លួនមក បែរមុខទៅរក ហៃ ប៉ូដុង ដែលបានហោះឡើងទៅលើសសរ រួចស្រែកស្រាលៗថា៖ «ដេញតាម!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលគេនិយាយចប់ ស៊ាវ យ៉ាន បាននាំមុខក្នុងការបក់ស្លាបរបស់គេ។ ប្រៀបដូចជាសត្វបក្សីដ៏ធំមួយក្បាល គេបានបោះទៅលើមេឃ រួចដេញតាមស្រមោលមនុស្សពណ៌បៃតងនោះទៅ\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាស។» ដោយឈរនៅលើកំពូលសសរឈើ ហៃ ប៉ូដុង សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលបានដេញតាមយ៉ាងលឿន រួចក៏មិនអាចទប់ចិត្តនឹងគ្រវីក្បាលដោយភាពទាល់ច្រកបានឡើយ។ គេមានភាពស្ទាក់ស្ទើរមួយភ្លែតនៅក្នុងចិត្ត។ ទោះបីជានារីអាវបៃតងមើលទៅហាក់ដូចជាមានភាពនឿយហត់បន្តិចនៅពេលទប់ទល់នឹងការវាយប្រហារសងខាងរបស់ពួកគេអម្បាញ់មិញក៏ដោយ ប៉ុន្តែ ហៃ ប៉ូដុង យល់ច្បាស់ណាស់ថា កម្លាំងពិតរបស់នារីម្នាក់នោះ គឺខ្លាំងជាងពួកគេម្នាក់ៗទៅទៀត!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បើកាលពីមុន ផ្អែកលើចរិតលក្ខណៈរបស់ ហៃ ប៉ូដុង គេច្បាស់ជាមិនជួយ ស៊ាវ យ៉ាន ទៅប្រឆាំងនឹងកំពូលអ្នកខ្លាំងដ៏អាថ៌កំបាំងដែលមានកម្លាំងដ៏មហិមាបែបនេះឡើយ។ ប៉ុន្តែថ្ងៃនេះ ស៊ាវ យ៉ាន បានយក «ឱសថពណ៍ស្វាយស្តារវិញ្ញាណ» ចេញមក និងបានទិញទឹកចិត្តរបស់គេទាំងស្រុង ដែលធ្លាប់ជាអធិរាជទឹកកក ឱ្យមកស្ថិតនៅក្បែរខ្លួន និងបានក្លាយជាអ្នកការពារផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន រួចទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដូច្នេះ បើ ហៃ ប៉ូដុង ចង់ស្តារកម្លាំងកំពូលរបស់ខ្លួនឡើងវិញឱ្យបានលឿន ហៃ ប៉ូដុង គ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីដើរតាម ស៊ាវ យ៉ាន យ៉ាងជិតស្និទ្ធនោះឡើយ។ ហេតុនេះ បន្ទាប់ពីស្ទាក់ស្ទើរមួយភ្លែតនៅក្នុងចិត្ត ហៃ ប៉ូដុង បានត្រឹមតែញញឹមយ៉ាងល្វីងជូរចត់ រួចហៅស្លាបទឹកកករបស់ខ្លួនចេញមក មុននឹងហោះដេញតាមពីក្រោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែល ហៃ ប៉ូដុង ហោះឡើងទៅលើអាកាស កម្លាំងដ៏មហិមាដែលបានរីករាលដាលពេញសាលធំ ក៏បានចាប់ផ្តើមរលាយបាត់ទៅបន្តិចម្តងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងសាលធំ មនុស្សគ្រប់គ្នាមានទឹកមុខងឿងឆ្ងល់ ខណៈដែលពួកគេសម្លឹងមើលទៅសាលដ៏រឹងមាំ ដែលត្រូវបានបំផ្លាញរហូតដល់ក្លាយជាកម្ទេចកម្ទីគ្មានសល់។ ផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេញ័រដោយមិនដឹងខ្លួន។ តើនេះជាកម្លាំងបំផ្លិចបំផ្លាញដែលកើតចេញពីសមរភូមិរវាងអ្នកខ្លាំងលំដាប់អធិរាជមែនទេ? តើនេះ... មិនមែនជាការគួរឱ្យខ្លាចពេកទេឬ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងសាលដ៏រញ៉េរញ៉ៃបានដោះដូរខ្សែភ្នែកគ្នាទៅវិញទៅមក។ ភាពរំភើបយ៉ាងខ្លាំងក្លាមួយបានកើនឡើងបន្តិចម្តងៗនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ។ បន្ទាប់ពីថ្ងៃនេះទៅ រឿងរ៉ាវនៃសមរភូមិរវាងអ្នកខ្លាំងលំដាប់អធិរាជដ៏អាថ៌កំបាំងទាំងបីនាក់នេះ ច្បាស់ជាត្រូវបានរីករាលដាលពេញចក្រភពជាម៉ាទាំងមូលក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែកមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំណែកពួកគេវិញ គឺជាមនុស្សក្រុមដំបូងគេដែលបានឃើញការប្រយុទ្ធគ្នារវាងអ្នកខ្លាំងលំដាប់អធិរាជដោយផ្ទាល់ភ្នែក! ទោះជាមានរឿងអ្វីកើតឡើងក៏ដោយ ពួកគេច្បាស់ជាមានដើមទុនសម្រាប់យកទៅអួតប្រាប់អ្នកដទៃនៅថ្ងៃអនាគតហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន បានងើបមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងឡើង។ ទឹកមុខរបស់នាងបានប្រែប្រួលជាច្រើនដង ខណៈពេលដែលនាងសម្លឹងមើលទៅមេឃពណ៌ខៀវ។ មួយសន្ទុះធំក្រោយមក នាងបានគ្រវីដៃអាវស្រាលៗ ងាកខ្លួនរួចដើរចេញពីសាលធំទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តោះទៅ ព្រឹទ្ធាចារ្យគើ។ ពួកយើងមិនចាំបាច់នៅទីនេះទៀតទេ។ ពួកយើងគួរតែទៅរាយការណ៍រឿងនេះជូនអ្នកគ្រូភ្លាម ដើម្បីឱ្យគាត់ជួយស៊ើបអង្កេតពីអត្តសញ្ញាណរបស់កំពូលអ្នកខ្លាំងដ៏អាថ៌កំបាំងទាំងបីនាក់នេះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលទៅខ្នងដ៏ខ្ពស់ស្រឡូនរបស់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន ព្រឹទ្ធាចារ្យគើ យ៉េ មានភាពស្ទាក់ស្ទើរមួយភ្លែត។ គេបានងើបក្បាលឡើងសម្លឹងមើលទៅដំបូលដែលបាក់បែក។ ខ្សែភ្នែកដែលលួចសម្លឹងមើលនៅក្រោមអាវគ្របពណ៌ខ្មៅកាលពីមុននោះ បានលេចឡើងនៅក្នុងខួរក្បាលរបស់គេម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាមិនអាច... ដាច់ខាតមិនមែនជាអាល្អិតមកពីត្រកូលស៊ាវនោះទេ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រឹទ្ធាចារ្យគើ យ៉េ ខាំធ្មេញយ៉ាងខ្លាំង មុននឹងដកដង្ហើមធំមួយ។ គេបានសង្កត់ចិត្តយ៉ាងខ្លាំងដើម្បីបំភ្លេចចោលនូវគំនិតដ៏រវើរវាយនិងគួរឱ្យអស់សំណើចមួយ ដែលស្ថិតនៅក្នុងផ្នែកដ៏ជ្រៅនៃចិត្តរបស់គេ។ បន្ទាប់មក គេក៏បានងាកខ្លួន រួចដើរចេញពីសាលធំទៅ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-06-08T15:09:03.433Z","2026-06-09T13:25:38.529Z","6a26db0fdfd7538d1982cf64","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6a26d816dfd7538d1982cf55",258,"នារីអាវបៃតងដ៏អាថ៌កំបាំង",{"id":26,"number":27,"title":28},"6a2819fad46dbf55ceef843a",260,"អធិរាជអាសិរពិសខ្មៅស្លាបប្រាំបី",322,1790177396093]