[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a15c4bd77c54253bdeed023":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",235,"វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើងវិវត្ត","\u003Cdiv>នៅក្នុងលំហដ៏ងងឹតនៃមនសិការរបស់ សៀវ យ៉ាន ដួងព្រលឹងដ៏ស្រងូតស្រងាត់មួយបានបណ្តែតខ្លួនយឺតៗ។ នៅក្នុងបរិយាកាសដ៏ខ្មៅងងឹតនេះ វាហាក់បីដូចជាគ្មានគោលគំនិតនៃពេលវេលានោះទេ។ ដួងព្រលឹងនោះបានវិលវល់ចុះឡើងប្រៀបដូចជាព្រលឹងដ៏ឯកោដែលគ្មានផ្ទះសម្បែង មើលទៅគួរឱ្យខ្លោចផ្សាយ៉ាងពន់ពេក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈពេលនោះ អណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងដ៏ទាក់ទាញមួយស្រាប់តែឆាបឆេះឡើង ហើយលេចចេញមកក្នុងលំហដ៏ខ្មៅងងឹត។ ពន្លឺដែលបញ្ចេញដោយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងបានបណ្តេញភាពងងឹតសូន្យសុងទាំងឡាយដែលនៅជុំវិញវា។ អណ្តាតភ្លើងបានចល័តបន្តិចម្តងៗ ហើយមួយសន្ទុះក្រោយមក ក៏ប្រែរូបរាងទៅជាបល្ល័ង្កផ្កាឈូកពណ៌បៃតង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបល្ល័ង្កផ្កាឈូកពណ៌បៃតងត្រូវបានបង្កើតឡើង វាក៏បានហោះកាត់លំហដ៏ងងឹតនោះយ៉ាងលឿន។ ត្រឹមតែមួយប៉ព្រិចភ្នែក វាបានមកដល់ក្បែរដួងព្រលឹងដែលកំពុងងងុយដេកនោះ។ ពន្លឺដ៏កក់ក្តៅមួយបានជះចេញមក ហើយរុំព័ទ្ធដួងព្រលឹងនោះចូលទៅក្នុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលដួងព្រលឹងត្រូវបានរុំព័ទ្ធទាំងស្រុង បល្ល័ង្កផ្កាឈូកពណ៌បៃតងស្រាប់តែហោះស្ទុះទៅមុខយ៉ាងលឿន សន្ទុះរបស់វាធ្វើឱ្យភាពងងឹតថយក្រោយ និងរួមតូចទៅៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ពន្លឺពណ៌សតូចមួយបានលេចឡើងនៅចុងបញ្ចប់នៃភាពងងឹត។ បល្ល័ង្កផ្កាឈូកបាននាំយកដួងព្រលឹងដ៏ស្រងូតស្រងាត់នោះ ហោះទម្លាយចេញពីលំហមនសិការដែលគ្មានព្រំដែននេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមដើមឈើដ៏ធំមួយក្នុងព្រៃភ្នំ សៀវ យ៉ាន បានផ្អែកខ្នងទៅនឹងដើមឈើដោយបិទភ្នែកជិត។ ផ្ទៃមុខដែលស្លេកស្លាំងបន្តិចរបស់គេ ចាប់ផ្តើមឡើងពណ៌ផ្កាឈូកវិញយ៉ាងឆាប់រហ័ស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្បែរគេ យ៉ាវ ឡៅ ដែលជាវិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀន ហើយបានមើលថែគេយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ បានដកដង្ហើមធំដោយក្តីធូរស្បើយ នៅពេលឃើញការផ្លាស់ប្តូររបស់ សៀវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីម៉ោងបានកន្លងផុតទៅបន្តិច ត្របកភ្នែករបស់ សៀវ យ៉ាន បានញ័រតិចៗ ហើយចុងក្រោយគេបានប្រឹងបើកភ្នែកឡើងយឺតៗ។ ភ្លាមៗនោះ ពន្លឺព្រះអាទិត្យដ៏ចាំងខ្លាំងដែលជះចុះមកពីលើមេឃ បានធ្វើឱ្យគេត្រូវព្រិចភ្នែកបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាល្អិត ឯងដឹងខ្លួនហើយរឺ?» សំឡេងសើចស្រាលៗរបស់ យ៉ាវ ឡៅ បន្លឺឡើងក្បែរត្រចៀករបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវ យ៉ាន ងើបក្បាលឡើងបន្តិច ហើយពេលឃើញ យ៉ាវ ឡៅ កំពុងញញឹមនៅក្បែរខ្លួន គេក៏ញញឹមតបវិញទាំងងក់ក្បាល។ បាតដៃរបស់គេបានជូតមុខថ្នមៗ រួចសួរទាំងស្ទាក់ស្ទើរថា៖ «គ្រូ... ចុះការវិវត្តនៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុ តើវាជោគជ័យទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កេ កេ... ពិនិត្យមើលដោយខ្លួនឯងទៅ» យ៉ាវ ឡៅ មិនបានឆ្លើយផ្ទាល់ទេ តែគាត់បានសើច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវ យ៉ាន ងក់ក្បាល រួចខំប្រឹងខ្វែងជើងដែលនៅតែរួយស្រពន់។ គេបានធ្វើឱ្យចិត្តស្ងប់ ហើយចូលទៅក្នុងទម្រង់រំងាប់អារម្មណ៍ដើម្បីហ្វឹកហាត់ភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិត្តរបស់គេបានលិចចូលទៅក្នុងរាងកាយជាបណ្តើរៗ។ ភ្លាមៗនោះ ផែនទីផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ដ៏ស្មុគស្មាញរហូតដល់គួរឱ្យខ្លាច បានលេចឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់គេម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិត្តរបស់ សៀវ យ៉ាន បានកាត់តាមផ្លូវកម្លាំងធាតុមួយចំនួនយ៉ាងលឿន មុនពេលមកដល់ផ្នែកខាងលើនៃគ្រឹះម្លាំងធាតុនៅក្នុងពោះខាងក្រោម។ ចិត្តរបស់គេបានសម្លឹងមើលវា។ គេបានដកដង្ហើមចូលយ៉ាងជ្រៅ (ទោះបីជាគ្មានខ្យល់ពិតប្រាកដ)។ នៅខណៈពេលនេះ អារម្មណ៍រំភើបមួយដែលធ្វើឱ្យគេទន់ដៃជើង បានពេញហៀរពេញរាងកាយទាំងមូល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រឹះម្លាំងធាតុដែលលេចឡើងក្រោមការសង្កេតនៃភ្នែកចិត្តរបស់គេ គឺមានទំហំធំទូលាយជាងមុន ដោយមានសមត្ថភាពផ្ទុកថាមពលច្រើនជាងមុនដល់ទៅជាងដប់ដង។ ថាមពលប្រយុទ្ធពណ៌បៃតងចាស់ដែលហូរនៅក្នុងនោះ គឺមានគុណភាពខ្ពស់ជាងឆ្ងាយដែលថាមពលប្រយុទ្ធពណ៌ស្វាយពីមុនមិនអាចយកមកប្រៀបផ្ទឹមបានឡើយ។ វាប្រហែលជាដោយសារតែគេបានរំលាយ \"អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង\" ទាំងស្រុង ទើបនៅពីលើថាមពលប្រយុទ្ធពណ៌បៃតងចាស់នោះ មានអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងមួយចំនួនកំពុងឆាបឆេះជាប់។ ជាមួយនឹងការលាយឡំនៃអណ្តាតភ្លើងទាំងនេះ កម្លាំងប្រយុទ្ធនៃថាមពលប្រយុទ្ធពណ៌បៃតងចាស់ ពិតជាគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ ភាពខុសគ្នានៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុគឺផ្អែកលើកត្តាមួយចំនួន៖\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទីមួយ គឺសមត្ថភាពផ្ទុកនៃគ្រឹះម្លាំងធាតុ។ ឧបមាថា មនុស្សពីរនាក់មានកម្រិតដូចគ្នា ប្រសិនបើម្នាក់ហ្វឹកហាត់វិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុថ្នាក់លឿង ខណៈពេលដែលម្នាក់ទៀតហ្វឹកហាត់វិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុថ្នាក់អាថ៌កំបាំង នោះអ្នកដែលហ្វឹកហាត់ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង ច្បាស់ជាមានភាពធន់ក្នុងការប្រយុទ្ធវែងឆ្ងាយជាងអ្នកមុនឆ្ងាយណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទីពីរ គឺភាពខុសគ្នានៃគុណភាពថាមពលប្រយុទ្ធ។ ករណីដែលកម្រិតស្មើគ្នា ប្រសិនបើអ្នកហ្វឹកហាត់ថ្នាក់អាថ៌កំបាំងប្រើប្រាស់ថាមពលប្រយុទ្ធមួយឯកតា នោះអ្នកហ្វឹកហាត់ថ្នាក់លឿង ត្រូវប្រើប្រាស់ថាមពលប្រយុទ្ធច្រើនជាងដប់ដង ឬលើសពីនេះ ដើម្បីទទួលបានលទ្ធផលដូចគ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទីបី គឺប្រសិទ្ធភាពក្នុងការស្រូបយកថាមពលធម្មជាតិ និងការចម្រាញ់វាទៅជាថាមពលប្រយុទ្ធអំឡុងពេលហ្វឹកហាត់។ នេះគឺស្រដៀងគ្នានឹងចំណុចមុនដែរ។ ប្រសិនបើមនុស្សពីរនាក់ចង់ស្រូបយកថាមពលកម្លាំងធាតុក្នុងបរិយាកាសក្នុងបរិមាណដូចគ្នា អ្នកដែលហ្វឹកហាត់ថ្នាក់អាថ៌កំបាំងប្រហែលជាត្រូវការពេលត្រឹមតែដប់នាទី ប៉ុន្តែថ្នាក់លឿងនឹងត្រូវចំណាយពេលដល់ទៅមួយរយនាទី...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទីបួន គឺនៅក្នុងការប្រយុទ្ធ អ្នកដែលហ្វឹកហាត់វិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុថ្នាក់លឿង មិនអាចបញ្ចេញថាមពលប្រយុទ្ធបានលឿន ឬរលូនដូចអ្នកដែលហ្វឹកហាត់ថ្នាក់អាថ៌កំបាំងនោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តាមរយៈការសរុបហេតុផលផ្សេងៗខាងលើ វាបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ពីមូលហេតុដែលមនុស្សរាប់មិនអស់នៅលើទ្វីបកម្លាំងធាតុ ចាត់ទុកវិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុដ៏ល្អមួយថាជាអ្វីដែលសំខាន់បំផុតជាងអ្វីៗទាំងអស់។ កាលណាថ្នាក់នៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះកាន់តែខ្ពស់ វានឹងនាំមកនូវផលប្រយោជន៍កាន់តែច្រើន។ ដូច្នេះ ដើម្បីទទួលបានវិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុថ្នាក់ខ្ពស់ទាំងនោះ មនុស្សខ្លាំងៗរាប់មិនអស់សុខចិត្តសម្រុកទៅមុខដូចរលកបោកបក់។ ជួនកាល ពួកគេដឹងយ៉ាងច្បាស់ថាពួកគេប្រៀបដូចជាសត្វល្អិតដែលហោះចូលភ្នក្លើង តែពួកគេនៅតែសុខចិត្តឱ្យអណ្តាតភ្លើងលេបត្របាក់...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវ យ៉ាន វង្វេងវង្វាន់ខណៈពេលដែលសម្លឹងមើលគ្រឹះម្លាំងធាតុដែលមានទំហំធំទូលាយដូចជាបឹងតូចមួយ។ មួយសន្ទុះធំក្រោយមក គេក៏ចាប់ផ្តើមដឹងខ្លួនឡើងវិញបន្តិចម្តងៗ។ ចិត្តរបស់គេបានកម្រើកថ្នមៗ ហើយខ្សែថាមពលប្រយុទ្ធពណ៌បៃតងមួយក៏បានហូរចេញពីក្នុងគ្រឹះម្លាំងធាតុភ្លាមៗ។ បន្ទាប់មក វាបានហូរយ៉ាងលឿនតាមផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ។ ស្របពេលជាមួយនឹងការចាប់ផ្តើមហូរនៃថាមពលប្រយុទ្ធ សៀវ យ៉ាន អាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់ថា កម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លាមួយនៅក្នុងខ្លួនកំពុងកើនឡើងដល់កម្រិតកំពូលដែលគេមិនធ្លាប់សម្រេចបានកាលពីអតីតកាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលចិត្តរបស់គេផ្តោតអារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងលើផ្លូវដែលថាមពលប្រយុទ្ធហូរ សៀវ យ៉ាន បានដឹងថាផ្លូវដើរនៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុបន្ទាប់ពីការវិវត្ត បានប្រែជាស្មុគស្មាញជាងមុនឆ្ងាយណាស់។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលចម្លែកនោះគឺ ពេលវេលាដែលត្រូវការសម្រាប់ឱ្យវិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុបញ្ចប់ការវិលជុំមួយជុំ បែរជាខ្លីជាងមុនទៅវិញ ទោះបីជាផ្លូវដើរកាន់តែស្មុគស្មាញក៏ដោយ។ លើសពីនេះ បន្ទាប់ពីការវិលមួយជុំត្រូវបានបញ្ចប់ កម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លានៅក្នុងខ្លួនរបស់គេនឹងត្រៀមខ្លួនជាស្រេច។ នៅខណៈពេលណាក៏ដោយ វារង់ចាំឱ្យម្ចាស់របស់វាបញ្ជា និងផ្ទុះថាមពលដ៏ខ្លាំងក្លានោះចេញមក...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើខ្ញុំពិតជាជោគជ័យមែនទេ?» ដោយមានអារម្មណ៍ថារាងកាយពោរពេញដោយថាមពល សៀវ យ៉ាន បានដកដង្ហើមចូលយ៉ាងជ្រៅ ព្រោះគេមានអារម្មណ៍ថាវាហាក់ដូចជាមិនគួរឱ្យជឿបន្តិចសោះ។ សៀវ យ៉ាន បើកភ្នែកឡើងយឺតៗ ងើបក្បាលសម្លឹងមើល យ៉ាវ ឡៅ ដែលនៅក្បែរខ្លួនដែលកំពុងញញឹមយ៉ាងពេញចិត្ត។ បន្ទាប់មក គេក៏ហើបមាត់និយាយទាំងងឿងឆ្ងល់ថា៖ «តើខ្ញុំជោគជ័យហើយមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មែនហើយ...» ឃើញកាយវិការដ៏គួរឱ្យអស់សំណើចរបស់ សៀវ យ៉ាន យ៉ាវ ឡៅ បានញញឹម រួចងក់ក្បាល។ គាត់បានដកដង្ហើមធំដោយក្តីរំភើប មុននឹងទះស្មារបស់ សៀវ យ៉ាន ថ្នមៗដោយបាតដៃ ហើយនិយាយទាំងញញឹមថា៖ «អបអរសាទរ។ ឯងបានបង្ហាញឱ្យឃើញដោយជោគជ័យថា 'វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង' នេះពិតជាអាចលេបត្របាក់ 'អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌' បានមែន! និយាយម្យ៉ាងទៀត សក្តានុពលរបស់វាគឺគ្មានដែនកំណត់...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្តីរបស់ យ៉ាវ ឡៅ បានបន្លឺឡើងក្នុងត្រចៀករបស់ សៀវ យ៉ាន។ សម្ដីចុងក្រោយនេះត្រូវបានវាយប្រហារដោយសេចក្តីសុខភ្លាមៗ រហូតដល់ថ្នាក់ធ្វើឱ្យគេមានអារម្មណ៍វិលមុខបន្តិច។ រាងកាយរបស់គេបានផ្អែកទៅនឹងដើមឈើទាំងទន់ដៃជើង ប៉ុន្តែសេចក្តីត្រេកអរយ៉ាងខ្លាំងនៅលើផ្ទៃមុខគឺមិនអាចលាក់បាំងបានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីលិចលង់ក្នុងសេចក្តីត្រេកអរអស់មួយសន្ទុះធំ សៀវ យ៉ាន ក៏ចាប់ផ្តើមគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍របស់ខ្លួនឡើងវិញ គេបានក្រោកឈរឡើងយឺតៗ រួចបិទភ្នែក។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ថាមពលប្រយុទ្ធពណ៌បៃតងបានងើបឡើងពីក្នុងខ្លួនរបស់គេ ហើយបង្កើតបានជាអាវឃ្លុំថាមពលប្រយុទ្ធពណ៌បៃតងដ៏ល្អឥតខ្ចោះមួយនៅលើរាងកាយរបស់គេត្រឹមមួយប៉ព្រិចភ្នែក។ នៅពីលើអាវឃ្លុំថាមពលប្រយុទ្ធនោះ អណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងបានឆាបឆេះឡើងម្តងម្កាល។ កំដៅដ៏ក្តៅគគុកបានធ្វើឱ្យខ្យល់អាកាសឡើងកំដៅរហូតដល់វាមានរលកបន្តិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលអាវឃ្លុំថាមពលប្រយុទ្ធត្រូវបានកោះហៅចេញមកទាំងស្រុង ចំហាយដ៏កាចសាហាវមួយស្រាប់តែផ្ទុះចេញពីរាងកាយរបស់ សៀវ យ៉ាន។ បន្ទាប់ពីការផ្ទុះនៃចំហាយនេះ ថាមពលប្រយុទ្ធពណ៌បៃតងនៅលើខ្លួនរបស់ សៀវ យ៉ាន បានហោះស្ទុះឡើងទៅលើមេឃភ្លាមៗ។ វាបានហោះឡើងដល់កម្ពស់ដប់ហ្វីតនៅលើអាកាស មុនពេលដែលវាឈប់ឡើងបន្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ងើបក្បាលឡើងយឺតៗ សៀវ យ៉ាន សម្លឹងមើលថាមពលប្រយុទ្ធអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងដែលគ្របដណ្តប់រាងកាយរបស់គេយ៉ាងជិត។ គេញញឹមបន្តិច ក្តាប់កណ្តាប់ដៃយ៉ាងណែន រួចវាយទៅលើដើមឈើដ៏ធំធេងដែលនៅពីក្រោយគេយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឌាំង!» បន្ទាប់ពីសំឡេងផ្ទុះស្រាលមួយ កណ្តាប់ដៃរបស់ សៀវ យ៉ាន បានទម្លុះចូលទៅក្នុងដើមឈើដោយគ្មានការរារាំងអ្វីទាំងអស់។ បាតដៃរបស់គេបានញ័របន្តិច ហើយកម្លាំងលាក់កំបាំងមួយត្រូវបានបញ្ចេញ។ ភ្លាមៗនោះ សំឡេង \"ប្រេះបែក\" យ៉ាងច្បាស់មួយបានបន្លឺឡើង។ ស្នាមប្រេះតូចៗជាច្រើនបានរាលដាលយ៉ាងលឿនពេញដើមឈើ។ ត្រឹមមួយប៉ព្រិចភ្នែក ស្នាមប្រេះទាំងនោះស្រាប់តែរីកធំឡើង។ ដើមឈើដ៏ធំធេងនោះបានបន្លឺសំឡេងផ្ទុះឡើង រួចបាក់ជាបំណែកៗ ហើយដួលរលំចុះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឌាំង...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ងាកក្បាលទៅមើលដើមឈើដ៏ធំដែលដួលរលំនៅមិនឆ្ងាយ សៀវ យ៉ាន បានសើចតិចៗ។ គេបានបិទភ្នែកម្តងទៀត ដើម្បីដឹងពីលំហូរថាមពលប្រយុទ្ធដែលហូរយ៉ាងលឿនកាត់រាងកាយរបស់គេ និងប្រសិទ្ធភាពក្នុងការបង្កើតថាមពលប្រយុទ្ធ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេបានបើកភ្នែកឡើង សម្លឹងមើល យ៉ាវ ឡៅ ហើយដកដង្ហើមចូលយ៉ាងជ្រៅ។ ស្នាមញញឹមដ៏ស្រស់ស្រាយមួយបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គេ។ «ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង កម្រិតមធ្យម។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង កម្រិតមធ្យម ដែល សៀវ យ៉ាន បាននិយាយនោះ គឺសំដៅទៅលើកម្រិតដែល \"វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង\" បានឈានដល់ បន្ទាប់ពីលេបត្របាក់ \"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌\" និងវិវត្តវិជ្ជា។ ប្រសិនបើគេគណនាទៅ វាហាក់ដូចជាវិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុបានលោតផ្លោះពីថ្នាក់លឿង កម្រិតមធ្យម ទៅកាន់ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង កម្រិតមធ្យម។ ចន្លោះកម្រិតទាំងពីរនេះ វាបានកើនឡើងមួយថ្នាក់ពេញតែម្តង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសម្តីរបស់ សៀវ យ៉ាន យ៉ាវ ឡៅ មានការភ្ញាក់ផ្អើលមួយភ្លែត។ ភ្លាមៗនោះ គាត់មានអារម្មណ៍ធូរស្រាល ហើយងក់ក្បាល។ ភារកិច្ចដ៏ធ្ងន់នៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់បានធ្លាក់ចុះជាបណ្តើរៗ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ទ្រូងដែលតឹងណែនរបស់គាត់ក៏បានធូរស្រាលទាំងស្រុង。 គាត់បានញញឹម ហើយសរសើរថា៖ «មិនអាក្រក់ទេ។ វាពិតជាសមនឹងឈ្មោះជា 'អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង' មែន។ ទោះបីជាវាត្រូវការថាមពលដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដើម្បីបង្កើនថ្នាក់នៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុក៏ដោយ ប៉ុន្តែរឿងនេះហាក់ដូចជាមិនមែនជាការលំបាកសម្រាប់ 'អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌' ក្នុងការសម្រេចបាននោះឡើយ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដកដង្ហើមធំរួច អណ្តាតភ្លើងនៃថាមពលប្រយុទ្ធនៅក្នុងខ្លួនរបស់ សៀវ យ៉ាន បានដកថយចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់គេវិញជាបណ្តើរៗ គេបានក្តាប់កណ្តាប់ដៃបន្តិច រួចនិយាយទាំងញញឹមស្រស់ថា៖ «លោកគ្រូ មើលទៅការបារម្ភរបស់លោកគ្រូកាលពីមុន គឺមិនចាំបាច់សោះ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឈីស... ប្រសិនបើពស់ថ្លាន់លេបឋានសួគ៌ប្រាំពីរពណ៌មិនបានជួយឯងកាលពីម្សិលមិញទេ គ្រូមិនជឿថាឯងនឹងអាចទប់ទល់នឹងការវាយបកពី 'អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌' បានដោយជោគជ័យនោះឡើយ...» ឃើញកាយវិការអួតអាងរបស់ សៀវ យ៉ាន យ៉ាវ ឡៅ បានក្រឡេកភ្នែក ហើយធ្វើបបូរមាត់ខើចបន្តិច រួចនិយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ...» ដោយនឹកឃើញដល់ការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងដែលបណ្តាលមកពីការលេបត្របាក់ \"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌\" ផ្ទៃមុខញញឹមរបស់ សៀវ យ៉ាន បានកកភ្លាមៗ។ ផ្ទៃមុខពណ៌ផ្កាឈូករបស់គេបានប្រែជាស្លេកស្លាំងបន្តិចម្តងទៀត។ គេបានលេបទឹកមាត់ រួចងក់ក្បាលទាំងញញឹមជូរចត់។ គេមានការភ័យខ្លាចបន្តិច កាលបើដកដង្ហើមធំថា៖ «ការឈឺចាប់បែបនោះ ពិតជាគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំងណាស់។ ប្រសិនបើការវាយបកពី 'អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌' ជោគជ័យ ខ្ញុំខ្លាចថា សូម្បីតែព្រលឹងរបស់ខ្ញុំក៏ត្រូវឆេះខ្លោចទៅជាគ្មានសល់អ្វីដែរ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«'វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង' នេះពិតជាចម្លែកបន្តិចមែន... ខ្ញុំពិតជាមិនដឹងថាមនុស្សឆ្កួតប្រភេទណាដែលបានបង្កើតវាឡើងនោះទេ។ កាលនោះ ពួកយើងបានខំប្រឹងប្រែងយ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីស្វែងរករបស់នេះពីកន្លែងចង្រៃនោះ...» បន្ទាប់ពីនិយាយដល់ចំណុចនេះ យ៉ាវ ឡៅ ស្រាប់តែឈប់និយាយបន្ត។ ច្បាស់ណាស់ វាហាក់ដូចជាមានរឿងបម្រាមមួយចំនួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនខ្វល់ខ្វាយពីការដែល យ៉ាវ ឡៅ ឈប់និយាយ សៀវ យ៉ាន បានគ្រវីស្មារបស់គេ រួចលូកបាតដៃចូលទៅក្នុងដៃអាវ ដកយកពស់ថ្លាន់លេបឋានសួគ៌ប្រាំពីរពណ៌ដែលកំពុងរមូលខ្លួនចេញមក។ បច្ចុប្បន្ន នាងហាក់ដូចជាបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងដំណេកដ៏ជ្រៅ ដែលប្រហែលជាលទ្ធផលនៃការលេបយក \"អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង\" យ៉ាងច្រើន។ ពន្លឺពណ៌បៃតងខ្សោយមួយបានគ្របដណ្តប់រាងកាយរបស់នាង ធ្វើឱ្យនាងមានរូបរាងចម្លែកយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«'ពស់ថ្លាន់លេបឋានសួគ៌ប្រាំពីរពណ៌' មានដំណាក់កាលខុសៗគ្នាជាច្រើន។ ដំណាក់កាលកូនពស់, ដំណាក់កាលលូតលាស់, ដំណាក់កាលពេញវ័យ, ដំណាក់កាលកំពូល... ការវិវត្តរវាងដំណាក់កាលនីមួយៗត្រូវការថាមពលដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។ នាងកាលពីមុនស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលកូនពស់ប៉ុណ្ណោះ។ ប្រហែលជាដោយសារតែ 'អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង' ទើបបច្ចុប្បន្ននាងកំពុងប្រើប្រាស់ថាមពលដ៏ច្រើននេះដើម្បីឆ្លងកាត់ការផ្លាស់ប្តូររូបរាង។» យ៉ាវ ឡៅ សម្លឹងមើលពស់តូចប្រាំពីរពណ៌នោះ រួចនិយាយទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បន្ទាប់ពីការផ្លាស់ប្តូររូបរាង តើនាងនឹងខ្លាំងកម្រិតណា?» ឮបែបនេះ សៀវ យ៉ាន បានសួរដោយក្តីចង់ដឹងចង់ឃើញបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រហែលជានាងនឹងឈានដល់កម្រិត លំដាប់ស្ដេច (Dou Wang)...» យ៉ាវ ឡៅ ញញឹម រួចនិយាយថា៖ «នៅពេលដែលនាងចូលដល់ដំណាក់កាលកំពូល សូម្បីតែកម្រិត លំដាប់បុព្វបុរស (Dou Zong) ក៏មិនហ៊ានមើលស្រាលនាងដែរ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នាងពិតជាសមនឹងឈ្មោះជាសត្វវិញ្ញាណធម្មជាតិមែន។ គួរឱ្យច្រណែនណាស់។» សៀវ យ៉ាន បានលាន់មាត់សរសើរទាំងដកដង្ហើមធំដោយក្តីរំភើប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កេ កេ... សត្វមានជីវិតប្រភេទនេះគឺកម្រណាស់។ ពស់ថ្លាន់លេបឋានសួគ៌ប្រាំពីរពណ៌នៅក្នុងដៃរបស់ឯងនេះ ប្រហែលជាមានតែមួយគត់នៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុទាំងមូល។» យ៉ាវ ឡៅ និយាយទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បើអញ្ចឹងមែន វាពិតជាល្អណាស់។» សៀវ យ៉ាន ហើបមាត់សើច។ បន្ទាប់មក គេបានដាក់ពស់ថ្លាន់លេបឋានសួគ៌ប្រាំពីរពណ៌ចូលទៅក្នុងដៃអាវរបស់គេវិញយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ងើបក្បាលឡើងសម្លឹងមើលច្រាំងថ្មភ្នំដែលនៅពីមុខគេ។ ភ្នែករបស់គេបានសម្លឹងមើលទៅពពកដែលកំពុងអណ្តែត ខណៈពេលដែលគេបានលាតសន្ធឹងករបស់គេយ៉ាងខ្ជិលច្រអូស។ បន្ទាប់ពីស្ងាត់ស្ងៀមអស់មួយសន្ទុះ គេក៏និយាយតិចៗថា៖ «លោកគ្រូ តើនៅសល់ពេលប៉ុន្មានទៀតរហូតដល់ 'កិច្ចសន្យាបីឆ្នាំ'?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពីរខែ។» យ៉ាវ ឡៅ និយាយយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពីរខែហ្ហឹង...» សៀវ យ៉ាន សើចស្រាលៗ។ ម្រាមដៃរបស់គេបានប៉ះថ្នមៗលើចិញ្ចៀនផ្ទុករបស់គេ ហើយដាវធំខ្មៅ (Heavy Xuan Ruler) ក៏បានលេចចេញមកម្តងទៀត។ ដោយកាន់ដងដាវយ៉ាងណែន សៀវ យ៉ាន បានកាប់វាចុះក្រោមយ៉ាងខ្លាំង។ ផ្ទាំងថ្មដ៏ធំនៅក្រោមជើងរបស់គេបានផ្ទុះបែកចេញភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន នៅសល់ពីរខែចុងក្រោយនេះ។ តើនាងបានត្រៀមខ្លួនហើយឬនៅ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងព្រៃភ្នំដ៏ឆ្ងាយ កូនឥន្ទ្រីមួយក្បាលដែលកំពុងព្យាយាមហោះហើរ កំពុងប្រឹងប្រែងអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីបោកបក់ស្លាបរបស់វានៅលើកំពូលដើមឈើ។ វាបានបន្លឺសំឡេងស្រែកយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់វា។ ភ្លាមៗនោះ ស្លាបដែលកំពុងតស៊ូរបស់វាបានលាតត្រដង់ត្រង់ រួចវាក៏បានហោះស្ទុះឡើងទៅលើមេឃយ៉ាងលឿន...\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-26T16:05:17.367Z","6a15c4bd77c54253bdeed023","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6a15b73077c54253bdeecffe",234,"ទុក្ខព្រួយឈឺចាប់",{"id":25,"number":26,"title":27},"6a15c59b77c54253bdeed034",236,"ការជួបអធិរាជទឹកកកម្តងទៀត",322,1790177393438]