[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a146b3b3dbb2ea6f1ede877":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",229,"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ដុតចម្រាញ់រាងកាយ","\u003Cdiv>បន្ទាប់ពី ស៊ាវ យ៉ាន បានដកហូតយកស្នូលគ្រាប់ពូជភ្លើងនៃ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ចេញមក អណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងដ៏ធំសម្បើមនៅចំពោះមុខគេ ក៏ចាប់ផ្តើមរួញមាឌបន្តិចម្តងៗភ្លាមៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក វាបានប្រែប្រួលទៅជាចំហាយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងតូចៗ រួចក៏ហូរចូលទៅក្នុងដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងដែលនៅក្នុងបាតដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នេះគឺជាស្នូលគ្រាប់ពូជភ្លើងដើមរបស់ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង។ កុំមើលស្រាលទំហំរបស់វាឱ្យសោះ! កាលពីទើបតែកកើតឡើងដំបូង ទំហំរបស់វាអាចធំស្មើនឹងពាក់កណ្តាលនៃកំពូលភ្នំឯណោះ។ ប៉ុន្តែ បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់ការដុតចម្រាញ់ និងខាត់បន្សុទ្ធដោយដីអស់រយៈពេលរាប់ពាន់ឆ្នាំមក ទំហំរបស់វាក៏កាន់តែតូចទៅៗជាលំដាប់។ លុះត្រាតែទំហំរបស់វាត្រូវបានបង្រួមមកនៅត្រឹមប៉ុនបាតដៃ ទើបវាអាចបង្កើតជា វិញ្ញាណភ្លើង តូចមួយបាន។ ហើយនៅខណៈពេលនោះឯង ទើបវាអាចហៅបានថាជា អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ដ៏ពិតប្រាកដ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ដុំម៉ាម៉ាទំហំប៉ុនមេដៃនេះ បានស្រូបយកថាមពលដ៏គួរឱ្យរន្ធត់អស់រយៈពេលរាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយ ក្នុងអំឡុងពេលដែលវាត្រូវបានបង្រួមខ្លួន... ឯងសាកគិតមើលទៅ... ប្រសិនបើរបស់បែបនេះផ្ទុះឡើងទាំងស្រុង នោះអំណាចបំផ្លិចបំផ្លាញរបស់វានឹងសាហាវឃោរឃៅដល់កម្រិតណា... និយាយឱ្យចំទៅ នៅពេលដែលថាមពលឆេះបះបោរនេះផ្ទុះឡើង សូម្បីតែអ្នកខ្លាំងលំដាប់ លំដាប់បុព្វបុរស ក៏មានលទ្ធផលចុងក្រោយតែមួយគត់ដែរ...» យ៉ាវ ឡៅ សម្លឹងមើលទៅដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងនៅក្នុងបាតដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងតែរមួលខ្លួនដូចជាសត្វដង្កូវ រួចក៏និយាយតិចៗថា៖ «គឺសេចក្តីស្លាប់!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហូ...» ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមធំវែង រួចក៏ងក់ក្បាលស្ងៀមស្ងាត់។ គេកាន់ដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងនៅក្នុងបាតដៃយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នបំផុត។ ដោយសារតែសីតុណ្ហភាពដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចដែលផ្ទុកនៅក្នុងដុំម៉ាម៉ានោះ វាបានធ្វើឱ្យស្រទាប់ការពារពណ៌ឈាមដ៏ក្រាស់រលាយយ៉ាងលឿនរហ័ស ដែលល្បឿននេះអាចធ្វើឱ្យមនុស្សភាគច្រើនភ័យស្លន់ស្លោជាមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើត្រូវធ្វើអ្វីបន្តទៀត លោកគ្រូ?» ស៊ាវ យ៉ាន ព្រិចភ្នែករួចរអ៊ូរទាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លេបវាចូលទៅ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់ឃ្មឹកនៅលើរាងកាយរបស់ យ៉ាវ ឡៅ បានញ័ររន្ធត់យ៉ាងខ្លាំងពីរបីដងដោយមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។ គាត់បានព្យាយាមអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីរក្សាសំឡេងរាបស្មើ និងចាស់ទុំរបស់គាត់ ប៉ុន្តែវានៅតែមានសភាពញ័រតិចៗ។ ជំហានបច្ចុប្បន្នដែល ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវអនុវត្ត គឺជាជំហានដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុតក្នុងការលេបត្របាក់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌។ ទោះបីជារាងកាយខាងក្រៅរឹងមាំ និងមាំទាំកម្រិតណាក៏ដោយ ប៉ុន្តែផ្នែកខាងក្នុងរាងកាយរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ គឺតែងតែជាចំណុចខ្សោយបំផុតជានិច្ច។ កុំថាឡើយដល់ទៅ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ដែលមានអំណាចបំផ្លិចបំផ្លាញដ៏មហិមា សូម្បីតែរបស់ដែលមានគ្រោះថ្នាក់បន្តិចបន្តួចជ្រៀតចូលទៅក្នុងខ្លួន ក៏អាចធ្វើឱ្យអ្នកខ្លាំងម្នាក់មានអារម្មណ៍ឈឺចាប់ខ្លាំងរហូតដល់ចង់រស់មិនរស់ ចង់ស្លាប់មិនស្លាប់ដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសម្តីរបស់ យ៉ាវ ឡៅ ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងតែក្តាប់ជាប់ស្នូលគ្រាប់ពូជភ្លើងនៃ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង នោះ បានញ័រទទ្រើតពីរបីដងដោយមិនដឹងខ្លួន។ គេបន្ទាបក្បាលចុះបន្តិច សម្លឹងមើលទៅស្នូលគ្រាប់ពូជភ្លើងដែលកំពុងរមួលខ្លួនយឺតៗដោយភ្នែកពណ៌ខ្មៅងងឹត។ ភាពរារែក និងការតស៊ូក្នុងចិត្តបានចាំងឆ្លុះនៅក្នុងកែវភ្នែករបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាចរិតលក្ខណៈរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន មានភាពស្ងប់ស្ងាត់យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏បេះដូងរបស់គេជៀសមិនរួចពីការភ័យខ្លាច និងព្រួយបារម្ភឡើយ នៅពេលដែលត្រូវប្រឈមមុខនឹងការសម្រេចចិត្តរវាងសេចក្តីស្លាប់ និងរស់បែបនេះ។ តើអ្នកណាអាចបន្ទោសគេបានទៅ? ព្រោះអ្វីដែលគេហៀបនឹងលេបចូលទៅនេះ គឺមិនខុសពីគ្រាប់បែកដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុតនោះឡើយ។ គ្រាប់បែកមួយគ្រាប់នេះមានភាគរយខ្ពស់ខ្លាំងណាស់ក្នុងការដុតកំទេចរាងកាយរបស់គេឱ្យក្លាយជាផេះហ្មត់ នៅខណៈពេលដែលគេលេបវាចូលទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីភាពស្ងៀមស្ងាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន បរិយាកាសនៅក្នុងរូងភ្នំក៏ប្រែជាស្ងាត់ជ្រងំ។ ខ្យល់អាកាសដ៏ក្តៅហួតហែងបានវិលវង់ជុំវិញរូងភ្នំ មុននឹងហូរចេញទៅតាមស្នាមប្រេះស្រាំនានា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវ ឡៅ ក៏បានដកដង្ហើមធំតិចៗ ខណៈដែលគាត់សម្លឹងមើលដៃដែលញ័របន្តិចរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ គាត់មិនមានការខកចិត្តបន្តិចណាឡើយចំពោះការរារែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ ដោយសារតែគាត់ធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ក្នុងការលេបត្របាក់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ គាត់ដឹងច្បាស់ណាស់ថាបេះដូង និងវិញ្ញាណរបស់មនុស្សយើង នឹងមានភាពមិនច្បាស់លាស់ និងរង្គោះរង្គើខ្លាំងប៉ុណាក្នុងអំឡុងពេលនេះ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កាលពីមុន នៅពេលដែលគាត់លេបត្របាក់ «អណ្តាតភ្លើងត្រជាក់ឆ្អឹង» គាត់ថែមទាំងបានកាន់ស្នូលគ្រាប់ពូជភ្លើង អង្គុយធ្លុងទាំងញ័រទទ្រើតអស់រយៈពេលជិតមួយម៉ោងឯណោះ ទើបចុងក្រោយគាត់ដាច់ចិត្តគិតថាបើទោះជាត្រូវស្លាប់ក៏ត្រូវតែសាកល្បង រួចក៏ខាំធ្មេញបង្ខំរុញច្រានស្នូលគ្រាប់ពូជភ្លើងនោះចូលទៅក្នុងពោះរបស់គាត់ទាំងកំហឹង...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅយុវជនដែលកំពុងកាន់ស្នូលគ្រាប់ពូជភ្លើងដោយទឹកមុខតស៊ូក្នុងចិត្ត យ៉ាវ ឡៅ ក៏រក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ដែរ។ គាត់មិនបានហើបមាត់និយាយពាក្យលួងលោមអ្វីឡើយ។ នេះក៏ព្រោះតែការលេបត្របាក់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ តែងតែមានហានិភ័យដ៏ធំធេងបំផុតជានិច្ច។ ទោះបីជាពួកគេបានរៀបចំ «ថ្នាំគ្រាប់ឈូកឈាម» និងរបស់ជំនួយផ្សេងៗទៀតតាមការណែនាំរបស់គាត់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែរបស់ទាំងនេះគ្រាន់តែជួយបង្កើនអត្រាជោគជ័យនៃការលេបត្របាក់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ បានបន្តិចបន្តួចតែប៉ុណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តាមការប៉ាន់ស្មានជាប្រហាក់ប្រហែលរបស់គាត់ ប្រសិនបើគ្មាន «ថ្នាំគ្រាប់ឈូកឈាម» និងរបស់ជំនួយផ្សេងៗទេនោះ ឱកាសក្នុងការលេបត្របាក់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ បានសម្រេច គឺមិនដល់មួយភាគរយផងឡើយ។ ទោះបីជាមានរបស់ទាំងនេះជួយក៏ដោយ ក៏ឱកាសជោគជ័យអាចកើនឡើងមកត្រឹមតែប្រហែលដប់ភាគរយប៉ុណ្ណោះ។ បើទោះជាយ៉ាងនេះក្តី... ហានិភ័យដែលពាក់ព័ន្ធនៅតែមានកម្រិតខ្ពស់ខ្លាំងដដែល។ វាអាចនិយាយបានថា ការលេបត្របាក់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ គឺជាសកម្មភាពភ្នាល់ផ្សងព្រេងជាមួយនឹងព្រហ្មលិខិត និងសំណាងផ្ទាល់ខ្លួនទាំងស្រុង។ ប្រសិនបើសំណាងល្អ គេនឹងអាចដើរហើរពាសពេញឋានសួគ៌ និងគ្រប់គ្រងលើផ្ទៃដីធំធេង ប៉ុន្តែប្រសិនបើសំណាងអាក្រក់ គេនឹងត្រូវប្រែជាផេះហ្មត់ ហើយកប់ទៅក្នុងដីលឿងតែម្តង...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហេតុដូច្នេះហើយ នៅពេលដែលគាត់ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន រារែក និងតស៊ូក្នុងចិត្ត យ៉ាវ ឡៅ មិនបាននិយាយអ្វីទាំងអស់។ គាត់គ្រាន់តែអង្គុយស្ងៀមស្ងាត់នៅជ្រុងមួយ ហើយរង់ចាំការសម្រេចចិត្តរបស់យុវជនម្នាក់នេះ។ ទោះជាយ៉ាងណា គាត់ជឿជាក់ថាយុវជននៅចំពោះមុខគាត់ម្នាក់នេះ នឹងមិនធ្វើឱ្យគាត់ខកចិត្តឡើយ។ ការហ្វឹកហាត់យ៉ាងលំបាកលំបិនអស់រយៈពេលបីឆ្នាំកន្លងមកនេះ បានធ្វើឱ្យ យ៉ាវ ឡៅ យល់ច្បាស់ទាំងស្រុងពីភាពសាហាវឃោរឃៅ និងភាពរឹងរូសដែលលាក់កំបាំងនៅក្នុងចិត្តរបស់យុវជនម្នាក់នេះ។ យុវជនម្នាក់នេះបានលះបង់កម្លាំងកាយចិត្តយ៉ាងច្រើនសម្រាប់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ មួយនេះ។ ឥឡូវនេះដល់ពេលដែលត្រូវប្រមូលផលហើយ ចរិតរបស់គេច្បាស់ជានឹងមិនអនុញ្ញាតឱ្យខ្លួនឯងបោះបង់ចោលឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្នុងពេលដែលឯងមិនព្រមបោះបង់... ហេតុនេះចូរចាប់យកវាទៅ! ស្លាប់ឬរស់ ខ្លាំងឬខ្សោយ នឹងត្រូវជ្រើសរើសចាប់ពីវិនាទីនេះតទៅ» ភ្នែករបស់ យ៉ាវ ឡៅ បន្តិច ខណៈដែលគាត់រអ៊ូតិចៗនៅក្នុងចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពេលវេលាបានកន្លងផុតទៅនៅក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់។ នៅខណៈពេលមួយ យុវជនដែលកំពុងអង្គុយស្ងៀមស្ងាត់នោះ ស្រាប់តែកម្រើកខ្លួនញ័រតិចៗ។ គេដកដង្ហើមស្រូបយកខ្យល់ដ៏ក្តៅហួតហែងចូលវែងៗ រួចក៏ងើបក្បាលឡើងបន្តិច បង្ហាញឱ្យឃើញនូវទម្រង់មុខចំហៀងរបស់គេ ដែលកំពុងតែចាកផុតពីភាពក្មេងខ្ចីបន្តិចម្តងៗ។ គេញញឹមតិចៗទៅកាន់ យ៉ាវ ឡៅ ដែលនៅតែរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់នៅក្បែរនោះ បន្ទាប់មក ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បានលើកបង្ហាញស្នូលគ្រាប់ពូជភ្លើងនៅក្នុងដៃ រួចនិយាយដោយសំឡេងស្រាលថា៖ «លោកគ្រូ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមហើយ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮពាក្យនេះ ស្នាមញញឹមដ៏ពេញចិត្ត និងទន់ភ្លន់បានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ចាស់ជរារបស់ យ៉ាវ ឡៅ។ គាត់ងក់ក្បាលបន្តិច រួចនិយាយតិចៗថា៖ «គ្រូសូមជូនពរឱ្យឯងទទួលបានជោគជ័យ។ ចូរជឿជាក់លើខ្លួនឯង។ ឯងនឹងមិនបរាជ័យឡើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កេ កេ ខ្ញុំតែងតែមានទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯងជានិច្ច» ស្នាមញញឹមដ៏ស្រស់បំព្រងបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ហ្មត់ហ្មង និងសង្ហារបស់យុវជនម្នាក់នេះ។ គេសន្សឹមៗលើកស្នូលគ្រាប់ពូជភ្លើងនៅក្នុងដៃឡើង បង្អង់បន្តិច រួចក៏បោះវាចូលទៅក្នុងមាត់ដែលបើកចំហររបស់គេភ្លាមៗតែម្តង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈពេលដែលដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងបានចូលទៅក្នុងមាត់របស់គេ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បានបិទមាត់យ៉ាងណែនភ្លាម។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ រាងកាយទាំងមូលរបស់គេហាក់ដូចជាត្រូវបានរន្ទះបាញ់ដូច្នោះដែរ។ វាបានញ័រទទ្រើតយ៉ាងខ្លាំងក្លា ហើយផ្ទៃមុខដែលដើមឡើយមានឈាមរត់ខ្លះៗនោះ ស្រាប់តែប្រែជាស្លេកស្លាំងដូចក្រដាសភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយបង្ខំចិត្តអត់ទ្រាំនឹងរលកនៃការឈឺចាប់ដ៏ខ្លាំងក្លាដែលកំពុងឆេះរោលចេញពីក្នុងរាងកាយ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បានបិទភ្នែកយឺតៗ ហើយវិញ្ញាណ និងគំនិតរបស់គេក៏បានសន្សឹមៗលិចចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់ខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលគំនិតរបស់គេលិចចូលទៅក្នុងខ្លួន ពិភពញាណដឹងដ៏ស្រពិចស្រពិល និងពោរពេញដោយអ័ព្ទ ក៏បានលេចឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ភ្លាម។ បច្ចុប្បន្ននេះ មាន ផ្លូវដែលថាមពលម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ជាច្រើននៅក្នុងខ្លួនរបស់គេបានរងការខូចខាត។ ដុំម៉ាម៉ាពណ៌បៃតងដែលបានចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់គេមុននេះ បានបែងចែកខ្លួនទៅជាចំហាយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងតូចៗរាប់មិនអស់រួចទៅហើយ។ ចំហាយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងទាំងនេះផ្ទុកទៅដោយថាមពលដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ ហើយពួកវាបានរត់កាត់តាម ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ របស់គេដោយគ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់ឡើយ។ រាល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលរាំងស្ទះផ្លូវនៅចំពោះមុខពួកវា នឹងត្រូវដុតកំទេចរលាយបាត់ទៅជាមោឃៈភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលចំហាយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងទាំងនេះរត់កាត់ សីតុណ្ហភាពដ៏ខ្ពស់គួរឱ្យខ្លាចនៅតែអាចជ្រៀតចូលទៅក្នុង ផ្លូវដែលថាមពលធាតុហូរក្នុងរាងកាយ របស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានដដែល បើទោះបីជាពួកវាត្រូវបានការពារដោយស្រទាប់ការពារពណ៌ឈាមដែលកកើតឡើងពី «ថ្នាំគ្រាប់ឈូកឈាម» ក៏ដោយ។ ទោះបីជាកម្តៅដែលសេសសល់ និងជ្រៀតចូលមកនោះមិនក្តៅខ្លាំងបំផុតក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាពិតជាបាននាំមកនូវការបំផ្លិចបំផ្លាញយ៉ាងខ្លាំងដល់ចំណុចដែលខ្សោយបំផុតនៃរាងកាយមនុស្ស ដែលនោះគឺ ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការដុតកម្តៅពីសីតុណ្ហភាពដ៏ខ្ពស់ទាំងនេះ ផ្លូវដែលថាមពលធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ដែលដើមឡើយធ្លាប់តែធំទូលាយ និងរឹងមាំ បែរជាត្រូវរមួលខ្លួន និងវ៉លវង់ដូចជាស្បែកដែលមានស្នាមរបួសដុតរោល មើលទៅមានសភាពចម្លែក និងគួរឱ្យខ្លាចជាពន់ពេក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាការពិតណាស់ ការឈឺចាប់ដែលកើតឡើងពីការដែល ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ត្រូវរងការដុតកម្តៅរហូតដល់រមួលខ្លួនទាំងស្រុងបែបនេះ បានបណ្តាលឱ្យរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ញ័រប្រកាច់ម្តងហើយម្តងទៀត។ សាច់ដុំពេញរាងកាយរបស់គេបានរឹតបន្តឹង និងឡើងប៉ោងៗដូចជាសត្វដង្កូវ។ ផ្ទៃមុខដ៏ស្លេកស្លាំងរបស់គេមិនមានសញ្ញានៃឈាមរត់បន្តិចណាឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុង ផ្លូវដែលថាមពលធាតុហូរក្នុងរាងកាយ អណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងបានរត់ឆ្លងកាត់យ៉ាងកាចសាហាវបំផុត។ ត្រឹមតែរយៈពេលពីរបីនាទីប៉ុណ្ណោះ ផ្នែកខាងក្នុងរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញរហូតដល់មានសភាពវឹកវរ និងខ្ទេចខ្ទាំជាខ្លាំង។ អ្វីដែលអាក្រក់បំផុតនោះគឺ ឥទ្ធិពលឱសថរបស់ «ថ្នាំគ្រាប់ឈូកឈាម» ភាគច្រើនត្រូវបានបំផ្លាញ និងស៊ីដាច់ដោយ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ទៅហើយ។ ស្រទាប់ការពារពណ៌ឈាមដែលបានរលាយបាត់បង់រូបរាងនោះ មិនមានការជំនួសមកវិញពីកម្លាំងឱសថរបស់ «ថ្នាំគ្រាប់ឈូកឈាម» ទៀតឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សូម្បីតែស្ថិតនៅក្រោមលក្ខខណ្ឌដែលមានការការពារពីស្រទាប់ការពារពណ៌ឈាមក៏ដោយ ក៏ផ្នែកខាងក្នុងរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នៅតែរងការខូចខាតដោយសារ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ដ៏គួរឱ្យខ្លាច រហូតដល់ស្ទើរតែធ្លាក់ចូលក្នុងស្ថានភាពពិការទៅហើយ។ ចុះទម្រាំតែស្រទាប់ការពារពណ៌ឈាមនេះរលាយបាត់អស់ទាំងស្រុងទៀតនោះ រាល់អ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន រាប់បញ្ចូលទាំង ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ឆ្អឹង បេះដូង និងសរីរាង្គផ្សេងៗទៀត ច្បាស់ជាត្រូវដុតបំផ្លាញដោយ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ឱ្យក្លាយជាផេះហ្មត់ក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លីបំផុតជាមិនខាន។ នៅពេលដែលរឿងនោះកើតឡើង ស៊ាវ យ៉ាន ដែលបានបាត់បង់សរីរាង្គសំខាន់ៗសម្រាប់ទ្រទ្រង់ជីវិត នឹងត្រូវសល់តែផ្លូវមួយគត់ គឺសេចក្តីស្លាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្រទាប់ការពារពណ៌ឈាមបានប្រែជាស្តើងទៅៗយ៉ាងលឿនក្រោមការដុតកំទេចនៃ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង។ នៅខណៈពេលដែលស្រទាប់ការពារពណ៌ឈាមប្រែជាមានសភាពថ្លាឆ្វង់ និងហៀបនឹងរលាយបាត់ស្រមោលទៅហើយនោះ វត្ថុដ៏ក្តៅឧណ្ហៗ និងត្រជាក់ម្យ៉ាង ត្រូវបានគេញាត់ចូលទៅក្នុងដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ សំឡេងដ៏ម៉ឺងម៉ាត់របស់ យ៉ាវ ឡៅ បានបន្លឺឡើងថា៖ «ប្រញាប់លេប “ទឹកស្នូលវិញ្ញាណត្រជាក់” ទៅ! បន្ទាប់ពីនោះ ចូរដឹកនាំវាឱ្យរត់រំកិលនៅក្នុង ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ នៃខ្លួនប្រាណឯង ដើម្បីបង្កើនភាពស៊ាំ និងភាពស្និទ្ធស្នាលរវាងថាមពលនៃទឹកស្នូលត្រជាក់ និង ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ។ នៅពេលដែលឯងបញ្ចប់ការរួមបញ្ចូលថាមពលនេះហើយ ចូរប្រើប្រាស់ ថាមពលប្រយុទ្ធ មកក្របដណ្តប់ជុំវិញ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ហើយដឹកនាំវាឱ្យរត់កាត់តាមខ្សែផ្លូវនៃវិធិសាស្រ្តដាំដុះកំលាំងធាតុ វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង មុននឹងលេបត្របាក់រំលាយវាទាំងស្រុង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ងក់ក្បាលយល់ព្រមនៅក្នុងចិត្ត។ គេប្រញាប់ចាប់ក្តាប់ដបត្បូង រួចក៏ហែកមាត់ចាក់វាចូលភ្លាម។ មួយរំពេចនោះ វត្ថុរាវដ៏ត្រជាក់ស្រេបដល់ឆ្អឹង ដែលមានសមត្ថភាពខ្លាំងរហូតដល់អាចធ្វើឱ្យរាងកាយមនុស្សប្រែជាចម្លាក់ទឹកកកបានយ៉ាងងាយនោះ ក៏បានហូរចូលទៅក្នុងមាត់ និងជ្រៀតចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភាពត្រជាក់ស្រេបកាត់ឆ្អឹងនៃវត្ថុរាវដ៏ត្រជាក់នោះ បានហូររមៀលកាត់តាមបំពង់ករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលធ្វើឱ្យគេមានអារម្មណ៍ដូចជាបំពង់កផ្នែកនោះត្រូវបានកកក្ដាំងទៅជាដុំទឹកកកដូច្នោះដែរ។ រាងកាយទាំងមូលរបស់គេបានញ័រទទ្រើត ខណៈដែលចំហាយត្រជាក់ៗបានភាយឡើងក្របដណ្តប់ពេញសរសៃសក់របស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចរន្តទឹកកកដ៏ត្រជាក់បានសម្រុកចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់គេ ហើយរត់តាម ផ្លូវដែលថាមពលធាតុហូរក្នុងរាងកាយ មុននឹងចាប់ផ្តើមហូរទៅកាន់គ្រប់ទិសទី។ នៅពេលដែលចរន្តទឹកកកត្រជាក់នោះរត់កាត់តាម ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ណាមួយ វានឹងបង្កើតជាស្រទាប់ក្រែមទឹកកកយ៉ាងលឿនដើម្បីគ្របដណ្តប់លើ ផ្លូវដែលថាមពលធាតុហូរក្នុងរាងកាយ និងឆ្អឹងទាំងនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលចរន្តទឹកកកបានចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ភាពត្រជាក់ស្រេបញាំញីដល់ឆ្អឹងរបស់វា បានមកជួយបន្សាប និងកាត់បន្ថយកម្តៅនៅក្នុងខ្លួនរបស់គេ ដែលបង្កឡើងដោយ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ បានចំពេលយ៉ាងល្អបំផុត។ អារម្មណ៍ដ៏ស្រណុកសុខស្រួលភ្លាមៗមួយនេះ បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមធំវែងដោយក្តីធូរស្រាល។ ផ្ទៃមុខដែលដើមឡើយស្លេកស្លាំងខ្លាំងរបស់គេ ក៏ចាប់ផ្តើមមានឈាមរត់ឡើងវិញបន្តិចម្តងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្របពេលដែលស្រទាប់ទឹកកកបានក្របដណ្តប់គ្រប់ផ្នែកនៃរាងកាយរបស់គេ គំនិត និងវិញ្ញាណរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បានចាប់ផ្តើមប៉ុនប៉ងដើម្បីចូលទៅប៉ះពាល់ និងគ្រប់គ្រងលើចំហាយនៃ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង មួយដុំតូច ដែលកំពុងតែរត់កាត់តាម ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ របស់គេ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការប៉ុនប៉ងប៉ះពាល់ជាលើកដំបូង បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន មានអារម្មណ៍ឈឺក្បាលយ៉ាងខ្លាំង។ ថាមពលនៃ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ប្រភេទនេះ គឺមានចរិតលក្ខណៈកាចសាហាវ និងរឹងរូសពីធម្មជាតិ។ វាប្រៀបដូចជាការព្យាយាមទាញទប់សត្វគោដ៏រឹងរូសម្នាក់ឱ្យធ្វើតាមបញ្ជាដូច្នោះដែរ ពោលគឺមិនមែនជារឿងងាយស្រួលបន្តិចណាឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការប៉ុនប៉ងគ្រប់គ្រងអណ្តាតភ្លើងលើកដំបូងបានបរាជ័យ ស៊ាវ យ៉ាន មិនបានបោះបង់ចោលដោយសារតែរឿងនេះឡើយ។ គេបានជម្រុញគំនិត និងវិញ្ញាណរបស់ខ្លួន ហើយបន្តព្យាយាមគ្រប់គ្រងចំហាយនៃ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ នេះយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួនបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បរាជ័យលើកទីមួយ បរាជ័យលើកទីពីរ បរាជ័យលើកទីបី... បន្ទាប់ពីបានបរាជ័យអស់ចំនួនដងរាប់មិនអស់មក ស៊ាវ យ៉ាន ដែលបានព្យាយាមរហូតដល់ស្ទើរតែស៊ាំទៅហើយនោះ ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ថាបេះដូងរបស់គេលោតញាប់ភ្លាម។ គេប្រញាប់ប្រមូលអារម្មណ៍ឱ្យនឹងនរ ហើយពេញពោរទៅដោយក្តីរំភើបរីករាយយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលគេដឹងថា ចំហាយនៃ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ដែលធ្លាប់តែរត់កាត់តាម ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ដោយគ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់នោះ ឥឡូវនេះពិតជាបានចាប់ផ្តើមរត់ទៅតាមខ្សែផ្លូវដែលគំនិតរបស់គេបានអូសទាញវាទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដឹងពីស្ថានភាពបែបនេះ ស្មារតីរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បានហក់ឡើងខ្ពស់ភ្លាម។ គេប្រញាប់ប្រញាល់ ប៉ុន្តែរក្សាភាពប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ ក្នុងការគ្រប់គ្រងចំហាយតូចមួយនៃ អណ្តាតភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង នេះ ហើយចាប់ផ្តើមដឹកនាំវាឱ្យរត់បញ្ចូលយឺតៗទៅតាមខ្សែផ្លូវនៃ ផ្លូវដែលថាមពលធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ដ៏ត្រឹមត្រូវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុង ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ដែលពោរពេញទៅដោយប្រហោងខូចខាតទាំងនោះ ចំហាយអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងមួយដុំបានហូររមៀលយឺតៗ។ នៅតាមផ្លូវដែលវារត់កាត់ នៅពេលដែលវាដុតរលាយស្រទាប់ទឹកកកនៅក្បែរនោះ ចំហាយអ័ព្ទពណ៌សស្រពិចស្រពិលមួយ នឹងលេចឡើងក្របដណ្តប់លើ ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ម្តងទៀត។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ចំហាយពណ៌សនោះនឹងប្រែប្រួលទៅជាក្រែមគ្រីស្តាល់ទឹកកក ជាប់ក្របដណ្តប់ជុំវិញ ផ្លូវដែលថាមពលធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ដោយបង្កើតជារនាំងការពារយ៉ាងរឹងមាំ ដើម្បីការពារ ផ្លូវដែលថាមពលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ ពីការបំផ្លិចបំផ្លាញ និងដុតរោលរបស់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌!\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-25T15:31:07.465Z","2026-05-25T16:03:36.989Z","6a146b3b3dbb2ea6f1ede877","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6a1461183dbb2ea6f1ede85a",228,"ទម្លុះយកស្នូលគ្រាប់ពូជភ្លើង",{"id":26,"number":27,"title":28},"6a1475ef3dbb2ea6f1ede8a4",230,"ការសម្រេចជោគជ័យ",322,1790177392961]