[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a17dd77ede0b277b50926f7":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",239,"លាក់សមត្ថភាពមិនឱ្យគេដឹង","\u003Cdiv>ប្រហែលជាដោយសារតែនេះជាលើកដំបូងហើយដែល យ៉ាវ ឡៅ បានចម្រាញ់ «ថ្នាំគ្រាប់ទម្លាយឧបសគ្គ» ទើបធ្វើឱ្យគាត់ ទោះបីជាមានជំនាញចម្រាញ់ថ្នាំដ៏លេចធ្លោខ្លាំងពូកែយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ត្រូវទទួលបរាជ័យក្នុងការសាកល្បងលើកដំបូង ដោយសារតែអតុល្យភាពនៃសមាមាត្រគ្រឿងផ្សំឱសថដែលបានរៀបចំទុក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការបរាជ័យក្នុងការសាកល្បងលើកដំបូងនេះ មិនបានធ្វើឱ្យ យ៉ាវ ឡៅ បង្ហាញទឹកមុខប្រែប្រួលអ្វីឡើយ។ ការបរាជ័យក្នុងកំឡុងពេលចម្រាញ់ថ្នាំ គឺជារឿងធម្មតាពេកទៅហើយនៅក្នុងពិភពរបស់អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ ដែលវាអាចប្រៀបធៀបបានទៅនឹងការហូបបាយផឹកទឹកប្រចាំថ្ងៃដូច្នោះដែរ។ ទោះបីជា យ៉ាវ ឡៅ មានភាពស្ទាត់ជំនាញខ្លាំងក្នុងការចម្រាញ់ថ្នាំក៏ដោយ ក៏គាត់មិនអាចធានាបានថាគាត់នឹងរក្សាបាននូវអត្រាជោគជ័យ ១០០% សម្រាប់ការចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់គ្រប់ប្រភេទនោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាការសាកល្បងលើកដំបូងបានលទ្ធផលជាការបរាជ័យក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាជាការសំណាងមួយដែលគ្រឿងផ្សំឱសថត្រឹមតែមួយផ្នែកតូចប៉ុណ្ណោះត្រូវបានបាត់បង់ ដូចនេះវានឹងមិនប៉ះពាល់ដល់ការចម្រាញ់ដែលត្រូវបន្តបន្ទាប់ទៀតឡើយ។ ក្នុងនាមជាអ្នកដែលមានបទពិសោធន៍កម្តៅសាច់ដុំរួចរាល់ យ៉ាវ ឡៅ បានបង្កាត់អណ្តាតភ្លើងដើម្បីចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ម្តងទៀត។ គាត់បានចាប់ផ្តើមដំណើរការចម្រាញ់ឱសថដែលនៅសេសសល់ទាំងអស់ យ៉ាងមានរបៀបរៀបរយ យ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ និងទទួលបានជោគជ័យ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងបន្ទប់ដ៏ស្អាតបាតមានរបៀបរៀបរយ ឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំពណ៌ខ្មៅបានបង្វិលខ្លួនយឺតៗនៅលើអាកាស។ អណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់ឃ្មឹកបានឆាបឆេះយ៉ាងសន្ធោសន្ធៅនៅខាងក្នុងនោះ។ ខណៈពេលដែលឆ្នាំងពណ៌ខ្មៅកំពុងបង្វិលខ្លួន ខ្យល់អាកាសនៅជុំវិញនោះក៏បានបញ្ចេញរលកថាមពលតូចៗជាបន្តបន្ទាប់មិនចេះដាច់។ រលកថាមពលទាំងនេះមានទម្រង់ជារង្វង់មូល ដោយមានឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំជាចំណុចកណ្តាល ហើយពួកវាបានចាប់ផ្តើមរីកសាយភាយទៅគ្រប់ទិសទី។ នៅពេលដែលពួកវាហៀបនឹងប៉ះនឹងជញ្ជាំងបន្ទប់ ពួកវាក៏បានរលាយបាត់ទៅវិញយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អណ្តាតភ្លើងបានឆាបឆេះនៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។ គ្រាប់ថ្នាំទម្រង់ដំបូងពណ៌ស្វាយស្រអាប់ដែលមានទំហំប៉ុនមេដៃ ត្រូវបានចាប់ផ្តើមផ្តុំរូបរាងឡើងយឺតៗនៅក្នុងអណ្តាតភ្លើងដែលកំពុងឆេះ។ ចុងក្រោយ ក្លិនក្រអូបនៃគ្រាប់ថ្នាំពណ៌ស្វាយចាស់ ស្រាប់តែភាយចេញពីខាងក្នុងឆ្នាំង ហើយបានបំពេញពេញផ្ទៃខាងក្នុងបន្ទប់ទាំងមូល។ ក្លិនក្រអូបនេះមានភាពក្រាស់ក្រអូបខ្លាំង និងបានដក់ជាប់នៅក្នុងបន្ទប់អស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើវាជិតក្លាយជាគ្រាប់ថ្នាំពេញលេញហើយមែនទេ?» ដោយហិតដឹងនូវក្លិនក្រអូបរបស់ថ្នាំគ្រាប់ដែលអមមកជាមួយនឹងពន្លឺពណ៌ស្វាយ សៀវ យ៉ាន បានដុសខាត់ភ្នែកដ៏នឿយហត់របស់គេ រួចលើកទឹកចិត្តរបស់គេឡើង ទាំងសួរដោយស្នាមញញឹម។ គេធ្លាប់បានឃើញ យ៉ាវ ឡៅ ចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់កម្រិតទីប្រាំដោយផ្ទាល់ភ្នែកកាលពីលើកមុន ដូចនេះគេក៏បានដឹងដែរថា ការភាយចេញនៃក្លិនក្រអូបរបស់ថ្នាំ គឺជារលកសញ្ញាព្រមានមុនពេលដែលថ្នាំគ្រាប់កម្រិតខ្ពស់ត្រូវបានបង្កើតឡើងជាផ្លូវការ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មែនហើយ ទោះបីជា 'ថ្នាំគ្រាប់ទម្លាយឧបសគ្គ' នេះមានប្រសិទ្ធភាពឱសថប្លែក និងពិសេសខុសពីធម្មតាក៏ដោយ ប៉ុន្តែភាពលំបាកក្នុងការចម្រាញ់វាមិនសូវជាធំដុំប៉ុន្មានឡើយ។ លើសពីនេះ គ្រូមានជំនួយពី 'បិសាចខ្មៅ' ដូចនេះពេលវេលាដែលត្រូវការសម្រាប់ការចម្រាញ់ត្រូវបានកាត់បន្ថយយ៉ាងហោចណាស់ពាក់កណ្តាល។» យ៉ាវ ឡៅ ញញឹមទាំងងក់ក្បាល រួចឆ្លើយតប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា មិនចម្លែកឡើយ។ កាលពីលើកមុន លោកគ្រូបានចំណាយពេលជាងពីរថ្ងៃនៅពេលចម្រាញ់ 'ថ្នាំគ្រាប់ឈូកឈាម'។ លើកនេះលោកគ្រូបែរជាប្រើពេលត្រឹមតែមួយថ្ងៃប៉ុណ្ណោះក្នុងការចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់កម្រិតទីប្រាំមួយ។ មើលទៅឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំរបស់លោកគ្រូមួយនេះ ពិតជាមិនធម្មតាមែន។» សៀវ យ៉ាន និយាយទាំងញញឹម។ ក្រសែភ្នែករបស់គេបង្ហាញពីភាពភ្ញាក់ផ្អើលខ្លះៗ ខណៈពេលដែលគេសម្លឹងមើលឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំពណ៌ខ្មៅនៅលើអាកាស។ ឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំធម្មតាអាចផ្តល់ជំនួយខ្លះដល់អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ ប៉ុន្តែឥទ្ធិពលរបស់វាគឺមានកម្រិតតូចតាចខ្លាំងណាស់។ ប្រសិនបើឆ្នាំងមួយអាចកាត់បន្ថយពេលវេលាចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ ដែលធម្មតាត្រូវចំណាយពេលមួយថ្ងៃពេញ មកសល់ត្រឹមតែពីរម៉ោងវិញនោះ វានឹងត្រូវបានចាត់ទុកថាជាឆ្នាំងលំដាប់កំពូលទៅហើយ។ ចំពោះការប្រើប្រាស់ឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំពណ៌ក្រហមចាស់ដែល សៀវ យ៉ាន ធ្លាប់ប្រើប្រាស់ វាយ៉ាងច្រើនអាចជួយសន្សំសំចៃពេលវេលាចម្រាញ់បានត្រឹមតែមួយម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។ បើប្រៀបធៀបរបស់ទាំងពីរនេះ សៀវ យ៉ាន កាន់តែអាចមើលឃើញច្បាស់ថាឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំពណ៌ខ្មៅនេះពិតជាវិសេសវិសាលខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវ ឡៅ ញញឹមទាំងងក់ក្បាល។ ខណៈពេលដែលបាតដៃដ៏ស្ងួតរបស់គាត់ក្តាប់និងលា អណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់ឃ្មឹកនៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំក៏កាន់តែមានភាពខ្លាំងក្លាឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខឹកៗ លោកគ្រូ... កុំភ្លេចបន្ថែមរបស់ពិសេសនោះចូលផង...» ដោយឃើញថ្នាំគ្រាប់ចាប់ផ្តើមមានរូបរាងមូល សៀវ យ៉ាន បានក្អកស្ងួតមួយ រួចប្រញាប់រំលឹក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រូដឹងហើយ។» យ៉ាវ ឡៅ បានផ្តល់ក្រសែភ្នែកធុញទ្រាន់បន្តិចទៅកាន់ សៀវ យ៉ាន មុននឹងងក់ក្បាល។ គាត់បានផ្ងារបាតដៃឆ្វេងរបស់គាត់ ហើយអណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់ឃ្មឹកមួយស្រាប់តែលេចចេញមក។ បន្ទាប់ពីនោះមក គាត់បានចាប់ផ្តើមបង្រួមវាផ្ដុំគ្នាយ៉ាងលឿន ហើយអណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់ឃ្មឹកនោះ ដែលដើមឡើយមានទំហំប៉ុនក្បាលមនុស្ស បានប្រែទៅជាមានទំហំប៉ុនមេដៃភ្លាមៗមួយប៉ព្រិចភ្នែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់» ដែលត្រូវបានបង្រួមដល់កម្រិតនេះ បានរួចផុតពីលក្ខណៈធម្មជាតិរបស់អណ្តាតភ្លើងធម្មតាទៅហើយ។ វាបានបំប្លែងខ្លួនទៅជាគ្រីស្តាល់ពណ៌សតូចមួយវិញ។ បើក្រឡេកមើលមួយភ្លែត ផ្នែកខាងក្នុងនៃគ្រីស្តាល់នោះហាក់ដូចជាមានអណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់ឃ្មឹកដ៏គួរឱ្យខ្លាចកំពុងរាំរែកខ្សោយៗនៅក្នុងនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវ ឡៅ បានកាន់គ្រីស្តាល់ពណ៌សនោះដោយចុងម្រាមដៃរបស់គាត់ រួចកម្រើកម្រាមដៃបាញ់វាចេញស្រាលៗ។ គ្រីស្តាល់នោះបានប្រែជាពន្លឺពណ៌សមួយបាញ់ចូលទៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំភ្លាមៗ។ បន្ទាប់ពីនោះមក វាបានចូលទៅក្នុងគ្រាប់ថ្នាំនោះចំៗតែម្តង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលគ្រីស្តាល់បានចូលទៅក្នុងគ្រាប់ថ្នាំ វាក៏បានបំប្លែងខ្លួនភ្លាមៗទៅជាតំណក់ពន្លឺពណ៌សតូចៗល្អិតៗជាច្រើន ដែលបានសាយភាយទៅគ្រប់ផ្នែកទាំងអស់នៃគ្រាប់ថ្នាំនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវ ឡៅ សម្លឹងមើលរន្ធតូចៗដែលបានបង្កើតឡើងនៅលើគ្រាប់ថ្នាំទម្រង់ដំបូងត្រូវបានបំពេញបន្ថែមបន្តិចម្តងៗ រួចងក់ក្បាល។ បន្ទាប់ពីគិតមួយសន្ទុះ គាត់បានគ្រវីបាតដៃរបស់គាត់ ហើយអណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់ឃ្មឹកនៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំស្រាប់តែហក់ឡើងយ៉ាងខ្លាំង។ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក វាបានគ្របដណ្តប់លើគ្រាប់ថ្នាំទម្រង់ដំបូងពណ៌ស្វាយទាំងស្រុង ហើយចាប់ផ្តើមដំណើរការដុតកម្តៅយ៉ាងខ្លាំងក្លាជាចុងក្រោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់ឃ្មឹកបានហក់ឡើងត្រឹមតែមួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះ មុនពេលដែលវាត្រូវបានពន្លត់ទៅវិញយ៉ាងលឿន។ ដើរតាមការរលាយបាត់នៃអណ្តាតភ្លើង គ្រាប់ថ្នាំរាងមូលពណ៌ស្វាយស្រអាប់ទំហំប៉ុនមេដៃមួយ ដែលកំពុងជះពន្លឺខ្សោយៗ បានរមៀលនិងបង្វិលខ្លួនលេចចេញមកនៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈពេលដែលគ្រាប់ថ្នាំពណ៌ស្វាយបានលេចចេញមក រលកថាមពលដ៏កាចសាហាវមួយស្រាប់តែហក់ឡើងពីខាងក្នុងគ្រាប់ថ្នាំនោះ។ នៅពេលដែលរលកថាមពលនេះបានឆ្លងកាត់ឆ្នាំងពណ៌ខ្មៅ មួយផ្នែករបស់វាត្រូវបានរារាំង ប៉ុន្តែផ្នែកដែលនៅសេសសល់នៅតែជ្រាបចេញមកក្រៅបាន។ បន្ទាប់មកវាបានបាញ់យ៉ាងខ្លាំងក្លាទៅគ្រប់ទិសទី។ បើពិនិត្យមើលតាមស្ថានភាពជាក់ស្តែង ប្រសិនបើបណ្តោយឱ្យវាសាយភាយទៅតាមចិត្ត នោះបន្ទប់នេះច្បាស់ជានឹងត្រូវដួលរលំភ្លាមៗមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវ ឡៅ ក្រឡេកមើលទៅរលកថាមពលដែលកំពុងសាយភាយយ៉ាងលឿននោះដោយភាពស្ងប់ស្ងាត់។ ដៃដ៏ស្ងួតរបស់គាត់បានគ្រវីឡើងយ៉ាងរហ័ស ហើយថាមពលវិញ្ញាណដែលគ្មានរូបរាង បានបង្កើតជារបាំងថាមពលដ៏មានតម្លាភាពមួយនៅផ្នែកខាងក្នុងនៃបន្ទប់ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលរលកថាមពលបានមកប៉ះនឹងរបាំងវិញ្ញាណ របស់ទាំងពីរបានបុកទង្គិចគ្នា។ ភ្លាមៗនោះ រលកថាមពលជាច្រើនបានចាប់ផ្តើមលេចឡើងនៅលើរបាំងថាមពលដែលគ្មានរូបរាងនោះ ហាក់ដូចជាដុំថ្មដែលត្រូវបានគេបោះចូលទៅក្នុងផ្ទៃបឹងដូច្នោះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រលកថាមពលទាំងនោះបានប្រែប្រួលបន្តិចម្តងៗពីភាពខ្លាំងក្លាមកជាភាពទន់ភ្លន់។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ពួកវាក៏បានរលាយបាត់ទៅវិញទាំងស្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលរលកថាមពលចុងក្រោយបានរលាយបាត់ទៅវិញ យ៉ាវ ឡៅ បានដករបាំងវិញ្ញាណចេញ។ បាតដៃរបស់គាត់បានធ្វើសញ្ញាហៅឆ្ពោះទៅកាន់ឆ្នាំងពណ៌ខ្មៅ។ គ្រាប់ថ្នាំពណ៌ស្វាយស្រអាប់ត្រូវបានបាញ់ចេញពីឆ្នាំងពណ៌ខ្មៅ ហើយបានធ្លាក់ចុះមកលើបាតដៃរបស់ យ៉ាវ ឡៅ យ៉ាងស្តាប់បង្គាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវ ឡៅ បានកាន់គ្រាប់ថ្នាំពណ៌ស្វាយស្រអាប់នេះ។ គាត់បានពិនិត្យមើលវាចុះឡើងជាច្រើនដង រួចងក់ក្បាល។ បន្ទាប់ពីផ្តល់ការវាយតម្លៃយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ថាវាពិតជាមិនអាក្រក់ឡើយ គាត់បានបោះវាទៅឱ្យ សៀវ យ៉ាន ដែលនៅក្បែរនោះយ៉ាងមិនសូវខ្វល់ខ្វាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវ យ៉ាន ទទួលយកគ្រាប់ថ្នាំនោះ រួចពិនិត្យមើលគ្រាប់ថ្នាំពណ៌ស្វាយនៅក្នុងដៃរបស់គេដោយក្តីចង់ដឹងចង់ឃើញ។ នេះជាលើកដំបូងហើយដែលគេបានឃើញគ្រាប់ថ្នាំកម្រិតទីប្រាំមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្ទៃនៃគ្រាប់ថ្នាំនេះមានពណ៌ស្វាយស្រអាប់។ រាងកាយរបស់វាមានភាពមូលក្រឡង់ និងមានពន្លឺចែងចាំងយ៉ាងខ្លាំង។ លើសពីនេះ នៅលើផ្ទៃនៃគ្រាប់ថ្នាំ ហាក់ដូចជាមានស្នាមខ្សែបន្ទាត់ប្លែកៗមួយចំនួន ដែលមិនមែនជាស្នាដៃមនុស្សបង្កើតឡើយ ត្រូវបានចារនៅលើនោះ។ ស្នាមខ្សែបន្ទាត់ទាំងនេះបានព័ទ្ធជុំវិញមួយជាន់ទៅមួយជាន់ មើលទៅហាក់ដូចជាគំនូរពិសេសមួយដែលមានអត្ថន័យអរូបី។ ដោយសង្កេតមើល «ថ្នាំគ្រាប់ទម្លាយឧបសគ្គ» នេះក្នុងចម្ងាយជិត សៀវ យ៉ាន ថែមទាំងអាចមានអារម្មណ៍ដឹងខ្សោយៗពីថាមពលដ៏ចម្លែកដែលផ្ទុកនៅខាងក្នុងនោះ។ ប្រហែលជាស្នាមខ្សែបន្ទាត់ទាំងនេះហើយ គឺជាគ្រឿងផ្សំដែលអាចបំបែកត្រាហាមឃាត់បាន...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រូបានបន្ថែម 'អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់' មួយចំនួនទៅក្នុងគ្រាប់ថ្នាំនេះ។ រូបរាងគ្រីស្តាល់ប្រភេទនេះនឹងលាក់ខ្លួនយ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងរាងកាយរបស់មនុស្សនៅពេលដែលវាត្រូវបានគេប្រើប្រាស់រួច។ ជាធម្មតា វាច្បាស់ជានឹងមិនមានសកម្មភាពមិនប្រក្រតីណាមួយឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើគ្រូដែលជាអ្នកមាន 'អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់' ធ្វើការបញ្ជាឱ្យវាដំណើរការ នោះដុំគ្រីស្តាល់ទឹកកកទាំងនេះនឹងបំប្លែងខ្លួនយ៉ាងលឿនទៅជា 'អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់' ដែលមានកម្លាំងបំផ្លិចបំផ្លាញដ៏ខ្លាំងក្លាបំផុត។ នៅពេលនោះមក ប្រសិនបើភាគីម្ខាងទៀតមានបំណងមិនល្អណាមួយ ខ្ញុំខ្លាចថាគេឬនាងច្បាស់ជានឹងត្រូវរងទុក្ខវេទនាយ៉ាងខ្លាំងមិនខាន។» យ៉ាវ ឡៅ បានរក្សាទុកឆ្នាំងពណ៌ខ្មៅចូលទៅក្នុងចិញ្ចៀន រួចងាកមកនិយាយទាំងសើចឆ្ពោះទៅកាន់ សៀវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើគាត់នឹងមិនរកវាឃើញទេឬ?» សៀវ យ៉ាន លេងគ្រាប់ថ្នាំ «ថ្នាំគ្រាប់ទម្លាយឧបសគ្គ» នៅក្នុងដៃ ខណៈពេលដែលគេសួរដោយភាពប្រុងប្រយ័ត្ន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គាត់មិនគួររកឃើញឡើយ ជាធម្មតា... គ្រូមិនហ៊ានធានាឡើយ។ យ៉ាងណាមិញ វាមិនមានអ្វីដែលដាច់ខាតឡើយនៅក្នុងលោកនេះ។ គ្រូអាចធានាបានត្រឹមថា ឱកាសដែលវាត្រូវបានគេរកឃើញគឺមានកម្រិតតិចតួចខ្លាំងណាស់។» យ៉ាវ ឡៅ គ្រវីក្បាល រួចឆ្លើយតបទាំងស្នាមញញឹម ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវ យ៉ាន ងក់ក្បាលបន្តិច រួចដកដបត្បូងពេជ្រដែលមានកម្រិតល្អបង្គួរមួយចេញពីចិញ្ចៀនផ្ទុករបស់គេ។ បន្ទាប់មកគេបានដាក់ «ថ្នាំគ្រាប់ទម្លាយឧបសគ្គ» ចូលទៅក្នុងនោះ។ បន្ទាប់ពីនោះមក គេបានក្រឡេកមើលទៅគ្រឿងផ្សំឱសថដ៏ច្រើនដែលនៅសេសសល់ គេបានញញឹមបន្តិច រួចប្រមូលយករុក្ខជាតិឱសថដ៏កម្រទាំងអស់នោះចូលទៅក្នុងចិញ្ចៀនផ្ទុករបស់គេយ៉ាងមិនក្រែងចិត្តឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ នេះនឹងក្លាយជារង្វាន់បន្ថែមសម្រាប់ការចម្រាញ់ថ្នាំ។» សៀវ យ៉ាន មិនមានបំណងប្រគល់ឱសថបុរាណដ៏កម្រទាំងនេះ ដែលអាចរកចំណូលបានយ៉ាងងាយស្រួលជាងមួយលានកាក់មាសតាមរយៈការដេញថ្លៃ ត្រលប់ទៅឱ្យ ហៃ ប៉ូដុង វិញឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចុងក្រោយខ្ញុំបានធ្វើវាជោគជ័យហើយ...» សៀវ យ៉ាន រក្សាទុកគ្រប់យ៉ាង រួចទះលើចិញ្ចៀនផ្ទុករបស់គេដោយភាពពេញចិត្ត។ គេបានងាកមកនិយាយរក យ៉ាវ ឡៅ ថា៖ «ហិហិ ឥឡូវនេះយើងគួរតែទៅមើលថាតើតាចាស់នៅខាងក្រៅនោះ នឹងរក្សាសម្តីរបស់គាត់ដែរឬទេ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រូសង្ឃឹមថាគាត់នឹងមិនធ្វើឱ្យយើងខកបំណងឡើយ។» យ៉ាវ ឡៅ សើចតិចៗ។ រាងកាយរបស់គាត់បានរញ្ជួយបន្តិច ហើយភ្លាមៗនោះបានប្រែទៅជាពន្លឺមួយហោះចូលទៅក្នុងចិញ្ចៀនពណ៌ខ្មៅបុរាណ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវ យ៉ាន បានយកចិញ្ចៀនពណ៌ខ្មៅដែលកំពុងអណ្តែតនៅចំពោះមុខគេមកពាក់នៅលើម្រាមដៃរបស់គេ រួចបោះដបត្បូងនៅក្នុងដៃរបស់គេឡើងចុះ។ បន្ទាប់ពីបានរៀបចំសម្លៀកបំពាក់របស់គេឱ្យមានរបៀបរៀបរយរួចរាល់ គេបានដើរសំដៅទៅកាន់ទ្វារដែលនាំទៅកាន់ខាងក្រៅបន្ទប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅត្រង់កែងនៃច្រកផ្លូវដើរដែលមានភាពងងឹតស្រអាប់បន្តិច ហៃ ប៉ូដុង កំពុងផ្អែកខ្នងនឹងជញ្ជាំង។ ផ្ទៃមុខចាស់ជ្រីវជ្រួញរបស់គាត់ប្រហែលជាមើលទៅមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ណាស់ ប៉ុន្តែម្រាមដៃរបស់គាត់ដែលកំពុងគោះលើជញ្ជាំងជាបន្តបន្ទាប់នោះ បានបង្ហាញឱ្យឃើញច្បាស់ថា តើគាត់មានភាពខ្វល់ខ្វាយ និងអន្ទះសារប៉ុណ្ណានៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមានអារម្មណ៍ដឹងថាពេលវេលាកំពុងហូរទៅមុខយឺតៗ ហៃ ប៉ូដុង បានសម្លឹងមើលទៅបន្ទប់ដែលត្រូវបានបិទជិតយ៉ាងណែននៅចុងបញ្ចប់នៃច្រកផ្លូវដើរ។ ចិញ្ចើមរបស់គាត់មិនអាចទប់នឹងការជ្រួញចូលគ្នាបានឡើយ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គាត់បានដកដង្ហើមធំ។ គ្រឿងផ្សំឱសថដែលត្រូវការដើម្បីចម្រាញ់ «ថ្នាំគ្រាប់ទម្លាយឧបសគ្គ» មិនមែនជាងាយស្រួលស្វែងរកឡើយ។ គាត់បានចំណាយពេលពីរបីឆ្នាំទើបអាចប្រមូលគ្រឿងផ្សំឱសថទាំងអស់នេះបានគ្រប់គ្រាន់។ ប្រសិនបើសៀវ យ៉ាន ត្រូវទទួលបរាជ័យក្នុងការចម្រាញ់ ក្តីសង្ឃឹមរបស់គាត់ក្នុងការស្តារកម្លាំងឡើងវិញប្រហែលជាត្រូវពន្យារពេលទៅមុខទៀត...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហៃ ប៉ូដុង បានដុសខាត់បាតដៃរបស់គាត់។ ភាពស្ងប់ស្ងាត់នៅលើផ្ទៃមុខរបស់គាត់ ចុងក្រោយបានចាប់ផ្តើមបង្ហាញពីភាពខ្វល់ខ្វាយខ្លះៗ។ គាត់បានរអ៊ូរទាំខ្សឹបៗថា៖ «កុំប្រាប់ណាថាគេធ្វើវាបរាជ័យ? ហ៊ឹម មើលទៅខ្ញុំហាក់ដូចជាមានភាពខ្ជះខ្ជាយបន្តិចហើយ។ កម្លាំងរបស់អាល្អិតម្នាក់នោះប្រហែលជាអ្វីដែលខ្ញុំមិនអាចមើលធ្លុះបានមែន ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គេនៅក្មេងពេក... ទោះបីជាគេបានចាប់ផ្តើមហាត់រៀនជំនាញចម្រាញ់ថ្នាំតាំងពីនៅក្នុងផ្ទៃម្តាយរបស់គេក៏ដោយ យ៉ាងច្រើនត្រឹមតែរយៈពេលជាងដប់ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ... ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែដប់ឆ្នាំ តើគេអាចសម្រេចបានសមិទ្ធផលធំធេងប៉ុណ្ណានៅក្នុងជំនាញចម្រាញ់ថ្នាំទៅ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលកណ្តាប់ដៃនិងបាតដៃរបស់គាត់បានទង្គិចគ្នាខ្លាំងៗ ទឹកមុខរបស់ ហៃ ប៉ូដុង បានប្រែប្រួលចុះឡើង។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គាត់បានគ្រវីក្បាលដោយភាពអស់សង្ឃឹម រួចញញឹមល្វីងជូរចត់។ «មកដល់ដំណាក់កាលនេះហើយ ខ្ញុំមានតែសង្ឃឹមថាអាល្អិតម្នាក់នេះ អាចនាំយកអព្ភូតហេតុខ្លះមកបានប៉ុណ្ណោះ។ យ៉ាងណាមិញ គេមានផ្ទុកនូវ 'អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌' ដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចខ្លាំងបំផុតនោះ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពេលវេលាបានកន្លងផុតទៅបន្តិចម្តងៗ។ បរិយាកាសនៅក្នុងច្រកផ្លូវដើរ កាន់តែមានភាពអន្ទះសារ និងតានតឹងទៅតាមពេលវេលាដែលហូរទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ម្រាមដៃមួយបានគោះលើជញ្ជាំងដោយភាពអន្ទះសារ។ នៅខណៈពេលនោះ ថាមពលកម្លាំង (Dou Qi) បានគ្របដណ្តប់លើម្រាមដៃ ហើយវាបានសង្កត់ចុះយ៉ាងខ្លាំង បង្កើតបានជារន្ធមួយនៅលើជញ្ជាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំនឹងទៅមើលបន្តិច!» ផ្ទៃមុខចាស់ជ្រីវជ្រួញរបស់ ហៃ ប៉ូដុង បានកន្ត្រាក់បន្តិច។ ចុងក្រោយគាត់មិនអាចទ្រាំទ្រនឹងការធ្វើទារុណកម្មនៃការរង់ចាំបែបនេះបានឡើយ។ ដោយដកដង្ហើមធំយ៉ាងខ្លាំង គាត់ស្រាប់តែងាករាងកាយរបស់គាត់ ហើយមានបំណងចង់ដើរចូលទៅក្នុងច្រកផ្លូវដើរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈពេលដែល ហៃ ប៉ូដុង ងាកត្រលប់មកវិញ រាងកាយរបស់គាត់ស្រាប់តែរឹងគាំង។ ទឹកមុខស្រឡាំងកាំងមួយបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គាត់ ខណៈពេលដែលគាត់សម្លឹងមើលទៅច្រកផ្លូវដើរដោយភាពភ្លឹកស្មារតី។ យុវជនម្នាក់ក្នុងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ខ្មៅ កំពុងផ្អែកខ្នងនឹងជញ្ជាំង ហើយញញឹមដាក់គាត់។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គាត់បានលេបទឹកមាត់ រួចប្រញាប់បោះជំហានទៅមុខពីរបីជំហាន ទាំងសួរដោយភាពខ្វល់ខ្វាយថា៖ «ប្អូនប្រុសតូច តើឯងជោគជ័យទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវ យ៉ាន បានលាបាតដៃរបស់គេឆ្ពោះទៅកាន់ ហៃ ប៉ូដុង ដែលកំពុងដើរមកយឺតៗដោយផ្ទៃមុខពោរពេញដោយភាពខ្វល់ខ្វាយ។ បន្ទាប់មកគេបានគ្រវីដៃ ហើយបោះដបត្បូងមួយសំដៅទៅកាន់ ហៃ ប៉ូដុង។ «ខ្ញុំមានសំណាងបន្តិចបន្តួច ហើយស្ទើរតែមិនអាចធ្វើវាបានជោគជ័យ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលដបត្បូងពេជ្រដែលត្រូវបានគេបោះមកឱ្យ ហៃ ប៉ូដុង ហាក់ដូចជាប្រើប្រាស់ទាំងដៃទាំងជើងយ៉ាងឆ្គាំឆ្គងដើម្បីព្យាយាមចាប់វា។ គាត់បានចាប់វាផ្ដុំនៅក្នុងបាតដៃរបស់គាត់យ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ហាក់ដូចជាវាជាកូនប្រុសបង្កើតរបស់គាត់ដូច្នោះដែរ។ នៅពេលដែលក្រសែភ្នែករបស់គាត់បានឃើញគ្រាប់ថ្នាំពណ៌ស្វាយនៅក្នុងដបត្បូង ទឹកមុខរីករាយឥតឧបមា និងភាពភ្ញាក់ផ្អើលបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខចាស់របស់គាត់ក្នុងពេលតែមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភាពរីករាយឥតឧបមា គឺដោយសារតែធម្មជាតិគាត់បានសម្រេចបំណងក្នុងការទទួលបាន «ថ្នាំគ្រាប់ទម្លាយឧបសគ្គ» នេះ។ ម៉្យាងវិញទៀត ភាពភ្ញាក់ផ្អើល គឺដោយសារតែគាត់នៅតែមានភាពពិបាកក្នុងការជឿជាក់ថា ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែមួយថ្ងៃដ៏ខ្លី អាល្អិតនៅចំពោះមុខគាត់ម្នាក់នេះ ដែលមានអាយុមិនទាន់ហួសពីម្ភៃឆ្នាំផងនោះ បែរជាអាចបង្កើតគ្រាប់ថ្នាំកម្រិតទីប្រាំមួយនេះឡើងមកយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ ដែលសូម្បីតែស្តេចថ្នាំ គូ ហឺ ក៏មិនអាចចម្រាញ់វាបានផង...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គេពិតជាលាក់សមត្ថភាពមិនឱ្យគេដឹងមែន...» នៅខណៈពេលនេះ ឃ្លាបញ្ជាក់តម្លៃមួយសម្រាប់ សៀវ យ៉ាន បានលេចឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់ ហៃ ប៉ូដុង។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-28T06:15:19.787Z","2026-05-28T14:37:59.622Z","6a17dd77ede0b277b50926f7","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6a1707fab1b0f2062062e845",238,"បញ្ជីឆ្នាំងឋានសួគ៌",{"id":26,"number":27,"title":28},"6a185d2fca97a64c806e820e",240,"បំបែកត្រាបំហាមឃាត់",322,1790177393739]