[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a1475ef3dbb2ea6f1ede8a4":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",230,"ការសម្រេចជោគជ័យ","\u003Cdiv>វិញ្ញាណរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានអូសទាញចំហាយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងមួយដុំតូច ឱ្យរត់រំកិលទៅមុខយឺតៗ។ នៅត្រង់កន្លែងណាដែលអណ្តាតភ្លើងនោះរត់កាត់ ស្រទាប់ទឹកកកដែលកកឡើងពី «ទឹកស្នូលវិញ្ញាណត្រជាក់» តែងតែបន្តរលាយបាត់បង់រូបរាងជាបន្តបន្ទាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលគេកំពុងតែអូសទាញចំហាយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងដ៏តូចមួយនេះយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នបំផុត ឱ្យរត់កាត់តាម ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ មួយចំនួន ចំហាយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងផ្សេងទៀតដែលនៅរាយប៉ាយ ក៏ចាប់ផ្តើមត្រូវបានទាក់ទាញដោយដុំភ្លើងជាដៃគូរបស់ពួកវាបន្តិចម្តងៗ។ ដោយសារតែមានជំនួយពីកម្លាំងទាញទប់រវាងអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងទាំងនោះ ចំហាយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងដែលធ្លាប់តែបែកខ្ញែកគ្នានៅក្នុងខ្លួនរបស់គេ បានចាប់ផ្តើមរត់មករួមបញ្ចូលគ្នាជាបណ្តើរៗ ស្របពេលដែល ស៊ាវ យាន បន្តគ្រប់គ្រងចំហាយនៃ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង មួយនេះ ឱ្យរត់កាត់តាម ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ របស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលចំហាយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងចុងក្រោយត្រូវបានប្រមូលផ្តុំមកជុំគ្នាក្រោមការខិតខំប្រភពកម្លាំងយ៉ាងខ្លាំងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នោះ អណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងទាំងនោះក៏បានរួមបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងសព្វគ្រប់។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ពួកវាក៏បានកកទៅជាដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងតូចមួយម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងដែលបានលេចរូបរាងឡើងវិញនេះ ស៊ាវ យ៉ាន បានបង្ខំចិត្តអត់ទ្រាំនឹងរលកនៃការឈឺចាប់ដ៏ខ្លាំងក្លាដែលកំពុងតែរមួលញាំញីចេញពីក្នុងខ្លួនរបស់គេ។ គេខាំធ្មេញជាប់ រួចក៏បន្តអូសទាញវាឱ្យរត់ទៅមុខទៀតនៅក្នុង ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានរួមបញ្ចូលគ្នាមមកវិញ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង មួយនេះ ពិតជាបានប្រែជាកាចសាហាវ និងគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំងជាងមុនឆ្ងាយណាស់។ នៅពេលដែលដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងរត់ហូរកាត់ ស្រទាប់ទឹកកកដ៏ក្រាស់ត្រូវបានកម្តៅដុតបំផ្លាញរហូតដល់សល់កម្រាស់មិនដល់ប៉ុនមេដៃផងឡើយ។ លើសពីនេះទៅទៀត ចំហាយអ័ព្ទត្រជាក់ៗដែលវាបានភាយចេញមក ក៏ត្រូវអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងដុតកំទេចរហូតដល់រលាយបាត់ទៅជាមោឃៈដែរ។ ស្រទាប់ទឹកកកដែលបានបាត់បង់ប្រភពថាមពលជំនួយទៅហើយនោះ ពិតជាមានភាពលំបាកខ្លាំងណាស់ក្នុងការទប់ទល់នឹងការបំផ្លិចបំផ្លាញរបស់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឥទ្ធិពលរបស់ «ទឹកស្នូលវិញ្ញាណត្រជាក់» ត្រូវបានកាត់បន្ថយទៅៗជាលំដាប់រាល់ពេលដែលអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌រំកិលខ្លួនទៅមុខ។ មានពេលមួយនោះ នៅពេលដែល អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង បានផ្ទុះថាមពលឡើង ស្រទាប់ទឹកកកមួយផ្នែកតូចនៅក្នុង ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវបានរលាយបាត់អស់ទាំងស្រុងតែម្តង។ ម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងមួយតំណក់តូចបានជ្រៀតចូលរនាំងការពារទឹកកក រួចក៏ធ្លាក់ទៅលើសាច់នៃ ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ដ៏ទទេស្អាតនោះភ្លាម។ មួយរំពេចនោះ ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ នោះបានរមួលខ្លួនរឹតបន្តឹងដូចជាសត្វដង្កូវដែលត្រូវកម្តៅ។ ការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងក្លាជ្រៅទៅក្នុងវិញ្ញាណ បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ទប់មិនជាប់ រួចក៏ក្អួតឈាមស្រស់ចេញមកមួយមាត់ធំភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ធ្មេញរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវបានក្តៅខាំណែនជាប់គ្នា។ ការលេចឡើងភ្លាមៗនៃការឈឺចាប់ដ៏សាហាវឃោរឃៅនោះ បានធ្វើឱ្យក្បាលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន វិលវល់មួយសន្ទុះធំ មុននឹងគេអាចគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ឱ្យស្ងប់ចិត្តឡើងវិញបន្តិចម្តងៗ។ គេសូម្បីតែគ្មានពេលនឹងជូតស្នាមឈាមដែលប្រឡាក់លើមាត់ផង ក៏ប្រញាប់ប្រមូលអារម្មណ៍ផ្តោតទៅលើអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌នៅក្នុងខ្លួនភ្លាម។ គេបានបន្តគ្រប់គ្រងដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងនោះ ហើយដឹកនាំវាឱ្យរត់យឺតៗតាម ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ឡើងវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងអំឡុងពេលនៃការដឹកនាំថាមពលនេះ វិញ្ញាណរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន កាន់តែមានភាពស្ទាត់ជំនាញខ្លាំងឡើងៗក្នុងការគ្រប់គ្រងចលនារបស់ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង។ ប៉ុន្តែ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយសារតែរឿងនេះ សីតុណ្ហភាពដែលអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងភាយចេញមក ក៏កាន់តែខ្ពស់គួរឱ្យខ្លាចឡើងៗដែរ។ មកដល់ពេលនេះ ថាមពលនៃ «ទឹកស្នូលវិញ្ញាណត្រជាក់» នៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវបានវាយបំបាក់ម្តងហើយម្តងទៀតដោយការវាយលុករបស់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌។ វាហាក់ដូចជាអាចទ្រាំទ្របានតែមួយបន្តិចទៀតប៉ុណ្ណោះ មុននឹងរលាយបាត់បង់រូបរាង និងអស់រលីងនូវថាមពលទាំងស្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ខាំធ្មេញយ៉ាងខ្លាំង គេបានប្រើប្រាស់កម្លាំងទាំងអស់ដែលមានដើម្បីអូសទាញដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងដ៏តូចនោះ។ សីតុណ្ហភាពដ៏ខ្ពស់ដែលជះចេញពីក្នុងខ្លួនរបស់វា បានជ្រៀតចូលទៅក្នុង ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ និងឆ្អឹងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលធ្វើឱ្យពងបែកតូចៗពណ៌សចាប់ផ្តើមលេចឡើងនៅលើផ្ទៃស្បែកខាងក្រៅរាងកាយរបស់គេភ្លាមៗ។ នៅពេលដែលពងបែកពណ៌សទាំងនោះបែកធ្លាយ វាបានបង្ហាញឱ្យឃើញនូវសាច់ពណ៌ក្រហមឆ្អៅនៅខាងក្រោម។ ស្នាមប្រេះស្រាំតូចៗរាប់មិនអស់បានរីករាលដាលចេញពីសាច់ និងឈាម មុននឹងក្របដណ្តប់ពេញដៃ និងរាងកាយទាំងមូលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ ស្ថានភាពនេះបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន មើលទៅដូចជាតុក្កតាសេរ៉ាមិកដែលបែកបាក់ប្រេះស្រាំ ពោលគឺមានសភាពគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំងពន់ពេក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅស្បែកដែលប្រេះស្រាំពេញមួយតួខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន កន្ទុយភ្នែករបស់ វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀន (យ៉ាវ ឡៅ) បានញ័រទទ្រើតដោយមិនដឹងខ្លួន។ បាតុភូតនៃការប្រេះស្រាំរបស់ស្បែកបែបនេះ មានន័យថាចំហាយក្តៅហួតហែងបានរីករាលដាលពេញផ្នែកខាងក្នុងរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន រួចទៅហើយ។ ដោយសារតែគ្មានផ្លូវសម្រាប់ហូរចេញ ចំហាយក្តៅទាំងអស់នោះមានតែបង្ខំចិត្តបំបែកធ្លាយតាមស្បែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន និងបង្កើតជាស្នាមប្រេះស្រាំដើម្បីភាយចេញមកខាងក្រៅតែប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តាមធម្មតា ការលេចឡើងនូវស្ថានភាពបែបនេះ មានន័យថាកិច្ចការនៅក្នុងរាងកាយមិនបានដំណើរការទៅដោយរលូនឡើយ។ នេះក៏ព្រោះតែប្រសិនបើមានការផ្ទុះឡើងនៃថាមពលបះបោរនោះ ផ្ទៃស្បែកខាងក្រៅរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គឺមានភាគរយខ្ពស់ខ្លាំងណាស់ក្នុងការរងការបំផ្ទុះឱ្យខ្ទាតខ្ទេចខ្ទីភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្ទៃមុខដ៏ចាស់ជរារបស់វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀនបានប្រែប្រួលយ៉ាងរហ័ស។ ដៃទាំងពីររបស់គាត់បានក្តាប់ជាប់ជាកណ្តាប់ដៃ រួចក៏លែងចេញវិញម្តងហើយម្តងទៀត។ គាត់ត្រូវចំណាយពេលយ៉ាងយូរ ទើបអាចសង្កត់ចិត្តរំងាប់ភាពភ័យខ្លាចនៅក្នុងបេះដូងរបស់គាត់បាន។ គាត់បានឈររង់ចាំស្ងៀមស្ងាត់នៅក្បែរនោះ ដោយមិនហ៊ានបន្លឺសំឡេងបន្តិចណាឡើយ ព្រោះខ្លាចធ្វើឱ្យរំខានដល់ ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បច្ចុប្បន្ននេះ ស៊ាវ យ៉ាន មិនបានខ្វល់ខ្វាយពីការប្រែប្រួលនៅលើផ្ទៃរាងកាយរបស់គេឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ គេបានដាក់អារម្មណ៍ និងការយកចិត្តទុកដាក់ទាំងអស់ទៅលើដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតង ដែលហៀបនឹងរត់បញ្ចប់ការដាំដុះមួយជុំពេញនៃ ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងបានហូររំកិលកាត់តាម ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ដ៏សំខាន់មួយ ខ្សែថាមពលនោះក៏បានបញ្ចប់វដ្តមួយជុំយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ។ នៅខណៈពេលនេះឯង ស៊ាវ យ៉ាន អាចមានអារម្មណ៍ដឹងយ៉ាងច្បាស់ថាទំនាក់ទំនងរវាងវិញ្ញាណរបស់គេ និង អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង គឺកាន់តែមានភាពស្និទ្ធស្នាល និងយល់ចិត្តគ្នាច្រើនជាងមុនបន្តិចហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងបានរត់បញ្ចប់វដ្តចុងក្រោយ ស្រាប់តែមានការប្រែប្រួលរំជើបរំជួលនៃ ថាមពលប្រយុទ្ធ នៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ភ្លាមៗ។ ការប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចមួយនេះ បានជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដល់ស្ថានភាពដែលមិនទាន់មានលំនឹងស្រាប់។ ការញ័ររង្គើបន្តិចនៃ ថាមពលប្រយុទ្ធ បានធ្វើឱ្យចំហាយក្តៅដែលពាសពេញខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ផ្ទុះរាលដាលយ៉ាងខ្លាំងចេញមកខាងក្រៅតាមរយៈដៃរបស់គេ ដោយបានហែកយកទាំងសាច់ និងឈាមមួយដុំធំទៅជាមួយផងដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការលេចឡើងភ្លាមៗនៃការឈឺចាប់ដ៏សាហាវឃោរឃៅនោះ បានធ្វើឱ្យវិញ្ញាណរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ញ័ររន្ធត់យ៉ាងខ្លាំងពីរបីដង។ នៅលើថ្ងាសរបស់គេ ញើសត្រជាក់ៗបានហូរស្រក់ចុះមកដូចជាតំណក់ទឹកភ្លៀង ដែលធ្វើឱ្យសម្លៀកបំពាក់របស់គេត្រូវជោកជាំភ្លាមមួយរំពេច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដកដង្ហើមវែងៗពីរបីដងនៅក្នុងចិត្ត ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានលូកស្ទាបទៅក្នុងចិញ្ចៀនផ្ទុករបស់ រួចក៏ដកយកដបទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង (ឱសថព្យាបាល) មួយដបចេញមក។ គេបានចាក់វាទៅលើមុខរបួសដោយមិនបានមើល រួចក៏បន្តដាក់ចិត្តដាក់វិញ្ញាណទៅលើអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងនៅក្នុងខ្លួនរបស់គេជាបន្តទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារតែ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង បានបញ្ចប់វដ្តមួយជុំទៅហើយនោះ ថាមពលប្រយុទ្ធអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅក្នុង គ្រឹះកម្លាំងធាតុ (វង់ថាមពលបង្វិល) នៃរាងកាយរបស់គេ ក៏ស្រាប់តែចាប់ផ្តើមរមួលខ្លួនភ្លាមៗ។ ក្រោមការបញ្ជានៃគំនិតរបស់គេ ចំហាយនៃថាមពលប្រយុទ្ធពណ៌ស្វាយមួយបានហូរចេញពីគ្រឹះកម្លាំងធាតុ រួចក៏ចូលទៅក្របដណ្តប់ជុំវិញដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងនោះ... ទោះបីជាអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយរាល់ពេលដែលចូលទៅប៉ះពាល់នឹង អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ នឹងត្រូវដុតកំទេចរលាយបាត់ទៅជាមោឃៈភ្លាមៗក៏ដោយ ប្រព័ន្ធផ្គត់ផ្គង់របស់វាពិតជាសឹងតែគ្មានទីបញ្ចប់។ ហេតុដូច្នេះហើយ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ដែលទើបតែបញ្ចប់វដ្តមួយជុំមុននេះ ត្រូវបានអូសទាញម្តងទៀតឱ្យរត់ទៅតាមខ្សែផ្លូវដែលតម្រូវដោយវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ នៃ វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែល អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ត្រូវបានរុញច្រានឱ្យរត់ទៅតាមខ្សែផ្លូវដែលកំណត់ដោយ វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង នោះ វាហាក់ដូចជាមានអារម្មណ៍មិនសុខស្រួលត្រង់កន្លែងណាមួយឡើយ។ មួយរំពេចនោះ អណ្តាតភ្លើងដែលធ្លាប់តែមានសភាពស្ងប់ស្ងាត់ខ្លះបន្ទាប់ពីបញ្ចប់វដ្តមួយជុំមុននេះ ក៏បានប្រែជាកាចសាហាវឃោរឃៅឡើងវិញភ្លាមៗ។ អណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងចាស់បានងើបឡើងចេញពីម៉ាម៉ា រួចក៏ដុតរោលយ៉ាងសាហាវទៅលើ ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ដែលធ្លាប់តែត្រូវបានក្របដណ្តប់ដោយស្រទាប់ទឹកកក។ នៅកន្លែងណាដែលអណ្តាតភ្លើងនោះរត់កាត់ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ទាំងនោះត្រូវបានប្រែប្រួលខូចទ្រង់ទ្រាយទាំងស្រុង មើលទៅមានសភាពរងរបួសយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការលេបត្របាក់ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង តាមរបៀបនេះ អាចនិយាយបានថា ស៊ាវ យ៉ាន ពិតជាបានឆ្លងកាត់នូវភាពគួរឱ្យខ្លាចបំផុតរបស់វាហើយ។ មុនពេលដែលការលេបត្របាក់នេះត្រូវបានបញ្ចប់ ផ្នែកខាងក្នុងរាងកាយរបស់គេត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញរហូតដល់មានសភាពខ្ទេចខ្ទីនិងវឹកវរជាខ្លាំង។ សម្លឹងមើលទៅមុខរបួសបច្ចុប្បន្នរបស់គេ ទោះបីជាមានជំនួយពីថ្នាំគ្រាប់ព្យាបាលរបួសផ្សេងៗក៏ដោយ ក៏គេត្រូវសម្រាកព្យាបាលយ៉ាងហោចណាស់ពីរបីខែដែរ ទើបអាចស្តាររាងកាយឱ្យវិលត្រឡប់ទៅរកស្ថានភាពដើមវិញបាន។ ព្រោះថា របួសរបស់គេនៅពេលនេះ គឺពិតជាមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំងហួសប្រមាណ។ ប្រសិនបើគេជាមនុស្សធម្មតាវិញនោះ វាពិតជាគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការធ្វើឱ្យគេក្លាយជាមនុស្សពិការម្នាក់ទៅហើយ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុង ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ របស់គេ ថាមពលប្រយុទ្ធអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅតែបន្តត្រូវបានដុតកំទេចរលាយបាត់ទៅជាមោឃៈដដែល ស្របពេលដែលគ្រឹះកម្លាំងធាតុនៅតែបន្តប្រឹងប្រែងអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីបញ្ជូន ថាមពលប្រយុទ្ធ ចេញមកជំនួស។ វានឹងបញ្ជូនបរិមាណ ថាមពលប្រយុទ្ធ ថ្មីមកភ្លាមៗស្មើនឹងបរិមាណដែលត្រូវដុតបំផ្លាញ។ ទោះបីជាការរុញច្រានបែបនេះ ធ្វើឱ្យ ថាមពលប្រយុទ្ធ ដែលផ្ទុកនៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុចាប់ផ្តើមថយចុះក្នុងល្បឿនដែលគេអាចមើលឃើញនឹងភ្នែកក៏ដោយ ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះដែរ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ក៏បានចាប់ផ្តើមរត់ចរាចរណ៍បានសម្រេចទៅតាមខ្សែផ្លូវដែលណែនាំដោយវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ នៃ វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅផ្នែកខាងក្នុងនៃ ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ស្រទាប់ទឹកកកដែលបង្កើតឡើងដោយ «ទឹកស្នូលវិញ្ញាណត្រជាក់» បានប្រែជាស្តើងទៅៗបន្តិចម្តងៗពីស្ថានភាពក្រាស់ដើមដំបូង បន្ទាប់ពីត្រូវបានបំផ្លាញដោយ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ អស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ។ បន្ទាប់មក វាក៏បានប្រែប្រួលពីស្ថានភាពស្តើង ទៅជាស្ថានភាពមួយដែលស្ទើរតែគ្មានសល់អ្វីទាល់តែសោះ។ មកដល់ពេលនេះ ស្រទាប់ទឹកកកដ៏ត្រជាក់ស្រេបនោះ បានបាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការការពារទាំងស្រុងទៅហើយ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងការបាត់បង់នៃស្រទាប់ទឹកកក ស្ថានភាពដែលអាក្រក់ស្រាប់នៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏កាន់តែធ្លាក់ដុនដាបខ្លាំងឡើងថែមទៀត។ សីតុណ្ហភាពដ៏ខ្ពស់បានដុតរោល ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ របស់គេរហូតដល់មានសភាពវឹកវរខ្ទេចខ្ទាំ។ នៅតាមតំបន់តូចៗមួយចំនួន ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ចាប់ផ្តើមបង្កើតជាដុំកកស្ទះ ដែលរាំងស្ទះដល់លំហូររត់របស់ ថាមពលប្រយុទ្ធ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈានមកដល់ដំណាក់កាលនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលបានប្រើប្រាស់អស់នូវរាល់វិធីសាស្ត្រជំនួយទាំងអស់ទៅហើយនោះ មានតែខាំធ្មេញជាប់ ហើយដាក់កម្លាំងទាំងអស់ដើម្បីជម្រុញ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ឱ្យរត់បញ្ចប់ខ្សែផ្លូវចរាចរណ៍នៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ នៃ វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង តែប៉ុណ្ណោះ។ នេះក៏ព្រោះតែមានតែការធ្វើបែបនេះទេ ទើបគេអាចទទួលបានការប៉ះប៉ូវមកវិញយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ។ បើមិនដូច្នោះទេ គង់តែមានពេលដែល អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ផ្ទុះកំហឹងឡើងវិញ ហើយនៅខណៈពេលនោះ គេច្បាស់ជាត្រូវរលាយខ្លួនក្លាយជាផេះហ្មត់នៅនឹងកន្លែងជាមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឆិ...» នៅលើផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្រាប់តែមានស្នាមប្រេះឈាមតូចមួយបានបែកធ្លាយចេញមក។ ឈាមស្រស់បានហូរចេញពីស្នាមនោះ ដែលធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខពាក់កណ្តាលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវលាបពណ៌ដោយឈាមក្រហមឆ្អៅ។ សម្លឹងមើលទៅគេនៅពេលនេះ គឺមើលទៅដូចជាបិសាចពណ៌សនិងក្រហមដូច្នោះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងតែបិទភ្នែកជិតនោះ តាមពិតទៅមិនបានដឹងឡើយថារូបរាងខាងក្រៅរបស់គេបានប្រែជាគួរឱ្យខ្លាចកម្រិតណាឡើយ។ គេគ្រាន់តែអាចដឹងដោយស្រពិចស្រពិលថាមានការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងបានលេចឡើងភ្លាមៗនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គេ។ បន្ទាប់ពីនោះមក គេបានបន្តផ្តោតអារម្មណ៍ទាំងអស់ទៅលើការដឹកនាំលំហូររត់របស់ ថាមពលប្រយុទ្ធ ដោយទាញទប់ដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតង ដែលកម្លាំងប្រឆាំងរបស់វាលោតឡើងកាន់តែខ្លាំងក្លាឡើងៗ ហើយព្យាយាមរត់បញ្ចប់ខ្សែផ្លូវចរាចរណ៍ចុងក្រោយនៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ នៃ វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីត្រូវបានដុតបំផ្លាញដោយ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ អស់រយៈពេលយ៉ាងយូរមក ថាមពលប្រយុទ្ធអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ ហាក់ដូចជាត្រូវបានប្រើប្រាស់អស់រលីងទាំងស្រុងទៅហើយ។ នៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុនោះ គឺសល់តែថាមពលរាវពណ៌ស្វាយចំនួនដប់ប្រាំពីរតំណក់ជាមូលដ្ឋានប៉ុណ្ណោះដែលកំពុងតែវិលវង់ចុះឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>(ចំណាំ៖ តំណក់ថាមពលរាវពណ៌ស្វាយទាំងនេះជាខ្លឹមសារស្នូលនៃកម្លាំងធាតុដែលមិនអាចងើបឡើងវិញដោយស្វ័យប្រវត្តដូចជាចំហាយថាមពលធម្មតាឡើយ លុះត្រាតែមានការហ្វឹកហាត់កម្រិតខ្ពស់ឡើងវិញ)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលចំហាយចុងក្រោយនៃ ថាមពលប្រយុទ្ធ ត្រូវបានបញ្ចេញអស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានរារែកមួយសន្ទុះ បន្ទាប់មកគេក៏បានចាប់ផ្តើមផ្ទេរថាមពលរាវចេញពីគ្រឹះកម្លាំងធាតុ ហើយដឹកនាំពួកវាឱ្យទៅក្របដណ្តប់លើដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតង រួចក៏ប្រើប្រាស់កម្លាំងទាំងអស់ដើម្បីអូសទាញវាទៅមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថាមពលរាវនៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ ពិតជាមានគុណភាពខ្ពស់ជាងថាមពលចំហាយឆ្ងាយណាស់។ ថាមពលរាវពណ៌ស្វាយមួយតំណក់តូច គឺមានសមត្ថភាពអាចទប់ទល់នឹងការដុតកំទេចរបស់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ បានរយៈពេលជាងម្ភៃវិនាទី មុនពេលដែលវាត្រូវបានរលាយបាត់ទៅទាំងស្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញថាឥទ្ធិពលរបស់ថាមពលរាវមានលទ្ធផលល្អខ្លាំងបែបនេះ ស្មារតីរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បានហក់ឡើងខ្ពស់ភ្លាម។ គេមិនបានខ្វល់ខ្វាយពីអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ ដោយបានដកយកតំណក់ថាមពលរាវចេញពីគ្រឹះកម្លាំងធាតុជាបន្តបន្ទាប់ រួចក៏ជម្រុញខ្សែម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងឱ្យរត់កាត់តាមខ្សែផ្លូវចុងក្រោយដែលបង្ហាញដោយវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តំណក់ថាមពលរាវពណ៌ស្វាយចំនួនដប់ប្រាំពីរតំណក់នៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុ ត្រូវបានប្រើប្រាស់អស់រហូតដល់សល់ត្រឹមតែបីតំណក់ប៉ុណ្ណោះ។ នៅខណៈពេលនោះឯង ដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងពិតជាបានរត់ចាកចេញពីខ្សែផ្លូវចុងក្រោយនៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ នៃ វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង... នៅពេលដែលដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងបានរត់ចេញពី ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ចុងក្រោយ ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ត្រជាក់ស្រងាត់ស្រាលៗមួយបានលេចឡើងភ្លាមៗនៅក្នុងក្បាលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលធ្លាប់តែត្រូវបានស្ពឹកស្រពន់ដោយសារការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងមុននេះ ដែលធ្វើឱ្យគេអាចស្តារនូវភាពស្ងប់ស្ងាត់ឡើងវិញបានច្រើនណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពី អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង បច្ចុប្បន្នបានរត់កាត់តាមខ្សែផ្លូវនៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ នៃ វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង រួចមក សីតុណ្ហភាពដ៏ខ្ពស់ដែលផ្ទុកទៅដោយកម្លាំងបំផ្លិចបំផ្លាញដ៏ខ្លាំងក្លានោះ ស្រាប់តែចាប់ផ្តើមថយចុះកម្លាំងបន្តិចម្តងៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក សីតុណ្ហភាពដ៏ខ្ពស់នោះស្ទើរតែដកថយចូលទៅក្នុងដុំម៉ាម៉ាទាំងស្រុងតែម្តង។ ភាពកាចសាហាវបានរលាយបាត់បង់រូបរាង ហើយចរន្តនៃភាពកក់ក្តៅដ៏ស្រណុកសុខស្រួល ក៏បានរីករាលដាលចេញមកជាបណ្តើរៗ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើខ្ញុំពិតជាបានជោគជ័យហើយមែនទេ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងរូងភ្នំ វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀន សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលរាងកាយទាំងមូលសូម្បីតែស្បែកមួយដុំតូចក៏គ្មានសល់កន្លែងល្អផងនោះ រួចក៏ដកដង្ហើមធំវែង។ ស្នាមញញឹមដ៏ពេញចិត្តមួយបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គាត់ ខណៈដែលគាត់ងក់ក្បាលបន្តិច។ ម្រាមដៃរបស់គាត់បានវាយចេញស្រាលៗ ហើយ ត្បូងផ្ទុកវិញ្ញាណភ្លើង (Acceptance Spirit) ដ៏តូចមួយនៅលើផ្ទៃថ្ម បានប្រែប្រួលទៅជាពន្លឺពណ៌ប្រផេះ រួចក៏បាញ់ចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ភ្លាម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែល ត្បូងផ្ទុកវិញ្ញាណភ្លើង បានចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្រទាប់ការពារអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងដ៏ចាំងផ្លេកមួយ បានបាញ់ចេញមកក្រៅភ្លាមៗពីក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ បន្ទាប់ពីនោះមក វាក៏បានរុំព័ទ្ធជុំវិញខ្លួនរបស់គេយ៉ាងលឿនរហ័ស។ អណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងដ៏ក្តៅគគុកដែលកំពុងតែរមួលខ្លួននៅលើនោះ បានបិទបាំងរាល់ការមើលឃើញរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នាពី ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅស្រទាប់ការពារអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងដែលបានលេចឡើងភ្លាមៗនោះ វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀន បានញញឹមតិចៗ រួចក៏រអ៊ូតិចៗដោយសំឡេងស្រាលថា៖ «ពិតជាអាល្អិតដ៏គួរឱ្យខ្លាចមែន។ គេពិតជាអាចទ្រាំទ្រនឹងការឈឺចាប់ដែលបង្កឡើងដោយ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ដុតខាត់បន្សុទ្ធពេញរាងកាយរបស់គេបាន។ ពិតជាមិនធម្មតាមែន...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងផ្ទៃដ៏ធំទូលាយនៃរូងភ្នំ ស្រទាប់ការពារអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងបានរុំព័ទ្ធ ស៊ាវ យ៉ាន នៅក្នុងនោះ មើលទៅដូចជាគ្រាប់ពងមាន់ដូច្នោះដែរ។ អណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងដែលកំពុងតែរមួលខ្លួននោះ ហាក់ដូចជាកំពុងតែប្រកាសថា ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងតែឆ្លងកាត់ការផ្លាស់ប្តូររូបរាង និងវិវត្តន៍ខ្លួនដ៏អស្ចារ្យមួយ...\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-25T16:16:47.901Z","2026-05-26T13:27:55.204Z","6a1475ef3dbb2ea6f1ede8a4","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6a146b3b3dbb2ea6f1ede877",229,"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ដុតចម្រាញ់រាងកាយ",{"id":26,"number":27,"title":28},"6a159fa977c54253bdeecf60",231,"ការជួសជុល និងការពង្រឹង",322,1790177393052]