[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a22cdca4a5f1dc9d78b0c37":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",250,"ការសម្រាកលំហែកាយ","\u003Cdiv>ពេលសម្លឹងមើលទៅក្មេងស្រីដែលកំពុងរត់លោតមកក្បែរខ្លួនដោយផ្ទៃមុខពេញហៀរដោយក្តីរីករាយ នារីក្នុងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទក៏បានបញ្ចេញសំឡេងសើចតិចៗយ៉ាងស្រទន់។ ស្នាមញញឹមរបស់នាងមានភាពអត់ធ្មត់ និងលាក់បាំងនូវភាពខ្ពង់ខ្ពស់ដ៏អាថ៌កំបាំងមួយ។ វាមិនបានធ្វើឱ្យមនុស្សម្នាមានអារម្មណ៍ថានាងមានភាពត្រជាក់ឡើយ ប៉ុន្តែវាមានភាពព្រងើយកន្តើយដែលធ្វើឱ្យគេឯងមានអារម្មណ៍ថាអាចមើលឃើញត្រឹមតែសំបកក្រៅប៉ុណ្ណោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ រយៈពេលបីឆ្នាំកន្លងផុតទៅនេះ បានធ្វើឱ្យក្មេងស្រីដែលមិនទាន់ដឹងក្តីកាលពីអតីតកាល ប្រែជាមានភាពចាស់ទុំជាងមុនឆ្ងាយណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងសាលធំបានក្រឡែកខ្សែភ្នែកសម្លឹងមើលទៅស្នាមញញឹមដែលលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទម្នាក់នោះ។ ពួកគេទាំងអស់គ្នាពិតជាមិនអាចទប់ចិត្តនឹងការស្រឡាំងកាំង និងវង្វេងភ្នែកបានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីនារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទបានដើរចូលមក បុរសចំណាស់ម្នាក់ដែលស្លៀកពាក់ឯកសណ្ឋានដូចគ្នាក៏បានដើរចូលមកទាំងញញឹមរួចឈរនៅពីក្រោយនាង។ ពេលដែលភ្នែកចាស់ជ្រីវជ្រួញរបស់គេបើកបិទម្តងៗ ពន្លឺដ៏មុតស្រួច និងចាំងចែងតែងតែលេចឡើងជារឿយៗ។ បាតដៃដ៏ស្ងួតក្រៀមស្វិតដែលលាតសន្ធឹងចេញពីក្រោមដៃអាវ ធ្វើចលនាដៃដោយគ្មានចលនាទៀងទាត់អ្វីឡើយ មើលទៅគឺដូចជាក្រញ៉ាំសត្វឥន្ទ្រីដ៏មុតស្រួចដូច្នោះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពី លីងលីន បានស្វាគមន៍នារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទរួចរាល់ នាងក៏បានងាកទៅញញឹមយ៉ាងផ្អែមល្ហែមទៅកាន់បុរសចំណាស់នៅពីក្រោយថា៖ «លោកតា គើ យ៉េ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កេកេ មិនបានជួបគ្នាពីរបីឆ្នាំសោះ លីងលីន ពិតជាកាន់តែស្រស់ស្អាតឡើងៗហើយតើ។» បុរសចំណាស់ដែលត្រូវបានគេហៅថា គើ យ៉េ បានសើចរួចងក់ក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពណ៌ក្រហមព្រីងបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាង ពេលដែលនារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ក្រហម លីងលីន បានយកដៃទៅកាន់ដៃដ៏ទន់ល្វត់ល្វន់ និងសខ្ចីដូចត្បូងពណ៌សរបស់នារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទដោយក្តីស្រឡាញ់។ នាងមានភាពភ្ញាក់ផ្អើល និងរីករាយជាខ្លាំងរួចនិយាយថា៖ «បងស្រី ណាឡាន ខ្ញុំពិតជាមិននឹកស្មានសោះថា បងនឹងចុះមកពីភ្នំពពកអ័ព្ទដោយផ្ទាល់បែបនេះ។ ប្រសិនបើលោកឪពុក និងអ្នកដទៃទៀតបានដឹង ពួកគេច្បាស់ជាមានការសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំគ្រាន់តែធ្វើតាមបញ្ជារបស់លោកគ្រូមេបក្សប៉ុណ្ណោះ។ ជាងនេះទៅទៀត វាល្មមតែដល់ពេលដែលខ្ញុំត្រូវត្រលប់ទៅលេងផ្ទះវិញដែរហើយ ដូច្នេះក៏ចូលមកតាមផ្លូវតែម្តងទៅ។» នារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទនិយាយដោយសំឡេងរាបស្មើ និងស្រទន់។ ភ្នែកដ៏ស្រស់ថ្លារបស់នាងបានវិលវក់ និងក្រឡេកមើលពេញសាលធំ មុននឹងនិយាយលេងសើចថា៖ «ដោយឃើញឫកពាដូចជាមានរឿងអាក់អន់ចិត្តរបស់ប្អូនស្រី លីងលីន កាលពីមួយសន្ទុះមុននេះ តើមាននរណាម្នាក់ហ៊ានមកធ្វើបាបឯងមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ត្រូវបានរំលឹកអំពីសំណួរនេះដោយនារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទ ស្នាមញញឹមដ៏ទាល់ច្រកមួយបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ លីងលីន។ ទោះបីជានាងជាមនុស្សដែលត្រូវបានគេយល់ចិត្ត និងលើកតម្កើងខ្លាំងពេកក៏ដោយ ប៉ុន្តែនាងមិនមែនជាមនុស្សល្ងង់ឡើយ។ តាមរយៈសកម្មភាពរបស់ព្រឹទ្ធាចារ្យដែលបានជួយសង្គ្រោះនាងកាលពីមុន នាងដឹងយ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងចិត្តថា យុវជនម្នាក់ដែលមានអាយុហាក់ដូចជាក្មេងជាងនាងបន្តិចនោះ គឺមិនមែនជាមនុស្សដែលនាងអាចទៅបង្កជម្លោះបានដោយងាយស្រួលឡើយ។ ដូច្នេះហើយ នាងមិនបាននិយាយរៀបរាប់រឿងរ៉ាវទាំងអស់ដោយលម្អិតនោះទេ ដើម្បីជៀសវាងការបង្កបញ្ហាដែលមិនចាំបាច់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្មានរឿងអ្វីធំដុំទេ ខ្ញុំគ្រាន់តែបានជួបមនុស្សដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។» លីងលីន គ្រវីដៃរបស់នាង។ ជ្រុងភ្នែករបស់នាងមិនអាចទប់ចិត្តបានក៏ក្រឡេកមើលទៅចម្លាក់ថ្មដែលបានប្រែក្លាយទៅជាតំណក់រាវនៅក្បែរនោះ ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងក៏ប្រែជាស្លេកស្លាំងបន្តិចដោយមិនដឹងខ្លួន។ យុវជនម្នាក់នោះដែលមានរូបរាងស្អាតបាត និងហ្មត់ចត់ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគេបើកការវាយប្រហារ គេមិនមានបង្ហាញនូវភាពទន់ភ្លន់ចំពោះនារីភេទសូម្បីតែបន្តិចឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការហ្វឹកហាត់អស់រយៈពេលបីឆ្នាំមកនេះ នារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទច្បាស់ជាមិនមែនជាក្មេងស្រីដែលមិនទាន់ដឹងក្តី ដែលហ៊ានរត់ទៅដល់ផ្ទះរបស់អ្នកដទៃដើម្បីលុបចោលកិច្ចសន្យាអាពាហ៍ពិពាហ៍ គ្រាន់តែដោយសារតែការមិនពេញចិត្តរបស់ខ្លួនកាលពីអតីតកាលនោះឡើយ។ ដូច្នេះហើយ ការប្រែប្រួលនៅលើផ្ទៃមុខរបស់ លីងលីន គឺមិនអាចគេចផុតពីខ្សែភ្នែករបស់នាងបានឡើយ ។ ខ្សែភ្នែករបស់នាងបានដើរតាមដាន រួចឈប់សម្រាកនៅត្រង់កម្ទេចថ្មរាវដែលនៅតែមានជះចំហាយកម្តៅតិចៗនោះ។ នាងស្រឡាំងកាំងមួយសន្ទុះ។ ភ្លាមៗនោះ ភាពម៉ឺងម៉ាត់ក៏បានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតដែលតែងតែមានការប្រែប្រួលរបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នាងបានងាកក្បាលទៅ ប្តូរខ្សែភ្នែកជាមួយ គើ យ៉េ ដែលនៅក្បែរខ្លួន។ អ្នកទាំងពីរបានមើលឃើញនូវភាពតក់ស្លុតនៅក្នុងភ្នែករបស់គ្នាទៅវិញទៅមក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នេះគឺជាអ្នកខ្លាំងពូកែម្នាក់ ដែលមានភាពស្ទាត់ជំនាញយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធប្រភេទភ្លើង។» នៅពេលដែលពួកគេប្តូរខ្សែភ្នែកគ្នា គំនិតនេះបានបាញ់ឆ្ពោះយ៉ាងលឿននៅក្នុងបេះដូងរបស់អ្នកទាំងពីរ។ បន្ទាប់មក ភាពតក់ស្លុតនៅលើផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេក៏ត្រូវបានដកថយទៅវិញយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភាពស្លេកស្លាំងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់ លីងលីន គ្រាន់តែលេចឡើងមួយខណៈប៉ុណ្ណោះ មុននឹងបាត់បង់ទៅវិញ។ នាងងាកខ្លួនមកវិញ រួចសម្លឹងមើលទៅក្រុមយុវជនដែលធ្លាប់តែចោមរោមជុំវិញខ្លួនដើម្បីបញ្ជោរយកចិត្តនាងកាលពីមុន។ ប៉ុន្តែនៅពេលនេះ ពួកគេបែរជាសម្លឹងមើលទៅនារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទនៅពីក្រោយនាង ដោយផ្ទៃមុខពេញហៀរដោយក្តីប្រាថ្នាចង់បានជាខ្លាំង។ ផ្ទៃមុខរបស់យុវជនម្នាក់ដែលមានកម្លាំងចិត្តខ្សោយជាងគេ បានប្រែជាក្រហមព្រីង ហើយភ្នែករបស់គេពោរពេញដោយភាពក្តៅគគុក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញឫកពាដ៏គួរឱ្យអាម៉ាស់របស់មនុស្សទាំងនេះ លីងលីន ជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច។ នាងបានរអ៊ូរទាំតិចៗនៅក្នុងចិត្តថា៖ «ក្រុមមនុស្សដែលមិនស្គាល់ប្រមាណកម្លាំងខ្លួនឯងសោះ។ កម្លាំងដ៏តិចតួចនៃត្រកូលរបស់ពួកឯង បើប្រៀបធៀបទៅនឹងនាង គឺគ្រាន់តែជាកម្ទេចថ្មតូចៗនៅក្រោមបាតជើងប៉ុណ្ណោះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីងលីន គ្រវីក្បាល លែងខ្វល់ខ្វាយនឹងក្រុមកំលោះអភិជនដែលគិតតែពីការសប្បាយទាំងនេះទៀតហើយ។ នាងញញឹមរួចនិយាយទៅកាន់នារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទថា៖ «បងស្រី ណាឡាន យប់ជិតនឹងធ្លាក់ចុះមកហើយ។ ហេតុអ្វីបានជាបងមិនសម្រាកនៅទីនេះមួយយប់សិនទៅ? ទីកន្លែងនេះមានបន្ទប់ពិសេសសម្រាប់ទទួលភ្ញៀវដែលមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ដូចជាបងស្រី ណាឡាន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ៊ឹម អញ្ចឹងមានតែរំខានប្អូនស្រី លីងលីន ហើយ។» នារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទញញឹមរួចងក់ក្បាល។ ខ្សែភ្នែករបស់នាងបានក្រឡេកមើលទៅកម្ទេចថ្មរាវនោះម្តងទៀត។ ជាមួយនឹងសម្តីដែលមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅលាក់បាំង នាងញញឹមតិចៗរួចនិយាយថា៖ «មុនពេលដែលខ្ញុំចុះមកពីលើភ្នំ លោកគ្រូធ្លាប់បានប្រាប់ខ្ញុំថា ទ្វីបកម្លាំងធាតុនេះគឺមានទំហំធំធេងល្វឹងល្វើយគ្មានដែនកំណត់ ដោយមានមនុស្សប្លែកៗ និងរឿងរ៉ាវដ៏អាថ៌កំបាំងដែលមិនអាចរាប់បានឡើយ។ ខ្ញុំមិននឹកស្មានសោះថា ខ្ញុំទើបតែដើរចេញមកក្រៅបានមួយរយៈខ្លីសោះ ក៏បានបើកភ្នែកមើលឃើញទិដ្ឋភាពបែបនេះទៅហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ លីងលីន សើចទាំងទាល់ច្រក ប៉ុន្តែមិនបាននិយាយអ្វីឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ នាងបានផ្តោតអារម្មណ៍លើការនាំផ្លូវនៅខាងមុខ ដឹកនាំនារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទ និងបុរសចំណាស់ឡើងទៅលើជណ្តើរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលទៅមនុស្សពីរបីនាក់ដែលបានបាត់ខ្លួននៅចុងជណ្តើរ សំឡេងខ្សឹបខ្សៀវជាច្រើនបានលេចឡើងនៅក្នុងសាលធំ បន្លឺឡើងដូចជាហ្វូងរុយដូច្នោះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ជកៗ ពិតជាមិននឹកស្មានសោះ។ សូម្បីតែសិស្សផ្ទាល់របស់មេបក្សពពកអ័ព្ទ ក៏បានមកទីនេះដោយផ្ទាល់ដើម្បីចូលរួមអបអរសាទរពិធីខួបកំណើតរបស់ មូ ឆឹង ដែរ។ កិត្តិនាមរបស់ត្រកូល មូ នេះ ពិតជាបានរីកចម្រើនខ្លាំងណាស់។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មែនហើយ នាងមានឫកពាដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់គ្មានពីរ ទោះបីជាមានអាយុនៅក្មេងបែបនេះក៏ដោយ។ ជាងនេះទៅទៀត សូម្បីតែមានកម្លាំងដូចជាពួកយើង ក៏មិនអាចមើលធ្លុះពីគ្រឹះថាមពលរបស់នាងបានដែរ។ នាងពិតជាសមស្របនឹងកិត្តិនាមជាសិស្សផ្ទាល់របស់មេបក្សពពកអ័ព្ទពិតមែន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ីហ៊ី ពិតជានារីដ៏ស្រស់ស្អាតម្នាក់មែនតើ។ អ្នកណាដែលបានរៀបការជាមួយនាង គឺពិតជាបានចំណេញធំណាស់។ មេបក្សនាពេលអនាគតរបស់បក្សពពកអ័ព្ទ និងជាអ្នកនាងម្ចាស់នៃត្រកូល ណាឡាន។ នៅក្នុងចក្រភព ជា ម៉ា នេះ តើមាននរណាអាចប្រៀបផ្ទឹមបាន បន្ទាប់ពីបូកបញ្ចូលកម្លាំងទាំងពីរនេះចូលគ្នា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ កាលពីលើកមុន ខ្ញុំហាក់ដូចជាបានឮពាក្យចចាមអារ៉ាមខ្លះៗថា លោកប្រុសទីបីនៃត្រកូល សៀវ នៅទីក្រុងអ៊ូថាន ហាក់ដូចជាគូដណ្តឹងរបស់នាង?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឆឹស ឯងទៅដឹងដំណឹងនេះតាំងពីពេលណា? កាលពីបីឆ្នាំមុន អ្នកនាង ណាឡាន បានដឹកនាំមនុស្សសម្រុកចូលទៅក្នុងត្រកូល សៀវ យ៉ាងខ្លាំងក្លា ហើយបានបង្ខំឱ្យមេត្រកូល សៀវ លុបចោលកិច្ចសន្យាអាពាហ៍ពិពាហ៍បាត់ទៅហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អា៎? បែបនេះត្រកូល សៀវ មិនត្រូវបាត់បង់មុខមាត់អស់ទៅហើយទេឬ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទោះបីជាបាត់បង់មុខមាត់អស់ ក៏តើអាចធ្វើអ្វីបានដែរ? តើត្រកូល សៀវ នោះអាចទៅតតាំងជាមួយត្រកូល ណាឡាន ឬបក្សពពកអ័ព្ទបានដែរឬទេ? ទោះបីជាត្រូវទទួលរងនូវភាពអាម៉ាស់ដ៏ធំធេងបែបនេះក៏ដោយ ក៏ពួកគេមានតែអាចលេបវាចូលទៅក្នុងពោះប៉ុណ្ណោះ។ ជាងនេះទៅទៀត លោកប្រុសទីបីនៃត្រកូល សៀវ កាលពីពេលនោះ គឺជាមនុស្សពិការមិនបានការម្នាក់ដែលល្បីល្បាញខ្លាំងណាស់។ តើគេអាចទៅប្រៀបផ្ទឹមជាមួយអ្នកនាង ណាឡាន ដែលមានទេពកោសល្យដ៏អស្ចារ្យបែបនេះបានយ៉ាងដូចម្តេច?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឆឹស ពួកឯងមិនដឹងរឿងរ៉ាវអ្វីទាំងអស់ បែរជាហ៊ានមកនិយាយផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានមិនពិតនៅទីនេះ។» បុរសម្នាក់ដែលអង្គុយនៅជ្រុងម្ខាង បានទាញបបូរមាត់របស់គេចុះដោយភាពមើលងាយទៅកាន់មនុស្សពីរនាក់ដែលកំពុងនិយាយខ្លាំងៗនោះ។ នៅពេលដែលគេឃើញខ្សែភ្នែកដ៏ខឹងសម្បាររបស់ពួកគេសម្លឹងមកលើខ្លួន គេក៏បាននិយាយដោយឫកពាខ្ជិលច្រអូសថា៖ «អ្នកនាង ណាឡាន ពិតជាបានទៅត្រកូល សៀវ ដើម្បីបញ្ចប់កិច្ចសន្យាអាពាហ៍ពិពាហ៍ពិតមែន។ ប៉ុន្តែ នាងមិនបានទទួលកិច្ចសន្យាបញ្ចប់អាពាហ៍ពិពាហ៍នោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ នាងបានទទួល... លិខិតលែងលះ។ មែនហើយ... លោកប្រុសវ័យក្មេងនៃត្រកូល សៀវ ម្នាក់នោះ បានលែងលះនារីម្នាក់នេះដែលមានឋានៈអាចប្រៀបផ្ទឹមបានទៅនឹងព្រះនាងរបស់ចក្រភពដោយផ្ទាល់តែម្តង...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លែងលះ?» នៅពេលដែលពាក្យនេះត្រូវបាននិយាយចេញមក មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងសាលធំបានប្រែជាគាំងរឹង។ ពួកគេបានបើកមាត់ធំៗ ទាំងមានអារម្មណ៍ស្រឡាំងកាំង។ តើមាននរណាអាចជឿបានថា លោកប្រុសវ័យក្មេងម្នាក់ ដែលធ្លាប់ជាមនុស្សមិនបានការកាលពីពេលនោះ បែរជាហ៊ានដើរតួជាអ្នកផ្តួចផ្តើមលែងលះគូដណ្តឹងដែលមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ និងថ្លៃថ្នូរបំផុតបែបនេះសោះ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយ៍មែន អាម្នាក់នេះពិតជាឡូយខ្លាំងណាស់...» ទោះបីជាមនុស្សភាគច្រើននៅក្នុងសាលធំមិនសូវជាជឿថាសម្តីទាំងនេះជាការពិតក៏ដោយ ប៉ុន្តែមានមនុស្សពីរបីនាក់បានរអ៊ូរទាំទាំងផ្ទៃមុខពោរពេញដោយភាពតក់ស្លុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើម្បីអាចលែងលះគូដណ្តឹងម្នាក់ ដែលមិនត្រឹមតែមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងមានរូបសម្រស់ដ៏ស្រស់ស្អាតគ្មានពីរថែមទៀតនោះ មនុស្សម្នាក់ពិតជាត្រូវមានភាពក្លាហានខ្លាំងណាស់។ យ៉ាងហោចណាស់ មនុស្សជាច្រើននៅទីនេះបានដឹងខ្លួនឡើងវិញ បន្ទាប់ពីពិនិត្យមើលខ្លួនឯងថា ពួកគេមិនមានភាពក្លាហានបែបនេះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពេលកំពុងឈរនៅច្រកចូលទ្វារ ខ្សែភ្នែករបស់ សៀវ យ៉ាន បានជូនដំណើរ បុរសវ័យកណ្តាលមកពីត្រកូល មូ រួចទើបបិទទ្វារបន្ទប់យឺតៗ។ គេងាកខ្លួនមកវិញ ហើយភាពហត់នឿយ និងនឿយណាយក៏បានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏រាបស្មើដែលគេបានរក្សាកាលពីមុន។ គេបានយកដៃឈ្លីជុំវិញកែវភ្នែកដែលឡើងខ្មៅបន្តិចបន្តួចរបស់ខ្លួន រួចលាតដៃទាំងសងខាងចេញទៅកាន់ ហៃ ប៉ូដុង ទាំងទាល់តម្រិះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំហ៊ានធានាថា បន្ទាប់ពីអាម្នាក់នោះត្រលប់ទៅផ្ទះវិញ រឿងដំបូងដែលគេនឹងធ្វើ គឺការស៊ើបសួរប្រវត្តិខាងក្រោយរបស់ពួកយើងមិនខាន។» ហៃ ប៉ូដុង លើកពែងតែនៅលើតុ រួចក្រេបមួយក្អឹក ហើយនិយាយទៅកាន់ សៀវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ។» សៀវ យ៉ាន ងក់ក្បាលបន្តិច។ គេនិយាយថា៖ «ប៉ុន្តែបណ្តោយឱ្យគេធ្វើតាមចិត្តចុះ។ ត្រកូល មូ របស់គេ មិនមានសមត្ថភាពដ៏អស្ចារ្យបែបនេះដើម្បីស្វែងរកប្រវត្តិខាងក្រោយរបស់ពួកយើងឡើយ។ បច្ចុប្បន្ននេះ ពួកយើងគួរតែសម្រួលរាងកាយ និងស្ថានភាពរបស់ពួកយើងឱ្យបានល្អសិន។ ការប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់វាលខ្សាច់ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ ពិតជាបានធ្វើឱ្យខ្ញុំជិតដល់កម្រិតកំណត់នៃរាងកាយទៅហើយ... អ៊ឹម បន្ទាប់ពីពួកយើងសម្រួលស្ថានភាពរួចរាល់ ពួកយើងនឹងចូលទៅក្នុងត្រកូល មូ នៅថ្ងៃស្អែក ដើម្បីស្វែងរក ឈីង លីន។» សៀវ យ៉ាន លាតសន្ធឹងចង្កេះដ៏ខ្ជិលច្រអូសរបស់គេ ទាំងនិយាយបណ្តើរ ដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់របស់ខ្លួនបណ្តើរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលទៅខ្នងរបស់ សៀវ យ៉ាន ហៃ ប៉ូដុង ងក់ក្បាល រួចក៏ដើរតម្រង់ទៅកាន់បន្ទប់មួយទៀតផងដែរ។ ការប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើដំណើរអស់រយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ ក៏បានធ្វើឱ្យស្មារតីវិញ្ញាណរបស់គេមានអារម្មណ៍ហត់នឿយបន្តិចបន្តួចដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់ សៀវ យ៉ាន បានបើកត្របកភ្នែកដ៏ធ្ងន់បន្តិចបន្តួចរបស់ខ្លួន ។ គេបានបង្ខំចិត្តទប់ទល់នឹងចំណង់ចង់ដេកដួលទៅលើគ្រែ។ ពេលដែលគេយកម្រាមដៃទៅអង្អែលចិញ្ចៀនផ្ទុករបស់ស្រាលៗ ពន្លឺពណ៌បៃតងមួយបានលេចឡើងយឺតៗ ហើយចុងក្រោយបានប្រែក្លាយទៅជាគ្រឹះផ្កាឈូកបៃតង ដែលអណ្តែតនៅលើអាកាស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចុងជើងរបស់គេបានធាក់ដីស្រាលៗ បន្ទាប់មក សៀវ យ៉ាន ក៏បានអង្គុយយ៉ាងរឹងមាំនៅលើគ្រឹះផ្កាឈូកបៃតង។ ខ្សែថាមពលដ៏កក់ក្តៅបានជះចេញមកពីចំណុចដែលស្បែករបស់គេបានប៉ះពាល់ ដោយបណ្តេញភាពហត់នឿយដែលលាក់បាំងនៅក្នុងរាងកាយរបស់ សៀវ យ៉ាន យឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវ យ៉ាន បានដកដង្ហើមវែងៗយ៉ាងស្រស់ស្រាយ និងត្រជាក់ចិត្ត។ គេបានលាតដៃរបស់គេចេញ ហើយខ្សែអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងមួយ បានចាប់ផ្ដើមធ្វើចលនាយ៉ាងមិនទាន់ស្ទាត់ជំនាញនៅលើចុងម្រាមដៃរបស់គេ។ មួយសន្ទុះធំក្រោយមក គេគ្រវីក្បាលបន្តិច រួចនិយាយដោយសំឡេងខ្សឹបខ្សៀវទាំងទាល់ច្រកថា៖ «ជាមួយនឹងកម្លាំងដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចនៅក្នុងខ្លួនវា វាមិនមែនជាការងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រងដូចជាអ្វីដែលខ្ញុំបានគិតឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានហ្វឹកហាត់ការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួនលើអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងនៅក្នុងបាតដៃអស់មួយសន្ទុះ សៀវ យ៉ាន ក៏បានបិទភ្នែករបស់គេយឺតៗ ហើយឈានចូលទៅក្នុងរបៀបនៃការហ្វឹកហាត់ដាំដុះកម្លាំងធាតុ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែល សៀវ យ៉ាន ឈានចូលទៅក្នុងរបៀបនៃការហ្វឹកហាត់ ថាមពលនៅជុំវិញខ្លួនក៏ចាប់ផ្ដើមមានការប្រែប្រួល។ បន្ទាប់មក ខ្សែថាមពលដែលអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ បានបង្រួបបង្រួមទៅជាខ្សែថាមពលចម្រុះពណ៌។ ល្បឿននៃការស្រូបយកបែបនេះ គឺបានលាតសន្ធឹងហួសឆ្ងាយពីអ្វីដែលមានកាលពីអតីតកាល។ ច្បាស់ណាស់ បន្ទាប់ពីការវិវត្តនៃវិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង ផលប្រយោជន៍ដែលវាបាននាំមកឱ្យ គឺបានចាប់ផ្ដើមបង្ហាញចេញមកជាបណ្តើរៗហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថាមពលចម្រុះពណ៌ដែលខ្សោយបន្តិចបន្តួចនោះ បានដើរកាត់របាំងការពារពន្លឺរបស់គ្រឹះផ្កាឈូកបៃតងយ៉ាងលឿន។ បន្ទាប់ពីបានឆ្លងកាត់ការបន្សុទ្ធដំបូង វាបានចាក់ស្រោចចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់ សៀវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្ទៃខាងក្នុងរាងកាយរបស់ សៀវ យ៉ាន ត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយកម្ទេចថាមពលពណ៌បៃតងដែលកំពុងតែហូរយ៉ាងលឿនតាមចរន្តកម្លាំងធាតុរបស់គេ។ ជញ្ជាំងចរន្តកម្លាំងធាតុធ្វើចលនារួញតូចដូចជាកោសិកា។ ពេលដែលចរន្តកម្លាំងធាតុរួញតូច ថាមពលចម្រុះពណ៌នោះក៏ប្រែជាមានភាពបរិសុទ្ធយ៉ាងលឿន។ ចំនួនថាមពលមិនបរិសុទ្ធដ៏ធំធេង ត្រូវបានស្រូបយកដោយជញ្ជាំងចរន្តកម្លាំងធាតុ លេបចូល និងបញ្ចេញចោលដោយស្ងប់ស្ងាត់ពីរាងកាយរបស់គេ តាមរយៈរន្ធញើសនៅលើស្បែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលថាមពលបានហូរឆ្លងកាត់ចរន្តកម្លាំងធាតុដ៏ស្មុគស្មាញ និងបានបញ្ចប់ការវិលវក់មួយជុំពេញ ថាមពលចម្រុះពណ៌នោះបានឈានដល់កម្រិតនៃភាពបរិសុទ្ធដ៏ខ្ពស់រួចទៅហើយ។ នៅខណៈពេលនោះ វាបានឆ្លងកាត់ការដុតកំដៅនៃ «អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង»។ ភ្លាមៗនោះ រលកថាមពលដ៏ធំធេងបានរួញតូចក្នុងកម្រិតមួយដែលអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេមិនខាន។ មួយសន្ទុះធំក្រោយមក ថាមពលក៏បានបាត់បង់ទាំងស្រុង។ អ្វីដែលមកជំនួសវិញ គឺតំណក់រាវថាមពលពណ៌បៃតងមួយតំណក់ ដែលមានលាក់បាំងនូវពន្លឺភ្លឹបភ្លែតៗដ៏ចម្លែក។ តំណក់រាវនេះបានស្រក់ចុះយឺតៗចូលទៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែល សៀវ យ៉ាន ឈានចូលទៅក្នុងស្ថានភាពនៃការហ្វឹកហាត់ដាំដុះដែលធ្វើឱ្យគេភ្លេចអស់នូវខ្លួនឯងនោះ លីងលីន កំពុងតែដឹកនាំនារីសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សព្រះច័ន្ទដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងស្រស់ស្អាតម្នាក់នោះ ដើរកាត់តាមច្រកផ្លូវដើរនៅខាងក្រៅបន្ទប់។ ជាការចៃដន្យ នាងបានឈប់សម្រាកនៅចំពីមុខបន្ទប់របស់ សៀវ យ៉ាន និង ហៃ ប៉ូដុង នេះឯង រួចបើកទ្វារ និងដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់យឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-06-05T13:23:22.494Z","6a22cdca4a5f1dc9d78b0c37","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6a21abdc20cc646171ad70b4",249,"ណាឡាន!",{"id":25,"number":26,"title":27},"6a22d5644a5f1dc9d78b0c44",251,"ការជួលអ្នកប្រយុទ្ធរយៈពេលវែង",322,1790177395353]