[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a264759dccb646075c05d04":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",257,"ការសម្លាប់ ម៉ូ ឆឹង","\u003Cdiv>រាងកាយរបស់ គើ យ៉េ ហោះខ្ទាតថយក្រោយយ៉ាងលឿន មិនខុសពីស្លឹកឈើទន់ខ្សោយដែលត្រូវខ្យល់បោកបក់ក្នុងរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ។ តុ និងកៅអីជាច្រើននៅតាមផ្លូវត្រូវបានបោកទង្គិចខ្ទេចខ្ទីគ្មានសល់ ដោយសារតែកម្លាំងលាក់កំបាំងដ៏សាហាវដែលផ្ទុកនៅក្នុងខ្លួនរបស់លោក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជើងទាំងពីររបស់ គើ យ៉េ អូសនៅលើការ៉ូដី រុញច្រានរូបលោកទៅក្រោយអស់ចម្ងាយពាក់កណ្តាលសាលធំ ទើបអាចទប់លំនឹងបានយឺតៗ។ ផ្ទៃមុខដែលធ្លាប់តែមានអំណាច ពេលនេះប្រែជាស្លេកស្លាំងគ្មានឈាម ខណៈដែលកែវភ្នែកពោរពេញទៅដោយភាពមិនចង់ជឿ និងភាពតក់ស្លុតជាពន់ពេក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯង...» បន្ទាប់ពីជូតខ្សែកលោហិតចេញពីកន្រ្តកមាត់ លោកដកដង្ហើមញាប់ៗស្ទើរដាច់ខ្យល់។ ចិត្តរបស់លោកនាពេលនេះ គឺប្រៀបដូចជាមហាសមុទ្រជួបនឹងមហាបព្យុះបោកបក់យ៉ាងខ្លាំង។ «ផ្ទៃមុខមួយនោះ... ហេតុអ្វីបានជាមើលទៅហាក់ដូចជាស៊ាំភ្នែកម្ល៉េះ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងជម្រៅនៃចំណាំចងចាំ ផ្ទៃមុខដ៏ទន់ភ្លន់របស់លោកម្ចាស់វ័យក្មេងនៃត្រកូលស៊ាវ កាលពីបីឆ្នាំមុន ដែលពោរពេញទៅដោយចរិតរឹងរូសមិនព្រមចុះចាញ់នោះ បានលេចឡើងយឺតៗ។ នៅពេលយកវាមកផ្ទៀងផ្ទាត់ជាមួយនឹងផ្ទៃមុខដែលលោកទើបតែបានក្រឡេកឃើញមួយភ្លែតមុននេះ ពួកវាពិតជាស្រដៀងគ្នាយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មិនអាចទៅរួចទេ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើមទ្រូងរបស់ គើ យ៉េ ឡើងចុះយ៉ាងលឿន ខណៈដែលបេះដូងញ័ររន្ធត់យ៉ាងខ្លាំង។ លោកដកដង្ហើមចូលយ៉ាងជ្រៅ រួចគ្រវីក្បាលដើម្បីរំសាយគំនិត៖ «យើងច្បាស់ជាស្រវាំងភ្នែកហើយ! ទោះបីជាយុវជនម្នាក់នោះលែងជាមនុស្សឥតប្រយោជន៍ក៏ដោយ ក៏វាមិនអាចទៅរួចទាល់តែសោះដែលគេអាចឈានដល់កម្រិតនេះក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែបីឆ្នាំ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំ មនុស្សម្នាក់ដែលមិនទាន់ឈានដល់ លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ផងនោះ អាចកើនកម្លាំងរបស់ខ្លួនរហូតដល់ទៅ លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) បានយ៉ាងដូចម្តេច? ពាក្យសម្តីបែបនេះ ទោះបីជាយកក្បាលទៅធានាក៏ដោយ ក៏លោកដឹងច្បាស់ថា សូម្បីតែនៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុទាំងមូល ក៏គ្មានមនុស្សតែម្នាក់ណាអាចធ្វើទៅបានដែរ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលអារម្មណ៍ចាប់ផ្តើមស្ងប់ស្ងាត់ឡើងវិញ គើ យ៉េ ក៏កាន់តែជឿជាក់លើការសន្និដ្ឋានរបស់ខ្លួន។ ច្បាស់ណាស់ថា ខ្សែភ្នែករបស់លោកពិតជាស្រវាំងយ៉ាងប្រាកដមែន! បន្ទាប់ពីគិតបែបនេះ ភាពតក់ស្លុតនៅលើផ្ទៃមុខរបស់លោកក៏រលាយសាបសូន្យទៅវិញយឺតៗ។ លោកក្តោបទ្រូងរួចក្អកពីរបីដង ហូរឈាមស្រស់ចេញមកម្តងទៀត។ ការវាយប្រហារដោយបាតដៃពីបុរសអាវខ្មៅមុននេះ ពិតជាបានធ្វើឱ្យលោករបួសក្នុងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកពូគើ លោកមិនអីទេឬ?» ពីលើវេទិកាខ្ពស់ ណាលាន យ៉ានរ៉ាន ហោះចុះមកក្បែរចំហៀងខ្លួនរបស់ គើ យ៉េ យ៉ាងរហ័ស ដោយមានភាពបារម្ភលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់សោភា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្អក... យើងមិនអីទេ» គើ យ៉េ គ្រវីក្បាលទាំងញញឹមយ៉ាងល្វីងជូរចត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅផ្ទៃមុខដ៏ស្លេកស្លាំងរបស់ គើ យ៉េ ចិញ្ចើមរបស់ ណាលាន យ៉ានរ៉ាន ជ្រួញចូលគ្នាត្រង់។ នេះជាលើកទីមួយហើយដែលនាងបានឃើញនរណាម្នាក់ហ៊ានធ្វើបាបមនុស្សរបស់ បក្សពពកអ័ព្ទ យ៉ាងកំរោលបែបនេះ។ ភ្លាមៗនោះ ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងប្រែជាត្រជាក់ នាងបោះខ្សែភ្នែកទៅរកបុរសអាវខ្មៅ រួចពោលឡើងយ៉ាងត្រជាក់ថា៖ «លោកម្ចាស់ សកម្មភាពរបស់លោកនៅថ្ងៃនេះ មិនខ្លាចថាជាការបង្កហេតុចំពោះ បក្សពពកអ័ព្ទ ទេឬ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រោមអាវគ្របខ្មៅងងឹត រាងកាយរបស់បុរសអាវខ្មៅគ្រាន់តែកម្រើកបន្តិចខ្លួនបន្តិច។ ណាលាន យ៉ានរ៉ាន ហាក់ដូចជាអាចមានអារម្មណ៍ដឹងពីក្រសែភ្នែកដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ដែលកំពុងសម្លឹងមកនាង។ នាងក្តោបដៃរបស់នាងយ៉ាងណែនដោយកំហឹងលាក់កំបាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្រៅពីការលើកយកឈ្មោះ បក្សពពកអ័ព្ទ មកកំទេចគេ តើឯងគ្មានសមត្ថភាពអ្វីផ្សេងទៀតទេឬ? ថ្ងៃនេះ ជីវិតរបស់ ម៉ូ ឆឹង ពួកយើងពិតជានឹងយកឱ្យខានតែបាន។ ប្រសិនបើឯងចង់ឃាត់ ក៏ចូលមកចុះ មិនចាំបាច់យកឈ្មោះ បក្សពពកអ័ព្ទ ឬ យុន យុន មកបំភ័យយើងឡើយ។ របស់ទាំងនោះ គ្មានតម្លៃនៅក្នុងខ្សែភ្នែកយើងទេ» បុរសអាវខ្មៅបោសដៃអាវគ្រប សំឡេងផ្ទុកទៅដោយការចំអកឡកឡឺយ និងសំណើចដ៏ត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯង...» នៅពេលឮការមើលងាយនោះ កំហឹងស្រាប់តែសម្រុកឡើងលើចិញ្ចើមដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ ណាលាន យ៉ានរ៉ាន។ នាងសើចត្រឡប់ទៅវិញយ៉ាងត្រជាក់៖ «ឯងជា កំពូលអ្នកខ្លាំងលំដាប់អធិរាជ យើងជឿថាឯងច្បាស់ជាមានឈ្មោះបោះសំឡេងនៅក្នុង ចក្រភពជាម៉ា មិនខាន។ ដោយសារតែឯងទទូចចង់សម្លាប់ ម៉ូ ឆឹង នៅថ្ងៃនេះ ចូរប្រាប់ឈ្មោះរបស់ឯងមក! ថ្ងៃអនាគត បក្សពពកអ័ព្ទ របស់យើងពិតជានឹងទៅរកឯងដើម្បីជម្រះបញ្ជីនេះ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ជម្រះបញ្ជីជាមួយយើងមែនទេ? ក្អាកៗ... ល្អណាស់! ទុកឱ្យ យុន យុន នាំមនុស្សពីរបីរយនាក់មកជម្រះជាមួយយើងតែម្តងទៅ ទើបវាសមរម្យ!» បុរសអាវខ្មៅគ្រវីក្បាលសើចចំអកយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ានសម្លាប់ ម៉ូ ឆឹង នៅចំពោះមុខមហាអំណាចទូទាំងតំបន់ភាគឦសានបែបនេះ ហេតុអ្វីបានជាឯងត្រូវលាក់ក្បាលបង្ហាញកន្ទុយទៅវិញ? ជាមួយនឹងកម្លាំងកម្រិតនេះ ឯងមិនមែនខ្លាចការសងសឹកពីត្រកូលម៉ូនោះទេ ប៉ុន្តែឯងកំពុងតែខ្លាចអំណាចរបស់ បក្សពពកអ័ព្ទ ដែលនៅពីក្រោយខ្នងត្រកូលម៉ូច្រើនជាង មែនទេ?» ណាលាន យ៉ានរ៉ាន បាញ់ពាក្យសម្តីយ៉ាងមុតស្រួច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាមិនមែនមកពីយើងមិនហ៊ាននោះទេ ប៉ុន្តែវាគ្មានតម្លៃនឹងធ្វើ។ ឯងមិនបាច់ប្រញាប់ប្រញាល់ឡើយ សំណុំរឿងនៅ បក្សពពកអ័ព្ទ ថ្ងៃណាមួយយើងពិតជានឹងទៅដោះស្រាយដល់កន្លែងជាមិនខាន។ ដល់ពេលនោះ ឯងច្បាស់ជាដឹងថាជានរណាហើយ» បុរសអាវខ្មៅពោលយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញភាគីម្ខាងទៀតមើលងាយបក្សរបស់ខ្លួនដល់កម្រិតនេះ ណាលាន យ៉ានរ៉ាន ខាំធ្មេញប្រាក់ថ្នមៗ រួចនិយាយយ៉ាងសាហាវ៖ «ល្អណាស់! ដោយសារតែឯងមានសេចក្តីក្លាហានបែបនេះ យើងនឹងរង់ចាំមើលថាតើឯងពិតជាហ៊ានឈានជើងចូលទៅក្នុង បក្សពពកអ័ព្ទ មែនឬអត់!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«និយាយចប់ហើយឬនៅ?» អាវគ្របខ្មៅកម្រើកបន្តិចខ្លួន ហាក់ដូចជាគេកំពុងគ្រវីស្មា៖ «បើនិយាយអស់ចិត្តហើយ ក៏បិទមាត់ទៅ កុំធ្វើសំឡេងរំខានការងារយើង។ យើងហៀបនឹងធ្វើសកម្មភាពហើយ ប្រសិនបើឯងចង់ស្លាប់ជំនួសគេ ក៏ចូលមកចុះ។ តែយើងសូមរំលឹក ពួកយើងមិនដែលយល់មុខមាត់ ឬឋានៈរបស់ឯងឡើយ។ បើមិនចង់ឱ្យ បក្សពពកអ័ព្ទ ត្រូវបាត់បង់អ្នកបន្តវេនទេនោះ ចូរថយទៅឈរម្ខាងដោយស្ងប់ស្ងាត់ទៅ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮពាក្យព្រមានដ៏គំរាមកំហែងនេះ មាត់តូចដ៏ក្រហមឆ្អៅរបស់ ណាលាន យ៉ានរ៉ាន ត្រូវបានខាំណែនចូលគ្នា។ ដើមទ្រូងរបស់នាងឡើងចុះខ្លាំងដោយសារតែកំហឹង។ តែទោះជាខឹងយ៉ាងណាក៏ដោយ នាងដឹងច្បាស់ថានាងគ្មានសមត្ថភាពធ្វើអ្វីបានឡើយ។ នៅក្នុងសាលដ៏ធំនេះ គ្មាននរណាម្នាក់អាចតតាំងជាមួយនឹងកំពូលអ្នកខ្លាំងដ៏អាថ៌កំបាំងរូបនេះបានឡើយ ហើយគេក៏មិនបានខ្លាចញញើតអំណាចងងឹតណាទាំងអស់។ ក្រៅពីការអង្គុយមើល ម៉ូ ឆឹង ក្លាយជាវិញ្ញាណនៅក្រោមបាតដៃរបស់គេ នាងពិតជាគ្មានជម្រើសផ្សេងឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនខ្វល់ពីខ្សែភ្នែករបស់ ណាលាន យ៉ានរ៉ាន បុរសអាវខ្មៅងាកខ្លួនត្រឡប់មកវិញយឺតៗ។ គេសម្លឹងមើលទៅ ម៉ូ ឆឹង ដែលកំពុងតែផ្អែកលើសសរវេទិកាដើម្បីទប់ខ្លួនក្រោកឈរ ដោយក្រសែភ្នែកដ៏ត្រជាក់ស្រេប។ នៅលើបាតដៃរបស់គេ អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ ពណ៌សក្រាស់កំពុងឆាបឆេះយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ តែផ្ទុកទៅដោយថាមពលស្រទាប់ទឹកកកដ៏គួរឱ្យខ្លាច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកម្ចាស់រូបនេះ...» ឃើញបុរសអាវខ្មៅហៀបនឹងផ្តល់ការវាយប្រហារសម្លាប់ ផ្ទៃមុខរបស់មេត្រកូលម៉ូ ម៉ូ ឡាន់ ប្រែជាស្លេកស្លាំង។ ទោះបីជាចង់ដើរទៅមុខដើម្បីឃាត់គេ ក៏ត្រូវបង្ខំចិត្តដកជើងថយក្រោយវិញ បន្ទាប់ពីបានឃើញវាសនារបស់ គើ យ៉េ។ បុរសអាវខ្មៅរូបនេះ ប្រហែលជាយល់មុខមាត់របស់បក្សទើបមិនសម្លាប់ គើ យ៉េ ប៉ុន្តែបើពួកគេសម្រុកទៅមុខទៀត សាលធំត្រកូលម៉ូថ្ងៃនេះ ច្បាស់ជាពោរពេញទៅដោយរូបចម្លាក់ទឹកកកជាមិនខាន។ ម៉ូ ឡាន់ អាចត្រឹមតែឈរនៅចម្ងាយដែលមានសុវត្ថិភាព រួចអង្វរករថា៖ «លោកម្ចាស់ ក្មេងស្រីតូចឈ្មោះ ឈីង លីន មិនបានរងរបួសអ្វីឡើយ។ ដរាបណាលោកព្រមលើកលែងទោសឱ្យព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយ ត្រកូលម៉របស់យើងសុខចិត្តសងជំងឺចិត្តលោកតាមគ្រប់លក្ខខណ្ឌទាំងអស់!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសអាវខ្មៅមិនមានការប្រែប្រួលអារម្មណ៍សូម្បីតែបន្តិចចំពោះពាក្យអង្វរករនោះ។ គេដើរយឺតៗសំដៅទៅរក ម៉ូ ឆឹង ក្រោមការសម្លឹងមើលរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា។ ចេតនាសម្លាប់ដ៏ត្រជាក់បានសាយភាយ ធ្វើឱ្យសាលទាំងមូលធ្លាក់ចូលទៅក្នុងបរិយាកាសដកដង្ហើមស្ទើរមិនចង់ចេញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញបុរសអាវខ្មៅមិនទាំងខ្វល់ខ្វាយពីពាក្យសម្តីខ្លួន ម៉ូ ឡាន់ ញញឹមយ៉ាងទាល់ច្រក។ ក្រោមសម្ពាធនៃកម្លាំងដ៏ដាច់ខាតបែបនេះ គេមានតែបោះបង់ចោលការប៉ុនប៉ងជួយសង្គ្រោះ។ ក្នុងចិត្តរបស់គេពេលនេះ អាចត្រឹមតែបួងសួងសូមកុំឱ្យកំពូលអ្នកខ្លាំងរូបនេះ បើកការលាងឈាមត្រកូលម៉ូទាំងមូលបន្ទាប់ពីសម្លាប់ ម៉ូ ឆឹង រួចទៅចុះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វាហាក់បីដូចជា ម៉ូ ឆឹង ក៏ដឹងច្បាស់ពីវាសនារបស់ខ្លួនដែរ។ គេមិនបានហើបមាត់សុំក្តីមេត្តាដ៏ឥតប្រយោជន៍ឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ គេសម្លឹងមើលទៅបុរសអាវខ្មៅដោយក្រសែភ្នែកដ៏សាហាវឃោរឃៅ។ ដៃឆ្វេងដែលនៅសេសសល់របស់គេស្រាប់តែមានចលនាបន្តិចបន្តួច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បើឯងចង់ឱ្យយើងងាប់ យើងក៏មិនឱ្យឯងរស់បានស្រួលដែរ!» ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមដ៏សាហាវ ម៉ូ ឆឹង បញ្ចេញកម្លាំងចុងក្រោយ ធ្វើឱ្យរាងកាយញ័រភ្លាមៗ។ កម្លាំងធាតុដ៏ព្រៃផ្សៃបានធ្វើឱ្យអាវដៃរបស់គេដាច់រហែកខ្ទេចខ្ទី លាតត្រដាងកំភួនដៃដ៏គួរឱ្យខ្លាចមួយ។ នៅលើសាច់ដៃនោះ សរសៃឈាមឡើងប៉ោងដូចសត្វពស់តូចៗរាប់មិនអស់កំពុងលោតញាប់ម្តងហើយម្តងទៀត សាច់ដុំឡើងហើមធំជាងមុនយ៉ាងចម្លែក ឯក្រចកដៃក៏ដុះវែងពណ៌ខ្មៅងងឹតដូចជាបិសាច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នាពេលនេះ ដៃរបស់ ម៉ូ ឆឹង បានលះបង់ទម្រង់ធម្មតារបស់មនុស្សលោកទាំងស្រុង មើលទៅមិនខុសពីសរីរាង្គរបស់ សត្វវេទមន្ត ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពន្លឺពណ៌ក្រហមឈាមបានជះចេញមកពីក្នុងសាច់ដៃ រហូតធ្វើឱ្យដៃទាំងមូលប្រែជាក្រហមឆ្អៅ ឆាបឆេះដូចជាដុំភ្លើងសន្ធោសន្ធៅក្នុងទម្រង់ដៃបិសាច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ដៃបិសាចទម្លាយភ្នំ? ព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយពិតជាបានប្រើបច្ចេកទេសតភ្ជាប់សរីរាង្គនៃកំភួនដៃរបស់សត្វវេទមន្តថ្នាក់ទី ៥ \"រមាសភ្លើងទម្លាយភ្នំ\" ដែលជាវត្ថុបុរាណរបស់ត្រកូលយើង ទៅលើរាងកាយរបស់គេមែនទេ?» ឃើញដៃបិសាចដ៏ធំធេងនោះ ថ្នាក់ដឹកនាំជាន់ខ្ពស់ទាំងអស់នៃត្រកូលម៉ូឧទានឡើងទាំងតក់ស្លុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទឹកមុខរបស់ ម៉ូ ឡាន់ ប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលកន្រ្តកមាត់របស់គេញ័រភើកៗដោយកំហឹង។ វត្ថុមានតម្លៃបំផុតរបស់ត្រកូល ពិតជាត្រូវបាន ម៉ូ ឆឹង លួចយកមកធ្វើជាទ្រព្យសម្បត្តិឯកជន និងកែច្នៃលើរាងកាយខ្លួនឯងទៅវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទៅងាប់ទៅ!» ម៉ូ ឆឹង ស្រែកឡើងដោយក្រសែភ្នែកដ៏សាហាវ ជើងទាំងពីរធាក់យ៉ាងខ្លាំងទៅលើសសរវេទិកា បាញ់រាងកាយសំដៅចំទៅលើបុរសអាវខ្មៅដូចគ្រាប់កាំភ្លើងធំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលគេសម្រុកទៅមុខ ដៃបិសាចដ៏ធំត្រូវបានអូសនៅលើដី ម្រាមដៃដ៏មុតស្រួចហែកការ៉ូដីដ៏រឹងមាំឱ្យបង្កើតបានជាចង្អូរជ្រៅៗចំនួនប្រាំយ៉ាងគួរឱ្យរន្ធត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញកម្លាំងវាយប្រហារដ៏គួរឱ្យខ្លាចចុងក្រោយរបស់ ម៉ូ ឆឹង ទឹកមុខរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងបន្ទប់ប្រែប្រួលភ្លាមៗ។ នេះជាលើកទីមួយហើយដែលពួកគេបានឃើញអានុភាពពិតប្រាកដនៃបច្ចេកទេសតភ្ជាប់សរីរាង្គសត្វវេទមន្តរបស់ត្រកូលម៉ូ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសអាវខ្មៅនៅតែឈរនៅលើទីតាំងដដែល គេសម្លឹងមើលទៅ ម៉ូ ឆឹង ដែលភ្នែកប្រែជាក្រហមឆ្អៅបាត់បង់សតិដឹងខុសត្រូវ រួចពោលឡើងយឺតៗទាំងត្រជាក់៖ «ពិតជាមនុស្សដែលគួរឱ្យអាសូរម្នាក់ មើលទៅហាក់ដូចជានៅពេលដែលឯងទទួលបានកម្លាំងរបស់សត្វវេទមន្ត ស្ថានភាពផ្លូវចិត្តរបស់ឯងក៏ត្រូវបានលេបត្របាក់ដោយចរិតលក្ខណៈរបស់សត្វចម្លែកទៅហើយ។ បច្ចេកទេសដ៏មោទនភាពរបស់ពួកឯង គឺគ្រាន់តែជាការប្តូរមនុស្សម្នាក់ឱ្យក្លាយទៅជាសត្វធាតុដែលដឹងត្រឹមតែការសម្លាប់តែប៉ុណ្ណោះ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាតិរច្ឆាន ទៅងាប់ទៅ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ម៉ូ ឆឹង បើកភ្នែកធំៗដោយកំហឹង ហោះឡើងទៅលើអាកាស រួចវាយសង្កត់បាតដៃបិសាចចុះក្រោមយ៉ាងព្រៃផ្សៃសំដៅក្បាលបុរសអាវខ្មៅ។ កម្លាំងដៃដ៏ខ្លាំងក្លា បោកទង្គិចខ្យល់អាកាសរហូតដល់បង្កើតបានជាសំឡេងផ្ទុះថ្លង់ត្រចៀក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមបាតជើងរបស់បុរសអាវខ្មៅ ដីដ៏រឹងមាំបានចាប់ផ្តើមប្រេះស្រាំជាបណ្តើរៗ ដោយសារតែសម្ពាធខ្យល់ដ៏គួរឱ្យខ្លាចដែលសង្កត់ចុះមកពីលើអាកាស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមានអារម្មណ៍ដឹងពីការវាយប្រហារនោះ បុរសអាវខ្មៅងើបក្បាលឡើងយឺតៗ ធ្វើឱ្យអាវគ្របខ្មៅរបើកឡើង លាតត្រដាងផ្ទៃមុខដ៏ក្មេងខ្ចី និងហ្មត់ចត់របស់គេ ឆ្លុះបញ្ចាំងចូលទៅក្នុងខ្សែភ្នែករបស់ ម៉ូ ឆឹង យ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាចិត្តរបស់គេនាពេលនេះបានឈានចូលដល់ស្ថានភាពឆ្កួតលីលាក៏ដោយ ក៏ភាពតក់ស្លុតដ៏ធំធេងបានដក់ជាប់ក្នុងខ្សែភ្នែកពណ៌ក្រហមឆ្អៅរបស់ ម៉ូ ឆឹង ភ្លាមៗ នៅពេលដែលគេបានឃើញថា ម្ចាស់កម្លាំងលំដាប់អធិរាជដ៏គួរឱ្យខ្លាចនេះ គឺជាយុវជនម្នាក់ទៅវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាបានបញ្ចប់ហើយ...» ផ្ទៃមុខដ៏សង្ហានោះមិនមានការបញ្ចេញអារម្មណ៍អ្វីឡើយ គេលើកបាតដៃឡើងយឺតៗ។ ភ្លាមៗនោះ កូនភ្នំភ្លើងតូចមួយនៃ អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ ពណ៌សក្រាស់បានបាញ់ចេញមកក្រៅដូចជាម៉ាស៊ីនបាញ់ភ្លើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ ពណ៌សក្រាស់បានបាញ់គ្របដណ្តប់ពាក់កណ្តាលអាកាស រុំព័ទ្ធរាងកាយរបស់ ម៉ូ ឆឹង ទៅខាងក្នុង។ ត្រឹមតែមួយប៉ព្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ ស្រទាប់ទឹកកកពណ៌សក្រាស់បានកកក្ដាញ់នៅលើផ្ទៃសាច់របស់គេ បង្កករាងកាយទាំងមូលឱ្យក្លាយទៅជារូបចម្លាក់ទឹកកកដ៏មានជីវិតទាំងកណ្តាលអាកាស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ គឺជាការលាយបញ្ចូលគ្នានៃកំដៅដ៏ខ្លាំងក្លា និងភាពត្រជាក់ដ៏ជ្រៅបំផុត។ នៅពេលវាផ្តល់កំដៅ វានឹងរំលាយអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងឱ្យរលាយបាត់ តែពេលវាប្រែជាត្រជាក់ វានឹងបង្កកភពផែនដីទាំងមូល...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រូបចម្លាក់ទឹកកករបស់ ម៉ូ ឆឹង ធ្លាក់ចុះមកក្រោមដោយទន់ខ្សោយ ទាំងដែលនៅលើផ្ទៃមុខទឹកកកនោះ នៅតែដក់ជាប់នូវភាពតក់ស្លុត និងភាពសាហាវឃោរឃៅភ្លាមៗមុនពេលស្លាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សំប្រេះ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រំកិលចុះមកដល់ដីភ្លាម រូបចម្លាក់ទឹកកកនោះក៏ផ្ទុះបែកខ្ទេចខ្ទីក្នុងមួយរំពេច។ នៅខាងក្នុងនោះ សូម្បីតែសាកសព ឬកម្ទេចឆ្អឹង ក៏ត្រូវបានរលាយបាត់ទៅជាមួយអណ្តាតភ្លើង មិនសេសសល់សូម្បីតែបន្តិចឡើយ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាសម្លឹងមើលទៅទឹកកកពណ៌សដែលកំពុងរលាយក្លាយជាចំហាយនៅលើកម្រាលព្រំពណ៌ក្រហម ផ្នែកខាងក្នុងនៃសាលទាំងមូលស្រាប់តែធ្លាក់ចូលក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់ជ្រងំ... ស្ងប់ស្ងាត់ដូចជាសេចក្តីស្លាប់។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-06-08T04:38:49.174Z","2026-06-08T06:02:22.605Z","6a264759dccb646075c05d04","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6a258080419a7f0987c58cba",256,"វិធីសាស្ត្រដ៏សាហាវឃោរឃៅ",{"id":26,"number":27,"title":28},"6a26d816dfd7538d1982cf55",258,"នារីអាវបៃតងដ៏អាថ៌កំបាំង",322,1790177395920]